Original subtitles

Dzień dobry.

Źle wybierasz mężczyzn.

Tak?

Nie są najważniejsi.

Co to za imię "Hugh"? Brzmi jak dźwięk.

Każdy adorator by ci się nie podobał.

Jesteś nadopiekuńczy wobec mnie i mojej rodziny.

- Wyjdziesz za Hugh? - Nie pytaj.

- Dlaczego? - Jesteś niedyskretny.

Uwielbiam Brytyjczyków, ale wszystko utrudniacie.

My, Grecy, mówimy, co nam leży na sercu.

Gdzie piernikowe kobiety?

WYSTĘPUJĄ

SCENARIUSZ

NA PODSTAWIE TRYLOGII GERALDA DURRELLA

REŻYSERIA

DURRELLOWIE

Jestem zajęty.

Daj mi pół godziny.

Lubisz wielkie wejścia.

Kiedy się pobierzemy?

Dobre pytanie!

Zapomniałaś, że nie prosiłem cię o rękę.

Puszczaj!

Co robisz, do cholery?

- Oświadczaj się. - Jesteś zła o świnkę?

Oświadcz się!

Nie!

Co oznacza MDXCVI?

Rzymskie cyfry!

Nie!

Gerry!

Wynoś się! Uciekaj!

Czy możesz się skupić?

- Sokół atakował wydry! - Mam to gdzieś!

Wydry na Korfu są na wymarciu, a ta może być w ciąży.

Nie wierzę.

Dosyć zwierząt albo...

będę cię bił!

Najlepsza do gotowania jest oliwa.

Masło to zwierzęcy odpad.

Grzanki z dżemem i... oliwą.

Zanudzam cię.

Odrobinę.

Nie zgadniesz, co mam pod spodniami.

Kąpielówki!

- Idziesz? - Ona nie pływa.

- Dlaczego? - Bo to niegodne.

- I nie ma kostiumu. - Za to ma sześć par butów.

- Mogę coś powiedzieć? - Chodź!

Na barana!

Na trzy cztery!

Larry, jak miło!

Jesteś w nastroju samobójczym.

Czyżby przez dziewczynę?

Vasilia próbowała wymusić na mnie najmniej romantyczne oświadczyny w historii.

Skarbie...

Scena rodem z PG Wodehouse'a i to wkurzonego.

- Powiedz, że to koniec. - Mam dość.

- Czekam na dobry moment. - Ja to zrobię. Z przyjemnością.

Nie. Zabiłaby cię,

a zwłoki wyrzuciła przez okno.

Jak leci, przyrodniku?

Fajnie, ale Donald mnie dobija.

Ciągle zrzędzi.

Margo dręczy go, bo sama poznała nieodwzajemnioną miłość.

Z tego co widzę miłość to koszmar.

Bywa nim, bo trudno ją znaleźć.

Ale życie w parze jest piękne.

Na pewno mi się to przyda. Wracam do pelikanów.

Larry, chodź się pościgać!

Geronimo!

Larry mówił, że przyda ci się parasol.

Cudownie!

Przynoszę cień, ale ciebie nie da się usunąć w cień.

Panie Halikiopoulos.

Panie Jarvis.

Spróbujcie się dogadać.

Mężczyźni nie muszą się lubić.

Ja też wolę mężczyzn.

- Wspaniale. - Nie wszystkich.

Różnimy się od siebie, ale między naszymi kulturami istnieje silna więź.

Spiros lubi Brytyjczyków, a dziadkowie Hugh byli Grekami.

Wiele nas łączy.

Theo podałby przykłady, ale jest wyjechany.

Wyjechał. Omówimy to jutro.

Grecy dali nam kulturę i wyspę. A my wam Szekspira i...

- Krykiet? - Właśnie.

Gramy w krykieta, jako jedyni w Grecji.

Coś mi mówi, że jesteś w tym dobry.

Jeśli chcesz nas zbliżyć,

urządźmy mecz krykieta. Grecy kontra Anglicy.

Nie, przegranym będzie smutno.

- To tylko sport! - Przyjacielski, na cele dobroczynne.

Będę kapitanem.

Pod warunkiem, że będziemy radośnie celebrować angielsko-greckie stosunki.

Zorganizuję mecz.

Jesteś niezastąpiony.

- Ilu jest graczy? - Nie wiem. 15?

Mówiłeś, że grasz.

Chciał się zmierzyć.

W Chicago oglądałem bejsbol.

Krykiet jest trudny.

Walnąć kijem w piłkę i zagryźć kanapką z ogórkiem.

Kto jest Brytyjczykiem i gra w krykieta?

Ty, ja i Donald.

Kapitan Creech odmówił i obrzucił mnie mięsem.

- A Larry? - Do bani, ale lubi stroje.

Znam kilku rodaków, ale za mało.

A Sven i jego... przyjaciel?

Geje uprawiają sport?

Robią to samo co my.

- Nie wszystko. - Faktycznie.

Musimy stworzyć zgrany zespół.

Twoja matka ma rację - mecz musi być przyjacielski.

Niby tak.

Ale przegrana z miejscowymi będzie porażką.

To nie wchodzi w grę.

Lubię Spirosa, ale to my wymyśliliśmy sport.

Chcę ją zdobyć.

- Kogo? - Co?

Kogo chcesz zdobyć?

Nagrodę, oczywiście.

Dobry wieczór.

Kalispera.

Nie dotykaj mnie, musimy porozmawiać.

Nie złość się...

- Masz miękkie wargi. - To normalne.

- Niech stwardnieją. - Nie.

Było nam dobrze, ale jak mówi George Elliot:

"Tylko w agonii rozstania można dostrzec głębię miłości".

Czy to gęganie? Gawędzenie?

- Ględzenie. - Przestań.

Zjemy coś, a potem będziemy się kochać.

Nie.

Nic z tego...

Wykluczone.

Boże...

- Dzień dobry, hrabino. - Margo!

Brakowało mi ciebie.

Dziękuję. Zwolniła mnie pani.

Nie. Poprosiłam, żebyś nie wracała.

Mam prośbę.

Matka urządza mecz krykieta, żeby uczcić przyjaźń brytyjsko-grecką.

- Odważnie. - Wręczyłaby pani puchar?

- Z przyjemnością. - I niech go pani przyniesie.

Może ma pani jakąś wolną miskę.

My poza fasolą mamy niewiele.

Oczywiście. I będę sędziować.

Jako Francuzką jestem neutralna.

To przyjacielski mecz.

Między Grekami i Brytyjczykami?

Niemożliwe.

- Przeciwprostokątna krótsza od boku?! - Czy to ważne?

- Inaczej nic nie jest ważne! - Złościsz się, bo nie podobasz się Margo?

To nie pomaga.

Margo lubi obcokrajowców.

Bądź bardziej światowy.

- Światowy? - Egzotyczny.

- Nie jestem egzotyczny? - Mam przynieść lustro?

Nie.

- Myślę o zwierzętach... - Niespodzianka.

I o tym, co czyni je egzotycznymi.

Chodzi o ruch.

Brytyjskie zwierzę - królik, rusza się tak.

To ty.

Margo woli płynniejsze ruchy -

jak u tygrysa.

Nie rycz.

- Mam świetny pomysł. - O nie.

Chodzi o miłość. Jestem ekspertką, odkąd Donald mnie kocha.

Odciąłby sobie ucho jak Van Gogh.

Nie każ mu tego robić. Palec u nogi byłby śmieszny.

Nie zrywaj z Vasilią.

Wtedy się na nas nie zemści.

Zmuś ją, żeby rzuciła ciebie.

Jak mam to zrobić?

Nie wiem.

Nienawidzi mojego przeciwieństwa -

faceta w kapciach.

Forma tak bliska Anglikom.

Bądź taki. Zostawi cię i będziemy wolni.

80-letnia Francuzka nie może sędziować naszego meczu.

- Zna te głupie zasady. - Arystokraci mają decydujący głos!

Będzie faworyzować Greków, są gorsi niż Anglicy.

- Nie na tym polega sport! - Nie chcę napięć.

Kocham Hugh, ale on lubi rywalizację.

- Kochasz go? - To takie wyrażenie.

Nie patrzcie tak.

Odstaw Pioruna.

Spiros nie umie grać w krykieta, musicie go nauczyć.

Theo lubi krykieta.

Wyjechał.

- Jesteś milczący. - Wybacz.

Rodzice Donalda pochodzą...

z Brazylii.

Co za egzotyka!

- Myślałam, że z Reading. - Z brazylijskiej dzielnicy.

- W Reading? - Jest niewielka.

I bardzo egzotyczna.

Podobno świetnie grasz w krykieta.

Dziękuję. Dobrze podkręcam.

Nie radzę, panienko.

Podgrzać ci mleko?

Wiem, co robisz.

- Co? - Boisz się mnie,

- więc wracasz do bycia Anglikiem. - Taki jestem.

- Nudny jak flaki z olejem. - To urocze.

Kocham cię jeszcze bardziej.

Jesteś ze mną, żeby wkurzyć mamę i Hugh?

Napijmy się ciepłego mleka.

Chodź popływać!

Wiem, że pocisz się jak świnia.

- Utop się. - Pożyczę ci kostium.

Są zbyt frywolne.

Ubierałaś się tak, kiedy chciałaś wyglądać młodziej.

Nie byliście zadowoleni.

Przyjechał Spiros na lekcję krykieta.

- Powinienem być sobą. - To się nie udaje.

- Robisz to z pobudek egoistycznych. - Owszem.

Idź jak dziki kot, który szuka samicy.

Margo, jak życie?

Dobrze się czujesz?

Cudownie.

Boję się ciebie.

Chodź!

Jest zazdrosny.

Jako kapitan ustawiasz zawodników.

Potrzebujesz kogoś na pozycji slip, gully, third man i silly mid on...

- Silly mid on? - To tam gdzie koza.

Silly mid off jest naprzeciwko, tam gdzie reszta kóz.

- Zawodnicy stoją na trawie... - Na murawie.

- Rzuca się piłkę... - Bowluje.

I wali się w nią!

- Pominąłeś subtelności. - Subtelność jest dla ludzi,

- którzy nie mają, co robić. - Mogę iść?

Tak, dziękuję. Spróbujemy zagrać?

Nie widziałam stóp od sześciu tygodni.

Masz buty nie do pary.

- Bardzo zabawne. - Staram się.

Jak z Hugh?

Larry spytałby: czy to nadal "Rozważna i romantyczna",

czy zmierzacie w stronę "Wichrowych wzgórz"?

Nie usłyszałaś pytania?

Wszystko już wiesz?

Rachu, ciachu i postrachu.

Mam tylko sześciu graczy, ale powinienem wygrać.

Odwołajmy mecz.

Wszystko ustalone!

Do boju Grecjo!

Gdyby Spiros nie był żonaty, wyglądałoby to na pojedynek o damę.

Napiszę do Theo, żeby wrócił wcześniej.

- Po co? - Grecy przegrają,

Brytyjczycy będą znienawidzeni, a to wszystko przeze mnie.

Świetnie!

Znowu upuściłeś! Szybciej!

Źle! 10 pompek.

Na kolana! Dokąd idziesz, Sven?

Tylko...

Stawaj.

Urodziłaś ogra.

Łap.

Skup się!

Dziękuję, że się zgodziłeś.

Mecz miał uczcić europejską harmonię.

Patrzcie.

- Widzicie? - Miło zobaczyć cię ze współlokatorem.

Cieszę się.

Mówimy, że Viggo ma kobietę w Naxos i żonę w Trolhattan.

Szkoda, że musicie kłamać.

Schyl się!

- Co tam się dzieje?! - Przyniesiesz?

Zaraz przyjdę.

- Sven! - Hurt.

Wie, jak mam na imię?

Szwedzi nie mogą oprzeć się żartom.

Jak się masz?

Lepiej, od kiedy jesteś. Denerwuję się meczem.

To tylko zabawa.

Łap!

Kto łapie?! Ruszać się!

Brawo, Sven. Wracajcie do koła.

- Henryk I. - Nie.

- Geoffrey. - Nie było takiego.

Edmund... Malutki?

Nie wyjdziesz stąd, dopóki nie zapamiętasz,

kto był następcą Wilhelma Zdobywcy.

Wcześniej się pomyliłem, ale wiem, jak zdobyć Margo.

Co mam zrobić tym razem? Tańczyć jak słoń?

Musisz wyglądać egzotycznie.

Opal się. Margo przyjechała na Korfu dla słońca.

Uwielbia tego ciemnego aktora.

Alana...

Ala Jolsona.

Nie chcesz nikogo zabić, szukasz towarzystwa.

Chodź.

Teraz ja się zakochałem.

- Jak wy wyglądacie? - O co ci chodzi?

Urwaliście się z cyrku?

To stroje do krykieta.

- Dawaj, doktorze. - Stań dalej!

- Co? - Dalej!

- Co robisz?! - Bowluje!

Piłka ma trafić w ziemię! Takie są zasady!

Dzień dobry!

- Przestawić konia, żeby pani widziała? - Nie chcę przeszkadzać.

Idzie nam świetnie.

Jesteśmy jak W.C. Grace.

W. G. Grace.

Gdzie piłka? W łajnie!

Wybacz, powinniśmy odwołać mecz.

Nie.

Wspaniale.

Kawaleria.

Odebrałem telegram i przerwałem konferencję.

Przykro mi.

Pięć dni debaty nad zwyczajami habitacyjnymi oczlika

w zupełności wystarczy.

Mam okazję pomóc przyjaciółce

i uratować honor Grecji!

Ładne!

Przestań, to idzie na dół!

Proszę się odwrócić.

Wsadzasz go tu, gdzie może uderzyć piłka.

Rozgrzejmy się. Spiros!

Przypiekłeś twarz.

Nie. Opalałem się.

Usiądź.

Nie mówiłem, że w jeden dzień.

Ja też przesadzałam z opalaniem, dopóki nie poskromiłam próżności.

- Co za ulga. - Zrobił to dla Margo.

Co za bałwan!

Przepraszam.

- Sven! - Hurt.

- Witamy! - Viggo.

Tajna broń Anglików! Dwaj łapacze.

- To maskotki. - Który jest który?

Pelikan i Pelikan-kan.

Będziesz grać? Bowlujesz czy odbijasz?

Co tam jeszcze jest?

- Fielding? - Też nie to.

Wydra chyba w końcu jest w ciąży.

Wspaniale!

Wybacz, źle odczytali moją zachętę do rozgrzewki.

Kolana do dłoni!

Wyżej!

Traktujcie mnie normalnie, bez przywilejów.

Jest sporo pracy.

Na początek poproszę kieliszek bąbelków, cokolwiek tam macie.

Przyniosłam odpowiednie trofeum.

Idealnie obrazuje ducha walki.

Sven, ugnij kolana.

Wszyscy niżej!

Komu kibicujesz?

A może przyszłaś dla siebie?

Anglii.

Ile jesteśmy razem?

Trzy miesiące.

Twoja kolej, Leslie.

Życie jest krótkie.

Dosyć chłopców, pora na mężczyznę.

Czas!

To mecz, nie wojna.

- Zgadzam się. - Ja też.

Chcemy uczcić gościnność Greków,

przyjęli naszą rodzinę z otwartymi ramionami.

- Orzeł czy reszka? - Reszka.

Moja opinia jest wiążąca, nieważne, czy mam rację.

- Tutaj. - A jeśli w panią trafimy?

Pójdziecie do więzienia.

Anglicy!

Ustawiamy się!

Mocno, doktorze!

Prosto i daleko.

Tak jest.

Grajcie!

Larry, obudź się!

Niech żyje Grecja!

- Podaj! - Czas ucieka!

Co on robi?

To element tego szaleństwa.

Herbaty?

Nie.

Niech pani rozstrzygnie!

Jak to?!

Zmiataj, kolego.

Nie będę więcej leczył Anglików ani Francuzów!

Chorujcie i zdychajcie!

To tylko sport!

No to mam weekend z głowy.

Co za chamstwo! Niech odeślą mi fotel!

Moja kolej.

- Z drugiej strony. - Co?

Przepraszam.

Czuję się jak lekarka.

- Dzień dobry. - Cześć!

- Środek! - Środek czego?

Moje auto!

- Zrobiłeś to specjalnie! - Czemu śpiewał?

Od drapieżnika do przyjaciela.

- Dawajcie! - Rzuć bouncera.

- Jest zbyt niedoświadczony. - Oszukiwał.

Stracił prawo do uczciwej rozgrywki.

Wspaniały mecz!

Czekam!

Hugh...

Odsuńcie się!

Spiros, ocknij się!

Tak mi przykro.

Tego typu zagrania są normalne.

Powiedz to jego rodzinie.

Obudź się!

Zabiję tego sukinsyna.

Tak się kończą zabawy z piłką twardą jak kamień.

Nie chcę być z tobą.

Jeśli jesteś pewna...

To nie jest wesele zwaśnionych rodzin.

Rozmawiajcie.

Leslie, usiądź koło Georgiosa.

Grzeczny chłopiec.

Pomieszajcie się!

Od razu lepiej. W drugiej połowie tylko rzuty spod ręki!

Wiem, że chcesz do mnie wrócić.

Zrozum wreszcie.

Wybrałem Louisę i Anglię.

Jak możecie z nimi siedzieć?

- Nie słuchajcie jej. - Próbował zabić jednego z naszych braci.

Mieszkają tu, bo jest taniej!

To brzmi jak coś niesympatycznego.

Przepraszam. Wybacz!

Dobra.

Zaplanowałam radosny dzień, wszystko zepsuliście!

To twoja wina!

- Henryk VIII. - Edward VI 1547-53.

Ryszard I?

Jego następcą był Jan, 1199 do 1216?

Brawo. Idziemy do przodu.

Oto przyszłość.

Dziękuję, że przyszłaś.

- Nie zamierzałem... - Chcę oczyścić atmosferę.

Nie ma nic gorszego niż napięcie na wyspie.

Jest.

Rozczarowanie osobą, z którą się jest.

To Vasilia pocałowała mnie, żebyś nas zobaczyła.

Jesteś typowym kawalerem. Zostańmy przyjaciółmi.

To nieprawda.

Od miesięcy zasypiam z myślą o tobie...

i z nią się budzę.

Spieszę na spotkanie z tobą, wymyślam preteksty,

żebyś się nie wystraszyła.

Strzeż się złotoustych.

Mówię szczerze.

Dzięki tobie jestem 10 razy lepszym człowiekiem.

Tak czujesz?

- Mogę teraz ja? - Proszę.

Jesteś księciem z bajki,

ale książęta są dla księżniczek, nie dla sceptycznych wdów.

Potrzebuję...

duszy i serca.

Ja też. Pasujemy do siebie.

Stworzymy cudowną parę.

Jesteś wspaniała.

Będę kochał ciebie i twoje dzieci,

nigdy cię nie opuszczę.

Bądź ze mną.

Wróćmy razem do Anglii.

Czas na zabawę.

- Kto pierwszy do boi! - Koniec z rywalizacją.

Co tam masz?

Strój do pływania.

Szukałam odpowiedniego dla mnie stylu.

Donald wygląda atrakcyjnie.

Poparzenia zbrązowiały.

- Wyglądasz śródziemnomorsko. - Tak?

Nawet mi się podobasz.

Jesteś aż tak płytka, że przekonała cię opalenizna?

- Nie. - Jestem inteligentny i złożony,

powinnaś lubić mnie za to albo wcale.

Zaginiony syn powraca.

Syn marnotrawny.

Czas do domu.

Bez ciebie było...

łatwiej.

Czekajcie!

- Jak głowa? - Mogę zdjąć opatrunek.

Ale czuję się w nim jak pirat.

Nie wykąpię się. To nie mój styl.

Wyglądałabyś dobrze nawet w worku.

Nie zmocz włosów.

Model z 1910!

Chodź!

Myślałam, że cieplejsza.

Po co zwlekałam?

- Wracasz? - Musisz zwolnić pokój.

- Zerwałeś z Vasilią? - Tak.

Czuję się jak żołnierz, który czeka końca wojny, a potem za nią tęskni.

Seksowna opalenizna.

Pograjmy w krykieta.

Jasna cholera.

Jest mi przykro.

- Mecz był piękną ideą... - Nic się nie stało.

Musimy żyć razem - Grecy, Anglicy,

nawet Turcy.

Nieważne czy jesteśmy z Korfu, z Bournemouth, z Chicago

czy z Oceanu Indyjskiego jak ja i moi piraci.

Jesteś dla mnie ważna.

Dlaczego Spiros nie cierpi Hugh?

Hugh jest Anglikiem z pozoru aroganckim.

Spiros uwielbia Anglików.

Może on cię kocha?

- Bzdura. - Jasne, wybacz.

Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska

Tekst: Maria Sobolewska