Original subtitles

En?

Niks.

Waar lag het?

In een plastic tas voor de deur.

Wat is er?

Hij moet daar hebben gestaan.

Kom terug.

Morgen vraag ik de buren of ze iets gezien hebben.

Hij moet er 'n poos gestaan hebben. -Ik heb Antoine gebeld. Niks.

Bij Marie krijg ik haar antwoordapparaat.

De band duurt wel twee uur.

Hoe laat ging je weg? -Even na jou. Rond kwart voor negen.

Fran�ois belde voor... -Daar.

Geef even.

Ik snap niet dat ik die kerel niet gezien heb.

Misschien is het uit een auto gefilmd.

Nee, het lijkt niet door een ruit heen opgenomen.

Of ergens vanaf het huis.

Het is stom. Ik weet totaal niet wat ik moet zeggen.

Heb jij geen idee wie zoiets kan uithalen?

Laten we eten voor het helemaal verpietert.

Misschien een maat van Pierrot die de ouders van z'n gabber eens wil jennen.

Nee? -Vast niet. Ik vind 't niet lollig.

Ja, dat is waar.

Waar is hij overigens? -Wie?

Pierrot. -Geen idee. Hij zal zo wel thuiskomen.

Zat hij daarin? -Wat?

De videoband. -Nee, in een supermarkttas.

Waar is die?

Geen idee. In de woonkamer, weet ik veel. Wat maakt 't uit?

Zat er niks bij? Een brief of zo?

Nee, maar controleer gerust.

Neem jij de salade mee?

Niets bijzonders vanavond, h�?

Alsjeblieft.

Zat hij daarin? -Ja.

Denk je soms dat ik achterlijk ben?

Misschien miste je iets.

Haal de band eruit, misschien miste ik daar iets op.

Ik mag toch proberen te...

Zoonlief. Beter laat dan nooit.

Goedenavond.

Ga zitten, Pierrot. Ik haal je bord.

Waar was je? -Bij Yves. Waarom?

Moet ik 'n reden hebben om dat te vragen?

Goedenavond, Pierrot. -Dag, mama.

Alles ok�? -Ja.

Wel? -Ik ben elke dinsdag bij Yves.

Op woensdag hebben we meetkunde en hij helpt me met m'n huiswerk.

Misschien is het een van je fans.

Pierrot, niet inademen op het einde.

Andr�, idem als voor Pierrot. Niet inademen op het einde.

Wat? -Niet inademen op het einde.

Thomas, onderwaterbeweging.

Pierrot, je bent te hoog. Je moet dieper gaan.

Andr�, goed. Maar je ging te diep.

Je gaat te diep.

Thomas, ademhaling in de gaten houden.

Tot over twee weken voor een nieuwe Ronde Tafel.

Intussen veel leesplezier en bedankt dat jullie met steeds meer kijkers zijn.

Fijne avond nog.

Gelieve niet op te staan tijdens de aftiteling.

Bedankt, iedereen.

Met mij.

De videoband was erin gewikkeld.

Wat is er? Wat gebeurt er?

Georges?

Hoezo?

Niks.

Niks... Ik...

Ik ben moe.

Wat moeten we nu doen?

Hoezo?

Wil je de politie erbij halen?

Ja...

Nee... Ik weet het niet. Geef die tekening nog even.

We kunnen misschien beter naar de politie stappen.

Het lijkt wel een kindertekening.

Geen idee. Ik zou het niet weten.

Zal ik 't Pierrot vragen?

Nee, waarom?

Alsof zijn vrienden ons huis 'n hele nacht gaan bespieden.

Wat is dat voor onzin?

Waarom zet je het af? -Hoezo?

Wat wil je nog meer zien?

Het is stom, maar ik vind het eng.

Heb je 't er met Pierrot over gehad?

Nee. Wil je er met hem over praten?

Ik weet het niet.

Ik geloof niet meer in de theorie van 'n schoolmakker.

Waarin dan wel? -Waarin, waarin... Geen flauw idee.

Hallo? -Mevrouw Laurent?

Met Manu. Is Georges er nog?

Nee, hij is net weg. Sorry.

Ik belde voor 't dossier Beaumont. -Dat heeft hij meegenomen.

Mooi. Dan is alles ok�. Bedankt. -Tot later, Manu.

Ja? -Kan ik Georges Laurent spreken?

Ja, met wie spreek ik?

Ik wil Georges Laurent spreken.

Wie bent u? Wat wilt u?

Ik wil de man spreken die Georges Laurent heet.

Uw vrouw vroeg of u haar wilde bellen. -In orde.

Wat is dit voor kaartje? -Het kwam met de post.

Ben je gek, eikel?

Wat? -Kun je niet uitkijken, debiel?

Laat nou. -Zeg dat nog 'n keer.

Wat? -Zeg dat nog 'n keer.

Ben je soms blind? -Dat meen je niet.

Wie steekt over zonder te kijken?

Jij rijdt in de verkeerde richting.

Scheld me nog 's de huid vol. Kom op.

Hou op, we gaan niet vechten. U keek niet uit, wij keken niet uit. Goed?

Hou je grote bek. Begrepen?

Het spijt me.

Hoe dan ook...

...op hulp hoeven we niet te rekenen.

Zolang hij het huis niet in brand steekt of bommen stuurt...

...gaat alles pico bello. -Toe nou, Georges.

Hoi, papa. -Hoi, Pierrot.

Wat is er? -Hoezo?

Waarom kom je me oppikken?

Ik had tijd en dacht dat je het leuk zou vinden.

Ach zo.

Ik bracht mama naar kantoor. Ik moet je spreken.

Hoezo? Waar was ze dan?

We hadden dingen te regelen. Daarom wou ik jou spreken.

Waarom heb je dat kaartje gestuurd? -Welk kaartje?

Hier.

De lerares gaf 't me vanmiddag.

Ze snapte de tekening niet, en vond 't vreemd dat je 'm naar school stuurde.

Achterin, bij de verhoging naast de spiegel.

Dames laat je niet wachten, vooral bejaarde dames niet.

Ik stel me voor en vraag wat ze wil.

Ze vindt het vervelend dat ze me liet komen. Ze biedt me 'n stoel aan.

Ze ziet er ontdaan uit en dus ga ik zitten.

Ze is voor 't eerst in het caf�, zegt ze, en klampt nooit onbekenden aan...

...maar ik lijk op iemand die ze kent, en dus had ze geen keus.

Iemand van wie ze erg had gehouden. Tja, wat doet een mens dan?

Ze was wel zeventig, het was aandoenlijk, haar handen beefden...

Je weet dat ik niet sentimenteel ben. Maar ik was onder de indruk.

Ik popel om te horen aan wie ik haar zo intens herinner.

Wie denk je dat het was? Haar minnaar, haar vader, haar man?

Geen idee. -Haar hond. Jazeker.

Hoe zou jij reageren? Ik sta op met de woorden:

'Fijn, u hebt uw lolletje gehad.'

Ernstig vraagt ze me weer te gaan zitten. Ze weet dat het belachelijk is...

...maar vraagt me nog even naar haar te luisteren.

Ze drijft helemaal niet de spot met me.

Heel vreemd. Maar ze keek zo radeloos dat ik weer ging zitten.

En ze vertelt. Haar hond is in '64 gestorven bij een verkeersongeluk.

'Dat is ook toevallig,' zeg ik, 'ik ben in '64 geboren.'

Ze leek gekrenkt omdat ik haar niet serieus nam.

Bedroefd keek ze me aan en zei:

'Hij is door een vrachtauto overreden op 17 april 1964...

...toen we de straat wilden oversteken.'

Op 17 april ben ik jarig. -Dat meen je niet.

Precies wat ik antwoordde. Ze deed het hele verhaal.

Ze liep de straat op zonder de vrachtwagen te zien die eraan kwam.

Haar hond werd gegrepen. De bumper verwondde zijn nek...

...en kort daarna was de hond dood.

En je gelooft 't nooit... Geef je hand even.

Ik heb een litteken op dezelfde plaats.

Ok�, maar is het waar of niet?

Niet onaardig.

Waar heb je dat verhaal vandaan? -Geloof je me niet?

Fr�d�ric heeft gebeld. -Waarom heb je 't nooit verteld?

Simone maakt 't beter. Ze is geopereerd.

We hebben haar de laatste tijd wat verwaarloosd.

Maar we waren nooit erg close. Ze was niet echt open.

Dan krijg je moeilijk een band. -En Fr�d�ric?

Hij schrijft een scenario. -Daarover?

Nee, maar Maubert heeft 't gekocht. -Waar was 't kind tijdens de operatie?

Bij hem en zijn vriendin. -En hoe is die?

Aardig. Het valt niet mee als vrienden gaan scheiden.

Je moet partij kiezen. Maar Fr�d�ric is ontzettend veranderd.

Door Marianne werd hij opener. -Heet ze Marianne?

Ja, Marianne. -Waar gaat zijn scenario over?

Welk scenario? -Fr�d�ric was toch aan 'n scenario bezig?

Ach ja. Geen flauw idee.

Verwacht je nog iemand?

Nee.

Ik ga even kijken.

Wie kan het zo laat nog zijn?

Geen idee. -Een van z'n fans.

De tol van de roem. Massa's groupies zodra je op tv komt.

Wie is daar?

Wie is daar?

Wat heeft dit te betekenen? Kom tevoorschijn, lafaard.

Kom tevoorschijn en zeg wat je wilt.

Belachelijk.

Het zou tot 15 juni zijn.

En? -Niks.

Hoezo, niks? -Niemand. Er was niemand buiten.

Nou...

Je verwent ons. Dat wordt weer drie weken dieet.

Waarom bleef je zo lang buiten?

Ok�, het is al goed. Niks aan de hand.

Ik ben geen jaloerse echtgenote die denkt dat Jojo z'n minnares ontvangt terwijl...

Dank je, dank je. -Sorry.

Ik krijg 't op de zenuwen. We krijgen al enkele dagen...

...pakjes, anonieme telefoontjes...

Telkens als er gebeld wordt, schrik ik en denk dat 't die zak is.

Wat voor telefoontjes? -Hoe zal ik het zeggen...

Ben je al bij de politie geweest? -Natuurlijk.

En? -Zolang ons niets gebeurt, doen ze niets.

Schandalig. -Nee. Het is niet anders.

Tast nu maar toe, het wordt koud.

Wat was het?

Wat heeft hij?

Aangezien Anne besloten heeft ons geluk met jullie te delen...

...houd ik niets verborgen.

Ok�? Nu tevreden?

Erg boeiend is het niet.

We krijgen beelden van het huis.

Duidelijk om te bewijzen dat we in de gaten worden gehouden.

Het komen en gaan van Anne, van mij, van Pierrot.

En je weet niet wie het filmt of hoe? -Voorlopig niet.

Laat zien. -Alsjeblieft.

Wat is dat?

Mijn ouderlijk huis.

Hebt u nog iets nodig? -Nee, dank u.

In orde... Goedenavond.

Sta daar niet te staan. Ga zitten.

Kijk niet zo verbijsterd. Ze geeft me 'n gevoel van zekerheid.

Het spijt me. -Waarom?

Ik wist niet dat... -Schei toch uit. Doe niet belachelijk.

Vertel me liever hoe het met jou is. -Goed. Met mij gaat het goed.

Er is geen nieuws sinds ons telefoontje. Pierrot worstelt met de puberteit...

...Anne heeft het druk bij haar uitgever en ik bij de omroep.

Tante Julie heeft me geschreven. Uit Marseille.

Ze kijkt naar al je uitzendingen op de tv.

Ze zegt dat ze me benijdt om een zoon als jij.

Dat is lief. -Ze wordt dit jaar tachtig.

Ach zo.

Wat is er?

Je kijkt bedrukt. Wat heb je?

Niets. Het is niet leuk om te zien dat het niet goed met je gaat.

Hoezo, niet goed? Voor mijn leeftijd gaat het niet slecht.

Zit niet van die onzin uit te kramen.

Ben je niet eenzaam als je binnen blijft? -Waarom?

Wat verandert 't aan je eenzaamheid dat je in de tuin kunt zitten of niet?

Ben je minder eenzaam in de metro dan thuis?

Nou dan.

En ik heb mijn huisvriend.

Met afstandsbediening.

Als het te stompzinnig wordt, snoer ik hem de bek.

Ik mis het dat ik de piano niet meer hoor.

Sinds papa dood is.

Speel jij nog? -Nee. Geen tijd.

Jammer. -Ja.

En Pierrot? Heeft hij aanleg?

Niets interesseert hem, behalve zijn vrienden.

Hij is twaalf, h�?

Wat kom je eigenlijk doen?

Ik moet naar Aix. Voor een special rond Fran�ois Weyergans.

Hij heeft een nieuwe roman. De eerste in jaren.

Weet je over wie ik onlangs droomde? -Nee.

Over Majid. -Wie is dat?

Je weet wel, Majid. -Geen flauw idee.

Majid. De zoon van Hachem. Jullie wilden hem adopteren.

Ach zo. -Vreemd toch, of niet?

Hoezo, vreemd? -Na al die jaren.

Zo vreemd is dat niet.

Ik droom vaak over mijn kindertijd. Zo gaat dat als je oud wordt.

Zo oud ben ik nog niet.

Het komt eerder dan je denkt.

Denk je er wel eens aan?

Waaraan? -Aan Majid.

Nee. -Hoezo?

Wat, hoezo? -Hoe komt het dat je niet aan 'm denkt?

Destijds was het juist zo belangrijk voor jou en papa.

Het is lang geleden. En het is een nare herinnering.

Dat weet jij beter dan wie ook.

Wat droomde je? -Domme dingen.

Hij kwam weer in m'n gedachten. Ik was hem vergeten.

En wat doet Anne tegenwoordig? -Ze werkt nog altijd bij die uitgeverij.

Ze regelt haar werk zelf. De baas is een vriend van ons.

Dat is handig. -Ja.

Ik weet niet goed wat ik moet zeggen. We zien elkaar niet vaak...

...en als het gebeurt heb ik je niets bijzonders te vertellen.

Alles gaat z'n gangetje. Geen hoogte- of dieptepunten. Anne en ik maken 't goed.

En Pierrot ook. Althans, voor zover ik dat kan beoordelen.

We hebben het allemaal razend druk.

Ik heb 't gevoel dat het met jou niet goed gaat.

Je doet vreemd, Georges.

Als ik je hoor praten, maak ik me zorgen.

Wat is er aan de hand?

Hoezo?

Kom, kom.

Nee, serieus.

Wanneer vertrek je? -Morgen. Ik moet om 12 uur in Aix zijn.

Dan moet je vroeg weg. -Ja.

Zal ik mevrouw Arnaud vragen ons ontbijt klaar te maken?

Sta je zo vroeg op? -Ik slaap niet veel meer.

Dat is een van de weldaden van de oude dag.

Ik ga slapen, ik ben doodop. Goedenacht.

Kan ik nog wat voor je klaarmaken?

Nee, ik heb alles wat ik nodig heb. Welterusten.

Welterusten, mama.

Wat zullen we zeggen voor het ontbijt?

Zeven uur? -Goed.

Zal ik 't haar vragen? -Ja.

Welterusten. -Welterusten.

Zal ik het licht uitdoen? -Nee.

Hij is geen kleuter meer. Ik ben blij dat hij eens een dag weg is.

Hij is een echt macho-ettertje.

Ja, van wie zou hij dat hebben?

Wanneer ben je terug? Dan kun jij hem van school halen.

Nee, ik kan niet. Morgen moeten we hier opruimen.

Anders was het meteen onze laatste presentatie.

Nou, het is behoorlijk druk. Heel druk zelfs.

Ja, ik zal 't hem zeggen.

Ook dikke kussen.

Daar stond een bordje.

Ik kan het niet lezen. -L�... nine?

Is het dat niet? Avenue L�nine?

Ja, Avenue L�nine, maar waar? Heb je een plattegrond?

Moment.

Romain... Romainville. Het kan Romainville zijn.

Kijk of daar een Avenue L�nine bestaat. -Moment.

Hier... Bij metrostation Mairie des Lilas. Lijn 11.

Hier, zie je?

En? Wat ga je nu doen? -Ik ga ernaartoe.

Het is in de buurt waar Guillaume woont. -En?

En niks. Ik ga erheen, ik klop aan en we zien wel.

Zo eenvoudig? -Ja. Heb jij soms een beter idee?

Waarom de politie niet? Je hebt 'n gang, 'n adres. Neem een agent mee.

Dat kunnen ze toch doen?

En als 't bluf is? Gewoon 'n flauwe grap? -Denk je dat echt?

Wat is op de band te zien? Een straat, een goedkope flat.

Ze zullen zeggen: 'Klop eerst maar aan, en als iemand u aanvalt, kom dan terug.'

Wie kent je ouderlijk huis?

Ik zou het niet weten.

En jij kent die flat niet? -Nee.

Dan zullen we...

Dan schakelen we een detective in.

Jij kijkt te veel naar politieseries.

Met jou valt niet te praten. Je doet maar.

Ik heb een vermoeden. -Wat?

Ik denk dat ik weet wie het is.

Weet je wie het is?

Ik denk dat ik het weet.

En?

Ik moet zekerheid hebben.

Ben je niet goed snik?

Zou je je enorme wijsheid niet even delen? Het gaat mij ook aan.

Dat kan niet. Ik weet het niet zeker.

Het is alleen een vermoeden.

En je kunt het mij niet zeggen?

Nee.

Nou... Ik weet niet hoe ik...

Besef je wel wat je zegt? -Bedaar nu. Het is niet wat je denkt.

O, en wat denk ik dan?

Hou op. Het is een vaag vermoeden en ik wil niemand 't hoofd op hol brengen...

...als ik niet meer weet. Het gaat je niet aan.

Dan zal ik de laatste dagen gedroomd hebben.

Ik dacht dat 't me wel aanging. Al die anonieme telefoontjes...

...en die rotvideo's waardoor ik haast niet meer buiten durfde komen.

Of dat ik niet kan slapen als ik aan Pierrot denk en aan jou...

...en aan al die ellende. Maar als het me niet aangaat, prima.

Wil je iets eten? Een aperitiefje?

Anne, als ik had geweten dat... -Wat? Zou je dan je kop hebben gehouden?

Alsjeblieft. -Besef je welke onzin je uitkraamt?

Heb je nooit van vertrouwen gehoord, nee?

Je doet precies wat die kerel met zijn videobanden wil bereiken.

Hij wil ons leven op z'n kop zetten. Je reageert precies zoals hij wil.

Kun je me niet gewoon vertrouwen? -Moet ik jou vertrouwen?

Waarom niet omgekeerd?

Als jij mij eens vertrouwde? Wie weigert hier de ander te vertrouwen?

Stel je voor dat het omgekeerd was. Als ik nu eens zei:

'lk vermoed wie ons terroriseert, maar ik kan niks zeggen.' Leuk, toch?

Is dat een goede relatie gebaseerd op wederzijds vertrouwen?

Je zou jezelf eens moeten horen.

Moment.

Ik kom eraan.

Sorry, ik was net...

Waar kom jij vandaan?

Wie bent u?

Wil je binnenkomen?

Ga verder.

Ga zitten.

Ik was in de keuken. -Wat wilt u van me?

Wat ik wil? Ik? -Wilt u geld?

Geld? -Wat dan?

Kun je me zeggen hoe je me vond?

Is het een spel? Heb ik geen zin in. Ik ben volwassen geworden.

Dat merk ik. -Wat wilt u dan met uw intriges?

Welke intriges? -Hou je me voor de gek?

Kun je me zeggen wat je komt doen?

Hoe heb je me gevonden?

Wat is dat? -Hou je niet van de domme.

Wel?

Ga zitten, alsjeblieft.

Ik had je bezoek helemaal niet verwacht.

Je bent wel de laatste die ik voor de deur had verwacht.

Ik zal uw spel meespelen, zodat we iets bereiken.

Ik kan ook bij de politie een klacht tegen u indienen.

U was zich dus van geen kwaad bewust en bent verbaasd me te zien.

Wie bracht me hier, denkt u? Wie terroriseert mijn gezin al weken?

Ik weet het niet. Waarom zeg je 'u' tegen me?

Je zou me niet herkend hebben, h�?

Op straat zou je niet zijn blijven staan.

Ik wist het eerst ook niet zeker.

Toen ik toevallig op je programma stuitte...

...al een paar jaar geleden, met die twee fauteuils tegen elkaar.

Je zat toen heel dicht tegen je gast, de gezichten naar elkaar toe.

Toen wist ik het ook niet zeker.

Ik kreeg alleen een onaangenaam gevoel.

Vreemd, of niet? Ik walgde haast, zonder te weten waarom.

Toen ik je naam op de aftiteling las, begreep ik het.

En dan...

...je neus.

Hoe ben je bij de tv beland? Moest je de boerderij niet overnemen?

Zeg me wat je wilt.

Niets.

Niets.

Wat zou ik van je willen? Wat denk je wel? Geld?

Je duikt hier ineens op en beschuldigt me van chantage.

Je bent nog niks veranderd. Waarmee zou ik je chanteren?

Wie stuurde die videobanden? -Videobanden?

Vreemd, h�? Sinds ik volwassen ben, heb ik niet ��n keer gevochten.

Ik vind het verachtelijk.

Maar nu...

Als je je stomme spel niet staakt... -Sla je me op m'n bek?

Dat zal niet moeilijk zijn. Je bent gegroeid sinds de laatste keer.

Maar al sla je me op m'n bek, je wordt er niet wijzer van.

Al sla je me dood.

Maar daar ben je te beschaafd voor.

En je hebt vooral te veel te verliezen.

Wat zeg je daar? -Is het niet zo?

Ik denk het wel.

Een mens doet veel om niets te verliezen.

Je was ouder en sterker dan ik. Ik had geen keus.

In dat geval...

Gaat het niet goed met je moeder?

Hoe kom je daarbij? -Het is niet moeilijk te raden, wel?

Wat wil je? Wraak?

Ze was een lieve vrouw.

Ik was haar ontzettend dankbaar. Je vader trouwens ook.

Ik ga nu weg.

Maar als je je nog met mijn leven bemoeit...

...mijn gezin bang maakt of me kwaad probeert te doen, krijg je er spijt van.

Is dat een dreigement? -Ja, dat is een dreigement.

En geloof me, ik meen het. -O, ik geloof je.

Maar jij gelooft mij niet. Ik wou niets van je.

En ik heb je geen videoband of wat dan ook gestuurd.

En dat ook niet.

Ik ben blij dat je gekomen bent.

Hallo, met Georges Laurent. Kan ik mijn vrouw even spreken?

Dank u.

Hallo, met mij. Ik ben er gaan kijken. Er is niemand.

Nee, het is een doodgewone deur. Op slot.

Dat heb ik gedaan. Hij zei dat het onbewoond was.

Het moet een soort opslagruimte zijn.

Ze was een lieve vrouw.

Ik was haar ontzettend dankbaar. Je vader trouwens ook.

Ik ga nu weg. Maar onthoud ��n ding.

Als je je weer met mijn leven bemoeit, mijn gezin bang maakt...

...of me kwaad probeert te doen, krijg je er spijt van.

Is dat een dreigement? -Ja, dat is een dreigement.

En geloof me, ik meen het. -O, ik geloof je.

Maar jij gelooft mij niet. Ik wou niets van je.

En ik heb je geen videoband of wat dan ook gestuurd.

En dat ook niet.

Maar ik ben blij dat je gekomen bent.

Dat is het.

Het gaat nog 'n uur verder. Je kunt zien hoe hij zich voelt.

Het spijt me. -Wat spijt je?

En?

Ik weet 't, ik had niet moeten liegen. -Ik begrijp het niet.

Het spijt me. -Nee, ik begrijp je houding niet.

Je stamelt excuses en daarmee is de kous af?

Moet ik op m'n knie�n vallen? Wat heb ik misdaan?

Ik loog zodat je niet bezorgd zou zijn. Daardoor blijft de wereld niet stilstaan.

Sorry.

Ik verdacht hem. Niet meteen, maar sinds die beelden van mama's huis.

Ik wou jou er niet mee confronteren.

Zijn ouders werkten bij ons.

Papa mocht hen wel. Het moeten goede arbeiders geweest zijn.

In oktober '61 riep het FLN de Algerijnen op te betogen. Ze gingen naar Parijs.

17 oktober 1961. Je weet hoe 't afliep.

De politie richt een slachting aan. 200 Arabieren verdrinken in de Seine.

Blijkbaar ook de ouders van Majid. Ze keerden tenminste niet terug.

Papa ging in Parijs navraag doen en kreeg te horen...

...dat hij blij mocht zijn dat hij van die zandnikkers verlost was.

En toen? -Nou...

Mijn ouders besloten het kind te adopteren. Ik weet niet waarom.

Ze voelden zich ergens verantwoordelijk.

En? -Ik wou niet. Hij was een indringer...

...hij kreeg een kamer, ik moest alles delen. Ik was zes.

En wat deed je toen?

Niks. Ik heb hem verklikt.

Verklikt.

En dat is alles? -Ja.

En daarom wil hij zich wreken? -Blijkbaar.

Je hebt hem bedreigd.

Ja, dat was niet bijster slim. -Niet bijster slim?

Het was stom. Ik kon me niet beheersen.

Ik heb niet het gevoel dat hij liegt. -Hoezo?

Hij leek echt verrast. -En de band dan?

Wat? Denk je dat hij acteert?

Dan moet hij wel erg slim zijn.

Wie kan het anders zijn? Ik kan niet in z'n hoofd kijken. Waarom stuurt hij dat?

Om me op de hoogte te houden. In tegenstelling tot jou.

En wie stuurde de andere dan? -Hoe moet ik dat weten?

Waarvoor heb je hem verklikt? -Ik weet het niet meer.

Iets onbenulligs. Kinderen klikken nu eenmaal.

Verzonnen dingen. Domme dingen.

En? -Wat, en?

Doe niet zo onnozel.

Na 40 jaar wreekt hij zich niet om een gestolen teddybeer.

Ik weet het niet meer.

Wil je het me niet zeggen? -Wat wil je verdomme nog meer?

Ik weet het niet meer. Herinner jij je je stommiteiten van toen je zes was?

Hoe ging het met hem verder?

Hij werd weggebracht. Hij was ziek. Naar een ziekenhuis...

...of een kindertehuis, weet ik veel.

Op 'n dag was hij weg en dat vond ik prima. Ik vergat alles. Logisch toch?

En je ouders?

Die vergaten het waarschijnlijk ook. Het was slechts een kort intermezzo.

Een intermezzo? -Hoe moet ik het noemen? Een tragedie?

Misschien was het dat, weet ik veel. Ik voel me niet verantwoordelijk.

Dat is toch normaal? Het is absurd.

Heb je het er met je moeder over gehad? -Ja.

Toch ��n iemand die je vertrouwt.

Maar ze kent de geschiedenis. Ik sprak niet over de videobanden.

En, wat zei ze? -Niets.

Ze is oud, ze kan het zich niet herinneren.

Of wil het zich niet herinneren. Ze vindt het niet prettig.

Fijn dat je meteen komt. Alles goed? -Ja, dank je. Met jou?

Druk, druk, druk. Je weet hoe 't is. Ga toch zitten.

Ik heb je vrouw in geen tijden gezien. Schandalig.

Ze brengen de vertaling uit van Pereira's boek over de globalisering.

Zij drong 't haar baas op. Het loopt als 'n trein.

Ik moet er eens tijd voor maken. Doe haar de groeten.

Koffie? -Nee, dank je. Ik heb al te veel op.

Ik draai er niet omheen. Je denkt vast...

...dat ik je liet komen voor het concept van het nieuwe programma.

Maar dat moet wachten. De programma- directeur wil de zomer afwachten.

Maar 15 mei was de deadline. -Ik weet het, maar wat wil je?

Gods wegen zijn ondoorgrondelijk. En die van het bestuur nog meer.

Maar maak je geen zorgen. We drijven altijd onze zin door.

God verhore je. -Helaas zijn 't hier polythe�sten.

Maar het komt er beslist, dankzij jouwprestige en jouwkijkcijfers.

Tja. -Maar goed...

Ik liet je komen voor iets stoms wat me eigenlijk niet lekker zit.

Gisteren bezorgde mijn secretaresse me een videoband.

Het was aan mij gericht, zonder brief erbij.

Normaal geeft ze zoiets niet door. Ze bekijkt 't en gooit 't meteen weg.

Ik hoef de rommel van je fanclub niet te zien.

Maar dit wilde ze me toch geven.

Het zijn beelden van jou in een priv�- gesprek met een man in een soort flat.

Het is niet erg duidelijk en alles bekijken leek me nogal indiscreet.

Je wist duidelijk niet dat je gefilmd werd.

Ik wou je vragen of je weet wat het is...

...of tenminste wat je ervan vindt.

Het spijt me dat ze er jou mee lastigvallen.

Het is de zoon van Algerijnen die bij mijn ouders op de boerderij werkten.

Hij koestert een ziekelijke haat tegen mijn familie...

...en probeert me zo kwaad te berokkenen. Sorry.

Welnee, Georges. Het lijkt me hoogst onprettig voor jou.

Ben je bij de politie geweest? -Ja...

...en natuurlijk doen ze niets aangezien er niets dramatisch gebeurt.

Tja, kennelijk wil de man je carri�re kelderen.

God weet aan wie hij de tape nog zond. -Inderdaad.

Waarom haat hij je zo?

Hij lijkt eerder zachtaardig. In elk geval niet agressief.

Ja, op de beelden kom ik agressiever over...

...maar mijn bezoek was het gevolg van zijn permanente terreur.

Mijn vrouw en ik maken ons zorgen. -Dat kan ik me voorstellen.

En je hebt geen idee wat hem ertoe aanzet?

Nee. Hij lijkt ervan overtuigd dat mijn familie en ik hem onheus behandelden.

Hoewel ik zes was toen ik hem voor 't laatst zag. Hij is gek.

Ik vind het erg voor jou. Het is een nare geschiedenis.

Ik hoop dat het snel wordt opgelost.

Het zou erg vervelend zijn als dit uitlekt.

Ik wil een advocaat inschakelen. Die moet 't oplossen.

Doe dat, Georges. Goed idee.

En het nieuwe programma zit in de pijplijn, daar zorg ik voor.

Mooi. Dankjewel. -Ik neem het ter harte. Voor jou.

Dank je. Mag ik de band? -De band? Ach ja.

Ik heb 'm meteen vernietigd zodat hij niet in de verkeerde handen valt.

Dat zou jij toch ook doen?

Doe open.

Doe open.

Doe nu open.

Doe verdomme open.

Wat had hij moeten doen? -Moeten doen? Laat me niet lachen.

Zou jij Mathilde zo hebben voorgelogen?

Getrouwde stellen praten toch met elkaar?

Rustig maar.

Rustig maar, het is wel goed.

Zo... Rustig maar.

Het is tijd om terug naar kantoor te gaan.

De lokale gouverneur van Nassiria, een door de VS aangestelde Italiaanse...

...Barbara Contini, eist opheldering in deze zaak.

De Italianen staan onder het bevel van de Britse bezettingsmacht.

Het is essentieel dat alle landen van de coalitie die aan deze missie deelnemen...

...opereren onder dezelfde regels.

Dit zorgt voor een grotere homogeniteit en voor een grotere co�rdinatie.

Het laatste woord is aan de president... -Eindelijk.

Goedenavond. -Goedenavond. Waar was je?

Ik heb met Pierre gegeten. -Zonder te bellen? Waarom is je gsm uit?

Waarom?

Vertel jij mij alles wat je doet? -Verdomme, niet alweer.

Toch wel.

Slaapt Pierrot al?

Ik dacht dat hij bij jou was.

Bij mij? Hoezo? Ik was op kantoor, dat weet je.

Hij zou na school naar Yves toe gaan.

Heb je zijn nummer?

Hij zou om 5 uur gaan zwemmen. Met Yves.

En de vader van Yves zou hen terugbrengen.

Hallo, goedenavond. Met Anne Laurent.

Het gaat over Pierrot.

Nee.

Ach zo?

Nee. Heeft hij iets gezegd?

Nee. Ja, graag. Kan het nu meteen?

Goedenavond, Yves. Heeft Pierrot gezegd waar hij naartoe ging?

Nou, nee.

O ja?

Nee. Hadden jullie iets afgesproken?

Kregen jullie ruzie, of... Nee, ik weet het niet.

Bel je ons als je iets hoort? Heb je ons nummer?

Ok�, dankjewel. Tot later.

Hij is rond halfzeven bij hen vertrokken.

Hij zei dat hij morgen met ons wegging voor het hemelvaartweekend.

Ik ga in zijn kamer kijken.

En?

Ik weet het niet.

We moeten naar de politie. -En als er iets gebeurd is?

Wat? -Weet ik veel. Een auto-ongeluk, of...

Openmaken. Politie.

Doe open.

Ja?

Wat gebeurt er? -Waar is het kind?

Is hij het?

Is hij terug?

Nee.

Nee, ik keer met hen terug naar het politiebureau.

Ik heb geen flauw idee.

Hij heeft een zoon.

Ik neem aan dat hij de videobanden gemaakt heeft.

Ze beweren natuurlijk dat ze niet eens van Pierrots bestaan afwisten.

Ze zochten alleen Pierrot. Ze behandelen alleen de ontvoering, niet de banden.

Is er telefoon geweest?

Nee, ik vraag het alleen. Het had gekund.

Ik hang op, we gaan. Bel me als er wat is.

Ja, natuurlijk.

Jullie kunnen nu beter naar huis gaan. Je moet morgen vroeg weg...

Doe niet zo stom, ik heb m'n koffers gisteren gepakt.

Het was lief dat jullie kwamen, maar nu wil ik alleen zijn.

Dan maak je je nog zenuwachtiger. -Pierre.

We gaan.

Als je ook maar iets nodig hebt, bel je.

Beloofd? -Ja.

Je belt wanneer je wilt. -Bedankt. Ik weet het.

Corsica is geen andere planeet. -Dag, meid.

En? -Niets nieuws.

Geen ongeluk. Hij is niet in 'n ziekenhuis.

En die twee kerels? -Ze beweren dat ze hem niet kennen.

En de videobanden dan? -Ze ontkennen alles.

Dring niet aan. De politie houdt er geen rekening mee.

Alleen met de ontvoering.

Voor de videobanden zijn bewijzen nodig. Het moet volgens het boekje...

...met klacht, advocaat... Het laat ze koud of er 'n verband is.

Lieten ze hen dan gaan? -Kom je niet liever boven?

We gingen net weg.

Klets geen onzin. Kom toch verder.

Ik vroeg hen weg te gaan. Ik was bekaf en wou alleen zijn.

Sorry.

Het is allemaal...

Het is om te kotsen. Maar nee, ze houden hen vast.

De zoon begon te brullen en toen sloten ze hem op.

Waarop de vader zich ook opwond. Ze blijven allebei 'n nacht in de cel.

En daarna? -Dan mogen ze gaan. Zonder bewijzen...

...moeten ze hen vrijlaten. Ze zijn alleen verdacht.

Wat ga je nu doen? -Nu ga ik eerst een hapje klaarmaken.

Ik heb sinds vanmorgen niet gegeten.

Ben jij gek geworden?

Neem me niet kwalijk. Anne Laurent.

Dank u wel. Komt u binnen.

Nee, dank u, ik wil u niet ophouden. -Helemaal niet.

Ik heb meteen mijn man gebeld. Hij dankt u van harte.

Ach, het is geen moeite. -Kom toch binnen.

Nee, echt. Ik wilde alleen zeker zijn dat Pierrot hier binnenging.

Hoezo? -Eigenlijk hoor ik me te excuseren.

Waarom? -Ik heb nachtdienst in 't ziekenhuis...

...en dus ben ik er soms niet. Als Fran�ois dan bezoek meeneemt...

Het gaat er bij ons nogal los aan toe.

Ik wist niet dat uw zoon niets gezegd had. Sorry.

Welnee, het is uw schuld niet dat...

Wilt u echt niet binnenkomen?

Ik weet niet hoe ik u mijn erkentelijkheid kan tonen.

Welnee. Ik vind het erg dat u zich zorgen hebt gemaakt.

Tot ziens. Nogmaals bedankt.

Waarom zeg je niks?

Wat moet ik zeggen?

Dat is waar.

Wat is er, Pierrot? -Niks.

Kom op. -Wat zou er zijn?

Waarom zei je niet dat je naar die Fran�ois ging?

Dacht je niet dat we ongerust zouden zijn als je opeens verdween?

Wat scheelt er, denk je?

Ik weet het niet.

Doe niet zo koppig. Wat is er, Pierrot?

H�, schat?

Als je niet weet wat er is, zie ik niet wat we kunnen doen.

Er is niks. Wat zou er zijn? Je weet 't beter dan ik.

Laat me met rust.

Wat bedoel je, ik weet 't beter dan jij?

Vraag 't Pierre maar. Hij weet altijd alles.

Wat wil dat zeggen?

Niks. -Nee, wat? Waarom zeg je dat?

Ben je jaloers?

Wat haal je je in 't hoofd? Denk je dat Pierre en ik... Belachelijk.

Is het omdat we vaak bellen?

Hij is gewoon een vriend. Een vriend van mij, en van papa.

Hoe kom je erbij dat... Blijf hier. Ik praat tegen je.

En doe niet zo verongelijkt, niemand heeft je wat misdaan.

Kijk me alsjeblieft aan.

Je vergist je, echt waar.

Hoe kon je zoiets denken?

Ik hou van je.

Echt, ik hou van je.

Papa en ik waren doodongerust toen je niet thuiskwam.

Vind je dat zo gek?

Ok�, we zijn niet dood, maar we waren ongerust. Omdat we van je houden.

Ik hou van je.

Morgen ontvangen we de auteur van La bande des filous.

Dat vond je toch een leuk boek?

Als je wilt, vraag ik of hij jouw exemplaar signeert.

Wil je dat?

Ja? -Alles ok�?

Ja. -Ik ben blij dat je terug bent.

Goedenacht, papa.

Berrichon. -Dat is een pseudoniem.

Isabelle controleert Rimbauds werk... -Ze leeft ervan.

Precies, maar ze cre�ert een aureooltje om zich heen...

...van de vrome non...

...zoals een metselaar die een tuinmuurtje in een buitenwijk aanlegt.

En dan begint ze met het werk van Rimbaud te knoeien.

Gedichten die haar schokten, heeft ze verbrand.

Ik ben het eens met het portret dat u van haar schetst...

...ik had hetzelfde beeld voor ik aan mijn boek begon.

Daar zijn we het over eens.

Maar ik wil een aantal dingen zeggen. Ten eerste...

Dit wordt te theoretisch. Knip bij 'Daar zijn we het over eens.'

Kijk verder, wanneer Teul� het over homoseksualiteit heeft, zo rond...

Rond 30.

Dat is niet erg. -Het is po�zie.

Als ik bedenk dat Rimbaud al... -Dat proberen we daar te zetten.

Met Laurent, ja?

Wat wil je?

Wat is er? -Bedankt dat je gekomen bent.

Kom binnen.

Wat is er aan de hand?

Ga zitten. -Heb ik geen zin in. Wat wil je?

Nogmaals, ik wist niks van de banden. -En? Is dat alles?

Ik vroeg je te komen omdat ik wou dat je erbij was.

Hallo? -Met mij. Werk hen alsjeblieft weg.

Ik ben in de slaapkamer. Er is iets vreselijks gebeurd.

Ik wil hen nu niet zien. Haast je, alsjeblieft.

Wat is er? -Majid heeft zelfmoord gepleegd.

Ik was bij hem en hij sneed z'n eigen keel door.

Ja, precies.

Het is helaas geen grap.

Wat bedoel je, je was bij hem? -Dat ik bij hem was.

Hij belde me op en vroeg me te komen om me alles uit te leggen.

En dus ging ik. -En toen?

Niets.

Hij zei: 'Ik wou dat je erbij was.' Toen sneed hij z'n keel door.

Dat meen je niet.

Werk hen naar buiten. We moeten rustig praten.

Wat vertel ik ze? -Weet ik veel.

Wat zei je daarnet toen ik belde?

Dat het weer die anonieme beller was. -En?

En niets. Ik verontschuldigde me en ging weg.

Ik weet het niet...

Zeg dat je je niet lekker voelt... dat Pierrot ziek is.

Alsjeblieft.

Ze zijn weg. -Ik heb 't gezien.

Doe het licht uit.

Wat heb je ze verteld?

Dat ik gelogen had, dat jij het was die gebeld had...

...dat ik naar je toe moest omdat je problemen had.

Boden ze niet aan mee te komen? -Moet ik het hele gesprek herhalen?

Sorry.

Wat is er gebeurd?

Zoals ik al zei.

Hij liet me binnen en pleegde zelfmoord.

Er was heel veel bloed.

En daarna ben ik gevlucht.

Ben je hulp gaan halen?

Hoezo? Nee.

Nee, hij was op slag dood.

Wat wil je nu doen?

Heeft iemand je daar gezien? -Nee, waarom?

Maar...

Wanneer was het?

Vanmiddag. Rond vier uur, denk ik.

En ben je naar de politie gegaan? -Nee.

Wat heb je al die tijd dan gedaan? Waar was je?

Nergens.

In de stad.

Je moet naar de politie gaan.

Als iemand je gezien heeft, ben je verdacht.

Dan zal hij z'n doel bereikt hebben. -Wat?

Hoezo? Heb jij een andere verklaring? -Waarvoor?

Waarom zou hij me anders hebben laten komen?

Wat heb je hem aangedaan?

Wat?

Wanneer? -Destijds.

Hoe verzint iemand het. Eerst stuurt hij die rotbanden.

En weet je nog, die tekeningen?

Hij wilde deze smerige streek vast van tevoren aankondigen.

Ik had mama verteld dat hij bloed spuwde.

Ze geloofden me niet.

De dokter onderzocht hem, maar kon niets vinden.

Het was een oude idioot.

Onze huisarts.

Toen vertelde ik hem dat papa gevraagd had of hij de haan wilde slachten.

Het was een rotbeest.

Boosaardig. Hij viel ons voortdurend aan.

En dus heeft hij 't gedaan.

Hij heeft z'n kop afgesneden.

De haan lag te schokken.

Majid zat onder het bloed.

Ik zei dat hij het gedaan had om me bang te maken.

Om daarvoor je eigen keel door te snijden...

Dat is toch wel een raar soort humor, of niet?

Wat waren ze komen doen? -Wie?

Pierre en Mathilde.

Het was zo afgesproken. We wilden samen naar je programma kijken.

Ik was het vergeten.

Maar ik dacht dat ze op Corsica waren.

Een weekje maar. Ze zijn sinds gisteren terug.

Alles goed, Jeannette? -Ja, met u?

Ja. Ik vergeet uw boek niet, maar het is er nog niet.

Er is geen haast bij. -Misschien is 't vandaag bij de post.

Hebt u Malembert gesproken? -Ja, hij bezorgt u de dossiers...

Meneer Laurent? -Ja?

Kan ik u even spreken? -Wat is er?

Ik wil u graag spreken, meneer. -Ik heb geen tijd, meneer. Tot ziens.

Tot later.

Wat wilt u van me?

Waarom bent u bang? -Wat is er? Wat doet u hier?

Zou u me thuis hebben ontvangen? -Dag, Georges.

Hallo. Ik heb al gezegd dat ik geen tijd heb.

Ik geloof u niet. Als u weigert tijd voor me te maken...

...schop ik hier schandaal. Ik vertel de mensen dingen die ze niet moeten horen.

Ik denk niet dat u dat wilt. -Dreigementen? Ik heb niets te verbergen.

O nee?

Ik begrijp dat de dood van uw vader u aangrijpt, maar ik heb 't niet gedaan.

Ja, zo meteen.

De politie bevestigde mijn verklaring. Het was zelfmoord.

Ik verzoek u mij met rust te laten.

En ik adviseer u ons niet langer met die banden te terroriseren.

Ik heb niets met de banden te maken.

Vlak voor zijn dood zei uw vader dat hij het niet was.

U gelooft maar wat u wilt. Ik lieg niet.

Meneer Laurent. Ik wil u spreken, alstublieft.

Ik wil geen ruzie met iedereen erbij. Zeg wat u te zeggen hebt en verdwijn.

Anders laat ik u door de politie afvoeren.

U bent hier wederrechtelijk binnengedrongen. Ik luister.

Wat heb ik u misdaan? -Wat u me misdaan hebt?

U terroriseert mijn gezin al weken met uw rotbanden.

En beweer niet dat u het niet bent.

Uw vader had 't niet gekund. -Waarom zou ik dat doen, meneer?

Hoor eens, bespaar me uw gelikte beleefdheid.

U ontnam mijn vader de kans op een goede opvoeding.

In het weeshuis leer je haat, geen beleefdheid.

En toch heeft papa mij goed opgevoed. Dat vergeet ik niet omwille van u.

We zijn niet klaar. -Wat wil je? Wil je knokken?

Als u daarop staat. Maar u bent sterker. Sla dan, toe maar.

Weet je, je bent getikt. Al net zo getikt als je vader.

Ik weet niet wat hij over me vertelde, maar ��n ding zeg ik je:

Jij praat me geen slecht geweten aan omdat je vader een triest leven had.

Daar ben ik niet verantwoordelijk voor.

En als je mij en mijn gezin lastigvalt, krijg je daar snel spijt van.

Ik ben je waanzin spuugzat.

O ja, dreigen... dat kunt u goed.

Wat wil je? Dat ik om vergiffenis vraag? -Van wie? Van mij?

Wat wil je dan nog meer weten? -Eigenlijk niets meer.

Ik wilde weten hoe het was om iemands dood op je geweten te hebben.

En dat weet ik nu. -Fijn zo. Kan ik dan nu gaan?

Ga uw gang.

Ja, hallo. Alles ok�?

Ja, ja... Ik bel je even om te zeggen dat ik in bed kruip.

Nee, ik ging vroeger weg.

Ik ben wat moe. Ik heb iets onder de leden.

Nee, nee, alsjeblieft, dat niet.

Nee, er was trouwens weinig werk. Niemand heeft me nodig.

Alles loopt gesmeerd. Ik voel me alleen niet lekker.

Laat me slapen als je thuiskomt. Ik heb twee tabletten genomen.

Hoe laat komt Pierrot thuis?

Ok�, dan ben jij er al.

Zeg 'm dat hij z'n ouwe pa wat ontziet.

Ja, tot straks. Ik hou van je. Tot zo.

Blijf staan.

Blijf staan.

Nee. -Wind je niet zo op.

Nee, laat me los. -Alles komt wel goed.

Hou nu op. -Nee.

Het is zinloos. -Nee.

Ik wil niet weg. -Rustig maar.

Nee.

Nee, ik wil niet.

Zo is het welletjes.

Nee... Nee...

sync: hkp