Original subtitles

EERDER

Weet je hoe het is om een man uit een graf te halen?

Ik ben het, Lucie.

Je dochter.

Ik geef niets om jouw geheimen.

Ik geef er niets om wie je was. -We moeten uitrusten.

Waarom stoppen we? -Er is iets wat ik moet doen.

We zijn net de stad ontsnapt en jij gaat weg?

Als ik het alleen moet doen, ok�.

Wat wil je, Charles?

Niets, van u noch van Frankrijk.

Ik geef mijn land en bezittingen op. -Niet zolang ik nog leef.

Mijn vader is terug.

Dat is alles wat ik wilde.

Juliette.

Mijn dochter is dood. Ik ben alles kwijt. Wat is het nut?

Hij heeft geen troost nodig.

Maar gerechtigheid.

Er is een bezoeker voor je.

Ik heb hem gezegd dat je geen bezoek ontving.

Ik heb je in de val gelokt.

Alweer.

Is je vader in veiligheid?

Binnen.

Hij slaapt.

Fijn om te horen.

En om jou te zien.

Is dat het?

Ben je gekomen om naar mijn vader te vragen en m'n hand vast te houden?

Een kans...

meer vraag ik niet...

om je te laten zien wie ik ben. -Dat zijn maar woorden.

Makkelijke woorden.

Je liep weg.

Je bracht mijn vader in gevaar. Moet ik dat vergeten?

Nee... -Je hebt m'n vertrouwen beschaamd.

Na alles wat ik je had verteld... -Je hebt gelijk.

Het spijt me.

Meer dan ik kan zeggen.

Ik blijf...

hier, in Londen.

Ik loop niet meer weg.

Waarom maak je een belofte die je niet kunt houden?

Mr Darnay.

Ik heb een lange reis achter de rug.

Ga dan wat met me drinken.

Als je het niet te vroeg vindt.

IN LONDEN EN PARIJS

GEBASEERD OP DE ROMAN VAN CHARLES DICKENS

MOEDERS ONDERGANG

Morgen. -Nee.

Mijn vriend betaalt wel.

Hoeveel ben je schuldig?

Niet genoeg om geweigerd te worden. Althans vandaag.

Gin, moeders ondergang.

Heeft vast iets meer pit dan je...

Waarom ben je teruggekomen naar Londen?

Ik had een reden.

Dacht ik tenminste.

En nu?

Mijn beurt.

Wat deed je voor het huis?

Ze vroeg me langs te komen.

Heeft ze een advocaat nodig?

Nee.

Je doet me aan iemand denken.

Een vijand? -Een oom.

Hij draagt hetzelfde pantser.

Verveling, apathie.

Het is gewoon een masker.

Ik zie tientallen mensen zoals jij in de rechtbank.

Verzorgd...

geparfumeerd, de borst vooruit...

de neus in de lucht.

Denk je dat je me doorhebt?

Ik zou je kunnen verrassen. -Zeg me dat je een man van eer bent.

Dat is geen vies woord, Mr Carton. -Waarom liet je haar dan achter?

Ik moest een schuld aflossen.

Misschien zijn we toch niet zo anders. Ik heb overal in de stad schulden.

Nemen we er nog een?

Ga naar binnen.

Ik heb hem gevonden in een bar op de westoever.

Nou? -Een laatste glas alsjeblieft.

Het is gedaan. -Weet je het zeker?

Op Juliette.

Zijn gezicht...

dat vergeet ik nooit meer. -Geen medelijden met de Evremondes.

Je hebt gedaan wat elke vader gedaan zou hebben.

Wel vreemd...

De neef van de Evremondes...

was gisteren bij de markies.

Ik dacht hem te herkennen.

Hoezo? -Ik heb hem hier gezien.

In de winkel.

Wie?

Wie? -Charles Darnay.

Ga weg.

Eruit.

E�n, twee, drie...

Nog ��n. -Nee, niet meer.

Heb je er spijt van?

Dat je mijn leven hebt gered?

Dat was wat ze wilde.

Ik weet niet zeker...

Misschien heb je gelijk. We verschillen niet zo veel.

Wat is er tussen jullie gebeurd in Parijs?

Gaat dat hier allemaal om?

Wil je een bekentenis... advocaat?

Vraag het haar maar.

Maar dat doe je vast niet.

Ze verdient beter.

Jammer...

dat we de laatste weken Mr Carton niet hebben ontvangen.

Ik vraag me af of hij ziek is.

Goedemorgen.

Wat thee?

Thee... Jerry.

Wat doe je vandaag?

Th�r�se?

Gaat het wel?

Wie heeft dat gedaan?

Wat is er gebeurd? Vertel me wat er is.

Charles Darnay...

dat is niet zijn echte naam.

Hij is een van hen.

Een Evremonde.

Wat?

Wist je dat? -Nee, natuurlijk niet.

Wacht... Leg eens uit, ik snap er niks van.

Th�r�se. -Het houdt nooit op.

Wilgenbast tegen ontstekingen...

kalkoen met rabarber als laxeermiddel of om koorts te verlichten.

Een slagaderpincet...

en een middenhandsbeenzaag. Uiteraard allemaal van staal.

Ben ik iets vergeten?

Maar wat is dit allemaal?

Ik dacht...

dat jij en ik...

Ik ben kundig en leer snel. Ik studeer al sinds ik een klein meisje was.

Studeren?

Ik was altijd voorzichtig en discreet.

Ik wilde gewoon weten wat jij wist.

Er zijn tijden geweest toen ik gevangen zat...

dat sommige nachten mijn zucht naar wraak onverdraaglijk was.

Maar dan...

dacht ik aan jouw leven in Londen.

Mijn gedachten kwamen niet in de buurt van het geluk dat ik nu met jou ervaar.

Ik ben zoveel vergeten.

Heb zoveel gemist.

Ik help je herinneren.

Geen kik, ok�?

Dus hier is het gebeurd.

Wat wilt u?

De neef.

Charles Evremonde...

die zich Darnay laat noemen. -Hij is weggegaan.

Waarheen?

Zeg het.

Geef antwoord.

Als u schiet komen alle bedienden van de binnenplaats hierheen.

En ook het personeel uit de keuken.

U redt het niet eens tot het hek.

Ben je bereid te sterven voor je meester?

Zelfs na alles wat je hebt gezien?

Je bent net zo schuldig als hij.

Ooit krijg je hier spijt van.

Je bent hem nooit komen ophalen.

Hij stond jou sowieso beter.

Mijn vader...

voelt zich steeds beter.

Dat weet ik.

Je zou verbaasd zijn hoeveel je van een dienstbode leert voor een beker wijn.

Jerry.

Je had zelf langs kunnen komen.

Dat wilde ik ook.

Waarom kwam je dan niet?

Heb je spijt van wat er tussen ons is gebeurd?

Denk je dat ik spijt heb?

Alles wat er is gebeurd. Jij, ik, je vader.

Parijs.

Je bent bang dat je je ongepast hebt gedragen.

Maar zo herinner ik het me niet.

Zelfs dan...

ben je me niets schuldig.

Ik...

ben geen huwelijkskandidaat.

Ik vind van wel.

Kom vanavond eten.

Mijn vader wil je bedanken voor alles wat je voor hem hebt gedaan.

Dat hoeft niet.

Ik nodig je uit, Sydney.

In mijn leven.

In mijn gezin.

Ik heb hem vermoord. Voor jullie.

Ik heb hem vermoord.

Het heeft nergens toe gediend.

Kom, sta op.

Laat me met rust. -Kom op.

Waar ben je mee bezig?

Zeg je dat op straat? Iedereen hoort je.

Ik heb hem vermoord, Ernest. -Hou je mond.

Denk eens aan wat je kan overkomen.

En Th�r�se?

Het is weken geleden en er is niemand gekomen.

Niemand weet wat je hebt gedaan.

Ik kan niet meer slapen. Ik blijf zijn gezicht maar zien.

Ik weet het.

Je moet weggaan.

Ver weg van Parijs. Ik geef je wat ik kan, ok�?

Weggaan? Maar waarheen?

Heb je dat gezien?

Ze verdrievoudigen de heffingen op goederen die de stad binnenkomen.

Ze maken ons allemaal kapot met hun belastingen.

Nee? -Nee.

Je zei dat je een dokterspraktijk wilde tussen mensen die niet kunnen betalen.

Ik zei toch dat het niet mooi zou zijn?

De stank in die kamer.

Dat is niet goed voor een dokterspraktijk. -Ik blijf zoeken.

We vinden wel iets geschikts.

Hoeft niet.

Gebruik het huis maar.

Je zei het zelf, dit vereist uiterste geheimhouding.

Aangezien Lucie er ook bij betrokken is...

zullen de roddels niet van de lucht zijn.

Bedankt.

Lucie...

wie is dat?

Dit is Charles Darnay.

Hij heeft ons uit Parijs helpen ontsnappen.

Natuurlijk.

Mr Darnay, ik weet niet hoe ik u moet bedanken.

Het was een eer voor mij, dokter.

Hoe gaat het met u, Ms Manette?

Wat doe jij hier?

Ik heb een leerling aan de andere kant van het park.

We moeten Mr Darnay te eten vragen.

Vanavond zelfs. We hebben Mr Carton al.

Ik weet zeker dat Mr Darnay al plannen heeft voor vanavond.

Geen plannen. -Geweldig.

We verwachten u vanavond.

Bedankt.

Goedenavond. Er is niet veel te doen vanavond.

Ik zie dat je al een fles hebt gehad.

Waar ga jij zo opgedirkt heen?

Een diner. -Met een cli�nt, hoop ik?

Lucie Manette.

Hoe ben je van plan dat mooie roodharige popje voor je te winnen?

Met grappen uit de kroeg?

Door om vijf uur 's morgens op een raam te tikken met een kokend en sputterend brein?

Dat van zo'n gevoelige, po�tische geest.

Ik beweer niet de belichaming van romantiek te zien, maar toch...

ben ik een zachter type dan jij. -Een met meer geluk, misschien.

Jouw ellenbogenwerk bracht je altijd vooraan. Ik was nergens.

Roest en rust.

Wiens schuld is dat?

Oude, onzekere Sydney, het ene moment sterk, het andere zwak.

Jij hebt altijd een probleem gehad met zorgeloosheid en roekeloosheid.

Ik excuseer me niet onverbeterlijk te zijn.

Je hebt geen recht om onverbeterlijk te zijn.

Ik heb geen recht hier �berhaupt te zijn. En toch ben ik...

uitgenodigd voor een diner.

Maar mijn beste handlanger...

je bent toch niet serieus wat die gekke meid betreft?

Nou, kijk uit. Kijk uit.

Van je oudste makker...

die je kent sinds je een scholier was die communiewijn en offergaven stal...

jij, Sydney Carton, bent niet gemaakt voor mensen als Lucie Manette.

Omdat ik niet zo galant ben als jij.

Omdat je een losbandige hond bent...

die nooit iets goeds heeft gedaan of zal doen. Jij...

jij leeft op de harde manier.

Je kent de waarde van geld niet.

Zie het onder ogen, ouwe jongen. Op een dag ga je ten onder, ziek en arm.

Zoek een hospita om mee te trouwen. Of nog beter...

een kindermeisje.

Maak eens een kom punch klaar, dan zal ik...

je vooruitzichten uiteenzetten.

Lucie Manette...

U komt een beetje laat op het feestje, Mr Carton.

Vind je het niet lekker?

Ik heb geen honger.

Sinds ik uit Frankrijk weg ben, heb ik nog geen landgenoten gesproken.

Het is fijn om mijn eigen taal te kunnen spreken.

Ik wilde u bedanken voor wat u voor ons heeft gedaan in Parijs.

In het Engels alsjeblieft, papa.

Voor de minder ontwikkelden onder ons.

Vergeef me.

Mijn manieren zitten nog opgesloten in die vreselijke cel in de Bastille.

U bent een ware vriend geweest voor mij en mijn dochter.

Mr Darnay vertelde net dat hij van plan is een school te stichten.

Voor de armen in Londen.

Natuurlijk.

Waar zijn mijn manieren?

Bedankt.

Ik hoef niet.

Kom op, Mrs Lorry, wat kan een weduwe anders doen dan haar zorgen verdrinken?

Vergeef me.

Ik ben niet gewend aan zulk...

voortreffelijk gezelschap.

Mr Carton is een advocaat met enige bekendheid hier in Londen.

Zonder Mr Carton...

zou ik hier vandaag niet zitten.

Ik weet nog steeds niet waarom ik dat gedaan heb.

Waar zit uw advocatenkantoor, Mr Carton?

In The Inns of Court? -Jezus, nee.

Daar kun je geen kant op met die stijve harken en snobs.

Nee, we zitten tegenover een ginbar, net boven een bordeel.

Bordeel? -Lekker dicht bij onze client�le.

Mensen van eer, zoals Mr Darnay hier.

Wat frisse lucht zou goed doen. -Niet voor mij.

Waarom? Waarom doe je dit?

Dat wilde je toch?

Wij twee�n hier, er een show van maken.

Ik moet gaan. -Ga zitten.

Mijn vader nodigde Charles uit. Ik kon niet weigeren.

Vond je mij vermakelijk?

Niet doen. -Een onschuldig tijdverdrijf?

Of een generale repetitie?

Voor hem?

Legt u dat eens uit, Mr Carton?

Na het dessert misschien.

Genoeg.

Mr Carton...

Het spijt me...

als mijn aanwezigheid... -Waarom ben je gekomen?

Ik moest je zien.

Ook al was het de laatste keer.

De afgelopen weken...

heb ik mezelf gezegd...

dat ik gelukkig was.

Dat mijn leven hier genoeg was.

Ik ben je een verklaring verschuldigd.

En dan ga ik weg.

Toen ik je buiten Parijs achterliet...

ging ik naar m'n oom.

Hij is van adel. Een markies.

Het was de eerste keer dat ik hem sprak sinds mijn jeugd.

Als kind...

was ik doodsbang van hem.

Hij liet de boeren die op ons land werkten afranselen...

tot op het bot.

Tien jaar geleden ben ik uit Frankrijk weggegaan...

om aan hem te ontkomen.

Het schuldgevoel, de schaamte voor mijn afkomst.

Maar toen heb ik jou ontmoet.

En jij was zo helder.

Zo onbevreesd.

Ik wist dat ik hem moest spreken.

Mijn geboorterecht verwerpen.

Voorgoed.

En nu ben ik eindelijk vrij. Dankzij jou.

Het spijt me...

dat ik je achterliet.

Ik zal mezelf nooit vergeven...

iets verloren te hebben...

wat...

Laat maar.

Zeg het.

Zeg het.

Ik heb veel fouten gemaakt in mijn leven.

Maar ik heb maar van ��n ding spijt.

Die avond...

in de wijnwinkel...

had ik je moeten kussen.

De aristocraten geven er geen bal om. We hebben geen brood meer, niks meer.

Voorheen was het al slecht, nu is het nog erger.

Onze kinderen sterven van de honger.

We willen alleen maar brood.

Mannen wachten altijd maar. Ze wachten en wachten.

Het kan ze niets schelen.

Wat is er?

Wie zijn dat? -Ze komen van het platteland.

Ze hebben genoeg van de zweep.

Ze hebben gehoord van een tegenaanval...

waarbij een Evremonde is gedood.

Wie heeft hun dat verteld?

Het komt op gang...

en wij zijn er klaar voor.

Klaar?

Klaar waarvoor?

Onze wraak.

Sta je achter me?

Ja of nee?

Altijd.

Ik heb geen excuus.

Is dat je verontschuldiging?

Laten we weggaan. Europa, Amerika, waar je maar wilt.

Je bent dronken. -Nee.

Dat ben ik niet. Echt niet.

Als jij en ik samen alleen zijn...

doet niets er meer toe.

Voel jij niet hetzelfde?

Dat weet je.

Je hebt meer leven in je...

meer goed dan je wilt toegeven.

Je hebt een hart...

verborgen, met diepe wonden. Ik heb het zien bloeden.

Dat is niet genoeg.

Ik heb meer nodig.

Meer dan dit.

Het moet echt zijn.

Zeg me dat je het begrijpt.

Ik heb nooit iets echt gewild, maar dit wel.

Nee, niet waar. -Ik wil dit, ik wil jou.

Ik ben als iemand die jong gestorven is.

Alles wat mijn leven had kunnen zijn. -Nee.

Ik zal nooit beter zijn dan wat ik ben. Ik...

Ik zal nog dieper zinken, slechter zijn...

Sydney... -Een vergooid...

dronken en verspild wezen dat misbruikt is.

Toen je me kuste...

hier...

heb je me vlam doen vatten.

De hoop as die ik ben...

is een vuur geworden.

Ik kan beter zijn.

Ik kan het goed doen, voor jou.

Je bent alles wat ik nodig heb.

De laatste droom van mijn ziel.

Ik zou alles opgeven.

Alles.

Voor jou.

Het leven waar je van houdt.

Ik kan niet het enige zijn waar je voor leeft.

Je kunt me niet vragen je te redden, Sydney.

PARIJS, 1789

Onze kameraden komen overal in Parijs in opstand om onze natie te verdedigen.

Ze gaan naar onze kameraden bij de Bastille.

Ze hebben ons uitgehongerd. En nu willen ze ons afmaken?

We gaan ons verdedigen.

We gaan die gevangenis omverwerpen...

en hun wapens afpakken voor ze die tegen ons gebruiken.

Te wapen. Naar de Bastille.

Ze zetten de straat af.

We gaan. Kom op.

We gaan, kom op.

Naar de Bastille.

Aanleggen.

Te wapen. -We komen eraan.

Gaspard. Wat doe je?

Te wapen.

Moordenaars.

Th�r�se.

Cel honderdvijf?

Daarginds.

Ik heb mijn herinneringen begraven. Cel honderdvijf, noordtoren.

Nee, alstublieft, niet doen.

Alstublieft.

Th�r�se?

Onze tijd is gekomen, liefste.

Die was van Charles' moeder.

Ze zou erg trots zijn geweest...

je moeder...

net als Jarvis.

En ik ook.

Geen vader kon zich een betere zoon wensen.

Ik ben een Darnay...

en vandaag een Manette.

Eindelijk kan ik de naam Evremonde begraven.

Voor eens en voor altijd.

Het leven dat voor ons ligt.

Evremonde.

Vertaling: Ursula Teijink