Original subtitles

Natuurbranden razen in het Westen en er is zorg om rooklucht in de regio.

Duizenden mensen in verschillende staten moeten evacueren.

Het grootste…

Hoge golven en hevige regenval.

De tyfoon trekt over de oceaan vlakbij het Japanse eiland Amami Oshima

en kan later dit weekend escaleren in een zeer zware storm.

Nog meer overstromingen: zeven steden onder water en hoofdwegen afgesloten

door een recordhoeveelheid neerslag van 254 millimeter in één nacht.

Ook gemeld: een enorm zinkgat vlakbij een trouwfeest.

Hulpverleners zijn ter plaatse.

In het begin was er geen verhaal.

Het bos kon vredig in- en uitademen.

Maar een koorts greep de wereld.

Het was het einde van een tijdperk.

En precies op dat moment…

trad zij zich tot onze wereld.

PROLOOG

Het verhaal begint met een jongen.

Een jongen op zoektocht om zichzelf te vinden.

Een jongen die de held van zijn eigen verhaal wil zijn.

Ook al leken zijn gedachten zich op niets anders te focussen dan zichzelf,

zocht zijn onderbewustzijn naar een dieper verlangen.

Een verlangen naar een teken van haar.

Een verlangen om haar te ontdekken.

Deze vakantie gaan we vlak bij de grens wandelen.

We gaan naar het noorden via de A34 en dan volgen we de delta naar het westen.

De natuur is daar echt bizar mooi. -Ik wil niks over aardrijkskunde horen.

O, wil je niet horen waar we naartoe gaan? -Nee.

Oké, nou… -Vertel me iets persoonlijks.

Oké.

Dat probeer ik…

Nou, ik maak me zorgen…

om alles.

En met alles bedoel ik dan ook echt alles.

Ik ben continu bang om kanker te krijgen net zoals papa en opa.

Die rotpandemie was zo'n tijdsverspilling dat ik het gevoel heb dat ik achterloop.

Maar volgens de klimaatcrisis maakt het toch niet uit.

Er is toch geen toekomst voor ons. En als we die wel zouden hebben,

was ik toch ten einde raad geweest, omdat mijn master me

naar een leven leidt dat ik niet eens wil.

En al zou ik het wel willen,

dan doet een of andere AI het over een paar jaar toch beter dan ik.

Ik ga alleen maar op vakantie om aan alles te ontsnappen.

En om heel eerlijk te zijn…

heb ik alleen nog een relatie met Sarah, omdat ik daar zonder haar auto niet kom

en we dit al lang gepland hadden staan.

Ik denk gewoon dat ik voorbestemd ben voor iets groters dan dit, oma.

Ik heb het gevoel dat ik…

Dat ik een verschil moet maken.

Soms voelt het ook…

Alsof ik een roeping heb.

Alsof iets me oproept.

Ik weet dat het idioot klinkt.

Misschien ben ik nu even de weg kwijt.

Maar dat zal niet altijd zo blijven.

Meer weet ik niet.

DEEL 1: DE WOLF

Op een heldere herfstdag, toen de bladeren geel kleurden en rivieren overstroomden,

zou hij een oversteek maken van zijn wereld naar de hare.

Een wereld waarin het seizoen alles bepaalt.

Wanneer je moet slapen, waarop je moet jagen,

wanneer je moet paren,

wanneer iemand leeft en wanneer iemand sterft.

Ik kan dit gezeik niet meer aanhoren Sarah, het is uit.

Doe eens volwassen, stap in. -Ik wil niet meer.

Het is klaar tussen ons.

We staan in een godvergeten gat, Dylan. -Laat maar.

Dylan, kom op.

Dylan, stap alsjeblieft in.

Verderop is een andere weg. -Wat?

Ik neem de bus wel. -Nee.

Prima, val dood.

Vooruit. Kom op, Dylan.

Geloof in jezelf. Geloof in je kracht.

Sukkel.

Kom op.

Dat was hoe het begon.

Het was een korte, maar allesbepalende ontmoeting.

De rest kan beter onuitgesproken blijven.

Hé, deze kant op.

Hé, hier beneden.

Er lopen hier wolven.

Dylan Tedrea?

Hé. Wacht. Stop.

Hé, stop.

"Ohkami."

Wolf.

De Wolf werd geboren.

Op de wereld gezet.

Ze wist alleen dat ze de roedel ergens kwijt was geraakt

en dat ze nu alleen was.

Maar niets was minder waar.

Ze was, wellicht voor de eerste keer ooit, allesbehalve alleen.

Haar bestaan alleen had al een diepgaande impact

op de mensen om haar heen.

Ook op mij.

Ik kan me de eerste keer dat ik haar observeerde nog goed herinneren.

Op de een of andere manier bracht ze voor mij een belofte met zich mee.

Een belofte van bevrijding.

Bevrijding van onszelf.

Begin het vocale onderzoek.

Je bent hier veilig.

Voor nu is dit voor je eigen bestwil, oké?

Zie je, er is niets aan de hand.

Tanaka Hana.

Voorzichtig, Tanaka. Houd je aan het protocol.

Ik denk dat ze je roept.

Zeg, hoe heet je?

Je maakt het erg moeilijk, lieverd, kom op.

Dien het kalmeringsmiddel toe. Dan kan je verdergaan.

Het duurde lang om te accepteren

dat ik geen rol had in haar verhaal.

Ik zou haar redder niet zijn,

maar zij wel.

De Vos.

Het Luipaard.

Het nieuws van haar vangst zou elk hoekje van de mensenwereld bereiken.

Zelfs hun Zeepaleis.

Het spijt me.

Geen zorgen.

Geen zorgen.

Doe voorzichtig.

Goed zo.

DEEL 2: EEN

Duisternis.

De duisternis verspreidde zich.

De wereld zou zichzelf van haar koorts genezen.

De dierlijke geesten wisten het.

Het was tijd om het land achter te laten.

Ellias.

Je bent er niet klaar voor, kom terug.

Hé. Kom, kom alsjeblieft terug.

Kom hierheen.

Het is oké, kom. Het is goed.

Ik heb over je gehoord op de radio.

Over jou, een beroemdheid uit de Oude Wereld.

Ze wilden je tot een van hen maken.

Ze heeft een naam nodig.

Ze is de Uitverkorene.

Hoe noem je de Uitverkorene?

Gewoon 'de eerste'.

We noemen haar Een.

Een.

De Wolf zou de Uitverkorene zijn.

De Vos en het Luipaard zouden haar opvoeden tot burger.

Een burger van de Nieuwe Wereld.

Twee jaar gingen voorbij.

Het Zeepaleis zou de laatste zomer overleven.

Het staat zeven meter boven de zeespiegel.

Uitgerust met twaalf zonnepanelen,

30 vierkante meter aan vruchtbare grond,

zeven visnetten

en negen opslagtanks gevuld met regenwater.

Monster…

Monster… Monster.

Hij is ver weg.

Te ver om ons te kunnen vergiftigen.

Monster wat doe?

Wat doen monsters?

Bedoel je dat?

Kom eens.

Monsters maken de zomer steeds warmer.

Tot de oceaan de Oude Wereld opeet.

Waarom?

Omdat de wereld gereinigd moet worden.

Het Zeepaleis zal blijven bestaan, net zoals wij en jou.

Een, je moet blijven bestaan.

Herinner je je drinktijden nog?

Vijf minuten en dertig seconden.

Goed zo, zet je wekker.

Ben je er klaar voor?

Vader.

Het licht heeft de kracht.

We beginnen met drinken.

Drink je, liefje?

Ja, moeder.

Verhaaltjestijd. Het is tijd voor een verhaal.

Waar reizen we vandaag heen, de Uitverkorene van de wolven?

Ik wil gaan Oude Wereld. Oude Wereld.

Een toren, hoger dan de hoogste boom van alle bossen.

Duizenden torens, van hier tot de horizon.

Dit is het nest van de Oude Werelders.

Ik ben in de Oude Wereld aangekomen.

Wie ben je en wat wil je?

Ik ben Een, dochter van de Vos en het Luipaard, die naar de zon zijn gegaan.

Je mag niet verder.

Je paspoort graag.

Paspoort?

Waar verdien jij geld mee?

Geld?

Je moet werken om geld te verdienen en om te eten moet je geld geven.

Maar ik wil alleen de wereld zien.

Je mag hier niet verder.

Een.

Ze heeft geen geld en geen paspoort, arresteer haar.

Wat? Nee.

Handen op je rug.

Een? -Vergif.

Ja, dat is vergif. Dat klopt, het is vergif en daarom doen we…

Vergif.

Kijk naar mama, Een. -Vergif.

Niet tegenstribbelen. Handen op je rug.

Ellias.

Een?

Gaat het wel met je?

Ja?

Dus, waar was je net?

Nergens.

Nergens?

Dus je bent de hele tijd hier gebleven?

Ik zei het toch.

De maatschappij leert ons niet liegen, het zit in ons.

Waar wacht je nog op, vader?

Corrigeer haar.

Een?

Wanneer de wereld in brand heeft gestaan, moet er iemand zijn om de as op te ruimen.

Die persoon…

moet de waarheid waarborgen.

Als we spelen met de waarheid, als we liegen,

beschadigen we de werkelijkheid en onszelf.

Je moet altijd de waarheid spreken.

Omdat jij de Uitverkorene bent.

Begrijp je dat?

Ik ben Een. -Ja.

Om over het water te glijden

en terug te drijven naar het land

was het diepste verlangen van de Wolf.

Maar alleen het Luipaard kon dat.

Kleine kittens.

Waarom?

Nou, omdat…

Omdat we nieuwe inwoners nodig hebben.

Waarom zij nodig?

We hebben ze niet nodig, maar we willen ze graag hebben.

Een, wil je ze een naam geven?

Kat Een, Kat Twee.

Leuk, lekker simpel.

Wat vind je van Witte Kat en Zwarte Kat?

Vind je dat ook leuk?

Wil je ze aaien?

Nee.

Laat haar maar even.

Nog een keer.

Nog een keer.

Wat ben je?

Je bent nu vrij.

Alles komt goed.

Zolang je gelooft.

Geloof.

Waarom?

Waarom kan je me niet overtuigen?

Ik moet overtuigd worden.

Niet doen.

Wees geen slaaf.

Je bent nog steeds een Oude Werelder.

Gewoon zo'n Oude Werelder.

Je bent niets.

Oude Werelder.

Kom, monster.

Monster.

Nee, Een.

Ben jij echt?

Nee. Een, Een.

Een.

Woon je hier met…

Woon je hier?

Het Zeepaleis.

Alsjeblieft.

Help.

Help me te ontsnappen. Ik moet terug.

Oude Wereld?

Oude Wereld?

Alsjeblieft…

Help.

Je bent vergif.

Je bent vergif.

Je bent vergif.

Je bent vergif.

Vergif, vergif. Je bent vergif. Vergif.

Nee, ik ben geen vergif. Ik ben…

Vergif. Je bent vergif.

Ik ben Araav.

Mijn naam is Araav.

Het zijn net slakken die sporen achterlaten.

Met hun grenzen,

regels,

lijntjes,

sneden,

ze verdelen het land, de ruimte en het water.

Oké, oké.

Ze weten dat het eraan komt.

Ze weten het.

Een…

De laatste zomer komt eraan.

Een.

Dit is een kwestie van wennen, liefje.

Vanaf nu moet je in je eigen kamer slapen.

Je moet alleen slapen, kom op.

Je gaat eraan wennen.

Je gaat eraan wennen.

Een, zit je ergens mee? Wat is er?

We houden van je.

Echt.

Houden van?

Als je moeder wil ik begrijpen waar je doorheen gaat.

Dus, wat is er aan de hand?

Ik wil weg.

Weg.

Rennen.

Rennen.

In het bos.

Ik snap het.

Weet je,

mijn moeder zei altijd

als je iets wilt

wat je niet kan krijgen…

Dan moet je aan jezelf werken,

totdat je iets anders wilt.

Familie.

Na de laatste zomer.

Wanneer de hitte blijft bestaan…

en het land langzaam weg zal spoelen.

Slechts familie.

Slechts familie zal blijven bestaan.

Ik weet niet waarom ik leef. Mijn schip zonk.

Ik leef. Waarom?

Als dit mijn karma is…

Karma?

Als dit echt mijn karma is…

Karma?

Dan moet ik overleven.

Oude Werelders eten wat?

Wat eten Oude Werelders?

Ze eten plastic.

Ik had Bhakti moeten blijven aanbidden met mijn broer.

Het is de wil van de goden.

De wereld.

Geen Oude Wereld.

Een? Een, ga weg.

Jezus, Een. Ga naar je kamer.

Ga weg. Ga, ga. -Ga naar je kamer.

Ga weg. Ga.

Een, ga weg, nu. Verdomme.

Soms vroeg ik me af

of ze zich mij nog zou herinneren.

Zou ze de manier waarop ik naar haar keek nog herinneren?

Woede.

De woede die ik zo graag van haar weg had willen nemen.

De woede brandde in haar hart als nooit tevoren.

Jij wil ook weg van dit krot, of niet?

Het kleine meisje is ook een gevangene.

Gevangene. -Ja.

Gevangene. -Gevangene.

Araav gevangene. Een gevangene. -Gevangene.

Luister eens…

Die man… Hij liegt tegen je.

Araav liegt niet tegen Een.

Je kan Araav vertrouwen. -Vertrouwen?

Heb jij Witte Kat gezien? -Nee.

Wanneer zag je haar voor het laatst?

Dak. Nacht.

Wat deed ze daar?

Ze was gewoon… daar.

Gewoon daar?

Heb je haar binnengelaten?

Nee.

Waarom niet?

Ze viel in het water. -Katten vallen niet zomaar.

En als ze dat wel deed, waarom zei je dan niets?

Omdat het me niet boeit.

Jij krijgt wat jij wilt. Wanneer krijg ik wat ik wil?

Nee.

Nee, Witte Kat.

Nee.

Ga weg, rot op.

Ik vermoord je. -Kom hier.

Nee, stop.

Hou op. -Nee.

Hou op.

Doe je haar dieren pijn, dan doe je moeder pijn.

Nee.

Begrijp je dat?

Een…

Moet je niets zeggen?

Het spijt me.

Wat spijt je?

En voor wie spijt het je?

Het spijt me voor Witte Kat en het spijt me voor jou.

Je moet ook sorry tegen Zwarte Kat zeggen, die is nu helemaal alleen.

Sorry Zwarte Kat.

Om het goed te maken moet je met haar spelen, zodat ze je leuk gaat vinden.

Je moet haar veilig laten voelen, zo kan je het goed maken.

Begrijp je dat? -Ik snap het.

Hup, schuif op.

Wat is gevangene?

Wat?

Gevangene.

Gevangene?

Van wie heb je dat geleerd? -Araav.

Ik volgde vader.

De Oude Werelder.

Hij is gevaarlijk. We mogen hem niet weg laten gaan.

Hij zou mensen hierheen kunnen brengen.

Ik probeer alleen…

Ik zei dat je het moest afhandelen.

Ik kan niet zomaar…

Nu is ons kind blootgesteld aan dat vergif.

Ben je echt verbaasd dat ze erachter is gekomen?

Wat had ik kunnen doen? -Je had het moeten afhandelen.

Luister eens naar jezelf.

Nu kunnen we oprecht zijn over… -Gaat dit over oprechtheid?

Ik bedoel alleen dat we eerlijk…

Eerlijkheid betekent dat alles wat je zegt waar is.

Niet dat alles wat waar is gezegd moet worden. Ze is nog een kind, idioot.

Want alles wat jij zegt is waar?

Het is koud.

Kijk eens.

Niet doen.

Je hebt seks met haar gehad.

Seks?

Privacy, lieverd.

Een, ga naar je kamer.

Waarom?

Ga gewoon naar je kamer, Een.

Hoezo?

Waarom? -Een.

Naar je kamer. -Waarom?

Hoezo? -Nu.

Ga maar, liefje.

Ik wil naar Oude Wereld.

Hier, pak aan.

Een, niet doen.

Nee.

Nee.

Luister naar me.

Ik kom terug voor jou. Ik ga hulp halen.

Het geeft niet.

Nu zullen ze komen.

Ze komen eraan.

En op dat moment begreep de Wolf iets over de mens.

De dierengeest zat in ze, ongeacht hun opvoeding.

Het Luipaard had een grote wilskracht en was snel.

Niet alleen zijn lichaam, maar ook zijn hart.

De Vos was slim en sluw.

Een goed geplande aanval

was de enige manier waarop zij haar prooi kon vangen.

Vandaag drinken we uit de oceaan.

Vandaag nemen we afstand van onze kracht.

Vandaag erkennen wij onze zwakten.

Laat de zuivering beginnen.

Toe maar.

Ga door, liefje.

Ik zal beginnen.

Ik…

Ik ben arrogant geweest,

kortzichtig,

ik kon niet inzien

waar mijn dierbaren behoefte aan hadden.

Nu…

Vergeef het me.

Een.

Je wilde ons verlaten.

Wat ben je?

Stout.

Wat ben je?

Ik ben stout.

Wat ben je?

Ik ben stout. -Doe het.

Laat het er maar uit.

Goed dan.

Zeg het.

Ik heb onze familie pijn gedaan.

En ik heb mijn vrouw bedrogen.

Zeg het.

Ik heb seks gehad met onze dochter. -Opnieuw.

Nog eens.

Ik heb seks gehad met onze dochter.

Ik heb deze familie geruïneerd.

Ik heb ons thuis vernield en onze familie kapotgemaakt.

Nee, dat heb je niet.

Nee.

Niks…

kan deze familie kapotmaken.

Een?

De Wolf was het Zeepaleis ontgroeid.

Ze was op weg gegaan naar een nieuw Wonderland

en viel alsmaar dieper in het konijnenhol van door de mens gemaakte illusies.

DEEL 3: ALICE IN WONDERLAND

Op een gelijkwaardige kruising

moet je voorrang verlenen aan bestuurders van rechts.

Kijk eerst naar de stoplichten wanneer je linksaf slaat.

Laat rechts voor, geef je richting aan en sla dan af.

Vergeet niet om in je spiegels te kijken.

Alice?

Je tas.

Dank je.

Er werd haar verteld voetgangers niet lang in de ogen aan te kijken.

Mensen worden niet graag aangestaard.

Alleen wanneer je met iemand moet communiceren

is oogcontact normaal.

En vergeet niet vriendelijk te glimlachen.

Hallo. -Sorry.

De snelste en makkelijkste manier om eten klaar te maken is met de magnetron.

Kleding moet na het dragen regelmatig gewassen worden.

Met ondergoed moet dat dagelijks.

Als er 's avonds niets te doen is,

kan je altijd de televisie aanzetten.

Dat is dan €28,19, alstublieft. -Dank je wel.

Bedankt. Wilt u een bonnetje? -Ja, graag. Dank je wel.

Bedankt, fijne dag. -Dank je wel.

Je doet het heel goed vandaag.

Rijd maar terug naar de parkeerplaats.

Mag ik hier uitstappen?

Hier?

Verdwaal je dan niet?

Ik kan je ook thuis afzetten als je dat fijn vindt.

Bedankt, maar ik wil graag een stukje lopen.

We hebben nog tijd over.

Volgende week heb ik 10 minuten extra om met je te spenderen.

Ik kijk er naar uit.

Doei.

Alice?

Je bent een uitzonderlijk persoon, zeker met wat je hebt meegemaakt.

Het is bijna een wonder dat je bent waar je nu bent.

Besef je je dat wel?

Dat besef ik me enorm.

En door je verleden

heb je ook problemen waar je mee om moet leren gaan.

En dat is volkomen begrijpelijk.

Het is erg belangrijk om erover te praten, Alice.

Is het duidelijk waar we aan moeten werken?

Het is duidelijk en ik moet erover praten.

Dat is dan €38,18, alstublieft.

Bedankt, tot ziens.

Ik geef toe, het is geen toeval.

Het is ver, maar ik dacht dat het leuk zou zijn

om hier een keertje boodschappen te doen, aangezien jij hier werkt.

Hoe gaat het? -Deze zijn 1+1 gratis, wil je er nog een?

Nee, eentje is genoeg.

Ik ben Dan, je rijinstructeur. -Dat weet ik.

Hoe vind je dit werk?

Geen idee.

Nou, je neemt het wel serieus.

Zou dat niet moeten?

O, nee, nee, ik denk van wel.

Dat is dan €32,36 alsjeblieft.

Dank je, wil je een bon?

Nee.

Alice, hou je van muziek?

Er is vanavond een bijeenkomst van muzikanten.

Je kan het een concert noemen.

Ik speelde zelf ooit de contrabas.

Zou je het leuk vinden om te gaan? -Ja.

Leuk.

Ik haal je om acht uur op.

Mag ik vragen of je het leuk vond?

Vond ik het leuk?

Vond je dat?

Ik denk het niet.

Dat spijt me.

Hoezo spijt het je?

Omdat je het niet leuk vond.

Moet dat dan?

Nee. Ik ben alleen…

Ik liet je iets zien waar ik waarde aan hecht.

Ik ben niet alleen een rijinstructeur, dat is maar een bijbaan.

Ik hou erg van klassieke muziek

en ik vind het belangrijk om te proberen er nieuw leven in te blazen.

Die artiesten probeerden echt om het anders te doen, snap je?

Maar je hoeft het niet leuk te vinden.

Alice, er is iets directs en echts aan je.

Ik vind dat interessant.

Mag ik je een knuffel geven?

Zal ik je naar huis rijden? -Ik loop wel.

Zeker weten?

Ik doe het graag, echt.

Maar ik denk dat je dat wel weet. -Dat weet ik.

Oké.

Doei.

Welterusten, Alice. -Welterusten.

Weet je, Alice…

Voor mij lijkt het alsof hij je graag wilde zoenen.

Wilde jij dat ook? -Nee.

Waarom niet? -Ik heb aan hem geroken.

Wilde het niet.

Wat deed je?

Ik heb aan hem geroken.

Ik wilde het niet.

Je hebt aan hem geroken?

Geur is belangrijk.

Maar we moeten ook overwegen dat het je sociale angststoornis kan zijn.

Misschien wilde je afstand nemen

vanwege redenen waar je je niet helemaal bewust van bent.

Ja.

De transformatie van de Wolf was compleet.

Zij, die uit het wild was gekomen,

had de reis naar het rijk van door de mens gecreëerde illusies gemaakt

en kon nu met een rechte rug lopen.

Niets kon haar nu meer tegenhouden.

Ik moet beter worden.

Waarom?

Ik heb gaandeweg alles verzonnen.

Mijn kleine wolf.

Ben ik nog steeds je moeder?

Mijn kind.

Ze was gelukkig, ook al was ze alleen.

Voor haar waren de mogelijkheden oneindig.

Ze lachte van vreugde.

Diep in haar hart wist ze wat haar waarheid was.

Ze was een onbedwingbare kracht van de natuur,

geboren in het bos om de mensheid te redden.

Het einde.

Ik had het gevoel dat het boek de vorm van een sprookje aan moest nemen.

Een modern sprookje met de realiteit van de klimaatverandering op de achtergrond.

Toen begon ik te schrijven.

Ik ben nog steeds verbijsterd over het succes van dit boek.

De Wolf, de Vos en het Luipaard is nu in 17 verschillende talen uitgebracht

en staat in meer dan tien landen op de bestsellerlijst.

Alice, je reed door rood.

Alice?

Alice, rustig aan.

Ik zet de auto stil.

Ik zei dat je zachter moest rijden.

Wat heb je vandaag?

Stop.

Alice?

Alice, kom naar voren, alsjeblieft.

Gefeliciteerd Alice. Wil je iets zeggen?

Ja, het gaat goed, dank je.

Je hebt een set steakmessen van Wusthof gewonnen.

Ja.

Dames en heren, een groot applaus voor onze nieuwe medewerker van het jaar.

Goed gedaan. Ga maar zitten.

Bedankt, iedereen.

Alice?

Alice, dit ben jij. Jij bent dit, toch?

Sorry?

Zij, die uit het wild was gekomen,

had de reis naar het rijk van door de mens gecreëerde illusies gemaakt

en kon nu met een rechte rug lopen.

Niets kon haar nu meer tegenhouden.

Voor haar waren de mogelijkheden oneindig.

Alles was mogelijk.

Diep in haar hart wist ze wat haar waarheid was.

Ze was een onbedwingbare kracht van de natuur,

geboren in het bos om de mensheid te redden.

Nou…

Ik denk dat de Japanse versie wat subtieler en poëtischer is.

Veel gaat verloren in de vertaling, maar…

Ik weet één ding zeker.

Deze auteur bewondert je. En ik ook.

Kom naast me zitten, alsjeblieft.

Wat een verhaal.

Wat een verhaal?

Ja, Alice.

Wat ben jij een verhaal.

Wat een…

verhaal…

…ben ik?

Ik ga mijn excuus niet aanbieden.

Ik ga geen sorry zeggen omdat ik van je hou.

Voor niets.

Zij.

Anderen.

Zelfs moeder.

Zij oordelen.

De mens heeft een wereld op oordelen gebouwd.

Ze beslissen wat goed is, wat slecht is, wat nuttig is en wat niet.

En het heeft ons…

onhandig gemaakt.

Onhandig in het liefhebben.

Een…

Ik had niet alles fout.

We hebben je voorbereid om de wereld wakker te schudden, en dat is je gelukt.

Wat?

Ik heb helemaal niks gedaan.

Het gaat niet om wat je gedaan hebt, lieverd.

Het gaat om wie je bent.

Wie ik ben?

Jouw tijd.

Jouw tijd op het Zeepaleis, jouw reis.

Elke seconde telde.

Hoe dan?

Het boek.

De auteur heeft contact met me gezocht.

Ik heb haar alles verteld. Moeder heeft dat ook gedaan.

Iedereen leest het.

Zie je dat niet? We maken impact.

Een?

O, lieverd.

EPILOOG

Wie is daar?

Ik ben het, de Wolf.

Wacht even voor een temperatuurmeting, alstublieft.

36,4. Lichaamstemperatuur is normaal.

Ik begrijp het niet.

Engels. Handen, alstublieft.

Bezoeker gereinigd.

Vertaalmodus.

Jij bent het.

Jij bent het echt.

Ik heb zoveel aan je gedacht.

Maar ik wist dat het jouw beslissing moest zijn als we elkaar weer zouden zien.

Hoe heb je me gevonden?

Ik ben een onbedwingbare…

onbedwingbare kracht van de natuur.

En de redder van de mensheid.

Dus je hebt het gelezen.

Ik wilde het verhaal altijd samen met jou schrijven.

Licht.

Bomen.

Water.

Er is geen verhaal meer.

Ik heb geen naam meer.