Original subtitles

Gebaseerd op de roman van David Vann Sukkwan Eiland

Wie is daar?

Sorry, ik wou je niet laten schrikken.

Ik ben Roy.

Tom z'n zoon.

O, ja.

Dat weet ik nog wel.

Het is hier ijskoud. Kom maar even binnen. -Ja, dat lijkt me fijn. Dank je.

Kom maar mee.

Hoe ben je hier gekomen?

Alsjeblieft. -Dank je.

Solveig...

dit is Roy.

Aangenaam.

De zoon van een klant van jaren geleden.

Wanneer was de begrafenis ook weer? Zes of zeven jaar geleden?

Tien jaar geleden.

Zo lang geleden alweer?

Ik herinner me je moeder nog. Hoe gaat het met haar?

Wel goed.

Weet ze dat je hier bent?

Jij wilt natuurlijk de hut zien.

Ja, voor hij weg is.

Wil je dat ik je erheen breng? -Ik kan je wel betalen.

Hou je geld maar.

Daar is het.

Sukkwan Island.

Niet ver van de kust.

Ze willen er een nationaal park van maken.

De hut zal er niet best aan toe zijn.

Wil je er echt wel heen?

Mam

Vind je het mooi? -Nee.

Waarom niet? -Kijk dan.

Het is net een boog. -Een rots.

Kijk nou, Roy de grote minnaar.

Hou je kop. Dat is niet grappig.

Hallo?

Tom?

Ja, met ons gaat het goed. Met jou?

Wat is er?

Momentje.

Zo simpel is het niet.

Hij is nu bezig.

Hij heeft nu een vaderfiguur nodig.

Dat zou het veel makkelijker maken.

Ik kan het hem zelf wel vragen.

Het is zijn keuze.

We hebben het er nog wel over.

Je vader belde net.

Hij wil met je op reis.

Hij gaat nog terugbellen om erover te vertellen.

Je hoeft nog niks te beslissen, alleen met hem te praten.

Misschien is het wel goed voor je. Eens kijken wat hij in z'n hoofd heeft.

Hoe gaat het met je?

Goed, hoor.

Goed om je te zien.

Het is lang geleden.

Wil je iets bestellen?

Waar is m'n knul? -Wanneer ben je hier gekomen?

Gisteravond.

Heb je wel geslapen? Je ziet er moe uit.

Dank je wel.

Niet echt, nee.

Ik zat in een klotehotel, en ik heb dus niet best geslapen.

Maar het was oké.

Je ziet er prachtig uit.

Ik heb er erg veel zin in, het wordt vast geweldig.

Hij zal er echt geen spijt van krijgen.

Het wordt hartstikke leuk.

Ik heb er nu al zin in.

Liz, waar is hij nou?

Wat is er?

Hij zit in de auto.

Alles oké?

We zijn er bijna.

Geen auto's, geen mobiele telefoons, geen wegen, geen mensen.

Ons eigen eiland.

Ben je er klaar voor?

Gaat het? -Het gaat wel weer.

Ik heb het ook wel 's gehad.

Ik heb vis gegeten en andere dingen die de meeste mensen nooit eten.

Kreeg je last van cabin fever? -Jullie hebben elkaar.

Hoe heb je een heel jaar vrij kunnen krijgen?

Pap gaat me een jaar thuisonderwijs geven, al moest hij dat wel aan de school vragen.

Lastig om je vrienden achter te laten.

Komt je moeder nog op bezoek?

Nee, maar hij zei wel dat we op elk moment naar huis kunnen gaan...

om dan weer terug te komen.

Dit is niet zomaar wat.

Volgens mij hebben we alles.

We gaan ervoor.

Succes, jongens.

Als er problemen zijn, ben ik hier zo.

Kun je zeggen waar we heen moeten?

Gewoon het bos door, en dan bij het meer linksaf.

Er is maar één hut. Kan niet missen. -Dank je, Anna.

Doei, Roy.

Roy, kom op.

Ga maar voor.

Het is wel erg stoffig.

Ik hou hier wel van.

Net of je op een boot bent.

Van wie zou dit geweest zijn? -Geen idee.

De toiletten zijn hier.

Te gek.

Je hebt je grammofoon dus mee.

Wat heb jij een vreselijke muzieksmaak.

Ik wist niet dat je speelgoedgitaar speelde.

Een jaar is te kort om al deze shitmuziek te draaien.

We zien wel.

Het is trouwens een ukelele.

Wat ben je aan het doen?

Jij mag.

Kijk eens aan.

Dat kun je wel beter.

Eikels.

En nu nog harder.

Nog een keer.

Horen jullie me, stelletje klootzakken?

Zie je?

Niemand.

Dat is best cool.

Raad eens hoe laat het is. -Geen idee.

Middernacht.

Waanzinnig.

Herinner je je nog dat we gingen kamperen met je moeder?

Dan keken we elke dag naar de zonsondergang.

Het veranderende licht.

Dat heb ik gemist.

Ik voel me al jaren nergens meer thuis.

Maar nu ik hier ben...

met jou, komt alles weer goed.

Begrijp je wat ik bedoel?

We bouwen hier een thuis op. Ons thuis.

Hoi, slapie. -Goeiemorgen.

Lekker geslapen? -Jawel, hoor.

Alleen dat zonlicht...

En dan nu, de specialiteit van de kok:

Een kruidenomelet.

Laten we ervan genieten nu het nog kan.

Daarna eten we vlees.

Als echte kerels.

Hoe kom je daaraan? -Hij is van m'n vader geweest.

Hier kunnen we ermee spelen.

Dat is ziek.

Ooit wordt hij van jou.

Wees niet zo'n watje. -Je zegt het maar.

Ik ben er net in geweest.

Het is goed voor de bloedsomloop.

Kunnen we dit er niet overheen gooien? -Nee, dat gaat niet.

Voorzichtig, hè.

Gooi de kabel maar naar me toe.

Verplaats hem even.

Hoor je al iets?

Verplaats hem maar weer.

Kunnen we met mensen praten? -Let maar op.

Het lijken wel robotgeluiden. -Stil.

Kun je hier wel mee omgaan?

Ga jij maar wat vis vangen.

Je zet hem hierop, en hiermee regel je het volume.

Mayday, mayday.

Hallo? Mam?

Ik hoor niks.

Je moet hem indrukken om te praten.

Wie is daar?

Hoi lieverd, hoe gaat het?

Goed, hoor.

Hoe is het eiland?

Ontzettend mooi. Het voelt heel erg groot, maar tegelijk ook klein.

Hoe bedoel je? -Misschien omdat ik hier alleen met pap ben.

De nachten hier zijn heel onwerkelijk.

Kon je maar bij ons zijn om dat te zien.

Dat zou ik ook wel willen, lieverd.

Dit gaat wel werken.

Hoe overleef je alles.

Je moeder wilde nooit zulke wandelingen maken.

Ze had niet veel met de natuur.

Ben je daarom weggegaan?

Nee, natuurlijk niet.

Voor sommige mensen werkt een huwelijk niet.

Daar kan niemand wat aan doen.

Maar ik heb een fout gemaakt.

Ik zou jou nooit meer in de steek laten.

Heeft ze momenteel iemand?

Wie? Mam?

Dat weet ik niet.

Heeft ze het wel eens over mij?

Soms.

Wij zijn de eersten die hier lopen.

Echte ontdekkingsreizigers.

Zo kunnen we van dit eiland ons eigen landje maken.

Dan ben ik de sheriff.

Dat is een geweldig idee.

Dan bepalen wij de regels.

We doen gewoon wat we willen.

Wat krijgen we nou?

Kut.

Het kan een beer geweest zijn. Ik ga er achteraan.

Je had mam gezegd dat er geen beren waren. -Blijf hier, je hebt je geweer bij de hand.

Je redt je wel.

Kut.

Pap?

Pap.

Ik mankeer niks.

Wat is er gebeurd?

Ik heb hem vanochtend gevonden.

Waar is hij dan? -Nog in het bos.

Ik ben uitgehongerd.

Heb je deze keer wel vis gevangen?

Ik maak wel wat te eten voor je.

Hoe zag hij eruit?

Een klein mannetje. Ik heb hem in z'n rug geschoten en toen...

Toen begon hij weg te rennen en te brullen.

Denk je dat het dezelfde beer is die...

dit heeft aangericht?

Dat weet je nooit. We moeten wel oppassen.

Die beer heeft zich wel uitgeleefd, hè.

Ga maar eens in de slaapkamer kijken. En vooral naar de slaapzakken.

Hij heeft ons genaaid.

Waarom heb je dit niet bewaard? We hebben diepvrieszakken, hè.

Heb je dan helemaal niks gedaan?

Ik heb brandhout gehakt.

Hout kunnen we niet eten, hè.

Of wel soms?

Zullen we een noodpijl afschieten?

Zodat ze ons kunnen komen redden?

We kunnen mam niet eens bereiken.

Pas als Anna weer geweest is.

En als we nou een noodgeval hebben? -We redden onszelf wel.

Pap.

Kom eens hier.

Als je eten zo opslaat in de hut, komen dieren het halen.

Dat had ik moeten weten.

Ik heb het verkloot. Dit was niet jouw schuld.

Ik ben je vader.

Ik heb daar een gat gegraven. Daar kunnen we die zakken met eten in doen.

Als er nog een komt, ruikt die dat en gaat hij daar graven.

Dan kunnen we hem neerschieten voor hij bij de hut kan komen.

Heb je vannacht iets gehoord? -Nee.

Die wind, man.

Ik kon er niet van slapen.

Ik heb een idee om eten op te slaan voor de winter.

Een soort ijskast.

Als hij hoog genoeg is, kunnen de beren er niet bij.

Laten we dit samen gaan bouwen.

We moeten flink wat hout gaan hakken vóór de koude winter en vóór Ragnarok.

Ragnarok?

Het einde der tijden.

Het bos, de aarde, alles staat dan in brand.

Het ijs op de bergen smelt, het water stijgt overal.

En de hele wereld verdwijnt dan onder water.

Tot de wereld weer herrijst.

Zo staat dat in de Noorse mythologie.

Oké, dus...

kom me maar helpen.

Wat als je de beer tegenkomt en je je geweer niet bij je hebt?

Dan kun je het beste kalm blijven. Ren niet weg.

Loop rustig achteruit, en hou hem in de gaten.

Of nog beter: een striptease.

Trek je kleren één voor één uit.

En laat ze zo op de grond vallen.

Dan ruikt de beer ze, en zo win je tijd.

En dan is het: rennen...

Is hij vergrendeld? -Nee, alleen...

Moet ik hem laten gaan? -Eerst zo, en als je 'm gooit, laat je 'm los.

Ja, goed zo.

Sorry, hoor.

Valsspeler.

Dat was verdomd lekker.

Zal ik de zalm even in een diepvrieszak doen?

Nee, vanavond ga je je lekker ontspannen.

Retour...

à la vie sauvage.

La vie sauvage? -Leven in de vrije natuur.

J'aime la vie sauvage.

Je hebt zeker niet...

iets sterkers?

Vind je m'n mojito niet lekker?

Dit is voor watjes.

Drink je al met je vrienden?

Kom op, ik wil alles van je weten.

Ben je al verliefd?

Ja, dus.

Hoe heet ze?

Uma. -Uma?

Hoe is ze?

Ze is leuk.

Vertel eens wat meer.

Ze is iets langer dan ik. Zo'n beetje zo lang.

Haar huid is wat donkerder.

Haar ouders komen uit India, geloof ik.

Heb je met haar...

Je weet wel...

Kom op, je bent een knappe jongen.

Toen ik het voor het eerst deed, was ik enorm gestrest.

Een vriend had me gezegd dat ik twee condooms over elkaar heen moest doen...

om niet te snel klaar te komen.

Ik voelde letterlijk helemaal niks.

En ik kreeg hem ook niet overeind.

Het was een regelrechte nachtmerrie.

Hou je kop, Tom.

Heb je haar al gezegd dat je van haar houdt? -Nog niet.

Weet ze dat je hier bent?

Met je favoriete vader?

M'n favoriet van alle vaders die ik heb?

Afstand kan soms goed zijn in een relatie. Ik kan het weten.

Als je terug bent, zal ze zelfs nog meer van je houden.

Je bent weggegaan als een jongen en je zult terugkeren als een man.

Ben jij ooit weer verliefd geworden?

Ik heb wel andere vrouwen gehad, maar ik heb nooit meer dat gevoel gekregen.

Laat je kaarten eens zien.

We hadden toch afgesproken dat de verliezer straf krijgt?

Kom op, het is goed voor je huid en je bloedsomloop.

Ga erin. -Klein etterbakje.

Pak aan, die fles.

Schiet een beetje op.

Schiet op.

Toe dan.

Jezus.

Kom dan.

Ik wacht op je. -Ik kom er al aan.

Wat als ze dood is?

Dat zouden we dan niet weten.

Wie? Anna?

Ze zou komen als ze een tijdje niks van ons hoorde.

We kunnen altijd nog een noodpijl afschieten als er iets gebeurt.

Maar het meer is bevroren. -Het eiland is omgeven door zee.

Ze kan vast wel ergens landen.

Mam zal zich zorgen maken. -Er is geen hout meer.

Mojito? -Zet terug.

Ga maar wat huiswerk doen.

Ik geloof niet dat ik dit kan. -Hoezo niet?

Ik heb een bunsenbrander nodig en...

Ik heb zwavel nodig, en... -Ga dan wat anders doen, lezen of zo.

Ja, ga maar lezen.

'Ik dacht te gaan varen en het waterige deel van de wereld te gaan zien.

Het is mijn manier om de zwaarmoedigheid te bestrijden...

van een vochtige, druilerige november...' -Niet hardop lezen, alsjeblieft.

Het is allemaal nat.

Sorry. -Je bent strontvervelend.

Nu hebben we tenminste hout.

Pap?

Het regent hierbinnen.

Het regent hierbinnen.

Waar? -Daar.

Ga eens aan de kant.

Wat ben je aan het doen? -Vis. Voor het avondeten.

Hoe zit het met het hout?

Alweer? Kan dat morgen niet?

Je snapt het niet. Kijk eens om je heen.

Als het hout op is, en het wordt 's nachts -30°C, wat zou er dan gebeuren?

Dan gaan we allebei dood.

Ga dus maar hout halen.

Toe maar.

Kut.

Pap?

Ik heb pijn in m'n keel.

En ik heb ook hoofdpijn.

Niks aan de hand. Neem maar een aspirientje.

Die zijn op.

Zullen we anders Anna om hulp vragen?

Wacht nou maar. Het komt wel goed.

Ik voel me rot. Het wordt steeds erger, misschien is het wel ernstig.

Je bent geen dokter, pap. Mam mag zich geen zorgen maken.

Laten we die reis maar een andere keer gaan maken.

Fijn dat je moeder Anna had gevraagd om even te komen kijken.

Je hebt haar gemist. Waar was je nou?

Ik heb medicijnen voor je. Ze heeft me dit gegeven.

Neem er maar een, en dan voel je je vast wel beter.

Ze gaat je moeder terugbellen dat alles goed gaat.

Volgende week krijgen we een nieuwe radio.

Kijk eens aan.

Ik heb een oplossing voor het dak bedacht.

We kunnen het morgen repareren, als je je dan beter voelt.

Ik wil met Anna mee als ze terugkomt.

Wil je weg?

Het gaat best goed.

We mogen het niet zomaar opgeven.

Ik wil m'n echte leven terug. Ik wil naar huis, dan gaan we daarna wel terug.

Ik wil gewoon naar huis.

Is dit niet echt dan?

Ik heb plannen gemaakt, ik heb ontslag genomen.

Ik heb je moeder overtuigd en deze plek voor ons tweeën gekocht.

Je denkt alleen aan jezelf.

Maar je bent niet alleen op de wereld. Ik vertrouwde je.

Kon je maar zien hoe mooi het hier is.

Pap.

Kut.

Kom op nou. Kom op.

Kom op.

Kut.

Pap?

Pap, word nou wakker.

Word nou wakker, verdomme.

Pap, word wakker.

Pap, word wakker.

Muziek.

Eten.

Ben je nou wakker?

Eten. -Eten? Dat is een goed idee.

Anna is er.

Gaat het wel? -Heerlijk om buiten te zijn.

Ik heb de nietjes eruit gehaald. Die kunnen infectie geven.

Gebruik de volgende keer maar lijm.

En Roy, bedankt. Je hebt initiatief getoond. Ik ben trots op je.

Ik heb al je spullen ingepakt, zodat er niks ontbreekt.

Ga jij dan niet mee?

Blijf je hier in je eentje? -Ik ben een grote jongen.

Ik red me wel.

Alles oké? -Ik moest verderop landen, vanwege het ijs.

Had het maar gezegd, dan was ik je komen helpen.

Hoe dan?

Ik heb deze zelf getest.

Ontzettend bedankt.

Wat heb je aan je gezicht? Heeft de beer dat ook gedaan?

Een stomme val.

Het ziet er pijnlijk uit.

Het gaat wel over.

Hoe gaat ie?

Goed, hoor.

Ben je er klaar voor?

We moeten gaan, vóór het donker wordt.

Als we terug zijn, bellen we je moeder en zoeken we uit hoe je naar huis kunt.

Ik blijf hier.

Je had gezegd... -Ik ben van gedachten veranderd.

Ik wil blijven.

Weet je dat zeker?

Dus... -Roy blijft dus.

Met dit weer kan ik niet zo makkelijk langskomen.

Ik kan jullie dus even niet bereiken.

Als je terug wil naar je moeder, is dit je laatste kans.

Ik weet het zeker. Ik blijf.

Goed dan, het beste ermee.

Laat maar weten of er nog beren komen eten.

Dank je, Anna.

Dank je.

Kijk eens.

Mam? -Roy?

Hoe gaat het met je, lieverd? -Goed, hoor.

En met jou?

Ik ben zo blij dat ik je stem hoor.

Is je vader bij je?

Hij kan nu niet met je praten.

Gaat het wel goed met je? Ik maakte me zorgen, ik had zo lang niks gehoord.

We konden je niet bereiken, de radio was stuk.

Het gaat nu wel goed.

Maar pap is lelijk gevallen. -Dat had ik van Anna gehoord, ja.

Wat een idiote toestand. -Dat was het.

Het was inderdaad een idiote toestand, maar pap en ik hebben ons wel gered.

Pas wel goed op jezelf, hè.

Heb je wel tijd voor je huiswerk?

Dat hoop ik echt, hoor.

Pap?

Wat is dat?

Kom mee.

Niet te geloven, hè? Dit is waanzinnig.

Niet te veel wrijven.

Vuil houdt je warm.

Weet je, ik heb heel veel over je moeder nagedacht.

Ik mis haar enorm.

Als zij dat zou willen...

zou jij dan bij haar terug willen?

Ik weet het niet.

Zou jij dat willen?

Meen je dat nou, Tom? Je komt hier ineens van duizenden kilometers ver mee aan.

Ik gun hem deze ervaring, maar ik maak me zorgen om z'n veiligheid.

Maak je geen zorgen. -Ik voel me zo machteloos.

We hebben het geweldig naar ons zin.

En dat allemaal dankzij jou. Ik ben je heel dankbaar.

Ik ben hier enorm veranderd, met Roy. Ik begrijp dingen nu veel beter.

Alles is nu zo eenvoudig.

Ik wil je terug, en daar moet je maar eens over nadenken.

Geef ons, ons gezinnetje...

Geef ons een tweede kans.

Ben je nog steeds kwaad op me vanwege Lucie?

Vanwege Lucie?

Zij kan me niet schelen, of die anderen, dat heb ik je al zo vaak gezegd.

Je moet gewoon verder met je leven, Tom.

Wij komen nooit meer bij elkaar.

Nooit meer.

We gaan het nu niet vinden.

Het wordt donker.

Pap, het wordt donker.

Vrouwen hebben ons niet nodig.

Zijn we echt wel van deze kant gekomen?

Hier, pak aan.

Ik ga die kant op.

En jij deze kant op, oké?

Als je iets bekends ziet, fluit dan.

Pap?

Pap?

Wat heb je aan je gezicht?

Ik heb geen gevoel meer in m'n neus.

Ik ben de hele nacht bezig geweest om je terug te brengen.

Ik heb het weer verkloot. Het spijt me.

Ik ben je... -Vader.

Wat doen we hier nou?

Het komt wel goed.

Met Elizabeth. Ik ben er nu even niet. Spreek iets in, dan bel ik terug.

Jazz 3429, met Noah. Over.

Hoort u mij? Over.

Mayday, mayday. We hebben hulp nodig.

We zitten op een eiland, ik weet niet waar. We hebben het koud, we zijn gewond.

Stuur alstublieft iemand.

Wat is er gebeurd?

Hij viel.

Het ging per ongeluk. -Waarom deed je dat?

Je hebt hem verdomme gesloopt.

Krijg de klere, met je stomme witte haar en je Franse accent, je bent niet eens m'n echte pa.

Je stinkt, smerige klootzak.

Roy, waar ben je?

Waar ben je, verdomme?

Roy?

Dit is echt niet grappig.

Kom alsjeblieft terug.

Roy?

Waar is hij? Waar is hij?

Wat is er verdomme aan de hand? -Hoorde je dat?

Ik zei het toch? Ze zijn terug. Er zijn beren buiten.

Ga weg, ga naar binnen. Blijf uit de buurt, ga naar binnen.

Het is voor je eigen bestwil.

Pap, doe open. Pap, doe de deur nou open.

Waar schiet je nou op?

Kom tevoorschijn.

Waar schiet je nou op?

Vuile klootzak.

Doe die deur open.

Roy? -Pap.

Je moeder zou me vermoorden als jou iets zou overkomen.

Pap, er is geen beer. -Jawel.

Er is nooit een beer geweest. -Jawel, ik heb hem gehoord.

Wat als je hoorde wat je wilde horen?

De antenne, de bergplaats, dat heb jij gedaan.

Dat het zo uit de hand zou lopen...

Pap, waar ga je heen?

Roy?

Ik zie steeds flitsen terug van die nacht.

Je was nog zo klein.

Ik kon niet langer bij je blijven.

En je moeder haatte mij.

Toen ze sliep, heb ik al m'n spullen gepakt.

Ik heb alles in de auto gelegd, en ik vond dat ik afscheid van je moest nemen.

Ik ben terug naar binnen gegaan.

Ik ben de trap op gelopen.

Ik ben je kamer binnen gegaan.

Je lag te slapen.

Je had koorts en je snurkte.

Het leek wel een Formule 1-auto.

Ik nam je in m'n armen.

Toen begon ik te denken: Waarom moet ik nou degene zijn die vertrekt?

Als ze niet gelukkig was, kon zíj toch weggaan?

Dan was zij degene die ons in de steek had gelaten.

Maar zij schopte mij er steeds uit.

Maar als ik jou nou eens meenam?

Je was immers ook van mij.

Toen deed je je ogen open.

Je zei: Pap?

En toen gaf je me die blik.

Alsof je precies wist wat er aan de hand was.

Je wilde niet met me meegaan.

Die blik...

Je gaf me het gevoel dat ik een kidnapper was.

Ik gaf je een knuffel...

en ik ben weggegaan.

Ik kan niet wéér weggaan.

Dacht je dat we hier eeuwig zouden blijven?

Pap?

Kut.

Niet doen.

Adem je nog?

Ik ga hulp halen. Het komt goed.

Hou vol. Kun je dat?

Help.

Wegwezen.

Hij heeft z'n besluit genomen.

Hij wil niet met je mee. -Dat snap ik wel.

Ik ga even kijken of hij gedag wil zeggen.

Ik ben z'n vader.

Hij snapt het wel.

Gaat hij evengoed?

Zeg hem even gedag voor hij vertrekt.

Deze film is gebaseerd op het leven van David Vann.

Toen hij een tiener was, stelde z'n vader hem voor om op een eiland in de natuur te leven.

Toen hij weigerde om mee te gaan, pleegde zijn vader zelfmoord.

Als volwassene schreef David Vann een roman...

waarin hij zich voorstelde hoe het was gegaan als hij de uitnodiging wel had aangenomen.