Afrikaans
Akan
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
OUD VERHAAL
Mijn leven begon op een klein boerderijtje…
in het noorden van muur Rose.
Het was het eigendom van de Reiss familie.
Al van jongs af aan hielp ik mee op de boerderij.
Maar mijn moeder was altijd aan het lezen.
Ze werkte niet, maar niemand maande haar daartoe.
Ze was een prachtige vrouw.
Bijna elke nacht kwam er een koets.
Dan ging ze richting de stad, in haar mooiste kleren.
Ik wist niet beter.
Toen ik leerde lezen en schrijven…
ging ik ook lezen om mijn moeder te imiteren.
Dat liet me zien hoe eenzaam ik wel niet was.
In alle verhalen in die boeken, hielden de ouders van hun kinderen.
Ze praatten met hen, omarmden en bestraften hen.
Ik had nog nooit zoiets meegemaakt.
Op een dag wilde ik mijn moeder een knuffel geven.
Ik wilde denk ik weten wat voor reactie ze zou geven.
Mama.
Ze duwde me weg.
Dat was de eerste keer dat mijn moeder oog voor me had.
Dus het maakte me blij.
Was ik maar niet zo'n lafaard.
Dan had ik het kunnen doden.
Dat waren de eerste woorden die ze tegen mij zei.
Daarna ging ze ergens anders wonen.
Ik zag haar heel lang niet.
Vijf jaar later, kort na de val van muur Maria…
ontmoette ik eindelijk mijn vader.
Mijn naam is Rod Reiss, ik had je graag eerder ontmoet.
Ik ben je vader.
Hij was de landheer van het gebied waar ik was opgegroeid.
Mijn moeder, die ik jaren niet had gezien, keek doodsbang.
Luister goed, vanaf vandaag woon je bij mij.
U weet hoe dit afloopt, heer Reiss.
De val van muur Maria heeft u overmoedig gemaakt.
Dacht u echt dat u dit geheim zo kon verbergen?
Laat mama los. - Nee.
Zij is niet mijn dochter, ik ken haar niet.
Doe wat je wilt met haar, maar laat mij gaan.
Wat vind u daarvan, heer Reiss?
Misschien is het gewoon toeval dat jullie drie hier zijn.
Goed dan…
Ze hebben inderdaad niets met mij te maken.
Dat dacht ik al.
Wacht, wat…
Je bent hier nooit in dienst geweest, en niemand kent je naam.
Het klinkt alsof je niet bestaat.
Meester, alstublieft.
Dat is niet waar, zeg het ze.
Wat doen ze?
Moeder?
Was jij maar nooit geboren, dan…
Dat waren haar laatste woorden.
Wacht.
Op het punt dat ze mij ook zouden doden…
stelde mijn vader iets voor.
Als ik ergens ver weg een rustig leven zou leiden…
zouden ze me sparen.
Vanaf nu zal je Krista Lenz heten.
Vergeef me, kind.
Alles wat ik deed, deed ik om jou te beschermen.
Vader…
Er was geen dag waarop ik niet aan jou gedacht heb.
Hier verlangde ik al zo lang naar.
Jij bent uniek, je hebt het bloed van de koning in je.
Is dat waar?
Ja, Historia.
De Reiss familie is de ware koninklijke familie.
Als erfgenaam heb jij nu de macht om de mensheid te redden.
Volg mij, Historia.
Dan laat ik je zien waar het begon.
Sannes, je gezicht. Wat is er gebeurd?
Wacht, heb jij…
Je hebt niets gezegd, toch?
We hebben de koning onze trouw beloofd.
Geen woord meer van jou.
Ik zou mijn leven voor je geven, maar jij liet me vallen.
Ik vertrouwde je.
Hij heeft niets gezegd.
We hebben hem nooit ondervraagd.
Dit is wat je hebt gehoord.
We lieten Ralph het voorlezen, het was allemaal nep.
Dan was ik het.
Ik heb de koning verraden.
Jij duivel.
Daar heb je vast gelijk in.
Pastoor Nick dacht waarschijnlijk hetzelfde over jou.
Daarom had ik medelijden, Sannes.
Niet vanwege de nagels, maar de keuzes die je gemaakt hebt.
Belachelijk, een volwassen vent die jankt als een kind.
Valt dat even tegen, zeg.
Dit hok wordt je graf, waar je enkel kan eten en schijten.
Geniet ervan.
Nu is het jouw beurt.
Alles heeft z'n volgorde, wellicht is het de aard van de mens.
Wanneer hun tijd erop zit, moet een ander hun rol op zich nemen.
Zo raakt de wereld er nooit vanaf.
Succes, Hange.
Sectiecommandant?
Excuses, wat een rommel.
Het was een grote spin.
Nou, zo’n trap heeft het vast z’n lesje geleerd.
Het is tijd om ze bij te praten.
Oh ja, goed idee.
Ze willen Eren eten? - Ja.
Eren herinnerde zich een gesprek tussen Ymir en Bertholdt.
Neem je me dat kwalijk?
Ik denk het niet.
Ik weet het niet.
Ik neem aan dat je niemand wilde verslinden.
Dit biedt ruimte voor speculatie.
Ymir was een gewone Titaan, net zoals de rest…
totdat ze een van Reiner en Bertholdts groep verslond.
Titanen kunnen niet terugveranderen door een mens te eten.
Maar Reiners vrienden zijn niet zomaar mensen.
Er gelden andere regels voor mensen die kunnen transformeren.
Het zou kunnen dat een Titaan weer mens wordt…
als hij iemand met die kracht eet.
Daarnaast krijgen ze de kracht van die persoon.
In de strijd gooide Reiner Titanen terwijl Eren vluchtte.
Reiner wist dat Eren wilde Titanen kon commanderen.
Hij zou het niet doen, als dat Erens kracht zou kosten.
Ik denk dat hij zo Erens kracht veilig wilde stellen.
Mijn punt is, als de regering een Titaan heeft…
zullen die inzetten om Eren op te eten
Rustig aan.
Ik begrijp dat je Eren wilt redden, maar alleen lukt dat niet.
We gaan richting het landgoed van Rodd Reiss.
Maak je klaar.
Sir.
Ik zal Erwin op de hoogte brengen over de Reiss familie.
Hij zal vast benieuwd zijn.
Prima.
Ga jij maar naar Reiss' landgoed, ik kom later wel.
Sir, de commandant van het Garnizoen is gearriveerd.
Pyxis? - Hij wil u spreken.
Dat is goed. - Sir.
Excuses voor het onverwachte bezoek.
Maar ik moest gewoon iets doen.
Ik heb je brief gelezen en ik heb zelf ook wat te zeggen.
Maar eerst moet ik je vragen.
Meen je dit echt? - Ja.
Ik heb een plan om muur Maria te heroveren…
en de overheid ten val te brengen.
Ik had dit al zien aankomen.
De staat kon mensen niet voor eeuwig vasthouden…
zonder dat ze zich zouden verzetten.
Ik wist dat, zodra dat kwam…
ik tegenover mijn eigen koning zou komen te staan.
Als mijn vermoeden klopt…
kunnen we dit misschien doen zonder militaire inzet.
Mijn streven is een staatsgreep zonder bloedvergieten.
Ga door.
Als dat haalbaar is, sta ik erachter.
Het probleem is dat de basis hiervoor nog gelegd moet worden.
Als het niet gaat zoals ik hoop, is er geen uitweg.
Dan zullen we allemaal hangen.
Is dat alles?
Dus dit is weer zo'n gewaagde zet?
Blijkbaar blijf ik tot het einde gokken.
Ik verwacht het nieuws snel.
Als je blijft, vertel ik je graag iets uit mijn jeugd.
Over mijn vader, hij was een leraar.
Wat jammer.
Dat was… - Ik zag het, ga door.
Commandant, het is gedaan.
Dat dacht ik al.
Mijn gok lijkt te werken.
Een van de soldaten heeft net alles opgebiecht.
De huidige koning is slechts een pion.
Reiss is de ware koninklijke familie.
Weet je dat zeker?
Mijn mensen proberen Eren en Historia terug te krijgen.
Zodra ze veilig zijn, verklaren we dat Historia Reiss van adel is…
en kronen we haar tot koningin.
De nep-koning zal geen andere keus hebben…
dan de troon op te geven.
Als hij dat doet, verloopt alles zonder geweld.
Dan gaan we naar het volk…
en onthullen we hoe het systeem hen heeft bedrogen.
Ik ben overtuigd, je hebt mijn steun.
We kunnen verkeerd zitten.
Wij zijn slechts een schakel.
Dat begrijp je, toch?
Dat begrijp ik.
Heeft het onderzoek iets opgeleverd?
Ik heb zoveel mogelijk ontdekt.
Niet veel, slechts één vreemd voorval.
Commandant, er is een bevel om u te arresteren.
Ze veroorzaken opschudding in de stad en beschuldigen u van moord.
De vijand is z'n eigen plan gestart.
Hange, verlaat de stad direct.
Wat gaat u doen?
Ik moet ze te woord staan.
Jij moet naar eigen inzicht handelen.
Daarnaast heb ik de nieuwe leider van de Verkenners gekozen.
Dat ben jij, Zoe Hange.
Jij moet de Verkenners nu leiden.
Dat is 'm. - Erwin is hier?
Ik ga ervan uit dat je weet wie dit is, Erwin?
Dat is Dimo Reeves.
Hoofd van het Reeves-bedrijf.
Gisteren, op deze exacte locatie…
werd Eren Jaeger ontvoerd door Reeves' handlangers.
Reeves werd echter ingehuurd door de Verkenners…
zodat ze Eren Jaeger niet aan de overheid hoefden af te staan.
Ze maakten een einde aan Reeves toen hij overbodig werd.
De dader is nog niet gepakt, we vermoeden dat hij Jaeger heeft.
Wat een toeval.
Ik zie door jullie plan heen.
Jullie proberen Jaegers kracht te monopoliseren.
Dat schendt artikel zes van de handvest van de mensheid
Ken je die wet?
Men mag eigenbelang niet boven de mensheid stellen.
Heb ik dat goed? - Dat klopt.
Omdat de Verkenners deze wet hebben overtreden…
moeten ze gearresteerd worden.
Vader…
Misschien stelt dit ze tevreden.
Reeves was uiteindelijk even nuttig tegen ons als met ons.
Maar Levi is nog steeds spoorloos.
Zoals ik al zei, hij komt vanzelf.
Als hij komt, doden we hem.
Wat moeten we doen?
Eén moment. - Wat?
Blijf uit mijn buurt.
Bij de slag om Trost, vertraagde Dimo de evacuatie…
om zijn fortuin veilig te stellen.
Wil je daarmee zeggen dat hij het verdiende om te sterven?
Integendeel, bij zijn terugkeer stond Trost op instorten.
In plaats van vluchten, hield hij stand.
Hij hielp hen die niet konden vluchten door de stad op te bouwen.
Helaas is die droom abrupt beëindigd door een mes in het duister.
Ik zweer dat ik hem zal wreken.
Mijn vader was een leraar.
We kregen geschiedenis.
Geconfronteerd met hun ondergang, zochten mensen toevlucht…
achter de muren en leefde honderd jaar in vrede.
Zo verloren we alles over het verleden van de mensheid.
Dat is wat ons geleerd werd.
Zelfs toen vond ik dit apart.
Daarom stelde ik een vraag.
Hij ontweek de vraag.
Daarna ging hij door met de les.
Maar toen we thuis kwamen…
nam hij de tijd om het echte antwoord te geven.
Hij zei dat de lesboeken van de regering vol tegenstrijdigheden zaten.
Daarna vertelde hij me over zijn theorie.
Zelfs als kind verbaasde het me.
Er was een reden dat hij het niet aan de klas vertelde…
maar ik was te dom om dat te zien.
Ik deelde het met de andere kinderen.
Totdat op een dag de Militaire Politie langskwam.
Die avond kwam mijn vader niet thuis.
Ze zeiden dat hij overleden was door een ongeluk.
Ik wist dat het niet waar was.
De overheid had hem uit de weg geruimd.
107 jaar geleden, toen de mensheid achter de muren vluchtte…
veranderde de koning hun geheugen om hen te overheersen.
Dat was wat mijn vader dacht.
Het is logisch dat hij dat deed.
Hij geloofde vast dat die kennis tot onrust zou leiden.
Inderdaad, maar sinds mijn jeugd vraag ik me af…
Waarom moest de overheid hem doden omdat hij de waarheid wist?
Ondanks hun wreedheid, hoopte ik dat hun doel zuiver was.
Onlangs heb ik iets ingezien over deze mannen.
Ze beschermen niet de mensheid…
maar slechts hun eigen tuinen, huizen en landerijen.
Hun enige prioriteit is het onderdrukken van iedereen…
die hun autoriteit in twijfel trekt.
Nu zie ik in dat mijn vaders dood geen zuiver doel had.
Hij stierf door hun hebzucht…
en door de onwetendheid van zijn eigen zoon.
Ik weet niet waarom, maar ik voel dat mijn vader gelijk had.
Het is mijn missie in dit leven…
om mijn vader te eren door te bewijzen dat hij gelijk had.
Een burger is vermoord door het Verkennerskorps.
Enkele van hen zijn ontsnapt, ze zijn gevaarlijk.
Als je iemand van deze posters ziet, meld het dan direct.
Ik zei het toch.
Dit zijn dezelfde mensen die de stad met die Titaan vernietigden.
Ze willen vast Jaeger gebruiken om ons uit te roeien.
We hebben de spullen.
De Militaire Politie deelde dit uit.
Als dit waar is, betekent dit het einde van het Verkennerskorps.
Er is een jacht op ons gestart.
Ook hebben ze de vitale wegen afgezet.
Zonder pas kom je er niet langs.
Wat moeten we doen, kapitein?
We moeten Eren snel vinden. - Maak je geen zorgen.
Hij wordt per wagen vervoerd.
Dat geeft ons nog één dag voor ze arriveren.
We moeten elk moment gebruiken om een plan te bedenken.
Ik hoor voetstappen.
Ze komen dichterbij.
Vertaling en resync: OhItsStefan
Zij die voor gerechtigheid streden…
degenen die anderen beschermden, zij die hun leven gaven.
De moed die zij ons nalieten…
is dezelfde moed die wij gebruiken om te vechten.
Volgende aflevering: "Vertrouwen"
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.