Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
W poprzednim odcinku Instytutu...
Myślałem o tym, co powiedziałeś
o czujnikach na korytarzach.
Czują ciepło.
Nie obchodzi mnie to, Nicky.
Jeśli wejdziemy do maszynowni,
może podniesiemy temperaturę
by wywołać tę „białą plamę”,
o której mówiłeś.
Nie doprowadzę cię do płotu,
ale mogę cię do niego zbliżyć.
Bądź w pralni o 23:30. Ani minuty później.
Jestem Kate. Wielka Kate.
Czym się zajmujesz, Kate?
Prowadzę lokalną gazetę, Dennison Weekly Standard.
Dziennikarka.
Czy ktoś naprawdę przyjrzał się Instytutowi?
Komendant, inspekcja, ktokolwiek?
To chyba placówka federalna. Nie mamy tam jurysdykcji.
Co właściwie tam robią?
Badają choroby zakaźne.
Naprawdę?
To nowy nocny patrolowy.
Ten, o którym ci mówiłem.
Rozmawiał z tą wariatką.
Tak.
Jego też należało usunąć.
Ustaliliśmy, że nie stanowi problemu, jeśli o nas nie wspomni.
Najwyraźniej jednak stanowi.
Jesteśmy popularnym celem teorii spiskowych.
Uznaliśmy, że najlepiej rozprawiać się z nimi bezpośrednio.
Gdy miniesz ogrodzenie,
zejdź zboczem prosto do rzeki.
Przejdź na drugi brzeg
i idź z nurtem, aż dotrzesz do Czerwonych Schodów.
Odbiorę cię po swojej zmianie.
Znam dziennikarkę. Opowie twoją historię.
Co to?
Pokaż światu, co się tutaj dzieje.
♪ Piosenka „Shout” ♪
♪ Muzyka ♪
♪ Muzyka ♪
♪ Muzyka ♪
♪ Muzyka ♪
♪ Muzyka ♪
♪ Muzyka ♪
♪ Muzyka ♪
♪ Muzyka ♪
♪ Muzyka ♪
♪ Piosenka „Shout” ♪
♪ Muzyka ♪
♪ Muzyka ♪
♪ Muzyka ♪
♪ Muzyka ♪
♪ Muzyka ♪
Musisz przejść przez rzekę
i iść z nurtem do Czerwonych Schodów.
Odbiorę cię po swojej zmianie.
Czy coś się stało?
Pani Sigsby nie ma w gabinecie.
Nie widać jej na żadnej kamerze,
ale według rejestru nie opuściła budynku.
Wiesz, gdzie może być?
Właściwie tak.
W maszynowni klimatyzacji.
Wiem, że dział techniczny ma braki kadrowe.
Nie mów, że ciebie też zaciągnęli do pracy.
Kiedy wczoraj wysiadła klimatyzacja,
uznałam, że to kolejny dowód
zaniedbania tego miejsca. Niechlujstwa, niedbalstwa.
Potem technicy ją naprawili.
Okazało się, że to nie niechlujstwo.
Sabotaż.
Gdyby ktoś z personelu chciał rozwalić to miejsce,
znałby tysiąc skuteczniejszych sposobów.
A kto mówi o personelu?
Dziecko?
Które?
Jak myślisz?
Ellis. Masz pewność?
I tak czeka go Pudło.
Powiem Tony'emu, by potrzymał go tam kilka minut dłużej.
Przycisnąłem nocnego patrolowego.
I co? Jest od Góry?
Prawie na pewno nie.
To naprawdę tylko włóczęga,
którego tu przywiało.
Czyli...
nie warto go zabijać?
Tego nie powiedziałem.
Więc co mówisz?
Spotykałem takich w wojsku i w innych miejscach.
Kiedy czegoś się uczepią,
trzeba im siłą rozewrzeć szczęki, żeby puścili.
On nie odpuści.
Więc go powstrzymamy.
Hej.
Naprawdę byłeś tam całą noc?
Chyba tak.
Znalazłeś chociaż coś?
Nie wiem.
Chyba znalazłem miejsce,
gdzie spotykali się Zoe Sloane i jej znajomi.
Jakąś chatę czy coś.
Została rozebrana.
Prawie nic. Pewnie Stackhouse.
Pewnie kłamie w ich sprawie
tak samo jak w sprawie Annie.
To dość daleki wniosek.
Wróć i opowiedz mi o tym.
Wrócę. Tylko...
Czuję, że coś mi umyka.
Coś jest tu bardzo nie tak,
a nikogo to nie obchodzi. Tylko mnie...
Mnie obchodzi.
Rozumiem, że coś jest nie tak.
Wróć. Pomogę ci to rozgryźć.
Poza tym potrzebuję swojego pieprzonego auta.
Tim?
Jesteś tam? Za godzinę muszę być w pracy.
Przepraszam. Już wracam.
Dzięki.
Dobrze.
Maureen.
Tak jest.
Oczywiście. Już idę.
Pan Stackhouse czeka na ciebie w dziale technicznym.
Popilnuję twoich rzeczy.
Mówił, że to nie potrwa długo.
Dobrze.
Strażnik znalazł je na dziedzińcu rekreacyjnym Tyłu.
Myślałam, że nikt tam nie chodzi.
Zwykle nie.
A gdyby znalazło je któreś z dzieci?
Dzieci z Tyłu raczej nie są zdolne szukać.
Kto wydał je z magazynu?
Musi być jakiś rejestr.
Jest.
Nie interesuje cię, który z naszych pracowników
wykazał się takim niedbalstwem?
Po co? Żebyś go zwolniła?
Julio, nie możesz narzekać na braki kadrowe,
a potem próbować zwalniać tych, których masz,
za każde drobne potknięcie.
Co się z tobą stało?
- Słucham? - Kiedyś
nie tolerowałbyś takiego naruszenia zasad.
Jeśli nie odpowiada ci moja praca,
możesz zasugerować pracodawcom, żeby mnie zwolnili.
Nienawidzisz tego, że dali mi tę placówkę.
Prawda?
Twoja uczennica dostała awans zamiast ciebie.
W dodatku dziewczyna.
Nasi pracodawcy uznali,
że najlepiej przysłuży nam się administrator na czele placówki.
Nie mnie to kwestionować.
Zazdrość odbiera ci czujność, Trevorze.
Chcesz coś powiedzieć, Julio?
Chodzi o doktora Hendricksa?
Zauważyłam, że ostatnio
spędzacie ze sobą bardzo dużo czasu.
Ustal, kto upuścił te pieprzone nożyczki.
Chcę z nim porozmawiać.
Dzień dobry. Tu Maureen Alvorson z...
Tak, zgadza się.
Pamięta pani, jak mówiła, że mogę zadzwonić?
Mam historię, przy której Watergate wygląda
jak spacer po parku.
Moje źródło jest już gotowe.
Miałam je pani przywieźć, ale...
nastąpiła zmiana planów.
Tak.
Chyba stąd nie wyjdę.
Musi pani sama się z nim spotkać,
zabrać go w bezpieczne miejsce
i dopilnować, by świat poznał jego historię.
Niech on opowie pani resztę.
Mnie i tak pani nie uwierzy.
Ma na mnie czekać przy Czerwonych Schodach.
Może pani tam dotrzeć?
Niczym się nie martw.
Jesteś dobrym człowiekiem, Maureen.
Dziękuję.
Ktokolwiek widzi opiekunkę Alvorson,
ma ją skierować do działu technicznego.
Wszystko w porządku?
Potrzebujesz pomocy?
Zaczekaj! Hej!
Spokojnie. Nie zrobię ci krzywdy.
- Stój! Nie... - Dobrze.
- Nie podchodź. - Dobrze.
Spokojnie. Bez nerwów.
Jesteś z nimi?
Z kim?
Spokojnie. Jestem policjantem.
W pewnym sensie. Mam na imię Tim.
Kto ci to zrobił? Któreś z rodziców?
Nie!
Moi rodzice nie żyją.
Przykro mi.
Chyba mówisz prawdę,
ale jestem za słaby, żeby mieć pewność.
- Rozumiem. - Szkoda, że nie ma tu Avery'ego.
Kim jest Avery?
Jesteś mocno poturbowany.
Powinniśmy jechać do szpitala.
Nie mam na to czasu.
Muszę dotrzeć do Schodów.
Wiesz, gdzie to jest?
Dlaczego nie masz czasu?
- Masz kłopoty? - Nie słuchasz mnie.
Muszę iść do Schodów.
I tak mi nie uwierzysz.
Dlaczego musisz tam dotrzeć?
Wiesz, gdzie są?
Co ty...
Weź to. Trzęsiesz się z zimna.
Spokojnie.
Co jest przy Czerwonych Schodach?
Mam się tam z kimś spotkać.
Rozumiem.
O ile Stackhouse wcześniej jej nie wywęszy.
Co powiedziałeś?
Cały czas obserwują swoich pracowników.
Panicznie boją się przecieków.
Nie. Chodzi mi o nazwisko.
Jakie nazwisko powiedziałeś?
Stackhouse.
To szef ochrony.
Dobrze.
Zrobimy tak.
Wracamy do auta.
Jest blisko Schodów.
Tam złapię zasięg,
a ty po drodze wszystko mi opowiesz.
Całą historię. Jasne?
Nigdy mi nie uwierzysz.
Zdziwiłbyś się, w co potrafię uwierzyć.
Chodź.
Niech ktoś mi wreszcie przyprowadzi Maureen!
Sigsby?
To miałoby sens.
Dzwoniła kilka minut temu.
Mówiła, że stąd nie wyjdzie.
Dzwoniła?
Myślała, że rozmawia z dziennikarką.
Na szczęście dla naszego przetrwania
zadzwoniła do mojej dziennikarki.
- Nie ma za co. - Chciała zrobić przeciek.
Nie tylko.
Powiedziała mojej agentce, że pomogła dziecku uciec.
- Niemożliwe. - Właśnie.
Miała urojenia.
Zeke, sprawdź lokalizatory.
Czyje?
Już sprawdzałem. Wszyscy są na miejscu.
- Wszyscy. - Co?
Po prostu to zrób.
Mówię, że już wszystko sprawdziłem.
Komplet.
Na Tyłach jest 28 lokalizatorów, w tym Park Gorkiego.
Trzy na Przodzie: jeden w stołówce,
a dwa pozostałe w pokojach.
Potrzebuję potwierdzenia naocznego.
Mówisz poważnie? Najpierw niech ktoś
przyjdzie i ją odetnie...
- Joanne? - Słucham.
Sprawdźcie wszystkich.
- Jasne. - Gorkich też.
Czekajcie.
Sami sprawdzimy Przód.
Zamknij drzwi.
Telekineza? Czyli...
przesuwanie rzeczy siłą umysłu?
Mówiłem, że mi nie uwierzysz.
Wyczytałeś to w mojej głowie?
Widać to po twojej minie.
Ale potrafisz czytać myśli?
Poniekąd. Nie jestem w tym dobry.
Rozumiem.
Nie odczytuję konkretnych słów. Raczej uczucia.
Wiem, jak to brzmi.
Myślisz, że tracę kontakt z rzeczywistością
albo mam początki schizofrenii.
Sam bym tak pomyślał.
Nie. Stackhouse jest prawdziwy.
Reszta jest trochę dziwna.
Co to jest?
Pendrive.
Widzę. Co na nim jest?
Nie mam pojęcia.
Maureen dała mi go „na wszelki wypadek”.
Nie masz przypadkiem laptopa?
Maureen to sprzątaczka czy sanitariuszka?
- Tak. - Spotykasz się z nią i co dalej?
Zabiera mnie do dziennikarki,
która pewnie też uzna mnie za wariata.
Nic takiego nie powiedziałem.
Obiekt Benson. Potwierdzony.
Joanne do Sigsby.
Sigsby, słucham.
Na Tyłach wszyscy obecni.
Widzieliśmy wszystkich 28.
Został jeden.
Zeke, gdzie dokładnie jest lokalizator obiektu Ellis?
Jak to gdzie?
Widzę go dokładnie przed panią.
Niecałe dwa metry.
Podejdź. Obejrzę twoje ucho.
To może zaczekać.
Powinniśmy iść dalej.
Rana jest szeroko otwarta.
Nie potrzebujesz jeszcze infekcji.
Nie wiadomo, co pływa w tej rzece.
Masz zasięg? Wyszukaj moje nazwisko.
- Luke Ellis, Minneapolis. - Dobrze, zrobię to.
Tak mi przykro, Luke.
Policja cię szuka.
Oczywiście.
Boże. Pieprzeni ludzie.
Co teraz?
Masz mnie zatrzymać?
- Komendant Ashworth. - Tu Tim.
Mam nagły wypadek. Jest ze mną chłopak, który... Halo?
- Cholera. - Co się stało?
Przerwało połączenie.
Nie ma zasięgu.
To dziwne, bo nic nie zasłania nam nadajnika.
To oni.
- Co? - Oni. Wiedzą, że uciekłem.
Musimy ostrzec Maureen.
Tim! Jak daleko do Czerwonych Schodów?
Nie pójdziemy tam sami.
Musimy znaleźć...
Dobra. Pójdę sam!
Zaczekaj. Wierzę ci.
Wierzę w twoją historię i chcę ci pomóc.
Skoro czytasz myśli,
spójrz w moje. Zobaczysz, że mówię prawdę.
Nie do końca mi wierzysz.
Nie we wszystko, ale...
naprawdę chcesz pomóc.
To uczciwe.
Więc teraz najlepiej pomożesz mi,
odnajdując Maureen.
Jeśli wszystko zmyśliłem,
nikogo tam nie będzie.
No?
Dobrze. Najpierw ucho.
Pospiesz się. Zrobiła w gacie.
Pewnie trafi do komina?
A co proponujesz? Godny pochówek?
Gdzie ją do tego czasu schowamy?
W biurze ochrony.
Ani słowa nikomu.
Oczywiście.
Zadzwonisz do niego?
Oboje za to odpowiemy.
Żadne z nas nie uniknie kary.
Pierwsza ucieczka od 70 lat.
Rozumiem. Winy wystarczy dla wszystkich.
Gdy tylko podniosę słuchawkę,
oboje trafimy do komina razem z Maureen.
Ale jeśli wystarczająco szybko
sprowadzimy chłopaka z powrotem,
nie będziemy musieli dzwonić.
- Jeśli wróci żywy. - Moja agentka ma rozkaz
nie skrzywdzić go bardziej, niż to konieczne.
- Da radę? - Z 14-latkiem?
Raczej tak.
Zaraz wyślę jej wsparcie.
Ja pojadę.
Julio, to operacja w terenie.
Nie minęło aż tak wiele czasu. Poza tym potrzebuję cię tutaj,
żebyś pilnował placówki,
na wypadek gdyby dzieci planowały coś jeszcze.
Pamiętaj, sam to powiedziałeś.
Nie ma wersji, w której tylko jedno z nas upadnie.
A wiem, czyja głowa spadnie pierwsza
i potoczy się najdalej.
Zostań tu chwilę.
Pójdę się rozejrzeć.
Jeśli coś się stanie, idź do Dennison
i porozmawiaj z komendantem Johnem Ashworthem.
On ci pomoże. Jasne?
Rozumiesz?
Tak.
Zostań tutaj.
Pieprzyć to.
Maureen?
O cholera.
Wielka Kate.
Hej!
To ty.
To ja.
Co tu robisz?
Powiedziałeś „Maureen”?
Szukasz Maureen?
To ona mnie przysłała.
Czyli widziałeś już chłopaka.
Jakiego chłopaka?
Maureen kazała mi spotkać się tu z chłopakiem.
Powiedziała, że pomogła mu
uciec z miejsca, w którym pracuje.
Mam mu pomóc ujawnić całą sprawę.
Hodowlę Wielkiej Stopy?
Szczerze mówiąc...
myślałam, że oszalała.
Że przyjadę tu i niczego nie znajdę.
Ale pojawiasz się ty i pytasz o Maureen.
Hej!
Przysłała mnie Maureen! Jestem dziennikarką.
Chce, żebym opowiedziała twoją historię. Mówiła ci?
Tak, mówiła.
Mówi prawdę.
Jestem Kate.
Nie znam twojego imienia.
Luke. Miło mi.
Najpierw najważniejsze.
Musimy zabrać cię w bezpieczne miejsce.
Teraz coś ukrywasz.
Osłaniasz myśli.
Co?
Wcześniej mówiłaś prawdę.
O Maureen?
Coś się zmieniło.
Ktoś musi mi wyjaśnić, co się dzieje.
Chłopak twierdzi, że potrafi...
Twój...
Twój telefon ma tu zasięg?
Tak.
Stackhouse.
Zna Stackhouse'a!
Jest jedną z nich!
Jezu, dzieciaku.
Po co ten pośpiech?
Spokojnie.
W porządku. Tylko...
Spokojnie.
Nic osobistego. Złe miejsce, zły czas.
O...
Kurwa.
Chyba dopadli Maureen.
Dlaczego wysłali po mnie tylko jedną osobę?
Co to było z tym drzewem?
To twoja sprawka?
- Co? - Tak.
Dobra, musimy iść. Ruszajmy.
Poszukajmy dużego miasta.
Z biurem FBI i stacją telewizyjną.
Luke, ktoś zginął.
Rozumiesz?
Musimy iść na policję i znaleźć komendanta Ashwortha.
Ta kobieta do ciebie strzelała!
Tak. Kate.
Instytut najwyraźniej
ma agentów wśród miejscowej ludności.
Nie sądzisz, że komendant...
Komendant nie jest skorumpowany.
To samo powiedziałbyś
o Kate, zanim próbowała cię zabić.
Spotkałem ją raz. Komendanta znam. Jest w porządku.
Zajrzyj mi do głowy, jeśli nie wierzysz.
To nie powie mi, czy masz rację.
Tylko czy sam w to wierzysz.
No tak.
Czyli komendant. Na pewno możemy mu ufać?
Jesteś gotów za to umrzeć?
Możemy mu ufać.
Obyś miał rację.
Bo inaczej...
obaj zginiemy.
Znaleźli samochód agentki.
Stoi w lesie po północnej stronie.
- Jakiś ślad po niej? - Na razie nie.
Stackhouse.
Twoja dziennikarka jednak sobie nie poradziła.
Doktorze. Słówko.
Słówko o czym?
O pani Sigsby. Jezu!
Ja... To...
Może tak:
weźcie sobie siebie nawzajem,
- Beze mnie. - Bełkoczesz.
Wiesz, że na Przodzie zostało nam dwoje dzieci?
Dwoje! Wiesz, co się stanie, gdy ich zabraknie?
Koniec taśmy produkcyjnej. Koniec wymiany przewodników.
Każda dziurka od klucza przybliża nas do końca.
To problemy długoterminowe.
Już nie tak odległe.
W takim tempie zużywania dziurek od klucza
wszystko zależy od tego, jak definiujesz „długi termin”.
Dlatego każdy raport laboratoryjny
zaczyna się od definicji pojęć.
Dla mnie problemem długoterminowym
jest teraz wszystko, co nie dotyczy przeżycia tego dnia.
Dlaczego mielibyśmy go nie przeżyć?
Twoja przyjaciółka jest tam
i próbuje zostać bohaterką tego bałaganu,
żeby obarczyć nim nas.
Nie mnie! Z całym szacunkiem,
to nie ja odpowiadam za ochronę.
Naprawdę myślisz, że Komitet
uzna to wyłącznie za porażkę ochrony?
Po Harrym Crossie...
i bliźniakach?
Wiesz, jak działają.
Uznają, że w tej placówce panuje kultura niekompetencji.
A wtedy wymienia się głównego trenera
albo jego asystentów.
Ona by nie...
Oczywiście, że tak. Ty i ja zrobilibyśmy to samo.
Kiedy przychodzi co do czego,
zrobisz wszystko, żeby przeżyć.
Co proponujesz?
Gdy nadejdzie pora,
potwierdzisz każdą moją wersję.
Przedstawimy się jako lekarstwo
na kulturę Sigsby.
Tak.
Wyprostujemy sytuację.
A gdy przejmiemy stery, nikt nie doniesie
Górze, że próbujemy opracować PC...
To problem długoterminowy, doktorze.
Na krótką metę — tak.
Na razie spróbujmy po prostu dożyć jutra.
W tym właśnie problem, komendancie.
Panie Hollister, jestem zajęty
pilnowaniem miasta bez łączności.
Komendancie!
Ten chłopak potrzebuje pomocy.
Usiądź.
Co mu się stało?
Kim jest?
Luke Ellis. Komendant John Ashworth.
Tim, on potrzebuje porządnej pomocy medycznej.
Wiem, ale najpierw go wysłuchaj.
Sprowadzę lekarza.
Świetnie, Norbert.
Dziękuję, panie Hollister. Proszę.
Niech ktoś zacznie mi to wyjaśniać.
Chłopak ma pendrive.
Podobno potwierdza jego historię.
Jaką historię?
Lepiej najpierw...
obejrzyj zawartość pendrive'a.
Tak będzie szybciej.
Dlaczego? Co na nim jest?
Nie wiem.
Komendancie, proszę.
Zaufaj mi.
W porządku.
I co?
Jakiś film.
Widzę chłopaka.
Chyba powinniśmy go obejrzeć.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.