Original subtitles

Dziś jest ten dzień!

Moja seksowna diablica.

To moje.

Dziś jest ten dzień!

- W Anglii wychodzi moja powieść. - Brawo.

Przypaloną bułeczkę?

Wiesz, jaki dziś dzień?

Wychodzi jego powieść.

Czyli w księgarni ktoś wyjmuje książki z pudła?

Tak, ale...

Liczyłeś na triumfalny przemarsz po ulicach?

Nie, ale zwykle rodzina...

większość...

Nie przeczytaliście?

Opowiedz akcję, przymiotniki sobie dopowiem.

Tyram na targu, muszę podreperować naszą reputację po zatruciach.

Dziękuje.

WYSTĘPUJĄ

SCENARIUSZ

NA PODSTAWIE TRYLOGII GERALDA DURRELLA

REŻYSERIA

DURRELLOWIE

Powiedz Margo, że przyjechał jej duchowy przewodnik.

Margo, zakonna lekcja!

- Czytałeś? - Pierwszą stronę.

Dlaczego przerwałeś?

- Dobra książka! - Nareszcie!

Mówię o Biblii.

Czy oferuje wnikliwą analizę seksualności nastolatka

na przestrzeni dwóch kontynentów?

Jest w niej wszystko.

Nadal szukasz wydr?

Potrzebuję samicy.

Do rozrodu.

Co najlepiej schodzi?

Pierniki, ale ludzie przestali je kupować, bo Larry domalował im genitalia.

- Właścicielka wciąż wam grozi? - Nie.

Ale wiem, że nas obserwuje.

I to się nie zmieni, dopóki będziesz przyjmować zaloty Anglika.

Hugh po prostu cieszy się towarzystwem rodaczki.

Moja powieść. Właśnie wyszła.

Opowiada o młodzieńcu,

który szuka swojego miejsca w brytyjskim społeczeństwie...

- Nie wierzę ci! - Rób, co chcesz, ale ciszej!

Uważasz się za sprytnego, ale jesteś zimny jak ryba!

Nie zazdroszczę.

Ojca i Syna rozumiem, mam problem z Duchem Świętym.

Patrzcie.

Święta koza!

Jezus by się śmiał.

Tłumaczyłem ci - trzy postacie w jednej.

Jak w linie.

Opowiedz o życiu w zakonie.

Wydaje się takie spokojne...

ciszej!

Ciężko pracujemy.

Wyrabiamy likier z kumkwatów.

Dodajemy do owoców alkohol i cukier,

trochę pijemy, a resztę sprzedajemy.

Słodziutkie arbuzy i melony! Bardzo smaczne!

- Dzień dobry. - Witaj.

Polecam ciastka Eccles.

Powiedziałem Vasilii, że nie ma u mnie szans,

i że zawiadomię policję, jeśli będzie wam grozić.

Dziękuję. Skosztuj sera.

Sami doimy kozy, dość wolno.

Przyjdź na kolację. Daj się rozpieścić.

Naprawdę nie trzeba.

Podobno prawie wyszłaś za mąż za Svena Lundblada.

Dlatego nie spieszno mi do kolejnego związku.

Oczywiście.

Na Korfu nikt się nie spieszy.

Ale miejscowi umieją się zabawić.

Zapomniałeś już o porażce przy chutneyu?

Zrobię z nich likier. Pavlos podał mi przepis.

- Będzie gotowy za jakiś tydzień. - Wspaniały pomysł.

Możemy go robić razem.

Wspaniale. "Kumkwatowy likier Durrellów".

- "Naprawdę wyśmienity". - Czekaj.

"Kumkwatowy likier Durrellów - oddaj się rozkoszy".

Znasz się na słowach.

Nie możecie kraść przepisu mnichów.

Podróż duchowa zwykle kończy się w kieliszku.

- Gdzie Gerry? - Na drzewie albo w krzakach.

Wspaniała powieść. Śmiała, subtelna i nowoczesna.

Dziękuję.

Słyszałam, że nieźle płacą za wierszyki na pocztówkach.

Może mógłbyś je pisać?

Trudno uwierzyć, że jesteś kawalerem.

- Czy to sarkazm? - Przejęłam go od dzieci.

Razem z wszami. Dawno temu.

Spróbuję, ale w zasadzie nie piję.

Dlaczego?

W Bournemouth zbyt często popijałam gin.

Zguba matek.

Znowu to samo! Trzymasz go w szafie?

Tak, inaczej gra zbyt głośno.

- Długo tam siedzi? - Szafa jest duża.

Sven grał na akordeonie.

To nadwerężyło nasz związek.

Hektor, dość!

Jesteś albo szalony, albo bardzo pewny siebie.

Co byś wolała?

Dobrze się bawiłaś?

Jest niemożliwy.

Ale dość zabawny.

Myślałam o twoim pisarstwie.

Wreszcie. Podobało się?

Złe słowo. Czy jest prowokujące?

Pomyślałam, że jeśli nikt nie kupi książki,

Hugh może cię zatrudnić przy tłoczeniu oliwy.

Bądź milsza dla Larry'ego.

Jest mu przykro, że nikt nie dba o jego powieść.

Zwłaszcza ty.

Ja nie umiem kłamać, ale ty...

jesteś jego matką.

Nie ma Gerry'ego. Nie spał w domu.

Gerry?

Gerry?

Gerry?

Roger?

Gdzie on jest?

Rzadko bywa w domu.

Zniknął na całą noc! Ma 11 lat!

- Nie 12? - Spróbuj nadążać.

Gerry?

Gerry?

Gerry?

Musimy go szukać. Gdzie żyją te głupie wydry?

- W morzu? - Roger.

Gdzieś ty był?

Noc była piękna. Spaliśmy na dworze.

Chodź.

Znalazłem samicę.

Zobacz!

Potrzebujesz struktury.

- Kiedy ma się tyle lat... - 12.

Nie można żyć jak dzikus.

Larry, porozmawiajmy.

Co mogę zrobić?

Bądź inna?

Pomogę ci w karierze pisarskiej.

- Niby jak? - Mam pomysł.

- Nie masz? - Nie, ale jestem pomysłowa.

Zwrócono mi uwagę, że jestem nieczuła na wasze potrzeby.

Powiedział mi to Leslie.

Czuję się okropnie.

Przepraszam.

W porządku, ale nigdy więcej.

Zostańcie.

Na swoją obronę powiem, że jako matka muszę być

- dyrektorem cyrku, treserką lwów... - Nożowniczką?

I piękną akrobatką?

Dziękuję, chciałam powiedzieć: linoskoczkiem.

Ale straciłam równowagę w dawaniu wam wolności i w kontrolowaniu was.

Nie powinno się tresować lwów...

Musisz się uczyć. Nadal nie wiesz ile to 7 razy 8.

- 54. - 54.

56!

Będziesz policjantką Gerry'ego. Pilnuj, żeby nie wychodził z domu.

Nareszcie mam władzę.

Próbuję zarobić tyle, żebyśmy mogli tu zostać...

a przy tym staram się nie stracić rozumu i cieszyć się życiem.

Przeczytamy wszyscy powieść Larry'ego. Z przyjemnością.

Dla ciebie zbyt odważna.

Nie zawsze chcę z tobą rozmawiać,

bo dajesz mi do zrozumienia, że jesteś mądrzejszy.

Bogu dzięki, nie chcę od ciebie mądrości tylko...

wsparcia. Przywiązania.

I jedzenia?

Owszem.

Pochwał, wolności i bezpieczeństwa.

Na tym polega rodzicielstwo.

Obiecaj, że wszystko się ułoży.

Skoro jesteś taki mądry,

na pewno rozumiesz, że obie strony muszą włożyć wysiłek.

Ty też.

Nie zwracaj na mnie uwagi.

- Jestem zawiedziony. - Wiem.

Włożyłeś w powieść całe serce.

I czuję się jak oszust.

Wiele hałasu o nic.

Ta książka to pierwszy krok do wspaniałej kariery.

Boję się ją czytać, bo...

jesteś moim synem, krępują mnie opisy seksu.

To absurd.

Jak byś się czuł, gdybym opisała intymne sceny?

- W porządku. - Mów szczerze.

Trochę dziwnie.

Na szczęście...

mam genialny pomysł.

Pani Durrell! Proszę wejść.

Przepraszam za słoje z fauną.

Ja tylko na chwilę.

Zechciałbyś uczyć Gerry'ego?

- Nie. - Dlaczego? Uwielbia cię.

Wolę się z nim przyjaźnić.

- Warknął na mnie na wzmiankę o higienie. - Wybacz.

Chyba zmienia się w zwierzę.

Miał rację. Nie jestem jego ojcem.

Zawiodłam ich.

Myślałam też o Larrym.

Jest przygnębiony. Znam to.

Fajerwerki wybuchają tylko w głowie pisarza.

Właśnie. Może zorganizujemy wydarzenie,

na którym będzie mógł czytać swoją powieść?

Oczywiście. Grecja jest kolebką literatury.

Zajmę się tym.

Po co ktoś miałby słuchać głośnego czytania?

Żeby poznać fascynującego autora,

zadać mu pytania.

"Jaką masz maszynę?"

Idź pozbieraj fasolę.

- Poprzyklejam etykiety do likierów. - Dobrze.

Nasza właścicielka. Czym mogę służyć?

Pragnie cię, ale to minie.

- Mówisz o Hugh? - Rozumiem mężczyzn.

Napisz książkę dla kobiet, chętnie poczytamy.

Jestem ładniejsza i młodsza.

Działasz mi na nerwy.

Nie byłam zainteresowana Hugh, ale...

chyba zmienię zdanie.

Był już listonosz?

- Gdzie? - Tu.

Po co ci listy? Przynoszą złe wieści.

Liczyłem na telegram z gratulacjami.

Albo na pochwalne haiku od znajomych pisarzy.

Najlepszy syn.

- Mamy spotkanie biznesowe. - A, tak.

Punkt pierwszy: kampania reklamowa.

Powinniśmy przejść się po barach i sklepach.

Idź sam.

Zajmuję się wyrobem likieru.

Idzie ci świetnie.

Dzięki. Co ty będziesz robił?

Planował.

Co?

Strategię.

Jaką?

Właśnie. Od czego mamy zacząć?

Zbierz więcej kumkwatów.

Dobra.

- Witaj, Theo. - Co muszę zrobić, żeby się napić?

Zapłać 10 drachm. Wpiszę jedną skrzynkę.

Mało piję. Lubię swoją wstrzemięźliwość.

W słowie "likier" nie ma tylu "e".

Uważamy z twoją matką, że należy zareklamować twoją powieść.

Przeczytałem sporą część.

- To jest coś. - Dzięki.

Masz ulubioną postać?

Mężczyzna.

W poniedziałek odbędzie się spotkanie, na którym przeczytasz fragmenty.

Wspaniale!

Wybiorę kilka.

Przy okazji zdobądź zamówienia!

Organizujemy czytanie mojej powieści. Jesteś pierwszym gościem!

Jesteśmy tępi czy źle się to czyta?

Nie przepuszczę literackiego wydarzenia roku.

Jedynego, jeśli nie liczyć zeznań podatkowych.

Poetyckie. Poezja wszystko psuje.

"...rzucony przez ocean"

Syn będzie czytał swoją powieść.

Po angielsku, ale to bardzo melodyjna proza, jak symfonia...

Smakują bosko. Spróbuj.

"Przygryzła dolną wargę i zmrużyła oczy".

To moja powieść "Szczebioty kochanków".

Będę ją czytał o 17.00.

- Pomożesz mi? - Jestem zajęty.

"Jej gładka skóra..."

Oby się udało.

Larry jest twardy.

Udaje.

To był mój pomysł. Jeśli nie wyjdzie, Larry mnie znienawidzi.

- Już dobry? - Jeszcze nie.

- Cierpki ale obiecujący. - A ja?

- Sącz. - Sami sobie sączcie.

Sprzeciwiam się dyskryminowaniu kobiet.

Niezłe.

Zobacz moje wydry!

- Przygrywam im. - Po co?

Mama mówi, że Hugh jej gra.

Nie działa.

Może wolą buzuki?

Spiros! Jak miło.

Pani Durrell.

Pomożesz mi? Od tygodnia szukam nauczyciela dla Gerry'ego.

Nie potrzebuję! 7 razy 8 to 56!

A 9 razy 6?

- 54. - Nie dam się nabrać.

Wiedza jest jak świetlik - piękna i rozjaśnia ciemność.

Będziesz go uczył?

Podziwia cię, znasz się na liczbach...

- Czyżby? - Chętnie. Lubię dyscyplinę.

- Nic z tego. - Wspaniale!

- Mieszam ją z żartami. - W porządku.

Kiedy możesz zacząć?

Teraz!

Nie jestem aż tak złą matką.

Przeliteruj: śródziemnomorskie.

Ś - R - U otwarte...

Źle! Mój nauczyciel zamknąłby mnie w szafie!

To trochę potrwa.

Różnica między lepszymi Grekami a Turkami...

- To było wczoraj. - Jutro też wrócimy do tematu.

Różnica jest taka:

Turcja jest nieciekawa i nudna.

- Mogę nakarmić pelikany? - Skup się!

Żadnych pelikanów ani wydr.

Masz się uczyć jak w szkole, tego żąda pani Durrell.

Bogowie, ty płaczesz?

Nie.

Bo twoje wydry się nie kochają?

Przez twoje uczenie.

Przypominasz mi nauczycieli z Anglii.

Nie było mi tam dobrze.

Wybacz.

Jeszcze pół godziny, spokojnie.

A jeśli nikt nie przyjdzie?

Grecy kochają literaturę. I zaprosiłeś znajomych.

Ściągnij ludzi z ulicy.

Pogadaj z nim, mnie ma dość.

- Kto to? - Widownia.

Witam.

Albo pomyliłem dni, albo sala powinna być mniejsza.

- Jak w "Alicji w Krainie Czarów". - Niezłe pustki.

Kiedyś będziemy się z tego śmiać.

Choć raczej nieprędko.

Polecam likier z kumkwatów, ma specyficzny posmak.

Anglicy na pewno pokochali twoją powieść.

My też nie chodziliśmy na wieczorki greckich autorów.

Dziękuję...

To świetny pisarz.

Zostanie, jeśli będzie jedzenie.

Dziękuję, że przyszliście. Obydwaj.

Ze względu na brak frekwencji, odwołuję czytanie.

Na wypadek gdybym nic więcej nie napisał, powiem tylko, że...

dziękuję za przypomnienie mi, że pisanie jest jak leżenie przy drodze

i proszenie o uwagę.

Dziś...

zostałem rozjechany.

Gdzie Louisa i Hugh?

Nie musieli się dobrze bawić.

Larry! Byłem na poczcie.

Zdziwił mnie brak listów.

Listonosz bał się zwierząt Gerry'ego.

"Gratuluję powieści. Wszyscy mówią, że masz nowatorskie podejście do języka.

Poza tym jestem pijany".

"Świetne recenzje, szkoda, że cię tu nie ma.

Nie tu, bo siedzę w więzieniu".

- "Łebski drań!" - Mówiłem, że jest dobra.

Bałem się, że ludzie tego nie zrozumieją.

Siadam do nowej powieści, jeszcze lepszej.

- Będzie więcej zwierząt? - Nie.

- Złoczyńców i spisków? - Nie.

- Będzie o mnie? - Nie.

- O mnie? - Nie.

Świętujemy?

Hugh!

Witaj!

Dlaczego nie przyszedłeś na czytanie mojego syna?

Nie sądziłem, że to takie ważne.

Wypadałoby.

Nikt nie przyszedł.

Za późno, żebym zmienił wymówkę na wypadek przy tłoczeniu oliwy?

Było wiele ofiar.

To samolubne, ale wolę, kiedy jesteśmy sami.

W pakiecie mam całą rodzinę.

Ich potrzeby są moimi.

Myślałem, że przyjdzie Sven.

Chciałem być taktowny.

Skąd mogłeś wiedzieć?

To było ważne dla Larry'ego i dla mnie.

On nie jest tak gruboskórny.

Moje zdrowie!

Oblewamy powieść.

Słusznie, oblejcie ją.

W sensie, że pijemy. Za ciebie i za Korfu też.

Chyba zawiodłam Pavlosa.

Może nie jesteś dobrą zakonnicą, ale masz dobre serce.

Wszyscy mają dobre serca.

Nawet źli ludzie.

Alkohol dodaje mądrości.

Chodź, Gerry!

Cześć.

Przywiozłem ci prezent.

Wybacz, że na ciebie krzyczałem.

Dziękuję!

- Sroki! - Tak, soroki.

- Sroki. - Przecież mówię.

- Sro-ki. - So-ro-ki.

Uważaj, żeby niczego nie ukradły.

Sroki to złodziejki.

- Likieru? - Dzięki, rodzina na mnie czeka.

Jednego.

Wiem, że się różnimy.

Ale różnica to nie to samo co rozbieżność.

Nie.

Dogadujemy się.

Mamo! Picie jest takie fajne!

Spiros przyniósł mi sroki.

- Uciekły. - Nie umiem zdobywać przyjaciół.

Może z powodu...

Twarzy?

- Szortów? - Kto wie.

- Nie masz łaskotek! - Rano będziesz żałował.

Jadę do domu.

Powieść się podoba!

Gdzie byłaś?

- Nigdy cię nie ma. - Kochanie...

Larry! Sroki są u ciebie.

Nowa powieść! Jest jeszcze lepsza!

Oddawajcie!

Pani Durrell!

Przyniosłem modlitewnik dla pani pięknej, uduchowionej córki.

- Margo! - Theo!

Spróbuję przejść po wodzie.

Święty Mikołaju, patronie morza, ocal go!

Ratuj go, Jezu!

Nawet nie powiem - a nie mówiłam.

Kieliszeczek z rana?

Bardzo zabawne.

Staram się nadążać.

Wczoraj wy byliście przezabawni.

Kochana Margo, zasugerowałam Pavlosowi,

że nie jesteś gotowa na złożenie ślubów.

Dzięki.

Chyba za bardzo lubię chłopców.

Zrozumiał to, kiedy zaprosiłaś go na pływanie nago.

Dzień dobry.

Z plusów - naprawiłem klatkę sikorek.

Nigdy ci nie wybaczę.

Przez te ptaszyska pół maszynopisu trafiło do Morza Jońskiego.

Trzeba go było schować.

Nie cierpię tego domu i złodziejskiego ptactwa!

- Nic dziwnego, że nie mogę się skupić! - Winisz wszystkich poza sobą.

Który pisarz mieszkał z rodzicami?

- Jane Austen. - Wybitna proza.

Czytanie okazało się fiaskiem.

Niepotrzebnie pozwoliłem matce urządzać mi życie.

To wina kaca, on nie myśli rozsądnie.

Myślę.

Wyprowadzam się.

Proszę bardzo.

Idź.

Chyba jest niezła, bo nic nie rozumiem.

Nie wierzę, że Larry się wyprowadza.

Żeby mieszkać nad barem!

Dzień dobry.

Pyszne drożdżówki.

Jakbym była znów w Anglii!

Na czytaniu Larry'ego podawaliśmy je za darmo.

Nie mogłam przyjść.

No tak, na Korfu tyle się dzieje!

Kina, teatry, premiery innych powieści.

Potrafisz być złośliwa.

Czuję się winna.

Nie wspierałam Larry'ego,

więc wyżywam się na innych.

Ustaw odpowiedni przepływ powietrza i nie skręcaj zbyt mocno zaworów.

Tak naprawia się gaźnik.

Wystarczy mechaniki, pora na filozofię.

Moja brzmi: kobiety to boginie.

Poza Turczynkami.

Za to Amerykanki są zbyt hałaśliwe.

Dziękuję za pomoc, ale możesz przerwać.

- Jestem mniej surowy. - Nie o takiej edukacji myślałam.

Mamo!

Mamo!

O co chodzi?

Co się dzieje?

Wreszcie będą spółkować!

Nie wiem, co wprowadziło je w nastrój.

Samice? Któż to wie.

Mężczyźni zawsze są w nastroju.

Wiecie, gdzie mnie znaleźć. Nad barem Costasa. Jadę.

Nie odchodź.

Otworzymy nowy biznes - czyszczenie butów.

Kupimy szczotki i znajdziemy punkt w mieście.

- Raczej nie. - Jasne.

Skończę czytać, choćbym miała umrzeć.

Dzięki za pochwałę.

Często się nie zgadzamy, ale...

mogę przenieść część zwierząt do twojego pokoju?

- Nie. - Dziękuję.

Nie możesz.

Zostań.

Słuchaj matki.

Nie mam wyboru.

Jesteś dobrą matką.

Jest mi tu za wygodnie.

Najlepsi pisarze mieszkają w surowych warunkach.

Jeden siedzi w więzieniu.

Nigdy się nie biłem - jak mogę o tym pisać?

Zmyślaj. Jane Austen nie brała udziału w bójkach.

Podobno rwała się pierwsza.

Jestem w połowie książki.

Nie licząc sprośności...

jest urzekająca.

Jestem dumna.

Znów czuję się jak wdowa.

Będę czekać, ale ciebie nie będzie.

Jest tak samo dobry jak wasz.

Sprzedam po rozsądnej cenie. Razem ze wspólnikiem...

odchodzimy od sprzedaży alkoholu.

Chodźcie.

Dziękuję, miło z twojej strony.

Liczyłem na zapłatę!

Tu pani jest!

Chyba przydałby się pani drink.

Co się stało?

Mój syn...

się wyprowadził.

Wciąż jest pani dzieckiem.

Zrozumie, jak bardzo pani potrzebuje.

Zapraszam.

Nie jadę do pana.

Czai się tam zbyt wielu skrzypków.

Mam lepszy pomysł.

- Jakie steki pani lubi? - Takie, których nie muszę smażyć.

Cienie rodzicielstwa.

Nie ma pan pojęcia.

Jeszcze parę kieliszków i też o wszystkim zapomnę.

Świadomość jest przereklamowana.

Pomogłabym, ale mam dziś wolne.

Dziękuję za wszystko.

Zamówiłem spadającą gwiazdę, na...

teraz.

Trzeba chwilę poczekać.

Nie powiem - a nie mówiłam.

Poranny kieliszeczek?

Zamknij się.

Przyda ci się.

Zbadałem samicę wydry, co nie było łatwe,

i nie wiem, czy jest w ciąży.

Chyba tak.

Jest niechlujna i humorzasta.

Chyba spółkowali za naszymi plecami.

Też bym tak robiła w klatce z facetem.

Dzień dobry.

Oto moja ofiara!

Pan Kralefsky będzie cię uczył.

Poczytaj sobie...

przed pierwszą...

lekcją.

Wspaniale!

Florence!

Źle wyglądasz.

Ty też.

Za dużo wypiła.

Chcę wyjaśnić, dlaczego nie przyszłam na czytanie.

- Nic się nie stało... - Byłam chora.

Spodziewam się dziecka.

- Florence! - Źle się czułam,

- ale chciałam mieć pewność. - Oczywiście.

- Moja córka też jest w ciąży. - Gratuluję!

Teraz jest wiedźmą.

Przepraszam.

Florence też piła?

- Nie. - Będzie miała dziecko.

Uroki macierzyństwa!

U niektórych rekinów ciąża trwa 3,5 roku, wy macie łatwo.

Nie tylko ty jesteś zajęta.

Skąd ta cisza?

Bo Larry tu nie mieszka.

Larry!

Postaw mi drinka.

Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska

Tekst: Maria Sobolewska