Original subtitles

ΕΓΩ ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ

- Μικέλε! - Μαρία!

Έπεσα!

Πού πας;

- Έσπασαν. - Σου είπα να μην έρθεις.

- Και τώρα; - Θα τα κολλήσουμε.

Τρέχα.

- Απαίσιο! - Πέρασαν από εδώ.

Είναι ένα σπίτι.

Επιτέλους ήρθατε!

Η αδελφή μου χτύπησε.

- Οι άλλοι; - Εκεί κάτω.

- Ποιος κέρδισε; - Ο Κεφάλας.

Το σπίτι είναι δικό μου, εγώ το είδα πρώτος.

Όποιος το βρει πρώτος.

- Ποιος είναι κλούβιο αυγό; - Εσύ ήρθες τελευταίος.

Σταμάτησα γιατί χτύπησε η αδελφή μου.

- Έχασες. - Ποιος την πληρώνει;

- Αυτή. - Αδικία. Όλο εγώ;

Να ψηφίσουμε. Δε θ' αποφασίζει για όλα.

Ψηφίζω πως έχασες.

- Κι εγώ. - Κι εγώ.

Κι εγώ.

Κι εγώ.

Βλέπεις;

- Τι πρέπει να κάνω; - Δείξ' το μας.

Με τίποτα!

Τι να μας δείξει;

Έχασες, δείξ' το.

Δε λέτε τίποτα εσείς;

Δεν ξαναπαίζω μαζί σας.

Σταμάτα!

Εγώ έχασα. Ήρθα τελευταίος.

Περπάτα στο δοκάρι.

Ήταν ο Άνθρωπος Σαύρα, περπατούσε στους τοίχους.

Έγινε ο Άνθρωπος Γυαλί, αν πέσει σπάζει.

- Τι λες; - Τίποτα.

Σάλταρε στο κλαδί και κατέβα.

Δώσε μου τα γυαλιά μου.

Τα έχασα.

Θα σε σκοτώσει η μαμά.

Στάσου εδώ.

Μια σπηλιά γεμάτη θησαυρούς.

- Τα βρήκες; - Τρέχα, αργήσαμε.

Να, η μαμά!

Πού πήγατε; Σας γύρευα!

Δε σας είπα να μην απομακρύνεστε; Μου 'ρχεται...

- Πήγαμε... - Σπίτι, γρήγορα!

Ήρθε ο μπαμπάς!

Βάρυνες! Φιλάκι στον μπαμπά;

- Πού ήσαστε; - Στο ρέμα.

- Θα μείνεις; - Για λίγο.

- Τα έσπασες; - Πάλι;

- Έπεσε, θα τα κολλήσουμε. - Τι σου 'χω πει;

Έκανες πουσάπς;

- Δεν έκανε. - Έκανα!

Αν δε με νικήσεις, δεν έχει δώρο.

Τι δώρο;

- Τι δώρο; - Θα δεις.

Από βούτυρο είναι τα ποντίκια σου;

Είσαι αδελφή.

Μαρία, βοήθησέ τον.

Φέρε το δώρο!

Άννα, φέρε το κουτί.

Σιγά!

Μια βάρκα!

Δεν είναι βάρκα, είναι γόνδολα.

- Τι είναι αυτό; - Υπάρχει μόνο στη Βενετία.

- Μ' ένα κουπί; - Τι είναι κουπί;

Σανίδα για να προχωράει.

Ωραία!

Δεν είναι παιχνίδι.

Το Τμήμα Αρχαιοτήτων της Αστυνομίας...

ανέκτησε δύο περίφημα γλυπτά του 16ου αιώνα...

του Μπενβενούτο Τσελίνι...

Ποιος θα φέρει το κρασί;

- Βαριέμαι. - Σειρά σου είναι.

- Δεν πάω. - Γιατί;

- Έχω πονοκέφαλο. - Όλο αυτό λες!

Αφήστε με ν' ακούσω!

Κόφ' το! Πήγαινε, Μικέλε.

Είναι αδικία!

Μετά την ήττα της ομάδας ξιφασκίας...

- Τι έγινε; - Σειρά της να φέρει κρασί.

Στον πόλεμο, ξέρετε ποιος πήγαινε αποστολή;

Όποιος τραβούσε το σπασμένο σπίρτο.

Σειρά σου!

Έχασες, φέρε το κρασί.

"Έτσι τον έθαψαν στα έγκατα της γης...

ανάμεσα σε μυστικά, κουφάρια και σκοτάδι..."

Πού ήσουν; Η μάνα σου έχει γίνει θηρίο.

Είναι άνετα; Θα τα αγοράσουμε.

Μακάρι να πείσω τη μαμά μου, είναι πολύ όμορφα.

Άννα, πώς σου φαίνονται;

Τι λες;

Πόσα θες γι' αυτά;

Είναι καλή μάρκα...

Πίνο, ήρθε ο γιος σου.

- Πού ήσουν; - Βόλτα.

Κοντεύει δύο η ώρα!

Εξαφανίστηκες, η μάνα σου σε γύρευε.

Δε θα κάνεις του κεφαλιού σου.

Αλλιώς σήκω φύγε.

Δίνε του!

Έλα κάτω. Το φαγητό είναι έτοιμο.

Πες τους πως δεν είμαι γιος τους πια.

Ούτε αδερφός μου είσαι;

Να πάρω τα περιοδικά σου;

Αυτό είναι άσχετο!

Η μαμά θα θυμώσει.

- Ο μπαμπάς; - Θα αργήσει να γυρίσει.

- Τι φαγητό έχει; - Πουρέ και αυγά.

Καλημέρα!

- Έπεσες απ' το κρεβάτι; - Σκεφτόμουν.

Φιλάκι στον μπαμπά;

- Νόμιζα πως είχε θυμώσει. - Τι σκεφτόσουν;

- Πες μας. - Άσχημα πράματα.

Ετοιμάσου. Απόψε θα παλέψουμε.

Αγόρασέ μου λουκάνικα.

- Πότε θα γυρίσεις; - Αργά.

Ακούνητα, αμίλητα, αγέλαστα!

- Τι κάνεις; - Δεν παίζω.

Να 'ρθω μαζί σου;

Παράτα τον.

Ζεις;

Τι είπες; Δεν κατάλαβα.

Νερό...

Διψάς, θέλεις νερό.

Περίμενε.

Πεινάω.

Πεινάς;

Δεν έχω τίποτα φαγώσιμο.

Πρέπει να πάω σπίτι.

Αν θες, θα φέρω κάτι αύριο.

Είσαι παιδί;

Τι ζητάς εδώ; Σε ξέρω.

Ο γιος του Αμιτράνο.

Μην ξανάρθεις εδώ. Αν σε ξαναδώ...

Τα βλέπεις αυτά;

Δε χορταίνουν ποτέ. Ως και κόκαλα τρώνε.

Τι κάνεις εκεί;

Τίποτα, παίζω.

Βάλ' τα πίσω.

Δε θέλω άλλο.

Φάε το φαγητό σου.

- Πονάει το κεφάλι μου! - Μ' έπρηξες!

Αν δε θέλει, δεν πειράζει.

Θα έρθει κάποιος.

Δε θέλω φασαρίες.

Ποιος θα 'ρθει;

- Ένας φίλος. - Πώς το λένε;

Σέρτζιο.

Αστείο όνομα.

"Ο μπαμπάς κι η μαμά περιμένουν μωρό.

Αλλά γεννιούνται δυο, ένα ξανθό, ένα μελαχρινό.

Το μελαχρινό είναι νορμάλ, το ξανθό τρελό.

Σαν το φροντίζει, τη δαγκώνει και ματώνει.

Η μαμά λέει στον μπαμπά να το σκοτώσει.

Εκείνος το πηγαίνει στο βουνό...

δεν το σκοτώνει γιατί είναι αμαρτία.

Το βάζει σ' ένα λάκκο.

Του πηγαίνει φαΐ και νερό για να μην πεθάνει.

Κι έτσι...

δεν...

...πεθαίνει."

Τι θέλεις;

Τι παίρνω με 500 λιρέτες;

Εξαρτάται τι θέλεις.

Κάτι καλό. Έχετε μπισκότα;

Τα γλυκά είναι από 'κεί.

Ένα ντόνατ, μια σοκολάτα.

Ή μία Κιτ Κατ.

Όλα είναι ωραία.

Τι θέλεις;

Αν πεινάει κάποιος, τι παίρνει με 500 λιρέτες;

Μπορεί να πάρει ψωμί.

Όποιος πεινάει, αγοράζει ψωμί.

Να σε ρωτήσω κάτι;

Ξέρεις τον Φελίτσε τον αδερφό του Κεφάλα;

Τον Φελίτσε Νατάλε.

Εγώ τον μισώ.

Αυτός σε ταΐζει;

Τον είδα εδώ και σκέφτηκα...

Πάω σπίτι τώρα.

Εντάξει;

Αν δε φας το ψωμί, μου το δίνεις;

Να σου εξηγήσω. Αν δει το ψωμί ο Φελίτσε, θα το καταλάβει.

Θα το πάρω μόνος μου.

Πώς σε λένε;

Πώς λένε τον μπαμπά σου;

Τον δικό μου τον λένε Πίνο.

Μήπως λένε και τον δικό σου Πίνο;

Φεύγω.

Είπες κάτι;

Δεν καταλαβαίνω.

- Ρακούν. - Ρακούν;

Τι ρακούν;

Αν αφήσεις ανοικτή την πόρτα θα μπουν ρακούν...

και θα κλέψουν τα γλυκά...

Δεν υπάρχουν ρακούν εδώ.

Τα ρακούν τρώνε ανθρώπους.

Έφαγες το κρέας χθες;

Είναι πολύ σημαντικό.

Είσαι ο Φύλακας Άγγελός μου;

Δεν είμαι άγγελος. Τι είναι ο Φύλακας Άγγελος;

Αυτός που λέει αλήθειες.

Μπορείς να μου πεις. Δε θα το πω σε κανέναν.

Δεν είμαι άγγελος.

Είμαι ο Μικέλε Αμιτράνο, πέμπτη τάξη.

Είμαι πεθαμένος.

Τι είπες;

Είμαι πεθαμένος.

- Πώς; - Είμαι πεθαμένος!

Είμαι πεθαμένος!

Τι κάνεις;

Πάω για κατούρημα. Κοιμήσου.

Τι θες να πουν στο Μιλάνο;

Είπαν πως θα έληγε σύντομα και πάνε δυο μήνες.

Τι συμβαίνει;

Όσο λιγότερο σκέφτεσαι τόσο καλύτερα.

Έξι μήνες, ένα χρόνο. Όσο πάρει.

Διάολε!

- Δε μας λένε κουβέντα. - Δε χρειάζεται να ξέρεις!

Κράτα το κρυμμένο το παιδί.

Κρύψ' το και χαλάρωσε.

Τα σκάτωσες πολλές φορές. Αυτός είναι ο πιο βλάκας.

Δεν είσαι ικανός.

Ηρέμησε.

Δε θα πληρώνουν!

Είπαν πως ο Καρντούτσι έχει λεφτά με ουρά.

Κόφ' το.

Είσαι ο χειρότερος, επειδή σκέφτεσαι.

- Εγώ; - Ναι.

Ειδικός του κερατά!

Είσαι ηλίθιος.

Ειδήσεις.

Δυνάμωσέ το.

Στη Βόννη η Διάσκεψη Κορυφής των Βιομηχανικών χωρών.

Συναγερμός στο Τρέντο για το τοξικό νέφος...

Δε θα το πουν ούτε σήμερα.

Δεν ακούω τίποτα.

Να το!

Οι έρευνες συνεχίζονται για το μικρό Φελίπο...

...ο οποίος απήχθη στο Μιλάνο.

Η αστυνομία αισιοδοξεί λόγω νέων στοιχείων.

Η Λουΐζα Καρντούτσι κάνει έκκληση στους απαγωγείς.

Τι διάολο θέλει;

Είμαι η μητέρα του Φελίπο.

Απευθύνομαι στους απαγωγείς του γιου μου.

Σας εκλιπαρώ, μην του κάνετε κακό. Είναι καλό παιδί...

...και πολύ ντροπαλό. Σας εκλιπαρώ, λυπηθείτε τον.

Τα λύτρα είναι υπερβολικά...

Θα κόψουν το λαιμό τους.

Απειλήσατε να κόψετε το αυτί του.

Σας ικετεύω μην το κάνετε.

Σας ζητώ και κάτι άλλο.

Πείτε στον Φελίπο πως τον αγαπάμε πολύ...

Θα του κόψουμε δυο αυτιά!

Ποιος είσαι;

Είμαι ο Μικέλε Αμιτράνο.

Καλλιτεχνικό όνομα έχεις.

Εγώ είμαι ο Ματερία Σέρτζιο.

Χάρηκα.

Δε χτυπάς την πόρτα;

Συγγνώμη.

Είσαι γιος του Πίνο;

- Είσαι γιος του Πίνο; - Ναι.

Ήσυχος είσαι.

Μ' αρέσουν τα ήσυχα παιδιά.

Είσαι και υπάκουος;

Κλείσ' την πόρτα και δίνε του.

Κλείσε και δίνε του!

- Ποιος είναι στο μπάνιο; - Άσε με.

Ο Σέρτζιο, ο φίλος του μπαμπά. Σ' το είπε.

- Πόσο θα μείνει; - Δεν ξέρω, λίγες μέρες.

Φέρε μου τα ρούχα.

- Πού θα κοιμηθεί; - Στης αδερφής σου.

- Κι εκείνη; - Μαζί μας.

Φέρ' τα εδώ.

- Κι εγώ; - Στο δωμάτιό σου.

Δεν κοιμάμαι μαζί του. Θα κοιμηθώ μαζί σας.

Ανοησίες! Είσαι μεγάλος, δε χωράμε όλοι!

- Θα γίνω μικρός. - Μίλησα!

Έλα εδώ.

Έλα.

Δεν αντέχω άλλο.

Αν ήξερες...

Μη χειροτερεύεις την κατάσταση, για μένα...

Είναι άδικο.

Δεν είναι για πολύ.

Δεν αλλάζεις ποτέ...

Είσαι το χθες, το αύριο, το πάντα...

Ταραχή...

Μια προσπάθεια κάνε...

πες με το βάσανό σου...

Είσαι ο άνεμος...

τα λόγια ανάμεσά μας...

Διάολε!

Είσαι ο Φελίπο, ναι;

Η μαμά σου λέει ότι σ' αγαπάει και της λείπεις.

Το είπε στην τηλεόραση, είπε να μην ανησυχείς.

Η μαμά μου έχει πεθάνει.

Είναι ψέμα! Η μαμά μου έχει πεθάνει.

Κι ο μπαμπάς κι η γιαγιά πέθαναν, ζουν σε τρύπες!

Η μαμά σου είναι ξανθιά;

Έχεις σπίτι σου έναν πίνακα με βάρκα;

Ιστιοφόρο είναι.

Βλέπεις;

Εκείνη ήταν. Φαινόταν το καράβι.

Είπε πως σ' αγαπάνε.

Γιατί δεν έρχονται τότε;

Δεν ξέρω.

Γιατί είμαι εδώ;

- Δεν ξέρω. - Τίποτα δεν ξέρεις!

Φύγε! Δεν είσαι ο Φύλακας Άγγελός μου!

Φύγε!

Ήρθα ως εδώ για σένα κι εσύ με διώχνεις.

Φύγε!

Θα φύγω και δε θα ξανάρθω!

Θα μείνεις μόνος και θα σου κόψουν τ' αυτιά!

- Περίμενε. - Τι θες;

Σε παρακαλώ μείνε.

Αν κάνεις τρέλες, έφυγα.

Δε θα κάνω.

Γιατί έχεις κλειστά τα μάτια;

Έλα εδώ.

Ήξερα πως θα γυρίσεις, μου το είπαν τα ρακούν.

Πάλι τα ρακούν! Άνοιξε τα μάτια σου.

Δεν μπορώ.

Για λίγο μόνο.

- Είσαι μικρός. - Είμαι 10.

- Κι εγώ. Τι τάξη πας; - Πέμπτη. Εσύ;

Κι εγώ. Είμαστε ίδιοι!

- Τι κάνεις; - Τίποτα, κολυμπάει.

- Θα πνιγεί έτσι. - Σπασμένη είναι.

Πού είναι οι άλλοι;

Στο ρέμα.

Ο Σαλβατόρε σε γύρευε.

Μικέλε, έλα εδώ.

Στεναχώρησες τη μάνα σου. Δε θες τον Σέρτζιο.

- Τι θα σκεφτεί; - Δε με νοιάζει.

- Αφεντικό σου είναι; - Τι είναι αυτά που λες;

- Αυτός αποφασίζει; - Τίποτα δεν αποφασίζει.

Φίλος είναι.

- Δε χαίρεσαι που γύρισα; - Χαίρομαι.

- Θέλω να φύγουμε. - Δε σ' αρέσει εδώ;

Ναι, αλλά...

Έλα να παλέψουμε.

Τι έπαθες;

Τίποτα.

Αν είσαι καλός, όταν τελειώσω θα πάμε στην παραλία.

Σ' το υπόσχομαι. Αλήθεια.

Ξέρω πως είσαι ξύπνιος.

Το σπίτι μου στη Βραζιλία.

Το κρύβει ο φίλος μου, ο Πάκο. Πέθανε.

Αυτή είναι η κυρά μου.

Έχεις μαύρη γυναίκα;

Έγχρωμη.

Η Βραζιλία είναι φοβερή!

Η ζωή δε στοιχίζει.

Υπηρετείται, υπολήπτεται.

Όχι σαν αυτή τη σκατοχώρα.

- Είναι μακριά η Βραζιλία; - Πολύ μακριά.

Πολύ!

Κοιμήσου τώρα.

Ο ΦΕΛΙΠΟ ΚΑΡΝΤΟΥΤΣΙ ΖΕΙ!

- Έφτιαξα τούρτα. - Με κρέμα.

Δώσε μου ένα φιλάκι.

Άντε να φας.

Ο μπαμπάς;

Έξω με τον Σέρτζιο.

Θα μας πάει στην παραλία.

Θα φάμε μύδια σε ταβέρνα!

Ο Σαλβατόρε.

Πήγαινε!

Δώσ' του ένα κομμάτι.

Καλή είναι;

Δες τι έστειλε ο θείος μου.

- Σ' αρέσουν; - Ωραία!

Η σκάλα μεγαλώνει.

Αυτό έχει κρεβάτι.

Αυτό είναι περιπολικό, με σειρήνα.

- Σ' τα δώρισε όλα; - Ναι.

- Κι αυτό είναι ωραίο. - Δεν ανοίγει, δεν το θέλω.

- Μ' αρέσει. Μου το δίνεις; - Θα με σκοτώσει ο θείος.

- Είναι στην Αμερική. - Δεν μπορώ.

Θα σου δώσω μερικά κόμικς.

Τα έχω διαβάσει όλα.

Άμα σου πω ένα μυστικό;

- Δεν αξίζει ένα βαν. - Σου ορκίζομαι πως αξίζει.

Ορκίσου ότι δε θα το πεις πουθενά.

- Τι κάνετε; - Φύγε.

Έλα μαζί μου.

Εκείνο το σπίτι που πήγαμε έχει μια κρύπτη στην αυλή.

Είναι ένα αγόρι μέσα, ζωντανό και τρελό.

Τι κάνει εκεί;

Τον έβαλαν εκεί κι η μάνα του βγήκε στην τηλεόραση...

αλλά αυτοί δεν το δίνουν. Θα του κόψουν το αυτί!

- Δε σε πιστεύω. - Αλήθεια! Το λένε Φελίπο.

- Θα σ' το δείξω. - Είναι μακριά.

- Δε σ' αρέσει το μυστικό; - Όχι πολύ.

Δε θα μου δώσεις το βαν;

Πάρ' το, δε μ' αρέσει.

Σε καθάρισαν!

Σου 'βγαλαν τις αλυσίδες.

Έχω μια ιδέα.

- Θες να βγεις έξω; - Πού;

- Έξω. - Πού;

- Έξω απ' αυτή την τρύπα. - Ποια τρύπα;

Εδώ που είμαστε.

- Δεν είναι τρύπα. - Και τι είναι;

Εδώ μπαίνουν οι πεθαμένοι.

Πώς να σ' το εξηγήσω; Είναι μια τρύπα στη γη.

Έξω υπάρχει αέρας, χωράφια...

Έλα, πάμε.

Προσπάθησε.

Δεν μπορώ.

Δεν μπορώ.

- Για λίγο. - Πονάει.

Προσπάθησε.

Εκεί κάτω είναι η θάλασσα, αλλά δε φαίνεται.

Δες.

Σ' αρέσει;

Κοίτα.

Πρέπει να πάω σπίτι.

Θα σε πάω πάλι πίσω.

Πρέπει να πάω σπίτι να στρώσω το τραπέζι.

Θα έρθεις πάλι αύριο;

- Υπόσχεσαι; - Υπόσχομαι.

- Τι είναι αυτό; - Εγώ.

Θα μου φέρεις σάντουιτς με τυρί αύριο;

Σε τσάκωσα!

Εδώ είσαι, πουλάκι μου!

Δώσ' μου το χέρι σου.

Ώστε ο Μικελάκο!

Γι' αυτό η ακαταστασία!

Ήθελες να τον ελευθερώσεις; Σήκω πάνω!

Ευτυχώς που 'σαι γιος του πατέρα σου!

Μπες μέσα!

Δίκιο είχες, Σαλβατόρε.

Σου υποσχέθηκα.

Πάρε το τιμόνι.

- Τώρα; - Ε, πότε;

Πάρε την πλαγιά και θυμήσου το φρένο.

Ωραίο μέρος να μάθεις.

Ξεκινάς αργά, κρατάς σωστά το τιμόνι. Είσαι οδηγός.

Χαλάρωσε.

Σιγά πήγαινε.

Πέτρα!

Χαντάκι.

Κοίτα μπροστά.

Πέτρα!

Φρένο, θα μου το σπάσεις!

- Τι συμβαίνει; - Ήταν εκεί, με το μικρό.

Τι έπαθες;

Με χτύπησε.

Τι του έκανες;

- Μπάσταρδε! - Δεν του 'κανα τίποτα.

- Μια κλωτσιά στα πισινά. - Θα σε σκοτώσω!

Ήθελε να τον ελευθερώσει!

Ηρέμησε!

Άφησέ την!

Φύγε!

Τι διάολο;

Τον χτύπησες!

Δρόμο όλοι!

- Φύγε. - Έξω!

Δεν είναι τίποτα.

Ξεκουράσου.

Υποσχέσου μου...

πως όταν μεγαλώσεις θα φύγεις απ' αυτό τον τόπο.

Ξύπνα.

- Τι έκανες σήμερα; - Τίποτα.

Ο Φελίτσε είπε πως ήθελες να ελευθερώσεις το παιδί.

Ορκίζομαι, τον έβγαλα έξω και τον πήγα πάλι πίσω.

- Πόσες φορές σε είδε; - Τρεις.

- Πόσες; - Τέσσερις.

Θα σε αναγνώριζε;

- Θα σε αναγνώριζε; - Δε βλέπει καλά.

Κρύβεται κάτω από κουβέρτα.

- Του μίλησες; - Όχι.

Λίγο.

- Τι είπε; - Τίποτα.

Λέει περίεργα πράγματα, δεν τον καταλαβαίνω.

- Εσύ τι του είπες; - Τίποτα.

Άκουσε καλά. Δεν αστειεύομαι.

Αν ξαναπάς εκεί, θα σε κάνω μαύρο!

Αν ξαναπάς, θα τον σκοτώσουν και θα φταις εσύ.

Δεν ξαναπάω, ορκίζομαι.

Πες: "Ορκίζομαι στη ζωή του πατέρα μου, δε θα ξαναπάω."

Ορκίζομαι στη ζωή του πατέρα μου, δε θα ξαναπάω.

Ξέχασέ τον, δεν υπάρχει.

Μη μιλήσεις γι' αυτό ποτέ ξανά.

Τι μπλέξιμο!

Να ρωτήσω κάτι;

Γιατί τον βάλατε εκεί;

Δεν καταλαβαίνω.

Είναι πράγματα...

που φαίνονται λάθος όταν είσαι...

Μην το σκέφτεσαι.

Βγάλ' το απ' το μυαλό σου.

Κοιμήσου τώρα.

- Τι κοιτάς; - Είναι ένας σκύλος.

- Δε βλέπω. - Μόνο εγώ τον βλέπω τότε.

Νόμιζα πως θα τον έβλεπες κι εσύ.

Τι κάνουμε τώρα;

Πάμε πίσω.

- Πού; - Στο εγκαταλειμμένο σπίτι.

Στη φάρμα του Καντέλα.

Θα 'ρθετε;

Εγώ πάω, αν θες έλα.

Μικέλε, θα πας;

Πάμε σπίτι.

Αν χέζεσαι με λίγη βροχή, τρέχα σπίτι.

Να καλυφθούμε!

Έφυγε!

Ξέρω που είναι.

Πού;

Πες μου.

- Θα γίνουμε φίλοι; - Πες μου!

Τον πήγαν στις σπηλιές κοντά στου Καντέλα.

Ποιος σ' το είπε;

Το λέγανε οι πατεράδες μας κι εκείνος ο ξένος.

Φίλοι;

Φίλοι.

- Δεν είναι κανείς. - Ούτε εδώ!

- Πού πήγαν; - Είναι κανείς σπίτι σου;

Τι κάνουμε;

- Έφυγαν. - Καλύτερα.

Ανυπομονούσα να τα σκατώσουν.

- Πού είναι οι μεγάλοι; - Στου Ασούντα.

- Τι κάνουν; - Δεν ξέρω.

Πέρασαν ελικόπτερα και βγήκαν όλοι έξω.

Πήγαν στο μαγαζί, η μαμά είπε να μην πάμε.

- Πότε θα τελειώσουν; - Πού να ξέρω;

Τι κάνεις; Πήγαινε σπίτι.

- Πότε θα 'ρθεις; - Τώρα.

- Πότε θα 'ρθει η μαμά; - Τώρα.

Πάμε σπίτι.

- Δε νυστάζω. - Μην κοιμάσαι.

Έχει δυο τομάτες.

Με αλάτι είναι πιο νόστιμες.

- Στα κρεβάτια σας γρήγορα! - Δε φάγαμε ακόμα.

Δεν πειράζει.

Γιατί δεν κοιμάστε;

Πες τους να φωνάζουν πιο σιγά.

- Σας έφερα φαγητό. - Τι συμβαίνει;

Φάε και κοιμήσου.

Τι είναι;

- Είναι νεκρός, ε; - Κανείς δεν είναι νεκρός!

Είσαι πολύ μικρός.

Αρκετά, φάτε τώρα.

Μην τρώτε αν δε θέλετε...

αλλά κοιμηθείτε.

Θα ξανάρθω σε 10 λεπτά. Αλίμονό σας αν δεν κοιμάστε.

- Τρελάθηκες; - Σώπα!

Δεν το κάνω!

Δε θα μπω φυλακή για σένα.

Οι όροι ήταν σαφείς: Θα ασχοληθείς με το παιδί.

Όπως κι αν πήγαινε η δουλειά.

Να τον δώσουμε πίσω.

Είναι η μόνη λύση.

Θα τον αφήσουμε στο δρόμο και αυτό ήταν.

Τι διάολο σκέφτεστε;

Σκατοκέφαλοι! Πρέπει να το ξεφορτωθούμε!

Ηλίθιοι! Δεν έχετε αρχίδια.

Κι εσύ; Για ποιον περνιέσαι, Μιλανέζικο καθίκι;

Γιατί να το κάνω εγώ;

Εσύ δεν ήσουν ο θαρραλέος;

Αδερφή!

Κάθαρμα!

Αν ξαναπλώσεις χέρι...

θα δεις πόσο εύκολο είναι να τινάξεις τα μυαλά!

Αρκετά οι μαλακίες!

- Τι κάνουν; - Φεύγουν.

Άγγιξέ με ξανά.

Έχω μια ιδέα.

Θα κάνουμε ό,τι στον πόλεμο...

για το ποιος θα πάρει την αποστολή. Με σπίρτο.

Πού πας;

"Αράχνη τριχωτή και κουκουβάγια που πετάς...

γυμνοσάλιαγκα και φίδι τυφλό...

τα παιδιά μας μην πάρτε.

Πλάσματα της νύχτας, που στο σκοτάδι ζείτε...

εσείς που κοιμάστε με την πρώτη ηλιαχτίδα...

αυτό το παιδί στα ονείρατά του φυλάξτε."

"Αράχνη τριχωτή και κουκουβάγια που πετάς...

γυμνοσάλιαγκα και φίδι τυφλό...

τα παιδιά μας μην πάρτε.

Πλάσματα της νύχτας που στο σκοτάδι ζείτε...

εσείς που κοιμάστε με την πρώτη ηλιαχτίδα...

αυτό το παιδί στα ονείρατά του φυλάξτε."

Ανακάλυψε τα πάντα, το τέρας δεν τον σταμάτησε...

γιατί είχε δυνάμεις.

Ποιος είναι εκεί;

Σκάσε, δεν είναι κανείς!

Φελίπο, εσύ είσαι;

Κάτσε να σ' το βγάλω.

Είσαι καλά;

Πάμε.

Σήκω πάνω.

Δεν μπορώ να σε σηκώσω.

Δεν καταλαβαίνεις; Αν μείνεις θα σε σκοτώσουν.

Ήρθα να σε σώσω! Σήκω, ηλίθιε!

- Τι; - Δεν μπορώ.

Τι είπες;

Δεν μπορώ.

Συγχώρα με.

Πρέπει να φύγεις, κατάλαβες;

Ανέβα, θα σε σπρώξω αλλά πρέπει να σκαρφαλώσεις.

Γρήγορα, έρχονται.

Μπράβο, τώρα πήδα!

Φοβάμαι.

Πήδα, έρχονται. Πρέπει να πηδήξεις!

Μπράβο, ωραία.

Έλα. Σε περιμένω.

Όχι, φύγε. Φύγε!

Μίλησέ μου, Μικέλε.

Άνοιξε τα μάτια.

Κοίταξέ με, μη φοβάσαι.

Άνοιξε τα μάτια σου.

Κοίτα με.

Έφυγε!

Μίλησέ μου.

Συγχώρεσέ με.

Δεν ήξερα πως ήσουν εσύ.

Δεν τον βρίσκω, Πίνο!

Έφυγε!

Μην ανησυχείς, καλά είναι. Ο μικρός την κοπάνησε.

Πρέπει να σκοτώσεις το μικρό.

Χτύπησες αυτόν αντί εμένα.

Χαίρομαι που γύρισες, έλα εδώ.

ΕΓΩ ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ