Original subtitles

‫تقدیم به تمام پارسی‌زبانان

‫NESTED ‫با افتخار تقدیم می‌کند

‫.:: برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::. ‫T.me: @NestedSubtitle

‫[ در دورانی که جادو در همه چیز حس میشد ]

‫یک چهره...

‫یه ناو جنگی...

‫یک نبرد.

‫یک مرد...

‫یک تفکر...

‫یک فریب!

‫برای خراب کردن دیوارهای تروا...

‫و سوزاندن اون تا ‫پایه و اساسش وسط جیغ و فریادها.

‫این یعنی چی؟

‫یه هدیه

‫برای آنتا

‫خدایانمون یکی هستن...

‫به پیشکشاشون احترام بذار.

‫از آب بیارینش بیرون.

‫ببرینش به معبد آتنا.

‫جنگ تموم شد!

‫بسه!

‫این آهنگه رو نخونین.

‫بدو، بدو ببینم کوچولو!

‫بدو!

‫میخوام یادشون بیارم شراب کیرو دارن میخورن.

‫آهنگ اودیسئوس رو نمیخوام.

‫خود اودیسئوس رو میخوام.

‫پس چرا هر شب داری ‫خواستگارها رو تو خونه اش راه میدی؟

‫در این دنیا...

‫هر مردی هر کاری بخواد میکنه.

‫منم هر کاری از دستم بربیاد میکنم.

‫من یه مرد شدم دیگه. بزرگ شدم.

‫پس بندازشون بیرون.

‫ببین اگه قانون زئوس رو بشکنی ‫چه بلاییدارن سرت میارن.

‫من همینجوری هم یه شوهر از دست دادم.

‫نمیخوام یه پسرمم از دست بدم.

‫پدرم برمیگرده.

‫پس کو کجاست؟

‫هشت سال از سقوط تروا میگذره.

‫نزدیک 20 ساله که ما رو ول کرده رفته. ‫کجاست پس؟

‫مجبوریم همونجوری که شماها رو ‫راه دادیم اونو هم راه بدیم.

‫داری میگی ما گداییم؟

‫دارم میگم این سه سال ‫خیلی بهتون اینجا خوش گذشته.

‫اگه انقد طولانی ‫از مهمون نوازیش استفاده کردیم...

‫دلیلش اینه که مادرت هنوز یه انتخاب نکرده.

‫اون همینجوریشم شوهر داره.

‫اودیسئوس مُرده.

‫تو درباره پدر من چی میدونی آخه؟

‫اینکه حیوونای لاغر و شراب گوهیداره.

‫بهتریناش رو هم تو همون ‫دو سال اول تهش رو درآوردن.

‫اینم میدونم که هیچوقت برنگشته.

‫هنوز نه.

‫داری برای پدرت له له میزنی ‫ولی اصلاً نمیشناسیش.

‫شبیه یه بچه ننه.

‫با توجه به اینکه هیچکس ‫واقعاً نمیدونه پدرش کیه،

‫فکر نکن مال منو میدونی.

‫من میشناختمش.

‫از بچگی.

‫میدیدیم داره شکار میکنه.

‫من میخواستم داوطلب بشم برم تروا...

‫ولی بهم گفت بمونم و حواسم به تو باشه.

‫به من، یا مادرم؟

‫میشه به اون نگاه نکرد مگه؟

‫پدرم برمیگرده.

‫و مثل مادرم سخاوتمند نخواهد بود.

‫یعنی از قانون زئوس پیروینمیکنه؟

‫قانون میگه با غریبه‌ها...

‫باید جوریرفتار کنیم که ‫دلمون میخواد با خودمون رفتار بشه...

‫چون ممکنه خدایان باشن که قیافه عوض کردن.

‫و فکر کنم آنتیووس، ‫ کاملاً مشخصه که تو یه خدا نیستی.

‫ولی بوی خدا رو نمیده زیاد.

‫اگه اینجوری بود تغییر قیافه ‫خوبی از آب در نمیومد.

‫حواست باشه.

‫همین الان ممکنه بزنه زمینت.

‫بیا.

‫اون رعد و برق کاملاً شانسی بود.

‫نمیدونم.

‫چشمای عاقلیداری.

‫چشمای آتنا. اینجا بشین.

‫داری با بازرگانا سفر میکنی؟

‫از اسپارت تا اینجا.

‫منلائوس از جنگ برگشته؟

‫سال‌ها گذشته. اودیسئوس برنگشته؟

‫نمیدونیم زنده اس یا نه. چیزی میدونی؟

‫آهنگ اینکه چطور جنگ رو برد.

‫اونو که همین الان شنیدیم. ‫چیز دیگه ای هم هست؟

‫نه.

‫اما

‫اسپارت پر از کهنه‌سربازهای جنگ ترواست.

‫یکی بالاخره یه چیزی میدونه.

‫تو پسر اودیسئوسی؟

‫برو به اسپارت.

‫برو.

‫منلائوس رو ببین.

‫به خوبی ازت استقبال میکنه.

‫ملکه میخواد با غریبه صحبت کنه.

‫با خبرها داره سر پا میمونه.

‫امید واهی بهش نده.

‫بالاخره یه جوری میفهمه که ‫واقعاً کسی اودیسئوس رو دیده یا نه.

‫این رو میبینی؟

‫چشماش دیگه تقریباً هیچ جاییرو نمیبینه،

‫اما به خاطر این، مسافرهایی که ‫درباره پدرم دروغ میگن رو

‫تا سر حد مرگ کتک زدن رو نذاشته کنار.

‫نه، نه. خیلی سریعه.

‫تو از کجا میدونی؟

‫برایشنیدن یه حرکت احمقانه ‫ نیازی به چشم نیست.

‫منتور، این رو تحت فشار بذار.

‫نه، خیلی سریعه.

‫به اندازه خودت صمیمی و باحاله.

‫فقط به حرف پدرت گوش میداد.

‫اینو از کجا پیدا کرده؟

‫دقیقاً همینجا همدیگه رو دیده بودن.

‫بیا.

‫این رو من برمیدارم.

‫واسه پسرت میخوای؟

‫که به عنوان سگ شکاری ازش استفاده کنم.

‫حقم داشت.

‫تکون نخور!

‫انقدر مشتاقی که روی تنت جایزخم بیفته؟

‫چرا هر بار زه رو میکشی صدا میده؟

‫کار درست همینه.

‫خبردار کردن شکار؟

‫با افتخار جنگیدن.

‫اما این که جنگیدن نیست. ‫داریشکار میکنی.

‫شکار کردن یعنی با احتیاط جنگیدن.

‫خیلی هوشمندانه، آره.

‫ولی این زیرکی برات دردسر درست میکنه.

‫دوباره امتحان کن.

‫این دفعه انقدر سریع و بی‌نقص نباش.

‫با یه دفاع عالینمیشه پیروز شد.

‫مهاجم رو بکش سمت خودت.

‫- چظور؟ ‫- تردید کن.

‫شکمت رو جلو سلاح حریفت باز بذار.

‫حمله اون فرصت توئه.

‫این رو تو به پدرم یاد دادی؟

‫نه، نه. اون به من یاد داد.

‫میگفت: "همیشه نمیتونی ‫قویترین یا سریع‌ترین باشی."

‫"پس اون کسی باش که از همه باهوش‌تره."

‫خب اون چیکار میکرد؟

‫اگه برگرده و همه اون خواستگارها رو ‫تو خونه خودش پیدا میکرد؟

‫حتیدلم نمیخواد تصور کنم ‫میخواست باهاشون چیکار کنه.

‫خیلیشلوغشون کردن.

‫دو تاشون رو بزنی بقیه اشون در میرن.

‫یه مشت قلدرن، در عین حال هم ترسو.

‫خیلی‌هاشون میتونستن برن تروا ‫اما وقتی آگاممنون اومد...

‫پدرهاشون قایمشون کردن.

‫اونم میدونست جنگ آگاممنون سال‌ها ‫طول میکشه و جون کلی آدم رو میگیره.

‫ارتشش رو هم با قرعه‌کشی جمع کرد.

‫- اسمت؟ ‫- سینون.

‫بکشش بیرون. در نیومد.

‫- اسمت؟ ‫- آنتیووس.

‫بکشش بیرون.

‫در اومد.

‫با قرعه‌کشی؟

‫آنتیووس بهم گفته بود داوطلب شده.

‫به نظرم یه کاسه‌ایزیر نیم‌کاسه‌ هست.

‫پسترت میخواد به جای سینون بره.

‫من اجازه نمیدم.

‫باید بمونه، به خونواد‌ش برسه.

‫میتونه به پسر تو هم برسه.

‫البته.

‫پیش من میمونه.

‫میخواست آنتیووس به من برسه؟

‫نه، نه.

‫اما اودیسئوس نسبت به غصه یه پدر حساس بود.

‫به حال پدرها دلش میسوخت.

‫تو و مادرت برای تعهد به افتخار ‫و نام خیلی باارزش‌تر بودین.

‫میدونست سال‌ها طول میکشه.

‫به مادرم گفت؟

‫این رو از خودش بپرس.

‫ایموس،

‫یه روز برمیگرده؟

‫آرگوس باور داره که برمیگرده.

‫من سگ 20 ساله ندیدم تا حالا.

‫حتی از صاحبش هم بیشتر عمر کرد.

‫نمیخوام مزاحمت بشم.

‫اصلاً عجله‌ایندارم.

‫پدربزرگا میگن، ‫وقتی کفن پدربزرگت تموم بشه...

‫مجبورم ازدواج کنم.

‫چرا؟

‫ایتاکا خیلی وقته بیشاه بوده.

‫محافظ میخوان.

‫در مقابل چی؟

‫مردم دریا.

‫اونا فقط قصه‌های مسافران.

‫هر چی که میدونیم هم همینه دیگه.

‫سقوط تروا رو هم همینجوری فهمیدیم.

‫حالا هم همه دارن ‫از حملات مردم دریا حرف میزنن.

‫این مردم دریا کی هستن پس؟

‫هیچکس نمیدونه ‫اما بزرگترها میخوان آماده بشیم.

‫برای چی قراره آماده بشیم؟

‫ما جزو بزرگ‌ترین تمدن شناخته شده‌ایم.

‫به این خونه بزرگ نگاه کن.

‫سنگ‌هاش به اندازه خود دانش کهن هستن.

‫افتاده دست یه مشت ‫مهمون ناخوانده و از خود بیخود شده.

‫تا وقتی به مفهومش احترام گذاشته نشه

‫ساختارش هیچ معنایینداره.

‫قانون زئوس.

‫جوریرفتار کن که میخوای باهات رفتار بشه.

‫دارن سواستفاده میکنن، ‫همه‌چیز رو به آتش میکشن.

‫چطور میتونی به ازدواج ‫با یکی از اونا فکر کنی؟

‫چون خیلی وقت پیش...

‫پدرت این رو از من خواسته بود.

‫آگاممنون شاه ماست.

‫تروایی‌ها هم زن داداشش رو دزدیدن.

‫یا شاید هم زنه‌ خودش با اونا رفته.

‫بیخیال.

‫میگن دیوارهای تروا نفوذناپذیره.

‫ما هم میشینیم دم دروازه‌شون ‫تا تحریکشون کنیم بجنگن.

‫سال‌ها میگذره،

‫تلماکوس بزرگ میشه.

‫تو هم یاد میگیری بدون من زندگی کنی.

‫منلائوس میتونه از هلنا بگذره.

‫اصلاً آگاممنون

‫این رو بهانه میکنه تا تروا ‫دیگه مسیرهای تجاریرو کنترل نکنه.

‫این رو بی‌جواب نمیذاره.

‫هرگز.

‫اگه پس بزنی چی؟

‫پسرمون رو میگیره میبره.

‫نمیتونه این کار رو بکنه.

‫دختر خودش رو قربانی کرد. ‫فقط برای اینکه باد مساعد بوزه.

‫خدایان چرا باید دختر اونو بخوان آخه؟

‫قدرت قربانی،

‫توی چیزیه که برات آب خورده.

‫این جنایته.

‫در عین حال نشونه قاطعایته.

‫به این زودی‌ها برنمیگردم.

‫البته اگه بتونم برگردم.

‫خب اگه فرار کنیم چی؟

‫با سریع‌ترین کشتیت.

‫با بهترین خدمه‌ات.

‫بزنیم به سمت افق.

‫دست تو دست روی عرشه، ‫دنبال خورشید در حال غروب،

‫به سمت غروب آفتاب پارو بزنیم...

‫پشت این دیوارها چیزهای بیشتری هست.

‫انتقام آگاممنون

‫روی سر تمام ایتاکا خراب میشه.

‫بهم قول بده.

‫اگه برنگشتم...

‫و تلماخوس به سن قانونیرسید.

‫بهم قول بده...

‫وقتی بزرگ شد دوباره ازدواج میکنی.

‫این همه فداکاریدیگه بسه.

‫عشق خودش همون فداکاریه.

‫مسلماً همینه.

‫و من نمیخوام این کار رو بکنی.

‫این به تو ربطینداره.

‫بهم قول بده.

‫نه.

‫قول بده برمیگردی.

‫اگه برنگشتم چی؟

‫اون وقت چیزی که به جای من ‫تصمیم میگیره خاطره‌ات نخواهد بود.

‫سنجاق سینه‌ام رو بگیر.

‫همیشه به خودت وصل کن.

‫آتنا تو رو سالم برمیگردونه خونه.

‫فکر نکنم زیاد بهم بیاد.

‫وقتی مسافرها گفتن دیدنت...

‫ازشون میپرسم چی تنت بوده.

‫از این طریق میفهمم دارن راست میگن یا دروغ.

‫اگه اون مردم دریا واقعاً وجود داشته باشن...

‫الان ایتاکا هیچ شاهینداره ‫که براش ارتش جمع کنه.

‫من میتونم شاه بشم.

‫بیا.

‫زه رو بکش.

‫این بی‌انصافیه.

‫گفته بودی فقط خودش میتونه این کار رو بکنه.

‫خوشت میومد بقیه هم امتحان کنن.

‫همه تبرها رو پشت سر هم میچید.

‫آره.

‫هیچکس نتونست.

‫قبل از اینکه من شاه بشم

‫دارن خونمون رو میمیکنن ‫ تا از بینشون یکیرو انتخاب کنم.

‫مسافره به من گفت منلائوس سال‌ها پیش برگشته.

‫همه برگشتن.

‫اونایی که زنده موندن رو میگم.

‫شاید هم مُرده.

‫اگه اینطوره پس اینجا کاخ منه.

‫باید این رو بفهمیم.

‫باید برم پیش منلائوس و بفهمم چیشده.

‫تلماکوس،

‫خواستگارها میخوان بهت آسیب بزنن.

‫فکر میکنی این رو نمیدونم؟

‫هر شب منتظرن بهشون یه بهونه بدم.

‫پس بیرون از خونه، ‫تو دل دریا، تو جاده‌ها چی؟

‫تو پیدا کردن بهونه معطل نمیکنن. ‫نمیتونی برگردی.

‫نمیخوای ادعاییروی تاج و تخت داشته باشم.

‫میخوای منو بندازیگوشه رینگ ‫تا همون ملکه ایتاکا باقی بمونی.

‫از ملکه ایتاکا بودن ‫بدون شاهم خسته شدم دیگه!

‫بدون شاهت؟

‫یا بدون "یه" شاه؟

‫فکر کردی میتونی جاش رو پر کنی؟

‫تو هنوز یه بچه‌ای.

‫این چه سر و صداییه ملانتیوس.

‫با مهمیزهات نیا داخل.

‫تو گاوبانی، نه اسب‌دار.

‫تو هم خوک‌چرونی.

‫کی هستی که اینجوری با من حرف میزنی؟

‫خدمتکاری که ارباب گذاشته بالای سر چوپونا.

‫خیلی وقته اربابمون رفته، کور احمق.

‫تو هم به اندازه همین سگ اینجا ارزش نداری.

‫آرگوس!

‫آرگوس!

‫آرگوس.

‫آرگوس.

‫اربابم، کارینکرد مگه؟

‫این تویی که اینجوری بویگند میدی؟

‫ول کن این سگ رو.

‫- کدوم رو؟ ‫- هردوتامون رو.

‫- چیگفتی، بنده؟ ‫- خشمش کورش کرد.

‫آرگوس سگ شکاری پدرم بود.

‫سگ شکاری؟

‫نگاه کن تو رو خدا.

‫ببرش بیرون. میخوایم غذا بخوریم.

‫نه! نمیبینیداره درد میکشه؟

‫خیلی خب.

‫پس بذار به درداش پایان بدم.

‫ولش کن!

‫دیدین؟

‫دیدین چیکار کرد؟

‫به من حمله کرد!

‫حق داشتم این کار رو بکنم!

‫لطفاً!

‫لطفاً به پسرم آسیب نزن.

‫باشه. باشه. پولیبوس.

‫عقلش رو از دست داده. رحم کن.

‫برو یه کم دیگه شراب بخور.

‫من حلش میکن.

‫سگ شکاری پدرم بود.

‫فقط به عشق دیدن برگشتن ‫ اودیسئوس داره زنده میمونه.

‫بسیار خب.

‫پس ببرینش تو آشغال‌دونی...

‫تا اربابش رو همونجا اول کار ملاقات کنه.

‫سگ همون بیرون میمونه.

‫قبل از اینکه بخوای به خاطر ‫یه حیوون خودت رو به خطر بندازی خوب فکر کن.

‫اوریکلیا.

‫آذوقه ببر توی کشتی‌ها.

‫هیچکس نباید صداش دربیاد.

‫آدمای قابل اعتماد انتخاب کن.

‫دل مادرت رو میشکونی.

‫اگه اینجا بمونم منو مجبور میکنن بجنگم.

‫هیچکس پشتم نمیایسته.

‫باید از پدرم خبر بیارم.

‫اگه بفهمن اودیسئوس مُرده ‫ایتاکا پشتم میاد.

‫خواستگارها نمیذارن این کار رو بکنی.

‫نمیتونیزنده برگردی.

‫به منتور بگو سپیده‌دم ‫تو کشتی‌ها منو پیدا کنه.

‫به مادرت چی بگم به نظرت؟

‫تا جایی که میتونه دووم بیاره.

‫کشتی آماده‌س. باد هم مساعده.

‫بهت گفته بودم چشم‌های عاقلیداری؟

‫مثل چشم‌های آتنا؟

‫چند بار گفتی.

‫نپرسیدیداریم کجا میریم.

‫کجا داریم میریم؟

‫بریم پدرم رو پیدا کنیم.

‫زنده است. از باد و موج‌ها این رو میفهمم.

‫همین اطرافه‌.

‫سرگردونه، زخمیه، گم شده... نمیدونم.

‫اما زنده اس.

‫بازم خواب دیدی؟

‫آدم‌هایدر حال غرق شدن.

‫حبس شدن تو یه جایی.

‫تو یه جای تاریک.

‫نور آتش روی سنگ. نمیدونم.

‫نمیخوای یادت بیاد؟

‫چرا خدایان جوری حرف نمیزنن که بفهمیم؟

‫کیه که رعد و برق رو نفهمه آخه؟

‫یا آتش رو؟

‫خنده یه بچه رو، یه محصول پربرکت رو؟

‫اما دارن خودشون رو از ما پنهان میکنن.

‫نگاه کن.

‫کیداره ابر رو تکون میده؟

‫پرنده‌ها رو کی صدا میزنه؟

‫آب‌ها رو کی موج‌دار میکنه؟

‫داشتی با کی حرف میزدی؟

‫آتنا باز اومد سراغم.

‫میگه باید یادم بیاد.

‫باید برم.

‫چرا بری آخه؟

‫هر چیزی که نیاز داریم رو داریم.

‫چند وقته اینجام کالیپسو؟

‫من خونه دارم.

‫یکی هست.

‫اونجا یکی هست.

‫از کجا میدونی؟

‫نمیدونم.

‫حسش میکنم.

‫چیزی که ما داریم میتونه ابدی باشه.

‫ابدی بودن مال خدایانه.

‫تو الهه‌ای مگه؟

‫میخوای یادت بیاد اما اگه یادت اومدن ‫خوشبختیت رو نابود کرد چی؟

‫پس اصلاً واقعیت نداره.

‫نه.

‫- دیگه بسه. ‫- اما من خیلیدوستش دارم.

‫دست از لوتوس خوردن بردار.

‫بگو ببینم، چی یادت مونده؟

‫بعد از تروا.

‫تروا.

‫جنگ رو بردیم.

‫خب بعدش؟

‫ده سال تو این ساحل لعنتی.

‫بریم خونه.

‫چیزهایی که جا گذاشتیم رو یادتون نره.

‫غذامون میرسه اصلاً؟

‫کلی چیز از تروا با خودمون آوردیم.

‫یکیدو جا وامیستیم بالاخره.

‫بکشین!

‫بکشین!

‫بکشین!

‫پاروها رو بکشین داخل.

‫استراحت کنین!

‫پاروها رو بکشین داخل!

‫بادبان رو باز کنین، دنبال باد جنوب بریم.

‫چشم قربان، فرمانده.

‫آگاممنون از مسیر امن داره میره به سمت غرب.

‫آدم‌های بیشتریدورشن.

‫یه جایی پیدا میکنیم لنگر بندازیم.

‫مطمئنی؟ کار ریسکی‌ایه.

‫خیلیدنبال آگاممنون راه افتادم.

‫با یه کم شانس و یه باد خوب.

‫دنیا رو هم میبینیم تازه.

‫زودتر از آگاممنون میرسیم.

‫آماده باش!

‫سمت راست بمونین.

‫اودیسئوس!

‫خشکی!

‫میبینی؟

‫کثافتِ خوش شانس

‫آذوقه داره تموم میشه.

‫یه دسته پیشرو آماده کن.

‫غذا و آب. واسه سه هفته.

‫اگه ندادن چی؟

‫چقدر دوست دارید برگردین خونه؟

‫سلاح‌ها رو بردارین!

‫با گدایی کردن...

‫با قرض گرفتن...

‫با غارت کردن.

‫بپرس چرا دارن در میرن ‫و به استقبالمون نمیان.

‫فکر میکنن مردم دریا هستیم.

‫نه.

‫ما یونانی هستیم.

‫اهل ایتاکا.

‫میدونید تو تروا بردیم؟

‫داریم با باد جنوب میریم غرب.

‫میگه اگه از این راه بریم.

‫چیزی که باهاش روبه‌رو میشیم خوشمون نمیاد.

‫بعد از سال‌ها جنگ...

‫هیچ‌چیز نمیتونست ‫بین من و آدم‌هام تا خونه فاصله بندازه.

‫حتی خودم.

‫بعدش چیشد...

‫وقتیداشتیم دنبال خورشید فراری میرفتیم...

‫خشکی پیدا شد!

‫اونجا رو ببین.

‫عوضی خوش شانس

‫نه، نه، نه.

‫گوسفندها همینجوری سر خود نمیگردن.

‫بریم دنبالشون.

‫اینجا یه نفر داره زندگی میکنه.

‫آره. پنیر درست میکنه.

‫اساسی هم هست.

‫خیلیزیادن.

‫باید بریم.

‫هیچینداریم باهاش معامله کنیم.

‫قانون مهمان‌نوازیزئوس هست.

‫نمیدونم کسی که اینجا زندگی میکنه

‫اصلاً میدونه زئوس کیه یا نه

‫قانون زئوس رو همه میشناسن.

‫آتش رو روشن کنید!

‫به استقبال صاحب‌خونه میریم.

‫از آتش دور بمونین.

‫پخش بشین!

‫فکر کنم خوابه.

‫صبر کن.

‫صخره‌س.

‫نمیتونیم تکونش بدیم.

‫تو قفس گیر افتادیم.

‫خبر رو پخشش کنین.

‫فردا صبح که گله رو داد بیرون...

‫می‌دویم سمت خروجی.

‫استراحت کنین.

‫یالا، یالا!

‫برین!

‫میتونیم چیزی بین این سنگه چپونیم؟

‫که یه فاصله و روزنه بمونه؟

‫شاید.

‫اما چی؟

‫این کنده چطوره؟

‫فرق میکنه.

‫از سرش بگیر. بذارش توی آتش.

‫چقدر طناب داریم؟

‫چند تا گوسفند داریم؟

‫چند جین.

‫خیلیشلوغیم.

‫وقتی برگشت باید دو نفر در برن.

‫یا اینکه بذاریم خودمون رو بخوره.

‫بین گله دولا دولا بدوین، ‫بعدش هم پخش بشین.

‫اینجوری فقط یکیمون رو میگیره.

‫آره.

‫چهار نفر باید بدویم.

‫دوتادوتا.

‫چرا بیشتر رو ریسک کنیم؟

‫دیشب دو نفر رو خورد. قبل از اینکه ‫ بخوابه دو نفر دیگه رو هم میخوره.

‫بدوین، بدوین!

‫خب جسدش چی؟

‫چه بلایی سر جسدش اومده؟

‫قراره همونجا ولش کنیم بپوسه؟

‫که اون موجودات بخورنش؟

‫ما به مرده هامون ‫احترام میذاریم، اودیسئوس.

‫اون موقع فرار کردن مُرد. ‫با فرار کردن داریم حقشو ادا میکنیم.

‫پوزایدون... بابا... ‫منو کور کردن.

‫انتقام بگیر بابا. انتقام ‫این دردی که کشیدمو بگیر.

‫پوزایدون، انتقام درد منو بگیر.

‫میتونه حرف بزنه.

‫چرا زودتر حرف نزد؟

‫تو مگه با مورچه ها حرف میزنی؟

‫بریم باهاش حرف بزنیم ‫شاید قانعش کردیم؟

‫فکر کنم دیگه خیلیدیره.

‫داری چه کار میکنی؟

‫نه!

‫یالا. بدو، بدو!

‫یالا!

‫بالا برید!

‫یالا!

‫یالا، یالا!

‫یالا!

‫چرا اون تیر رو زدی؟

‫اون هیولا سربازای خوبمون رو کشت.

‫آره و اون هیولا ‫پسر پوزایدون بود.

‫چی؟

‫وقتی چشمشو درآوردیم ‫شنیدم داشت صداش میکرد.

‫اون لعنتی یه هیولا بود.

‫منم خودم شنیدم.

‫الان دریا هم افتاده جلومون؟

‫بادم همینطور.

‫حالا که پوزایدون باهامون لج کرده ‫چطوری برگردیم خونه؟

‫نمیشه با پیشگویی و ‫قربونیدادن سر کنیم.

‫میدونی چند بار دیدم ‫داشتی التماس میکردی؟

‫از وقتی از تروا راه ‫افتادیم داری آتنا رو صدا میکنی؟

‫نمیتونستیرحم کنی؟

‫بگیر.

‫اینم ببند به خودت.

‫که اونایی که نتونستیم ‫خاک کنیم یادمون بمونه.

‫خدایان فقط به کسی کمک ‫میکنن که خودش به خودش کمک کنه.

‫از اون به بعد هر دریایی که طوفانی ‫میشد، هر بادی که مخالف می وزید...

‫انگار داشت تو گوششون ‫میخوند که نفرین شدیم.

‫افراد من کجان؟

‫کی بهم اجازه میدی ‫برم ببینمشون؟

‫اگه میتونستم باهاشون حرف بزنم...

‫شاید یادم می اومد.

‫من زن داشتم مگه؟

‫بچه؟ شاید یه پسریداشتم؟

‫چند وقته اینجام؟

‫یه مدت خیلیزیادیه.

‫اگه پسریداشتم...

‫الان چند سالش بود؟

‫نمیدونم چطوری باید ‫با یه پادشاه حرف بزنم.

‫یکاریش میکنیم.

‫فقط دهنتو بسته نگه دار کافیه.

‫اما اگه پرسیدن ‫میگیم تاجر اهل کریته ایم.

‫بالاخره یه جوری ‫خودمونو به شاه میرسونیم.

‫خوش اومدید.

‫ممنون.

‫این واقعا یه...

‫از این طرف.

‫داری ما رو کجا میبری؟

‫پادشاه میخواد شخصا ‫از غریبه ها پذیرایی کنه.

‫.:: برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::. ‫T.me: @NestedSubtitle

‫بشین.

‫تو نه.

‫تو.

‫از مهمون نوازیم لذت ببر.

‫همونطور که زئوس گفته.

‫بعدش شاید بهمون ‫گفتی کی هستی.

‫چه روز قشنگی برای اومدن.

‫جشنه. دخترم داره عروسی میکنه.

‫فردا پا میذاره تو یه زندگی جدید.

‫زیاد به گداها نمیخوری.

‫احتمالاً میدونی من کیم.

‫من منلائوس، پسر آترئوسم.

‫برادر آگاممنون.

‫شوهر هلنا.

‫حتماً اسم هلنا رو شنیدی.

‫همون چهره ای که هزار تا ‫کشتیرو راهیدریا کرد.

‫امروزیاش شاید فقط ‫پنج تا کشتی هم نشه.

‫بخاطر اون چقدر آدم تو ‫دشت های تروا جون دادن.

‫بخاطر زیاده خواهیداداشت.

‫این بچه شبیه یه نفره.

‫آیجکس...

‫پاتروکلوس...

‫آشیل...

‫دلم برای هیچکدومشون به اندازه ‫اون یه دونه جنگجو تنگ نشده.

‫باهوش ترین آدم بین ما.

‫ده سال تمام اونجا ‫روی ساحل پوسیدیم.

‫کارمون گیر کرده بود.

‫همینطوریداشتیم بحث ‫میکردیم تا اینکه یه نفر...

‫یه راهی پیدا کرد.

‫اودیسئوس.

‫داستان اون اسب رو شنیدی؟

‫تا حالا اینو از کسی ‫که اون تو بوده شنیدی؟

‫چند روز اونجا موندیم.

‫قبل اینکه کشتی حرکت کنه ‫مثل گله تو هم چپیده بودیم.

‫اون میدونست نباید ‫هیچکس بفهمه توی اونیم

‫حتی سینون، همون سربازی که ‫پشتمون گذاشته بودیم هم نمیدونست.

‫با اولین موج ها ‫بعضی از رفیقامون غرق شدن.

‫بین شاش...

‫بین اون همه کثافت ‫سکوت کردیم و منتظر موندیم.

‫یه هدیه

‫برای آتنا.

‫خدایانمون یکی هستن...

‫به پیشکشاشون احترام بذار.

‫باید اینو بسوزونیم.

‫آتیشش بزنید! آتیش!

‫اون یه پیشکش برای آتناست!

‫اون یه پیشکش برای آتناست!

‫دروازه ها!

‫اون میدونست باید منتظر یه ‫شب تاریک و بی ماه توی تروا بمونیم.

‫یالا، یالا!

‫- دارن به شهر حمله میکنن! ‫- به سمت دروازه ها!

‫دروازه ها!

‫بدوید، بدوید!

‫شهر زیر حمله است!

‫یالا!

‫یالا، یالا!

‫باقیشو که دیگه خودت میدونی.

‫حرفام درگیرت کرد؟ ‫باید از زبون چنگ نوازا بشنویش.

‫شنیدم خب.

‫اما اونا با شما نبودن.

‫با پدرت.

‫با اودیسئوس.

‫چقدر شبیهش هستی.

‫کجا از هم جدا شدید؟

‫توی تروا.

‫خدایان یه پیروزی حق بهمون دادن.

‫حق به جانب...

‫یه پیروزی حق بهمون دادن اما سفرهای ‫برگشتمونو برکت ندادن.

‫سالها طول کشید برگردم خونه.

‫اما اون هیچ وقت برنگشت.

‫اونایی هم که برگشتن پشیمون شدن.

‫براش تعریف کن.

‫- از برادرت بگو. ‫- نه.

‫بگو بعد اون جنگ عادلانه ‫خدایان چه نعمتی بهش دادن.

‫بگو چطور مثل ‫یه قهرمان استقبالش کردن.

‫بگو آگاممنون چطور سالها ‫قبل ما رسید خونه...

‫و ملکه‌اش چطور به استقبالش رفت.

‫کلیتایمنسترا، خواهر دوقلوم.

‫براش تعریف کن چطور...

‫نه! اون کاری به برادر من نداره!

‫اون نگران باباشه.

‫من از زمان تروا به این طرف ‫هیچ چیزی از اودیسئوس نمیدونم.

‫هیچی به هیچی؟

‫هیچکدوم از مرداشم نمیدونن؟

‫افراد آگاممنون، ‫تاجرها، مسافرها چطور؟

‫شایعه میخوای؟ ‫پچ‌پچ میخوای؟

‫درست اومدی.

‫کسی هست بخواد در مورد ‫اودیسئوس داستان بگه؟

‫یکی میگه پولداره، ‫یکی میگه دستش خالیه.

‫یکی میگه مُرده، ‫یکی میگه اسیر شده.

‫- تو چی میگی؟ ‫- اسیر؟

‫کدوم سیاه‌چالی...

‫میتونه همچین آدمیرو نگه داره؟

‫چیزایی که یادت مونده رو بگو.

‫باقیش خودش میاد.

‫افرادم باور کرده بودن ‫به پوزایدون بی‌احترامی کردم.

‫آماده!

‫بکشید!

‫بکشید!

‫بکشید!

‫بکشید!

‫بکشید!

‫یکی پس از دیگری ‫با طوفان ها جنگیدیم.

‫از مسیرمون منحرف شدیم.

‫آخر سر هم کاملاً گم شدیم.

‫بکشید!

‫بکشید!

‫بکشید!

‫بکشید!

‫محکم پارو بزنید!

‫سلام.

‫با صلح اومدیم،

‫فقط یه کم غذا میخوایم.

‫غذا میخوایم.

‫- حرفمو میفهمی؟ ‫- فقط یه بچه هست

‫اگه بچه‌اش اینه، ‫پدر مادرش چطوری‌ان؟

‫هی. آروم باش.

‫نه، نه، نه.

‫در برید! فرار کنید!

‫به سمت کشتی!

‫یالا، یالا. یالا.

‫عقب برید! عقب برید! یالا.

‫بدوید! تندتر!

‫کمانمو بده! کمانمو بده!

‫یالا!

‫یالا! یالا!

‫محکم پارو بزنید!

‫صبر کنین!

‫بکشید!

‫صبر کنین!

‫بکشید!

‫و... بکشید!

‫و... بکشید!

‫از اینجا برید بیرون!

‫- صبر کنین! ‫- بکشید!

‫صبر کنین!

‫پاروها!

‫خیلی خب، حرکت کنید!

‫سمت بندر.

‫از کنار ساحل برید.

‫اگه کشتیداشته باشن چی؟

‫باید تا جایی که میتونیم دور بشیم.

‫آذوقه‌اینداریم که کورکورانه بریم جلو.

‫راهمون رو گم کردیم.

‫باید غذا پیدا کنیم ‫و خودمون رو جمع و جور کنیم.

‫سمت بندر.

‫اونجا! دود میاد!

‫برید جلو، یه جایی ‫تو ساحل پیدا میکنیم پهلو بگیریم.

‫پاروها رو بکشید بالا!

‫یه تیم گشت جور کن.

‫فردا.

‫خیلی خب، فردا.

‫نگهبان بذارید.

‫فکر میکنیم همینجا بمونی.

‫- کی میخواد؟ ‫- همه مون.

‫اونایی که هنوز زنده‌ان.

‫دارین شورش میکنین؟

‫بستگی به خودت داره.

‫کمانمو بده من.

‫شکم بچه‌ها رو سیر میکنم.

‫هر چیزی پیدا کردید بیارید.

‫نه، نه! خیلی خب!

‫- آسیبی به من نزنید! ‫- آروم باش.

‫نه!

‫کسینمیخواد بهت آسیب بزنه!

‫هرکاری بگید میکنم

‫هیچ‌کس کاری به کارت نداره.

‫من اوریلکوسم. اسم تو چیه؟

‫سرسیه.

‫سرسی، ما شدیداً به غذا احتیاج داریم.

‫غذا دارم.

‫به اندازه کافی غذا دارم.

‫اجازه بده.

‫سلاحا، زره ها رو...

‫بذارید اون عقب.

‫از گوشتم خوشت اومد؟

‫چرا... این همه زیاد هست؟

‫اصلاً معلوم نمیشه غریبه ها کِی میان.

‫مردا...

‫با اون اشتهای سیری‌ناپذیرشون...

‫هر چقدر هم باشه بازم کمه.

‫اوریلکوس!

‫برنگشتن.

‫- حتی یکیشون؟ ‫- هیچ‌کدوم.

‫خنجرتو بده.

‫همونجا بمون!

‫چرا نزدیک‌تر نمیای؟

‫از دریا اومدی؟

‫تنهایی؟

‫خوک‌هام ازت خوششون اومد.

‫گرسنه‌ای؟

‫سلاحاتو دم در بذار و از مهمان‌نوازی ‫زئوس لذت ببر.

‫یه خوک بگیر.

‫میتونی برایشام امشبت قربونیش کنی.

‫هر کی که هستی، معلومه کشاورز نیستی.

‫اینو بده من.

‫بوی سوپ خوش میاد.

‫به هردومون میرسه.

‫کیگفته دو نفر هستیم؟

‫کیدیگه اینجاست؟

‫کسی هست، مگه نه؟

‫میگی تنهایی.

‫اما هیچ‌کس نمیتونه ‫تک ‌تنها بیاد اینجا.

‫جدی؟

‫اینجا فقط از راه دریا قابل دسترسه.

‫دوستات کجان؟

‫دنبالشون میگردم.

‫کسی از اینجا رد نشده؟

‫پس این همه چیزو تو درست کردی؟

‫داری از من بازجویی میکنی؟

‫یه مسافر که از گرسنگیداره میمیره.

‫حتی به غذا هم دست نزده.

‫میگه ملوانه ولیزره ‫یه جنگجو بزرگ رو تنشه.

‫تازه با آوردن خنجر به خونه میزبان، ‫قانون زئوس رو زیر پا میذاره.

‫چشمای تیزیداری.

‫خدایان تیزش کردن.

‫بهت الهام میکنن؟

‫حقیقت رو...

‫بعضی وقتا.

‫بهت میگن افراد من کجان؟

‫افرادت؟

‫آره.

‫میگن.

‫تو هم به من میگی؟

‫شاید.

‫اگه خنجرتو بدی.

‫چرا باید به یه دروغگویی که مهمان‌نوازی ‫منو رد کرده کمک کنم؟

‫افرادت اینجا بودن اما دیگه نیستن.

‫راهشون رو ادامه دادن؟

‫آره.

‫حلقه هاشونو گذاشتن و رفتن؟

‫اگه من بودم نمیکردم.

‫نکن!

‫نمیدونم این زاغ واسه تو چیه...

‫اما اگه ولش نکنی، ‫گلوشو فشار میدم تا حقیقتو بگی.

‫بهش آسیب نزن.

‫از اعضای خونوادته؟

‫مادرته‌؟

‫خواهرته.

‫همونطوری که افرادم رو تبدیل به ‫خوک کردی، اینم تبدیل کردی.

‫من اونا رو به هیچی تبدیل نکردم.

‫یه نگاه به اینا بنداز.

‫این موجودات معلوم‌الحال کین. ‫یه نگاه بهشون بنداز!

‫پست ‌طینت ها.

‫چندش‌آورن.

‫موجودات پستی که ‫تنها ارزششون جنگیدنه.

‫همه جا به خاطر تو ‫تجاوز کردن و غارت کردن.

‫فکر میکنیدارن خلاف ‫ذات خودشون رفتار میکنن؟

‫فقط چون تو دستور دادیدارن این کارو میکنن؟

‫یه فرمانده واقعی باور داره که ‫بی‌رحمی عین انضباطه.

‫اما تو زیاد هم ساده به نظر نمیرسی.

‫با این حال اونا رو فرستادی پیش من.

‫پیش من، وقتی تنها بودم.

‫با سر و روی کثیف، ‫شکم گرسنه و خونی که جوش میزد.

‫فکر کردی توی خونه خودم بهم احترام میذارن؟

‫بهشون نگاه کن!

‫همون طوری که هستن ببینشون.

‫آسیبی بهت رسوندن؟

‫میخواستن آسیب بزنن.

‫اونا فقط میخوان برگردن خونه‌شون.

‫بذار برن.

‫برگردید.

‫برگردید.

‫برگردید.

‫برگردید به شکل و قیافه خودتون.

‫برگردید.

‫برگردید به شکل و قیافه خودتون.

‫برگردید.

‫برگردید به شکل و قیافه خودتون.

‫برگردید.

‫برگردید.

‫برگردید.

‫برگردید به شکل و قیافه خودتون.

‫برگردید.

‫اودیسئوس.

‫برگردید به کشتی.

‫تا جایی که میتونید غذا بردارید.

‫گوشت رو ول کنید.

‫نمیتونی بذاریزنده بمونه. اون یه جادوگره.

‫این قدرتارو کی بهش داده؟

‫خدایان خودت.

‫مشک ها رو از رودخونه پر کنید.

‫سپیده دم میزنیم به دریا.

‫چرا اونطوری ولش کردی؟

‫اینطوری واسه هردومون بهتره.

‫اگه ناراحتتون کردیم ببخشید.

‫برای اینکه بتونیم به ‫مسیرهای تجاری برسیم

‫به کمک تو احتیاج داریم.

‫خیلی از مسیرتون دور شدید.

‫یعنی چی؟

‫راه رو فقط تیرزیاس کور میتونه نشونت بده.

‫تیرزیاس؟

‫توی هیادیس.

‫از هیچ‌کس توقع نمیره ‫به سمت دیار مردگان بادبان بکشه.

‫هیچ‌کس برنمی‌گرده.

‫تو بادبان میکشی.

‫به سمت شمال برو. به سمت غروب آفتاب.

‫برو سمت اعماق خشکی.

‫جایی که رود آتش و رود یخ به هم میرسن...

‫یه گودال بکن.

‫با خون قربانی پرش کن.

‫مُرده ها رو دورش جمع کن.

‫و بفهم چطوری باید برگردی خونه.

‫فقط تو.

‫نه افرادت.

‫نفرینشون کردی مگه؟

‫این یه نفرین نیست.

‫این یه حقیقته.

‫نمیخوان سر به تن خدایان طغیان کنی.

‫خدایان میگن فقط خودت برمی‌گردی.

‫پس منم طغیان میکنم.

‫سینون.

‫من اودیسئوسم.

‫سینون.

‫من اودیسئوسم.

‫بذار بنوشه، اودیسئوس.

‫حرفاشو بعداً میشنوی.

‫اودیسئوس؟

‫آره.

‫به همه دروغ گفتی.

‫چرا به من گفتی؟

‫باید باورش میکردی.

‫چرا داوطلب شدی؟

‫یادت نمیاد چطور اومدم اینجا؟

‫بهت التماس کرده بودم ‫جای آنتینوئوس رو به من بدی.

‫نوبت اون بود.

‫به خونوادت پول داد تا جای تو رو بگیره.

‫اگه تروایی ها نذارن زنده بمونم...

‫اگه نتونم دیگه برگردم خونه...

‫این رو ببر برای پدرم.

‫هر کاری کردم رو براش تعریف کن.

‫اودیسئوس.

‫میتونی هر جور خواستیرنگ و لعابش بدی.

‫نمی‌تونستی حقیقتو بهم بسپاری؟

‫میدونستی به خاطر تو میمیرم.

‫آدم رو به مرگ اعتراف میکنه. ‫باید باورش میکردن.

‫من روی اون ساحل به خاطر تو مُردم.

‫میدونم.

‫کنارت بودم.

‫شنیدم حتی تو آخرین نفس‌هاتم داشتی ‫همون دروغو میگفتی.

‫پیروزیرو برامون آوردی.

‫اونجا بودم. خیلینزدیک. ‫بوی خونت رو حس میکردم.

‫این چه تسلایی برام داره آخه؟

‫تا وقتی مُرده‌ها نگفتن ‫ نمیدونستم تو توی اون اسب بودی.

‫کدوم مُردها؟

‫خیلی از کهنه‌سربازهای لشکرت ‫ دارن این ساحلا میچرخن.

‫مُرده‌ها میان تا برایزنده‌ها ‫عزاداری کنن و به پیشواز مُرده‌های تازه برن.

‫اولین کسی که منو پیدا کرد بابام بود.

‫تا بهت آرامش بده.

‫سایه ها آرامش نمیارن.

‫دارن از زنده‌هایی که ‫بهشون ظلم کردن خبر میگیرن.

‫پدرم در بدبختی مُرده.

‫تنها و بی‌کس، در حالی که داشت ‫ از آدمایی مثل آنتینوئوس گدایی میکرد.

‫آنتینوئوس فریب دادت؟

‫- شکینیست، همون‌طوری که تو رو فریب داد. ‫- یعنی چی؟

‫توی ایتاکا کی حواسش به زن و بچه‌ته؟

‫زنم ربطی به این چیزا نداره.

‫برگشتن به خانه رو هم با آگاممنون بحث کن.

‫آگاممنون اینجاست؟

‫تو تروا با آبرو خاکم کردی.

‫ممنون.

‫اما به اونایی که دفن نشدن هم فکر کن.

‫همیشه که نمیشه.

‫وقتیرسیدی خونه یه کشتی بگیر.

‫به سمت غرب ناشناخته بادبان بکش ‫تا خشکیرو پیدا کنی.

‫و اونجا قربونی بده...

‫و یاد و خاطره مُردهاتو زنده نگه دار.

‫اون تیکه چوب هنوزم هست؟

‫معلومه.

‫اگه تونستی برسی...

‫شرمندگیش رو پس بده به آنتینوئوس.

‫همین کارو میکنم.

‫سرورم.

‫اودیسئوس.

‫چرا اینجایی؟

‫جنگ رو بردیم. داشتی برمی‌گشتی خونه.

‫اودیسئوس،

‫باهوش‌ترین ژنرال من.

‫عاقبت تو مثل من نمیشد.

‫شما هم مثل ما سرگردون شدید؟

‫نه.

‫بدبختی من رسیدن به خونه بود...

‫استقبال شدن توسط زن زیبام...

‫شست‌وشو...

‫روغن‌کاری...

‫و راحت شدن.

‫تا تلخ‌ترین درس رو یاد بگیرم.

‫فهمیدم قلبشو مسموم کرده بودم.

‫در حالی که قلب اون قبلاً مال کس دیگه ای بود.

‫نه! نه.

‫اون و معشوقش سال‌ها ‫نقشه مرگ منو کشیده بودن.

‫اودیسئوس.

‫بله.

‫پسر من اورستیس

‫انتقاممو گرفت؟

‫سرورم، من از کجا بدونم؟

‫هنوزم دارم تلاش میکنم برسم خونه.

‫اشتباه منو تکرار نکن.

‫با توقع تاج و گل و تمجید وارد در خونه نشو.

‫با تغییر قیافه برو.

‫عجله نکن.

‫زیر نظر بگیر.

‫متوجه شدی؟

‫میدونم باید چه کار کنم.

‫بخشی از کارهایی که باید بکنیرو.

‫پیشگویی من به درد گوش اونا نمیخوره.

‫برید به سمت کشتی.

‫بروید سمت جنوب غرب.

‫اون‌طرف آواگرها.

‫مردا رو میکشن سمت صخره ها.

‫همه شون میمیرن.

‫نمیذارم این اتفاق بیفته.

‫گوشاشونو با موم پر میکنم.

‫بعد آواگرها

‫باید بین گرداب خاریبدیس ‫و هیولای اسکایلا یکیرو انتخاب کنی.

‫گرداب تویدریا جون همه تون رو میگیره.

‫اما هیولا فقط جون شش نفر رو.

‫اما اصرارت به اینکه دیگه حیوونی ‫قربونینکنی همه رو به کشتن میده.

‫کاری که باید رو میکنم.

‫آخر سر، وقتی قحطی و شورش بیداد کرد...

‫ازتون میخوان برید جایی که ‫گله های خدای خورشید دارن چرا میکنن.

‫گاوهای آپولو رو قربونی میکنن.

‫و زئوس به همین خاطر همه رو میکشه.

‫فهمیدی؟

‫جلوشون رو میگیرم.

‫چرا جون این آدم ها رو،

‫از اونایی که از قبل مُردن باارزش‌تر میدونی؟

‫میتونم نجاتشون بدم از دست خدایان.

‫اما نمیتونی از دست خودشون نجاتشون بدی.

‫این دیگه چی بود؟

‫مُردهایی که خاک نکردی.

‫میخوان تو هم بی‌اعتباری اونا رو بچشید.

‫داریم میریم!

‫طناب‌ها رو باز کنید!

‫باید بزنیم به دریا!

‫سرنوشتمون همینه یعنی؟

‫شانس ما همینقدره؟

‫این همه رفیق رو پشتمون جا گذاشتیم و

‫با پارو زدن از دنیای مُرده ها زدیم بیرون.

‫مجبورم اونایی که موندن رو نجات بدم.

‫چی سرشون اومد؟

‫من رو اینجا ول کردن؟

‫بر میگردن؟

‫تو بلایی سرشون آوردی؟

‫تو بلایی سرشون آوردی؟

‫یکم بگیر.

‫گفتی لوتوس نخورم.

‫فقط واسه امشب.

‫تا بتونی یکم بخوابی.

‫فردا که آماده شدی یادت میاد.

‫خدمه ات رو یادت میاد.

‫خانواده ات رو هم همینطور.

‫خانواده؟

‫زنم رو؟

‫من زن دارم؟

‫داری چیکار می کنی؟

‫مشکلینیست ملانتو.

‫غریبه ها نمی تونن بیان تو.

‫اون پرده باشه یا نباشه...

‫بعد از سه سال جشن و مهمونی ‫دیگه غریبه حساب نمیشیم پنلوپه.

‫می خوای باهام ازدواج کنی ‫یا اسمم رو خراب کنی؟

‫ملانتو حرفینمیزنه.

‫راستش چون نگران آبروت بودم اومدم.

‫همه می بینن چقدر داری تلاش می کنی.

‫دارم آروم ولی مطمئن پیش میرم.

‫اما هر شب کاری که کردیرو دوباره میشکافی.

‫ما رو تنها بذار.

‫ازش انتظار نداشته باش به اربابی ‫که اصلا نمیشناسه وفادار بمونه.

‫انتظار دارم به من وفادار باشه.

‫وفادار میشه.

‫وقتی با من ازدواج کنه.

‫برده ها فقط می تونن به آینده وفادار باشن...

‫و این قصر منتظر یه اربابه.

‫پادشاهی ایتاکا هم منتظر یه پادشاهه.

‫پادشاه ایتاکا بر میگرده.

‫نه، بر نمیگرده.

‫میدونی، وقتی جوون بودم...

‫سعی کردم باهاش برم تروآ.

‫این رو هیچوقت بهم نگفت.

‫نذاشت برم.

‫میدونست ایتاکا بدون ‫ اون به یه آینده نیاز داره.

‫من رو هم بخشی از اون آینده دید.

‫رازت رو هیچوقت به بقیه خواستگار ها نمیگم.

‫بافتن رو تموم کن.

‫دیگه وقتشه که ولش کنی.

‫آخه چرا باید با کسی ازدواج کنی ‫که دلش پیش یکی دیگه است؟

‫وفاداریت به اودیسئوس ‫ یکی از بزرگ ترین نقطه قوت هاته.

‫دوستت دارم.

‫می خوام من رو انتخاب کنی. ‫و به این قضیه پایان بدی.

‫بهم نگو که خسته نشدی.

‫از صبر کردن.

‫از بلاتکلیفی.

‫وظیفه ات رو به بهترین شکل انجام دادی.

‫سال های سال.

‫دیگه مجبوری به خودت فکر کنی.

‫وقت زندگی کردنه.

‫اودیسئوس هم همین رو می خواست.

‫هر چی که نیاز داشته باشیرو بهت میدم.

‫ملکه من.

‫پسرم چی؟

‫تاج و تخت مال اونه.

‫وارث اونه.

‫تا وقتی که ما پسرینداشته باشیم.

‫.:: برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::. ‫T.me: @NestedSubtitle

‫تلماکوس کجاست؟

‫رفته خشکی، ‫مناطق داخلی تا پدربزرگش رو ببینه.

‫داره دروغ میگه.

‫زد به دریا.

‫رفت تا سراغ پدرش رو بگیره.

‫کجا؟

‫اسپارتا.

‫پیش منلائوس.

‫بریم؟

‫نه.

‫چه افتضاحی ملانتیوس. ‫بهت گفته بودم که چوپون گاواست.

‫- داشت حرفاتون رو گوش میداد. ‫- نه، نه.

‫نه. نه.

‫به خاطر آرگوس اومدم.

‫بهت گفتم، اون سگ همونجا می مونه. ‫ برگرد مزرعه.

‫هر وقت به خوک هات نیاز داشتیم ‫ملانتیوس رو می فرستیم.

‫دیگه اینجا کسی تو رو نمی خواد، پیرمرد.

‫من فقط به بانوی خودم جواب پس میدم.

‫میدونه اسمت چیه؟

‫دیگه برو.

‫تلماکوس از راه معبد پیلوس بر میگرده.

‫همونجا گیرش بندازین.

‫وگرنه ممکنه بیاد و سعی کنه ‫روی ملکه تاثیر بذاره.

‫فکر نکنم.

‫باید تو همون راه بمیره.

‫ایروس یه نقشه داره.

‫ایروس.

‫هم خودش و هم آدم هاش باید بمیرن. ‫تو یه خندق. با گلوی بریده.

‫تلماکوس و آدم هاش تو راه پیلوس ‫حواسشون به راهزن ها هست.

‫اما اگه قبلش معبد رو ‫ از دست راهب ها در بیاریم...

‫یه چیزی ازش به عنوان مدرک برام بیارین.

‫دماغش رو.

‫از رو دماغش میشناسیش؟

‫گوش هاش رو هم بیارین.

‫کی این رو بهت یاد داد؟

‫خوک چرون بابام.

‫خوک چرون؟

‫آره، وفادار ترین خدمتکارش.

‫اودیسئوس وفادار ترین خدمتکارش رو جا گذاشت؟

‫همیشه باهوش ترین شون اون بود.

‫تنها کسی بود که آگاممنون به حرفش گوش میداد.

‫باید بیشتر به حرفش گوش میداد.

‫خب، برادرش چیشد؟

‫زنش بهش خیانت کرد.

‫قتل عامش کرد.

‫چی کارشون کرد؟

‫پسرش اورستیس جفتشون رو کشت.

‫چی؟ مادر واقعی خودش رو کشت؟

‫انتقام پدرش رو گرفت.

‫نیازینیست تو نگران باشی.

‫مادرت مثل کلیتایمنسترا نیست.

‫شاید هم باشه.

‫خواستگار ها، بزرگتر ها رو ‫راضی کردن که باید ازدواج کنه.

‫الان وقت خالی موندن تاج و تخت نیست.

‫شایعات مردمان دریا رو که میشنوی.

‫بهشون حمله کردن؟

‫نه، اما به نظر میرسه حمله ها نزدیکه.

‫اسپارتا آماده است.

‫ایتاکا چی؟

‫باید یه ارتش جمع کنه و از خودش دفاع کنه.

‫یکی باید بشینه رو تخت.

‫جنگ اونجاست، اینجا نیست پسرم.

‫از مشکل فرار کردی.

‫مادرت رو با خواستگار ها تنها گذاشتی.

‫واسه کشتن همشون مزدور استخدام کنم؟

‫کشتن مهمون های پولدار ‫و با نفوذ تو خونه خودت؟

‫تبعیدت می کنن.

‫بعدش چی میشه؟

‫باید بدون شکستن قانون زئوس دکشون کنی.

‫باید بشینم رو تخت پادشاهی.

‫باید بدونم اودیسئوس زنده است یا نه.

‫این هیچ ربطی به پدری که ‫تا حالا ندیدیش نداره،

‫باید فرماندهیرو دستت بگیری.

‫اودیسئوس رو بیخیال شو.

‫باید یادت بیاد.

‫نه، اینطور نیست.

‫نیازینیست حقیقت رو بدونم.

‫من اینجا خوشحالم. با تو.

‫پس چرا داری اسکلت کشتیرو ‫جمع می کنی تا یه قایق بسازی؟

‫خدمه ات رو یادت بیار.

‫سفرت رو.

‫آواز آوازگرها رو شنیدم.

‫تو گوش هاتون موم بچپونین.

‫من نه. من رو به دکل ببندین.

‫چرا؟

‫می خوام آوازشون رو بشنوم.

‫نه.

‫فکر بدیه.

‫هیچ کس بعدش شنیدنشون زنده نمونده.

‫دقیقا به همین خاطر. ‫من اولین نفر میشم.

‫حتی اگه التماس هم کردم ‫تا وقتیرد نشدیم بازم نکنین.

‫گوش هاشون رو چک کن.

‫به هر کی بگه چشم قربان، ‫جیره اضافه میرسه!

‫آواز آوازگرها چطوریه؟

‫همون چیزیه که آرزوش رو داری.

‫و بعدش هر چیزی که میگی ‫کاش هیچوقت آرزوش رو نمی کردم.

‫مثل اون خارش شیرینیه ‫که دلت می خواد بخارونیش.

‫درست زیر پوستت حسش می کنی ‫اما هیچ جوره بهش نمیرسی.

‫هر چقدر هم شیرین باشه، ‫غیر قابل تحمل میشه.

‫چیزیرو که بیشتر از همه ‫می خوای تو گوشت زمزمه می کنه.

‫چیزی که هیچوقت نمی تونی داشته باشیش.

‫چیزی که دیگه نمی تونیداشته باشی...

‫همونیه که یه زمانی تو دستت بود

‫و از دستش دادی.

‫اون آواز قول هایی بود که بهشون عمل نکردم.

‫میگفت که دلم نمی خواد برگردم خونه.

‫تو آب کف هست!

‫اون جلو کف هست!

‫کاریبدیس.

‫اون گرداب هیولایی.

‫بادبان ها رو جمع کنین!

‫یالا، بجنبین!

‫لنگر بکشین!

‫داریم میریم سمت دریای آزاد؟

‫خیلی وقته گیرمون انداخته.

‫طناب ها رو بکشین!

‫باید بریم شمال! حرکت کنین!

‫به سمت تنگه.

‫اینجا خیلی تنگه.

‫برون سمت گرداب.

‫اگه دقیقا از لبه اش بری...

‫می تونه ما رو پرت کنه سمت ساحل رو به رو.

‫نترس. از پسش بر میایم.

‫نه. نه!

‫داریم وارد کانال میشیم.

‫- آروم باش. ‫- تو کانال!

‫با پارو برید تو!

‫پارو ها رو بکشین تو!

‫پارو زن های سمت راست، آماده توقف باشین!

‫با علامت من!

‫سه...

‫دو...

‫یک!

‫بکشین!

‫پارو ها رو در بیارین!

‫طاقت بیارین!

‫تونستیم!

‫تونستیم!

‫موفق شدیم! خدایان با ما هستن.

‫بکشین!

‫بکشین!

‫بکشین!

‫از مسیر خارج نشه!

‫بکشین!

‫بکشین!

‫از مسیر خارج نشه!

‫بکشین!

‫بکشین!

‫میدونستی.

‫به ما نگفتی.

‫از اینجا نمی اومدیم.

‫اما اون آدما الان زنده بودن!

‫نه!

‫همه مون مُرده بودیم.

‫حق این کار رو نداشتی!

‫کاملا حقش رو داشتم.

‫تمام مسئولیتش هم با منه!

‫اون گرداب همه مون رو نابود می کرد.

‫به خاطر همینه که زنده ایم.

‫فقط بعضی هامون!

‫آره!

‫تیرسیاس دیگه چی بهت گفت؟

‫همونجا لنگر میندازم.

‫اونجا نمی تونی لنگر بندازی.

‫اونجا جزیره خدای خورشیده.

‫کشتی باید تعمیر بشه.

‫بچه ها دیگه جون ندارن!

‫شیش نفر رو از دست دادیم!

‫میریم سمت ساحل.

‫اونجا استراحت می کنیم.

‫همه تون می میرین!

‫پرسیدی تیرسیاس بهم چیگفت؟

‫گفت که همه تون می میرین.

‫مال خدای خورشید

‫اگه گاو هایی که تو اون جزیره ‫می چرن رو قربانی کنین...

‫همه تون می میرین.

‫باشه.

‫میریم تو ساحل.

‫آذوقه خودمون رو می پزیم.

‫میوه بر میداریم، آب بر میداریم.

‫به هیچ چیز دیگه ای دست نمیزنیم.

‫قسم بخورین.

‫همه تون.

‫فهمیدین؟

‫باد ما رو آورد اینجا.

‫داریم استراحت می کنیم دیگه.

‫کشتیرو تعمیر می کنیم.

‫باد که برگرده راه میافتیم.

‫این طناب رو بگیر.

‫سر قولشون موندن؟

‫آره.

‫خیلی وقت گذشت.

‫اما باد برنگشت.

‫اون باد شدیدی که باعث شد برسیم به ساحل...

‫رفتنمون رو غیر ممکن کرد.

‫غذا تموم شد.

‫از اینجا برو.

‫فکر کردین اگه بی سر و صدا بخورین ‫خدا نمی فهمه؟

‫فکر می کردیم تو نمی فهمی.

‫مشکل من نیستم.

‫من می خواستم شما زنده بمونین.

‫تیرسیاس این رو بهت گفت.

‫سرسی هم همینطور. خدایان این رو بهت گفتن.

‫خدایان حرف نمیزنن که درک بشن.

‫درد هم قابل درک نیست؟

‫یا خون و مرگ؟

‫وقتی مُردنشون رو می بینی

‫تصادف می بینی یا نتیجه کار؟

‫نتیجه می بینم. شکست خودم رو می بینم.

‫اگه مرگشون شکست تو نباشه ‫و شکست خودشون باشه چی؟

‫من رهبریشون می کنم.

‫من آوردمشون اینجا.

‫خب تو رو کی آورد؟

‫تو از یه خدا برتری؟

‫چرا همه مسئولیت ها رو میندازی گردن خودت؟

‫چرا نمی خوای برگردی خونه؟

‫انتظار چی داشتی؟

‫غذاشون تموم شد.

‫رحم کن.

‫به خاطر رحم من بود ‫که تو این جزیره لعنتی گیر افتادیم.

‫بهشون گفتم چه بلایی سرشون میاد.

‫همینطوره.

‫ما هم ترجیح دادیم غرق بشیم ‫تا اینکه از گشنگی بمیریم.

‫خیلی خب. حالا شروع می کنیم.

‫باد خوابید! باد خوابید!

‫آرامش اونقدر طول کشید ‫که ما رو بکشونه سمت دریای پوزایدون.

‫زیر آسمون زئوس.

‫دماغه رو به باد!

‫سمت چپ! سمت چپ!

‫به درگاه خدایان التماس کنین!

‫دماغه رو به باد!

‫طلب بخشش کنین!

‫دماغه رو به باد!

‫رو به باد!

‫اودیسئوس!

‫دماغه رو به باد!

‫خودتون رو بسپارین به رحم خدایان!

‫به پوزایدون التماس کنین!

‫طلب بخشش کنین!

‫مراقب باشین!

‫آخرین چیزی که یادمه ‫اون ضربه سنگین زئوس بود.

‫اوریلوکوس!

‫نمیدونم چی سرشون اومد.

‫میدونی. خیلی خوب هم میدونی.

‫خودت از قبل گفته بودی چه بلایی سرشون میاد.

‫تک و تنها افتادم تو ساحل.

‫رسیدی به ساحل من.

‫کشتی ات تیکه پاره شده بود، ‫ از خدمه ات هم خبری نبود.

‫نیمه جون بودی، بیهوش بودی.

‫اون گمگشتگی تو چشمات رو دیدم،

‫روز ها طول کشید...

‫و بعدش هفته ها.

‫میدونستم گل لوتوس ‫بیدار شدنت رو راحت تر می کنه.

‫خواستم ذهنت کمتر از بدنت درد بکشه.

‫همینطور هم شد.

‫اونقدر دوست داشتی که.

‫با چنان میلی می خوردی که.

‫وقتی نگاهت می کردم، بهت وابسته شدم.

‫کم کم عاشقت شدم.

‫چند وقته من اینجام؟

‫به خودم میگفتم دیگه حالت ‫طوری هست که بتونی یادت بیاد

‫و باید دادن این رو بهت قطع کنم.

‫- چقدر؟ ‫- اونقدر... خوشحال بودی که.

‫خوشحال بودی.

‫خیلی خوشحال بودیم. سال ها.

‫سال ها؟

‫هفت سال تمام.

‫بهم گل لوتوس دادی و من رو زندانی کردی.

‫من جونت رو نجات دادم.

‫بدنت رو خوب کردم.

‫اما جرات نکردم ذهنت رو خوب کنم.

‫خوشحال بودی...

‫اما دلت همیشه یه جای دیگه بود.

‫ذهنت هم بالاخره میرفت دنبالش.

‫چطور تونستی این کار رو بکنی؟

‫لوتوس ذهن رو تار می کنه، اراده رو میگیره.

‫اما تو رو تبدیل به یه آدم دیگه نمی کنه.

‫به هر دلیلی، آماده برگشتن نبودی.

‫الان آماده ام.

‫همیشه میدونستم اینطوری میشه.

‫چرا؟

‫وقتی پیدات کردم ‫یه چیزی رو محکم بغل کرده بودی.

‫هفته ها مشتت رو اصلا باز نکردی.

‫مدام التماس می کردی.

‫خیلی وقت ها به آتنا.

‫اما بعضی وقتا یه اسم دیگه رو هذیون میگفتی.

‫پنلوپه.

‫کمکم کن برگردم.

‫منم دارم همین کار رو می کنم.

‫باید سرنوشتت رو دستت بگیری.

‫اما نمی تونی کنترلش کنی.

‫خودت رو بسپار به رحم طوفان.

‫به رحم پوزایدون پناه ببر.

‫و مجازاتت رو قبول کن.

‫زئوس اجازه نمیده تو رو بکشن.

‫جنگیدن و کنترل کردن رو ‫بیخیال شو و زندگی کن.

‫این قدمیه که تو هیچوقت بر نداشتی، اودیسئوس.

‫اودیسئوس.

‫من کجام؟

‫خونه خودت رو نشناختی؟

‫زئوس میگه خوش اومدین، غریبه ها.

‫چند نفرین؟

‫نیم دوجین.

‫گشنه هستین؟

‫آره و آذوقه می خوایم.

‫واسه تو راه.

‫کجا دارین میرین؟

‫ما خوک لازم داریم.

‫تا پایلوس میریم.

‫شما زائر هستین؟

‫قیافه مون به زائر ها می خوره؟

‫دیگه زیاد خوب نمی بینم.

‫طبق رسم و رسوم بهتون غذا میدم.

‫اما نمی تونم خوک ها رو بفروشم.

‫غصه نخور.

‫قرار نیست پولی بدیم.

‫سلامم رو به مادرت برسون.

‫بهش بگو من رو ببخشه.

‫به خاطر تروآ...

‫و به خاطر هر کاری که به اسم من انجام شد.

‫اینکه چیزی از پدرت نمیدونم ناراحتم می کنه.

‫نه، میدونستی.

‫اینکه کجاست رو نه اما میدونستی کیه.

‫الان بیشتر از همیشه ‫دلم می خواد باهاش آشنا بشم.

‫سگ هات کجان، پیرمرد؟

‫دارم جنازه هاشون رو می سوزونم.

‫زئوس می تونه بهت غذا بده، غریبه؟

‫بهت حمله کردن؟

‫سگ ها کارگر هات رو نجات دادن.

‫نه، اول برادر هاشون رو سوزوندیم.

‫ایتاکا چش شده؟

‫تاریکی سایه انداخته.

‫قانون اودیسئوس شکسته شد.

‫از وقتی اربابم مُرده ‫اینجا یه پادشاهی بدون پادشاهه.

‫اربابت.

‫اودیسئوس.

‫قهرمان جنگ تروآ.

‫اما اودیسئوس زنده هست.

‫شما گدا هایی که امید الکی میدین!

‫دیگه بسه! بسه!

‫دیگه بسه! غیر قابل تحمله.

‫تلماکوس.

‫تلماکوس.

‫اون تو خطره. منم هیچ کاری نمی تونم بکنم.

‫تو ایتاکا باید کسای دیگه ای هم باشن ‫که به پسر اودیسئوس کمک کنن.

‫قصر افتاده دست خواستگار ها.

‫دیگه کسی به اودیسئوس وفادار نمونده.

‫ملکه چی؟

‫پنلوپه زیبا و دانا...

‫تو دست اون مردهای پست گروگانه.

‫به زور باهاش ازدواج می کنن.

‫اگه پسرش هم پیشش نباشه ‫زن بیچاره چیکار می خواد بکنه؟

‫بگیر. این رو بنوش.

‫تلماکوس تو چه خطریه؟

‫داره از اسپارتا میاد.

‫خواستگار ها راهزن فرستادن ‫تا تو معبد کمین کنن.

‫واسه تو راه بهم آذوقه بده.

‫هیچوقت به اون راهزن ها نمیرسی.

‫اگه قبل از تلماخوس برسم ‫ پیلوس می تونم بهش هشدار بدم.

‫اصلا چرا داری کمک می کنی؟

‫اگه بگم نباید عصبانی بشی ها.

‫تو تروآ کنار اودیسئوس جنگیدم.

‫واقعا؟

‫ارباب سختگیری بود.

‫اما عادل بود.

‫عادل بود و ارزشش رو داشت که دنبالش بری.

‫دوستش داشتی؟

‫مثل یه پسر.

‫پس

‫بدون که نمُرده.

‫داره بر میگرده خونه؟

‫به همین زودی ها.

‫میاد تا انتقامش رو بگیره.

‫تا از همه شون حساب بکشه.

‫من حرف میزنم. نباید بفهمن کی هستی.

‫نباید نگهبان می آوردیم.

‫اگه مشکلی پیش بیاد به درد می خورن.

‫.:: برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::. ‫T.me: @NestedSubtitle

‫حرکت کنین!

‫خبر آوردم. وایسین!

‫من رو اومایوس فرستاده!

‫اون گدا رو بیار.

‫آدم هات همینجا بمونن. ‫ اسلحه ها هم همینطور.

‫زئوس میگه خوش اومدین.

‫از خیلی دور میاین؟

‫نه چندان.

‫اومدین شب رو بگذرونین.

‫اومدیم واسه آتنا قربانی بدیم.

‫مهمون نوازی تون نادیده گرفته نمیشه.

‫اون گدا رو بندازین بیرون.

‫اون واسم خبر آورده.

‫تو رو اومایوس فرستاده؟

‫بله، قربان.

‫بسیار خب، بگو ببینم.

‫یه مسئله خصوصیه.

‫اونا...

‫اونا راهب هستن.

‫وقت رفتنته، پیرمرد.

‫راه خودت رو برو، غریبه.

‫همین هفته هم جون یه پیرمرد رو بخشیدم.

‫اما اون کور بود.

‫اما تو...

‫واسه یه گدا بد نیستی.

‫هیچ کس گدا به دنیا نمیاد.

‫این لباس ها رو بگیر...

‫بپوش رو زرهت.

‫- کمکم کن جنازه رو ببرم. ‫- باید این رو همینجا ول کنیم.

‫- راه نداره. ‫- باید فرار کنیم.

‫به یاد و خاطره اش بی احترامی میشه.

‫راه زنده موندن همینه.

‫اون استاد من بود.

‫حتی می تونست آتنا باشه که تغییر قیافه داده.

‫اسمش منتور بود.

‫وقتی رسیدیم به جای امن...

‫وقتی رسیدیم به اون غرب ناشناخته...

‫یادش رو اونجا زنده نگه میداریم.

‫اونا رو خواستگار ها فرستادن.

‫بازم میان. باید بریم.

‫نصفه شب؟

‫از موندن که بهتره.

‫منتور تو قلب قدیمی ترین معبد آتنا دفن میشه.

‫فعلا یادش رو با آتیش زنده نگه میداریم.

‫آتیش!

‫آتیش! آتیش!

‫آتیش! آتیش!

‫یه گدا از کجا منتور رو میشناسه؟

‫گفتم که. همیشه گدا نبودم.

‫چشمات خردمندانه نگاه می کنن.

‫- مثل چشم های آتنا. ‫- تو آدم ها دنبال خدایان نگرد.

‫ناامید میشی.

‫پس بگو کی هستی.

‫اسمم سینون.

‫سربازی ام که تو تروآ تحت فرمان پدرت جنگیدم.

‫پدرم رو میشناختی؟

‫از وقتی یادم میاد به دستوراتش گوش دادم.

‫زنده هست؟

‫زنده‌ست.

‫خب پس کجاست؟

‫همین دور و بریاست.

‫منو فرستاد جلو تا اوضاع رو بسنجم.

‫مادرم اینو باور نمیکنه.

‫نه، نمیتونی بهش بگی.

‫يعني چی، هیچی نگم؟

‫بهش بگو...

‫بهش بگو بالاخره تصمیم گرفته ‫که ازدواج کنه.

‫نیازی نیست امتحانش کنه.

‫چطور میتونه بهش شک کنه؟

‫شک نمیکنه.

‫حتی اگه فراموش هم میکرد حق داشت.

‫خدمتکار وفاداری هم برامون مونده؟

‫چندتایی هستن.

‫اودیسیوس که بیاد همه جور میشن.

‫باید خواستگارها رو ‫توی کاخ جمع کنیم.

‫اون کار آسونیه.

‫هدیه های منلائوس رو آوردی؟

‫آره، توی کشتیمن.

‫خیلی عالی.

‫مثل یه شاهزاده برگرد.

‫یه مهمانی راه بنداز.

‫منم اونجا میشم.

‫توی مهمونی میخوای چیکار کنی؟

‫گدایی میکنم.

‫آدمها رو بهترین شکل ‫از پایین میشه شناخت.

‫چند نفرن؟

‫ده ها نفر.

‫ولی اگه مردهات هم ‫مثل خودت باشن...

‫هیچکس همراهم نیست.

‫یعنی چی؟ فقط خودتی؟

‫و تو.

‫تلماکوس برگشته.

‫- چی؟ ‫- تلماکوس برگشته.

‫کی میگه؟

‫همه.

‫تلماکوس کجاست؟

‫ملکه من! جای شما باید بالا باشه.

‫راسته؟

‫اومدی.

‫برگشتم.

‫داشتم فکر میکردم ‫امروز رو جشن بگیریم.

‫البته اگه چیزی برای ‫جشن گرفتن مونده باشه.

‫نگران نباش.

‫خواستگارهام به خاطر برگشتنت ‫بهمون هدیه میدن.

‫چه خوبه که سالم میبینمت.

‫چه خوبه سرپایی.

‫دیگه وقتش رسیده بود ‫ببرمت توی کاخ.

‫چی فهمیدی؟

‫هیچی.

‫داستان جنگ زیاده اما از بعد ‫تروا بیرون اومدن خبری نیست.

‫متاسفم مادر.

‫توی اسپارت همه دارن ‫از فاجعه ای که تو راهه میگن.

‫چون قوم دریا قانون زئوس رو شکستن ‫داره یه عصر تاریکی میاد.

‫پس راست بوده.

‫تمدنمون داره نابود میشه.

‫منلائوس میگه تا وقتی تخت خالیه ‫نمیتونیم ارتش جمع کنیم.

‫یه نقشه کشیدیم.

‫چه نقشه ای؟

‫برای اینکه خواستگارها گم شن برن.

‫دیگه وقتشه یه انتخابی بکنی.

‫میخوای ازدواج کنم؟

‫اگه ازدواج کنی بقیه شون در میرن.

‫اینجوری منم فقط ‫با یه نفر سر و کار دارم.

‫من دیگه تقریبا بزرگ شدم.

‫به پیرمردها توی اسپارت میگم ‫خبر مرگ اودیسیوس رو شنیدم.

‫منلائوس هم پشتم درمیاد، ‫میذارن تخت رو بگیرم.

‫داری پدرت رو نادیده میگیری،

‫منم دارم به خاطر یکی از ‫این مارها خانه و زندگیم رو ول میکنم.

‫نقشه ات اینه؟

‫نقشه تو بهتره مگه؟

‫کاخ رو به آتیش بکش، بذار ‫اون حرومزاده ها هم توش بسوزن.

‫فکر میکنی اگه دوباره ازدواج کنم ‫همه چی مثل اول میشه؟

‫اون دنیا دیگه تموم شد.

‫اما توی این دنیا...

‫قدرت رو بهت نمیدن.

‫یا به اودیسیوس.

‫اگه برگرده مجبور میشه همه رو بکشه.

‫دقیقا مثل کاری که خودت باید بکنی.

‫اگه بکشمشون خانواده هاشون ‫به خونخواهی بلند میشن.

‫تبعیدم میکنن.

‫من نباشم تخت هم نیست.

‫فقط یه نفر هست که ‫میتونه روی اون تخت بشینه.

‫تخت خالیه مگه؟

‫من بیست ساله که اونجا نشستم!

‫عقل و درایت من، ‫تجربه این همه سالم...

‫جلوی سبیل های تازه دراومده تو هیچه.

‫صلح میخوای؟

‫- یا انتقام؟ ‫- من اودیسیوس رو میخوام!

‫بگو...

‫ای فرشته الهام چهره...

‫یک چهره...

‫یک ناوگان...

‫یک نبرد...

‫توی تروا...

‫بگو ای فرشته الهام، ‫آواز یه مرد رو...

‫یک مرد...

‫یک تفکر...

‫یک فریب...

‫برو جلو، ایموس.

‫آرگوس.

‫بذارش اونجا، روی صخره.

‫کجا همدیگه رو دیدید؟

‫تو خود اودیسیوسی.

‫تو پدر منی.

‫من یه گدای ساده‌ام.

‫و تو...

‫تو همون پسر...

‫اصیل و خوشتیپ اودیسیوسی.

‫وقتی بالاخره همدیگه رو پیدا کنید...

‫همون پسری میشی که بهت افتخار میکنه.

‫به خونه خوش اومدی...

‫غریبه.

‫تاریکی پیروزی...

‫روی کسایی رو میپوشونه ‫که افسانه ها رو ساختن...

‫ما رو تبدیل میکنه به ‫شاعران کور و گداها.

‫میهمان نوازی زئوس رو قبول کن.

‫به غریبه غذا بدید.

‫نه، قربان.

‫فقط با کاسه‌ام راه میوفتم و میرم.

‫باید یه گدای کاسه لیس دیگه ‫هم سر میز میاوردی مگه؟

‫اگه یه گدای دیگه هم توی ‫مهمونی باشه مگه چی میشه؟

‫باید قبل اینکه پیش پیرمردها ‫قدرت بگیره بکشیمش.

‫چطوری؟

‫شراب بیارید!

‫تحریکش کنید.

‫بذارید دست به اسلحه ببره.

‫دیگه اون توله سگ ‫کتک خورده قبلی نیست.

‫پس همین امشب برمیگردیم، ‫سرشو میبُریم.

‫- گم شو برو بابا پیرمرد. ‫- لطفا.

‫چند روزه هیچی نخوردم.

‫گفتم گم شو!

‫نمیتونید سر غذایی که مال ‫خودتونم نیست انقدر دست و دلباز باشید؟

‫توی کاسه ات جا نیست.

‫هست.

‫پس هستش دیگه.

‫بگیر اینم از این.

‫حالا حتما داری از من ‫چیزی توقع میکنی.

‫نه.

‫من چیزی دارم که بدم بهت.

‫تو چیزی داری که بدی به من؟

‫میگه چیزی داره که بده به من!

‫یه گدای کاسه لیس پَستی مثل تو...

‫چی میتونه داشته باشه ‫که به درد من بخوره؟

‫در اصل این مال توئه.

‫ازم خواستن اینو بهت پس بدم.

‫این مال من نیست.

‫نیست مگه؟

‫اینو از کجا پیدا کردی؟

‫به من پشت نکن!

‫آنتیووس،

‫نمیتونی اینجوری با یه گدا رفتار کنی.

‫این قانون زئوسه.

‫قانون زئوسه گویا.

‫فکر میکنید اون یه خداست؟

‫یعنی یه خدای ناشناس‌ هست؟

‫هستی مگه؟

‫تو خدایی...

‫ای کاسه لیس؟

‫نه.

‫من کهنه سرباز جنگ ترواام.

‫کهنه سرباز جنگ ترواست.

‫خب پس اسم چیه؟

‫سینون.

‫این اسم برات آشنا نیست؟

‫نه.

‫به یاد شجاع ترین جوونی ‫که میشناختم دارمش.

‫سینون.

‫پسر اون چوپونه نبود مگه؟

‫یادم نمیاد.

‫آره آره. میخواست تو به جای اون بری.

‫اینو کجا پیدا کردی؟

‫جایی که به زودی تو هم اونجایی.

‫کجا هست اونجا؟

‫هیدیس.

‫دیگه بسه!

‫مهمونی تموم شد!

‫داریم میریم.

‫این مال من نیست!

‫ملکه میخواد باهات حرف بزنه.

‫صبر کن برن و آتش روشن بمونه.

‫سلام مسافر.

‫ملکه من.

‫ملانثو، اوریکلیا ‫پاهای مسافر رو بشورید.

‫نیازینیست.

‫شوهر من اصرار داشت مهمان ها رو ‫مثل فامیل خودش پذیرایی کنه.

‫خبری از شوهرم اودیسیوس داری؟

‫البته.

‫توی آوازها شنیدی؟

‫من تروا بودم بانو.

‫آوازها لابد برات احمقانه میان.

‫منو به گریه میندازن.

‫چرا؟

‫به خاطر کسایی که گم شدن.

‫به خاطر جون آدما؟

‫و سال ها.

‫همه چی.

‫توی تروا با اودیسیوس ملاقات کردی؟

‫آره.

‫نشونه خاصی، چیز خاصی ‫توی لباساش نبود که همراهش باشه؟

‫یه سنجاق سینه کمیاب بهش بود.

‫کمیاب؟

‫یه سنجاق قشنگ بود.

‫اما غیرعادی بود.

‫برام توصیفش کن.

‫بذار کمی آب دیگه بیارم.

‫از طلا بود، یه سنجاق خیلی قشنگ.

‫نقش آتنا روش بود که ‫دورشو شاخه های موش پوشونده بود.

‫زیاد به خودش میزدش؟

‫هیچ وقت درش نمی آورد.

‫چیشد که تو تونستی برگردی ‫خونه ولی اودیسیوس برنگشت؟

‫من تو خونه خودم نیستم.

‫هنوز نه.

‫چرا نیستی؟

‫برگشتن به خونه کار ‫چندان آسونی نیست.

‫هم واسه اودیسیوس همینه، ‫هم واسه من.

‫اودیسیوسی که من میشناختم...

‫به هر قیمتی شده غیرممکن رو ‫ممکن میکرد تا برگرده پیشم.

‫اگه اون اودیسیوسی که میشناختی ‫گم شده باشه و رفته باشه چی؟

‫اگه...

‫یه شب...

‫توی یه شهر غریبه...

‫چیزایی دیده باشه که ‫بهش ثابت کرده باشه

‫دیگه اون خونه ای که میشناخته ‫وجود خارجی نداره؟

‫اگه...

‫اگه...

‫وقتی از درون اسب بیرون اومد...

‫و درهای تروا رو باز کرد...

‫دید خشم ده ساله...

‫توی یه شب داره روی شهر آوار میشه؟

‫همه،

‫همین الان!

‫یه هدیه براشون گذاشتیم.

‫یه پیشکش صلح.

‫بردیمش داخل خونه هاشون.

‫همه پیوندهای مقدسی ‫که بین ملت ها بود رو...

‫شکستیم.

‫مبارزه رو...

‫مجسمه هاشونو بشکنید!

‫تبدیل کردیم به یه شکار جوندار.

‫نه، خواهش میکنم.

‫به آتیش کشیدن دیوارهای تروا...

‫به آتیش کشیدن کل دنیا بود.

‫حتی خانه خودش.

‫اگه...

‫توی اون شبی که از میان

‫آتش خشونت و درد گذشت و راه رفت

‫از همه چی باخبر بود چی؟

‫و توی جشن های خسته کننده ‫روزهای بعدش...

‫دقیقا میدونست داره چیکار میکنه چی؟

‫کاری که همه تون کردید...

‫فکر یه نفر.

‫تله یه نفر.

‫قانون زئوس رو برای همیشه شکست.

‫توی دنیایی زندگی میکردیم ‫که کاخ ها و تجارت حکم فرما بود.

‫جایی که زبان حکم میزد.

‫تا وقتی ویرانش نکردیم

‫نسبت به زیبایی اش کور بودیم.

‫شماها همون اقوام دریا هستید؟

‫بله، ملکه من.

‫سرپیچی از قانون زئوس ‫مثل طاعون داره پخش میشه.

‫عصر برنز ما داره به پایان میرسه.

‫شاید نتونست ویرانی کاری ‫که کرده رو تحمل کنه.

‫هیچ کجا.

‫از همه بیشتر توی خانه خودش.

‫اما اودیسیوس زنده هست.

‫دقیقا موقعی که بیشتر ‫از همه بهش نیاز داری میاد.

‫خب...

‫من به اندازه کافی توی ‫ویرانه هاش زندگی کردم دیگه.

‫سپیده دم خواستگارها رو بیارید.

‫سلاح ها رو از سالن خارج کنید.

‫چند ساعت دیگه یه نفر از ‫خواستگارها خوشحال میشه...

‫و بقیه شون به فکر انتقام میفتن.

‫آدم از جنس مفرغ سریع تحریک میشه، ‫پس بهتره هیچ سلاحی نباشه.

‫درها رو هم قفل میکنیم.

‫هرکی مبارزه منو تموم کنه ‫با همون ازدواج میکنم.

‫چطوری میخوایم با همه شون بجنگیم؟

‫ما نه، من.

‫خونشون به گردن منه.

‫تبعیدت میکنن.

‫مگه تو رو تبعید نمیکنن؟

‫تو نذار سلاح ها دستشون بیفته.

‫حواسم هست.

‫حتی بدون سلاح هم تعدادشون زیاده.

‫تازه خودت هم سلاحی نداری.

‫من سلاح خواهم داشت.

‫مامانت کارشو کرد رفت.

‫خدمتکارهای مطمئن رو جمع کن.

‫سلاح ها رو ببرید انبار بالایی.

‫باشه. درستش میکنم.

‫یالا، یالا. همه رو جابجا کنید.

‫یواش، یواش.

‫زئوس حتما کنجکاوه نتیجه رو ببینه.

‫اما امتحانش چیه؟

‫سال هاست که...

‫وقتی شوهرم نبود...

‫کاخ رو به خاطر بزم هاتون قرق کردید.

‫بهانتون هم ازدواج با من بود.

‫وقتیشنیدم داشتید ‫میگفتید و میخندید،

‫خدمتکارهام رو فاسد کردید و به خونم ‫بی احترامی کردید...

‫تنها چیزی که میخواستم این بود ‫که اودیسیوس برگرده

‫و همه اینا رو با ‫چشمای خودش ببینه.

‫اما دیشب فهمیدم که...

‫اون الان اینجا نیست.

‫هیچ وقت هم نخواهد بود.

‫برای همین...

‫من آماده‌ام با هرکسی که بتونه

‫این کمان رو بکشه و یه تیر از بین ‫این دوازده تبر رد کنه ازدواج کنم.

‫بیاید جلو.

‫و بهم ثابت کنید کی هستید.

‫ایمایوس.

‫اول کی میخواد امتحان کنه؟

‫کمان رو بده من.

‫این غیرممکنه.

‫برای تو غیرممکنه.

‫تو بچگی دیدم که اودیسیوس ‫خیلی راحت این کارو کرد.

‫خب پس تو انجامش بده.

‫منتظر نوبتم میمونم.

‫نباید اول کمان رو کمی گرم کنیم و روغن بزنیم؟

‫سال هاست تیر بهش نخورده.

‫نوبت توئه.

‫نیازینیست.

‫ملکه حرفشو زد.

‫ما نمیتونیم جای اودیسیوس رو بگیریم.

‫بعضی هامون از اولش اینو میدونستن.

‫بعضی هامون، اگه میذاشت، ‫ پشت سر اون مرد بزرگ میرفتیم تروا.

‫اما هیچ وقت برنگشت.

‫پس بهترینمون رو انتخاب کن.

‫توی امتحانش مردودیم.

‫نه من.

‫این گداها رو بندازید بیرون!

‫تا وقتی امتحان تموم بشه درها بسته میمونن.

‫امتحان تموم شد.

‫من میخوام امتحان کنم.

‫اصرار نکن پیرمرد.

‫اونم حق داره امتحان کنه.

‫اگه خودت نمیخوای بذار اون امتحان کنه.

‫داری درخواست های مادرت رو به مسخره میگیری.

‫مادرم میخواد همه تون توی جهنم بسوزید.

‫اون یه تیرانداز قدیمیه‌.

‫عجله کن.

‫تند باش.

‫نگاه کن چطور داره کارشناسانه وارسی میکنه.

‫چاپلوس!

‫عجله کن!

‫بیخیال این شو پیرمرد!

‫هی، پیرمرد!

‫عجله کن!

‫باشه رفیق.

‫دیگه بسه.

‫بذار امتحان کنه.

‫تو اودیس...

‫جای تو پایینه‌.

‫همون بود؟

‫خودش بود.

‫از سلاح ها محافظت کنید.

‫سلاح ها کجان؟

‫توی انبار بالایی.

‫بیاریدشون!

‫معطل چی هستی؟

‫همه مون رو میکشه!

‫حواست باشه!

‫بهت گفتم. داری آشوب به پا میکنی، گله‌دار.

‫نه! نه! نه!

‫ئومئو!

‫بذار بیام بیرون!

‫محکم تر!

‫نه!

‫شمشیرها!

‫سپرها! سپرها رو بردارید!

‫نیزه ها!

‫از نزه ها استفاده کنید!

‫فکر کردی میتونی حریف همه مون بشی؟

‫کشتن تو برام کافیه.

‫تموم کنید این کارو.

‫پدر!

‫وقتی به هیدیس رسیدی...

‫به افرادم بگو برای اینکه ‫بهشون احترام بذارم رفتم سمت غرب.

‫به سینون هم بگو...

‫خجالتش رو به خودش پس دادم.

‫چیشد؟

‫شکستشون داد؟

‫مُرد؟

‫اون پیوند شکننده بین انسان ها رو بریدیم.

‫در طول قرن های تاریکی که در پیش داریم...

‫داستان های تروا فقط توی آوازها گفته میشن.

‫اودیسیوس، عشقم.

‫خواهش میکنم، عزیزم.

‫اودیسیوس.

‫عشقم. برگشتی.

‫بالاخره.

‫سرانجام.

‫تا ایتاکای عزیزم رو ببینم.

‫برای آخرین بار.

‫نه. نه.

‫نمیتونی، نه.

‫نمیتونی بری. الان نه.

‫خیلی زیاد منتظر موندم.

‫نمیتونی بمیری.

‫این مرگ نیست.

‫این تبعیده.

‫تلماکوس پادشاه میشه.

‫برای اینکه به مردهام احترام بذاریم ‫میریم سمت غرب ناشناخته..

‫با هم.

‫سریع ترین کشتی تو بردار

‫با بهترین خدمه ات

‫و بادبان بکش سمت افق،

‫به دنبال خورشید فراری.

‫چرا داستان ها فقط توی آوازها زنده میمونن؟

‫چون تنها چیزی که کسایی که نوشتن رو ‫یادآوری میکنه، آوازها میشن.

‫تمدن دوباره متولد میشه.

‫به دنیایی که در تاریکی ‫فرو رفته سپیده میزنه.

‫اشتباهاتمون یک بار دیگه فراموش میشن.

‫.:: برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::. ‫T.me: @NestedSubtitle