Original subtitles

،قوی‌تر از همیشه باشید .ایران آزاد نزدیکه

‫تیگان (Țigan) عنوانی برای قوم روماست؛ جمعیتی ‫پراکنده در اروپا با ریشه‌هایی در شمال هند.

‫در رومانی، «روما» نام ‫رسمی این قوم است،...

‫اما به‌دلیل سابقهٔ فقر، حاشیه‌نشینی و تبعیض، از عنوان ‫«تیگان» یا Gypsy که بار منفی دارد، استفاده می‌شود.

‫در این ترجمه از نام «تیگان» ‫برای این افراد استفاده شده است.

‫«تو متعلق به اینجا نیستی»

گروه پیشگام: ارائه کننده برترين آثار سینمایی @PishgumTeam

مترجم: اشکان هیدی

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ @CinemDreaming

‫شما دیگه چه خرهایی هستید؟

‫اون یه تیگانه!

‫خدا لعنتت کنه!

‫تیگان عوضی!

‫جیانی!

‫بابا!

‫«تو متعلق به اینجا نیستی»

‫نه!

‫بابا!

‫آدالیا داره دنبالتون می‌گرده.

‫کجاست؟

‫اینجاست، می‌خواد ‫یه چیزی بهت بگه.

‫می‌تونه از همون‌جا بگه.

‫آقا؟

‫بگو.

‫یه سری آدم... می‌خوان ‫باهاتون حرف بزنن.

‫الان؟

‫با هیچ‌کس دیگه‌ای حرف نمی‌زنن.

‫الان؟!

‫فوریه. دارن قشقرق راه می‌ندازن.

‫می‌دونم زمان بدیه، ولی.

‫نمی‌دونم بهشون چی بگم.

‫اگه می‌دونی موقع بدیه، ‫چرا مزاحمم میشی؟

‫در رو ببند!

‫- بخیه‌ش می‌زنی؟ ‫- حتماً.

‫این رو بگیر.

‫ممنون، دانا. ممنون، تودور.

‫ممنون.

‫ممنون، اسماراندا. ممنون، بتی.

‫یه پی‌دی‌اس صفر بهم بده.

‫تو دفتر بودم. صدای ‫جیغ و داد و فحش شنیدم...

‫اوضاع شیرتوشیر بود...

‫بعدش پلیس اومد و ‫تیگان‌ها فرار کردن.

‫اینو نگاه کنین!

‫همین‌طوری روی زمین ولش کردی؟

‫فکر کردم باید پلیس اجازه ‫بده. آخه صحنه جرمه.

‫«صحنه جرم»؟ ده ساعته که مُرده.

‫این «صحنه جرم» رو تحت‌اللفظی ‫از انگلیسی ترجمه کردی؟

‫قرار بود چیکار کنیم؟

‫تکونش بدیم؟

‫دست بهش نزن.

‫اگه تا الان تکونش ندادی، بذار ‫همون‌جا باشه تا پلیس برسه.

‫اسم و تاریخ تولدت رو بهم بگو.

‫ترجیح میدم اسمم رو نگم.

‫یعنی چی؟

‫من اینجا دانشجوام و امیدوار بودم

‫بدون اینکه اسمم رو ‫بدونین معاینه‌ام کنین.

‫چرا؟

‫دلایل شخصی دارم.

‫هیچ‌کس قرار نیست ‫بفهمه مشکلت چیه.

‫اگه نمیشه، اشکالی نداره.

‫صبر کن!

‫در رو ببند.

‫بگو، می‌شنوم.

‫وقتی از دوچرخه افتادم پام آسیب ‫دید، می‌خواستم یه نگاهی بهش بندازین.

‫- کی افتادی؟ ‫- دیروز.

‫برو اون پشت، شلوارت ‫رو دربیار. الان میام.

‫ممنون.

‫لطفا دراز بکش.

‫سرت این‌ور باشه، پاهات اون‌ور.

‫بدجوری کبود شده‌ها!

‫خیلی بد زمین خوردم.

‫پاهاتو دراز کن.

‫پاتو شل کن.

‫همچین یه زمین‌خوردن ‫ساده هم نبوده، نه؟

‫اینجا رو فشار میدم، ‫درد داره، خب؟

‫فقط می‌خوام مطمئن بشم چیز جدی‌ای ‫نیست، ولی باید یه عکس رادیولوژی بگیری.

‫شکسته؟

‫نشکسته.

‫اگه شکسته بود، نمی‌تونستی ‫وزنتو روش بندازی.

‫اگه نگرانیت واسه این بود.

‫- وقتی پاتو میذاری زمین درد می‌کنه؟ ‫- بله.

‫طبیعیه که درد بکنه.

‫پارگی عضله هم نیست.

‫به خیر گذشته.

‫تموم شد.

‫ولی باید بری ارتوپدی ‫تا دقیقاً ببینن قضیه چیه.

‫- توی بیمارستان، باشه؟ ‫- باشه.

‫چایی می‌خوای؟

‫نه، ممنون.

‫چیزی نمی‌خواد. باید بره.

‫این مال اون نگهبانیه ‫که کتک خورده.

‫- دیدمش، مارینیکا واسیل. ‫- بله.

‫بقیه شاهدها چی؟

‫شاهدی نیست.

‫رارش، دوتا اظهارنامه‌ی ‫دیگه لازم دارم.

‫پرستارا، پرسنل بیمارستان، ‫برام فرقی نمی‌کنه. یه نفرو پیدا کن.

‫- خب... ‫- خب چی؟

‫وقتی تیگان‌ها اومدن، ‫هیچکس تو بیمارستان نبود؟

‫تو راهروها چی، محض رضای خدا؟

‫نگهبان دم در.

‫باهاش حرف زدی؟

‫نه، چون بیرون بود.

‫نتیجه اینکه ندید که رفتن تو ‫سردخونه و شر درست کردن.

‫پس برو اظهاراتشو بگیر.

‫بگو بنویسه چطوری دیده اومدن ‫تو، و بعدش خودش چیکار کرده.

‫یه مریضی، چیزی هم پیدا کن.

‫بله قربان. خداحافظ.

‫خداحافظ.

‫مردم شما هم همین‌طورین؟

‫یه مصاحبه تو یوتیوب ‫دیدم با دو تا خانم سالمند.

‫داشتن درباره تام جونز ‫(خواننده) حرف می‌زدن.

‫تام جونز رو می‌شناسی دیگه، نه؟

‫یکیشون می‌گفت اولین ‫باری که تو کنسرت دیدتش،

‫اون زمونا تو دهه هشتاد، گفته: ‫«دیگه لنگۀ اینا پیدا نمیشه.»

‫منظورش این بود که اون ‫(تام جونز) یه مرد واقعی بود.

‫سینه پر از مو، با اون موهای فرِ پُرپشت ‫رو سرش. وقتی می‌خوند شیشه‌ها می‌شکست.

‫نه مثل اون راکرهای انگلیسی، اون پانک‌ها، ‫که مثل خواننده‌های عزا ناله می‌کنن.

‫این یارو (تام جونز) ‫معدنچی بود، به خدا!

‫این چیزی بود که اون خانم سالمنده ‫گفت. البته اون موقع‌ها پیر نبود،

‫واسه خودش خانمی بود.

‫اینو می‌گفت، که دیگه ‫مردایی مثل اون پیدا نمیشن.

‫آره، خب...

‫قضیه اینه که ما هم ‫تقریباً هم‌دوره بودیم.

‫یه خرده زودتر.

‫یه خرده.

‫تو انگلیس دیگه از این مردا نیومد، ‫ولی تو رومانی هنوز هم زاده می‌شه.

‫آره خب... به خاطر خروار، ‫خروار گوشت تقلبی بود.

‫به خاطر سرما بود. هیچ‌چی مثل یه اتاق‌خواب ‫یخ‌زده آدما رو به هم نزدیک نمی‌کنه.

‫ما چسبیده به هم بار اومدیم.

‫- می‌تونم اینجا سیگار بکشم؟ ‫- راحت باش.

‫قهوه داری؟

‫چایی نمی‌خوای؟

‫چایی خیلی باب میل من نیست.

‫تو هیچی نمی‌دونی.

‫یه قهوه برام بیار، لطفاً.

‫- فقط یکی؟ ‫- یکی.

‫چطوری دوست داری؟

‫تلخ. مثل قهوه مردونه.

‫حتماً.

‫می‌دونی اون روز کی ‫تو فیسبوک بهم پیام داد؟

‫والریا.

‫- اشتیرلیا؟ ‫- اشتیرلیا.

‫رو چه حساب؟

‫دارن برای سال دیگه یه دورهمی ترتیب میدن، ‫۳۰ سال از فارغ‌التحصیلی دبیرستانمون گذشته.

‫جدی؟

‫کجا؟

‫همین‌جا، مگه ما ‫همین‌جا دبیرستان نرفتیم؟

‫قراره همین‌جا باشه...

‫خوبه!

‫عالیه.

‫خوش به حالت. ولی فکر نکنم بیام.

‫بیا بابا، خوش می‌گذره. منم ‫بیشترشون رو ۳۰ ساله ندیدم.

‫مطمئنم تو هم همین‌طور.

‫منم ندیدمشون، دقیقاً به ‫همین خاطر نمی‌خوام برم.

‫بهتره همون‌طوری که بودن ‫یادشون بیارم، جوون و زیبا.

‫حرف مفت!

‫بیا، قراره یه مُشت پیر ‫و پاتیل رو زیارت کنیم.

‫- من که واقعاً منتظرشم. ‫- پس خودت برو.

‫بهشون بگو چطور ‫یه پلیس کله‌گنده شدی.

‫والریا.

‫می‌دونی که اون فقط به ‫خاطر تو از کانادا داره میاد.

‫- بی‌خیال... ‫- گفته باشم!

‫به نظرت چرا اون بچه پلیس شد؟

‫کدوم بچه؟

‫همین که چند دقیقه پیش اینجا بود.

‫می‌دونی چرا دارم می‌پرسم...

‫منم اینجا چند تا ‫نمونه این‌طوری دارم.

‫دلم می‌خواد یقه‌شون ‫رو بگیرم و بپرسم:

‫«آخه چرا دکتر شدی؟»

‫سوالت باید یه چیز دیگه باشه.

‫نه اینکه چرا دکتر شدن. ‫اصلاً چطور دکتر شدن؟

‫یه اشتباه اینجا بکنی، اون ‫بدبخت روی تخت عمل میمیره.

‫آره.

‫تازه است؟ یا ‫باقی‌مونده‌های شیفت شبه؟

‫نه، همین الان با ‫دستگاه درست شده.

‫بذارش اونجا، مرسی.

‫دست از سر همکار ما بردار.

‫بازرس فاز شوخی برداشته.

‫خیلی ممنون!

‫خواهش می‌کنم!

‫اینم بگما...

‫پسره که اینجا بود، بچه تیزیه.

‫سی و خورده‌ای سالشه. ‫باید بقیه رو ببینی.

‫مشکل اینجاست که...

‫باید بیست ساله‌ها رو ببینی. ‫قشنگ مغزشون رو شستشو دادن!

‫می‌فهمم چی میگی، ‫ولی به این سادگیا نیست.

‫به نظرم سیستم فاسده،

‫بی‌کفایتی رو قانونی می‌کنه ‫و از پایین هلش میده بالا.

‫از همون دبستان، از ‫وقتی که بچه هستن.

‫میدونی احمق‌ترین ‫هم‌کلاسی‌هامون آخرش چی شدن؟

‫چی شدن؟

‫استانسکو، پامفیله، کوزسکو.

‫اونا معلم شدن.

‫چطور ممکنه معلم شده باشن؟

‫اینا به زور می‌تونن بند کفششون ‫رو ببندن، حالا دارن درس میدن؟

‫ما که میدونیم چطوری ‫دبیرستان رو تموم کردن.

‫دانشگاه هم احتمالاً ‫همین‌طوری بوده، همش با تقلب.

‫حالا دیگه دارن به ‫بقیه هم یاد میدن؟

‫چه جور آدمایی قراره از زیر ‫دستشون دربیان؟ باهوش، تحصیل‌کرده؟

‫به نظرم نود درصد معلمای امروز فقط به خاطر اینکه ‫تو هیچ کار دیگه‌ای خوب نبودن، اومدن تو این شغل.

‫چون هیچ‌کس حاضر نبوده برای ‫کار دیگه‌ای استخدامشون کنه.

‫مگه نه؟

‫آره.

‫اگه بگی این بچه ‫بهتره و بقیه بدترن...

‫بدتر؟

‫اونا آشغالن!

‫تیک‌تاک، یوتیوب، اینستاگرام، ‫کل کارشون همینه.

‫میتونی تصور کنی؟ ما بازنشسته ‫میشیم و اینا قراره از ما مراقبت کنن.

‫اینا قراره ما رو عمل کنن ‫و ازمون محافظت کنن...

‫کارشون تمومه!

‫- نه، کار ما تمومه. ‫- ما بدبخت میشیم!

‫آره...

‫خب بهم بگو، سیلویو...

‫با این جنازه چیکار کنم؟

‫همین‌جا نگهش دار.

‫اینجا؟

‫پس چند تا نیرو برامون بفرست.

‫برای نگهبانی؟

‫- برای اینکه اینجا امنیت داشته باشیم. ‫- نمیتونم.

‫باید از بالا مجوز بگیرم.

‫مگه خودت از بالاییا نیستی؟

‫برای اینکه مامور پلیس بذارم واسه ‫نگهبانی، مجوز دادستان لازم دارم.

‫چند تا نیرو بهمون بده!

‫محافظای منو دیدی؟

‫دو طبقه پله برن بالا سکته میکنن.

‫اینا چطوری میخوان ‫با تیگان‌ها درگیرشن؟

‫برو تو روستاها چوپان استخدام ‫کن، نه این پیرمردای از کار افتاده رو.

‫چند نفر رو بذار بمونن، ‫وگرنه جنازه رو تحویلشون میدم.

‫نمیتونی جنازه رو بهشون بدی.

‫این یه قربانی قتله، ‫باید کالبدشکافی بشه.

‫مسخره‌ست.

‫واضح نیست؟ با هم درگیر ‫شدن و سر یکی‌شون داغون شده.

‫با چی سرش رو داغون کردن؟

‫آلت قتاله باید توی ‫کالبدشکافی مشخص بشه.

‫و این فقط یه دعوای ‫ساده بین تیگان‌ها نبوده.

‫به تیگان‌ها حمله شده.

‫یه مشت عوضی فاشیست بهشون حمله ‫کردن. «مرگ بر تیگان‌ها»، «مرگ بر یهودی‌ها».

‫همین‌ها بودن که ‫ماشینت رو داغون کردن.

‫این موضوع جدیه. من یه ‫پرونده درست و حسابی میخوام.

‫خب پس کالبدشکافی ‫رو سریع‌تر انجام بده.

‫یه ماشین جلوی در میذارم ‫و چند نفر هم گشت میزنن.

‫میگم تحقیقات در جریانه. اگه ‫اوضاع بد شد، میکشمشون بیرون.

‫و امیدوارم یکی از بخارست ‫بیاد تا کالبدشکافی رو انجام بده.

‫خوبه.

‫قهوه چطوره؟

‫بد نیست.

‫خودم درستشون کردم.

‫اینا دیگه چه آشغالیه؟

‫سنگ‌ریزه‌های ادویه‌ای؟

‫موزن.

‫جدی میپرسم، تام جونز ‫این آشغال‌ها رو میخورد؟

‫- سلام. ‫- سلام.

‫چی شده؟

‫هیچی. چطور؟

‫دیدم داری میلنگی.

‫از دوچرخه افتادم.

‫همون دوچرخه؟

‫آره. چطور مگه؟

‫- محکم خوردی زمین؟ ‫- نه.

‫فقط موقع راه رفتن ‫یه کم درد میکنه.

‫واقعاً چیزی نیست.

‫بذار یه نگاهی بندازم.

‫چرا؟

‫بهت گفتم، چیزی نیست.

‫شاید یه چیزی باشه.

‫چیزی نیست.

‫نمیتونه شکسته باشه. ‫نمیتونستم روش وایسم.

‫اگه شکسته بود، باید ‫از جاش در میرفت.

‫دقیقاً داریم چیکار میکنیم؟

‫الان داری شکستگی استخوان ‫رو واسه من توضیح میدی؟

‫کدوممون دکتره، تو یا من؟

‫تو جراحی.

‫من جراحم، ولی قبل ‫از هر چیز، دکترم.

‫خوب میدونم شکستگی استخوان ‫چطوریه. بذار یه نگاه بندازم.

‫ولی این پای منه!

‫راست میگی، اصلاً ‫اندازه گفتن هم نیست.

‫چرا اینجا تو تاریکی نشستی؟

‫لامپ سوخته.

‫عوضش میکنم.

‫لامپ نداریم.

‫کمد رو چک کردی؟

‫نیست، بهم اعتماد کن.

‫میخوای؟

‫چی؟

‫هیچی.

‫نمیخوای نون بخوری؟

‫من شب‌ها نون نمیخورم.

‫متوجه نشدم چی گفتی.

‫من شب‌ها نون نمیخورم.

‫از چنگال استفاده کن.

‫ولی دوست دارم با دست غذا بخورم.

‫مشخصه دوس داری.

‫دارم میرم بیمارستان.

‫بعدشم میرم پیش یه دوستی.

‫دیر برمیگردم، پس ‫منتظرم نمون، باشه؟

‫بابا.

‫اگه میخوای یه ‫نگاه به پام بندازی...

‫فکر نمیکنم جدی باشه.

‫ولی خیلی بد به نظر میاد.

‫نمیدونم.

‫بیا.

‫دراز بکش.

‫پات رو دراز کن.

‫اینطوری که پات صافه، درد می‌کنه؟

‫نه.

‫جایی‌ش احساس گرفتگی داری؟

‫نه.

‫حالا چی؟

‫نه.

‫خوبه.

‫اونجا درد می‌کنه.

‫خیلی؟

‫- از داخل؟ ‫- اهوم.

‫- حالا چی؟ ‫- خوبه.

‫اینطوری؟

‫خوبه.

‫خیلی هم عالیه!

‫این شکستگی نیست.

‫رباط‌ها سالم به نظر می‌رسن.

‫فقط یه کوفتگی ساده‌ست.

‫با معاینه فیزیکی نمی‌تونم ‫بگم که ترک مویی داره یا نه.

‫فردا بیا بیمارستان ‫تا ازش عکس بگیریم.

‫مطمئن باش چیز جدی‌ای نیست.

‫اگه ترک مویی باشه چی؟

‫اگه ترک مویی باشه، دیگه ‫هیچ‌وقت نمی‌تونی ازدواج کنی!

‫اگه باشه و همین‌طور روش فشار ‫بیاری، ممکنه به شکستگی واقعی تبدیل بشه.

‫و اگه حتی یه آسیب کوچیک هم باشه،

‫و درست خوب نشه، ممکنه بشکنه.

‫ولی فردا می‌فهمیم، ‫اگه ترک مویی باشه،

‫سه هفته یه آتل پلاستیکی ‫می‌بندی، چند تا مسکن می‌خوری،

‫ولی خوب میشی و ‫کلاً فراموشش می‌کنی.

‫جوونی و زود خوب میشی.

‫گوشیم کدوم گوریه؟

‫بگو ببینم تودور.

‫انقدر زل نزن بهم، حرفت ‫رو بزن. به نظرت چیه؟

‫فکر کنم اونجا خون‌ریزی کرده...

‫این جواب یه پرستاره.

‫بیمار قبل از عمل سینتروم ‫مصرف می‌کرد، درسته؟

‫آره.

‫و تو قطعش کردی.

‫و به جاش براش کلگزان شروع کردی.

‫درسته؟

‫آره.

‫کی کلگزان رو تزریق کرد؟ ‫- من.

‫یه چایی درست کن.

‫چایی می‌خوریم، بعد میریم بخش.

‫اسماراندا اینجاست؟

‫بله، هست.

‫استرس داری؟

‫نه.

‫فشار خونش چنده؟

‫فشارش بالاست، وقتی ‫آوردنش ۱۶۰ روی ۱۰۰ بود.

‫و بعد از عمل هم وضعیتش ‫ثابت بوده، ۱۵۰ روی ۹۰.

‫دستکش.

‫تخلیه از کی شروع شد؟

‫فکر کنم... حدود ساعت ۱۲...

‫«حدود» ساعت ۱۲؟

‫نه.

‫از... ساعت ۲ بعدازظهر.

‫ببخشید.

‫اون رو بزن کنار، ‫می‌خوام یه نگاه بندازم.

‫من می‌تونم انجامش بدم.

‫ببخشید.

‫خوبه.

‫- دخترشونید؟ ‫- بله.

‫برو جلو.

‫تو برو، منم میام.

‫خیلی خب. خداحافظ.

‫تا الان، یه آقایی میومد.

‫اون شوهرم بود.

‫ایتالیا کار می‌کنه. ‫من تازه رسیدم.

‫- از وضعیتش خبر داری؟ ‫- بله.

‫بهت گفت که عمل ‫خیلی خوب پیش رفته.

‫آره.

‫یه چیزی هست که ازش راضی نیستم.

‫اونم اینکه خونریزی بند ‫نیومده و خون داره جمع میشه.

‫نیازی نیست بترسید.

‫دکتری که همین الان ‫دیدین، جراح حاذقیه.

‫امشب شیفته و مادرتون رو ‫زیر نظر دقیق نگه می‌داره.

‫در حالت ایده‌آل، ‫خونریزی خودش بند میاد.

‫اما اگه بند نیومد،

‫فردا مجبوریم دوباره عملش کنیم.

‫- این بهترین گزینه‌ست. ‫- اون دیگه طاقت یه عمل دیگه رو نداره.

‫خیلی ضعیف شده.

‫شاید از نظر شما این‌طور باشه.

‫از چیزی که از مادرت ‫دیدم، می‌تونم بگم چقدر قویه،

‫و چقدر می‌خواد که زنده بمونه.

‫اگه جای تو بودم ‫و دقیقاً نمی‌دونستم

‫اوضاع از چه قراره، منم ‫همین‌قدر ناراحت می‌شدم.

‫با توجه به شرایط، ‫این بهترین گزینه‌ست.

‫ما بیمارای دیگه‌ای هم داشتیم ‫که شرایط مادرت رو داشتن.

‫متوجه حرفم میشی؟ ‫- آره.

‫اگه فردا صبح دوباره عملش کنیم،

‫به خاطر اینه که این به نفعشه.

‫آره.

‫می‌بینم که داره زجر ‫می‌کشه و خیلی نگرانم.

‫هیچ‌کس نمی‌خواد که اون ‫بیشتر از این زجر بکشه.

‫بهم اعتماد داری؟

‫سعی کن یه کم ایمان داشته باشی.

‫خواهش می‌کنم!

‫من بهتون اعتماد دارم.

‫- من بهتون اعتماد دارم. ‫- ممنونم.

‫من پسر واسیله فرارو هستم.

‫اون دیشب کشته شد.

‫می‌خوام یه کلمه باهات حرف بزنم.

‫بابت پدرت متاسفم. تسلیت می‌گم.

‫ممنونم. من جیانی فرارو هستم.

‫دکتر ماریوس کالیمانسکو.

‫می‌دونی چرا دنبالت می‌گردم؟

‫نه.

‫می‌خوام بدونی بابت ‫اتفاقات صبح متاسفم.

‫درد داشتم و وقتی شنیدم می‌خوان پدر ‫مرده‌ام رو کالبدشکافی کنن، از کوره در رفتم.

‫- واسه همین سعی کردم از اونجا ببرمش بیرون. ‫- آره.

‫حرفم رو می‌فهمی، نه؟

‫آره.

‫من خسارت‌هایی که خودم و ‫فامیلام زدیم رو جبران می‌کنم.

‫یه تحقیقات پلیسی در جریانه.

‫بهترین کار اینه که بری پیش ‫پلیس و باهاشون حرف بزنی.

‫اینکه به من بگی فایده‌ای نداره.

‫من قبلاً با وکیلم صحبت کردم.

‫قبلاً هم با قانون مشکل داشتم و ‫دیگه نمی‌خوام دردسر درست بشه.

‫دقیقاً.

‫فقط می‌خوام بدونی ‫که من آماده‌ام.

‫تو بهم بگو چقدر ‫می‌شه، پولش رو دارم.

‫چه پولی؟

‫تو بگو خسارت چقدر بوده و تو ‫هم کاری کن که قضیه حل بشه.

‫خواهش می‌کنم پول ‫رو بذار تو جیبت!

‫می‌تونم پول رو بیارم دم خونه‌ت، ‫می‌دونم کجا زندگی می‌کنی.

‫اگه می‌خوای به حرف زدن ادامه ‫بدیم، لطفاً پول رو بذار تو جیبت.

‫ممکنه کسی ما رو ببینه!

‫اینکه پولی بدهکار هست یا نه، چیزی ‫نیست که ما بخوایم تصمیم بگیریم.

‫دادگاه تصمیم می‌گیره که چی بدهکاری، ‫به کی بدهکاری و چقدر بدهکاری.

‫خیلی خب. اگه این‌طوری می‌خوای...

‫فکر کردم می‌تونیم سریع‌تر حلش ‫کنیم، ولی اگه تو این‌طور می‌گی.

‫خیلی خب. متاسفم که تو ‫این شرایط همدیگه رو دیدیم.

‫عصر بخیر.

‫- یه لحظه صبر کن. ‫- داری چیکار می‌کنی؟

‫ولم کن.

‫آروم باش مرد. ‫نمی‌خوام بهت صدمه بزنم.

‫فکر می‌کنی می‌خوام ‫بهت صدمه بزنم؟

‫فقط می‌خوام یه چیزی ازت بپرسم.

‫بپرس.

‫پدرت هنوز زنده‌ست؟

‫نه.

‫نه؟

‫تصور کن اون رو تو ‫خیابون تا حد مرگ کتک بزنن،

‫و یه عده بیان بهت بگن، ‫«همون‌طور که مرده تحویلش بده به ما،

‫تا بتونیم شکمش رو باز ‫کنیم و ببینیم چطوری مرده.»

‫درست نمیگم؟

‫به نظرت چطوری مرده، رفیق؟

‫اون به خاطر این مُرد ‫که با چماق زدن تو سرش.

‫من با چشمای خودم دیدم که کشتنش.

‫و بعد مثل سگ لگدش می‌زدن.

‫حالا پلیس میگه بیاید شکمش ‫رو باز کنیم ببینیم چطوری مرده؟

‫شاهدایی هستن که دیدن ‫چطوری زدن تو سرش.

‫من با چشمای خودم ‫دیدم. مادرم دید.

‫خب حالا چی؟

‫همه‌تون می‌خواید از ‫قاتل حمایت کنید، مگه نه؟

‫واسه همینه که می‌خواید ‫شکمش رو باز کنید؟

‫اونا پدرم رو جلوی چشمام کشتن.

‫شهادت من تو دادگاه کافی نیست؟

‫چون من یه تیگان‌ام؟

‫فکر نمی‌کنم لازم باشه بحث ‫رو به اون سمت بکشونیم.

‫پلیس تصمیم گرفته که کالبدشکافی ‫لازمه، پس باید انجام بشه.

‫من نمی‌خوام که پدرم ‫رو تیکه پاره کنن.

‫واسه همین اومدم پیش تو.

‫تا درکم کنی و پدرم رو بهم بدی،

‫و من هر چی بخوای امضا می‌کنم.

‫فقط می‌خوام اون کاری که لازمه رو براش ‫انجام بدم، همون‌طور که مسیحیا انجام میدن.

‫من نمی‌تونم این کار رو بکنم.

‫واقعاً نمی‌تونم!

‫اون تو تخت بیمارستان نمرده.

‫پلیس آوردتش اینجا.

‫یه لحظه صبر کن... ‫پس اون اینجا نیست؟

‫اون تو سردخونه‌ست. ‫ولی پلیس آوردتش.

‫اون بخشی از یه پرونده‌ست.

‫همه اینا کار پلیسه.

‫یعنی بهم تحویلش نمیدی؟

‫قطعاً نمی‌تونم تحویلت بدم.

‫می‌فهمی که اون توسط ‫یه مشت اراذل کشته شده؟

‫ولی این یه پرونده پلیسیه.

‫هیچ پرونده‌ای در کار نیست!

‫تو اصلاً حرف منو نمی‌فهمی.

‫تو هم دست داری تو این ماجرا؟

‫اگه بخوای این‌طوری با من ‫حرف بزنی، به هیچ‌جا نمی‌رسیم.

‫اگه من برم تو اون بیمارستان ‫و پدرت رو بهت بدم،

‫پلیس منو دستگیر می‌کنه.

‫من مستحق اینم؟

‫توی چشمام نگاه کن و بهم بگو.

‫من مستحق اینم؟

‫خیلی خب آقا.

‫فردا صبح میرم پیش ‫پلیس. خودم رو تسلیم می‌کنم.

‫هر کاری که لازم باشه انجام میدم.

‫ولی یه درخواست دارم.

‫قبل از فردا شکمش رو باز نکنید.

‫کسی که شکمش رو ‫باز می‌کنه من نیستم.

‫هر کسی که هست.

‫ما نباید آدمای مرده ‫رو تیکه پاره کنیم!

‫خودمو تسلیم می‌کنم، ‫هر چی بگی انجام میدم.

‫فقط بابامو تیکه پاره نکن.

‫آخه من...

‫همین یه چیزو ازت می‌خوام.

‫خودت می‌بینی که دارم ‫سعی می‌کنم اینو درست کنم.

‫خودت می‌بینی که می‌خوام ‫اوضاع رو روبه‌راه کنم.

‫بعد از اینکه مثل یه سگ کشتنش؟

‫خیلی خب.

‫باشه.

‫با رئیس پلیس حرف می‌زنم.

‫قولت رو دادی. دیگه ‫کاری به کارت نداریم.

‫آقای فرارو!

‫خیلی ممنونم!

‫خیلی به این موضوع فکر کردم...

‫به این نتیجه رسیدم که آدمای مهم،

‫آدمای بزرگ،

‫مجبورن با اطرافیانشون ‫سخت‌گیر باشن،

‫حتی بدجنس.

‫این چیزیه که واقعاً ‫بهش باور دارم.

‫ما باید بدجنس باشیم.

‫راستش...

‫باید بدجنس باشیم

‫تا نذاریم آدما بیش از ‫حد احساس راحتی کنن.

‫مخصوصاً کسایی که دوستشون داریم.

‫باید به خاطر خودشون بدجنس باشیم.

‫باید بهشون سخت بگیریم تا بهتر ‫بشن، بیشتر یاد بگیرن، بیشتر کار کنن.

‫باید مجبورشون کنیم.

‫می‌فهمی؟

‫آره.

‫منظورت اینه که این وظیفه‌ته.

‫آره.

‫پس وظیفه‌ت اینه که ‫به آدما انگیزه بدی.

‫آره.

‫یه چیزی تو همین مایه‌ها.

‫واسه همینه که بدجنسم.

‫و لازمه که این‌طوری باشم، بدجنس.

‫ولی گاهی یه فکر ‫دیگه میاد تو سرم.

‫اگه اون‌قدر که فکر می‌کنم ‫آدم بزرگی نباشم چی،

‫و فقط یه آدم بدجنس باشم؟

‫فکر می‌کنی این‌طوریه؟

‫آره.

‫خب.

‫من جراح خوبیم،

‫مدیر بیمارستان خوبیم،

‫از قوانین پیروی می‌کنم، ‫هیچ‌وقت قانون‌شکنی نمی‌کنم،

‫با خودم راحتم...

‫ولی آدم بزرگی نیستم.

‫برای بزرگ بودن، باید یه ‫چیزی از خودت به جا بذاری.

‫مگه نه؟

‫نمیدونم.

‫هیچ‌وقت این‌طوری ‫بهش فکر نکرده بودم.

‫من کار خودمو می‌کنم،

‫بیمارها رو می‌بینم،

‫توی اتاق عمل کنارت هستم و ‫می‌دونم که به آدما کمک می‌کنم.

‫مگه نباید همین کارو بکنیم؟

‫تا جایی که می‌تونیم ‫به آدما کمک کنیم.

‫مگه دلیل اینکه اون بیمارستان ‫بزرگ دانشگاهی رو ول کردی

‫و برگشتی اینجا همین نبود؟

‫که مردم شهر کوچیکمون ‫هم دکترای خوب داشته باشن.

‫گرممه.

‫می‌تونم پنجره رو باز کنم؟

‫بازش کن.

‫این یکی جدیده.

‫عیسی‌ست؟

‫نه، زرتشته.

‫آره.

‫حق با توئه. ما باید ‫به آدما کمک کنیم.

‫تو باید کمک کنی،

‫من باید کمک کنم،

‫ما باید کمک کنیم،

‫همه کمک می‌کنن، حق با توئه.

‫می‌دونی که همه،

‫تقریباً همه توی بیمارستان بهت احترام ‫می‌ذارن و تحسینت می‌کنن، مگه نه؟

‫تو کارهای زیادی انجام دادی.

‫چه کارهایی؟

‫جدای از تمام جراحی‌هایی که ‫انجام دادی، آدمایی که نجات دادی،

‫کارهای خیلی زیاد ‫دیگه‌ای هم کردی.

‫وقتی ساوسکو به دردسر افتاد،

‫وقتی براش پرونده درست کردن.

‫وقتی متهمش کردن.

‫تو پا پیش گذاشتی و ازش دفاع ‫کردی وقتی هیچ‌کس دیگه این کارو نکرد.

‫بعدش همه پریدن وسط ‫که حمایتش کنن، ولی...

‫اگه تو پیش‌قدم نمی‌شدی ‫هیچ اتفاقی نمی‌افتاد.

‫من برای این احترام قائلم.

‫فقط من هم نیستم که ‫اینطوری فکر میکنه.

‫و در مورد اون اتاق ‫عمل و اون مدیر...

‫هنوزم هستن کسایی که می‌گن من ‫فقط برای تضعیف اون این کارو کردم.

‫- اونا همچین حرفی نمی‌زنن. ‫- خب...

‫- و وقتی سعی کردی... ‫- صبر کن دانا.

‫چیزی که داری می‌گی این ‫نیست که من آدم بزرگی‌ام.

‫داری می‌گی من کارای ‫آبرومندی انجام دادم،

‫و یه سری کارهای اداری.

‫دقیقاً همینو گفتم، ‫فقط با کلمات متفاوت.

‫همه‌ی ما که فکر می‌کنیم ‫آدمای مهمی هستیم،

‫در واقع فقط داریم ‫کارهای اداری انجام می‌دیم.

‫ما علم رو تغییر نمی‌دیم. ‫این توانایی رو نداریم.

‫ته دلمون می‌دونیم، ولی ‫نمی‌خوایم اعتراف کنیم.

‫واسه همین وقتمونو تلف ‫کارهای پیش‌پاافتاده می‌کنیم،

‫بعدش ناله می‌کنیم که وقت ‫نداریم به کارهای مهم برسیم.

‫دهنمونو باز می‌کنیم ‫که مثل شیر غرش کنیم،

‫ولی فقط یه صدای گریه ازش درمیاد.

‫همه‌ی ما که فکر می‌کنیم ‫آدم‌های مهمی هستیم

‫وقتی ته دلمون می‌دونیم که نیستیم

‫همه‌مون وقتمون رو تلفِ یه ‫مشت چرت و پرت اداری می‌کنیم

‫بعدش از سرِ استیصال، ‫رو اعصاب بقیه راه میریم

‫مگه یه وزیر تو این ‫ساختمون زندگی نمی‌کنه؟

‫آره

‫فکر کنم بیشتر شبیه ‫خونه‌ی تعطیلاتشه

‫گاهی اوقات میاد اینجا

‫تعطیلات...

‫بعدشم پسر من، یوآن

‫می‌بینی

‫من مدام بهش پیله می‌کنم

‫برو مدرسه

‫علاقه داشته باش

‫آرمان داشته باش

‫سرت تو کتابات باشه...

‫هیچی

‫به زور بیداره

‫نگاش می‌کنم

‫و یه آدم شکست‌خورده می‌بینم

‫هجده سالشه، چه شکست‌خورده‌ای؟

‫من تو هجده سالگی رویای ‫بردن جایزه نوبل پزشکی رو داشتم

‫- همزمان دو تا دوست‌دختر داشتم. ‫- خب بردی؟

‫داری مسخره‌ام می‌کنی؟

‫شاید لازم نباشه همه مثل تو رویا ‫داشته باشن که دنیا رو عوض کنن

‫خیلی خب، نه اون‌طوری

‫ولی می‌دونی رویای اون چیه؟

‫دوچرخه‌سواری نمایشی

‫افتاد و پاش شکست

‫یوآن پاش شکست؟

‫نه

‫افتاد، حالا هم از ترسِ اینکه پاش شکسته ‫باشه داره سکته می‌کنه، ولی نشکسته

‫اون ضرب‌المثل رو شنیدی

‫که میگه هر کلاغی فکر ‫می‌کنه جوجه‌اش قوئه

‫این یه کلکه

‫که باورش کنی بچه‌های ‫معمولی، خاص هستن

‫می‌شناسیش؟

‫من بچه ندارم

‫از این جور کلک‌ها سر در نمیارم

‫پنجره رو ببند، الان هوا سرده

‫صبح بخیر

‫صبح بخیر

‫من ماریوس کالیمانسکو ‫هستم، مدیر بیمارستان

‫آلین پاسکالو، متخصص پزشکی قانونی

‫قرار نبود دیرتر بیای؟

‫نه

‫من دو ساعت پیش رسیدم اینجا.

‫این همون تیگان‌ایه ‫که دیشب کشته شد؟

‫- پریشب. ‫- آره، پریشب.

‫آره، خودشه.

‫حسابی شکمش رو پاره کردی.

‫در جستجوییم...

‫چیزی پیدا کردین؟

‫لوبیا.

‫لوبیا خورده بود.

‫شوخی نمی‌کردم.

‫جدی بودم.

‫این یه پرونده قتله، نمی‌تونم ‫اطلاعات رو باهاتون در میون بذارم.

‫بجنب.

‫بابا!

‫بابا!

‫بابا!

‫صبح بخیر.

‫صبح بخیر.

‫کارآگاه باچیو کورنل، دایره قتل.

‫تو کالیمانسکو یوآن هستی؟

‫آره.

‫می‌تونیم بیایم تو؟

‫آره، بیاین تو.

‫پدرت خونه‌ست؟

‫نه.

‫نه؟

‫نه، تازه از خواب بیدار شدم.

‫زودتر رفت. دکتره. ‫رفته بیمارستان.

‫ما داریم روی یه پرونده قتل تحقیق می‌کنیم ‫و اطلاعاتی داریم که تو یه دوچرخه داری.

‫می‌خوایم یه نگاهی بهش بندازیم.

‫من دوچرخه ندارم.

‫یه دوچرخه زرد با ‫لاستیک‌های پهن نداری؟

‫نه.

‫- نه؟ ‫- نه.

‫به ما گفتن تو یه دوچرخه ‫کوهستان زرد با لاستیک پهن داری.

‫قبلاً داشتم، ولی دیگه ندارم.

‫- الان کجاست؟ ‫- فروختمش.

‫فروختیش؟

‫کی؟

‫دو هفته پیش.

‫واقعاً؟ ‫- آره.

‫به کی فروختیش؟

‫یه یارویی تو اینترنت.

‫اسم یارو رو یادت میاد؟

‫نه، نپرسیدم.

‫اصلاً اسمش یادت نیست؟

‫اهل همین‌جاست؟

‫فکر کنم اهل شهر باشه.

‫یادت میاد چه شکلی بود؟

‫مسن‌تر بود...

‫از من مسن‌تر بود و قدبلندتر.

‫هیکلش ورزیده بود؟

‫آره، بزرگ‌تر.

‫ولی نه چاق.

‫چطوری با هم ارتباط گرفتین؟ ‫پیام دادین یا زنگ زدین؟

‫- توی اینترنت؟ ‫- آره.

‫یه آگهی گذاشتم و...

‫- و اون بهت پیام داد. ‫- آره.

‫میشه گوشیتو ببینم؟

‫- همراهم نیست. ‫- کجاست؟

‫طبقه بالا، تو اتاقم.

‫برو بیارش. ما ‫همین‌جا منتظر می‌مونیم.

‫شارژش تموم شده؟

‫اصلاً ربطی به اون نداره.

‫معلومه که ربط داره.

‫ما می‌تونیم شماره ‫رو ببینیم و بفهمیم کیه.

‫مگه اینکه با شماره ‫مخفی زنگ زده باشه.

‫یادم نمیاد.

‫راستش مهم نیست. فقط برو بیارش.

‫ما راه و چاه شماره‌های ‫مخفی رو خوب بلدیم.

‫باشه، میرم میارمش.

‫با بابام حرف زدم، گفت وقتی ‫برگشت خونه باید برگردین.

‫جدی؟

‫- آره. ‫- واقعاً اینو گفت؟

‫پدرت کی برمی‌گرده؟

‫- آخر وقت امروز. ‫- آخر وقت یعنی کی؟

‫حدود پنج یا شش.

‫خیلی خب، پس باشه.

‫ما حدود پنج یا شش برمی‌گردیم.

‫دقیقاً برات توضیح میدم ‫که به دخترت چی گفتم.

‫وقتی از اتاق عمل اومدی ‫بیرون، خونریزی داشتی.

‫و متأسفانه خونریزی قطع نشده.

‫حالا، برای اینکه ‫ببینیم از کجا میاد،

‫باید دوباره عملت کنیم.

‫در واقع، همین الانم ‫می‌دونیم از کجا میاد.

‫نباید چیز خیلی پیچیده‌ای باشه.

‫- خیلی ممنونم دکتر. ‫- خواهش می‌کنم.

‫امروز چهار تا عمل دیگه هم داریم.

‫اونا رو عقب می‌ندازیم و ‫با مورد شما شروع می‌کنیم.

‫حتماً.

‫و این کار رو انجام میدیم، ‫نه به خاطر اینکه خطرناکه

‫بلکه چون با هم دوستیم.

‫- باشه؟ ‫- ممنونم.

‫خیلی خب.

‫خداحافظ دکتر.

‫- خداحافظ. ‫- ممنونم.

‫کمی بالاتر.

‫اسماراندا؟

‫لطفاً ساکشن رو از ‫تودور تحویل بگیر.

‫تودور، بیا سمت من.

‫از اینجا بیا.

‫- معده رو یکم نگه دار. ‫- بله.

‫دستت رو ببر اون تو.

‫همین الان.

‫کدومشه؟

‫لطفاً برو بیرون!

‫- قراری که گذاشتیم این بود؟ ‫- برو بیرون!

‫چه غلطی کردی که بهم قول دادی؟

‫شکمش رو نگه دار!

‫برو بیرون!

‫یعنی چی که شکایت نمی‌کنی؟

‫شنیدی چی گفتم.

‫شکایت نمی‌کنم.

‫- جدی میگی؟ ‫- کاملاً جدی‌ام.

‫اون در هر صورت میره ‫زندان، حتی اگه تو شکایت نکنی.

‫خب اقدام کن...

‫مگه تو همیشه مدافع عدالت نبودی؟

‫اینکه تحت هر شرایطی ‫کار درست رو انجام بدی؟

‫- آره. ‫- خب؟

‫دستت شکسته؟

‫اون...

‫- با من حرف بزن! ‫- نشکسته.

‫فقط یکی از دنده‌هام ‫یکم درد می‌کنه، همین.

‫دست و فکم سالمن.

‫باید گواهی پزشکی بگیری.

‫نمی‌گیرم.

‫نه گواهی می‌گیرم، ‫نه شکایت می‌کنم.

‫- هر کاری می‌خوای بکن. ‫- چرا؟

‫نباید شکم باباش رو پاره می‌کردی.

‫اصلاً واسه چی نیاز ‫به کالبدشکافی داشتی؟

‫که بفهمم چطوری مرده.

‫مثل سگ مرد، زیر کتک کشته شد.

‫ظاهراً تو بهتر می‌دونی.

‫ماریوس، اینجا بیمارستان توئه.

‫اون احمق و دار و دسته‌اش ‫اینجا رو به گند کشیدن.

‫مگه اینجا رو داغون نکردن؟

‫- خب؟ ‫- خب چی؟

‫خب چون بیمارستانم رو داغون ‫کرده، شکم باباش رو پاره کردی؟

‫بندازش زندان، شکم ‫باباش رو پاره نکن.

‫وقتی نمی‌تونم پیداش کنم، ‫چطوری بندازمش زندان؟

‫وقتی فرار کرده، چطوری ‫می‌خوای حبسش کنم؟

‫به خدا اگه می‌تونستم ‫حبسش می‌کردم!

‫زندان...

‫اون قبلاً هم زندان بوده. ‫اصلاً براش مهم نیست.

‫میره اونجا که ‫دوستای جدید پیدا کنه.

‫فکر کردی چون دلم خواست ‫شکمش رو پاره کردم؟

‫پاره‌اش کردم چون ‫قانون اینو میگه.

‫برای پرونده بهش نیاز دارم.

‫علت مرگ، آلت قتاله، ‫همه این کوفت و زهرمارها.

‫شاهد نداشتی؟

‫الان داری به من یاد میدی ‫چطوری پرونده قتل رو پیش ببرم؟

‫واقعاً با پاره کردن شکم ‫باباش، درس خوبی بهش دادی...

‫عصبانیش کردی، اونم منو زد.

‫حالا چی؟ میخوای بگیریش ‫و ده سال بندازیش زندان؟

‫آره.

‫آفرین!

‫قانون و نظم. آفرین!

‫تو کار خودتو بلدی، ‫منم کار خودمو.

‫آره.

‫با این آدما، وقتی گیرشون انداختی ‫باید سفت و سخت برخورد کنی.

‫باید بزنی اونجایی که ‫دردشون میاد، باید لهشون کنی.

‫وگرنه اونا تو رو له میکنن!

‫مثل یه احمق میمیری، ‫با قانون و همه چی.

‫سیلویو، من زیر سایه ‫قانون تو کتک خوردم.

‫واسه همینه که ‫شکایت نمیکنم. میفهمی؟

‫هر جور راحتی.

‫تو همیشه بهتر میدونی.

‫هر کاری میخوای بکن.

‫مثل همیشه نقش ‫آدم خوبه رو بازی کن.

‫بهتر بشی. میبینمت.

‫ممنون. خداحافظ.

‫گوشیت روشنه؟

‫اصلاً نمیدونم کجاست. چرا؟

‫یکی از بچه هام بهت زنگ زد.

‫اومد دم خونت، پسرت ‫بهش گفت وقتی خونه‌ای بیاد.

‫چی میخواست؟

‫یه چیزی در مورد دوچرخه. نمیدونم.

‫کدوم دوچرخه؟

‫نمیدونم. بهش زنگ بزن و بپرس.

‫خداحافظ.

‫و بعد از اینکه پلیسا رفتن، ‫با دوچرخه زدی به چاک؟

‫آره.

‫کسی دیدت؟

‫کسی منو ندید.

‫پلیسا چیکار کردن؟

‫هیچی.

‫بهشون گفتم وقتی بابام اومد ‫خونه برگردن، اونا هم رفتن.

‫کی برمیگرده؟

‫- بابام؟ ‫- آره.

‫حدود پنج یا شش، بعدش ‫دوباره میره بیمارستان.

‫همه میدونیم چیکار کردی، و هممون ‫به خاطرش بهت احترام میذاریم.

‫ببین قراره چیکار کنیم.

‫امشب میای اینجا، دقیقاً همین‌جا.

‫- ساعت سه صبح. ‫- باشه.

‫یکی از رفقامون با ماشین میاد دنبالت و ‫از مرز ردت میکنه میبرتت صربستان.

‫بعد یه رفیق دیگه میاد ‫دنبالت و میبرتت اتریش.

‫نمیدونستم تو کشورهای ‫دیگه هم رفیق داریم.

‫ما خیلی جاها هستیم. ‫اصلاً خبر نداری.

‫این تازه اولشه.

‫اگه پلیسا برگشتن، یا هر ‫کس دیگه‌ای پرسید، همینو بگو.

‫- فروختیش. باشه؟ ‫- باشه.

‫دوچرخه رو ولش کن، ‫خودم درستش میکنم.

‫و به هیچ‌کس چیزی نگو. ‫نه به بابات، نه به مامانت.

‫مامانم مرده.

‫باشه. به هیچ‌کس نگو. گرفتی؟

‫نه در مورد چیزی که اتفاق افتاده، ‫و نه در مورد جایی که داری میری.

‫آره.

‫- به هیچ‌کس. ‫- به هیچ‌کس!

‫خوبه!

‫ممنونم.

‫خیلی خب، برو.

‫- یادت نره، باشه؟ ‫- باشه.

‫آره، اون یه دوچرخه ‫نسبتاً عجیب‌غریب داره.

‫- هنوزم دارتش؟ ‫- معلومه که داره.

‫الان باهاش حرف می‌زنیم، اگه ‫خونه باشه، هرچند بعید می‌دونم.

‫قفل بود. به نظر نمیاد خونه باشه.

‫یوآن!

‫بیایید تو!

‫یوآن!

‫جواب نمیده.

‫پسرا...

‫گاهی اوقات این کارو می‌کنه.

‫اگه بخواین، می‌تونین ‫همین‌جا منتظر بمونین.

‫نه آقا، ما نمی‌خوایم ‫وقت کسی رو تلف کنیم.

‫فقط می‌خواستیم دوچرخه رو چک کنیم، ‫چون یه دونه دقیقاً شبیه این دزدیده شده.

‫داری می‌گی که پسر ‫من دوچرخه دزدیده؟

‫دکتر، من دارم میگم امیدوارم ‫اون یه دوچرخه دزدی نخریده باشه،

‫چون می‌دونم این ‫دوچرخه‌ها خاص هستن.

‫اون دست‌دوم خریده‌تش، درسته؟

‫پولشو بهش دادم. و آره، گرون بود.

‫اون از "چیز" خریده‌تش.

‫از یه نفر.

‫دقیقاً نکته‌ش هم همینه.

‫کجا نگهش می‌دارین؟

‫توی گاراژ.

‫می‌تونیم الان ببینیمش؟

‫اینجا نیست.

‫چی اینجا نیست؟

‫دوچرخه. یوآن و دوچرخه ‫از هم جدا نشدنی‌ان.

‫شاید یوآن بدون اون رفته باشه.

‫حالا که تا اینجا اومدیم، ‫بهتره یه نگاهی بندازیم.

‫ما فقط داریم کارمون ‫رو انجام میدیم.

‫بیا.

‫اینجا چیکار می‌کنی؟

‫چرا جواب گوشیتو نمیدی؟

‫گمش کردم. چه بلایی ‫سر صورتت اومده؟

‫بعداً بهت میگم. این آقایون می‌خوان ‫در مورد دوچرخه باهات حرف بزنن.

‫به نظر میاد که دیگه نیست.

‫امروز صبح بهشون گفتم که فروختمش.

‫این چیزیه که امروز صبح گفتی.

‫اون دوچرخه زرده رو فروختی؟

‫آره.

‫اونجا چیکار می‌کنید؟

‫رفتم طبقه بالا... که...

‫مجبور بود بره دستشویی.

‫چرا بدون اجازه من ‫داره تو خونه‌ام می‌گرده؟

‫لازم داشتم برم دستشویی، و...

‫شماها اینجا چه ‫غلطی دارین می‌کنین؟

‫بهتون گفتم، می‌خوایم ‫دوچرخه رو چک کنیم.

‫تو چت شده؟

‫چرا داری گریه می‌کنی؟

‫به خاطر طرز حرف ‫زدنت، و اینکه آسیب دیدی.

‫وقتی صبح با هم حرف زدیم...

‫گفتی دوچرخه رو دو هفته پیش ‫به یه محلی فروختی، درسته؟

‫ولی دیروز با همون ‫دوچرخه رفتی دکتر، مگه نه؟

‫درست میگم؟

‫درسته یا نه؟

‫از همین لحظه به بعد، ‫فقط با من حرف می‌زنی.

‫پسرم رو هم تنها می‌ذاری. فهمیدی؟

‫دکتر، ما داریم روی یه ‫پرونده قتل تحقیق می‌کنیم...

‫قتل؟

‫از کی تا حالا؟ فکر کردم ‫قضیه یه دوچرخه دزدیه.

‫داشتیم بهتون می‌گفتیم.

‫احتمالاً دوچرخه رو دزدیدن و ‫موقع حمله ازش استفاده کردن...

‫بذار یه چیزی بهت بگم.

‫من راهتون دادم تو خونه‌ام، ‫به سوالاتون جواب دادم.

‫با هم رفتیم تو گاراژ که دنبال دوچرخه ‫بگردیم، اونوقت شما چیکار کردین؟

‫همکارت تو خونه‌ام ول ‫می‌چرخه، و حالا می‌فهمم

‫که صبح پسرم رو که هنوز به سن قانونی ‫نرسیده، بدون حضور من بازجویی کردین.

‫این یه تحقیقاته. متوجهید؟

‫تحقیقات؟

‫داری پسرم رو که هنوز به سن ‫قانونی نرسیده به چیزی متهم می‌کنی؟

‫نه، فقط می‌خوایم چند ‫تا سوال ازش بپرسیم.

‫عالیه! احضارمون ‫کنین به اداره پلیس.

‫مطمئنید؟

‫کاملاً.

‫پس با حکم برمی‌گردیم. باشه؟

‫کاملاً درسته. تا اون موقع...

‫شب بخیر.

‫اون چی بود؟

‫نمی‌دونم.

‫چی می‌خوان؟

‫نمی‌دونم چی می‌خوان.

‫تو چیکار کردی؟

‫من هیچ کاری نکردم.

‫با اون دوچرخه زرده چیکار کردی؟

‫فروختمش.

‫کی؟

‫کی؟

‫دو هفته پیش.

‫پس اون دوچرخه‌ای که ‫دیروز باهاش دیدمت چی بود؟

‫اونو من قرض ‫گرفتم. اشتباه می‌کنی.

‫جدی میگی یوآن؟

‫ولم کن، من کاری نکردم!

‫جون مادرتون ولم کنین!

‫سلام ماریوس.

‫سلام آلینا.

‫چه بلایی سرت اومده؟

‫جای چیه رو صورتت؟

‫خوبم.

‫میتونی سیلویو رو صدا کنی؟

‫خونه نیست.

‫خونه نیست؟

‫اون ماشینش نیست؟

‫خودشه...

‫اینجا گذاشتش و ‫بعد برگشت ایستگاه.

‫الان درگیر یه پرونده‌ان.

‫پیاده؟

‫از کجا باید بدونم؟

‫هنوز تلفن ثابت دارین؟

‫آره داریم.

‫چطور؟

‫همین‌طوری پرسیدم...

‫میتونی بیای دم در؟

‫سیلویو!

‫بس کن! ساعت یازده شبه.

‫جناب اوبادائو!

‫همه همسایه‌ها رو بیدار می‌کنی!

‫عقلت رو از دست دادی؟

‫- چرا جواب نمیدی؟ ‫- بیا تو.

‫نمیام تو.

‫بیا دیگه.

‫تو بمون تو حیاط خودت، ‫من همین‌جا تو خیابون می‌مونم.

‫- بیا دیگه... ‫- نمیام تو.

‫هر چی می‌خوای بگی رو بگو.

‫- من؟ ‫- آره.

‫تو بودی که زنگ ‫می‌زدی و دنبالم می‌گشتی.

‫پس می‌دونی که زنگ ‫می‌زدم و جواب نمیدی.

‫چرا جواب نمیدی سیلویو؟

‫چون الان نمی‌تونم ‫باهات حرف بزنم.

‫چرا نمی‌تونی باهام حرف بزنی؟

‫چون یه تحقیقاتی در جریانه ‫و تو هم بخشی از اون هستی.

‫تو چقدر احمقی! مگه ‫من شکایتی کردم؟

‫اون یارو منو زد، اونجا ‫رو به گند کشید، همین بود...

‫اون نه ماریوس، ‫این، اون قضیه نیست.

‫پس چیه؟

‫تو دوست منی و واقعاً برام مهمی.

‫ولی این قضیه بزرگه و ‫نمی‌تونم حرف بزنم. می‌فهمی؟

‫یوآنِ من کاری کرده؟

‫بذار اوضاع آروم ‫بشه، بعد حرف می‌زنیم.

‫سیلویو...

‫نمی‌تونم حرف بزنم، باور کن.

‫سیلویو.

‫داری برام دردسر درست ‫می‌کنی. کجاش نامفهومه؟

‫- سیلویو... ‫- گمشو از اینجا برو!

‫برو گمشو! همین الانشم ‫بخاطر تو تو دردسرم!

‫بله.

‫برات یه کم گل‌گاوزبون آوردم.

‫خاصیت خواب‌آوری ‫داره، کمکت می‌کنه بخوابی.

‫باشه.

‫پات چطوره؟

‫بهتره.

‫میشه بهم بگی چی شده؟

‫هیچی نشده.

‫می‌دونی که برام خیلی عزیزی.

‫این رو می‌دونی؟

‫هر کاری می‌کنم تا کمکت کنم.

‫هر کاری.

‫حرفم رو باور می‌کنی؟

‫آره.

‫خوبه.

‫پس بهم بگو چی شده.

‫تا بدونم باید چیکار کنم.

‫می‌دونم یه اتفاقی افتاده.

‫فقط نمی‌دونم چی.

‫نمی‌خوام از زبون بقیه بشنوم.

‫می‌خوام خودت بهم بگی.

‫من یه نفر رو کشتم.

‫کی رو؟

‫یه تیگان رو.

‫بخاطر اینکه تیگان بود کشتیش؟

‫نه.

‫پس چی؟

‫با یه میله آهنی اومد بیرون.

‫با چوب بیسبال زدم تو سرش.

‫این که دفاع از خود بوده. درسته؟

‫از پشت بهش ضربه زدم.

‫کی؟

‫من...

‫من و چند تا از بچه‌ها...

‫لاستیک ماشین‌ها ‫رو پنچر می‌کردیم...

‫...ماشین‌هایی که تو ‫پیاده‌رو پارک شده بودن.

‫اون برچسب‌ها رو هم ما چسبوندیم.

‫و بعد؟

‫و دو شب پیش رفتیم ‫برای یه ماموریت.

‫و اون با یه میله ‫آهنی اومد بیرون...

‫ما هم سوار دوچرخه‌هامون بودیم.

‫دنبال یکی از ما افتاد،

‫بعد افتاد دنبال من،

‫و من زمین خوردم...

‫و...

‫و بقیه داد زدن که اون یه تیگان‌ئه

‫و چون من از همه نزدیک‌تر بودم

‫با چوب بیسبال زدم تو سرش

‫خب؟

‫و دیگه هیچی

‫افتاد و دیگه بلند نشد

‫و...

‫فردا صبحش تو اخبار دیدم که مُرده

‫آره...

‫خیلی خوبه که

‫که بهم گفتی.

‫می‌شه...

‫یه راهی پیدا می‌کنیم

‫من یه راهی پیدا می‌کنم.

‫من یه راهی پیدا می‌کنم.

‫می‌رم و...

‫برمی‌گردم...

‫سعی کن آروم باشی

‫چاییت رو بخور...

‫تشنه‌م نیست

‫وقتی بهت می‌گم اون ‫چای لعنتی رو بخور

‫بخورش!

‫چی شده؟

‫باید ماشینت رو قرض بگیرم

‫می‌تونی بهم قرضش بدی، لطفاً؟

‫آره، معلومه که می‌شه

‫دو روز. نه بیشتر

‫نمیای تو؟

‫عجله دارم

‫حالت خوبه؟

‫کمرم یکم اذیتم می‌کنه، ولی خوبم

‫ماشینت خراب شده؟

‫یه مشت بچه داغونش کردن

‫لاستیک‌ها رو پاره کردن، شیشه جلو ‫رو خرد کردن. فردا عوضشون می‌کنم

‫ولی من باید امشب برم، پس...

‫همین‌طوری دم در واینسا

‫بیا یه دقیقه بشین

‫اگه بشینم، خوابم می‌بره

‫خیلی خب

‫ماشینت هنوز لیزینگیه؟

‫آره، چطور؟

‫همین‌طوری پرسیدم

‫سندش رو بهت می‌دم. چه ‫اهمیتی داره که لیزینگه؟

‫مشکلی نیست

‫تا وقتی نخوای از مرز ‫رد بشی، هیچ مشکلی نداره

‫داری از کشور می‌ری؟

‫ازم نپرس

‫چه اتفاقی افتاده؟

‫خیلی نزدیک شدی

‫باید بهم بگی چه خبره

‫دانا، انتظار داری چی بهت بگم؟

‫اینکه دوستت ندارم؟

‫اینکه خجالت می‌کشم فقط ‫واسه سکس میام پیشت؟

‫یا باید بهت بگم که ماشینت رو ‫لازم دارم تا برم پسرم رو ببرم،

‫که ببرمش اون‌طرف مرز و ‫قایمش کنم چون اون یه قاتله؟

‫یا بهت بگم که تو کل زندگیم ‫سعی کردم آدم خوبی باشم؟

‫و حالا اون کل ‫قضیه رو به باد داده.

‫اگه مادرش می‌دونست چیکار ‫کرده، تنش تو گور می‌لرزید.

‫فکر کنم مادرش نجاتش می‌داد.

‫و این همون دلیلیه ‫که من نجاتش می‌دم.

‫این تنها چیزیه که تو این ‫دنیا برام مونده، همین بچه.

‫اون هم‌خون منه.

‫مجبورم همین‌جوری که ‫هست دوستش داشته باشم.

‫ولی بعدش به این فکر می‌کنم که ‫مردم تو خیابون چطور بهم نگاه می‌کنن

‫وقتی بفهمن پسرم یه قاتله.

‫و بعدش از طرز فکرم خجالت می‌کشم،

‫چون اون پسر خودمه.

‫چه بلایی سر زندگیم اومده؟

‫کجای زندگی اشتباه کردم؟ این‌همه ‫سختی کشیدم و هیچی درست نیست.

‫این همون چیزیه که ‫می‌خوای بهت بگم؟

‫چی رو بهم بگی؟

‫تو خیلی خسته‌ای.

‫با این حال نمی‌تونی رانندگی کنی.

‫یه ذره دراز بکش.

‫به حرفم گوش کن.

‫یه ساعت بخواب،

‫بعدش برات قهوه درست می‌کنم ‫و می‌تونی هر جا می‌خوای بری.

‫بیدارت می‌کنم.

‫نمی‌خوابم.

‫بی‌خیال.

‫رو کاناپه دراز بکش.

‫من می‌رم تو اتاق خواب مطالعه ‫کنم و یه ساعت دیگه بیدارت می‌کنم.

‫دیگه هیچی ازت نمی‌پرسم.

‫ماشین رو بردار و هر ‫وقت روبه‌راه بودی برگرد.

‫برمی‌گردی پیشم؟

‫فکر کردی می‌خوام ‫با ماشینت فرار کنم؟

‫می‌تونی ماشینو نگه داری.

‫برمی‌گردم پیشت.

‫معلومه.

‫«دنبال من نگردید! ‫هیچ‌وقت پیدام نمی‌کنید!!»

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ @CinemDreaming

‫«خوش برگشتید! نسل ۱۹۹۵»

‫خوشحالم و افتخار ‫می‌کنم که معلمتون بودم.

‫خیلی خوشحالم که بعد از ‫۳۰ سال دوباره می‌بینمتون.

‫می‌خوام بدونید که منم به اندازه ‫شما تحت تأثیر قرار گرفتم.

‫و اگه بعضی‌هاتون رو ‫نشناختم، عذر می‌خوام.

‫آکار دنیس.

‫اون نتونست به دورهمی برسه.

‫آلیمانسکو میهای

‫حاضر!

‫سلام آقا، سلام ‫هم‌کلاسی‌های عزیز،

‫خیلی خوشحالم که می‌بینمتون.

‫بعد از دبیرستان، رفتم ‫کلوژ تا ادبیات بخونم.

‫رومانیایی و فرانسوی خوندم.

‫بعدش ازدواج کردم.

‫از سال ۲۰۰۵ دارم تو دبیرستان میهای ‫امینسکو تو بایا ماره، فرانسوی درس میدم.

‫بعداً طلاق گرفتم.

‫دو تا بچه دارم.

‫بزرگتره دانشجوی ‫سال اول کامپیوتره،

‫و کوچیکتره کلاس هفتمه.

‫همین دیگه. ممنونم.

‫آنتوچی دانیل.

‫حاضر!

‫سلام به همگی.

‫کم‌کم دارم بیشتر و ‫بیشتر شما رو میشناسم.

‫کوتاهش می‌کنم، چون ‫کوتاه‌ترین معرفی‌ها بهترینن.

‫من مهندس نفتم.

‫نفت و گاز خوندم

‫و تو کل رومانی کار کردم،

‫تو همه مناطق، حتی روی ‫سکوهای نفتی دریای سیاه.

‫الانم دارم یه پروژه رو ‫تو زیمبابوه مدیریت می‌کنم.

‫چون بیشتر عمرم ‫رو دور از خونه بودم،

‫دیرتر ازدواج کردم، واسه ‫همین بچه‌هام یکم کوچیکترن.

‫دختر بزرگم کلاس یازدهمه ‫و پسر کوچیکم کلاس ششمه.

‫شش ماه دور از خونه، سه ماه خونه.

‫دنیا رو می‌بینم، درآمدم خوبه،

‫و هیچ شکایتی ندارم.

‫ممنونم.

‫آپتری اوآنا.

‫حاضر!

‫خوشحالم بعد از این همه ‫سال دوباره می‌بینمتون.

‫بعد از دبیرستان، تو دانشگاه ‫بخارست انسان‌شناسی خوندم.

‫بعدش کل دنیا رو گشتم.

‫جوری که دلم می‌خواست زندگی کردم، ‫کاری که دوست داشتم رو انجام دادم.

‫الان تو موزه ملی دهقان ‫رومانی در بخارست کار می‌کنم.

‫مجردم، بچه ندارم...

‫ممنونم.

‫آرون ایرینا.

‫حاضر!

‫آقا، هم‌کلاسی‌های عزیزم،

‫دلم براتون تنگ شده بود.

‫زمان دبیرستان همیشه شوخی می‌کردم ‫که بی‌صبرانه منتظرم باردار بشم.

‫اون موقع هم سه تا بچه می‌خواستم. ‫و الان سه تا بچه بزرگ دارم.

‫کوچیکترینشون دانشجوی سال اوله.

‫اونقدر عاشق دبیرستان بودم که

‫خودم معلم شدم.

‫تو یه دبیرستان تو ‫بخارست هنر درس میدم.

‫در حال حاضر دارم روی ‫دکترا تو دانشگاه هنر کار می‌کنم،

‫اونم تو بخارست، با پایان‌نامه‌ای ‫درباره بُعد اخلاقی آموزش بصری.

‫ممنونم.

‫ممنونم.

‫آورام یوآن.

‫حاضر!

‫خوشحالم که همه‌تونو می‌بینم.

‫سعی می‌کنم کوتاه حرف بزنم.

‫همون‌طور که شاید یادتون ‫باشه، حتی زمان دبیرستان

‫می‌خواستم فلسفه بخونم، و خوندم، واسه همین ‫هیچ‌وقت یه شغل درست‌وحسابی دست و پا نکردم.

‫و چون هیچ‌وقت معلم نشدم، آخرش ‫سر از کارهای مختلف درآوردم.

‫الان یه شرکت رو اداره می‌کنم.

‫در مورد ازدواج و بچه‌دار شدن هم،

‫خیلی تنبل بودم، یه ‫پسر دارم که کلاس نهمه.

‫خوشحالم که دوباره می‌بینمتون، ‫همه‌تون دقیقاً همون‌جوری موندین. ممنون.

‫باچیو آلین.

‫حاضر!

‫آقا،

‫هم‌کلاسی‌های عزیز،

‫داستان من یه کم متفاوته.

‫بعد از دبیرستان، ‫تو رومانی نموندم.

‫رفتم آلمان، بعدش انگلیس،

‫جایی که با همسر ‫عزیزم ازدواج کردم.

‫از اونجا مهاجرت کردیم به ‫آمریکا، جایی که خدا رو هم پیدا کردم.

‫به هر حال، رفتیم اورگان، که ‫هنوزم همون‌جا زندگی می‌کنیم.

‫راستی، اگه یه وقت ‫گذرتون به آمریکا افتاد،

‫با کمال میل به خونه ما دعوتین.

‫اونجا یه کسب‌وکار راه انداختیم ‫که توسعه‌ش دادیم و بعد فروختیمش.

‫بعد رفتیم سراغ املاک، ‫که اولش سخت بود.

‫و در نهایت با کمک خدا موفق شدیم.

‫و حالا من یه پدربزرگم.

‫ما پدربزرگ و مادربزرگ ‫خیلی جوونی هستیم.

‫ولی پدر و مادر ‫خیلی جوونی هم بودیم.

‫ممنونم. خدا حفظتون کنه.

‫کالیمانسکو ماریوس.

‫حاضر.

‫بعد از دبیرستان، رفتم ‫دانشکده پزشکی تو پایتخت.

‫با رتبه اول فارغ‌التحصیل شدم.

‫می‌تونستم تو هر ‫بیمارستانی تو کشور بمونم،

‫ولی انتخاب کردم که ‫برگردم به شهر خودمون.

‫جوون که بودم ازدواج کردم،

‫ولی متأسفانه، همسرم سال‌ها ‫پیش تو یه تصادف فوت کرد.

‫من موندم و یوآن، پسرمون.

‫من جراحم.

‫من...

‫رئیس بیمارستان شهرمون بودم.

‫جراح بودم، رئیس بودم. ولش کردم.

‫بعضی‌ها میگن خیلی زود بود.

‫پسرم هم همین دبیرستان درس خوند.

‫حالا...

‫دانشجوی دانشگاه جانز هاپکینزه

‫تو ایالات متحده.

‫بهترین دانشکده ‫پزشکی تو آمریکاست.

‫حتی تو دنیا.

‫سال اولشه...

‫اون...

‫به من گوش بدین!!!

‫به هر چی گفتید گوش دادم!

‫دارم در مورد پسرم حرف می‌زنم!

‫اون یه جراحه!

‫اون از من جراح بهتری میشه!

‫اون یه آدم مهمی میشه!

‫اون یه آدم بزرگی میشه!

‫خودم حواسم هست که این‌طور بشه!

‫نه!!!

مترجم: اشکان هیدی

گروه پیشگام: ارائه کننده برترين آثار سینمایی @PishgumTeam