Original subtitles

W kuchni jest tajemnicza kobieta.

Skąd wiesz, że tajemnicza?

Nie znam jej.

W kuchni jest tajemnicza kobieta.

Spytaj, kim jest.

Dzień dobry.

Jestem córką pani Mavrony.

Świetnie.

- A, Lugaretzii! - Boli ją kręgosłup. Dziś pracuję za nią.

Nie możesz! Za chwilę urodzisz!

Jeszcze dwa tygodnie.

Popracuję.

Nie niańcz mnie!

Muszę się czymś zająć.

U ciebie zawsze jest bajzel. Posprzątam.

Piekło hormonów.

Wracają wspomnienia.

Chodziłam w ciąży przez 10 lat.

Nie z jednym dzieckiem.

Martwię się o ciebie.

Podobno widziałaś jak Hugh całuje się z Vasilią.

- Tak. - Porozmawiaj z nim!

Mężczyźni nie umieją rozmawiać.

Mam dość problemów z dziećmi.

Hugh jest wygadany.

To nie to samo co szczerość.

Nie zgadniecie.

Wydra na pewno jest w ciąży.

Ma ogromne sutki!

WYSTĘPUJĄ

SCENARIUSZ

NA PODSTAWIE TRYLOGII GERALDA DURRELLA

REŻYSERIA

DURRELLOWIE

- Nie jestem inwalidką. - Raczej przejrzałym owocem.

Dzięki.

Jesteś milcząca.

Współczuję z powodu Hugh.

Mężczyźni wolą szybką gratyfikację od miłości i zaangażowania.

Nie zawsze.

Kiedy go poznałam, pomyślałam, że jest uroczy,

ale nie wie, czy chce dorosnąć.

Cześć!

Dlaczego nie próbujesz mnie uczyć?

Racja.

Prześpiewajmy łacińską deklinację.

I liczba mnoga...

Dołączysz?

Chcę, żebyśmy rozmawiali o wszystkim.

Przecież rozmawiamy.

Ostatnio się nie zwierzasz.

Przepraszam.

Sporo myślę od czasu, kiedy odkryłam,

że Donald jest przystojny zwłaszcza z opalenizną.

- Wiesz... - I właśnie dlatego, że nie jest szałowy.

Cieszę się, że możemy o tym pogadać, rzeczywiście, za mało rozmawiamy.

Donald dużo mówi, nie tylko o tematach, które mnie nudzą jak nauka,

liczby i historia, lubi też mówić o mnie.

Dokończymy później?

Miło być w domu?

Piszę same gówna.

Ale widok jest ładny.

Może w tym problem.

Tu nie odwiedzi cię diaboliczna eks dziewczyna.

Uroda zapewnia jej przywileje.

I zobowiązuje. Nie jest aż tak piękna.

Bez kości policzkowych, ust i włosów byłaby przeciętna.

Cieszę się, że pocałowała Hugh, wiem, że nie mogę mu ufać.

Choć raz przyznaj, że jest ci smutno.

Bardzo lubisz Hugh.

- Owszem. - Ale nie wierzysz w jego niewinność.

Sama nie wiem. Naciska na powrót do Anglii.

- Na wyspie są inni mężczyźni. - Nie.

Pogadaj z nim.

Skoro i tak ci nie idzie,

jedź do miasta po olejek do masażu dla Lugaretzii.

Widzę dziś tę minę po raz trzeci, następnym razem dostaniesz.

- Wiesz, gdzie jest Margo? - Nie.

- Powiem Theo, że jest w ciąży. - Co?

Zabawne nieporozumienie.

Kupię jej prezent. Margo nie wydrze.

Kiedy kochasz wszystko jest zabawne i lśniące.

Tęsknię za Anglią, ale tu mamy dom.

Rozumiem.

Na obczyźnie pojawia się uczucie pustki i wyalienowania.

Po roku, trzech albo jak u mnie po dwudziestu latach.

Dzieciom jest tu dobrze.

Mnie też, ale Grecja to chaos,

bieda, skwar w lecie i brak mroźnych, zimowych poranków.

- To prawda. - Przekonam Anglię do oliwy z oliwek.

Będziemy tu wracać.

W Angli jest przygnębiająco.

Nie ze mną. Obiecuję.

Wracajmy do domu.

Musisz ze mną jechać.

Zastanowię się.

Jak widzicie planety...

- Wydra zaczyna rodzić. - Wspaniale!

Niech tylko skończę spotkanie Stowarzyszenia Lunarnego.

To mój przyjaciel Gerald Durrell, wybitny przyrodnik.

Gratulacje.

Jeśli moje obliczenia bazujące na trajektorii odkryć są trafne,

powinniśmy dolecieć na Księżyc w 1970.

- Jedno duże dziecko czy dwa małe? - Jedno duże.

- Mąż się cieszy? - Nie.

Żałosny drań.

Jego matka zmarła przy porodzie.

Jeśli Hugh cię przysyła, nie podjęłam decyzji.

Gadam ze zwierzętami.

To wina Gerry'ego.

Może pora wyjechać?

Mogę odkupić ptaszki?

Ile?

Niech pan je wypuści.

Nie przycinaj za bardzo!

Właśnie tak.

Tu jesteś.

Tak.

- Nie możesz odmówić. - Wiesz, o co mnie prosisz?

Mamy porzucić wyspę, którą pokochaliśmy?

Przeżyłaś przygodę.

Ale wakacje się kończą.

Spotkałam Pszczelarza. Znasz go?

Tego bezdomnego z parszywymi ptakami?

Przeżyłam coś wyjątkowego i magicznego.

W Anglii nie miałabym na to szans.

Zostawcie nas!

Wybacz. Jestem zawiedziony.

- Zostanę tu z tobą. - Chcesz wyjechać.

Nie mogę cię zatrzymywać.

Musimy być razem.

Znienawidzisz mnie. Widzę to w twoich oczach.

Chodzi o Spirosa?

Nie bądź śmieszny.

Ma żonę, przyjaźnimy się.

Kiedy dałem ci pierwszy raz kwiaty w jego obecności,

powiedziałem: "Uważaj na kolce".

Chodziło mi o Spirosa Amerykanina.

Wracaj do klatki. Straszysz ładniejsze zwierzęta.

Tylko nie to.

- Rozlałaś coś? - Wody odeszły.

Zaczęło się!

Po pierwsze nie panikujmy.

- Jaki jest plan? - Urodzę.

Musimy cię zawieźć do lekarza.

Za późno. Jesteś najlepszy, dasz radę!

Nie jestem akuszerką!

- Ale hałasujecie! - Leonorze odeszły wody, będzie rodzić!

Poród zwykle trwa dobę albo i więcej.

- Na pewno? - Tak.

Idź po doktora.

Dziś jestem chłopcem na posyłki?

To ten?

- Ja... - Wróć!

Poszukam książki o porodach!

Wybaczcie żart słowny.

Zgadzam się, Księżyc to przyszłość.

Niestety, Matka Natura na nas nie poczeka.

Idziemy.

Doktorze Petridis?

Znów pękł mi wyrostek!

Nieprawda. Dzień dobry.

Jest pan zajęty...

- Wyrzuć go! - Wynocha!

Jasne.

Oddychaj.

Na czworaka? To nowość?

Najlepsza pozycja do rodzenia.

- Zrobili badania w Nowym Jorku... - Oszczędź szczegółów!

Córce Lugaretzii odeszły u nas wody.

Prosi, żeby pan odebrał poród.

Tak długo czekaliśmy na dziecko!

Florence nie jest młoda, zagrożenie rośnie.

- I jestem twoją żoną! - Tak.

Jak częste są skurcze?

Jeszcze ich nie ma.

Radziłem, żeby wypiła herbatę, usiadła i zapaliła cygaro.

Jestem zajęty.

Przejdziesz przyspieszony kurs odbierania porodu.

- Dobra. - Nagotujcie dużo wody.

To wiedziałem.

Myśl o falach, rozbijających się o brzeg.

- Ja? - Mówię do żony!

Oczywiście. Kontynuujcie.

Gryź.

Nie, to najlepsza łyżka pani Durrell.

Encyklopedia nazywa ten etap "paroksyzmami".

Przecież rodziłaś dwa razy, Lugaretzio!

Dawno temu i nie patrzyłam na to...

Od dołu?

"Przy porodzie powinna być obecna jedynie akuszerka".

Pomocna uwaga!

Wszystko jest pod kontrolą!

"Dla zachowania skromności, lekarz może zasłonić oczy przepaską".

Z którego to roku?!

Jak się czujesz?

Zmiażdżony i zostawiony na pewną śmierć.

Nie chciałam tego.

Nie pogratuluję ci decyzji.

Dlaczego nie ma bezpiecznej przestrzeni dla kobiet i mężczyzn?

Między uczuciem a posiadaniem?

- Znowu ona? - Pożegnaj się.

Wyjeżdżam do Anglii.

Z tym?

Słucham?!

Nie zgadzam się.

Byliśmy razem, gdzie popełniłam błąd?

Jesteś wyjątkowo męcząca,

a do tego próżna i dumna, nie możesz pojąć, że cię nie kocham!

Kocham Louisę!

Boże!

Coś ty zrobiła?

Niedobrze.

Trzymaj mocno.

Pojadę po pomoc.

Jedź ostrożnie. Żebyś nie miała wypadku.

- Pani Durrell? - Vasilia dźgnęła Hugh.

- Nie! - Jest w gaju oliwnym. Sam.

- Był przytomny. - Wiem, co robić.

Jadę po doktora.

Cześć.

Co robisz?

Nic.

- Postawię ci piwo. - Nie za wcześnie?

"Istnieje czas narodzin i zgonu".

Reszta nie ma grafiku.

Ale jesteś mądry.

- Co to? - Doktor Petridis mi pożyczył.

"Podręcznik akuszerstwa".

Leonorze odeszły wody.

- Na kuchenną podłogę. - To znaczy, że urodzi?

W końcu tak.

Pamiętasz, jak mama rodziła Gerry'ego? Trwało to kilka dni.

Ojciec zabrał nas do zoo. Kiedy wróciliśmy, wciąż rodziła.

Więc znów poszliśmy do zoo. I do cyrku.

Vasilia nauczyła mnie...

Żeby nie spotykać się z takimi jak ona?

Tęsknię za nią. Nie tylko za seksem.

Chociaż może... ostatni raz...

Wpadnę do niej.

Za to lubię Korfu.

Nikt się nie spieszy.

Anioł Śmierci.

Chciałbyś to leczyć oliwą?

Mogę spróbować.

Mam powody, żeby dać ci umrzeć.

- Nie cierpisz mnie. - Ty zacząłeś.

Jeździsz idiotycznym autem.

Czerwonym!

Ale muszę cię ratować dla pani Durrell.

Hugh?

Vasilio?

Mam déjà vu.

Cześć.

Jedziesz na wakacje?

Tam, gdzie nie ma Brytyjczyków.

Odradzam Maltę. Podobno to drugie Weston-super-Mare.

- Co się dzieje? - To co nieuniknione.

- Nie zamkniesz drzwi? - Są już zamknięte.

Przestań gadać jak gówniana wyrocznia!

Co za przedziwny dzień.

Pomocy!

Doktorze Petridis!

Musi pan jechać.

Hugh został dźgnięty, mocno krwawi.

Jedź!

Miałam skurcze przepowiadające.

Braxtona Hicksa. Mąż lekarz powinien wiedzieć!

Zostanę z nią. Rodziłam, będę wiedziała, co robić.

- Proszę. - Zaczekam.

Jest w gaju w Paramonas.

Ten odwieczny rytuał blednie przy bójce z nożem.

Owszem.

W porządku?

To tylko...

- Ten był prawdziwy! - Spokojnie.

O, nie!

Nie martw się, zajmę się tobą.

To pierwsze na Korfu narodziny wydr w niewoli.

Denerwuję się.

Jesteśmy przodownikami nowej nauki -

konserwacji w działaniu. Co za dzień!

Kołysze się.

- Pewnie córka Lugaretzii rodzi. - Co?!

Zajmuję się rozrodem zwierząt,

ale z ludźmi chyba jest inaczej.

Nie drzyj się! Leslie to delikatny chłopiec.

Widzisz, gdzie stoi?

Po porodzie zapomnę o tym, co widziałem.

Ten etap może trwać wiele...

chyba widzę główkę.

- Wszystko będzie dobrze. - Boję się. To moja najlepsza córka.

Obie są świetne. Wszystko jest w porządku.

O ile wiem.

Może się poczuć jak na wystawie.

Przyj!

Zostawmy to Lesliemu. To dla niego ważny moment.

Przyj, nie przestawaj! Niech cię usłyszą w Albanii!

Gdzie mój mąż?

Niedługo wróci. Ratuje życie. Oby.

- Jak mogła być tak okrutna? - Skup się na mnie.

Nie może umrzeć, to zbyt proste.

Zwłaszcza... że rodzisz zdrowe dziecko!

Tak długo czekałam!

Za bardzo go pragnę.

No już. Wszystko będzie dobrze.

Ocknij się!

Słyszysz?

Tutaj, doktorze!

Tutaj!

- Szybciej! - Już biegnę!

- Jego auto wolno jeździ. - Trzeba było wziąć moje.

Zaraz go walnę.

- Dobra robota. - Serio? Nieźle.

Tak trzymaj!

Dziewczynka!

Jak weszła do środka? Złożyłaś ją?

Córeczka...

Chwila.

Czytaj co dalej! Szybko!

"Poród może przebiec bez ryzyka dla zdrowia".

Nieważne.

Gerry mówił, że zwierzęta przegryzają pępowinę.

Ja ją przetnę.

Dwa szczenięta.

Urodzone w godnej ciszy.

Oby zostali Adamem i Ewą populacji wydr.

Wszystko dobrze.

- Idzie kolejne! - Nie...

To łożysko.

Fałszywy alarm.

Długo tu stoicie?

Podejdź, Leslie.

Muszę odpocząć.

Do kogo jest podobny?

Do mojej matki.

Co się stało?

Urodził się.

- Dobrze się czujecie? - Tak.

Hugh musi płynąć do szpitala do Aten,

na wypadek uszkodzeń wewnętrznych. Ale żyje!

Wszyscy żyją.

Jest winien Spirosowi wielki bukiet kwiatów.

Chciałabym to zobaczyć.

Doktor ma dziecko?

Tak. Matka i syn czuja się dobrze.

Wybacz, że ściągnąłem na ciebie Vasilię.

Ty skończyłeś gorzej.

Powinienem godniej przyjąć zerwanie.

Ale będę tęsknił.

Ja też.

Ciągle gadasz o oliwkach i prawie wśród nich zginąłeś.

Cudowny żart losu.

Nie powinienem się śmiać.

Nie możesz tu siedzieć do wieczora.

Nie.

Leslie odebrał poród.

Co za dzień!

Doktor Petridis był zajęty, więc musiałem.

Jestem z ciebie dumna!

Gdzie byłaś? Wyglądasz strasznie.

I tak się czuję.

- Nie odbierałaś porodu. - Odebrałam.

U Florence.

Ma syna. Nigdy nie widziałam szczęśliwszych rodziców.

Porównajmy szczegóły. Twoje łożysko też było ogromne?

Gdzie był doktor?

Ratował Hugh.

Vasilia go dźgnęła.

Nie! Wyzdrowieje?

Chyba tak. Byłam przy tym.

Rozstałam się z Hugh.

Kiedy wydobrzeje, wraca do Anglii.

Ominęło mnie wszystko, co ciekawe.

Jedno z wydrzątek zdechło.

Skarbie!

Ale drugie żyje.

Powiedziałbyś tak o ludzkich dzieciach?

Nie.

Hura! Zaraz się tym zajmę,

ale najpierw przedstawię wam mężczyznę mojego życia.

Donald, obejrzyj dziecko!

Zoltan. Znamy się od kilku dni.

Dobry wieczór.

Nie wie pan, gdzie była ta ręka.

Jest cudowny.

- Owszem. - Turek!

Niech dziecko wyjdzie.

Na zdrowie.

Błogosławione Królestwo Twoje,

w imię Ojca, Syna i Ducha Świętego

teraz, zawsze i na wieki.

Amen.

Módlmy się do Boga.

Odrzucasz Szatana, wszystkie jego pokusy

oraz jego wyznawców i nauki?

- Odrzucam. - Mam wypędzić Szatana?

Tak.

Zdmuchnij go i wypluj.

Jako ojciec chrzestny Leslie może wybrać imię.

- Nie mów mu. - Jakie by wybrał?

Leslie.

Chrzczę to dziecko, Angeliki,

w imię Ojca, Syna i Ducha Świętego.

Amen.

Wspaniały Leslie.

Nie wiem, czy to dopuszczalne,

ale dziękuję za ten zaszczyt.

Mój ojciec umarł, kiedy byłem mały.

Jeśli spotkałoby to Angeliki...

Boże broń...

Wybaczcie, choć pracujesz w tartaku, a to niebezpieczne.

Jeśli coś się stanie, pomogę wam.

Myślałem, że jestem pechowy,

i że bywam ciężarem.

Ale odbierając poród czułem,

że jestem szczęściarzem.

Spokojnie, złapałem.

To chyba przez olejek.

Rozważam kurs lekarski. Wysłałem zapytanie.

Chyba można go zrobić korespondencyjnie.

Hugh jest w drodze do Anglii.

W małym samochodzie, wypakowanym oliwkami.

Pełen nadziei.

Nie kochałam go dość mocno.

Ciekawe, co z Vasilią. Uciekła z Korfu.

Widzę ją, jak jedzie konno przez Toskanię, goniąc Hugh.

- Piszesz? - Tak.

Pożyczę ci powieść.

Gdybym chciał, też bym pisał.

Mógłbym też pływać. Niczego się nie boję.

Co Margo w tobie widzi?

Jazdy konno też się nie boję, jestem w tym świetny.

Nie jestem strachliwy.

Niedługo odpływam.

Żałuję, że cię nie kocham.

Nie szkodzi.

Z mamą i Hugh było tak samo. Jeśli w parze brakuje czegoś,

jak drożdży w chlebie,

związek nigdy nie wyrośnie.

Nie mamy drożdży.

Powodzenia z Zoltanem.

- Jest wspaniały. - Nie.

Gorszego chłopaka nie znalazłbym w więzieniach na całym świecie.

Mam więcej drożdży niż on.

Znów mi się podobasz, robisz się interesujący.

Doktor musiał biec, dziecko zjadło trującą żabę.

Weź syna.

No tak.

Już nigdy nie będę mieć czasu dla siebie.

Wahałaś się, czy nie wyjechać?

I tak bym został.

Pojechałbyś z nami. Nie ma ucieczki.

Zostańmy, ile się da.

Spróbuję być jak Spiros.

Kochać życie i ludzi.

Nieważne, czy to brzmi sentymentalnie.

Wracajmy do domu.

Gerry!

Margo!

Wreszcie bójka. Mam o czym pisać.

- Boże. - Zostaw.

Nikt się jeszcze o mnie nie bił.

Idziemy.

Gdzie Leslie?

Opowiada historię porodu siostrzenicy Lugaretzii.

W ostatniej wersji odbierał go, odpierając atak wydr.

Leslie!

- Co? - Nic!

Brawo, chłopie.

Bardzo was kocham.

Przepraszam.

Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska

Tekst: Maria Sobolewska