Original subtitles

Mamy 21 zakładników.

W tym Linę, córkę Mayarda, żołnierza i szefa laboratorium.

Matka Liny służy w wojskach lądowych. Przywiozła małą w odwiedziny do taty.

Terrorysta jest jeden. Były pracownik. Idealista.

Chce, by cała Francja zobaczyła, nad czym tu pracują.

Jest nieprzewidywalny.

A nad czym tu pracują?

Nie wiem. To ściśle tajne.

Wiem tylko, że to materiały wybuchowe.

Trzymacie się partnerów.

Możecie użyć siły w samoobronie,

w przypadku zagrożenia życia zakładnika lub na rozkaz.

Jest ryzyko wybuchu, więc wstrzymajcie ogień.

Wchodzimy korytarzem technicznym. Idziemy.

Chcę rozmawiać z ministrem obrony.

I z dziennikarzem.

Inaczej kogoś zabiję, przysięgam.

David i Laurent na pozycji.

Co muszę zrobić?

Mam kogoś zastrzelić?

Tego chcecie?

Macie 15 minut.

Potem wszystkich zabiję. Słyszycie?

I nie grajcie na czas.

Znam wasze sztuczki.

Widzę zakładników.

Brak widocznych obrażeń.

Zrozumiano?

Kurwa!

Negocjacje wstrzymane.

Ja pierdolę!

Widzę sprawcę.

Ma detonator w lewej ręce. Wygląda na zdenerwowanego.

Ma strzelbę, kaliber 12.

Mam już tego dość.

Nie patrz na mnie!

Oscar 13 niewidoczny.

Nie widzę dziewczynki.

Sprawca się przemieszcza.

Kurwa mać!

Opuszcza stołówkę.

Uwaga, Oscar 9 idzie na tyły.

Nie widzę, co robi.

Wzięła torbę.

Co ona wyprawia?

Ty.

Wstawaj.

Już!

Do cholery jasnej!

Ma Berettę. Niedobrze, trzeba działać.

Mógł zaminować drzwi. Wejdziemy od tyłu.

I ty też. Wstawaj!

Wstawać, kurwa!

Kurwa mać!

Żandarmeria!

- Żandarmeria! - Nic ci nie będzie, słyszysz?

Cel unieszkodliwiony. Jedna ranna.

Zabezpieczcie tyły.

- Spójrz na mnie, skarbie. - Musimy się ewakuować.

Trzeba zatamować krwawienie.

Ewakuacja.

Zajmiemy się nią.

Musi pan iść z nami.

- Proszę się cofnąć! - Postrzelił ją!

Mamy 3 minuty. Wyprowadzić ich.

Proszę się cofnąć.

Słyszy mnie pani?

- Dalej. - Ewakuowani.

Słyszy mnie pani? Wszystko będzie dobrze.

Moja córka...

- Idź. - Słyszysz, co mówię?

Podłożył bombę.

Gdzie pani córka?

Proszę iść na górę.

Laboratorium.

W laboratorium?

- Podłożył bombę. - Działamy.

- Tam jest moja córka! - Zabrać go.

Szukamy jej. Medyk!

- Doktorze, tutaj! - Sam jestem ojcem.

- Uratuję pani córkę. - Moja...

Szybko. Musimy się ewakuować.

Czekaj, musimy znaleźć jej córkę.

Tu jej nie ma.

Masz 90 sekund.

Czas nas gonił,

ja i Laurent postanowiliśmy poszukać dziewczynki.

Ruszyliśmy korytarzem i...

Lina Mayard zginęła w tym wybuchu.

Jak Villiers.

Zgadza się.

Dziś mija 15 lat.

Przychodzi panu do głowy coś szczególnego,

czym chciałby się z nami podzielić?

Nie.

Chloé, przejdźmy do żony.

Amal Mayard.

Po śmierci córki odeszła z armii i opuściła kraj.

Uznana za zmarłą.

Po roku popełniła samobójstwo w Turcji.

Za to Mayard zmienił front.

Odsiedział 10 lat za handel bronią. Miał styczność z materiałami wybuchowymi.

Tak poznał Kröllera.

Wyszedł w listopadzie. Więcej nie wiemy.

Słuch o nim zaginął.

Wykorzystał kontakty Kröllera, żeby ukraść CL20.

Zakładamy, że to on stoi za zabójstwem Kröllera.

Dysponuje 500 kg CL20.

Część z tego podrzucił do sali Christophe’a.

Sprawę bada połowa mojego zespołu.

SIŁY SPECJALNE

Niezła fura, co?

Odpal silnik, Daktari. Posłuchamy.

- Tylko ostrożnie. - Słuchajcie.

Dodaj gazu.

- Zaraz. - Głośniej.

- Głośniej? - Tak.

Jeszcze?

Aż zęby od tego bolą. Stop!

Nie słyszę was!

- Jeszcze? - Jeszcze!

Zdejmiesz nogę z gazu?

Też mogę narobić hałasu.

Dobra, poddajemy się.

Powiedz, jak idzie śledztwo?

Robią postępy, ale...

Chciałam spędzić z nim te ostatnie chwile.

Ty widywałeś go codziennie.

Zabrał mi go.

Musi za to zapłacić.

I na pewno zapłaci.

Dopilnuję tego.

Nie znam tego zdjęcia.

Grill u Christophe’a.

Też tam byłeś.

Pamiętam, miałem chyba dziesięć lat.

Tak.

Wiesz, czemu pamiętasz?

Nie.

Bo wyżłopałeś wtedy całą lampkę wina.

Już pamiętam.

- Pierwsze spotkanie z alkoholem. - Twoja mama nas nakryła.

Nieźle nas wtedy opieprzyła.

Sorry.

Moje kondolencje.

Za dzieciaka tata zabierał mnie do chińskiego bufetu.

Mieliśmy taką tradycję.

Mama nie lubiła takich miejsc.

Chodzę tam co roku w rocznicę jego śmierci.

Zazwyczaj w pojedynkę.

Rocznica jest dziś, może...

chcesz iść ze mną?

Nie.

Nie obchodzę jego śmierci. Nigdy.

Muszę coś sprawdzić.

Okej.

Suszenie głowy sprawy nie przyspieszy.

Mam coś na Mayarda. Idziesz?

BAZA S3

RAPORT MNISTERSTWA SPRAWIEDLIWOŚCI

10 LUTEGO 2011 WTARGNIĘCIE DO TAJNEJ BAZY WOJSKOWEJ

SKAZANY NA DWA LATA WIĘZIENIA

David, mówiłam, że dam ci znać, jak czegoś się dowiem.

- Tylko sprawdzam. - Nie mam nic nowego. Możesz iść.

Mogę?

Proszę.

WŁAŚCIWOŚCI

OSTATNIO OTWARTO: DZIŚ, 10 LUTEGO 2025, DWIE MINUTY TEMU

10 LUTEGO 2011 WTARGNIĘCIE DO TAJNEJ BAZY WOJSKOWEJ

Dokąd się wybierasz?

Na strzelnicę. A ty?

Od kiedy chowasz broń do torby?

Nie interesuj się.

Co tam masz?

Iść z tobą?

Lepiej nie.

Taki sprzęt rzadko zwiastuje coś dobrego.

Czasem o to właśnie chodzi.

PODEJRZANY: VICTOR DUTEL ZGINĄŁ PODCZAS INTERWENCJI

Domyśliłem się, dokąd jedziesz, więc pojechałem za tobą.

Tata zginął dziesięć kilometrów stąd.

Chcesz upamiętnić jakoś jego śmierć?

Wracaj do domu.

Akurat mam ochotę tam pojechać.

Spokojnie, nie z tobą.

Pojedziemy osobno.

Żaden problem.

Masz rację, jadę tam.

Ale nie chodzi o Laurenta.

A o mordercę Christophe’a, Mayarda.

W tym samym wybuchu zginęła jego córka.

Obwinia nas za jej śmierć.

Robi to wszystko, żeby się zemścić.

10 lat temu aresztowano go za wtargnięcie do bazy wojskowej.

Tej bazy wojskowej.

W rocznicę.

Dziś też tam będzie?

Tego nie wiem.

Sam go aresztujesz?

Nie dostałeś takiego rozkazu.

Co robisz?

To tajna misja?

To nie jest żadna misja. Wracaj do domu.

Nie możesz mi rozkazywać.

Ta dziewczynka zginęła z moim ojcem.

A teraz jego partner i mój chrzestny odprawia mnie do domu.

Masz.

Co to?

Nierejestrowana.

Nie pytaj.

Chcemy go tylko aresztować, prawda?

Oczywiście.

Dziesięć minut marszu.

Tata lubił zagadki, pamiętasz?

Tak.

Jak wykurzyć terrorystę, który nie wziął zakładników?

No jak?

Poczekać, aż się ruszy.

Ty i partner jesteście nieuzbrojeni. Mierzy do was terrorysta.

- Max. - Wiesz, co robić?

Oczywiście, że wiem.

Poświęcasz się.

Giniesz za partnera.

Nie, nie giniesz.

Musisz zaufać partnerowi.

Ty oddajesz życie w jego ręce, a on w twoje.

Liczysz na to, że on zrobi to samo.

Terrorysta obu frontów nie obstawi.

Bezwzględne zaufanie.

Tak.

Musicie mieć pewność, że możecie na sobie polegać.

Miałeś tak z tatą?

Stare dzieje.

Na plecy. Zobacz.

Szybciej.

Biodra w górę. Płuca pełne.

Majorze.

- Płyń. - Majorze!

Jestem zajęty.

Gdzie znajdę majora Bergera?

Nie wiem, może na ćwiczeniach.

Gdzie?

Dobrze, PJ.

To ważne, chodzi o Mayarda.

Victor, przejmiesz go?

Nie wiem, gdzie jest. Nurkuje, strzela, boksuje?

Może być wszędzie. Nie jestem jego matką.

Dowódca nie ćwiczy razem z sekcją?

Zazwyczaj tak, ale dziś jest rocznica śmierci jego partnera.

Robi, co musi, a ja nie zadaję pytań.

Przepraszam, jestem zajęty.

Dawaj, PJ. Z powrotem.

Płuca pełne.

Wejście do laboratorium?

Tak.

Start.

Tu David. Zostaw wiadomość.

ZGINĄŁ NA SŁUŻBIE

Dziesiąty lutego.

Cholera, dziesiąty lutego.

Szykuj ludzi. Chyba znalazłam Mayarda.

Berger jest na jego tropie.

To było tu?

Tak.

Jak było naprawdę?

Nie rozumiem?

Max, twój tata zginął tragiczną śmiercią, a my musimy z tym żyć.

- Taka prawda. - Bzdura.

Czytałem akta sprawy.

Byliście tu razem. Czemu twojego raportu tam nie ma?

Czemu Christophe milczał?

Chyba nie masz nic do ukrycia?

Bo byłem w rozsypce, rozumiesz?

Laurent był dla mnie jak brat.

Akademia policyjna, selekcja – wszystko robiliśmy razem.

Byłem jego drużbą i chrzestnym jego syna.

Nie napisałem raportu, bo nie byłem w stanie.

Zadowolony?

Po ślubowaniu byłem na parkingu.

Christophe pytał, czy wyznałeś mi prawdę.

Jaką prawdę?

Czysto.

Stać! Żandarmeria!

Idę na lewo.

Max!

Max!

Max!

- Jesteś cały? - Tak. Poszedł tam.

Max!

Otwórz usta.

Kamizelka?

Tak.

Ja pierdolę.

Ledwo pamiętam jej twarz.

Twarz mojej córki.

Tylko tutaj mogę jeszcze ją zobaczyć.

Jak przez mgłę.

Pamiętasz swojego partnera?

- Próbowaliśmy ją ratować. - Tylko mi przeszkodziliście.

Sam bym to zrobił.

Wiesz, jak to jest stracić córkę? Potraktowałem was ulgowo.

- Jesteś cały? - Tak.

Twój ojciec był bohaterem.

Próbował uratować moją córkę.

Oddał za nią życie.

Zamknij się.

Na kolana.

Skrzyżuj nogi.

Ręce za głowę.

Max.

Przypilnujesz go?

Ten facet

to tchórz.

Zastanawiałeś się, czemu akurat on przeżył?

Wiesz, jak działają drzwi pancerne?

Cicho.

Widzę, że nie.

Zostały uruchomione przed wybuchem. Od środka.

Wydostała się tylko jedna osoba. On.

Wytłumaczenie jest tylko jedno.

Uciekł i zamknął drzwi, żeby ratować własny tyłek.

I jednocześnie skazał na śmierć moją córkę i twojego ojca.

Max!

Max!

Spójrz na mnie. Słuchaj uważnie.

Ja go zastrzeliłem.

Jasne?

Tak? Ja strzelałem.

Byłem tu sam.

Dobrze?

To prawda?

Tata umarł przez ciebie?

Nie rozumiesz powagi sytuacji. Nasi już tu jadą.

Nie powinno nas tu być. Gdy się dowiedzą, że go postrzeliłeś...

możesz pożegnać się z pracą.

W dupie mam pracę!

Chcę wiedzieć, co zrobiłeś!

Nie zachowuj się jak dziecko! Przestań w tej chwili!

Nie czas na kłótnie.

Zrobisz dokładnie, co ci każę.

Nie waż się włączyć telefonu.

Wsiadaj do auta

i wracaj do domu!

I ani słowa nikomu.

Czy to jasne?

W tej chwili.

Idź stąd.

Napisy: Marta Makieła