Original subtitles

Hı hı.

Görebiliyoruz...

Siktir.

Çalış.

Çalış.

Çalış.

Stannard.

Stannard, beni duyabiliyor musun?

Otur.

Ve ben... şey, ben ayrı düştüm, şey,

diğerlerinden, sanırım iyiyim ama nerede olduğumdan emin değilim, şey...

Daha önce hiç bu kadar uzağa gitmemiştim, o yüzden biliyorum...

Burada bir... şey var,

tam olarak

göremedim,

ama burada başka bir şey... başka bir şey daha var.

Size ihtiyacım var, tamam mı?

Beni gelip almanız lazım, lütfen.

Siktir, buraya gelip beni almanız lazım.

Gelebilir... gelebilir misiniz?

Lütfen Stannard.

Stannard!

Siktir, siktir!

[Çığlıklar]

Ah!

Ah! Ah! Ah!

Ah!

Ah! Ah!

Ne?

Ah!

Hepimizin döngüleri, alışkanlıkları vardır.

Bizi bir kısır döngüye hapseden davranışlar...

Defalarca aynı çözümlere başvurup,

her seferinde sizi yeni bir yere götüreceklerini düşünürsünüz.

Ama götürmezler.

Yine de bu, en az direnç gösteren sinirsel yoldur.

Kendi çizdiğiniz bir yol.

Çocukken sizi güvende tutan yol budur.

İnsanları size zarar vermeden önce uzaklaştırmayı öğrenirsiniz.

Ve şimdi bir yetişkin olarak hâlâ aynı yere,

başladığınız yere saplanıp kalmışsınız.

Merhaba.

Yani, kimsesiz değilim.

- Çalışanlarım ve müşterilerim var. - Kimsesizsin demedim.

Yalnızsın dedim.

İnsanları kırıyorum. İstemiyorum ama yapım böyle.

Yani belki de yalnız kalmayı hak ediyorumdur.

Sence herhangi biri yalnız kalmayı hak eder mi?

Bilmiyorum ama belki de o kadar kötü bir şey değildir, yani...

Yalnızlık hissi çok derinlere işlemiş.

Anlıyorum. Hayallerimiz vardı ve onlara karşı büyük bir dirençle karşılaştık.

Bu hayalleri gerçekleştirme konusunda pek destek görmedik.

Ve tekrar tekrar yara aldığımızda,

bunu beklemeye başlarız. Şunun gibi: 'Ah,

bu yolu biliyorum, nereye çıktığını biliyorum.'

Peki, yeni bir yol çizip bunun nereye,

çıktığını görmek ister misin? - Tabii.

- Neden olmasın? Sonuçta buradayım. - Harika.

Öyleyse daha önce yaptığımız bir egzersize geri dönmek istiyorum.

Rol yapma egzersizi. - Ah...

- Şu oyunculuk işi. Evet, bunu yaparken kendimi aptal gibi hissediyorum. - Biliyorum,

ama birkaç dakikamız var. Hadi, şey... evet.

Biraz deneyelim.

Pekâlâ.

Sahneyi kuralım.

Barbara'nın seni terk ettiği geceye dönelim. - Ah,

beni kendi evimden kovduğu geceyi kastediyorsun. - Evet.

- Ben kendimi oynuyorum. - Ben de Barbara olacağım.

Bu arada orası benim evim, parasını ben ödüyorum.

Biliyorum.

Pekâlâ.

Tamam, şey...

Eve geç gelmiştim, ne kadar geç hatırlamıyorum.

O çoktan uyumuştu, belki gece yarısı falandı.

Genelde benden önce yatar... Tanrım, neyse önemi yok. Mesele şu ki,

mutfaktaydım,

ve şey... bardak.

Bardağı kırdım.

O da ne olduğuna bakmak için

koşarak aşağı indi ve olaylar büyüdü.

Peki ne hissediyorsun?

Şey, ben... sarhoştum ve şey, kendimi...

aptal gibi hissettim. Kızgındım çünkü...

- Çünkü bardağı kırdım. - Bunu bana söyleyebilir misin?

Neyi? Yani Barbara'ya mı?

Evet.

Seni uyandırdığım için özür dilerim.

Belki eve daha erken gelseydin,

akşamı birlikte geçirebilirdik.

Çalışıyordum, biliyorsun.

- İşten sonra doğruca eve geldim. - Bana karşı dürüst ol,

lütfen. Nefesinden kokusunu alabiliyorum.

- Birkaç bira içtim. - Birkaç mı? - Şey,

zor bir gündü.

- Kafa dağıtmaya ihtiyacım vardı. - Tek yaptığın kafa dağıtmak zaten.

Sürekli dükkândasın.

Çocuk istiyorsun, değil mi?

- İkimiz de istiyoruz. - Şey,

aile kurmak para gerektirir, biliyorsun.

Yani birinin çalışması gerekiyor. Tabii eğer

bu devirde profesyonel öğrencilik bir meslek sayılmıyorsa.

Bu haksızlık, biliyorsun.

- Ara vermek zorundaydım. - Şey,

ayak uyduramıyorsan bu benim suçum değil. Daha hukuk fakültesini

bile idare edemiyorken nasıl avukat olacaksın?

Her şeyin parasını kimin ödediğini sanıyorsun?

Sen kampüste 30 yaşında Pelinsu gibi elinde Starbucks bardağıyla

fink atarken...

Sana bir ipucu vereyim:

Ben.

Okulunun parasını ben ödüyorum.

Okula verdiğin aranın parasını ben ödüyorum.

- Başını soktuğun evin parasını ben ödüyorum. - Şimdi ben konuşabilir miyim?

Hayır, hayır!

Çünkü şunu bilmek istiyorum,

mezun olmayı başarırsan ne olacağını sanıyorsun?

Biliyorsun, bir çocuk peydahlarsın,

sonra da faturayı bana yıkarsın. Yoksa sen hayatında ilk defa

çalışacak kadar meşgul olduğun için,

evde kalıp alt değiştiren ben mi olacağım?

- Hayır, şu an çok... -

- ...acımasızsın. - Dürüst oluyorum. Senin de hep istediğin bu sanıyordum!

Sırf sen mimar olamadın diye,

benim de olamayacağım anlamına gelmiyor. Ben lanet olası bir mimarım!

Lanet olsun, sadece boktan mobilyalar satmaya mahkûm oldum,

çünkü birileri o koca kıçını kaldırıp bana yardım etmiyor!

Nasıl hissediyorsun, Clark?

Ah, benimle mi konuşuyorsun?

Şu an, burada.

Şey...

Özür dilerim, şey yapmak istememiştim...

biliyorsun, sinirlenmek veya kendimi kaybetmek falan.

Biliyorum.

Bütün bu egzersizin amacı da bu zaten.

Ne hissettiğini anlamak için bu iyi bir başlangıç,

ve sonrasında yeni bir yol belirlemeyi öğrenmek için.

Tepkin aslında oldukça normaldi.

Ah, bu benim.

Şey...

Heya!

Tayfalar! Zar zor kazandığınız dublonlarınızı

aşırı pahalı mobilyalara harcamaktan yoruldunuz mu?

Sizi havalara uçuracak

fırsatlar mı arıyorsunuz? Öyleyse Kaptan Clark'ın

Osmanlı İmparatorluğu'na gelin! Santa Clara Vadisi'nin en sevilen

deposu ve teşhir salonunda yatak odaları,

oturma odaları, yemek odaları, çalışma odaları

ve banyolar bulacaksınız.

Hem de bolca! İlk kez ev sahibi olanlar, sizi unutmadık.

Küçük Billy'nin ilk beşiğini arayan taze ebeveynler,

sizi de unutmadık. En son modern tasarımlardan,

geçmişin klasik tarzlarına kadar

hepsi burada ve hepsi sudan ucuz! Ne haber Polly?

Kredi notunuzdan mı endişeleniyorsunuz? Kaptan Clark diyor ki:

Kredi yoksa problem de yok!

Yüksek kalitenin açık denizlerine yelken açın

ve para dertlerinizi kapıda bırakın! Bugün içeri adım atın

ve hayalinizdeki L koltuğu,

şezlongu, mutfak

masasını, ayaklı

lambayı ve karyolayı buradan alın,

Kaptan Clark'ın Osmanlı İmparatorluğu'ndan! Capitol ve Tully'nin köşesinde,

680'in hemen çıkışında. Bugün içeri adım atın,

ayaklarınızı uzatın

ve kendi imparatorluğunuzun tadını çıkarın. Çünkü her sultan

bir tahtı hak eder.

Ve burada, üzerinde adınızın yazdığı bir tane var...

Yok artık!

Mark, iyi misin?

Kamerayı kapat.

Hayır, hayır.

Bu iyi, kamera arkası görüntüleri olur dostum.

Şu lanet kamerayı kapat!

Evlat...

- Şey... yardıma ihtiyacın var mı? - Ah,

hallediyorum, bende.

Şey, bir daha çekiyor muyuz, yoksa... Kat,

artık bu kapıyı açabilirsin.

Zaten açığız.

[Gülüşme]

Biliyor musun,

dostum hâlâ anlamıyorum.

Korsan mısın yoksa sultan mı?

Böyle şeyleri netleştirmek iyi olur ve... Çeneni kapa.

Ucuz sunta saçmalığı. Şunları temizle,

olur mu Eric?

Bunun için kusura bakma.

- Durum nasıl? - Şey,

çoğu sorunsuz.

Eğer faturan yüksek geliyorsa,

bu senin sorunun. - Peki ya mesai saatleri dışındaki kesintiler ne olacak?

- Bilmiyorum, floresan lambalar şalteri attırıyor olmalı. - Ah,

dükkân kapandığında tavan lambalarını kapatıyorum, zaten güç

tuhaflaşmadan önce.

Bu sadece faturaları düşürmez miydi?

Şalter kutun nerede?

Uzman değilim ama daha önce kontrol ettim ve her şey yolunda görünüyor.

- Işıkların titrediğini söylemiştin. - Evet,

eski dükkân sonuçta, yapıyor öyle. Sadece aynı anda olmuyor. Bir gece

üst katın elektriği gidiyor, ertesi gece

aşağısı gidiyor.

Hiçbir mantığı veya şey...

- Bunu hangi cehennemlik kurdu? - Şey, bina zaten tesisatlıydı.

Yani eski tarz ama o kadar da eski değil.

Şuna bir baksana.

Bu önceden de var mıydı?

Belki fark etmemişimdir. Dediğim gibi uzman değilim. Neden?

Neden... neden o tarafa gidiyor?

Daha iyi bir soru:

Nereye bağlı bu?

Ha?

Kat, elektrik ne durumda?

Ne? Yukarıda bir şey

oldu mu?

Fare geri dönmüş.

Ama elektrik var.

- Evet, fareyi öldürdük sanıyordum.

- BİR fareyi öldürdük.

Yani sorun bu mu?

Sanmam.

Elektrik devrenin bu kısmından geçemez bile.

Öylesine duruyor.

Sanki bir ahmak onu oraya öylece sokuvermiş gibi.

Evet.

Hiç camın arkasında yaşıyormuşsunuz gibi hissediyor musunuz?

Hayatın akıp gitmesini izleyen,

ama ona asla gerçekten adım atamayan biri gibi...

Belki de içinizdeki pencereyi açmanın zamanı gelmiştir.

Kendi tasarımınızın yazarı olabilirsiniz.

Çünkü hepimiz hayallerimizi gerçekleştirmek için bir şansı daha hak ediyoruz.

Değişimin mümkün olduğuna inandığınız an,

zaten başlamışsınız demektir. 'İçinizdeki Pencere'yi ve beraberindeki

Dr. Mary Klein'ın hazırladığı üç bölümlük sesli rehber programını sipariş edin.

Şimdi sadece yirmi dört doksan

beş artı kargo ücretiyle! Hemen bir sekiz

yüz beş yüz elli beş sıfır

bir doksan dokuzu arayın.

Yeni bir yol çizmek için asla çok geç değildir.

Yani hâlâ kâğıtlarla kafayı bozuyorsun,

etiketlenmiş bantlı klasörlere

ve elinde anahtarı olan herkesin açabileceği kilitli bir dosya dolabıyla.

O küçük sinyal bir asteroit değil, bir uzay gemisi ve

peşimizde, giderek yaklaşıyor.

İmkânsız.

Şu an bizi bulamazlar, radar alanımız yok.

Bunu biliyorum,

ama buluyorlar.

Radarımıza sızabilen gizli bir cihaz olması muhtemel.

Kahretsin.

Ve...

Bunu kendine neden yaptın?

Buraya nasıl geldin?

Bilinciniz,

sürekli evrilen ve anılarla dolu bir odadır.

Ancak hayatta yol alırken,

eğitilmemiş bir zihin duvarlar örmeye başlayabilir,

bariyerler kurabilir.

Kendisini dış dünyadan korumak için.

Bu doğal bir tepkidir, çoğu zaman farkında olmadığınız bir şeydir.

Fakat kontrol altına alınmazsa,

kendinizi kapana kısılmış hissetmenize neden olabilir.

Dışarıdaki dünyanın

sizsiz daha iyi olduğuna ikna olabilirsiniz.

Kurduğunuz ilişkileri hiçbir zaman hak etmediğinizi

düşünüp, hayatınızın gözlerinizin önünden akıp gitmesini

yalnız bir pencerenin ardından izlemeye razı olabilirsiniz.

Şimdi onu açmanıza yardım edebilirim.

Çünkü pencere kilitli değil.

Mandalı hiçbir zaman bozuk değildi.

İçeri adım atmaya hazır mısınız?

Böylece bir zamanlar size ait olanı geri alabilir

ve hayatınızın kontrolünü yeniden elinize geçirebilirsiniz.

Yaşamak istediğiniz hayatı.

Geçmişin travmalarından kurtulmuş,

kendi inşa ettiğiniz sınırlardan arınmış,

ve kendi çizdiğiniz yolu seçmekte özgür bir şekilde.

Hey,

kovboylar ve inek kızlar! Rio Grande'nin bu yakasındaki

en iyi fırsatları mı yakalamak istiyorsunuz?

Yee-haw diyorum size, yee-haw!

Burada, Big Waves'te,

dinamit gibi setlerimiz size

kendinizi turnayı gözünden vurmuş gibi hissettirecek.

O yüzden başka bir yere gitmeyi aklınızdan bile geçirmeyin.

Big Waves! Sadece kapıdaki tabelaya bakın!

Lanet olası bok parçası.

Biraz daha...

Aşkım.

Merhaba.

Sonunda...

Ashley haber sunucusu beyefendi...

Aşk şarkısı, güzel hanımefendimin gönüllü sesi...

ve trajedinin ortağı hanımefendi.

Aslamoreg, ana bakım benim ve bunu görmezden geliyorum.

Konnichiwa

Nasılsınız, Bach'a söyleyin.

Hepsi hayır diyor, bir saat içinde ölebilirsin.

Kutsal selamlamana da teşekkür edebilirim.

Yapmayacağım.

Bak, otoyollara bir mektup bırakıyorum.

Reagan ve oğlu Marian için her şeyi yapabileceğimi söyledi.

Nasıl yapacağımı bilmiyorum.

Merhaba.

Git.

Kimse var mı?

Ve...

Evet.

Ve...

Git.

[Gülüşme]

Hı hı.

Şalom.

Allah, Orduların Rabbidir.

Yavaş.

Tanıştığımıza memnun oldum.

Şanghay'ı paylaşıyoruz.

Burası neresi?

Eğer ihtiyacın yoksa, keyfine bak.

Ne yapabilir miyim?

Orada yaşamayı dilemeyeceğimi söyleyemem.

Geciktiğim için üzgünüm, şey, trafik berbattı ve erken çıkamadım.

Elimizdeki zamanı kullanalım.

Bugün nasılsın, Clark?

Nasıl görünüyorum?

İyi, biraz yorgun.

Belki de bok gibi görünüyorumdur.

Bir şey sorabilir miyim? Ve bunun yanlış bir cevabı yok,

bunu biliyorsun. Şu an alkollü müsün?

Neden öyle söylüyorsun?

Nasıl yani?

Cuma gününden beri

tek damla içmedim. Bok gibi görünmemin sebebi de bu herhalde.

Sana bir şey sorabilir miyim?

Tabii.

Hiç birini zorla

akıl hastanesine yatırdın mı?

Yıllar içinde birkaç kez, gerektiğinde... Ne... ne

Bunu gerekli kılan şey nedir?

Eğer kişinin kendisine veya başkalarına tehlike oluşturduğuna inanırsam

veya kendilerine bakamayacak kadar âciz durumdalarsa.

Tamam.

Tamam.

Şey... dükkânda bir şey buldum.

Tamam.

Ne buldun? Şey...

Bir yer... Ben...

Bir yer buldum.

Bir yer mi?

Sanki şey gibi...

Sanki dükkân sadece... şey,

devam ediyor, sanırım, anlıyor musun?

Yani bir duvar var ve duvarın diğer tarafında

dükkân devam ediyor.

Sanki... sanki

kendisinin bir kopyası gibi... Ben...

Girişi saklamak için aynalar falan

kullandıklarını düşündüm.

- Bilmiyorum. - Özür dilerim,

seni takip edemiyorum. Bu daha önce

bilmediğin bir oda mı?

- Hayır. - Tamam, yani sen...

İçeri giriyorsun ve ilk başta

sadece bir ofis binasına benziyor,

devasa bir ofis binası gibi. Şey,

ve sonra... ama sonra devam ediyorsun ve,

ve sonra fark ediyorsun ki...

bunların hiçbiri mantıklı değil. Bu şey gibi, şey... hayal et,

daha önce hiç köpek görmemiş birine köpeği tarif ediyorsun

ve sonra ondan onu çizmesini istiyorsun.

Bazı şeyleri doğru yapabilirler, bilirsin,

ama her şeyi doğru yapmalarına imkân yok. Biliyorsun,

şeytan ayrıntıda gizlidir.

Yani uzaktan baktığında onu

bir köpek sanıyorsun ama sonra yakından bakıyorsun...

Bana neden öyle bakıyorsun?

[Gülüşme]

- Sadece anlamaya çalışıyorum. - Ah,

biliyor musun, bir psikiyatriste göre

berbat bir poker suratın var.

Anlattıkların kulağa fantastik gelebilir

ama tehlikeli değil.

Bu ofislerde hiç insan var mı?

Gördüğüm kadarıyla hayır. Şey duyuyorum,

ayak sesleri var ve sonra,

ben bakmazken eşyaların yeri değiştiriliyor.

Kulağa nasıl geldiğini biliyorum,

ama anlaman lazım, orası devasa.

New York metro sistemi gibi devasa. Yani, bildiğim kadarıyla

orada görmediğim yüzlerce insan olabilir.

Bak, bu bir labirent gibi, sadece uzayıp gidiyor.

Bazen kaybolmaktan korkuyorum.

Sence neden bu yeri başka kimse bulamadı?

Bilmiyorum, giriş alt katta,

yani bütün yapı muhtemelen yer altında. Biliyorsun,

şehir haritalarında yok, girişleri gizli.

Kim aramayı akıl eder ki?

Sana inanmadığımı

söylemiyorum.

Ama Cuma gününden beri içmediğini sen kendin söyledin.

- Sence bunun... - Clark.

Hayır, hayır!

Eğer bu doğruysa sana... sana yalvarmam...

gerekecek...

Hayır.

Buraya kanıtla döneceğim ve sen de

bana ciddi bir... siktir, bir özür borçlu olacaksın.

Ve...

Evet.

Hey Kevin Clark.

Hımm, bekle, bekle.

Bekle, bekle Cat.

Geliyorum Cat, tamam.

Geliyorum, bak.

Has siktir, bu ne?

Evet, özür dilerim, şey... yarın ne yapıyorsunuz?

Neden bahsediyorsun?

Size en fazla iki saatlik mesai ücreti öderim.

Tamam da ne için ödeyeceksin?

Araştırma için.

Kamerayı hazırladın, tekrar...

...tekrar ödünç alabilirsin.

Doğru.

Tamam, kayıttayız. Burada bazı zımbırtılar var.

Dur tabelaları ve bir ip var. İp ne için, erzak falan mı?

Oh, harika.

Bizi bağlayacak.

Hayır.

Kendi kendimizi bağlayacağız.

Hmm, fantezi ha. Bize hâlâ burada ne yaptığımızı söylemedin.

Oğlum, söyledim ya, araştırma.

Bunlar malzeme ve onları araştırma için kullanacağız.

Anlaması o kadar da zor değil.

Tamam da neyin araştırması? Daha net olmalısın dostum.

Kapıdan geçeceğim.

Ne kapısı?

Şu kapıdan.

Diğer tarafa da bantla bir şerit çektim...

...sırf dönüş yolumuzu bulmamıza yardımcı olsun diye.

Bobby.

Ne var? Bak, biliyorum...

...kulağa delice geliyor ama beni takip edin, tamam mı?

Güneş doğmadan dönmek istiyorum.

Oğlum saat daha akşam dokuz falan.

Siktir, bu da ne?

Ah siktir! Clark!

Has siktir, nasıl yaptın...

Oğlum, sen az önce...

...gördün mü? Kesin dış güçlerin oyunu bu amına koyayım.

Ananı sikeyim sen ne yaptın az önce...

Ne? Nasıl amına koyayım... Lozan'ın gizli maddesi mi bu, duvardan nasıl geçti lan bu?

Dur, lütfen!

Bu da ne amına koyayım, Clark?

Neredesin?

Ben, sen de... sen de gördün mü?

Nereye kayboldu...

...amına koyayım? Evet.

Bobby, gördüm. Kapıdan nereye adım attı?

İyi olacaksın. Ne?

Hayır, bize neler olduğunu anlat.

Şunu izle.

Hayır Bobby, bekle.

Bobby bekle, ne yapıyorsun?

Bir dakika.

Has siktir.

Oğlum...

Oğlum, bu nasıl mümkün olabilir? Bobby, tamam.

Neredesin?

Ne oluyor amına koyayım?

O da ne? Hayır, hayır, hayır Cat, sıkıntı yok, her şey yolunda.

Sadece... sadece gelip bunu görmen lazım.

Yani, değil mi? Bak.

Gördün mü? Bak.

Şey... sorun yok.

Neredeyiz biz?

Ah, işte ben de...

...bunu çözmeye çalışıyorum.

Kimin... kimin eşyaları bunlar?

Bu... bu...

...senin dükkânın bir parçası mı?

Eğer birine aitse de...

...henüz onunla tanışmadım, tamam mı?

Burayı bulduğumdan beri her gece buraya giriyorum.

Ve inan hâlâ devede kulak kalır. Gelsenize.

Size göstereceğim, gittikçe daha da ilginçleşiyor. Bu da nesi?

Bizi falan yakmaz herhalde, değil mi?

Hayır, hayır.

Hayır, uyuşturucu falan almadık.

Ölüyor olsam anlardım herhalde. Terliyorsun.

Sıcak sayılmaz.

Yani...

Şey, burası sanki...

...boş bir ofis binası gibi.

Aynen.

Ama sanki bir grup inşaat işçisi...

...asit atmış da yapmış gibi. Yani bir havuz bile var. Havuz var ya!

Evet.

Yani, ayak uydurun.

Parçalar... siktir, bu da ne?

Evet, hayır hayır, benim gittiğim yol...

...şu ana kadar bulduğum tek şey.

Tamam.

Sanki bir sargı gibi, şey, şurada yukarıda.

Şurada olacağız.

Tamam.

Tamam.

Tamam, çekiyorsun değil mi? Evet.

Neden giden kişi Bobby olmak zorunda, anlamıyorum.

Ben istiyorum. Kamerası olan o. Eh...

Sanki...

...üzerine yapışıkmış gibi. Evet, neyse.

Yani o benim öğrenci kimliğim. Evet, bir nevi.

Bir sorun olursa sadece ipi çekersin. Hayır.

Hayır, sorun falan yok Clark.

Ne sorunu amına koyayım?

Hiçbir sorun olmayacak bebeğim.

Bebeğim, bebeğim.

Sorun yok, sorun yok. Ben iyiyim.

Bebeğim, bunu yapmak zorunda değilsin.

Hayır, sıkıntı yok.

Ben... ben sadece aşağıda ne olduğunu görmek istiyorum. Sen merak etmiyor musun?

Bu çok saçma. Git...

...gidebildiğin kadar. Tamam, bak, bak.

Aslında ip olmadan da aşağı yürüyebilirsin, sorun değil.

Dik bile değil, tamam mı?

Tamam. Sadece... sadece tek bir şey: Eğer geri dönmezsem...

...anneme her şeyi anlatırsın, tamam mı?

Tamamdır.

Tamam, sadece yavaştan alacağım.

Oh, burası aslında biraz dikmiş.

İyi misin?

Evet, sadece... beni düşürmemeye çalış.

Neye ihtiyacın var?

Oha, dikkat et.

Ne... oha.

Yukarıda ne bok yiyorsunuz?

Pardon, pardon, yatağın arkasına takıldım. Sen...

...iyi misin?

Evet, evet.

İyiyim amına koyayım. Sadece beni aşağı salmaya devam et.

Tamam, işte...

...başlıyoruz.

Tamam, indim.

Görüşürüz.

Evet, sadece bir sürü çamaşır falan var.

Nasıl yani, ne?

Aynen, burası bok gibi kokuyor.

Başka bir şey görüyor musun?

Evet, sadece... bana bir dakika ver.

Tamam.

Aman Tanrım.

Has siktir, bu ne?

Bobby!

Efendim?

Sadece...

...iyi misin diye bakıyorum.

Evet, iyiyim. Sadece...

Tamam.

Evet.

Tamam.

Ah!

Siktir.

Bobby, geri dön.

Bu iş hiç hoşuma gitmedi.

Hey, şey...

...biraz daha ip salsana.

Tekneyi çalıştırabilirim.

Siktir, siktir, siktir!

Siktir, çek beni! Çek beni!

Çek beni!

Siktir!

Siktir!

Daha sert çek! Çek oğlum!

Ne...

...diyorsun?

Orada, şey...

Aşağıda biri var! Tuttuk seni. Ne? Hey, yavaşla!

Sadece nefes al, nefes al bebeğim. Sorun yok.

Geçti, geçti.

Tamam. Ne diyorsun sen?

Hey dostum, değil mi?

Bu nasıl mümkün olabilir amına koyayım?

Bırak alayım.

Bırak alayım. Ne bok yiyorsun sen?

Siktir!

Bırakma! Bırakma!

Siktir, beni bırakma!

Beni bırakma!

Dur! Dur!

Dur, dur, dur, dur, dur, dur!

Dur, dur, dur, dur!

Ahhhhh!

Ken!

Oh.

Hayır, hayır, hayır.

Hayır, hayır.

Hahaha!

K.

Cat!

Kimse yok mu?

Geri dur! Uzak dur benden!

Hmm.

Burada ne işin var?

Buradayım! Hadi, lütfen! Hadi lütfen beni içeri al! Ha? Beni içeri al!

Oh, oh.

Neredeyiz? Hemen gitmemiz lazım.

Clark, gitmeliyiz! Beni bulamazsan geri dönemezsin!

Ah.

Anlamıyorum, neredesin?

Lütfen şu lanet şeye bak...

Ama orada bir... duvar var. Görmedin... görmedin mi?

Onu?

Otobüsün diğer tarafına bak! Beni nasıl göremezsin?

Ne otobüsü? Ne diyorsun...

...sen amına koyayım? Ne?

Neden bahsediyorsun?

Bak.

Kendi tarafında bir şey görebiliyor musun?

Bir kol, bir kapı görebiliyor musun?

Bir kapak, herhangi bir şey var mı?

Hayır. Hayır, tamam.

Bunu çözeceğim, tamam mı? Sadece bekle.

Sadece denememe izin ver.

Bekle.

Dur yeri yoklayayım.

Yeri yoklayayım. Sert, sert, sert.

Arkanızda.

Mary.

dışarı çıkabileceğini kim söyledi?

İşe yaramıyor.

Merhaba, MHRS sistemine hoş geldiniz. Dr. Mary Klein için en yakın randevu tarihimiz 2027 yılındadır.

Lütfen bir mesaj bırakın, size en kısa sürede...

...dönüş yapacağız.

Harry.

Pencereyi açtım.

Geri dönmeyeceğim.

Ahoy tayfalar! Haritaya göre...

...bereketli bir diyarın kristal kıyılarına ayak bastık.

Harika fırsatlarla dolu bir diyar!

O yüzden demir atın ve Kaptan...

Clark'ın Osmanlı...

...İmparatorluğu'na gelin! Kaliteli masa, sandalye...

...kanepe ve yatak örtülerinden oluşan sonsuz bir denizde kaybolun! Korsanların kamaraları için...

...her şeyimiz var!

Kimse yok mu?

Kimse yok mu?

Clark.

Clark, beni duyabiliyor musun?

Clark.

Clark.

Buldun.

Saklanıyor musun?

Çok...

...ses yapıyorsun.

Neredeyiz biz?

Burası...

...şimdiye kadar var olmuş her yer.

Ne zamandır buradasın?

Ah...

Sakin ol.

Sadece benim.

Beni tanıyorsun.

Hayatta yürürken...

...eğitilmemiş zihin biriktirir.

Döngüler,

alışkanlıklar,

seni bir çemberin içinde sürükleyen davranışlar.

Aynı sorunları yaratıp,

tekrar tekrar aynı çözümlere uzanır.

Yine de bu, en az direnç gösteren sinirsel yoldur.

İhtiyacım olan, çocukken beni güvende tutan yol.

Biliyorsun...

...insanları bana zarar vermeden önce uzaklaştırmayı öğrendim.

Ve şimdi bir yetişkin olarak...

...hâlâ sıkışıp kalmış durumdayım.

Tam başladığım yerde.

Yapayalnız.

Bu da ne?

Tam bir karmaşa, haksız mıyım?

Clark.

Sana yardım etmeme izin ver.

Geri alamayacağın bir şey yapmadan önce soruya cevap ver.

Evet, tam bir karmaşa.

Ama bir yandan da güzel, değil mi?

Kim bu insanlar?

Burası onları inşa ediyor. Ya da daha doğrusu, onları hatırlıyor.

Ve bir şeyi ne kadar çok hatırlarsa, o kadar az...

Dışarıda bir yerlerde çizgili gömlekli bir adam var ama burada o...

...biraz yanlış hatırlanıyor.

Dışarıda bir yerlerde tekerlekli sandalyeli bir adam ve bir lamba var...

Tüm bunların nasıl ortaya çıktığına eminim.

Bilirsin, tüm bu yerler, odalar ve binalar...

...kendilerini yanlış hatırlıyorlar.

Bunu enine boyuna konuşalım. Bazı açılardan...

...orijinallerinden daha iyiler.

Başlangıç olarak, hiçbir şey hissedemiyorlar.

Bunun ne kadar iyi hissettirdiğini hayal edebiliyor musun?

Yani...

Düşünce yok.

Acı yok, ego yok.

Korku yok.

Onlar sadece...

...varlar.

Tıpkı... tıpkı bir mobilya gibi.

Şuna bak, en iyi kısmı da ne biliyor musun?

Onları yiyebiliyorsun.

Ah!

Hakkında...

Haha!

Bu benim müdür yardımcım.

Ona yardım etmeye çalıştım ama o sadece... Clark.

Eğer beni çözersen,

Bunu konuşabiliriz, kendini daha iyi hissetmeni sağlayabiliriz. Evet.

Ya seni çözersem?

Sonra ne olacak biliyor musun?

Sonra...

Burada oradan oraya koşturup...

...kafası kesik tavuk gibi çıkış yolu arayacaksın.

Ve yine şu an olduğun yere döneceksin.

Tıpkı hep bahsettiğin o 'yol' meselesi gibi, Clark.

Sadece sana yardım etmek istiyorum. Ne istediğini söyle, ben...

Ben... yaparım.

Evet.

Evet, evet lütfen.

Tamam.

Bana yanlış hiçbir şey yapmadığımı söylemeni istiyorum.

Bilirsin, benim hakkımda yanıldığını falan.

Senin hakkında yanılmışım.

Ben... senin hakkında yanılmışım.

Hayır, hayır, öyle değil.

O kadar... o kadar hızlı değil.

Tamam.

Yani önce... önce ortamı hazırlamak istiyorum.

Şeyden başlayalım, hani...

...kendi evimden kovulduğum geceden.

Şeydi... saat geçti.

Çok daha karanlıktı.

Işıklar, lütfen.

Bu egzersizi onunla daha önce denedim, hiçbir işe yaramıyor.

İyi.

Kendim yaparım. Sonuçta burası hâlâ benim evim.

İşte böyle.

Teşekkürler, bu daha iyi.

Ama hâlâ...

...ters giden bir şeyler var.

Clark, lütfen.

Özür dilerim.

Özür dilerim, ben...

...bardağı kırıp seni uyandırdım.

Erken uyumayı ne kadar sevdiğini biliyorum.

Dükkânda geç saatlere kadar kaldım.

Sanırım zamanın nasıl geçtiğini anlamamışım.

Envanteri kontrol ediyordum.

Ama birkaç bira içmek için uğradım. Clark... Barbara.

Envanteri kontrol ediyordum.

Sonra birkaç bira içmek için uğradım.

İstediğim kadar içtim.

Çünkü burası benim evim.

Parasını ben ödüyorum.

Her şeyin parasını ben ödüyorum. Okula gitmen için parayı ben ödüyorum.

Okuldan aldığın iznin parasını ben ödüyorum.

Başının üstündeki çatının parasını ben ödüyorum.

Çocuk istiyorsun, değil mi?

Ama bunun için para lazım. Yani bu evde birinin çalışması gerekiyor.

Dedim ki, birinin o koca kıçını kaldırıp bu evde çalışması gerekiyor.

Çünkü sen mimar oldun.

Ben zaten lanet bir mimarım.

Sadece boktan mobilyalar satmaya mahkûm oldum.

Çünkü birileri o koca kıçını kaldırıp bana yardım etmiyor.

Ben senin karın değilim. Rolüne sadık kal.

"Rolüne sadık kal" mı? Onunla hiç tanışmadım bile. "Rolüne sadık kalmış!"

Siktir git.

Ne dedin sen?

Karının seni terk etmesinin asıl nedenini bilmek ister misin?

İçmen ya da olur olmadık saatlerde eve sallanarak gelmen değildi.

Ya da öfken. Mızmızlanmandı.

Hiçbir şey senin suçun değil,

öyle mi? Çok içiyorsun, işini suçluyorsun.

İşinden nefret ediyorsun,

dünyayı suçluyorsun. Evden kovuluyorsun, karını suçluyorsun.

Bana saldırıp beni bağlıyorsun, beynini suçluyorsun.

Sen lanet olası beyninin ta kendisisin, seni geri zekâlı!

Benim suçum olduğunu söylüyorsun.

Evet, ama bu sadece senin yaratılışın, değil mi? Değil mi?

Bunu yapmayı nasıl bırakabilirim? Dürüst ol.

Hiçbir fikrim yok.

Sana yardım edemem Clark. Ne kadar denesem de...

...bu benim elimde olan bir şey değil.

Kimseyi kurtaramam.

Hayır.

Sanırım değişmek istemiyorum.

İstemiyorum.

Burası hoşuma gidiyor.

Uzun zamandır ilk defa kendimi...

...tam da olmam gereken yerdeymişim gibi hissediyorum.

Kal.

Tam olduğun yerde.

Ama gitmeme izin ver.

Özür dilerim.

Ne için?

Burada ne yapıyorsun?

Bu Mary.

O bizim terapistimiz.

Tam da çıkıyordu.

Hayır, hayır.

Endişelenmene gerek yok.

Değişmemize gerek olmadığını söylüyor.

Sorun yok.

Bu sadece bizim yaratılışımız.

Git.

Ahhhh!

Ah!

Ah!

Hahahaha!

Ahhh!

Hahaha!

Oh.

Ha ha.

Ha.

[Bir anlık sessizlik]

[Sessizlik]

Ah!

Ah!

Ahhh!

İyi misin? İyi misin?

O da ne amına koyayım?

Bir tane daha var.

Anne.

O sadece merdivenlerden yukarı koşmaya devam ediyor, hâlâ kurtulabilirsin.

Ne? Aynalar da ne?

Aynaları görecek, yüz iki.

Peki ya diğerleri?

Hâlâ arkadan mı dolanıyorlar?

Bilmiyorum, bilmiyorum, bilmiyorum!

Ve...

Hadi ama, Dünya gezegeninin çocukları için.

Merhaba.

Benim adım Phil.

Sen de Mary'sin, değil mi?

Şey, sana birkaç soru sormayı umuyordum...

...bizim tarafımızda bazı şeyleri netleştirmek için, eğer senin için de uygunsa.

Şey, ilk olarak...

Hmm...

Buraya nasıl, şey... nasıl girdiğini açıklayabilir misin?

İçinden yürüdüm...

...bir mobilya mağazasının bodrumundaki bir duvarın.

Bahsi geçen yerin burası olduğunu doğrulayabilir misin?

Tamam, güzel.

Yani alışveriş mi yapıyordun yoksa...

Birini arıyordum.

Hmm...

Tam olarak bu adamı mı arıyordun?

Şu an neredeyim ben?

Benim için sadece doğrulayabilir misin,

buradaki bu adam,

aradığın adam mıydı?

Lütfen... Affedersiniz, adınız neydi?

Phil.

Lütfen Phil, neredeyim ben?

Ben...

Ben şey yapıyorum...

Pardon.

Mike... Şirketimiz MR cihazları üretiyor, ya da şey demeliyim...

...eskiden MR cihazları üretirdik.

Artık değil.

O biz...

...biz burayı bulmadan önceydi.

Sen de oradaydın.

Evet.

Oradaydım.

Ve şimdi...

...bu benim işim.

Her gün oraya giriyorum,

ve sadece... sadece biraz daha fazlasını öğrenmeye çalışıyorum.

Elimden geldiğince bölgelerin haritasını çıkarıyorum ve gittikçe...

...hayatımızdaki hiçbir şeyin, Mary, hiçbir şeyin...

...ve belki de tüm kayıtlı tarihin bundan daha önemli olmadığına ikna oluyorum.

Ama bunu anlamıyorum, gerçekten.

Ben... tarif bile edemiyorum.

Bu, hayatında hiç köpek görmemiş birine köpeği tarif etmeye çalışmak...

...sonra da ondan denemesini istemek gibi.

Şimdi benden onu tarif etmemi istiyorsun.

Sonra da bunu not alacaksın.

Sonra ne olacak Mary, gitmeme izin mi vereceksin?

Burada hepimiz aynı şeyi istiyoruz, gerçekten. Sadece öğrenmek istiyoruz...

...biraz daha fazlasını.

Bana ne olacak Phil?

O karar bana ait değil, o yüzden...

...sadece konuşabilirsek,

sadece sen ve ben, bilirsin işte.

Tıpkı... tıpkı iki sıradan insan gibi.

Bunun bir kısmını çözebiliriz. İkimiz de oradaydık...

ve... ve... ve...

...aynı fikirde buluşabiliriz. Her yerde kapılar açılıyor.

Nedenini bilmiyoruz.

Ya da onları neyin birbirine bağladığını. Sadece... olmaya devam ediyorlar.

Ve... ve onları nasıl durduracağımızı bilmiyoruz.

Ahhh!

[Fransızca Şarkı]

[Fransızca Şarkı]

Ha ha.

Ahhhh!

Hahaha!

Ha ha.

İşte böyle.

Ahhhh!

Hı-hı.

Ah!

Hahahaha!

Ahhh!

Hahaha!

Hı-hı.

Hı-hı.

Ahhh!

aristokles yaptı