Original subtitles

We hebben een meisje gevonden in Lux. We denken aan illegale prostitutie.

Ze werkte toch voor jullie? - Ze heeft hier achter de bar gestaan.

Ik onthoud geen gezichten.

Wat is dat? - Pinguïns.

We hebben hem nog gereanimeerd, maar uw vader is overleden.

De pannenkoeken.

Waarom verstop je dit voor mij? - Omdat ik je niet vertrouw.

Ik wil dat je voor één keer mijn grens respecteert.

Als je nog één keer wegloopt, dan snij ik Bieke hier in vier stukken. Begrepen?

Nee, het is oké.

Denk je dat ik je niks aandoe? Is dat het?

We zijn bezig met een moordonderzoek.

Sylvia Steenhuizen? Is ze een serieuze verdachte?

Die Eric Savenije was een klant van haar. - Ja, je moet haar even met rust laten.

Eric wilde bij me weggaan. - Echt?

Ik heb een brief gevonden, een afscheidsbrief.

Alleen als een man aangeeft

dat zijn zaad ook na zijn overlijden mag worden gebruikt,

en wie er dan over mag beschikken.

Het is mijn zaad. - Het spijt me.

Ik wou dat ik naar huis kon komen.

En dat gaat niet of wat? Salut, hè.

Ik snap dat de kist niet meer open kan, maar ik wil er graag iets in stoppen.

Lieve Eric, nu je er niet meer bent,

vraag ik me steeds vaker af wie je eigenlijk was.

Esther is een goed mens. Beter dan de meesten van ons, maar ja...

Je doet wel veel voor haar, hè? - Ja, dat is mijn beroep.

Je bent gewoon een heel moeilijk iemand om van te houden.

Ga weg. Ga weg.

Blijven staan, politie.

Kan ik even binnenkomen?

Ja, tuurlijk, tuurlijk.

Sorry, ik kon eigenlijk niet echt ergens anders heen.

Nee, kom verder.

Hier, alsjeblieft. - Dank je wel.

Ik ben zwanger.

Ach, gefeliciteerd.

Ja, gefeliciteerd...

Mijn vriend maakt me dood als hij erachter komt dat ik nog zwanger ben.

Hoever ben je? - Een dikke veertien weken al.

Ik had beloofd dat ik het weg zou halen, maar dat heb ik dus niet gedaan.

Dus ik weet niet zo goed wat ik moet doen.

Wil je iets... Heb je trek? Wil je iets eten?

Eigenlijk wel, ja. - Oké.

En wil je wit brood of bruin brood? - Wit.

Wit?

Wat wil je erop?

Een beetje...

Het is lekker.

Kan ik misschien een tientje van je lenen?

Een tientje? - Ja, voor de opvang.

Anders moet ik buiten slapen.

Allee, kom. Pas op, hè.

Mooi, die pauw.

Ik hou van pauwen.

Het is een vogel met honderd ogen.

Maar jij hebt toch ook zoiets op je rug?

Ja.

Het is eigenlijk een soort beschermengel, zeg maar.

Een soort van iemand die over me waakt.

Een symbool van waakzaamheid. - Een symbool van schoonheid,

waardigheid en waakzaamheid. - Waakzaamheid.

Waarom lach je? - Ik...

Ik ben heel moe, ik ga slapen. Ik zie je morgen.

Ja, slaap lekker.

Ik waak over jou. Ook als ik er niet ben.

Dank je wel. - Gefeliciteerd.

Wat?

Hoelang kwam Eric al bij jou?

Moet dat echt nu? Ik wil even slapen, als je het niet erg vindt.

Sorry, je bent hier in mijn huis, dus ik zou het heel erg fijn vinden

dat je de vragen die ik je stel, dat je die ook kunt beantwoorden.

Hij kwam de afgelopen twee jaar bij me, elke maand.

En nu wil ik naar bed.

Je liegt. Daar geloof ik helemaal niks van.

Ik... Kijk, ik snap het nog als je een keer een soort nieuwsgierigheid hebt

of dat er sprake is van dronkenschap of dat je in zoiets terechtkomt

dat je je één avond een keer helemaal laat gaan, maar dit...

Ja, oké, ik heb gelogen.

Ik kende hem inderdaad nauwelijks.

Hij is letterlijk één keer bij me geweest en hij was stomdronken.

Hij kreeg hem niet eens omhoog.

Het stelde echt niks voor, ga maar slapen.

Echt niet.

Jezus.

Meen je dat nu echt? Sylvia Steenhuizen is verdwenen of wat?

Het goeie nieuws is dat je Sylvia mag ondervragen,

het slechte nieuws is dat ze verdwenen is.

Sorry dat ik het zeg, maar amateurs, hè. - Niet zagen, Sam.

Ik heb een huiszoekingsbevel geregeld. - Merci, maar ze is niet thuis.

Evi, je hebt geen totaalbeeld over alles wat hier speelt.

Omdat je ons ook niet op de hoogte houdt.

Kakkers.

Ik mag hier zeker niet roken, of wel?

Je bent zwanger. - Ja, nog wel.

Hoezo 'nog wel'? - Nee, ik ga het niet houden.

Nee, het geeft me alleen maar ellende en het was ook niet gepland, weet je.

Jij wilt toch wel kinderen?

Hoezo?

Dat zei Eric, dat het niet lukte en zo.

Zei hij dat? - Ja. Of is het niet waar?

Daar hadden jullie gesprekken over, over dat wij bezig waren...

Ja.

Misschien is het beter als je gaat nu.

Nu.

Wacht heel even.

Hier, alsjeblieft. Ga maar lekker naar een hotel.

Heel veel sterkte en succes ermee.

Alles staat op papier, niemand gelooft dat wijf en ze heeft niks tegen jou.

Je begrijpt het niet, man.

Ze kan niet zonder mij. Ze trekt het niet zonder mij.

Maar je... - Nee, we zijn weg.

Federale politie, blijf staan. - We hebben een papiertje bij ons.

Kan je ons laten zien waar je woont?

Christophe? Check alle scherpe voorwerpen, alles wat een moordwapen zou kunnen zijn.

Oké, komt in orde.

Check dit.

Ze denkt dat ze een reisbureau is.

Jezus christus. Kun je niet gewoon aanbellen?

Je hebt me zelf de sleutel gegeven voor als je weg bent.

Ja, ik ben nu toch niet weg.

Een flink ontbijt. - Ja, ik had heel erg trek.

Goed, kleed je je even om?

Hoezo? - We hebben toch dat interview.

Ik heb toch nee gezegd. - Esther.

Ik kan ook helemaal niet, ik heb een afspraak met Jeroen.

Lieverd, ik doe echt mijn best om te redden wat er te redden valt.

Ik heb nee gezegd.

Oké. Milaan moet wel echt een antwoord hebben over die reeks.

Daar kan ik nu niet over nadenken.

Een kwestie van prioriteit. Ik kan ook Jeroen afbellen.

Ik wil niet dat je iemand afbelt. Ik wil dat je überhaupt niemand meer belt.

Echt?

Oké, maar dan maak je me het werk echt onmogelijk.

Als je manager niemand mag bellen...

Sorry, het spijt me, ik... ik ben in de war.

Volgens mij ben jij ontzettend moe.

Ga anders gewoon even een uurtje op de bank liggen.

Ja.

Ja, ik ben moe, inderdaad.

Heb je vannacht al op de bank geslapen? Waarom zeg je niks?

Ja, ik heb vannacht heel even op de bank geslapen inderdaad.

Wat is zo'n bed groot als je alleen bent, hè?

Ja.

Ik bel je vanavond. Rust lekker uit. - Oké.

Vier, zeven, één, vijf, drie, vier, twee, zeven.

Met Sylvia. Ik bel even, want ik heb ineens bloedverlies.

Veel? - Niet veel, maar toch wel wat.

En wanneer? Zomaar of...

Nee, net ineens bij het plassen gewoon.

Buikpijn? Kramp?

Nee, niet echt buikpijn, maar wel gewoon zo'n weeïg gevoel.

En het prikt ook. Het brandt een beetje.

Dat klinkt gewoon als een blaasontsteking, hoor.

Ja, maar je moet wel antibiotica nemen.

Kun je dat naar een apotheek sturen, alsjeblieft?

Ja, dat is geen probleem. - Oké.

Het moet wel naar Amsterdam toe.

Ik weet niet of dat zo gemakkelijk gaat. Wanneer ben je terug?

Ja, dat weet ik even niet. Het is allemaal een beetje onduidelijk nu.

Wacht, anders...

Kun je misschien een e-mailtje sturen met gewoon je handtekening erin?

Dan regel ik het verder zelf wel.

Alles goed, Sylvia?

Ja, ik heb alleen wat last van die blaasontsteking.

Het prikt vreselijk, man.

Oké, ik heb hier info@verdi.nl. - Oké.

Sylvia... - Ja?

Veel water drinken. - Ja, ga ik doen. Oké, bedankt.

Doeg.

We hebben nog wat vragen over Eric Savenije.

Ik zit ook met vragen.

Ik maak me vooral ongerust over mijn vrouw eigenlijk.

Je wist dat hij een klant was, toch? - Dat is ondertussen wel duidelijk.

Heeft ze iets gezegd over hem? Is er iets gebeurd?

Ik ken niet al haar klanten, hè.

Voor wie werkte ze dan? Voor zichzelf? - Ja, voor wie anders?

Voor jou misschien. - Kijk, dit zijn allemaal sterke vrouwen.

Dat is ook nodig met alle klootzakken die hier rondlopen.

Jij houdt het geen halve dag vol. - Sorry, het is Veerle.

Was je jaloers op hem?

Is dat het? - Evi?

Bon. Ik maak graag nog een afspraak op het bureau.

We kunnen gewoon hier spreken, hè. - Ik verwacht je morgen om acht uur.

Fuck.

En er is niemand van de buren die dit kan doen of zo?

Nee.

Het is oké, het is oké. Sorry.

Zo stom. De verpleegster was net weg en ik wou mijn telefoon pakken.

Dat meen je niet. - Ja, maar ik heb hem.

Echt waar, echt waar...

Man... Heb je pijn? Ik ga je rechtzetten. Help jij even?

Met de benen.

Voorzichtig.

Wacht, hè. Op drie. Eén, twee, drie.

Echt waar... - Sorry.

Echt, wat jij allemaal doet om mij naar huis te krijgen.

Tegen 200 per uur, ik zweer het. - Ja, ik wou je eventjes zien.

Maar echt waar... - Ça va.

Ik heb wat telefoontjes kunnen doen. - Zotje. Wie moet jij allemaal bellen?

Ik ga je wat rechter zetten.

Wat is er, jongen? Wil je eruit?

Maar, kleintje, kom eens hier, jij. Kom eens hier.

Heb je het koud?

Wat weet jij toch allemaal, hè? Wat heb je allemaal gezien?

Doe even rustig, man.

Ik ken perfect mijn limiet.

Allee, komaan, kleine.

Ze heeft Sylvia niet gezien. - Oké, dan gaan we naar Hagar.

Ma, ik ben hier.

Hé, dokter.

Waarom neem je godverdomme je telefoon niet op?

Ik heb je tien keer proberen te bellen. - Ik was bezig met een patiënt.

Ik ben Sylvia kwijt. Weet jij iets?

Ik dacht dat jullie in Amsterdam zaten. - Hoezo?

Ze belde me voor een voorschrift. Ik dacht dat jij daar ook was.

Waar? - Hotel Verdi.

Welk voorschrift?

Antibiotica. Voor een onnozele blaasontsteking.

Is ze ziek of wat? Hè?

Heb je die abortus ook verkloot? - Verdomme, hè.

Verdomme. Ze zei dat ze het tegen jou gezegd had.

Wat? - Dat ze nog zwanger is.

Ik wist niet dat je het niet wist. Ik wist dat niet, ik wist dat niet.

Nee, nee, nee, we hebben zo al genoeg problemen.

Als er iets met haar gebeurt, als er iets met haar gebeurt,

ga je eraan.

Zielig mannetje.

Fuck. Bel Rooie Deur, die zit in Amsterdam.

Verdomme.

Sam, moet ik je ziek melden op het bureau of...

Heb ik iets gezegd? - Laat hem maar doen.

Gaat het? - Ja.

Het zou me niet verbazen als hij een affaire had.

Ik weet vaak niet waar hij zit. - Maar nee, wat zeg je nu?

Ik zou het nog begrijpen ook. - Dat geloof ik echt niet.

Als hij naar de honden gaat, staat hij dikwijls te bellen, hoor.

Er valt met mij niet veel meer te beleven in bed, dus ja...

Ik snap het wel.

Hij ziet je zo graag. - Te graag.

Kan dat?

En zeggen dat hij zo vrolijk was. Dat kun je je toch niet meer inbeelden?

Een mens verandert, zeker? - Tja.

En jij en Gust? Gaat het?

Ja... Dat heeft tijd nodig, zeker?

Tijd. Dat is prachtig als je het hebt.

Ga ik het nog meemaken dat je eindelijk eens een beslissing neemt?

Bon, ik ga ook eens...

Heb je nog iets nodig?

Nee, ik ben prima.

Ik zal even verduidelijken wat hier... - Nee, laat me zelf maar even lezen.

Ik begrijp het niet. - Wat begrijp je niet?

Hoe kan dit nu? Hoe kun je nu vijf jaar een bedrijf runnen dat verlies maakt?

Dat kan, als je langzaam je eigen vermogen opeet.

Maar...

Volgens hem was hij nog heel succesvol. - Was, ja.

Heb jij ook zicht op papa's privérekeningen?

Nee, hoezo?

Ja, omdat ik opeens zag dat er deze maand acht ton opgenomen is. Acht ton.

Cash. En ik heb geen idee waarom of wat er met dat geld is gebeurd.

Jij? - Nee, geen idee.

Papa heeft Eric laten schaduwen.

Serieus?

Wist je daarvan of niet? - Nee.

En? - Wat 'en'?

Waar kwam hij achter? - Dat doe je toch niet? Ik bedoel...

Je eigen schoonzoon laten schaduwen?

Wil je even komen zitten?

Kom even binnen, dat praat makkelijker. - Maar ik wil even rustig babbelen.

Zonder de kinderen erbij. - Oké.

Ja...

Sorry. Sorry dat ik niet naar huis kom.

Ik... ik kan het niet.

Wat bedoel je exact?

Dit ligt echt niet aan jou. - Evi, alsjeblieft.

Ik kan even helemaal niet meer volgen. - Het gezin, de kinderen, ik...

Ik...

Ik ben...

geen echte moeder.

Jawel.

Jawel. Hé, zeg.

Ik kan dat niet, ik wil dat niet.

Je hebt even niks te willen.

Ze zijn er, hè.

En oké, het is even een heel drukke leeftijd, maar...

je ziet je kinderen toch graag?

Ja, maar...

jij bent altijd al alleen met hen geweest, Gust.

Jullie hebben me echt niet nodig.

Waarom zeg je dat?

En wat zegt je therapeut hiervan?

Het is mijn beslissing.

Je kunt me toch niet... Je kunt me toch niet alleen laten met de kinderen?

Er zijn toch ook mannen die hun gezin verlaten?

En dan? Dat zijn dan dikke losers. Wat wil je dat ik zeg?

Sorry.

Sorry?

Wil je je kinderen nog zien?

Waarom zeg je dat?

Je doet net alsof er iets te kiezen valt.

Alsof je kunt zeggen: Ik wil af en toe een gezin en af en toe niet.

Bon, ik stap nu uit, ik ga naar binnen,

en ik zou het echt appreciëren als je meekwam. Wat een onzin. Allee, kom.

Allee, kom.

Maar ik moet toch gewoon werken, Gust?

Als je hier tijd voor hebt, kun je ook even mee naar binnen komen.

Het is genoeg geweest, Evi.

Meld je maar ziek. Ik verwacht je binnen de vijf minuten in huis. Ja?

Hier. Kijk.

Dit is het briefje. Weet je wel, waar ik je over verteld heb.

Het is zo banaal, het is zo willekeurig. Dit kun je aan iedereen schrijven.

We zijn een half leven samen geweest. - Het is maar een kladje.

'Het ligt niet aan jou, het ligt aan mij'?

Dat zeg je tegen iemand van zestien als je het uitmaakt.

Maar dit ligt niet aan jou, Esther.

Rotzooi.

Kom.

Kom.

Een kladje.

Hé, vriendinnetje. Wil je iets drinken?

Hallo, Maman. - Hallo.

Mag ik een sigaret?

'Groots en meeslepend zullen we leven.

Hoort ge dat, wereld, knekelhuisje.'

Lekker.

Dag, jongens. - Madam.

Hebben jullie zin?

Wat zeg je? - Hebben jullie zin?

Sucky, fucky? - Natuurlijk.

Vijftig euro. - 150.

Hoeveel? - 150.

En mogen we dan lekker even allemaal...

Jongens, dit is leuk. - Waarom doe je dit?

Jullie met z'n tweeën? - Waarom doen jullie dit?

Zeg eens, wat is hier plezant aan?

Jij bent dood vanbinnen.

Kom, we gaan neuken, mannen. Kom.

Daar moet een piemel in, daar moet een piemel in...

Ik kom een voorschrift ophalen.

Kunnen jullie me beschermen?

Wij u beschermen? Tegen wie?

Ik weet dat jullie me in het oog houden.

Maar ik weet ook om wie het jullie eigenlijk te doen is.

Wat hebt u ons te bieden, Mr. Hagar?

Sylvia Steenhuizen, ze moet hier zijn.

Geef me dat boek, pafzak. En die sleutels. Ik ga zelf wel kijken.

Amai, nog zo laat bezig?

Ik hoop dat niemand je thuis verwacht. - Waarom?

Wil je die abortusdokter van Ingmar spreken?

Wat? Gaan we samenwerken of zo? - Ik vertrouw niet iedereen, nee.

Merci dat je mij vertrouwt en ik ook eens met een abortusarts...

Als het waar is wat die Hagar vertelt, dan kunnen we iedereen gebruiken vannacht.

Heb je op de bank geslapen? - Ja.

Het bed voelt nu zo groot en alleen.

Esther, ik wil dat je weet

dat als je iets nodig hebt of als ik iets voor je kan doen,

dan ben ik er altijd. Ja? - Oké.

Rustig, rustig, rustig.

Wat wil je dan?

Wat willen jullie dan? Ik snap het niet, ik snap het niet.

Vind je me aantrekkelijk? - Ja. Ja.

Ik wil dit niet.

Ik wil dit niet. Niet zo.

Sorry.

Sorry.

Waarom niet?

Ik wil gewoon iets voelen.

Hoe denk je dat dit voor mij voelt?

Ik bel je morgen. - Oké.

Hé.

Wat doe jij hier? - Wie was dat?

Hoezo? - Was dat een vriend van je?

Ja. Wat kom je doen?

Ingmar is erachter gekomen in welk hotel ik zit.

Oké. Kom, kom binnen.

Hij is toch niet achter je aan gekomen? Hij weet toch niet dat je hier bent?

Gaat het? - Ik heb een blaasontsteking.

Hier. - Dank je wel.

Denk je dat hij iets te maken heeft met de dood van Eric?

Ingmar? - Ja.

Waarom? - Nou ja, goed, ik bedoel,

die laatste avond was Eric bij jou.

En? - Ik snap het gewoon niet.

Ik begrijp niet waarom iemand Eric zou willen doodmaken.

Ja, weet ik veel, het is jouw man.

En jouw man?

Denk je dat hij tot zoiets in staat zou zijn?

Waarom zou hij?

Is die deur op slot? - Ja.

De politie kan je toch ook beschermen? - Ja, alleen als ik Ingmar erbij lap.

Ja, en? - Dat heb ik geprobeerd.

Het is niet gelukt.

Maar dan kun je toch alsnog zelf wel naar de politie gaan?

Die hebben nu toch niks meer aan mij?

Ja, om me op te laten draaien voor zijn troep.

Hoezo? - Ja, al zijn shit staat op mijn naam.

Het spijt me heel erg, maar ik moet zo gaan slapen.

Ja, ik ook.

Je kunt hier niet blijven. - Maar waar moet ik dan naartoe?

Hier wonen de meisjes.

En hier werken er een aantal.

Dus na een gewone, legale shift gaan ze daar nog een paar uur werken.

Hotel Lux. Dus toch.

Hoelang weten jullie dit al? - Het is het eerste wat ik ervan hoor.

Kom.

Ik ga morgen naar die abortusarts.

Oké.

Kun je het eigenlijk al voelen, het kindje?

Ik weet het niet, nee. Nee.

Het kan wel, met veertien weken. - Ja?

Het is een meisje, trouwens. Ik heb een echo gehad.

Dat was gek. Ze is superklein. Het is als een soort pinda.

Over tien weken is het al levensvatbaar, wist je dat?

Nee, dat wist ik niet.

Waarom hou je het niet gewoon?

Of jij moet het kopen.

Sorry? - Ja, je kunt het van mij kopen.

Ik vind dit niet grappig, hoor. - Het is ook geen grap.

Waarom denk je dat ik hier ben?

Ik weet dat jij heel graag een kindje wilt.

Waarom zou ik jouw kind willen hebben?

Waarom zou ik jouw baby willen opvoeden?

Omdat het van Eric is.

Denk je dat ik gek ben? Ik bedoel, met hoeveel mannen ga jij...

Ik weet precies wanneer het gebeurd is.

Ik weet het exact. Hij had extra betaald om geen condoom om te hoeven.

En Ingmar was in Roemenië. Ik weet het precies.

Als je wilt, dan doe ik een test. Dat kan gewoon als je zwanger bent.

Je bent gestoord. - Dat kan, maar het is wel van Eric.

Welterusten.

Jullie gaan achterom. - Politie.

Ik doe het wel.

Als ik dit neem, is het in een mum van tijd weg.

Ik wil niet dat je dit doet. Even gewoon doen.

Evi Vercruyssen, politie Antwerpen. Mag ik binnenkomen?

Jij gaat me nu vertellen wat er precies is gebeurd.

Ik wil alles horen. Eerlijk.

Ja? We hebben haar. Ze zit nog altijd in Amsterdam.