Original subtitles

Downloaded from YTS.MX

Official YIFY movies site: YTS.MX

Deniz kızı burada! Buyurun!

Vay aslanıma bak hele! Nasıl da patladı makine!

Anne! Pamuk şeker alalım!

Hadi oğlum. Ördeği vuracaksın.

Hop! Karavana!

Tahsin, bir balon alalım mı çocuğa?

Al Leylacığım. Buyurun.

Biraz daha şöyle birbirimize yanaşalım.

Çocuğu ezmeyelim. Güzel. Güzel.

Objektife bakıyoruz.

Ah be kızım!

Birazcık malına sahip çıkmayı öğrensen.

Bir tane daha alalım işte Tahsin.

Olmaz öyle şey, bedava değil ya.

Balon fezaya mı gitti?

Yani önüne bir engel çıkmazsa gider tabii ki.

Leyla!

Efendim Umut?

İstersen bunu alabilirsin.

Teşekkür ederim.

Ne münasebet canım.

Al evladım sen balonunu. Al.

Ona ders olsun.

Kendisine alınan şeylerin kıymetini bilmeyi öğrensin.

-Nasılsınız Seniha Hanım? -Sağ ol Aynurcuğum.

Öyle bir hava alalım dedik.

-Hayırlı akşamlar size. -Hayırlı akşamlar.

-Hadi kızım. -Hayırlı akşamlar.

Yandırıyordun bizi be!

Sokayım yapacağın işe!

Baştan.

Baba.

Keşke ben de fezaya gitsem.

Gidersin. Önüne çıkan her engeli aşarsan sen de bir gün gidersin elbette.

Yeter ki pes etme.

Asla pes etmem.

-Aferin benim oğluma. -Söz mü?

-Söz. -Aslanım benim.

Baba, balonu fezaya gitti.

Afiyet olsun Yusuf ağabey!

Nerede kaldın kardeşim ya?

Geldim.

Hadi çabuk ol.

Tamam. Al ağabey. Hadi, hadi, çabuk.

Yürü, yürü, yürü!

Umut!

İyi misin?

İyiyim. İyiyim Leyla. Sağ ol.

Necati ağabey, insan bir tabela koyar şuraya.

Hee, tabelacıyım ben.

Bakarak olun azıcık önünüze. Aklınız bir karış havada.

Kusura bakma ağabey, aklımıza gelmedi.

Neredesiniz çocuklar? Sıra sizde.

Ver bana, ver bana. Geç.

-İyi misin? -İyiyim hocam, iyiyim de...

Biraz heyecanlıyım.

-Kolay gelsin Necati. -Hiç telaşlanma.

Konuşmanın üstünden kaç kere geçtik.

Sen fezaya gitmekten bahsedince anlamayanlar, dalga geçenler olabilir.

Hiçbirine aldırma, sadece sunumuna odaklan.

-Tamam. -Hadi başarılar.

Şimdi de 11-A şubesinden Umut, Hasan ve Mustafa

bize feza ve gelecekle ilgili sunumlarını yapacaklar.

Fazla kalmam ben. Bıktım ya.

Neredesin kız? Öldüm heyecandan.

Babam tuttu ya.

Hayır, bunlar da son anda geldiler zaten.

Umut Beyler ayaklarıma kapanıyorlardı da az önce, o yüzden öyle oldu.

O ne demek kız?

Dur şimdi, sonra anlatırım.

Teşekkürler.

11 sene evvel, babam vefat etmeden derdi ki

önünüze çıkan engelleri aşarsanız fezaya bile gidebilirsiniz.

Feza.

Günümüze kadar çok ulaşılmaz görünürdü ama aslında değil.

Yani... Yani tabii normalde öyle ama eğer gerçekten istersek...

Yani yine öyle gideriz anlamında değil ama çok istersek...

Bugün mesela Sovyetler, Sputnik isimli füzelerini fezaya gönderiyorlar

Onlar gönderiyorsa biz neden göndermeyelim?

Kemal ne diyor bu çocuk Sovyetler Movyetler?

Bugün Sovyetler Birliği, tarihinin ilk uydusunu uzaya fırlattı.

Sputnik adındaki bu uydu, Dünya'nın yörüngesine gönderildi.

Moskoflarla başımız belaya girecek.

Demedi demeyin. Haksız mıyım?

-Haklıyım. -Haklısınız başkanım.

Bakın görürsünüz, bu füze dönecek dolaşacak

bizim tepemizin üstünde patlayacak.

-Sayın Başkanım. -Aha şuraya yazıyorum efendiler.

Yıllar önce planladılar, şimdi de harekete geçtiler.

Allah sizi inandırsınız Sayın Başkanım, bugün mektepte bahsi açıldı.

-Aynı şeyi söyledim. -Ya!

Çocuklar!

Dur, dur, dur! Gel, gel, gel.

Bak oğlum, Sayın Başkanımız ne diyor.

Bu Moskof kâfiriyle başımız belaya girecek diyor.

Dünyamızı etrafında bir tur atacak olan Sputnik uydusu sayesinde

insanoğlu, fezayı fethetme yolunda ilk adımını atmıştır.

Şimdi yurttan haberler.

Oğlum, ben kime diyorum?

Hocam, benim kafam radyoya gitti.

-Oyalanma hadi. -İyi günler.

Bunlar büyüyecek adam olacak da biz de istikbalimizi bunlara emanet edeceğiz.

Duydunuz değil mi radyoyu?

Adamlar resmen fezaya gitmiş. Ben ne anlattıysam aynısını yapmışlar.

O değil de oğlum, sen o konuşmayı yaparken çok korktum.

Ama iyi toparladın ha.

Çok heyecanlandım vallaha, titriyordum.

Leyla izliyordu, belki o yüzden titremişsindir.

Bırak makarayı Mustafa ağabey. Zaten rezil oldum kıza.

Fena mı oldu kardeşim?

Aşkımdan ayaklarına kapandım, dersin.

Bak ya!

-Hadi eyvallah. -Eyvallah.

Umut, ben lokantaya kaçıyorum. Görüşürüz.

Tamam.

-Hayırlı işler Sami. -Eyvallah Bekir ağabey.

-Fırfır istiyor musunuz? -Yok, yok, düz olsun.

-Tamam, bu boy iyi mi? -Güzel.

Tamam.

Tamam.

Hazır olunca ben size getiririm, olur mu Seniha Hanım?

Yok, ben uğrar alırım. Hem de bir hareket olur.

Doğru söylüyorsun.

-Hoş geldin Seniha teyze. -Merhaba Umutçuğum.

-Merhaba. -Hoş geldin oğlum.

Aynur teyzeciğim, o kadar güzel olmuş ki. Ellerine sağlık.

Çok yakışmış. Çok güzel olmuşsun.

Çok güzel. Çok güzel olmuşsun.

Evladım, şuurunu yitirdin. Kendine gel. Ne oluyor?

Ve şimdi haberler.

Sovyetlerin bugün fezaya göndereceği Sputnik uydusunun başarılı olması üzerine

Amerika Birleşik Devletleri'nin de

çalışmalarını hızlandıracağı tahmin ediliyor.

Dünya devleri arasındaki bu feza savaşlarının

insanlığa neler kazandıracağını ilerideki günlerde hep birlikte göreceğiz.

Günaydın Zekai Usta.

Günaydın, günaydın gençler.

Afiyet olsun Zekai Usta.

Buyurun gençler, beraber olsun.

Ne haber Tarçın?

Buyurun, gelin.

Baba, yedik biz, sağ ol ya.

-Çay koyun kendinize o zaman. -Tarçın, ne haber oğlum?

Bak, sana ne yaptık?

Aferin Tarçın.

Artık yürüyebileceksin.

-Sağ olun çocuklar. -Bir şey değil ağabey.

-Usta! -Günaydın Tahsin amca.

Ya bu çamurda karda kışta yolda kaldık.

-Günaydın. -Günaydın.

Hoş geldin.

Bu gene tekledi. Şuna bir bak.

-Hasan oğlum, gel benimle. -Tamam baba.

Ne güzel olmuş.

Tarçın, yürüyor musun sen?

Tekliyor işte kendi kendine.

-Marşa geç oğlum bakayım. -Peki baba.

-Sen mi yaptın bunu? -Evet. İşte öyle...

Anlaşıldı.

Kalsın burada bu.

Yapma ya!

İyi. Yarın gelir alırım ama bak, beş kuruş tamir parası vermem ha.

Daha üç tamir parası alacağım var, ona göre.

Leyla! Hadi kızım.

-Okulda görüşürüz. -Görüşürüz.

-Ustam, kolay gelsin. -Sağ ol evladım. Sağ ol.

İyi ki gazetesine ilan verdik ha.

Herif bizi haraca bağladı be.

Evet arkadaşlar, kitabın da üçüncü sayfasında yazdığı gibi

bir eksen üzerinde başlangıç noktası olarak alınan sıfır noktasından itibaren

T zamanlarını işaret edelim.

Ve bu noktalardan çıkarılan dikmeler üzerinde

her T zamanına tekabül eden hızlara eşit uzaklıkta noktalar alalım

Evet arkadaşlar, bir dahaki ders devam edeceğiz.

Hasan, gelsene. Akşam buluşalım mı?

-Umut, sen biraz kalır mısın? -Tabii hocam.

Bu kitabı evimdeki kütüphanemde buldum.

Feza ilimi. Kosmoğrafya.

Atatürk yazdırmış.

Senin de ilgini çeker diye düşündüm.

Sağ olun hocam. Sağ olun.

Umut. Bence konferanstaki sunumun fevkaladeydi.

Kim ne derse desin.

Mühim olan ne anlattığındır.

O içindeki merak duygusunun peşini asla bırakma.

-Tamam mı? -Tamam hocam.

Sevgili dinleyiciler, müzik saatimiz sona eriyor.

Şimdi dinleyeceğimiz Sonny James'in "Young Love",

"Genç Aşk" adındaki şarkısı.

Senin olsun.

İstanbul Radyosunun pek muhterem dinleyicileri, şimdi haberler.

Kazakistan'daki Baykonur Uzay Üssü'nden

kıtalararası balistik füze V7'yle fırlatılan

Sputnik uydusunun başarısını müteakiben,

Sovyetler, fezaya, içinde Laika adlı canlı bir köpeğin bulunduğu

yeni bir füze göndermek için çalıştıklarını açıkladılar.

Bunun üzerine Amerikan hükûmeti, Nasa'nın senelik bütçesini

beş misline çıkarmak için acil toplanma kararı aldı.

Hazır mısın yakışıklı?

Kanatlarımız olsa uçabilir miydik baba?

Bilmem, uçardık herhâlde.

Belki bir kanat yapsak uçarız aslında.

Deneyelim mi?

Kanatların olsaydı nereye uçmak isterdin?

Fezaya.

Gökyüzüne, fezaya!

Ağabey, ne yapıyorsun ya?

Ya Marmara korksaydı?

Zaten kafesin içinde! Korkunca pırpır ediyor!

-Marmara ne oğlum? -Karga.

Oğlum, Marmara diye karga mı olur?

-Neden olmasın? -Çekil lan şuradan.

Oğlum, saat kaç? Yat uyusana sen.

-Yürü git içeri. -Bu ne ya?

Gelen geçen kafama vuruyor akşam akşam!

Umut, oğlum Zehra sandım, bir saattir saçımı düzeltiyorum gece gece.

Hasan, çok mühim bir mevzu var. Gelebilir misin?

-Necati ağabeyim. -Yaşa. Tamam.

Afiyet olsun.

-Mustafa Ağabey, bir gelsene. -Ne oldu ya?

Gel, gel.

Gene ne kıpraşıp duruyorsunuz?

Bir şey yok ağabey. Mustafa ağabeye bir şey soracağım.

-Afiyet olsun. -Eyvallah.

Ne oldu oğlum?

Neymiş bu kadar mühim olan şey? Anlat artık.

Kemal hoca bugün bunu verdi bana okulda.

Kozmoğrafya.

Ee, ne yapacağız biz bununla oğlum?

Füze yapacağız.

Sen beni bunun için mi çağırdın evden buraya akşam akşam?

Ama üzerine yeterince çalışırsak başarabiliriz.

Oğlum, sen makara mı geçiyorsun bizimle?

Ben bütün akşam otomobil altındaydım, sabah da okulum var.

Ne diyorsun Mustafa ağabey?

Vallaha aşağıda bulaşıklar bekliyor. Ağabeyim şimdi gelir.

Hadi iyi geceler.

-Mustafa ağabey... -Ağabeyim geliyor, ağabeyim.

Evladım, okulda görmüyor musunuz siz birbirinizi?

Hadi Mustafa. Aşağıda yığınla iş birikti.

Tamam ağabey.

Var mı?

-Hayırlı akşamlar. -İyi akşamlar.

-Soğan var mı soğan? -Su?

-Soğan? Soğan. -Soğan, soğan.

Kim var orada?

Kendi evimizde de rahat yok artık!

Arlanmazlar!

Leyla, ne yapıyorsun bu saatte? Bu ne gürültü?

Baban duyar şimdi!

Kız dur! Ne yapıyorsun?

Kızım, dikkat et!

Şimdi baban gelecek aşağıdan. Hadi yerine!

Deli kız.

Kolay gelsin Yusuf ağabey.

Kolay gelsin.

Nasılsın? İyi misin?

Ah be Yusufum, iyi ki varsın.

Ellerine sağlık. Ne kadar borcumuz?

Bunlar mı?

Ne yapacaksın bunları?

Al.

Al, al, istediğin kadar alabilirsin.

Yağmurda koca kamyonu boşalttım.

İstediğin kadar al Allah'ın delisi.

Ne yapacaksın bunları?

Yavaş, dikkat et, ıslanmasınlar.

Hadi bakalım.

Sağ ol. Ellerine sağlık.

Yusuf ağabey?

Bu ne ağabey?

Durun, durun, durun!

-Ne oluyor ya? -Mektebi asıyoruz bugün.

-Düşün peşime. -Bir şey diyeceğim,

ağabeyim duyarsa beni öldürür. Ben gelmem.

Söylemezsen işitmez. Değecek. Güvenin bana.

Tamam, hadi yürüyün.

Ne işler çeviriyor bunlar, biliyor musun sen?

Yok ama sorarım akşam Hasan'a.

Kim bekleyecek kızım akşamı? Hadi, yürü.

Leyla, ders?

Umut!

Necati ağabey, çekil!

-Çekil! -Be hey yavrum be hey!

Yavaş.

Çocuklar, hadi sınıfa.

Yoruldum, nereye gidiyoruz be?

Dayan Mustafa ağabey. Geldik sayılır.

Ağabey, ne bu kadar önemli olan ya?

Bir sabredin kardeşim. İki dakika sabredin ya.

Oğlum, füze mi lan o?

Evet, füze.

Nereden buldun ağabey sen bunu?

Bulmadım ya. Yaptım.

Şimdi gösteri zamanı!

Ne yapıyor kız bunlar?

Ne bileyim, anlamadım ki.

Gel buraya! Gel!

Yanacaksın, dikkat et! Gel.

Ne oluyor?

Ne yapıyorsunuz zirzoplar?

Ağabey, kusura bakma!

-Yürü git lan! -Ağabey, kusura bakma!

-Kusura bakma. -Yürü git!

Ee? Ne diyorsunuz?

-Bunu bir gecede mi yaptın? -Dün gece yaptım.

Yani tamam, normalde böyle gitmesini planlamamıştım.

Altına bir taş koysam aslında çok güzel uçacaktı.

-Füze gibi yukarı... -Kardeşim...

Sen bizle makara mı geçiyorsun?

Hasan, kardeşim, bir dinle, normalde imkânlar olsa

ben çok daha iyisini yaparım aslında bunun.

Oğlum, bu yaptığın şey inanılmaz lan! Değil mi?

Nasıl? Biliyorum, tamam inanıl... Nasıl?

Oğlum, sen ne yaptığının hâlâ farkında değil misin? Resmen uçtu!

Bir gecede sen bunu yaptıysan beler yaparız birlikte?

-Bir düşün. -Ağabey, bana bak.

Lokantada sana öyle yaptığım için kusura bakma

ama bulaşık vardı, ağabeyim geldi falan. Yoksa beni biliyorsun.

Ya bırak ağabey. Tamam ya.

Var mısınız?

-Ben varım. -Vallaha ben de varım.

Biliyordum beni yalnız bırakmayacağınızı.

Biliyordum.

Önce bir mekân bulmamız lazım.

-Ne yapıyoruz? -Bir de bolca malzemeye ihtiyacımız var.

Önce mekânı halledelim o zaman.

Ama mekân neresi olabilir ki ağabey?

Benim aklımda bir yer var.

Şimdi anlaşıldı bunların neden bu kadar esrarengiz davrandıkları.

Leyla, bizim ne yapıp ne edip bu ekibe dâhil olmamız lazım.

İstanbul'dan mektubunuz geldi efendim.

Önemli demiştiniz, getireyim dedim.

İyi ettin İsmet, iyi ettin. Sağ ol.

Amerika'dan beklediğiniz telefon da geldi.

-Mister yarın geliyormuş. -Güzel.

Çekidüzen versin herkes kendine. Beni rezil etmeyin ha.

Bir de benim ofisi temizlettirin.

Ofisi Mister'a vereceğim.

İyi geceler efendim.

Sağ ol kızım.

Afiyet olsun.

Muzaffer amcan yazmış.

Senin İstanbul'daki okul işi olacak galiba.

Tahsiline orada devam edersin, bir taraftan da çalışırsın, ha?

Belki ben İstanbul'a gitmek istemiyorumdur baba.

Burada ne yapacaksın? Bandırma Güneşi'nde mi çalışacaksın?

Evet.

Yani senin gazeten değil mi? Neden çalışmayayım?

Ayrıca belki de ben gazeteci bile olmayı düşünmüyorum.

Bence sen o küçük aklınla fazla düşünme,

senin ne olup olmayacağına ben karar veriyorum!

Nereye?

Ben tokum. Size afiyet olsun.

Çok gidiyorsun kızın üstüne Tahsin. Vallaha sonu hiç iyi olmayacak.

Akşamdan benim gömleğimi ütüler misin?

Yarın Amerikalı bir gazeteci gelecek.

Üs mü bakıyorlarmış ne?

Benim ofisi kullanacak, mahcup olmayalım.

Geldi efendim!

Merhaba Mister. Merhaba.

Bandırma Güneşi'ne hoş geldiniz.

-Bandırma "Gunesi"? -Evet, evet.

Bandırma "Gunesi".

Tamam. Ofisim neresi?

Buyurun.

Mister... Ofisim sizindir. Buyurun.

Çay?

-Olur, teşekkürler. -Tamam.

İsmet! Oğlum bize iki çay söyle.

Gelmedi seninki.

Gelir birazdan.

Bu aralar kafalar dağınık. Malum. Füze yapıyor beyefendiler.

Sen gerçekten hiç bozulmadın mı sana söylemedi diye?

Yok be.

Bence zaten rezil olmaktan korkuyorlar.

Daha ne kadar rezil olabilirlerse?

O ne demek kız?

Geçen gece yağmur çok yağdı ya hani?

Benim canım önünde bir gümbürtü koptu.

Çıktım baktım ben de benimkinin bisikleti.

Belli, bu bir yere saklanmış,

bisikletini de öyle bırakmış sokağın ortasına.

Kız, bu gece gece seni mi izliyor?

Herhâlde. Ne bileyim?

Sapık gibi kız! Çok tatlı!

Çok tatlı da keşke biraz cesaretli olsa da kendi çıksa karşıma.

Ama sen de biraz göster kendini. Biraz işveli ol.

İşveli?

Saçmalama Zehra, başaramam ben öyle şeyleri, biliyorsun.

Yaparsın.

Tamam, hiçbir yere gitme, devam edeceğiz bunu konuşmaya.

Tamam.

Gel, gel.

Babam, Leyla'yla konuşuyorum biliyor. İki dakikamız var.

Olsun, iki dakika iki dakikadır.

-Ver dökeyim ben. -Sağ ol.

-Özledin mi beni? -Özledim vallaha.

Bak, şu mektep bir bitsin, hemen gelip isteyeceğim seni babandan.

Senin bana böyle söylemek isteyip de söyleyemediğin bir şey var mı?

Yok. Yani seni seviyorum ya. O kadar.

Yok yani.

-Merhabalar kızım. -Merhaba Ali amca.

Zehra!

Geldim baba, geldim!

-Nasılsınız? -İyiyim, sağ ol.

-Sen nasılsın kızım? -İyiyim ben de.

Ben gidiyorum.

-Neredesin kızım? -Çöpü çıkarttım baba.

Bu soğukta ne yapıyorsunuz dışarıda?

İçeride otursanıza.

Yok, yok, ben de gidiyordum zaten.

-Babamlar bekler. -İyi, hadi.

-İyi akşamlar Leyla. -İyi akşamlar.

Mektepte görüyorsunuz her gün. Daha ne özlüyorsanız?

-Zehram! -Oğlum sen nereden çıktın lan?

Al şu karganı. Yürü!

Gece seninkiler yatınca çıkabilir misin?

Hayırdır? Nereye?

Kaçabilir misin kaçamaz mısın?

Oğlum nerede kaldınız? Ağaç olduk burada sizi beklemekten.

Beyefendinin aşkını bekledik.

Zehra!

Ne alakası var lan? Al şu anahtarı.

Saçmalıyor ya.

Oh be!

Hadi gelin, gelin, gelin.

Geç.

Bakın, çok dikkat etmemiz lazım. Her şeyi aldığımız yere koyacağız.

Yoksa babam canımıza okur.

Burada bir sürü kullanabileceğimiz malzeme var.

Şuraya bak.

Gövdemizi bulduk bile.

Evet.

Artık gövdemizi bulduğumuza göre başlaayabiliriz.

Umut, bunları getireyim mi?

Çizimleri getirsene çizimleri.

Evet.

Füze hazır.

Güzel oldu.

Peki nasıl uçuracağız bunu?

Yakıt lazım, fitil lazım.

-Nasıl yapacağız? -Torpil bulmamız lazım.

Ben geçen denemeyi öyle yapmıştım.

Bende bu kadar var.

Bende de bu kadar var. Hâlâ az.

Mustafa ağabeyde var mıdır acaba?

Bu da kim?

Kim o?

"Kim o" mu? Basıldık!

-Ne yapacağız? -Zekai Usta olmasın?

Dur! Babam kapıya niye vursun ki?

Kolay gelsin.

-İçeri. Çabuk, çabuk, geçin. -Geçin, geçin, geçin.

Tamam.

-Hoş geldiniz. -Hoş bulduk.

Demek füze ha?

-Bu... -Uçuyor mu şimdi bu?

-O... -Bir şey söyleyeceğim.

Siz nereden duydunuz bizim burada olduğumuzu?

Aranızda konuşurken duyduk, merak ettik.

Ya bir şey yok da... Hadi siz gidin şimdi biri görmeden.

Zehra, ben sana yarın her şeyi anlatacağım. Söz.

Bunlar ne?

Biz yakıt için para topluyoruz. Torpil alacağız.

Pek çıkışmadı para.

O iş kolay ama bir şartımız var.

Artık biz de ekibinizdeyiz.

İyice baktıız, değil mi? Bir şey bırakmadınız ortada?

Ben topladım her şeyi.

Okula daha dört saat var. Ben eve giderim, üç saat kebap gibi yatarım.

Zehra, biz de baban dükkânı açmadan yetişelim heme eve.

Tamam.

Ağabey, sana zahmet Şükrü'yü de bıraksana eve.

Gerek yok ağabey, ben giderim.

-Hadi lan. -Yürü lan.

-Hadi görüşürüz. -Leyla görüşürüz.

Hadi, görüşürüz Ehra.

-Hadi. Görüşürüz. -Görüşürüz.

Ben de gideyim o zaman babamlar uyanmadan.

İstersen ben bırakayım seni eve.

Olur.

Ne oldu buraya?

O şey oldu... Şey yaptım ben onu...

-Düştü herhâlde. -Evet. Düştü.

Anladım.

Sen daha fazla gelme istersen.

Bir gören olabilir bu saatte.

Tamam. Doğru.

-Görüşürüz o zaman. -Görüşürüz.

Leyla.

Çıkışta atışa geleceksin, değil mi?

Şüphen mi var?

Nerede torpiller?

-Bunu diyorsun, değil mi sen? -Evet, bu.

Getir.

-Hepsini alırsan anlayacak. -Al, al. Birkaç tane daha al.

Hadi! Getirin taşları!

Geldi.

-Yeter mi bu kadar? -Yeter, yeter.

Tamam.

Siz şimdi uzaklaşın. Ben de fitili ateşleyip geliyorum.

-Tamam. -Tamam.

Hadi.

Gel, gel, gel.

Kaçın! Kaçın, kaçın, kaçın!

Umut!

Umut, bana geliyor bu!

Umut!

Mustafa ağabey! Mustafa ağabey, iyi misin?

-Mustafa ağabey! -Ağabey!

-Mustafa ağabey! -Nefes alıyor mu?

Mustafa ağabey!

Çocuklar! Gelsenize!

Hoş geldiniz çocuklar. Hoşgeldiniz de... Mustafa'nın biraz istirahat etmesi lazım.

Ya çocuklar gelmiş, beş dakika dursunlar.

Beş dakika.

Gel.

-İyi misin Mustafa ağabey? -İyiyim, iyiyim.

Neymiş sorun? Ne dedi doktor?

Ya bir şey yok ya. Ağabeyimlerin abartması işte.

Böyle tahlil mahlil yaptılar, biraz dinlen dediler.

Çıkarsın dediler. Bir şey yok.

İyi, iyi. Ne zaman çıkıyorsun?

Bu akşam çıkarız ya.

Bana bak, söylemedin değil mi ağabeyinlere füzeden kaçarken bayıldığını?

Oğlum sizce söylesem inanırlar mı?

Kolay gelsin Necati.

Sağ ol canım.

Ne güzel çalıyormuşsun sen.

Bu benim asıl işimdir.

Hademelik benim için hobi hobi.

Pek güzel. Devam.

Teşekkür ederim.

-İyi günler. -İyi günler.

Rampa en kolayı oğlum. Bir sürü malzeme var, hallolur hemen.

Asıl barut nereden bulacağız? Bizim onu düşünmemiz lazım.

Doğru diyorsun. Daha büyük füze daha çok barut demek.

Bakkalda torpil de kalmadı.

Barut da öyle kolay bulunan bir şey değil ki. Nereden bulacağız onu?

Bilmiyorum ki ağabey.

Kolay gelsin Necati ağabey. Hayırdır?

Akşama düğünde çalacağım. Bakınıyorum.

Görüşürüz.

Madem yardıma falan ihtiyaç yok.

Necati ağabey? Senin Yusuf ağabeyle aran iyi, değil mi?

İyi mi? Kardeşim o benim. Kardeşim, kardeşim.

Aslında o daha önce bana bir konuda yardım etmişti.

Lafı ağzında geveleyip durma. Ne istiyorsun, onu söyle bakayım.

Barut lazım bize.

Barut?

Hoş geldiniz. Hoş geldiniz.

Merhaba. Nasılsınız?

Necati?

Nurgül... Öğretmen...

-İyi akşamlar Kemal Bey hocam. -İyi akşamlar.

Çok sevindim seni gördüğüme.

Gelin arkadaşım.

Benden de rica ettiler bir şarkı söyler misin diye.

Kıramadım. Bana çalarsın, değil mi?

Çalmam mı be ya? Anasını bile... Ağlatırım.

Görüşürüz sahnede. Teşekkürler.

Gelmiş. Arkadaş, arkadaş.

Mesela yüzde 45 açıyla suya gittiğini varsayarsak...

O zaman nasıl olacak?

Basıncı artırmamız lazım.

Hasan! Egzozun ağzını biraz daraltmamız lazım!

-Basınç artsın diye! -Bende!

En iyi şekilde çalıyoruz, tamam mı? En güzel şekilde.

Bana bak lan, müziğini çal.

Sana güveniyorum Necati.

İyi akşamlar.

Gelin ve damada mutluluklar diliyorum.

Onlar için bir eser seslendireceğim izninizle.

Teşekkürler.

Kamışım kırıldı. Kamış ver.

Lan! Kamış yok mu?

Geçmesin günümüz

Sevgilim yasla

O güzel başını

O güzel başını göğsüme yasla

Birleşebilir mi ah, aşk ihtirasla

O güzel başını

Göğsüme yasla

El gözlerinde

Menevişler var

Kor gibi dudaklar

Ve kızıl saçlar

Okşasam usanmam

Mahşere kadar

O güzel başını

Göğsüme yasla

Ne güzel söyledi. Bravo! Bravo!

Pek muhterem misafirlerimiz.

Işık şelaleleriyle hazırladığımız olağanüstü gösteri başlamak üzere!

Ateşleyelim.

Damadın fişekler ıslanmış, patlamıyor!

Bir başlarına yapmışlar her bir şeycikleri.

Hiç kimseciklerden yardım almamışlar.

Ondan çaldık yani barutları.

Allah günah yazmaz.

Normalde düğünde göbecikler atarken yandıracaklardı.

Şimdi ilme, irfana gidiyor.

Ben ilimden irfandan anlamam.

Çocukların hayallerine gidiyor be ya.

Hayal kurmak güzel şey be Yusufum.

Bak, Nurgül Öğretmen nasıl geldi bugün düğüne.

Kemal Öğretmen'le beraber geldiler ama

Belki sadece arkadaş olaraktandır. Ha?

Öğretmen öğretmen.

Sahnede eğildi kulağıma

Dedi "Sana güveniyorum Necati."

Melek, melek.

Ben heyecandan kamışı kırdım.

Çalamadım be ya.

Bir he dese var ya...

Bu yüzük, bu da düğün.

Vallahi satarım ikisini de. Hallederim evelallah.

Da ben nasıl açılacağım bu kadına Yusufum?

Ondan önemli mesele gönlünü çelebilmekte.

Necati ağabey sen neredesin ya?

-Necati ağabey! -Necati ağabey!

Hocam?

Kolay gelsin gençler.

Görelim bakalım, uçuyor mu uçmuyor mu.

Hoş geldiniz hocam.

-Umut, burası olur mu? -Olur, olur. Şöyle koy.

Getir Hasan bandı.

Bunu da al.

Evet. O zaman ben fitili ateşliyorum. Siz uzaklaşın.

-Hadi. -Hadi.

Çalışmalarımız böyle hocam.

Size haber vermedik diye kızmadınız, değil mi?

Tam tersine, gurur duydum.

Mektebi bitirip mezun olduğumdan beri

bugün ilk defa gerçekten faydalı olduğumu hissettim sayenizde.

Ama tabii ilk atışınızı Necati'den öğrenmeseydim iyi olurdu.

Emin olmak istedik hocam, rezil olmaktan korktuk.

Ama bugünkü atıştan sonra artık her şeyden eminiz.

Düştüğü yeri hesaplayamadık.

Eğer imkânlarımız olsaydı, çalışacak bir yerimiz

onu hesaplamakta dahi muvaffak olabilirdik.

Diyoruz ki Müdür Bey'le bir konuşsanız hani...

Bize bir atölye sağlasanız.

Destek olsanız.

Bir Mahmut Bey'le konuşacağım.

Belki çocuklara destek olmak ister.

Hayır, şimdi Kemal Hoca böyle anlatınca insanın bir inanası geliyor.

Size de olmuyor mu aynı şey Nurgül Hocam ya?

Füze diyor ya!

Allah aşkına oturun oturduğunuz yerde Kemal.

İcat çıkarmayın başımıza ya.

Hocam, çocukların hakikaten imkânları olursa...

Ya siz de mi Nurgül Hocam ya?

Alo? Buyurun komutanım.

Emredersiniz komutanım.

Komutan'a anlatırsın şimdi derdini.

Topla o itleri, garnizona gidiyoruz.

Tövbe tövbe.

Askeriyeye füze atmak nedir?

Bu işin ucu Ankara'ya kadar gider.

Dua et başımıza bir iş gelmesin Kemal Bey.

Ben, Bandırma 6. Hava Jet Üssü komutanı

Yarbay Halit Eşref.

Efendim, bendeniz Bandırma Lisesi Müdürü Mahmut...

Kim olduğunuzu biliyorum.

Bizim çocuklar geçenlerde askerî arazinin ortasında bulmuşlar bu füzeyi.

O günkü nöbetçiler de devriye gezerken bu genç arkadaşları civarda görmüşler.

Bu durum bilginiz dâhilinde mi Müdür Bey?

Komutanım, çocuk işte bunlar, ne zaman ne yapacaklarını bilemiyorsun ki.

Ben biliyordum komutanım.

Hepsi benim talebem olur.

Mektep bünyesinde bazı füze denemeleri yapıyorlardı.

Siz mi yaptınız bu füzeyi?

Komutanım o kaybolmuştu.

Biz zaten onu arıyorduk, tesadüfen...

Evladım. Ne sordum ben?

Ben attım komutanım.

Arkadaşlar sadece bana yardım ettiler.

Bırakın onlar gitsinler. Aradığınız kişi benim.

Siz başınızı eğecek bir şey yapmadınız çocuklar.

Siz iftihar edilecek bir muvaffakiyete imza attınız.

Böyle bir şeyde muvaffak olduysanız

her zaman arkasında duracaksınız.

Anlaşıldı mı?

-Emredersiniz komutanım. -Emredersiniz komutanım.

Aferin size.

Komutanım, sizin telefonunuz bir dakika daha geç geleydi

ben de çocukları toplayıp aynı şeyi söyleyecektim.

Onlar bizim istikbalimiz komutanım, medarıiftiharımız.

Aferin çocuklar size. Aferin. Aferin.

Ama bu iş böyle devam edemez.

Emredersiniz komutanım.

Nedir bundan sonraki hedefiniz?

Daha büyük bir füze yapmak istiyoruz komutnaım.

Fezaya kadar gideccek gerçek bir füze.

Hocanız daha iyi bilir

daha büyük bir füze yapmak için

daha sağlam malzemelere ihtiyacınız olacak.

Isıya dayanıklı gövde, kuvvetli sıvı yakıt...

Bunlara erişiminiz var mı?

Yok komutanım. Nereden olsun?

Bizim bir tamirhane var, oradan ne bulursak.

Artık var çocuklar.

-Başçavuşum. -Emredin komutanım.

Gençler buradan gerekli malzemeleri seçecekler

siz de seçtikleri malzemeleri ayırın

sonra da bir vasıtayla nakliyesini halledin. Anlaşıldı mı?

Emredersiniz komutanım.

Ne duruyorsunuz? Hadi geçin bakalım içeri.

Bakın buraya.

Bu da benden size özel bir hediye.

Bu kablonun ucunu füzeye bağlayarak uzaktan ateşleme yapabileceksiniz.

Doğru monte ederseniz burada bir ışık yanacak.

Kemal Hocam, siz çocuklara yardımcı olursunuz.

Emredersiniz komutanım.

Bu, ölçüm için çok işinize yarar.

-Sağ olun komutanım. -Var mı başka bir ihtiyacınız?

-Yok. -Var komutanım.

Çalışacak bir alana ihtiyacımız var.

Depo gibi.

Biz onu belediye başkanımızla konuşur, sizin için uygun bir yer ayarlarız.

Ama bundan sonra atış yapmadan önce gelip benden müsaade alacaksınız gençler.

Askeriyenin izni olmadan füze atamazsınız.

Allah sizi inandırsın komutanım, yolda gelirken ne dedim?

Aynı şeyi söyledim komutanım.

Askeriyenin izni olmadan füze atılmaz.

Dedim mi demedim mi Kemal Bey?

Dedim komutanım.

-Anlaşıldı mı? -Evet komutanım.

Emredersiniz komutanım.

İyi. Hadi geçin bakalım.

Komutan'ı etkilemişsiniz.

Mahmut hocanızı da yakından tanırım, bilirim.

Sağ olun.

Kendi hocanız da başınızda.

Madem herkes size bu kadar güveniyor

demek bir bildikleri var.

Yani yardım edecek misiniz şimdi bize?

Benden tam olarak ne istiyorsunuz?

Desteğinizi başkanım.

Bir de çalışmak için bir alan.

İyi o zaman, bizim eski atölyelerden biri boş.

Orada çalışırsınız.

Fırlatma günü de bir anons geçeriz sokakta.

Toplarız milleti, onlara da bir eğlence olur.

Sağ olun. Sağ olun başkanım. Pişman olmayacaksınız.

Hadi bakalım o zaman. Bir an önce çalışmaya.

Yeri de aldığınıza göre bir an önce... Hadi bakalım, iş başı...

-Kemal hocam, refakatinizle... -Tabii hocam.

Hadi bakalım. Kolay gelsin.

-Çok teşekkürler. -Çok teşekkürler.

Güle güle.

-Hadi kızım. -Kolay gelsin.

Kolay gelsin.

Sayın Başkanım, büyük sevap işlediniz, benden söylemesi.

Tabii, tabii. Tabii.

Ayrıca seçimde de bir adım öne geçmiş olursunuz.

-Nasıl yani? -Füze yaptıran başkan.

Ama iki sene sonra aranıza katılmaktan büyük mutluluk duyacağım.

-Tabii, tabii, tabii. Tabii, tabii. -Onur duyacağım Sayın Başkanım.

Gidelim şoför.

İyi günler muhterem ve aziz dinleyicilerimiz.

Bugün 1 Eylül 1957.

Yurttan ve cihandan haberlerle huzurlarınızdayız.

Türkiye Güreş Milli Takımı, serbest stilde dünya güreş şampiyonu oldu.

Atatürk Üniversitesi kanunu kabul edildi.

Almanya'da düzenlenen binicilik yarışmalarında Sami Polatkan birinci oldu.

Sevgili dinleyiciler bugün Türkiye'de transistörlü radyo piyasaya sürüldü.

1927'de dünyada sadece yedi tane olan radyo alıcısı sayısı

bugün Türkiye'de 300 bini aştı.

-Hoş geldin. -Hoş bulduk.

Çocuklar. Tanıştırayım, arkadaşım Kenan.

Kendisi gazetecidir.

Merhaba arkadaşlar.

Eğer müsaade ederseniz, çalışmalarınızı ve atışlarınızı hem haber yapmak

hem de fotoğraflamak isterim.

-Çok mutlu oluruz. -Peki.

O zaman hadi geçin şöyle de bir fotoğrafınızı çekeyim.

Geç.

Hocam, siz?

Kemal!

Bendeyiz.

Çekiyorum.

Çekiyorum.

Çektim!

İsmet!

Buyurun Tahsin Bey.

Çabuk daktilonun başına geç. Bekle beni.

İyi günler. Bana 327'yi bağlar mısınız?

-Müsaadenizle. -Tabii.

Alo?

Seniha. Çabuk, çabuk, çabuk Leyla'yı ver bana. Çabuk.

Leyla, Zehralarda Tahsin, ders çalışmaya gitti.

Alo?

Yaz İsmet.

Dünyada, dünyayı geçtim memlekette

uğraşacak başka hiçbir şey kalmamış gibi

bazı büyüklerin de desteğini alarak

bir füze sevdasıdır tutturmuşlar gidiyor.

-Çadıra gidelim mi? -Olur.

-Balon alalım mı? -Leyla!

Baba?

Baba ya.

Demek Zehralara ders çalışmaya gittin.

Yazık.

Hadi.

Yürü hadi.

Yürü hadi Leyla!

Dünyada, dünyayı geçtim memlekette

başka uğraşacak bir şey kalmamış gibi...

...bazı büyüklerin de desteğiyle bir füze sevdasına tutulmuşlar.

Gençler darılmasınlar, onlar başka dünyalarda yaşıyorlar.

Halbuki biz, bu dünyadaki meselelerimizi halledemedik.

-Durun bakalım, parti kavgaları bitsin... -Cezayir meselesi sona ersin,

seçimler yapılsın, kongreler tamamlansın,

elbet füzelere de sıra gelir.

Kıçına don lastiği yapamayan memleketin füzeyle ne işi olur?

Lafa bak ya!

Az bile yazmışlar ağabey.

Çingen Necati'yle ne füzesi oğlum?

Bence siz ne yapın biliyor musunuz? Gidin onunla bir orkestra kurun.

Sonra da panayır falan gezersiniz ha?

Oğlum bak seni var ya!

Ne oluyor bakayım? Nedir bu itiş kakış?

Yok bir şey ağabey ya. Bizim füzeciler ünlü olmuş da onu konuşuyorduk aramızda.

Hadi bakalım, yemeğini yiyen, karnı doyan, çıksın dışarı efendice.

Kahvehane değil burası, lokanta.

Yürüyün lan.

-Kolay gelsin. -Güle güle çocuklar.

-Size de kolay gelsin. -Yürü lan!

-Oğlum dur. -Şuna bak ya.

Bakın çocuklar

muvaffak olmanızı ben de en az sizler kadar isterim.

Hayalleriniz var, anlıyorum, peşinden gidiyorsunuz. Gidin de.

Lakin füze yapmak hayal değil çocuklar,

heves.

Bunu da aklınızın bir köşesine nakşedin.

Biz bu füzeyi öyle ya da böyle yapacağız Asaf ağabey.

Sen de heves olmadığını göreceksin.

Sen de git arkadaşlarınla, hadi.

Yemek geldi.

La, Si, Do.

Şimdi hep birlikte tekrarlıyoruz.

İki dakika aşağı gelebilir misin?

Ee, nasıl buldunuz Bandırmamızı efendim?

Ülkeniz çok güzel.

-Çok şanslısınız. -Buyurun.

-Senihacığım, bana da koy. -Teşekkür ederim.

Sağ olun. Çok teşekkürler. Sağ olun.

Tabii bu arada, Türkçeniz de gayet iyi

Bayağı kısa sürede iyi ilerletmişsiniz işi.

-Sağ ol. -Afiyet olsun.

Türkiye'ye gelmeden önce biraz çalıştım.

Çalıştınız. Ne güzel.

Peki sizi daha ne kadar ağırlayabileceğiz burada?

Süre belirsiz.

Biliyorsunuz NATO, Bandırma'da bir üs kurmak için yer bakıyor.

Ben de bu süreci takip ediyorum.

Sizin gazeteniz hangisiydi?

The Washington Post.

Bizim için büyük bir şeref tabii.

Dikkat et.

Az önce camdan atladım. Hatırlatırım.

Yarınki atışa geleceksin, değil mi?

Sence yıldızlara kadar gider mi?

Bir engel çıkmazsa gider tabii.

Ne güzel parlıyorlar, değil mi?

Aslında en parlak olanlar aynı zamanda en şanssız olanlar.

Neden?

Çünkü yıldızlar patlamadan önce en parlak hâlini alırlar.

Sonra da sönerek yok olurlar.

Yani ne kadar parlaksa ölüme de o kadar yakın demektir.

Ama her gün fezada milyonlarca yeni yıldız doğuyor.

Korkmana gerek yok, yıldızsız kalmayız.

Ama yine de çok güzel parlıyorlar.

Baksana.

Sen benim yanımdayken ben başka hiçbir şeye bakamıyorum.

Fezayı bile unutuyorum.

Ben de bir tek senin yanındayken düşünüyorum fezayı.

O zaman bundan böyle gökyüzüne her baktığında beni düşün.

Benim seni düşünmek için gökyüzüne bakmama gerek yok ki.

Yakıtından fitiline tamamen kendi üretimimiz olan

ve paraşüt sistemini de ilk kez test edeceğimiz

çift katmanlı füzemiz huzurlarınızda!

Ee? İsmi ne füzenizin?

Marmara olsun.

Oğlum uçmuyor ki bu.

Siz bir adını Marmara koyun, görün bakın nasıl uçacak.

Tamam ya, Marmara olsun. Marmara olsun.

Hadi yatırın o zaman, ben de ismini yazayım.

-Mustafa ağabey. -Yavaş, yavaş, yavaş.

Gel.

Yalnız Sayın Başkanım, söylemek zorundayım bu anons meselesini fevkalade düşündünüz.

Tabii canım. Hayatlarında böyle bir hadiseye

-kaç kere şahitlik edecekler. -Evet.

-Ama sayenizde tabii. -Tabii, tabii. Ama saat kaç demiştik biz?

Sizce de uygunsa saat 16.00 demiştik Sayın Başkanım.

Bu ne surat be ya?

Ağabey şimdi herkesi toplayacaklar tepeye.

Toplayacaklar tabii.

-Akışla ilgili... -Sonra, sonra. Tepede anlatırsın.

-Şimdi çok işimiz var. -Kaymakam mı önce konuşacak.

-Tepede, tepede. -Siz mi konuşacak...

-Ama biz konuşamıyoruz ki Sayın Başkanım. -Tepede, tepede, tepede.

-Tamam, güzel... -Siz ne yaptınız çocuklar?

Her şey yolunda mı? Hazır mısınız?

-Hazırız. -Ne duruyorsunuz o zaman? Hadi atlayın.

Daha koca Bandırma'yı dolaşacaksınız ya. Hadi. Hadi, hadi, hadi.

Hadi. Hadi bakalım.

Dikkat dikkat!

Pek muhterem Bandırma halkı ve eşrafının dikkatine!

Eşraf, bak, dikkatine!

Bugün saat 16.00'da

Küçük Livatya mevkiinde

Bandırmamızın medarıiftiharı gençlerinin kurduğu...

Medarıiftihar. Duyun, medarıiftihar! İftihar be ya!

...Bandırma Füze Kulübü'nün fevkalade çalışmalarının nihayetinde

Marmara 1 isimli füzelerini fezaya fırlatacaklardır.

Boru demiyor! Boru demiyor! Füze diyor! Füze, füze!

Tüm Bandırma halkını bu müstesna insanlık olayına

şahitlik etmeye bekliyoruz!

Sayın kaymakamımız ve değerli belediye başkanımız da

bu olaya şahitlik etmek için teşrif edeceklerdir!

Bandırma Füze Kulübü, Marmara 1 isimli füzelerini

fezaya fırlatacaklardır!

-Bu ne? -Füze diyor lan!

Bandırma halkını şahitlik etmeye bekliyoruz!

Hasan!

Çok kalabalık ya.

-Anneciğim, şans dile bana, tamam mı? -Sakin ol, tamam mı?

Umut, yolunda mı her şey? Hazır mısınız?

Yolunda hocam da bu kalabalık çok değil mi?

Biliyorum ama Başkan'ın işi.

İşin içine siyaset girince oluyor böyle şeyler.

Heyecanlanmayın, ben size inanıyorum.

Evet, biz size inanıyoruz.

-Umut. -Leyla.

-Hoş geldin. -Hoş bulduk.

Saygıdeğer kaymakamım, pek saygıdeğer belediye başkanım,

-sayın komutanım... -Her şey hazır mı?

-Hazır Umut. -...ve Bandırma eşrafı.

Bandırmamızın medarıiftiharı gençlerimizin kurmuş olduğu Bandırma Füze Kulübü'nün

Marmara 1 adlı ilk füzesini ateşlemeye hoş geldiniz!

Sağ olun. Şimdi efendim, konuşmalarını yapmak üzere

saygıdeğer belediye başkanımı kürsüye davet ediyorum.

-Hayırlı olsun başkanım! -Buyurun Sayın Başkanım.

Füze yaptıran başkan!

Füze yaptıran başkan!

-Buyurun. -Sağ ol. Sağ ol.

Efendim, bu parlak gençler

bana hayallerini anlattığında bir saniye bile düşünmeden

onlara tüm imkânlarımızla yardımcı olmaya karar verdik.

Gelmeyeceksin diye çok üzülüyordum.

Böyle bir günde yalnız bırakır mıyım ben seni?

...ve bizler de her zaman onlara yardım etmeye hazırız.

Sağ olun var olun.

-Var ol başkanım! -Sağ olun başkanım!

Şimdi konuşmalarını yapmak üzere Sayın Komutanım...

Komutanıma katkılarından dolayı teşekkür ederim.

Gençlerimiz de hazırsa geri sayımı hep birlikte yapalım isterim.

Hazır mıyız gençler?

-10! -10!

-Dokuz! -Dokuz!

-Sekiz! -Sekiz!

-Yedi! -Yedi!

-Altı! -Altı!

-Beş! -Beş!

-Dört! -Dört!

-Üç! -Üç!

-İki! -İki!

-Bir! -Bir!

-Sıfır! -Sıfır!

Leyla!

Nereye?

-Yürü Umut. -Halil Emmi'nin zeytinliği yanıyor!

Koşsana!

Ne koş? Ben ateşten korkarım. Koşamıyorum!

Mustafa! Mustafa!

Zeytinlik yanıyormuş!

Mustafa!

Başkan, benim gazoz bile senin füzelerden daha iyi patlıyor.

Başkan, füzecilerden alırsın oyu!

Allah belanı versin!

Ama böyle ortalığı velveleye...

-Komutanım. -Sırası değil. Hiç sırası değil.

Oraya. Oraya itfaiye yollayın hemen.

Kemal!

Rezil ettiniz okulu!

Bunların hesabını eve gidince vereceksiniz Leyla Hanım!

Eve gidince bunların hesabını vereceksiniz!

Ambulans!

Mustafa, kendine gel Mustafa!

-Şu arabalardan birini durdur çabuk. -Dur!

-Durdur. -Dur, dur!

-Baba, dur! -Ne münasebet canım. Çekil kadın!

Baba dur, arkadaşım o benim!

Mustafa! Mustafa gel!

Bin oğlum, bin. Bin, bin.

-Ne oldu? -Mustafa, bin.

Acil hastaneye, acil.

TCK 383. Madde. Orman yangınına neden olmak.

Bey amca bütün zeytinliğin yanmış.

Söyle bakalım, şikâyetçi misin bu gençlerden?

Yok, yok, şikâyetçi değilim komutnaım.

Helali hoş olsun.

Mevsiminde ben yeni ağaçları dikeceğim zaman

gelsinler yardım etsinler yeter, başka bir şey istemem ben.

-Emin misin bey amca? -Tabii ki canım. Eminim.

Vatana millete, böyle gençler lazım bize.

Durmadan deneyecekler.

Kıracaklar, dökecekler, sökecekler, yıkacaklar

sonunda başarıya ulaşacaklar.

Ver elini öpeyim amca.

Allah razı olsun senden.

Allah senden razı olsun.

Bey amca şikâyetçi değilmiş.

İfadesini ona göre yazalım.

-Uyuyor. -Neden ki şimdi?

Hayrola çocuklar? Ne işiniz var burada?

Biz Mustafa ağabeyi ziyarete gelmiştik.

Gelin bakalım şöyle.

Mustafa'ya neden ağabey diyorsunuz, biliyor musunuz çocuklar?

Bizden büyük olduğu için.

Doğru. Sizden büyük.

Çünkü Mustafa hastaneye gidip gelmekten

tahsilini bile doğru düzgün tamamlayamadı çocuklar.

Her sınıfı iki, bazen üç sefer okumak zorunda kaldı.

Bu yüzden de siz ona ağabey diyorsunuz.

Biz... Bilmiyorduk.

-Nesi var? -Kalbinde sorun.

İyiydi birkaç senedir lakin

sizin şu saçma sapan füze sevdanız yüzünden yeniden tetiklenmiş hastalığı.

Bundan sonra hayatının her bir dakikası endişe içinde geçecek.

Kalbinin istediği gibi yaşamak zorunda kalacak.

Çocuklar

ne yapıyorsanız yapın beni alakadar etmez.

Ama Mustafa'yı bu işe bulaştırmayın.

Hadi... Hadi hayırlı akşamlar size.

Hayırlı akşamlar Necati. Hayırlı akşamlar.

İyi akşamlar be ya.

Necati ağabey? Hayırdır?

Mıstık'ı ziyarete gelmiştik ama...

Yüzümüze kapanmayan bir hastane kapısı kalmıştı, şimdi o da kapandı.

Ee, ne olacak şimdi?

Ağabey ne yapalım? Çalışacak bir yerimiz bile yok artık.

Bir sürü şey lazım.

Biz bu kadar şey alacak parayı nereden bulacağız ağabey?

Boş ver artık sen de dert etme.

Boş mu vereyim?

Ben de anamı babamı kaybettim.

Karım kardeşim neyim de yok.

Çok şükür Yusufum var, bir de sizler varsınız be ya.

Tuttunuz beni hayalinize ortak ettiniz.

Mıstık boşuna mı hasta oldu be ya?

Kalbi buna atıyordu çocuğun.

Boş vermeyeceğim.

Dert edeceğim be ya.

Siz de kolay pes etmeyeceksiniz.

Dur! Hasan!

Gel bakayım buraya.

Bana bak oğlum.

Kızımın etrafında dönüp durduğunun farkındayım.

Ses etmiyordum ama artık yeter.

Benim boş işler peşinde koşturan,

hayal âleminde yaşayan birine verecek kızım yok.

Zaten biz anlaştık.

Tahsili bitsin, evlendireceğiz Zehra'yı.

Sigortalı, maaşlı talibi var.

Sen de boşuna umutlanıp sonra üzülme e mi?

Git hayatına bak.

Anladın mı?

Efendim bakın, bugün bir aksilik oldu, tamam.

Ama aslında bugün...

Boşuna dil dökme bana.

Anladın mı, dedim.

Anladım efendim.

İyi. Bundan sonra seni Zehra'nın yanında görmeyeyim.

Hadi oğlum. Evine git, hadi.

Çorba yaptım anneciğim. Hadi iç bunu sıcak sıcak.

Umudunu kaybetme sakın.

Rezil olduk anne.

Artık kim inanır ki bize?

Karalar bağlama hemen.

Şimdi düştün, yarın yine kalkarsın.

Hem daha sağlam, daha kuvvetli olursun.

Çalışmamıza bile izin vermezler artık.

Ben sana güvendim Kemal. Ama sen ne yaptın?

Onca insanın, belediye başkanının, komutanın önünde rezil ettin beni.

Koca orman yaıyordu be!

Hocam, çocuklar hazır değildi.

Yani o kadar insanı oraya toplamak için erkendi.

Şimdi de suç belediye başkanımızın ve benim, öyle mi?

El kadar bebe geldi, gazoz patlattı adamın suratına.

Neyse Kemalciğim, sadede gelelim.

O kulübü hemen kapatıyoruz, derhâl!

Bu arada İl Milli Eğitim Müdürlüğünden aradılar

senin de bir süreliğine böyle mütevazı bir köy mektebinde

daha faydalı olacağın kanaatindeler.

Sizin ve değerli büyüklerimizin sorunu ne, biliyor musunuz hocam?

Hayatını öğrencilerine ve eğitime adamış bir öğretmeni

köy mektebine göndermeyi yaptırım zannetmeniz.

Ben gurur duyarım hocam.

Seve seve de giderim. Hiç mesele değil.

Müsaadenizle.

Ama sizin gibi büyüklerimizin aksine

yüzlerini güneşe dönmüş o gençlerin hayallerini çalmanız...

...affedilemez.

Efendim, Bandırma'da üç lise öğrencisi,

yerel yönetimin ve askeriyenin desteğiyle bazı füze denemelerinde başarılı oldular.

Bölgede askerî üs kurma planları yapılırken

bu gelişme dikkate alınmalıdır.

Gelecekteki fırlatmalar, sonuçları ne olursa olsun

endişeyle takip edilmelidir.

Emirlerinizi bekliyorum. Jerrod Weston.

Ee, yolculuk ne zaman?

Dönem sonu gidiyorum.

Ah be Kemal Hoca be ya. Böyle olmadı be ya.

Mevzu benimle ilgili değil Necati.

Giderim, başka bir köyde çalışırım.

Orada da tahsil görmek isteyen bir sürü talebe var.

Lakin buradaki mesele senden benden daha büyük.

Asıl mevzu fezaya bakıp biz de yaparız diyen,

mücadele eden, çaba gösteren o cesur gençlerin

yolunu tıkayan zihniyetin kazanmasında.

Mesele bu Necati.

Vallaha o kadar haklısın ki Kemal.

Sen gazetecisin. Habercisin.

Bu memlekette buna benzer kaç başarının önü kesildi, en iyi sen bilirsin.

Adamlar neye kalkışsa dışarıdan birileri kalkıyor ayağa

"Yahu siz ne uğraşıyorsunuz? Bırakın biz yapar size daha ucuza veririz." diyor.

Bizimkiler de beyhude bir çaba içinde olduklarını düşünüp

bırakıyorlar işin ucunu.

İşte böyle böyle hantal ve tembel bir millete dönüştürüyorlar bizi.

Şimdi biizm çocuklar küsseler,

bu meselenin peşini bıraksalar

hangimiz kızabiliriz ki onlara?

Daha ilk yanılgıda tüm imkânları ellerinden alınmış.

"Deneyin çocuklar. Bir daha deneyin. Başarana kadar pes etmeyin." demek varken

"Oturun oturduğunuz yerde." deyip

aldılar ellerinden her şeylerini.

Şimdi suç onların mı?

Soruyorum size. Suç onların mı?

Buz badem!

Hadi buz badem!

İstanbul'da bir mektep ayarlamışlar bile.

O bitince de radyoda staj yapacakmışım.

Senin için iyi olur.

Sonuçta İstanbul bu işin merkezi.

Sen ne yapacaksın peki?

Seni özlemek dışında mı?

Bilmem.

Bir yolunu bulup çalışmalara devam ederim.

Umut.

Bir şey söyleyeceğim ama yanlış anlama.

Diyorum sen bu füze işlerine biraz ara mı versen?

Durup düşünsen mi?

Leyla ben sen ievine bırakayım. Baban çıktığını anlamasın. Hadi.

Umut, dur kızma hemen, bir şey konuşuyoruz.

Nasıl kızmayayım?

Sen benim en güvendiğim ne olursa olsun yanımda olacak kişiydin.

Şimdi sen de bırak diyorsun.

Umut, bırak demiyorum.

Bak, bırak demiyorum, ara mı versen diyorum.

Yangın çıktı. Hasan desen okul ayrı iş ayrı koşturuyor senin için.

Ben gidiyorum.

Sen de dur bir düşün Umut işte.

Ne bu takıntı, ne bu inat, ben anlamadım ki.

Çünkü babama söz verdim.

Babama söz verdim.

-Umut... -Sana iyi yolculuklar.

-Özür dilerim. -Hoşça kal.

Umut!

-Hadi görüşürüz. -Zehra.

Akşam çıkacak mısın?

Babam bırakmıyor artık.

Dur bakayım.

Para, para diyordunuz. Alın size para.

Necati ağabey, sen nereden buldun bu kadar parayı?

Üzümü yiyeceksin bağını sormayacaksın.

Düş peşime.

Be hey, düş peşime!

Gelin bakalım.

Yeni füze kulübü be ya.

Gerçi buranın elektriği sürekli gider gelir ama bir yolunu buluruz.

Şu aldıklarımızı gidelim yiyelim, yarın sabah inceden inceden başlarız.

Hadi.

Necati ağabey, radyoyu aç da ajans var.

Yok be ya, yok Yusufum, yok.

Geç yerine. Tamam.

Bitti zaten işimiz. Siz ne yaptınız?

Her şey hazır. Senin dediğin gibi. Bir birleştirmesi kaldı.

Yarın da askeriyeden müsaade alırsak bu iş tamamdır.

Necati ağabey, bir şey soracağım.

Dün gece radyoyu aç deyince Yusuf ağabey bir garip oldu, tuhaf oldu.

Eskiden böyle değildi be ya.

Musiki âşığıydı o, musiki.

Hiç kapanmazdı radyosu.

19-20 yaşlarındaydı evlendiğinde.

Bir kızanları olduydu. Hanımı kızanı doğururken sizlere ömür.

Ona bir sarsıldıydı Yusufum ama yine de ayakta durdu.

Kızanına adadı kendini.

Yine öyle bir gün, türkü üstüne türkü çalıyor radyoda.

Kızan bahçede oynarken duvardan atla

kafayı vur kaldırım kenarına.

Bizimki de radyoya dalmış, fark etmiyor be ya.

Komşular görüyor bir süre sonra ama nafile, iş işten geçmiş.

Kurtaramıyorlar kızanı.

Yani senin anlayacağın

önce sevdasını, sonra kızanını

en sonunda da aklını kaybediyor Yusufum.

O gün bugündür de ne radyo dinler ne de kimseyle konuşur be ya.

Yazık be adama

Bir, iki, üç dört!

Teşekkürler.

Memnun oldum.

Gençler, emeğinize sağlık.

Çok detaylı çalışmışsınız.

Evet komutanım, her şeyi hesapladık.

Bu kez sorunsuz olacak.

Söz veriyoruz.

Son atışta yaşananları da hepimiz biliyoruz. Değil mi?

Biz oradaki hatamızı bulduk komutanım.

Bakın, tam buradaydı sorun.

Egzozun ucunu daralttık, gövdeyi ağırlaştırdık.

Evet komutanım. Şurada bir paraşüt sistemi vardı.

Onu komple iptal ettik.

Uçması dönmesinden daha önemli diye düşünüyoruz.

Gençler, bakın ben size güveniyorum.

Malzeme yardımına da devam edeceğiz. Siz de çalışmaya devam edin.

Ama şu anda ortalık çok karışık.

Amerikalılar burnumuzun dibindeler, siz de kapıdan girerken görmüşsünüzdür.

Adamlar burada kendilerine üs bakıyorlar.

Ankara tedirgin.

O yüzden değil füze, kuş uçurtmanıza bile müsaade veremem.

Bir süre sakin kalmak en iyisi olacak.

Anladım komutanım.

Sağ olun.

-Komutanım, çocuklar çok uğraş... -Hadi Necati ağabey.

Ya anlamadım ağabey ben bu işi.

Ya başta sizin gibi gençler lazım diyor vatana millete

bir aksilik çıktı mı, "Kusura bakmayın, müsaade yok."

Bitti lan işte her şey. Geçmiş olsun.

Ha iyi de oldu bak.

Biz de rahat ederiz herkes de rahat eder şu saatten sonra.

Hemen umutsuzluğa kapılmayın be ya.

Nasıl kapılmayalım ağabey?

Oradaydın işte, duydun sen de adamı.

Necati ağabey haklı.

Bu füzeyi öyle ya da böyle atacağız.

Ya kardeşim saçmalama, yeter.

Karşımıza çıkan her ufacık engelde böyle pes mi edeceğiz?

Ufacık mı bu? Daha ne olması lazım?

Zehra yüzüme bakmıyor.

Kemal Hoca sürüldü, gidecek.

Leyla desen...

İşte tam da bu yüzden pes etmeyeceğiz Hasan efendi.

Sokakta bayılıp ağabey çalışmalara göndermez diye

hastalığını hepimizden gizleyen Mustafa ağabey için.

Babasına inat hep yanımızda olan, evinden hayatından kovulan Leyla için.

Zehra'nın babasına sevdiği adamın

boş işlerle uğraşan bir adam olmadığını kanıtlamak için.

Necati ağabey için.

Babama verdiğim sözü tutmak için.

Ben bu füzeyi sen olsan da olmasan da atacağım Hasan.

Benimle misin değil misin?

Oğlum ben seni ne zaman yalnız bıraktım lan?

-Az önce bıraktın ya. -Ya oğlum yürü lan.

-Anlatıyorum. -Madem he diyeceksin

ne kapçık kapçık konuşuyorsun be ya.

O nereden duydu ya?

Oğlum duydu ne demek? Siz askeriyeden izin almadınız mı füze atmak için?

O konuda biraz aksilik oldu.

Olmasın artık şu aksilikler! Yemin ediyorum kalbim kaldırmayacak ya!

Tamam, bir sakin ol.

Bir şey diyeceğim, ağabeyim duyarsa nasıl sakin olacağım?

Hocam, hoş geldiniz.

Leyla geliyor lan.

Kolay gelsin gençler.

-Sağ olun komutanım. -Sağ olun komutanım.

Geldin.

Şüphen mi vardı?

Hocanız haber almış. Beni buldu, geldi, konuştu.

Ben size bir özür borçluyum çocuklar.

Çünkü önce o kadar cesaretlendirip

arkanızdayım deyip

ilk hatanızda sizi yüzüstü bıraktım.

Bunlar da hocanızdan size hediye.

Atışlarınızın ne kadar yükseldiğini bilmek istersiniz diye düşündüm.

Füzeyi ateşlediğinde saniyeyi başlatacaksın.

Dürbünle takip edeceksin ve füze eğim kazandığında saniyeyi durduracaksın.

Bu sayede ortalama ne kadar yükseldiğini hesaplayabileceksiniz.

Kitaptaki formülü tam uyguladıysanız

füzeniz beş saniyede bin metre gider.

-Sağ olun hocam. -Sağ olun hocam.

Her şey hazırsa başlatın geri sayımı.

Tamam komutanım. Siz biraz uzaklaşın.

Biz manyetoyu bağlayıp gelelim.

-Hadi bakalım. -Gel Hasan.

Umut.

-Manyetoyu götürüyorum. -Tamam, geliyorum.

Hadi gidelim.

Hazır mısınız?

-Hazır. -Hazır, hazır.

10!

-Dokuz! -Dokuz!

-Sekiz! -Sekiz!

-Yedi! -Yedi!

-Altı! -Altı!

-Beş! -Beş!

-Dört! -Dört!

-Üç! -Üç!

-İki! -İki!

-Bir! -Bir!

Bin metre.

Yükseliyor.

1.500 metre.

4.000 metrede ikinci katman devreye girecek.

2.000 metre.

3.000 metre.

4.000 metre.

Hadi oğlum! Utandırma beni, hadi oğlum!

Şimdi!

İkinci katman devrede!

4.500 metre.

Başardılar!

5.00 metre!

5.500 metre.

Düşmeye başladı, düşmeye başladı.

Düşmeye başladı.

5.860 metre.

Allahım, 5.860 metre!

Başardık komutanım.

-Dişi yok. -Ne?

Necati ağabeyin dişi yok.

Ağabey sen ne yaptın ya?

O kadar parayı dişlerini satıp mı aldın sen?

Aman sokayım dişine.

Değdi mi değdi be ya.

Pardon komutanım.

Pes etmeyen bu Bandırmalı gençler

5.860 metrelik bu atışla, Amerika ve Almanya'dan sonra

üçüncülük mertebesine ulaşarak bir rekora imza attılar.

Dünya basınında yer alan bu başarı

bu işin demirbaşı olan ülkelerin de dikkatini çekti,

manşetlerde yer buldu.

Hadiseye bizzat şahit olan mahalli gazeteci arkadaşımız

Kenan Özipek'ten aldığımız havadise göre

Bandırma Füze Kulübü üyesi gençler

yeni hedeflerinin dünya rekoru olduğunu beyan ettiler.

TÜRKLER FEZAYA FÜZE GÖNDERMEYE HAZIR

TÜRKLERİN FEZA HAMLESİ

TÜRKLER FEZAYI İSTİLAYA HAZIRLANIYOR

Saat tam yedide.

12 bin dolar.

Belgeleri almayı unutma.

Bir süre önce 5.860 metreye ulaşarak dikkatleri çeken bir grup Türk genci,

füze yarışına yeniden girerek

son denemelerinde 6.150 metreyle kendi rekorlarını kırdılar.

Necati ağabey, çok yakışıklı olmuşsun.

-Biz her zaman böyleyiz. -Kardeşim ben çok heyecanlandım.

Sen konuş, ban sakın bir şey bırakma.

Tamam, merak etme sen, ben halledeceğim hepsini. Hadi geçelim.

Çalışınca, başarınca bütün kapılar açılıyor işte.

Hadi bakalım.

Oda sizin. Mülakatınızı yapın. Ben dışarıdayım. Hadi bakalım. Hadi.

Kolay gelsin size.

Hadi. Kolay gelsin.

Gel biz de yerimize geçelim.

Gelin şöyle, yerimize geçelim.

Ben tercümenizi yapacağım. Tamam mı?

Sen Türkçe konuş, Türkçe cevap ver sorulara. Olur mu?

Tamam Kemal ağabey.

-Hazır mısın? -Hazırım.

Hadi bakalım.

Öncelikle tekrar tebrikler.

Füzeniz en son 6.150 metreye ulaştı. Doğru mu?

Öncelikle tekrar tebrikler.

Füzenizin en son 6.150 metreye uçtuğu doğru mu?

Evet, doğru.

Bu atış için çok uzundur zamandır çalıştığınızı duyduk.

Ama u atış için çok uzundur zamandır çalıştığınızı duyduk.

Evet. Çok çalıştık.

Bir oto tamir atölyesinde çalışmaya başladık.

Önümüze çıkan hiçbir engele aldırmadan bugünlere kadar geldik.

Sırada ne var?

Peki sırada ne var?

Bizim asıl amacımız fezaya bir canlı göndermek.

Buun için de bugünden itibaren hiç beklemeden çalışmalara başlayacağız.

Planlarımız, çizimlerimiz, taslaklarımız her şeyimiz hazır.

Öncelikle fezaya bir başarılı füze atışı yapıp

en sonunda da kendim gitmek istiyorum fezaya.

Öyleyse diyebiliriz ki...

Türkler

uzayı istilaya hazırlanıyor.

Türkler uzayı istilaya hazırlanıyor diyebilir miyiz?

Ya bir şey söyleyeceğim, o sarı kafa bizle dalga mı geçiyordu?

Ben de bir sinir oldum ona.

Ağzında sigarayla yandan yandan soruyor soruları.

Amerikalı ya işte.

Kapçık kapçık konuştu işte.

Yangın var! Yangın!

Umut ağabey Füze Kulübü yanıyor! Füze Kulübü yanıyor!

-Ne diyorsun lan? -Füze Kulübü yanıyor!

Hasan koş! Hasan koş!

Çocuklrın hayalleri yanıyor be ya.

Eyvah!

Eyvah! Belgeler!

Eyvah! Taslaklar içeride!

-Ağabey dur! -Taslaklar içeride!

Umut içeride patlayıcı yakıt var!

-Umut ağabey! -Umut! Umut, dur!

Ne yapacağız Hasan?

Mahvolduk biz!

-Sokayım yakıtına! -Necati ağabey, dur!

-Necati ağabey! -Necati ağabey nereye gidiyorsun?

Neleri kül ettiniz be ya!

Dokumayın çocuklara be!

-Necati ağabey! -Necati ağabey dur!

Çocukların hayallerini çalamayacaksınız.

Necati ağabey!

Bu çocukların hayallerini size çaldırtmayacağım.

Kurtardım be ya! Kurtardım!

Her bir şeyi aldım!

Necati ağabey! Necati ağabey!

Necati ağabey!

Necati!

Necati!

Anneciğim...

Burası TRT İstanbul Radyosu.

Muhterem dinleyiciler, bugün 17 Eylül 1961.

Bu sabah saat dörtte İmralı'da infazları gerçekleşen

Hasan Polatkan ve Fatin Rüştü Zorlu'nun ardından

akşam 18'de altı doktor tarafından sıhhatinin düzeldiği bildirilen

Adnan Menderes de asılarak idam edildi.

Sayın Umut Göktepe, uzun zamandır Amerika Birleşik Devletleri olarak

sizin ve arkadaşlarınızın başarılarını takip ediyoruz.

NASA'da sizleri de aramızda görmekten,

sizlerle işbirliği yapmaktan mutluluk duyarız.

Yakın bir zamanda semaya fırlatacağımız Telstar isimli uydu füzesi çalışmalarında

bize katılmanızdan onur duyarız.

Tamam be birader, daha kaç kere okuyacaksın? Ezberledin.

Atladığımız bir şey olmasın oğlum.

Mesela şimdi biz indik diyelim oraya, nasıl bulacağız NASA'yı?

Biri karşılar herhâlde.

Dur bir daha bir bakayım.

Sayın Hasan Akgün.

Gerçi "Akgun" yazmışlar ama bir şey olmaz değil mi ondan?

MIAMI ULUSLARARASI HAVAALANI

MIAMI PLAJI ŞEHRİNE HOŞ GELDİNİZ TÜM YIL TATİL DİYARI

O benim pencereme geldiğin geceyi hatırlıyor musun?

İnanmamıştım sana.

Tek derdim yatağıma dönüp uyumaktı.

Şükrü'nün kafasına taş atmıştım.

Ya var ya, sen olmasan kaç kere pes etmiştim ben.

Ama sonunda oldu be kardeşim.

Baksana, hayalimiz gerçek oldu.

Sence gerçekten bu muydu bizim hayalimiz?

O ne demek lan?

Baksana etrafına.

Kendi ülkemizde bile değiliz.

Şu yazılara bak.

Telstar.

Bu muydu gerçekten bizim hayalimiz?

Ya tamam da biz Amerika'ya ya da başka birine değil,

biz insanlığa hizmet ediyoruz.

-Gel. -Ne yapıyorsun? Dur.

Gel, gel.

Evet.

Nerede kalmıştık?

Patron sizi odasında bekliyor.

Girin.

Merhaba çocuklar. Oturun.

Bakın, çok vaktinizi almayacağım.

Ama biliyorsunuz, bugün büyük bir gün.

Siz de benim kadar heyecanlı mısınız?

-Evet efendim. -Evet efendim.

Yukarıdaki çocuklar kalkış işlemini başlatıyorlar.

Çabalarınıza ve başarınıza karşılık

fırlatmayı başlatma ayrıcalığını size vereceğim.

Ne de olsa bunu hak ettiniz.

-Teşekkürler efendim. -Teşekkürler efendim.

Çok teşekkürler.

Tamam çocuklar. Kolay gelsin.

İyi akşamlar muhterem dinleyenler.

Burası Ankara Radyosu.

Ben spikeriniz Erkan Salimoğlu ve gazeteci arkadaşım Leyla Aktürk

siz muhterem halkımıza BBC Radyosu'nun karasal yayını

canlı olarak iletmek üzere huzurlarınızdayız.

NASA, Amerika'nın Florida eyaletindeki Cape Canvaral Feza Üssü'nden

fırlatılacak olan Thor temelli

Delta roketi Telstar uydusunu

fezaya göndermek için tüm hazırlıklarını tamamladı.

Lakin bu olayın Türk halkı için

farklı bir ehemmiyeti bulunmakta.

Amerikan uzay üssü NASA tarafından kurulan fırlatma ekibinin içinde

iki Türk bilim adamımız da bulunuyor.

Bandırma'da henüz lise talebesiyken

arkadaşlarıyla yaptıkları çalışmalarla

tüm dünyanın dikkatini çeken Umut Göktepe

ve Hasan Akgün yıllar süren çalışmalarını sonuçlarını

bugün tüm dünyanın huzurlarında alıyorlar.

Bu iki genç Türk bilim adamımız

memleketin tüm gençlerine ilham kaynağı oldular

ve tek yürek olarak bizi hayallerine ortak ettiler.

Geri sayımda 6 dakika noktasına ulaşıldı.

Halen mükemmel şekilde ilerliyoruz.

Tüm birimler, sistemlerin iyi durumda olduğunu rapor ediyorlar.

Tüm personelin dikkatine.

Fırlatma için güç yönetimi 1 dakika 30 saniye sonra iç ünitelere geçecektir.

Fırlatmaya son 1 dakika 30 saniye muhterem dinleyenler.

Ateşleme için hazırız.

Geri sayım kontrolü artık sizde.

10.

Bu iki genç Türk bilim adamımız...

Dokuz.

...önlerine çıkan her türlü engeli aşarak...

Sekiz.

...pes etmeden...

Yedi.

...azim ve hırsla çalışmalarına devam ederek...

...bugün tüm dünyanın nefesini tutarak izlediği bu hadisede...

-Beş! -Beş!

Kulaklarıma inanamıyorum sevgili dinleyenler.

Bunlar bizim çocuklar.

İşittiklerimiz karşısında gözyaşlarımıza hâkim olmak imkânsız.

-Dört! -Dört!

Bu müstesna insanlık hadisesinde gururumuz olan Türk bilim insanları...

-Üç! -Üç!

...geri sayımı Türkçe sürdürüyorlar.

-İki! -İki!

-Bir! -Bir!

Kalktı. Kalkış gerçekleşti.

32 dakika geçe.

Değdi mi değdi be ya.

Karşılarında duranlara inat

oturun oturduğunuz yerde, icat çıkarmayın diyenlere inat.

Şu anda şahit olduğumuz, dünya ve insanlık adına mühim bir hadise.

Tüm dünyanın bakışları altında böyle ehemmiyetli bir insanlık hadisesine

isimlerini ebediyete dek yazdırmayı başaran Türk gençlerine

hepinizin huzurunda binlerce kez teşekkür ediyoruz.

Sizinle gurur duyuyoruz.

Bir yandan da keşke demekten kendimizi alamıyoruz muhterem dinleyenler.

Keşke bu gençlerin arkasında bir millet olarak durabilseydik.

Keşke onların hayallerine inansaydık

onlara güvenseydik.

Belki bedenleri orada ama kalplerinin burada

bizimle attığını tüm dünyaya gösterdiler.

Telstar uydusunun insanlık için

fezaya doğru yolculuğu başladı.

Gelişmeler oldukça sizlere aktarmaya devgam edeceğiz.

"Onlar yapıyor da biz niye yapamıyoruz?" düşüncesi hâkim oldu bize.

Bize kaçık diyorlardı.

O zeytinliğin sahibi

"Size helal olsun, yedi değil yetmiş dönüm olsun

ama bu faaliyeti yaptınız ya, diye...

Gençler yılmayın. Bu vatan sizden hizmet bekliyor.

Bütün istediğimiz gençlerin gelmesi.

Ve onlara devir teslim edelim de bundan sonra da devam etsinler.