Original subtitles

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

[آینه‌ها، شماره ۳]

‫مترجم: اشکان هیدی

‫کجا بودی؟

‫در دسترس هم نبودی!

‫فکر کنم کیفم رو گم کردم.

‫راجر و دبی پایینن.

‫♪ Mathilde Santing - You Go to My Head ♪

‫این چیه؟

‫یه خواننده‌ی هلندیه. ‫واسه اوایل دهه‌ی ۸۰.

‫- ماتیلد سنتینگ. ‫- نه، سینتی‌سایزرش رو می‌گم.

‫می‌دونستم همینو می‌گی!

‫یه اِلکا ویلگامات ۲.

‫- دیگه تولید نمی‌شه؟ ‫- نه.

‫ولی هنوز پیدا می‌شه. تو ایتالیا.

‫- باید خیلی... ‫- باید خیلی خیلی کوچیک باشه!

‫لورا؟

‫- بله؟ ‫- نشنیدی؟

‫- نه. ‫- گامش چیه؟

‫آهنگ رو می‌گم. ‫دبی گامش رو می‌پرسه.

‫صبر کن.

‫سی بمل ماژور.

‫- سی بمل ماژور. ‫- دیدی درست گفتم!

‫از اینجا می‌ریم، ‫و این رو دور می‌زنیم...

‫یه جای فوق‌العاده‌ست، خوشتون میاد...

‫...برای شیرجه زدن عالیه، ‫آبش مثل شیشه شفافه...

‫دوست‌دخترت چشه؟

‫نگاه کن!

‫می‌رم ببینم...

‫کیفت کجاست؟ ‫باید بریم دیگه.

‫- می‌خوام برگردم خونه. ‫- چی؟

‫یاکوب... حالم خوب نیست.

‫چی شده؟

‫چش شده؟

‫خودش هم نمی‌دونه.

‫می‌خواد برگرده خونه.

‫بیا، ‫برسونش ایستگاه قطار.

‫ما همین‌جا منتظرت می‌مونیم. ‫مشکلی که نیست، مگه نه؟

‫تو مشکلی نداری؟

‫بهم احساس گناه نده خواهشاً، باشه؟

‫خودت می‌دونی که این برام مهمه.

‫اگه تو برلین گفته بودی، ‫خودت رو از این همه دردسر راحت می‌کردی!

‫تازه خودتم می‌خواستی بیای!

‫ببخشید!

‫این دیگه از کجا پیداش شد؟

‫[کرونهورست: ۳.۵ کیلومتر | هرنشتاین]

‫نه، تکون نخور!

‫بیا! آروم باش...

‫مواظب باش.

‫من سریع می‌رم خونه زنگ بزنم آمبولانس.

‫نه، نرید!

‫خوبی؟ بیا.

‫مواظب باش...

‫خیلی شانس آورده.

‫جدی؟

‫فقط یه بریدگی رو پشتشه. ‫بخیه هم نمی‌خواد!

‫شما با هم فامیلید؟

‫دوست که هستید؟

‫نه.

‫می‌خواد پیش شما بمونه.

‫- خونه‌ی من؟ ‫- بله، و نمی‌خواد بره بیمارستان.

‫من که مخالفتی ندارم، ‫ولی اگه شما نمی‌خواید...

‫چرا چرا!

‫امیدوارم زودتر خوب بشن.

‫من می‌تونم...

‫...یعنی... می‌تونه اینجا بمونه،

‫من جای کافی دارم، پس... مشکلی ندارم.

‫- شما نمی‌بریدش؟ ‫- نه، ایشون اینجا می‌مونن، درسته؟

‫بله.

‫بله، فعلاً ‫اینجا پیش من می‌مونه.

‫خودتون چی؟

‫من؟

‫دیدن اون پسر جوون، ‫حتماً خیلی وحشتناک بوده...

‫بله.

‫وحشتناک بود.

‫خب! اگه سوال دیگه‌ای داشتم، ‫می‌دونم کجا پیداش کنم.

‫- من باید برم. ‫- منم همینطور.

‫اگه کاری پیش اومد، ‫بهم زنگ بزنید، باشه؟

‫باورنکردنیه...

‫آه، داشتم فراموش می‌کردم!

‫تا سه روز دیگه، اگه لطف کنید، ‫پانسمانش رو عوض کنید.

‫پانسمان و بتادین.

‫- باشه؟ ‫- بله، چشم.

‫- خب، موفق باشید. ‫- ممنون.

‫میشه اینجا بمونم؟

‫نمی‌خوام برم بیمارستان.

‫بیا. ‫می‌برمت تو تخت بخوابی.

‫بیا.

‫اسم من لوراست.

‫منم بتی هستم.

‫صبح بخیر!

‫صبح بخیر!

‫قهوه می‌خوری یا چای؟

‫قهوه.

‫منم قهوه رو ترجیح می‌دم.

‫برات چند تیکه لباس گذاشتم.

‫باید اندازه‌ت باشه.

‫ممنون. دیدم.

‫خوشت نیومد ازشون؟

‫چرا!

‫می‌تونم قبلش یه دوش بگیرم؟

‫ببخشید! ‫آره، حتماً!

‫روبروی اتاقته...

‫...حوله‌ها هم زیر روشوییه.

‫یلنا؟

‫ام... لورا!

‫زخمت نباید خیس بشه. ‫پانسمانش می‌کنیم.

‫بتی؟

‫می‌تونم منم باهات رنگ بزنم؟

‫فکر کنم خوشم بیاد.

‫از دیدن کارت خوشم اومد.

‫چرا می‌خندی؟

‫یادِ...

‫چی؟

‫تام سایر. ‫(شخصیت رمان‌های مارک تواین)

‫تام سایر

‫خیلی شیطنت می‌کرد.

‫خاله‌ش برای تنبیه، ‫مجبورش کرد حصار رو رنگ بزنه.

‫به خاطر همین نمی‌تونست ‫بره لب رودخونه

‫با دوستاش ماهیگیری کنه.

‫این قضیه ناامیدش کرده بود، ‫ولی همیشه کلی فکر بکر داشت.

‫وقتی دوستاش اومدن دنبالش،

‫و دیدن که داره حصار رو رنگ می‌زنه،

‫یه قیافه‌ی خیلی جدی به خودش گرفت

‫و با جون و دل رنگ می‌زد.

‫ازش پرسیدن میاد یا نه

‫اونم گفت: ‫«نه،

‫اینجا کار خیلی بهتری دارم».

‫بعد اونا دورش جمع شدن،

‫نگاش کردن، و اونم وانمود کرد خیلی غرق کاره.

‫یکیشون گفت: ‫«منم می‌تونم رنگ بزنم؟»

‫تام گفت: ‫«عمراً!»

‫بهش پول پیشنهاد دادن، ‫اونم ناز کرد، آخر سر همه‌شون پول دادن.

‫و در آخر،

‫اونا حصار رو رنگ زدن

‫و تام، در حالی که روی چمن‌ها دراز کشیده بود، ‫پولاش رو می‌شمرد.

‫به نظرم بهت میاد.

‫بگیر.

‫ممنون.

‫پیرزن‌های عوضی...

‫همین‌جا می‌ذاریمش. ‫ممنون!

‫باغچه‌ی سبزیجاتم.

‫خیلی بهش نرسیدم.

‫مثل خیلی چیزای دیگه اینجا.

‫اینا علف هرزن؟

‫نه!

‫این یکی، گزنه‌ی بنفشه.

‫یه جور گزنه‌ست، همون طعم رو می‌ده.

‫توی دمنوش.

‫اینم مریم‌گلی آناناسیه.

‫خیلی خوشمزه‌ست. امتحان کن!

‫این یکی...

‫لادنه.

‫خوردنیه، خیلی هم خوشمزه‌ست.

‫- جداً؟ ‫- آره، امتحان کن!

‫- همه‌شو؟ ‫- آره!

‫توی سالاد می‌ریزیمش.

‫یالا، بخورش!

‫نباید می‌رفتم اونجا.

‫یاکوب از اینکه مجبور شد منو برگردونه ‫خیلی عصبانی بود.

‫- بهش می‌گفتم... ‫- لورا!

‫قرار آخر این هفته با ‫تهیه‌کننده‌ش براش خیلی مهم بود.

‫لورا!

‫تقصیر تو نیست!

‫شیر ظرف‌شوییه.

‫خراب شده.

‫واشرش.

‫- اینو می‌ذارم تو ماشین ظرف‌شویی. ‫- نه!

‫ماشین ظرف‌شویی خرابه.

‫مثل خیلی چیزای دیگه تو این خونه، ‫می‌دونم.

‫خودم می‌شورمش.

‫نه! تو هیچی نمی‌شوری، ‫برو بالا بخواب.

‫صبح بخیر!

‫صبح بخیر.

‫پیانو می‌زنی؟

‫کوک نیست.

‫پس می‌زنی...

‫دارم می‌رم دهکده خرید، ‫یه ساعته برمی‌گردم.

‫صبحانه‌ت اونجاست، ‫قهوه هم هست، باشه؟

‫می‌تونم منم بیام؟

‫آره... حتماً.

‫ولی اون یکی دوچرخه، ‫میله‌ی زینش شکسته‌.

‫دلم می‌خواد برات آشپزی کنم.

‫مجبور نیستی.

‫نه، واقعاً دلم می‌خواد.

‫باشه.

‫غذای خاصی بلدی، ‫یا دستور پخت مورد علاقه‌ای داری؟

‫آره.

‫چی؟

‫کوفته‌ی کونیگسبرگ.

‫چی؟!

‫کوفته‌ی کونیگسبرگ؟

‫ببخشید، می‌تونم...

‫نه، فقط آخه...

‫مردهای من عاشقشن

‫و این تنها غذاییه که خرابش می‌کنم.

‫کدوم مردا؟

‫ریچارد و مکس.

‫شوهرم و پسرم.

‫دعوتشون می‌کنیم.

‫- مردا رو؟ ‫- آره!

‫البته... اگه تو مشکلی نداشته باشی.

‫نه، اصلاً.

‫خب، اگه بیان،

‫از اونجایی که فنّی‌کارن،

‫اگه ببینن ماشین ظرف‌شویی خرابه

‫یا شیر آب،

‫دیگه فاتحه‌ی شامو بخون!

‫یه راست می‌رن سراغ تعمیر کردنش،

‫دیوونه‌ان به خدا!

‫همین الانم صداشون تو گوشمه که ‫دارن درباره‌ی حصارمون می‌گن:

‫«هرچی باشه، خوب رنگ نشده»!

‫پس نه در مورد پیانو حرفی می‌زنی، نه شیر آب!

‫بهم قول بده!

‫سلام.

‫خب...

‫بذار ببینم.

‫نوش جان!

‫با این تنظیمات،

‫انگار ماشین اصلاً راه نرفته.

‫اگه ببریش مکانیکی یا بخوای بفروشیش،

‫کد رو اینجا وارد می‌کنی.

‫الان این کارو نمی‌کنم، ‫وگرنه جی‌پی‌اس متوجه می‌شه.

‫وقتی پس گرفتیش، دوباره همون ‫شماره‌ای که انتخاب کردی رو می‌زنی.

‫در واقع، همش همینه.

‫- ممنون. ‫- دوباره بشمر...

‫بله، بتی. چی شده؟

‫آره، اینجاست.

‫نه، همه چی خوبه.

‫نه، نباید این کارو بکنی.

‫واقعاً نباید این کارو بکنی.

‫لطفاً...

‫تمومش کن!

‫ما رو برای شام دعوت کرده.

‫باید شراب ببریم، انگار یه برنامه‌ای ‫داره که نباید دست خالی بریم.

‫همین‌جوری گفت؟

‫داروهاشو قطع کرده.

‫لعنتی...

‫سلام، بتی.

‫سلام.

‫- سلام مامان. ‫- سلام عزیزم.

‫بیایید، بشینید!

‫بتی، این چیه؟

‫این چی؟

‫- خودت خوب می‌دونی. ‫- چی رو می‌دونم؟

‫همه‌ی اینا رو!

‫آهان، اینا؟

‫داره میاد.

‫مامان، کافیه.

‫مواظب باشید، داغه!

‫من لورا هستم.

‫تو برلین دانشجوئم.

‫تصادف کردم، دوست پسرم مُرد،

‫من چیزیم نشد، بتی منو پیدا کرد و بهم جا داد.

‫بهم گفت شما این غذا رو دوست دارید،

‫امیدوارم خوشمزه باشه.

‫ممنون.

‫نوش جان.

‫دوباره چکه می‌کنه؟

‫واشرش نو نبود؟

‫خواهش می‌کنم!

‫اول غذا می‌خوریم.

‫بعدش، هرچی رو که دلتون می‌خواد تعمیر کنید.

‫ماشین ظرف‌شویی خرابه.

‫ای بابا، لورا...

‫دیگه نشتی نداره. می‌تونی بیای بالا!

‫شیر آب درست شد.

‫ماشین ظرف‌شویی هم اگه شانس ‫بیاریم، مشکل از پروانه‌شه.

‫غذا عالی بود.

‫ممنون.

‫واقعاً خیلی خیلی خوب بود.

‫خیلی وقت بود که شبا رو با هم نمی‌گذروندیم.

‫حتی قبل‌ترش هم.

‫خیلی وقت.

‫و...

‫خب شاید ما یه کم عجیب غریبیم.

‫عجیب غریب؟

‫نه!

‫عجیب غریب کلمه‌ی مناسبی نیست. احمق، بهتره!

‫لورا کل روز رو صرف آشپزی کرده،

‫یه شام فوق‌العاده درست کرده

‫و شماها همین‌جوری نشستید،

‫نه یه تعریفی،

‫نه ادبی، نه شعوری!

‫احمق، آره این کلمه‌ی درستشه!

‫حالا هر چی؛ یه سیگار بهم بده.

‫راستی، دوچرخه‌ی یلنا هنوز خرابه

‫و پیانوش هم کوک نیست.

‫شانس آوردیم.

‫این ماسماسک پروانه رو گیر انداخته بود.

‫مکس؟

‫باید بابامو ببینم.

‫اینجا نیست.

‫ماشینش که اینجاست.

‫با بتی رفته کنار رودخونه.

‫برای چی؟

‫آلو بچینن.

‫چرا؟

‫برای کیک.

‫من می‌رم پایین.

‫فکر کنم می‌خواستن تنها ‫باشن. الان دیگه برمی‌گردن.

‫قهوه می‌خوری؟

‫کیه؟

‫داریم پیانو رو کوک می‌کنیم.

‫من تو دانشگاه هنر برلین (UdK) پیانو می‌خونم،

‫و بتی هم دستمو بند کرده.

‫از این کار خوشت میاد؟

‫این کارو؟

‫باغبونی.

‫آره!

‫هیچ‌وقت فکرشو نمی‌کردم.

‫این برات...

‫...مثل یه جور تراپیه؟

‫آره.

‫شاید.

‫آره، حتماً همینه.

‫اینجا چیکار می‌کنی؟

‫کلید مرسدس رو می‌خوام.

‫کنار فیوزهاست.

‫- مشتری کی میاد؟ ‫- ساعت چهار و نیم.

‫بیست دقیقه دیگه.

‫ماشینو بردار برو.

‫تو چی؟

‫من دوچرخه‌ت رو برمی‌دارم.

‫می‌تونی اون دوچرخه مشکیه رو ‫برداری و لوله زینش رو جوش بدی؟

‫لورا یه دوچرخه لازم داره.

‫آره، ردیفش می‌کنه!

‫دوچرخه رو بنداز تو ماشین!

‫لورا رو هم با خودت ببر.

‫چرا؟

‫باید ارتفاعش رو تنظیم کنی.

‫لعنتی...

‫عجب احمقیه...

‫چیزی برای نوشیدن داری؟

‫تو یخچاله.

‫می‌تونم یه آبجو بردارم؟

‫باشه، قبوله.

‫تو هم یکی می‌خوای؟

‫نگاه نمی‌کنیا، باشه؟

‫هیچ‌وقت به شعله‌ش نگاه نکن.

‫مکس!

‫چند نفر اومدن.

‫خب...

‫اینجا می‌گه که ماشین تو خونه‌ی شماست.

‫تنها چیز مهم اینه که:

‫وقتی می‌بریدش پیش مکانیک یا می‌فروشیدش،

‫این کد رو وارد کنید، که فعلاً چهارتا صفره،

‫و برمی‌گرده به تنظیمات کارخونه.

‫برعکسش هم همین‌طوره.

‫ممنون.

‫بفرما!

‫امتحانش کن.

‫مکس؟

‫یه مشکلی هست.

‫چی؟

‫نمی‌تونم بپیچم!

‫این چیه دیگه؟

‫خب، فهمیدم، بیا پایین.

‫محکمش بگیر.

‫خب.

‫دوباره سوار شو.

‫بشین.

‫امتحان کن.

‫درست شد؟

‫شماها خلافکارین؟

‫چی؟

‫آخه، اون آدما...

‫نه بابا!

‫ما سیگنال جی‌پی‌اس رو قطع می‌کنیم.

‫کارخونه‌های سازنده با این، ‫ماشینا رو کنترل می‌کنن.

‫یه عده‌ای هم هستن که اینو نمی‌خوان.

‫اوکی.

‫یه کم باهاش برو.

‫خوبه.

‫مکس!

‫بله؟

‫لورا رو تو می‌رسونی خونه؟

‫باید ترمزهای بی‌ام‌و رو درست کنم.

‫من انجامش می‌دم.

‫از پایین برو، از محل تصادف رد نشو...

‫فردا می‌بینمت، لورا.

‫نباید می‌پیچیدیم راست؟

‫نه.

‫واقعاً نه؟

‫نه!

‫خوبی؟

‫اوه لعنتی...

‫مکس؟

‫بله؟

‫ریچارد در گوشت چی گفت؟

‫بهم گفت...

‫...از محل تصادف رد نشم،

‫یعنی مسیرم رو عوض کنم،

‫به خاطر اون ضربه‌ی روحی که خوردی...

‫خب پس، پیچ بعدی دست راست،

‫یه کم که بری بالا می‌رسی. پیداش می‌کنی؟

‫باشه، تا فردا.

‫فردا چه خبره؟

‫پای آلو؟

‫آهان، آره!

‫خب، فعلاً...

‫پیش من می‌شینی؟

‫آره، با کمال میل.

‫می‌رم برات یه نوشیدنی بیارم.

‫نه، خودم می‌رم!

‫لورا؟

‫خیلی خوشحالم که اینجایی.

‫من خودم شخصاً، ‫خمیر پفکی رو ترجیح می‌دم.

‫نه! خمیر تُرد بهتره، تردتره،

‫خمیر پفکی مزه‌ی کپک می‌ده!

‫مزه کپک؟!

‫آره، خمیر تُرد، ترد و شکننده‌ست، ‫طعمش اصلاً یه چیز دیگه‌ست!

‫خب پس یه آلو بذار ‫رو بیسکوییت، فرقی نداره که!

‫آخه این که بیسکوییت نیست، اه!

‫صرف دوست داشتن که دلیل نمی‌شه!

‫چرا اتفاقاً، تو آشپزی، تنها دلیل همینه!

‫اینا همونای اون روزن؟

‫نه، اینا اونا نیستن.

‫چرا این کارو می‌کنن؟

‫ریچارد، بازم برام می‌ریزی؟

‫مرسی.

‫لورا...

‫می‌شه لطفاً برای من پیانو بزنی؟

‫الان؟

‫خواهش می‌کنم...

‫ببخشید، ‫فکر احمقانه‌ای بود،

‫مجبور نیستی.

‫- نه، واقعاً، لورا... ‫- چرا!

‫نه!

...به‌خاطر تصادف

...می‌دونم، هیچ‌ نظری ندارم

...اتاق یلنا

...باید دوباره درستش کنیم

...خیلی طول می‌کشه؟

‫- ... با اون؟ ‫- چند روز...

‫لورا؟

‫بله؟

‫می‌تونی تنهایی تمومش کنی؟

‫من باید برگردم کارگاه.

‫آره، مسئله‌ای نیست.

‫کیک با خودت نمی‌بری؟

‫نه.

‫من دیگه واقعاً باید برم.

‫♪ The Night — Frankie Valli & The Four Seasons ♪

‫ماشین ظرف‌شویی ترکید.

‫چی؟

‫بیرون بودم، ‫یهو صدای انفجار اومد

‫و کلی دود بلند شد.

‫- از برق کشیدیش؟ ‫- آره.

‫فیوز پریده؟

‫فکر نکنم.

‫اوه، لعنتی...

‫این خطر مرگ داره! ‫به بابام نشونش دادی؟

‫نه.

‫چرا؟

‫پیداش نکردم، ‫فکر کنم می‌خوان تنها باشن.

‫آبجو می‌خوری؟

‫باشه.

‫بشینیم؟

‫مرسی.

‫قشنگ بود، پیانو زدنت.

‫مرسی.

‫خیلی وقته نزده بودم.

‫چرا؟

‫اون پسره که تو ماشین بود،

‫دوست‌پسرت بود، درسته؟

‫خیلی ناراحت نیستی؟

‫راستش نه.

‫نه خیلی.

‫می‌دونم، باید باشم، ولی...

‫نیستم.

‫دیگه واقعاً با هم نبودیم.

‫ولی آدم بازم ناراحت می‌شه...

‫اون آهنگه چی بود؟

‫همین چند لحظه پیش؟

‫- قطعش کردی. ‫- نمی‌دونم.

‫یه پلی‌لیست بود.

‫قشنگ بود.

‫می‌تونم دوباره بهش گوش بدم؟

‫الان؟

‫لورا؟

‫باید یه چیزی بهت بگم.

‫مکس، بیا اینجا!

‫چی شده؟

‫بیا اینجا!

‫لورا!

‫ممکن بود برق بگیرتت. ‫بتی داره دیوونه میشه.

‫ولی اتفاقی نیفتاده که!

‫برو پیشش.

‫خیلی به‌هم‌ریخته‌ست.

‫- منم میام. ‫- نه، تو همین‌جا بمون.

‫راهو پیدا می‌کنی، نه؟

‫مواظب خودت باش.

‫فردا من و ریچارد می‌ریم برلین،

‫یه ماشین ظرف‌شویی بخریم.

‫گفتم شاید تو هم بخوای بیای؟

‫شاید بخوای ‫چندتا از وسایلت رو برداری؟

‫می‌تونم اینجا بمونم؟

‫معلومه که آره.

‫معلومه، می‌تونی اینجا بمونی.

‫اینجا بودن رو دوست دارم.

‫آره.

‫کیک آوردم.

‫با خامه.

‫قهوه داری؟

‫آره.

‫ولی مال دیشبه، دیگه خوب نیست.

‫می‌تونم یه تازه‌شو درست کنم؟

‫البته.

‫وقت داری یه استراحتی بکنی؟

‫آره، آره...

‫امروز خبری از موسیقی نیست؟

‫لورا؟

‫باید یه چیزی بهت بگم.

‫بس کن!

‫لورا!

‫متاسفم!

‫نمی‌خواستم این کارو بکنم، لورا!

‫نمی‌خواستم این کارو بکنم!

‫لورا!

‫تو یلنا نیستی!

‫تو خواهر من نیستی!

‫چی داری میگی؟

‫یلنا خواهر من بود!

‫اون خودکشی کرد!

‫لباسای اونو می‌پوشی، پیانوی اونو می‌زنی!

‫باید جای اونو بگیری، پدر و مادرم دیوونه‌ان!

‫همه‌تون دیوونه‌این، تو هم همینطور!

‫لورا؟

‫لورا؟

‫لورا!

‫لورا...

‫واقعاً منظوری نداشتم...

‫من... من می‌خواستم...

‫...که ما...

‫...اینجا، ما تو رو...

‫وقتی یلنا خودکشی کرد...

‫...من تنها بودم.

‫انقدر تنها که دیوونه شدم.

‫و مکس و ریچارد رو هم از دست دادم.

‫و بعد...

‫و بعد تو اومدی!

‫دیگه تنها نبودم!

‫اینطور نیست که تو جایگزین اون شده باشی...

‫من...

‫ما دوستت داریم!

‫گمشو!

‫خب...

‫ممنون بابت همه چیز!

‫چند روز می‌شه؟ نه روز؟

‫ببخشید؟

‫خب... ۵۰۰ تا؟

‫می‌تونم یه مبلغ بیشتر براتون ‫واریز کنم، شما هزینه هم داشتید...

‫خواهش می‌کنم...

‫ولی بگیرید!

‫کاری که برای دخترم کردید لطف بزرگی بود.

‫هر طور مایلید.

‫دیگه نمی‌کشم.

‫مامان!

‫- مامان! ‫- بتی!

‫بیا، یه چیزی بخور.

‫می‌تونم یه سیگار بکشم؟

‫می‌خوام اتاق یلنا رو تغییر بدم.

‫و...

‫وسایلش رو می‌دیم به خیریه.

‫خوبه.

‫هیچی «خوب» نیست.

‫نگرانم.

‫برای لورا.

‫البته که برای لورا.

‫باید بدونم حالش چطوره.

‫باید اینو بدونم، ریچارد.

‫♪ Miroirs, M. 43: No. 3 Une Barque Sur L'océan ♪ ‫♪ Adriana von Franqué ♪

‫ولی ساز می‌زنه؟

‫آره، ظاهراً.

‫اینجا کجاست؟

‫توی یه پارک نزدیک دانشگاه هنر.

‫وایسا!

‫بزن عقب.

‫آره.

‫استپ!

‫دیدت؟

‫نه.

‫ولی اینطور به نظر میاد.

‫نه، امکان نداره.

‫تازه، قیافه‌مو هم عوض کرده بودم.

‫قیافه‌تو عوض کرده بودی؟

‫هودی، عینک دودی، اینجور چیزا.

‫به نظر حالش خوب نیست.

‫کی؟

‫لورا!

‫اتفاقاً به نظر... راحت و سر حال میاد!

‫به نظر غمگین میاد.

‫مامان! من تمام روز اونجا بودم...

‫- حالش خوبه! ‫- ولی نگاه کن...

‫حالش خوب نیست.

‫شماها نمی‌بینید.

‫میرم یه آبجو بیارم. تو هم می‌خوای؟

‫- مامان؟ ‫- منم می‌خوام، ممنون.

‫لورا فردا بعد از ظهر یه آزمون اجرا داره.

‫آزمونش عمومیه.

‫توی دانشگاه هنر،

‫ساعت چهار و نیم.

‫- تو از کجا می‌دونی؟ ‫- ما میریم.

‫مامان، بس کن...

‫ما میریم.

‫بتی...

‫فکر می‌کنی بهش کمکی می‌کنه، ‫اگه ما رو ببینه؟

‫امتحانشه، ‫نمی‌تونیم این کارو باهاش بکنیم!

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫مترجم: اشکان هیدی