Original subtitles

مترجم: راحیل احتشام تقدیم به آنان که بی گناه کشته شدند @REEmpireCinephiles

‫این فیلم از یه رخداد واقعی الهام گرفته شده است.

‫رستگاری

‫برگشتن!!

‫الهی شکرت

‫خوش اومدی

‫داداش همه سالم برگشتیم

‫الحمدالله اخوی

‫الهی شکر

‫- خوش اومدی ‫- تشکر

‫- خوب جنگ کردی ییلماز ‫- تشکر

‫سیت، خوش اومدی

‫خوش اومدی

‫سرکان بیا اینجا

‫چه خبر؟

‫بابا اومد

‫سلام علیکم

‫علیک سلام

‫قبلا هم بهت گفتم سیت

‫حاجی و خونوادش دارن برمی‌گردن باید از زمیناشون بری بیرون

‫سیت، نذار برای وقت آخر

‫بیا مشکل ساز نشیم

‫سلام علیکم

‫چرا صبح به این زودی اومدی ده ما؟

‫اومدم سیت رو ببینم

‫مگه بهت نگفتن که ما تو کوه‌ها دنبال تروریستا بودیم؟

‫گفتن، منم اومدم

‫چرا از جاده معمولی نیومدی؟

‫یه راه میون‌بره

‫خلیل، دیگه وقتی مردای ما نیستن، به ده ما نیا

‫من نیومدم دعوا کنم مسعود

‫خجالت نمی‌کشی؟

‫مسعود

‫باز خوابت نمیبره؟

‫نه، تو برگرد بخواب

‫امروز ۲۵ م از تقویم هازرانه (مترجم: هازران یکی از طوایف دخیل در کشتار بیگله)

‫سالگرد فوت پدربزرگم شیخ کامل

‫مثل هر سال امسال هم به یادشونیم

‫با داستان تعالی هازران ها زیر نظر شیخ کامل

‫چندین سال قبل

‫ما هازران های پینگن ده بالا

‫با بزاری‌های پینگن ده پایین در صلح و صفا زندگی می‌کردیم

‫با گذر زمان بزاری‌ها رفتن سمت تجارت

‫بعد به ربا بدل شد و زمین‌های چرای ما رو خریدن

‫و هازران‌ها رو بی‌زمین کردن

‫همون موقع بود که صلح بین ما بهم خورد

‫هازران‌ها فقیر شدن

‫ما فقیرتر می‌شدیم و بزاری‌ها پولدارتر

‫هازران‌هایی که کلی شیخ و دانشمند داشتن

‫شروع کردن به کار نوکری

‫و حمال بزاری‌ها شدن

‫ولی پدربزرگم شیخ کامل نمی‌تونست تحمل کنه

‫و با یه دستور اینو تموم کرد

‫هرکی مثل نوکر واسه بزاری کار کنه، از ما نیست

‫وقتی تروریسم شروع شد، دولت عظما چی گفت؟

‫یا بمونین و نگهبان روستاهاتون بشین

‫کنار سربازامون بایستین

‫و با خائنها و تروریستها بجنگین

‫یا دهاتتون رو خالی کنین و برین

‫بزاری‌ها بدون حتی چشم به عقب، فرار کردن

‫زمینای حاصلخیز خودشون رو ول کردن

‫شیخ کامل گفت:

‫هازران‌ها ترسو نیستن

‫ما موندیمو نگهبان ده شدیم

‫کنار سربازا جنگیدیم

‫تو این راه شهید هم دادیم

‫و خدای بخشنده بهمون پاداش داد

‫چی کار کردیم؟ اول چاه کندیم بعد آب رو به دشت پایین آوردیم

‫تو این زمینای ول شده

‫مزرعه‌ها رو با درخت گردو و بته پنبه کاشتیم

‫با برکت خدا پولدار شدیم

‫هازران‌ها به رفاه رسیدن

‫الحمدالله

‫خب که چی؟

‫بزاری‌ها دارن برمی‌گردن و املاکمون رو پس می‌گیرن

‫و ما فقط به تماشا نشستیم

‫- ییلماز چی گفتی؟ ‫- ببخشید شیخ، ولی

‫اونا برنمی‌گردن که پاداش خدا رو از ما بدزدن؟

‫بیا ییلماز

‫ما باید از چند تا بزاری بترسیم؟

‫زمین تنها چیزیه که داریم؟

‫ما مغازه، خونه و املاک تو شهر هم داریم

‫ولی از همه مهم‌تر، آبرو داریم

‫توی خواب پدربزرگم بهم امر کرد

‫آبرومون رو حفظ کن پسرم

‫نذار هازارن‌ها با بزاری‌های بی‌آبرو سر یه تیکه زمین دعوا کنن

‫راست می‌گی شیخ

‫تو حکیمی، خونواد‌ت پر از حکمت و حکیمه

‫ولی نصف این ده رو کشاورزا تشکیل میدن

‫همین تیکه زمین هست که به ما لقمه نون میده

‫اگه این زمین رو از دست بدیم

‫بایستی سنگ بخوریم؟

‫راست میگه

‫بذار حرف بزنم

‫ییلماز بی‌احترامی نکن

‫شیخ، بد برداشت نکن، ولی آخه این عدالته؟

‫سال‌ها با تروریستا جنگیدیم، شهید دادیم

‫حالا که جنگ تموم شده، بزاری‌ها دارن برمی‌گردن

‫خوب گفتی سیت

‫ولی اونا سند زمین‌ها رو دارن، میگی چی کار کنیم؟

‫می‌خوایم بریم دادگاه دولتی رو بهشون نشون بدیم؟

‫از چه مدرکی حرف می‌زنی؟

‫سند اون زمین خون ماست، جون ماست

‫شهدامون اونجا زیر خاکن، همین سند ماست

‫ما اونجا آب بردیم

‫زمینی که هیچی نمی‌ارزید، حالا قیمتیه

‫وقتی حالا زمین قیمتی شده، همه‌شون یهو برگشتن

‫- حق با توئه ‫- آفرین

‫ساکت هیش!

‫بذارین حرفمو بزنم

‫ما اینجا وسط چاله میدون نیستیم

‫اینجا خونه عبادته

‫اگه می‌خواین دعوا کنین برین قهوه‌خونه، از اینجا برید بیرون

‫ولی اگه می‌خواین بمونین، باید احترام بذارین

‫این چی بود؟

‫- این صدا چیه؟ ‫- چی شده؟

‫چه خبره؟

‫شاید تروریستا به ده سفلی حمله کردن؟

‫ها؟

‫سیت

‫سیت

‫- خوش اومدی یا شیخ ‫- بیا پایین

‫بیا

‫ژاندارمری همین الان اینجا بود

‫تو و ییلماز رو می‌خوان ببرن کلانتری

‫به فرمانده گفتم بذارین بمونن، من جوابگو می‌شم

‫خونه حاجی در ده سفلی منفجر شد

‫یا بهتر بگم خونه‌ای که شما منفجرش کردین

‫حاجی رو یادت میاد، نه؟

‫ببین مرد

‫به من نگاه کن

‫بیشتر از جون خودت گاز نگیر

‫خیلی خوب می‌دونم کی این فکرها رو تو سرت انداخته

‫با اونم حرف می‌زنم

‫می‌دونم این چیزا به فکر خودت نمیرسید

‫چرا که نه؟

‫ما خودمون مگه عقل نداریم شیخ؟

‫- فکر می‌کنی ما گوسفندیم؟ ‫- فاطمه برو تو

‫زمین‌های مردم ما یکی یکی گرفته میشه

‫بچه‌هامون قبلا سه وعده غذا داشتن، حالا یکی

‫فاطمه، به شوهرت گوش کن، برو تو

‫پس باید مثل گوسفند صبر کنیم؟

‫اگه کاری نکنیم، دوباره به ما مسلط می‌شن

‫درسته مسعود؟ یه چیزی بگو

‫فاطمه برو تو

‫گفتم برو تو

‫مردای شجاعمون چرا شهید شدن؟

‫فقط واسه اینکه بزاریای بی حیا بیان همه چیو بدزدن؟

‫به خدا قسم

‫- بیا گلسوم، خوش اومدی ‫- تشکر

‫- دیگه خیلی وقت نمونده، مگه نه؟ ‫- آره، خیلی وقت نمونده

‫- فردا آزمایش داریم ‫- خدا خیرت بده

‫- حالت خوبه، نه؟ ‫- خوبم، خوبم ولی

‫ما دردسرای دیگه‌ای هم داریم

‫خیر باشه ایشالا؟

‫راستش نه

‫مسعود حالش خوب نیست

‫می‌دونم خوابش نمی‌بره، مگه نه؟

‫کاش فقط بی‌خوابی بود الان کلا کنترلشو از دست داده

‫چرا؟ چی شده؟

‫ما رو تو خونه حبس می‌کنه، در و پنجره‌ها رو روی من و بچه‌ها میبنده، حتی نمی‌تونیم بیرون بریم

‫چرا؟

‫می‌گه واسه اینکه فرار نکنیم

‫کجا می‌خواین فرار کنین؟

‫به ده پایین

‫چرا می‌خواین به ده پایین فرار کنین؟

‫می‌گه واسه اینکه نریم پیش خلیل

‫بخاطر خدا

‫از کجا این فکرا رو میاره؟

‫همیشه حسودی می‌کرد؛ ولی حالا یه چیز دیگه شده

‫این چه جور حسادته؟

‫من باهاش حرف می‌زنم

‫شیخ، باهاش حرف بزن

‫لطفا باهاش حرف بزن

‫نگران نباش

‫شیخ، همه اینا به خاطر شما نیست؟

‫چطور به خاطر ما؟

‫همه چی دوباره از وقتی شروع شد که خلیل و خونواده‌ش برگشتن

‫چون خونواده‌م قبلا نوکر خلیل بودن شماها ما رو حقارت میدادین

‫شما نمی‌خواستین من جزو خونواده باشم همه اینا به خاطر همونه

‫هنوز داری اون مشکلات قدیمی رو پیش می‌کشی گلسوم؟

‫نه، ولی بازم

‫شما خیلی پشت سر من حرف می‌زدین

‫می‌گفتین یه نوکر بزاری به درد هیچ کاری نمی‌خوره

‫- می‌گفتین: می‌خوای با تفاله خلیل ازدواج کنی؟ ‫- استغفرالله

‫شما این مزخرفات رو تو سر مسعود کردین

‫هش! اینجا رو نگاه کن

‫هی دختر

‫تو کی هستی؟

‫از کدوم ده اومدی؟

‫از پینگان پایین

‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- گوسفندا رو چوپونی می‌کنم، مگه نمی‌بینی؟

‫جای دیگه علف نیست؟ علوفه اینجا مجانیه؟

‫حیوونات رو بردار و برو جای دیگه چوپونی کن

‫بجنب

‫از کجا اومدی دختر؟

‫هش! به من نگاه کن

‫هی

‫شما دخترای کی هستین؟

‫- پدرتون کیه؟ ‫- دخترای خلیل

‫اگه دوباره اینجا ببینمتون، پاتونو قلم میکنم

‫حیووناتون جای دیگه خوراک بدین

‫برید گمشید

‫هش! اینجا رو نگاه کن

‫خواهر

‫هی اینجا رو نگاه کن

‫خواهر

‫هی

‫هی اینجا رو نگاه کن

‫یک دقیقه صبر کن

‫صبر کن دختر

‫هی دختر

‫فورکان؟

‫خوابی؟

‫فورکان؟

‫خوب گوش کن، تنها با شیطان نجنگ

‫دهاتی‌ها کنارتن، فقط ازشون دفاع کن

‫بیا اینجا پسرم

‫مسعود نگاه کن

‫بیدار شید

‫آتیش

‫آتیش‌سوزی

‫باورم نمیشه که بزاریها مزرعه‌تو آتیش زده باشن داداش

‫چرا؟

‫شاید بخاطر انتقام انفجار خونه حاجی باشه

‫توی این دهات ده‌ بیستا مزرعه هست پس چرا مال داداشم رو آتش زدن؟

‫چرا باید خونواده‌ مارو تحریک کنن؟

‫مواظب باش داداش

‫شاید یکی از خودمون آتیش زده باشه

‫گوش کن داداش

‫بعضی از اینا خیلی دلشون می‌خواد دعوا بشه

‫فکر می‌کنن با چند تا تیراندازی میتونن بزاریها رو بترسونن

‫و مجبورشون کنن به شهر برگردن

‫ولی اینقدرها هم ساده نیست

‫دهاتی‌های ما گردنشون کلفته اصلا به آینده فکر نمی‌کنن

‫خونه عبادت ما داره رشد می‌کنه

‫همه جا طرفدار داریم

‫اگه دعوا بشه

‫خونه عبادت ما ضعیف و نابود میشه

‫تا حالا کلی قبیله رو آشتی دادیم

‫اگه الان بخوایم انتقام بگیریم کی میاد پیشمون برای راهنمایی؟

‫درهای ما باید به روی همه باز باشه اینجوری قوی‌تر می‌شیم

‫درهای ما به روی بزاریها هم بازه؟

‫امروز جمع شدیم تا مولودی مقدس رو بخونیم

‫برای روح برادرامون که شهید شدن

‫وقتی با تروریست‌های بی‌رحم می‌جنگیدن

‫بسم الله الرحمان الرحیم

‫ادامه بده

‫چی شده گلسوم؟ چه داستانی داری تعریف می‌کنی؟

‫هیچی فقط داشتیم حرف می‌زدیم

‫خب دوباره دخترها رو دور خودت جمع کردی

‫- فکر کردم شاید داستان‌های قدیمین؟ ‫- چه داستان‌های قدیمی فاطمه؟

‫سلام علیکم

‫ما برگشتیم سیت

‫هفته پیش هم خلیل باهات حرف زد باید از زمین بری

‫گفتم که میریم حاجی ‫- کی؟

‫بعد از برداشت محصول باید محصولمون رو هم بهتون بدیم؟

‫ما محصولو برداشت می‌کنیم و بهتون میدیم

‫اصلا و ابدا! من کاشتم، من خودمم برداشت می‌کنم

‫نگران نباش با هم برداشت می‌کنیم و بهت میدیم

‫نه، بهتون اعتماد ندارم

‫شما همه محصولو نمیدین

‫به یه طایفه دزد نمی‌شه اعتماد کرد

‫حواست به حرفات باشه، چطور همچین حرفی می‌زنی؟

‫خوشت نیومد؟

‫خوشم نیومد

‫اولین بارتونه که ویزیت می‌شی؟

‫چرا زودتر نیومدی؟

‫بخاطر کار و این چیزا

‫بعد از ماه دوم باید مرتب بیای

‫همه چی خوبه هر دو بچه ضربان قلب قوی دارن

‫هر دو بچه؟

‫دوقلوین، نمی‌دونستی؟

‫زود باش

‫باز کن حاجی

‫بیا

‫نترس پسرم خوب می‌شی

‫- برانکارد ‫- سریع‌تر

‫محکم باش پسرم

‫زود باش دکتر کجاست؟ زود باش

‫شیخ فریت، دو روز پیش خونه

‫حاجی منفجر شد و حالا این

‫سیت رو پیدا کن و تحویلش بده

‫قسم می‌خورم نمی‌دونم کجاست سرگرد

‫چطور ممکنه ندونی؟

‫تحویلش بده، نذار اوضاع از کنترل خارج بشه

‫پسره چطوره؟

‫خداروشکر زنده‌ست؛ ولی حالش ناجوره

‫خدا بهش سلامتی بده

‫ببین فریت، تو مسئول این دهی

‫هر کاری لازمه بکن، مرداتو کنترل کن

‫سیت رو تحویل بده

‫نگران نباش

‫پیداش می‌کنم و تحویلش میدم

‫قبل از اینکه بدتر بشه حلش کن

‫ده پایین هم درخواست داده که نگهبان ده باشن

‫نمی‌تونیم دعوا بین دو نگهبان ده داشته باشیم

‫جدی؟ قسم می‌خورم چیزی نشنیدم

‫خلیل ثبت‌نامشون کرده و گفته

‫وقتشه که وظیفه‌مون رو نسبت به وطن انجام بدیم

‫این خبر آخر خوب نیست، داداش

‫اصلا خوب نیست

‫فردا چند روزی میرم

‫می‌خوام چند تا دهاتی رو ببینم که منتظر برکت هستن

‫تو مسئولیتشو به عهده بگیر تا وقتی من نیستم

‫ییلماز و بقیه نگهبانای ده

‫نباید فکر کنن که جا خالیه

‫نباید اذیت کنن

‫امکان نداره، هیچ وقت نگهبان ده نمیشن

‫اصلاً ممکن نیست، بزاریها دشمن دولتن

‫چه حرومزاده‌ها و کلک‌بازایی

‫تروریسم کم بود، حالا می‌خوان نگهبان ده بشن؟

‫نه برای دفاع از کشور، برای نفع خودشونه

‫آره دیگه، فقط زمین و پول مهمه

‫چطور جلوشو بگیریم؟

‫صبر کنین

‫همه با هم حرف نزنید

‫بیا یه دقیقه فکر کنیم

‫اصلا به حرفمون گوش ندادن

‫اگه اون موقع اجازه می‌دادن

‫نمیذاشتیم هیچ بزاری لعنتی پاشو ده پایین بذاره

‫گفتن فقط یک یا دو خونواده برمی‌گردن

‫گفتن بعد از اینکه تو شهر مستقر شدن، دیگه برنمی‌گردن اینجا

‫باید وقتی ضعیف بودن، می‌کوبیدیم تو سرشون

‫حالا اگه اونا هم مسلح بشن چی کار کنیم؟

‫اگه الان دیر شده، همه‌ش تقصیر شیخ فریته

‫باید به کاری که کرده افتخار کنه

‫خب مسعود

‫تو چی فکر می‌کنی راجع به خبرای آخر؟

‫الان دو تا ده داریم که نگهباناش مسلحن

‫یکی بالا، یکی پایین

‫این خوب نیست ییلماز؟

‫اگه دو تا ده مسلح داشته باشیم، آرامش برقراره

‫دولت نمیذاره نگهبانای ده با هم بجنگن

‫درسته

‫دو تا ده با هم دیگه، نه؟

‫شاید فقط یه نمازخونه داشته باشیم

‫و دهاتمون دوباره خواهر بشن

‫- دو تا برادر ‫- آره

‫یکی چوپان، یکی کشاورز

‫مثل قابیل و هابیل

‫یکی آقا، یکی نوکر

‫ما قبلاً برادر نبودیم ییلماز؟ حتی مثل دوقلوها؟

‫می‌دونی پدربزرگم راجع به دوقلوها چی می‌گفت ییلماز؟

‫نه، نمی‌دونم

‫می‌گفت:

‫وقتی خداوند متعال به بچه‌ای حیات میده

‫وقتی توی رحم مادری جون میذاره

‫بعضی وقتا ابلیس دخالت می‌کنه

‫خب؟

‫تا قدرت خودشو نشون بده

‫و با خدای متعال شاخ به شاخ بشه

‫ابلیس بچه خودشو توی اون رحم میذاره

‫یه تقلید کامل از خلقت خدا می‌سازه، یه دوقلو عین هم

‫خدا مارو حفظ کنه

‫به همین خاطره که دوقلوها به دنیا میان

‫شیطان

‫توی رحم زنهایی که انتخاب کرده بود می‌رفت

‫و بچه‌ای که میذاره داخلش، خیلی شبیه اون یکی می‌شه

‫که پدر و مادر نمی‌فهمن کدوم بچه شیطانه

‫ولی این بچه

‫با دروغ و خیانتش خونواده رو نابود میکنه

‫پدربزرگم می‌گفت هازران‌ها دوقلو ندارن

‫چون ابلیس نمی‌تونه به رحمشون برسه

‫ولی بزاریها کلی دوقلو دارن

‫آره درسته، واقعا کلی دوقلو دارن

‫- خلیل هم دوقلو داره ‫- آره داره

‫تو خودت تا حالا بین هازران‌ها دوقلو دیدی؟

‫نه، تا جایی که می‌دونم نه

‫ولی این معنی نداره که شیطان

‫نتونه به رحم هازران‌ها برسه

‫فکر کنم شیخ کامل همه چیو نگفته

‫شیطان

‫ممکنه به رحم هازران‌ها برسه

‫قبلا بهشون رسیده و الان هم ممکنه برسه

‫به همین خاطره که مردم ما به یه راهنما نیاز دارن

‫برای شناسایی بچه‌های شیطان به یه راهنما نیاز دارن

‫پدربزرگم می‌گفت شناسایی بچه‌های شیطان سخته

‫شاید سال‌ها مردم اشتباه کنن

‫و هابیل رو با قابیل، قابیل رو با هابیل اشتباه بگیرن

‫ولی مسعود

‫اگه مردم ما محبوب خدا باشن

‫خدا حتما یه راهنما می‌فرسته تا خوبی رو از بدی تشخیص بدیم

‫حتما می‌فرسته

‫مسعود

‫دیشب شنیدم پسرم فورکان بهت چی گفت

‫بهش گوش کن

‫شاید فورکان یه پیامبره، یکی داره از طریق اون حرف می‌زنه

‫شاید اون شخص مارو از یه اشتباه بزرگ نجات بده

‫به‌خاطر خدا به فورکان گوش کن

‫فاطمه

‫مسعود

‫- خیر باشی ایشالا ‫- ممنون، خیره ایشالا

‫ترشی درست میکنی؟ ‫- آره

‫- چای دم کنم؟ ‫- نه نه، خوردم بشین

‫خب باشه

‫چی شده فاطمه؟

‫بهت گفتم یادت میاد؟

‫اگه دوباره شروع کرد به تعریف کردن اون داستان‌ها بهم بگو

‫کی؟ چه داستان‌هایی؟

‫خب؟

‫از چیزی که شنیدم

‫داره دوباره تعریف می‌کنه

‫چه چیزی تعریف می‌کنه؟

‫خب

‫خب چی؟

‫همون چیزای همیشگی دیگه، خودت می‌دونی

‫بگو چی تعریف می‌کنه؟

‫چطور برات تعریف کنم؟

‫بگو دیگه

‫نه، خجالت می‌کشم

‫بیا دخترم

‫بعد صابون رو داد بهش

‫و گفت: حالا منو بشور

‫خب؟

‫بعدش

‫گلسوم شروع کرد به شستن

‫بعدش چی؟

‫خلیل خیلی خوشش اومد

‫بعد از حموم ترکی اومد بیرون

‫و همه خدمتکارها و کارگرها رو صدا زد همه دخترها و زن‌های خونه رو

‫همه رو جمع کرد تو حموم ترکی

‫گفت: ببینید گلسوم چطور پشت منو می‌شوره

‫ازش یاد بگیرید بعد من از هر کدومتون می‌خوام پشت منو بشورید

‫اون حرومزاده بی‌خبر از خدا

‫وقتی گلسوم شستش، واقعا خوشش اومد

‫اونقدر خوشش اومد که شروع کرد به صدای عجیب درآوردن

‫بعد بلند شد

‫و گفت: حالا همه تون همدیگه رو بشورید

‫یکی بسابه، یکی آب بکشه

‫لباس‌هاتون رو دربیارید

‫درآوردن؟

‫معلومه که درآوردن

‫تو امروز ما رو حبس نکردی

‫چرا نکردی؟

‫که شما برید بیرون

‫برید و کارای کثیفی که با بزاری‌ها کردی رو تعریف کنید

‫- مسعود ‫- مسعود چی؟

‫چی؟

‫شنیدم دوباره داری داستان تعریف می‌کنی

‫خدا نکنه مسعود

‫نکنه الان که بزاری‌ها برگشتن دلت برای اون روزا تنگ شده؟

‫این داستان‌ها دروغه، قسم می‌خورم دروغه، خودت هم می‌دونی

‫پس چرا تعریف می‌کنی؟

‫فقط برای سرگرمی دخترا بود

‫گذشته دیگه، الان دیگه تعریف نمی‌کنم

‫من به هیچ‌کس چیزی نمی‌گم

‫دخترا خودشون داستان می‌سازن و می‌گن، من نگفتم

‫از حالا به بعد برو اینور اونور

‫هر کاری دلت خواست بکن

‫جواب سوال خودم رو گرفتم

‫چه جوابی؟

‫در مورد اینکه پدر دوقلوها کیه

‫داری چی می‌گی؟

‫- چقدر به من بی‌وفایی کردی ‫- مسعود

‫می‌خواستم باهات ازدواج کنم، ولی اونا بهم گفتن نکن

‫این بچه‌ها مال تو هستن به قران قسم مال تو هستن

‫گفتن باهاش ازدواج نکن

‫یه دختری که پیش خلیل خدمتکار بوده، نمی‌تونه باکره باشه

‫- من پافشاری کردم و باهات ازدواج کردم ‫- قسم می‌خورم مال تو هستن مسعود

‫من خیلی چیزا رو به خاطر تو کنار گذاشتم گلسوم

‫دارم راست می‌گم، این بچه‌ها مال تو هستن

‫از پدربزرگم نافرمانی کردم

‫و اون هم از من رو برگردوند

‫با این حال پافشاری کردم و باهات ازدواج کردم

‫ولی پدربزرگم هیچ‌وقت منو نبخشید

بالاخره

‫فریت رو جانشین خودش کرد

‫سلام ییلماز

‫سلام محمد

‫امروز صبح یوسف رفت شهر، اونجا فهمید که

‫پسر حاجی مرده

‫دیگه نرو به ده سفلی

‫عمرا، باید هر حرکتشون رو بفهمیم

‫الان داری در مورد جریان انتقام‌ دخیل میشی

‫اگه بگیرنت، می‌دونی باهات چی کار می‌کنن، نه؟

‫- دیگه به زن‌ها کاری ندارن ‫- اون مال قدیم بود

‫نشنیدی تو یورت‌لوچه چی شده؟

‫اونجا چی شده؟

‫مردا دیگه با هم دعوا نمی‌کنن، شروع کردن به کشتن زن‌ها

‫و فقط کشتن هم نیست

‫- چی دیگه؟ ‫- تجاوز

‫به مرده‌ها هم تجاوز کردن؟

‫به مرده‌ها و زنده‌ها، بارها و بارها

‫خدا جزاشون بده

‫خدا ما رو حفظ کنه

‫بزاری‌ها تو قهوه‌خونه شهر خبر پخش کردن

‫گفتن پینگون بالا بدتر از یورت‌لوچه می‌شه

‫قسم خوردیم دیگه برگشتی نیست

‫از این ده خارج نشو، اگه چیزی لازم داری بهمون بگو

‫من چیزی لازم ندارم

‫حالا چی کار کنیم؟

‫باید خیلی مواظب باشیم

‫- باید نگهبانی بدیم؟ ‫- نه، نمی‌تونیم، شیخ فریت گفته نه

‫اون موقع پسر حاجی زنده بود

‫- دوباره ازش می‌پرسیم ‫- چرا باید ازش بپرسیم؟

‫- جانشینش اینجاست، ازش می‌پرسیم ‫- باشه

‫- مسعود بهتر می‌دونه چی کار کنیم ‫- آره می‌دونه

‫اون خواب دیده بود که پسر حاجی می‌میره

‫- جدی؟ ‫- آره

‫همه چیزو دیده بود

‫تو مسجد بهم گفت

‫چی بهت گفت؟

‫گفت تو خوابش همه چیزو دیده

‫که سییت پسر حاجی رو می‌زنه و می‌میره

‫پسر حاجی رو دید که داره می‌میره

‫گفت من همه چیزو دیدم ولی

‫نخواستم بترسونمتون، پس چیزی نگفتم

‫تو خوابش انتقام رو هم دیده؟

‫گفتم که همه چیزو دیده

‫خدایا

‫به ما قدرت بده

‫بعد از این همه فقر و گرسنگی و سختی

‫مردم من لایق خوشبختین، اینو ازشون نگیر

‫خدای من

‫به من قدرت بده

‫قدرت بده ببینم

‫که ببینم مردمم چی می‌بینن و بشنوم چی می‌شنون

‫دلواپسیام مثل نگرانی‌ مردمم باشه

‫و نگرانی‌ اونا هم مال من باشه

مترجم: راحیل احتشام برای حمایت و اطلاع از ترجمه های دیگه به کانال تلگرامی ما بپیوندید @REEmpireCinephiles

‫فورکان، فورکان

‫فورکان

‫فورکان

‫فورکان

‫فورکان

‫فورکان

‫فورکان پسرم

‫پسرم خوبی؟

‫خوبم بابا

‫چی شده؟

‫یه پیرمرد اومد سراغم

‫- بعدش؟ ‫- پرسید مسعود کجاست

‫- بعدش؟ ‫- بعد گفت:

‫زود پیداش کن، وقت کمه

‫پیرمرد داشت از تپه پایین می‌اومد و دور و برو نگاه می‌کرد

‫پرسیدم دنبال کی می‌گردی؟ گفت نوه‌م

‫گفتم کدومشون؟ گفت بزرگ‌ترش

‫بعد بیدار شدم

‫- فائق هم اونو دیده ‫- امکان نداره

‫پیرمرد داشت از چشمه آب می‌خورد

‫فائق رفت پیشش

‫پیرمرد کاسه‌ای که دستش بود رو بهش داد

‫گفت نوه‌م رو پیدا کن

‫این کاسه رو بده بهش، باید ازش بخوره

‫همون چیز رو دیده

‫- جدی؟ همون خواب؟ ‫- به قران قسم همون خواب

‫خدایا

‫صالح چوپون تو انبار بود

‫یههو رعد و برق زد و همه جا روشن شد

‫یه پیرمرد تمام شب جلوی خونه مسعود وایستاده بود

‫طوفان و بارون اذیتش نمی‌کرد

‫با عصاش جلوی در مسعود وایستاده بود و منتظر بود

‫می‌دونی مسعود کجاست؟

‫شنیدم دیشب از خونه رفت و هنوز برنگشته

‫من می‌دونم کجاست

‫دیشب

‫پدر بزرگم باهام حرف زد

‫گفت امشب توی خواب همه اهالی روستا ظاهر می‌شم

‫و سراغ تو رو می‌گیرم

‫پدر بزرگم رو تو خواب دیدین؟

‫آره دیدیم

‫این یه نشونه‌ست

‫بشینید و دعا کنین

‫از این به بعد همه‌مون یه خواب مشترک می‌بینیم

‫خدا دعاهاتون رو قبول کنه

‫ممنون

‫مسعود

‫یه خونواده دیگه هم تازه رسیدن

‫هفت تا پسر دارن مسعود، هفت تا

‫همه‌شون هم مرد

‫تعدادشون هر روز بیشتر می‌شه

‫بعد یه تیغ ریش‌تراشی برداشت

‫و گفت ریشمو بزن

‫گلسوم شروع کرد به ریش‌تراشی

‫دید دوباره داره اون صداهای عجیب رو درمیاره

‫بعدش هیجانی شد

‫آلتش بزرگ و بزرگ‌تر شد

‫گلسوم ترسید

‫بعد شروع کرد به لخت کردن گلسوم

‫اول بلوزش رو در آورد

‫بعد دامنش رو

‫و شروع کرد به ریش‌تراشی

‫مسعود

‫مسعود

‫شیخ فریت اومده، می‌خواد باهات حرف بزنه

‫خوش اومدی

‫تشکر

‫برادر بیا با من، می‌خوام یه چیزی نشونت بدم

‫برادر گوش کن

‫می‌دونم دارن چه نقشه‌ای می‌کشن

‫همه چیزو گردن من میندازن

‫نگهبانای روستا، بی‌زمین‌ها، همه‌شون با من مخالفن

‫برادر، خیلی وقتا میرم روستای پایین

‫هر کی دنبال حل مشکلاتشه

‫هر کی دنبال برکت میگرده، صدام می‌زنه

‫اگه کسی کمک بخواد، نباید برم پیشش؟

‫این که شایسته یه شیخ نیست

‫بیا بگیم نرفتم

‫اگه من پیششون نرم، خودشون میان پیش من

‫به خدا ببین چند نفر اومدن، می‌بینی؟

‫شیخ فریت یه مرد با برکته

‫اومدیم دستت رو ببوسیم ‫همه‌مون پیرو تو هستیم

‫خدا ازش راضی باشه

‫محمد برو بخواب

‫من نگهبانی میدم

‫- نگهبانی من نیم ساعت دیگه تمومه ‫- باشه پس

‫فردا یه مراسم بزرگ داریم

‫همه طرفدارامون از دهاتای اطراف میان

‫ببین داداش

‫فردا یه دستور علیه ییلماز و دوستاش اعلام می‌کنم

‫می‌خوام اونا رو از این ده بیرون کنم

‫می‌خوام کنارم باشی، درسته؟

‫چه خبره؟

‫محمد

‫محمد

‫شیخ فریت مرشد روحی ماست ‫واقعا یه مرد با برکته

‫خدا برکت بده بهش ‫اومدیم کمکش کنیم

‫کمک! کمک! بزاریا دارن حمله می‌کنن

‫ژاندارمری

‫- وایسا ‫- چی شده؟

‫اون چیه؟

‫مثل یه انباره

‫یه چیزی اونجا تکون خورد؟

‫وایسا

‫وایسا، ندو

‫سیت

‫آه سیت

‫چرا ژاندارما اونجا بود؟

‫- این وقت شب ‫- تو همچین جای سوت و کوری

‫سیت رو پیدا کردن انگار یکی لوش داده

‫بعد از این همه مدت مخفی شدن چطور اینقدر راحت پیداش کردن؟

‫دقیقا همون شبی که شیخ فریت برگشته بود ده

‫یادتون نره یه نفر بود

‫که تو میدون ده به ژاندارما قول داده بود

‫سیت رو بهتون میدم فقط واسه اینکه جلوی انتقام‌ رو بگیرم

‫اینو یادتون باشه

‫- یادمونه ‫- آره یادمونه

‫سلام علیکم

‫علیکم سلام

‫زحمت نکشید

‫- سلامتی باشه ‫- تو هم همینطور

‫- خوش اومدی ‫- خدا برکت بده

‫وایسا شیخ فریت، شروع نکن

‫- چی شده ییلماز؟ ‫- اول باید حرفامون رو گوش کنی

‫دیگه نمی‌خوایم شیخمون باشی

‫چی میگی ییلماز؟

‫تو نمی‌تونی از منافع این ده دفاع کنی

‫دیگه هیچکی بهت اعتماد نداره

‫- حق با اونه ‫- چطور جرات می‌کنی اینجوری باهام حرف بزنی؟

‫بزاریا زمینامون رو گرفتن و تو یه کلمه هم نگفتی

‫مزرعه‌هامون رو سوزوندن و تو ساکت موندی

‫تو منافع خودت رو به منافع دهاتی‌ها ترجیح دادی

‫ما همش فقیرتر شدیم ولی تو پولدارتر

‫- مواظب حرف زدنت باش ‫- ساکت شو

‫بشین، بشین

‫این چه بی‌احترامیه؟

‫بی‌شعورها

‫بی‌اخلاق‌ها، بی‌حیاها

‫داری دروغ میگی

‫همش رو خودتون ساختید

‫- دروغ نیست، حق با اونه ‫- همه‌ش دروغه

‫دروغ؟ نه، این دروغ نیست

‫دیگه ساکت نمی‌مونیم

‫حالا تو ساکت باش و گوش کن

‫گوش کن

‫یکی از ما سیت رو لو داده

‫تو بودی یا مردات

‫برو، از جلو روم گمشو

‫این حشره های بزاری همه دره رو گرفتن

‫می‌خواستیم کاری کنیم ولی تو جلومون رو گرفتی

‫حالا با اسلحه‌های دولتی مسلح می‌شن

‫گفتیم: بزنیمشون تا هنوز کمن

‫گفتیم: له‌شون کنیم، نگفتیم داداش؟

‫- آره گفتیم ‫- دقیقا

‫و تو دوباره جلومون رو گرفتی

‫ببین چقدر زیاد شدن، زود هم مسلح می‌شن

‫برادران

‫روزهای ما داره تموم می‌شه، اگه سریع کاری نکنیم تمومیم

‫مالمون، زمینامون، زن‌هامون، دخترامون، همه چی رو از دست می‌دیم

‫درسته

‫ما کم‌کم به سمت فلاکت می‌رفتیم ولی تو فقط تماشا می‌کردی

‫دیگه نمی‌تونی شیخمون باشی

‫بس کن

‫چطور جرات می‌کنین اینجوری حرف بزنید؟

‫چطور جرات می‌کنین؟

‫صبر کنین

‫آروم باشین و گوش کنین

‫این رهبری میراث شیخ کامله

‫قبل از مرگش به فریت سپردش

‫تو نمی‌تونی اینو تغییر بدی ییلماز

‫تو نمی‌تونی میراث شیخ کامل رو زیر سوال ببری

‫درسته اسماعیل

‫درسته

‫هیچکی نمی‌تونه میراث پدربزرگم شیخ کامل رو زیر سوال ببره

‫فقط شیخ کامل می‌تونه حکم خودش رو تغییر بده

‫بنشینین

‫مدتیه

‫یه صدایی منو از بیرون صدا می‌زنه

‫خوابم برده، نمی‌تونم بخوابم

‫پسر ییلماز یه پیام‌رسون شده که هر شب منو صدا می‌زنه

‫خب، یه روح سرگردان اونو پیام‌رسون کرده

‫مدتیه که دارم فکر می‌کنم این روح مال کیه

‫من تو کوه‌ها می‌گردم

‫روزه می‌گیرم، دعا می‌کنم

‫منتظرم این روح آشوب خودشو نشون بده

‫بالاخره دیشب تو خواب این روح بهم ظاهر شد

‫دستشو گذاشت رو پیشونیم وقتی خواب بودم

‫چشمامو باز کردم، دیدم پدربزرگم جلوم ایستاده

‫خدا رو شکر

‫گفتم: پدربزرگ، چی شده؟ چی اذیتت می‌کنه؟

‫گفت: پسرم، راهی که ده‌مون داره میره درست نیست

‫ناراحتم می‌کنه، از این راه راضی نیستم

‫می‌خوان دوباره اهالی ده مون رو برده کنن

‫درسته

‫هر چی اهالی سال‌ها جمع کردن رو می‌برن

‫نصف اهالی‌مون الان فقیر شدن

‫آره

‫می‌خوان زن‌ها و دخترامون رو گول بزنن

‫با طلا و جواهر اغفالشون کنن

‫یه روز می‌فهمین

‫که بچه‌هایی که بزرگ کردین مال خودتون نیستن

‫و اون روز، پایان هازران‌هاست

‫درسته

‫اگه همین‌طور ادامه پیدا کنه، نابود می‌شیم

‫امروز روزیه که هازران‌ها برای بقاشون می‌جنگن

‫امروز روز توئه

‫همراهتیم، امروز روز توئه

‫خب

‫پدربزرگم گفت: منتظر علامت من باشین

‫میام تو خواب هفت تا از شجاع‌ترین مردای دهکده‌مون

‫هر کی از خواب بیدار شه، خودشو تو کوه یوسا می‌بینه

‫اونجا مثل نور میام رو قلباشون

‫اونا شاهدت می‌شن

‫جلوشون اعلام می‌کنم که شما به یه رهبر جدید نیاز دارین

‫قبیله‌م به یه چوپان جدید نیاز داره

‫برای همین شیخیت رو از فریت می‌گیرم و به تو میدم

‫ما شاهدیم

‫لعنت بهتون، چه بی شرمید

‫خجالت بکشین همه‌تون

‫یه مار تو آستیم پرورش دادم فکر کردم برادرمه، آفرین

‫دام خوبی واسم پهن کردین، ولی این انتخاب آخرتونه؟

‫این آدم نادون و خرافاتی

‫دروغ نگو

‫این از تو خیلی عاقل‌تره

‫برو، دیگه جایی اینجا نداری

‫از اینجا برو

‫برو

‫دروغگو، دروغگو

‫با ما بیا

‫چطور جرات می‌کنین؟

‫- خدا لعنتتون کنه ‫- ساکت شو و راه بیا

‫خلیل، دست به دامنت

‫لطفاً منو رد نکن، اگه این کارو بکنی منو می‌کشن

‫- راه بیفت ‫- خدا هیچ وقت برکتت نده

‫منو می‌کشن و بچه‌هایی که هنوز به دنیا نیومدن رو هم می‌کشن

‫همتون دهکده رو ترک کنین، فریت تو بری خونه شهر

‫یکی از نگهبانامون پیشت می‌مونه

‫از اون خونه بیرون نیا تا خبری از ما بشنوی

‫همتون برین، خلیل

‫یکی یکی، همون‌طور که اومدین

‫به فریت اعتماد نکن، دیگه مسئولیتی نداره

‫دیگه کسی نیست جلوی هازران‌ها رو بگیره

‫آخرین خونواده‌ای که اومده، اولین کسیه که میره

‫تا فردا صبح بهتون فرصت میدم

‫فردا وسایلشون رو جمع می‌کنن و میرن

‫بعدش

‫هر روز یه خونواده میره

‫اگه نریم چی؟

‫پسر حاجی رو کشتین، بعدش کی رو می‌کشین؟

‫هر چی لازم بود گفتم، همتون یکی یکی میرید

‫وگرنه چی؟

‫وگنه آتیش بیشتری میباره رو خونه‌هاتون

‫خیلی بیشتر

‫اگه فردا نرن چی کار کنیم؟

‫فکر می‌کنی چون ما گفتیم میرن؟

‫نمیرن

‫می‌ذارن تا نگهبان دهکده بشن

‫و بعدش

‫خدا کمکمون کنه

‫زود باشین کمک کنین

‫بدوین، سریع

‫چی شده؟

‫یه نفر طویله آزاد رو باز کرده و حیوون‌ها رو انداخته تو دریاچه

‫از این طرف، سریع

‫رفته تو طویله مسعود

‫بیا

‫سریع، به طرف طویله مسعود

‫اینجا

‫تنهایی یا کس دیگه‌ای هم هست؟

‫ها؟ حرف بزن لعنتی

‫لاله

‫لالی؟ ها؟

‫این خواهرزاده خلیله

‫اون لعنتی‌های بزاری‌ها دارن پیام می‌فرستن برامون

‫دارن با ما کل کل میکنن

‫اون کثافتها جرات نکردن خودشون بیان، پس تو رو فرستادن؟

‫به‌خاطر گوسفندای تلف شده‌م تو رو می‌کشم

‫- بی‌شرف ‫- بسه

‫شاید بقیه هم باشن، همه انبارها رو با دقت بگردین

‫- شاید قایم شده باشن، برین ‫- باشه

‫خب حالا باهاش چی کار کنیم؟

‫فعلا بذاریدش تو طویله، درشو قفل کنیم

‫بعداً باهاش کار داریم

‫- سلام مسعود ‫- سلام فرمانده

‫- خوب باشی انشالا ‫- الحمدالله

‫رفتم پیش شیخ فریت، نبود خونه

‫خواستم بهت بگم، احتمالا شنیدی

‫دیشب یه گروه تروریستی به چاغلایان حمله کردن

‫دو تا نگهبان روستا رو کشتن

‫- خدا رحمتشون کنه ‫- آمین

‫فکر کردیم تمومه، باز شروع کردن اون حرومزاده‌ها

‫عملیات تو ده بالا شروع شده

‫دو روز دیگه هم اینجا شروع می‌کنیم

‫مردای روستای پایین هم تو عملیات شرکت می‌کنن

‫چیزی داری بگی؟

‫نه

‫پس مواظب خودت باش

‫ممنون فرمانده

‫یه موضوع دیگه، یه بچه از روستای پایین گم شده یه پسره گنگ

‫از صبح رفته بیرون و برنگشته خونه

‫اگه دیدیش به ما خبر بده، باشه؟

‫حتما خبر میدیم فرمانده

‫اونا نمیرن

‫دارن مسخرمون می‌کنن

‫از ما نمی‌ترسن، تحقیرمون می‌کنن

‫دارن با آتیش بازی می‌کنن

‫خب حالا چی کار کنیم؟ یه بزاری دیگه رو بزنیم؟

‫حتی اگه این کارو کنیم، نمیرن منتظر اسلحه هستن

‫وقتی اسلحه از دولت بگیرن، حمله می‌کنن

‫- پس فقط صبر کنیم؟ ‫- قبل از اونا حمله کنیم

‫آره، حمله کنیم

‫ساکت

‫مگه بهتون قول رستگاری ندادم؟

‫مگه نگفتم که حتی یک بزاری تو این سرزمین باقی نمی‌مونه؟

‫به من شک دارید؟

‫به پدربزرگم کمال هم شک دارید؟

‫پسرم؟ چکار می‌کنی؟

‫هیچی بابا

‫- داره سعی می‌کنه حرف بزنه؟ ‫- آره

‫پسرم

‫- کیه؟ ‫- منم فاطما

‫- گلسوم؟ ‫- شی

‫فاطما اومدم خبر بدم

‫امشب یه اتفاقی میفته

‫مردای فریت میان نجاتت بدن

‫چطور؟

‫تو روستا اوضاع تغییر کرده مردم دیگه به مسعود اعتماد ندارن

‫می‌گن مسعود چه قدرت جادویی‌ داره که بزاری‌ها برن؟

‫می‌گن بزاری‌ها که نمیرن پس بذارین جلوی کشته شدن بیشترو بگیریم

‫فاطما

‫با ما بیا

‫پدربزرگم

‫پیرمرد با برکت من، تنهام نذار

‫راهو نشونم بده، کمکم کن

‫راهنماییتو از من نگیر

‫پسرم

‫خدایا پسرم

‫پسرم

‫ما

‫چی که فدا نکردیم؟

‫واسه دولت‌مون

‫واسه سرزمین‌مون

‫واسه خیر طایفه هازران

‫پدربزرگم کمال، روح نورانی شد

‫و نورش درون منو پر کرد

‫گفت:

‫برای کشتن یه بچه غم نخور

‫شرف از دست رفته‌تو

‫برمی‌گردونی

‫راه دیگه‌ای نداری

‫اگه راه دیگه‌ای نیست

‫پس باید زن و بچه‌ها رو هم بکشی

‫پرسید: واسه بچه‌هات چی کارها که نکردی؟

‫حتی اگه بچه‌هات

‫یه روزی ازت متنفر بشن، بخاطر کاری که کردی

‫مگه همه چیزو واسه اونا نکردی؟

‫فداکاری بزرگتر از این

‫که عشقشون رو بخاطر خودشون از دست بدی؟

‫روزش می‌رسه

‫که خداوند فداکاری‌هات رو پاداش میده

‫انشالله

‫- الو؟ ‫- الو مسعود

‫- بله فرمانده ‫- الان بیا جاده کرکات

‫- چی شده؟ ‫- سریع، همین الان

‫تسلیت می‌گم

‫تروریست‌ها تو اون تپه مخفی بودن

‫با تفنگ دورزن حمله کردن

‫آخ مسعود

‫بهت گفتم که هنوز تموم نشده

‫تا وقتی آخرین تروریست از بین نره، اینجا آرامش نداریم

‫چرا ییلماز از روستا رفت؟

‫یه کارایی تو شهر داشت می‌خواست داروی فورکان و یه سری چیزای دیگه رو بیاره

‫دیشب پدربزرگم

‫شیخ کمال تو خواب باهام حرف زد

‫گفت: هازران‌ها باید بدونن که بزاری‌ها نمیرن‌

‫حمله‌های جدیدی آماده می‌کنن

‫شبونه مخفیانه میان تو روستای ما

‫زنای ما رو تو راه مزرعه‌ها می‌دزدن

‫بچه‌های ما رو تو راه مدرسه تیر می‌زنن

‫حالا انتقام شروع شده

‫اونا ییلماز رو کشتن، ما هم پدراشونو می‌کشیم

‫بچه‌هاشون ما رو می‌کشن و بچه‌های ما بچه‌هاشونو

‫و نوه‌هاشون هم نوه‌های ما رو

‫دیگه راه برگشتی نیست هازران‌ها

‫امروز بالاخره تصمیم می‌گیریم

‫امروز یا بچه‌هامونو می‌اندازیم توی یه جنگ ناتموم

‫یا اجازه میدیم برای همیشه در آرامش زندگی کنن

‫یادتونه زمینامون چطور بود؟

‫وقتی مزارع ما سرسبز بود

‫حیوونهامون توی کوه‌ها آزاد می‌چریدن

‫بچه‌هامون تو کوچه‌ها بازی می‌کردن

‫یادتونه؟ پس نذارین بچه‌هامون یکی یکی تو این جنگ بمیرن

‫یادتونه؟ پس این جنگ رو تموم کنین قبل از اینکه شروع بشه

‫آره

‫ما این جنگ رو تموم می‌کنیم

‫ما این انتقام‌جویی رو تموم می‌کنیم

‫چون هیچ بزاری نباید زنده بمونه

‫که بتونه انتقام بگیره

‫ما باهاتیم

‫انتقام بی‌رحمانه

‫پیش برید هازران‌ها

‫تا این سرزمین رو دوباره شبیه بهشت کنیم

‫تا دوباره وطن خودمون بشه

‫پیش برید

‫هیچ بزاری رو زنده نذارین

‫نمی‌ذاریم

‫هیچ‌کس رو زنده نذارین تا رستگاری ما کامل بشه

‫بدونین اگه رحم کنین آخرش خودتون به ترحم محتاج میشد

‫حالا به پیش

‫پیش برید تا این سرزمین از پلیدی پاک بشه

‫پیش برید تا قبیله‌مون سر بلند بشه

‫پیش برید تا امروز روز رستگاری هازران‌ها باشه

‫امروز روز پیروزی مردم ماست

‫- چی شده؟ ‫- چه خبره؟

‫همه رو سریع اینجا جمع کنین

‫فرار کنید، جونتون رو نجات بدین

‫لطفا

‫لطفا نه، خواهش می‌کنم

‫آتیش بیفته خونه‌هاتون

‫خدا خونه‌هاتونو بسوزونه

‫شما واقعا آدمیزادین؟

‫وایسید بی‌شرف‌ها

‫بی‌شرف‌های بی‌غیرت

‫هیولاها

‫دیگه کسی نمونده، بزن بریم

‫بیا ژاندارمری رو خبر کنیم قبل از اینکه یکی دیگه خبر کنه

‫یک دقیقه صبر کن

‫اون دختر دیگه خلیل اینجا نیست

‫کی؟

‫این یکی خواهر دوقلو داره، اون اینجا نیست

‫همه خونه‌ها رو گشتیم، حتی یک نفر زنده نمونده

‫شیخ خلیل فقط یک دختر داره و اون همینه

‫- دیگه کسی نمونده، بیا بریم ‫- بیا، داره صبح می‌شه

‫شیخ‌ بیا بریم، بیا

‫پاسگاه ژاندارمری بلوک‌تپه، محمد از پینگان علیا، تمام

‫تروریست‌ها به پینگان سفلی حمله کردن، تمام

‫کمک فوری لازم داریم، تمام

‫حمله تروریستی به پینگان سفلی تأیید می‌کنی؟ تمام

‫تأیید می‌کنم، تمام

‫امروز روز مبارکیه

‫امروز روز رستگاری مردم ماست

‫امروز روز پیروزی مردم ماست

‫ما پیش نمیریم که زندگی کنیم

‫مثل برده‌های بزاری‌ها، بلکه آزاد زندگی کنیم

‫خدا برکت بده

‫- آمین ‫- خدا برکت بده

‫خدا برکت بده

‫اون بی‌شرف‌ها

‫اون حرومزاده‌ها

‫خدا لعنتشون کنه

‫راستش فرمانده، من هیچ‌وقت این همه خونریزی ندیده بودم

‫چقدر طول کشید؟

‫خیلی سریع تموم شد، شلیک‌ها ده دقیقه طول کشید، شاید کمتر

‫احتمالا همه رو تو میدان ده جمع کردن و بعد

‫وقتی تونستیم جمع بشیم و بریم بیرون، شلیک‌ها تموم شده بود

‫باشه

‫با احتیاط پیش رفتیم، فکر می‌کردیم ممکنه تله باشه ولی

‫وقتی به جاده رسیدیم، صداها تموم شده بود

‫تو ون کیسه‌های جنازه داریم، یه دستی بهمون برسونید

‫یواش، آهسته

‫اون یکی رو هم ببرین

‫اون یکی رو بکش

‫بیا، بیا

‫بیا اینجا

‫آفرین دخترم

‫خوبی؟ ها؟

‫جاییت آسیب دیده؟ نه؟

‫آب می‌خوای؟ آب؟

‫سریع آب بیارین

مترجم: راحیل احتشام برای حمایت و اطلاع از ترجمه های دیگه به کانال تلگرامی ما بپیوندید @REEmpireCinephiles