Original subtitles

นี่ผ้าเย็นงั้นเหรอ

ค่าเช่าต้องแพงแน่ๆ

ใช่

เธอเนี่ยมันพิเศษนะ รู้มั้ย

แม้แต่พวกแฟนคลับอัปลักษณ์ ของฉันยังไม่รู้เรื่องที่นี่เลย

เจ้าพวกไร้ศีลธรรม อนาจาร ไร้ยางอาย เจ้าพวกเซเลบริตี้ปัญญาอ่อน...

แล้วถ้าโดนถ่ายออกทีวีจะว่าไง

ไม่อยากจะเชื่อ!

ทำตัวอย่างกับเป็นคนดัง มีชื่อเสียงใหญ่โต น่าอายจริงๆ

อีเวรเอ้ย!

โดนไอ้ทุเรศเตะเป็นยังไง ชอบมั้ยล่ะ อีแก่!!

กลิ่นน้ำหอมของแก ทำชั้นจะอ้วกหว่ะ!

แกมันน่าสะอิดสะเอียน อีเวร!

ฉะ..ฉัน จะฟ้องร้องแก..

ล..ลูกฉันเป็นทนายความที่เก่งมากเลยล่ะ

เขาจะบี้แกให้เละเหมือนแมลง

ได้ยินมั้ย, ไอ้หนู?

เขาถูกยิงสองนัด ที่หน้าอก และหน้าผาก

มีร่องรอยเลือดออกใต้ผิวหนัง

แทบจะตายในทันที

คุณอะคาอิ

มันจะต้องเป็นปืนที่พิเศษมากๆ กระสุนระเบิดจากภายในร่างกาย

รวบรวมชิ้นส่วนสภาพดีๆไว้ แล้วทีมนิติเวชล่ะ?

พวกเขาเข้าโรงบาลกันหมด เพราะอาหารเป็นพิษครับ

ไอเวรพวกนี้

เปลืองเงินภาษีจริงๆ

แล้วคุณยายนี่ล่ะ?

เธอช็อคตายน่ะ

น่าจะหัวใจวายครับ

เอาไปชันสูตรเผื่อไว้ก่อนน่ะ

แล้วไอหมอนี่ มันเป็นคนดังงั้นหรอ

อาทิตย์นี้เขาออกทีวีโชว์เจ็ดรายการ

เป็นหนึ่งในคู่หูตลกยอดนิยม

มันตลกดีนะ ปกติเขาชอบเล่นมุขเกี่ยวกับศพ

รอบนี้คงไม่มีคนหัวเราะสินะ

น่าเศร้าจริงๆ

คดีฆาตรกรรมนักแสดงตลก ข..เขา เป็นคนดีมากๆครับ

ทำไมถึงมีใครอยากฆ่าเขา?

เขาเป็นคนที่ดีที่สุดที่ผมเคยรู้จัก

ผ..ผมไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าทีมเราต้องมาจบลงแบบนี้...

สถานที่ : ชินจูกุ, โตเกียว ผู้ประกาศข่าว : เท็ตสึโกะ ยามาซากิ คุณโอกาตะ อยู่ที่สตูดิโอมั้ยคะ?

ตอนนี้เหล่าแฟนๆที่ช็อคกับเหตุการณ์ ต่างทยอยกันมาที่เกิดเหตุค่ะ.

เป็นสิ่งที่พิสูจน์ว่าเขาโด่งดังอย่างมาก...

อีกเรื่องนึง แหล่งข่าวได้ยืนยันว่า ฆาตรกรอาจจะวางแผนมาก่อนแล้ว...

ทำได้ดีมาก

ฉันรู้สึกสงสารคุณยายคนนั้นจัง

คนเราก็ตายกันทุกวัน

มานี่

วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์

ให้ฉันเถอะนะ

ฉันรู้...

แต่ว่า...

ซาวะ...

ฉันมีปัญหามากพอแล้ว

มีอะไรงั้นหรอ?

ไม่รู้สึกหรอ?

ขึ้นข้างบน.

ห้ามขี่จักรยาน

ตรงต่อเวลาหน่อย, โอบุริ

ใครที่เราต้องจัดการ?

คนไหน?

ทั้งหมด

เราเรียกคนอื่นมาด้วย

นายจัดการคนตรงกลาง ให้คนอื่นจัดการพวกที่เหลือ

พวกเขาทำอะไร?

พวกมันทั้งสามคน เป็นครู ที่ล่วงละเมิดเด็กนักเรียน

พวกมันต้องชดใช้ ให้กับสิ่งที่ทำลงไป

นอกจากฉันแล้วยังมีอีกคน...?

สุดสัปดาห์นี้ว่าไง อีกมั้ย?

โทรมาแล้วกัน ฉันจะรอที่เดิม

มีแค่ภรรยาน่ะ มันไม่พอหรอก จริงมั้ย?

แปลกใจหรอ?

ฝีมือเธอใข่ไหม?

ใช่

รางวัลของผู้ใหญ่แต่ละคน ก็ตามปกติ

ไปเอาจาก คานี่ ทีหลังแล้วกัน

กลิ่นไม่ดีเลยนะ คุณอะคาอิ

โอบุริ งานฉันมันไม่ง่าย นายก็รู้นิ

ก๊าซแอมโมเนียจากศพทำให้ ฉันน้ำตาไหลประจำ

และกลิ่นเน่าก็โคตรแรง

ไม่แปลกที่ฉันจะตัวเหม็นอยู่เสมอ

คุณอะคาอิ คุณได้ทบทวน เรื่องที่ผมขอไปรึยัง?

ไม่เป็นไร ฉันก็ไม่อยากจะรั้งนายไว้

ว้าว...

แปลกใจจริง ทำไมถึงได้เข้าอกเข้าใจดีจัง

ไงก็เถอะ นายต้องจัดการให้ฉันอีกสามคน

ว่าแล้วว่าต้องพูดแบบนั้น

นี่มันเรื่องระหว่างนายกับฉัน ไม่ใช่เหรอ?

มันก็ต้องแฟร์ๆ กันหน่อยสิ

ใช่มั้ย คานี่? ไม่เห็นด้วยเหรอ?

คุณคานี่ คราวหน้าผมจะพยายามไม่มาสายนะ

อะไรของนาย...

ทำอะไรของนายเนี่ย? โคตรห่วย!

ช้าชะมัด!

งี่เง่า!

เสร็จฉันล่ะ!

เฮ้เพื่อน! ส่งบอลให้เราหน่อยสิ

เธอทำเสื้อฉันเลอะนะ

ใครสนกันเล่า? ก็กลับไปซักที่บ้านสิ โอเคร้?

เขาดูใช้ได้เลยนะ

เพราะงั้นถึงต้องพึ่งเธอไง

เงินทอน 105 เยนครับ ขอบคุณมากครับ

เฮ้!

โอบุริ

ชุดนายดูดีนี่

นี่ เธอ...

อร่อยดี รสใหม่งั้นเหรอ

เอาหน่อยไหม?

เธอถามคานี่เหรอ ว่าฉันทำงานที่ไหน?

และก็...

อะไรเหรอ?

เธอ ชื่ออะไร

ซาวะ

เหมือนกับ ''ทรายที่ถือไว้ไม่ได้'' และ "ขนนกที่ปลิวไปตามลม''

จำไว้ด้วยล่ะ

นั่นชื่อเธอจริงๆ เหรอ?

แน่นอน

ฉัน...

โอบุริ! นาย โอบุริ ใช่มั้ย?

เธอได้ยินเรื่องฉันมามากแค่ไหนกัน?

โกรธงั้นหรอ?

ก็ไม่หรอก

ที่คุณคานี่บอกก็มีแค่นี้แหละ

โอบุริ เป็นชื่อจริงๆ ของนายหรอ

ใช่แล้ว

ชื่อแปลกดีนะ

ใครๆ ก็บอกแบบนั้น

นายมีครอบครัวไหม

ไม่ แล้วเธอล่ะ

ฉันก็ไม่

พวกเราเหมือนกันเลยนะ ว่ามั้ย

ขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย?

แน่นอน ได้ทุกอย่าง

ฉันจะตอบเธอ

อะคาอิ เป็นอะไรกับเธอ?

เขา...

...คอยดูแลฉัน

เหมือนฉันงั้นหรอ?

แปลกดีจังนะ

...พวกเราเนี่ย

ต่างหูนี่ ดูจะสำคัญกับเธอนะ

ทำไมคิดอย่างงั้น?

ครั้งที่แล้วเธอก็ใส่มันน่ะ

ดูแปลกดีนะ แต่ก็สวยมากๆ

พวกมัน... ทำมาจากเลือดของ พ่อกับแม่ฉันน่ะ

เลยเป็นเหมือนเครื่องรางนำโชคน่ะ

ไปกันเถอะ

จะไปไหนเหรอ?

บ้านของเธอนั่นไง

เวรเอ้ย...

โอ้, นั่นมัน...

จำเขาได้งั้นเหรอ?

เขาเป็นดาราฮอลลีวูดไม่ใช่เหรอ

เพื่อนฉันบางคนเป็นแฟนคลับน่ะ

แต่ฉันไม่รู้ว่าเขามีฝาแฝด

พวกเขาจะมาที่ตึกนี้ในอีกไม่กี่นาที

นี่เป็นดารารายที่สามของฉันแล้ว

ฆ่าคนทางขวา

ถ้าฆ่าผิดคน ก็ขอโทษแล้วกันนะ

เขามีบอดี้การ์ดสามคน เพราะงั้นระวังตัวด้วย

ให้ฆ่าเขาทีไหน?

เอาคืนมานะ!

เอาคืนมานะ!

เอาคืนมานะ! เอาคืนฉันมานะ!

เธอไม่อยากอยู่กับ พ่อกับแม่แล้วรึไง?

ฆ่ามันซะ...

ไอ้ชั่วนี่เป็นหนึ่งในคนที่ทางการ ต้องการตัวมากที่สุด

มันจับเด็กสาวไร้ทางสู้นับสิบคนไป และทำสิ่งที่เกินจะบรรยายกับพวกเธอ

มันฆ่าเด็กสาวพวกนั้น และสับพวกเธอเป็นชิ้นๆ

ใครจะไปสนใจ พวกสวะซักคนสองคนกันล่ะ

ตามหาใครก็ตาม ที่ฆ่าพ่อกับแม่ของฉัน

แน่นอน ฉันสาบาน

ตายๆ ไปซักที!

ผู้จัดการคะ อาจจะมีใครมาเห็นเรานะ

ใช่, มันตื่นเต้นจะตาย!

ไม่แน่ครั้งนี้ เราอาจจะเจอ อะไรบางอย่างที่ฆาตรกรทิ้งเอาไว้

หาให้ทั่ว ทุกตารางนิ้ว!

คุณคิดว่าเราจะเจออะไร ในซากพวกนี้เหรอครับ

มืออาชีพก็ต้องทำกันแบบนั้นไม่ใช่หรอ?

ถ้าตกจากความสูงระดับนี้ อาจจะระบุศพไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

โชคดีจังนะ สาวน้อย

นี่เธอมีปีกงอกหรือไงกันนะ

คุณอะคาอิครับ พวกเราเข้าไปได้มั้ย

เข้ามาได้เลย

วันนี้นักข่าวไม่ค่อยเยอะแหะ

พวกเขาไปที่สถานีตำรวจกันน่ะ

ทำไมล่ะ? พวกเขาดันรู้ว่า ผู้กำกับของเราชอบเด็กสาวงั้นหรอ?

หือ? พวกคุณยังไม่รู้กันหรอ?

รอบนี้มีพยานเห็นเหตุการณ์นะ

อะไรนะ?

เขาพูดอะไรบ้างรึยัง?

ไม่เลย

ไม่ค่อยแน่ใจน่ะ เพราะเขายังอยู่ในอาการช็อค แต่น่าจะเป็นผู้หญิง...

ผู้หญิงเนี่ยนะ?

มือปืนน่ะ เป็นผู้หญิง

ยังสาวอยู่ด้วย

คุณอะคาอิ

คุณอยู่ตรงนั้นมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย

คานี่ ผู้หญิงของนายน่ะ คงจะต้องรอหน่อย

ฉันจะไปจัดการให้

พยานเห็นหน้าเธอ

ทำไมคุณไม่เอามันมาให้ฉัน

ที่นั่นมันพังยับเยิน

ไม่มีทางหาตุ้มหูเจอ ในที่แบบนั้นหรอก

ตุ้มหูนั่น มันสำคัญกับฉัน

คิดว่าคุณจะเข้าใจมันเสียอีก

ข้างเดียวก็น่าจะพอแล้วน่า

ยังไงซะ เธอต้องเข้าใจว่า สถานการณ์ตอนนี้มันตึงเครียดแค่ไหน

เธอฆ่าคนว่าจ้าง

คานี่ให้เป้าหมายฉันผิด มันไม่ใช่ความผิดฉัน

ผลลัพธ์ต่างหากล่ะ ที่สำคัญ

งั้นก็ไปทำเอง

อย่าไปนานนักล่ะ

ขี้หมาเป็นปัญหาต่อที่สาธารณะ เจ้าของต้องรับผิดชอบเก็บกวาดให้สะอาด

ซาวะ!

เกิดอะไรขึ้น

เธอโอเคไหม?

ฉันไม่เป็นไรอยู่แล้ว

ยังเจ็บอยู่เลย ฉันมีจุดบอดอยู่

ฉัน แย่ แล้ว

เข้ามาก่อนสิ ฉันชงกาแฟให้

ขอเป็นชาดีกว่า

ขอชาเขียวแรงๆ

ฉันไม่แน่ใจว่าจะมีนะ

ฉันซื้อมาแล้ว

โคตรขม...

ฉันว่าดีออก

ซาวะ...

อะไรหรอ?

สิบปีหลังจากนี้่เราจะทำอะไร

คำถามอะไรเนี่ย?

เป้าหมายมีแค่คนเดียว

งานนี้น่าจะง่ายสำหรับนายนะ

เข้าใจใช่มั้ย โอบุริ?

คืนนี้ตรงเวลาด้วยล่ะ

ซาวะ...

สิบปี

ห้าปี

หรือแม้กระทั่งพรุ่งนี้ ก็อาจจะไม่มาถึง

สิ่งที่ฉันทำได้ตอนนี้ คือใช้ชีวิตให้เต็มที่

ชีวิตนาย หรือแม้แต่มื้อกลางวันครั้งหน้า ก็ไม่มีใครรู้ว่าจะเป็นยังไง

อะคาอิ ใช่ไหม

ถูกต้อง เขาสั่งให้ฆ่านาย

เพราะงั้นถึงมาตีสนิทกับฉันงั้นหรอ?

นายรู้อยู่แล้วใช่ไหม

พร้อมนะ

พ่อกับแม่เธอถูกฆ่า...

...โดย อะคาอิ กับ คานี่

ฉันรู้มานานแล้ว

สัญญาได้ไหมว่าจะกลับมานี่

หมอนี่เป็นอัยการ

ถูกติดสินบนให้เพิกเฉย ต่อการกระทำผิดกฎหมาย ของบริษัทยักษ์ใหญ่

เขาอยู่ในรถไฟตู้สุดท้าย ให้สามนาที จัดการเขาที่นั่นซะ

เขาดูไม่เหมือนคนของรัฐบาลเลยนะ

ระวังตัวด้วย

ผมยังไม่อยากให้คุณอะคาอิ มาจัดการผม

รถไฟขาเข้า

แกเป็นใครกัน?

ไม่รู้งั้นหรอ

ก็ประชาชนคนธรรมดาไง

ตายซะ

ไอ้เด็กเปรต!

ฉันจะสับแกเป็นชิ้นๆ

คนที่จะเป็นชิ้นน่ะ...

คือแก!

แย่หน่อยนะ คุณอะคาอิ

โอบุริ...

นะ...นายกำลังจะทำอะไรน่ะ?

อย่าพยายามเลย

ใจเย็นก่อน โอเคร้?

อัยการสารเลวนั่นมันเป็นใคร?

ทีมนักแม่นปืน จากหน่วยตำรวจสืบสวนพิเศษ

คานี่ไม่ได้บอกนายเหรอ?

ตำรวจนั่น มันมีปืน

มันพยายามจะฆ่าฉัน

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันด้วย?

แกจะไม่ได้เจอฉันอีก

ถ้าตามมา ฉันฆ่าแกแน่

ใจเย็น ใจเย็นน่ะ

นายสัญญาไว้แล้ว อีกสองงาน จำได้ไหม?

ไปทำเองเถอะ

นี่มันเกี่ยวกับซาวะรึเปล่า?

ฉันจะพาเธอไปกับฉัน

เข้าใจล่ะ

ไอ้ระยำหมาเอ้ย

ไอ้เวรนี่! แกทำให้ฉันมีปัญหาเยอะเลยนะ...

เกิดอะไรขึ้น!?

แก! ฉันนึกว่าแกตายไปแล้ว

ถอยไป! ออกไปให้ห่างจากเขา!

ซาวะ...

โอบุริ ทนไว้

ทนไว้นะ!

ซ...ซาวะ

มาทำอะไรที่นี่?

ลุกไหวมั้ย?

น่าจะ...

แขนซ้ายฉันไม่รู้สึกเลย...

เราต้องห้ามเลือดเดี๋ยวนี้

อย่าขยับ!

ซาวะ...

ฉันจะยังไม่ฆ่านาย โอบุริ

เธอควรจะขอบคุณฉันนะ ซาวะ...

ไม่ ปล่อยฉันนะ!

ไม่! ไม่!

หยุดนะ!

คานี่ อยากยิงเขามั้ยล่ะ?

ใช่ ฉันอยากยิงไอระยำนี่ ให้เลือดมันกระจายไปให้ทั่วเลย

ได้ยินมั้ย?

เธอจะทำยังไงล่ะ ซาวะ?

โอบุริ, หมาน่ะ มันต้องล่ามไว้ กับเจ้าของดีกว่าน่ะ

อย่า...

ไม่นะ...

ไม่เห็นต้องทำขนาดนี้ แค่จะฆ่าเขา

แค่ฆ่ามันน่ะ ไม่พอหรอก

เกลียดเขา ขนาดนั้นเลยหรอ?

ไม่ใช่แค่นั้น

ฉันมีอารมณ์กับเรื่องแบบนี้

งั้นหรอ?

ฉันมีความสุขกับการได้เห็นคนอื่นเจ็บปวด

ไม่มีอะไรรู้สึกดีกว่านี้อีกแล้ว

โรคจิตจริงๆ

การแสดงของเธอสิทำฉันกลัว

ฉันเกือบจะคิดว่าเธอทรยศฉันจริงๆสะแล้ว

งั้น...จากนี้ไปฉันก็ต้องทำงานคนเดียว

ไม่ต้องห่วงเราหาคนมาแทนโอบุริแล้ว

จะฆ่าเขาที่ไหน?

ที่ๆ ฉันให้พวกเธอสองคน ฆ่าเป็นครั้งแรก

ฉันรอที่จะชันสูตรศพพรุ่งนี้อยู่

ฉันไปล่ะ

ทำไมไม่ค้างที่นี่ล่ะ?

พรุ่งนี้ฉันมีสอบน่ะ

มีสอบงั้นหรอ อ่า..ก็แค่โดดเรียนมา

มือฉันที่ถือปากกาน่ะ ดูดีกว่าปืนนะ

เสียชีวิตจากการเสียเลือดมาก

โดนยิงจนพรุนเลยล่ะ

ฉันไม่ชอบทำไรแบบนี้ เป็นเรื่องแรกหลังจากตื่นนอนเลย

เราได้ทำการตรวจสอบเกือบ ทั้งหมดแล้วก่อนคุณจะมาถึง

ดีมาก

เป็นอะไรไป? ไม่สมเป็นคุณเลยนะ

รู้จักเขาหรอครับ?

อะ..อะไรนะ?

ผมพึ่งสังเกตุเห็น คุณอะคาอิ... ที่แห่งนี้น่ะ

ตอนนี้มันเป็นลานจอดรถ...

...แต่นี่คือที่ที่ครอบครัวนั้น ถูกฆ่าเมื่อสี่ปีที่แล้ว

สี่ปีก่อน...

พวกเราเป็นคนสอบสวน จำได้ไหม?

ผมจำได้ว่าพวกเขามีลูกสาว

ได้ยินว่ามีคนรับไปเลี้ยง

เธอน่ารักไม่ธรรมดาเลยด้วย

โอบุริ...

โอบุริ ฉันไม่คิดว่าแก จะมีแรงเหลือพอที่จะฆ่าคานี่

สภาพแกแบบนั้น เอาชนะฉันไม่ได้หรอก

รู้ใช่มั้ย?

ครั้งนี้ ฉันจะฆ่าแกเอง

ตอนนี้

แกไม่มีแรงพอจะเหนี่ยวไกหรอก ยิ่งเป็นมือซ้ายด้วย

ซาวะ...

เกิดอะไรขึ้น ซาวะ?

มือฉัน...

เธอกับ โอบุ...

ฉันฆ่าเป็นคนฆ่าคานี่เอง

โอบุริสบายดี

พวกแกสองคนหลอกฉัน

ทำไม?

รู้มั้ยว่าฉันรอเวลานี้่มานานมากแค่ไหน

นี่สำหรับ พ่อและแม่...

และนี่ของฉัน...

ซาวะ!!!

ไปกันเถอะ

เธอไปอยู่ไหนมา?

หุบปากไปน่ะ วันนี้ฉันต้องชนะ

ไปตามทุกคนมา

รออีกสักหน่อยน่า

อีกไม่นาน...

...โอบุริก็จะกลับมาแล้ว

subtitle : Ak-Vikoz, Spell check by hellvy.