Original subtitles

Bu dizideki tüm karakterler ve olaylar hayal ürünüdür.

Light Shop

Ampulü değiştirebilirsin.

Buranın planı çok iyi.

Salon çok ferah, düzenli ve temiz.

Üç odası var ve su basıncı da iyi.

Pencereler niye böyle?

Birinci katta ve sokağa bakıyor.

Güvenlik için.

Yalnız yaşayan bir kadın için güvenlik önemli.

Neyse, kapı kilidi sağlam mı?

Kapı kilidi mi?

Sözleşmeyi imzalarsanız anahtar veririm. Ya da yenisini taktırın.

Kendi paranızla tabii.

Bunu da mı beğenmediniz?

Daha önce gördüğünüz daireyi tutun.

Bütçenize uyuyor.

O daire de güzel, gerçi biraz eski.

Daireleri sevmem çünkü komşular çok yakın.

Neden?

Burası sakin bir semt mi?

Yemek masasını buraya koyarsınız.

Ne dediniz?

Burası ara sokak ve yakındaki tüm evler boş.

Yani çok sessiz.

Yemek masası mı?

Buradan kimse geçmez.

Neyse, güzel ve sessiz.

Bundan ucuzunu bulamazsınız.

Burayı tutun işte.

Evet ya. O kapı açılmıyor.

Ne?

Tamirat lazım, o odayı kullanamazsınız.

Yine de böyle kapı kilitleyemezsiniz.

Bu yüzden depozitosu çok az.

İki odası daha var. Onları kullanabilirsiniz.

Ne kadar ucuz olursa olsun doğru değil.

Öyleyse o daireyi tutun.

Onun haricinde tek bu kaldı.

Dedim ya, daireleri sevmiyorum.

Bayan, yakın diye burayı beğendiğinizi söylediniz.

"Bayan" mı? Ne zaman dedim?

Of ya. Benim hatam.

Üzgünüm. Uzağı pek göremiyorum.

Sözleşme imzalayacak mısınız?

Eminim başka evler vardır.

Sizin bütçenize uygun yok.

Güzel Evim

Lanet olsun.

Lanet olsun.

BÖLÜM 2 KAPI

Gidiyorum

Rüzgârın estiği yere

Saçlarına benzeyen

Ağacın altına

Tıkırdayan trende yaslanıp arkama

Bir mektup yazıyorum sana

Rüyamda gördüğüm yol

Orada duruyorum

Bu mutluluk belki de

Huzursuz…

Bu mutluluk belki de

Huzursuz edici heyecan ve korkuyla

Gökyüzünü ve insanları

Hissedip görmeliyiz

Önümüzde…

Zor günler var

Hepsi de yeni hayallerimiz için

JUNGHUI'NİN EVİ (GECE) EV AHIR GİBİ.

Rüzgârın estiği yere

Saçlarına benzeyen

Ağacın altına

Tıkırdayan trende yaslanıp arkama

Burası sessiz olur, demişti. Lanet olsun.

Bir mektup yazıyorum sana

Rüyamda gördüğüm yol

Orada duruyorum

Gidiyorum

Rüzgârın estiği yere

Saçlarına benzeyen

Ağacın altına

AVİZECİ

İTİNİZ

Of ya. Yağmur yüzünden daha da korkunç.

Şaka mı bu? Bu ne ya?

Ev eski olduğu için mi?

Bir düzelme görmüyorum.

Elimizden geleni yaptık…

Bekleyip görelim. Acaba hayati tedaviler hastaya uygun mu?

Peki hocam.

Kim o?

Kim o? Kimsin?

Git!

Git!

O bir alkolik.

Yoğun bakımda yatak kalmadığı için burada.

Çok fena sayıklıyor.

Sayıklaması yüzünden diğer hastaların dengesi bozuluyor.

Kendine gelir gelmez nakledin.

Peki.

Çok zor, biliyorum. Hasta çok, personel yetersiz.

Kimse yoğun bakımda çalışmak istemiyor.

En kısa sürede hemşire atayıp kadroyu genişletirim.

Tamam.

Hepsi bu. Başka bir şey var mı?

Vasiler bekliyor.

Onlara ne diyelim?

-Onları bir görelim. -Evet.

Elimizden geleni yaptık.

Her şey hastaların iradesine bağlı artık.

Doktor, ne demek istiyorsunuz?

Üzgünüm.

Sonuçta en önemli şey hastanın yaşama isteği.

Hastane ne yapıyor peki?

Ne yapıyorsunuz siz hastanede?

Hayatım…

Hayatım…

Tıkırdayan trende yaslanıp arkama

Bir mektup yazıyorum sana

Rüyamda gördüğüm yol

Orada…

Bu da ne?

Saçlarına benzeyen

Ağacın altına

Lanet olsun. Yine mi ya? Cidden…

Bir mektup yazıyorum sana

Rüyamda gördüğüm…

Şaka bu herhâlde.

Hastane ne yapıyor peki?

Ne yapıyorsunuz siz hastanede?

Dolu.

Bir şey soracaktım.

Efendim?

Her şey hastanın yaşama isteğine bağlı, dediniz.

Vasilerden misiniz?

Üzgünüm.

Elimizden geleni yapıyoruz.

Şu yaşama isteği.

Evet.

Nasıl oluyor?

Durumu kritik, bilinci kapalı bir hastanın nasıl yaşama isteği olur?

Aslına bakarsanız

bunu ben de hep merak etmişimdir.

Büyük bir kaza sonrasında komaya girmiştim.

Doktor da o zaman anneme aynı şeyi söylemişti.

"Önemli olan hastanın yaşama isteği."

Annem üzüldü çünkü bunun anlamını çözemedi.

Hiç şans kalmadığını düşündü.

Fakat uyandım.

Ben…

Nasıl komadan çıktığımı ben de bilmiyorum.

Annem her gün dua ettiğini söyledi.

O iradeye kavuşmamı istiyordu.

Düşünüyorum da…

Belki de

sadece benden kaynaklı değildi.

Üzgünüm.

Artık hemşireyim ama hâlâ bilmiyorum.

Bilinçsiz bir insanın nasıl yaşama isteği olur, bilmiyorum.

Açıkçası bunun nereden geldiğini bilmiyorum.

Biz sadece bekleyip

elimizden geleni yapıyoruz.

-Ne yapıyorsunuz? -Ne yapabilirsiniz?

Yapabileceğiniz bir şey yok mu?

Bir şey yapmalısınız!

Bir şey yapmalısınız!

Mecbursunuz!

Mecbursunuz!

Bir şey yapmalısınız!

İyi misin?

Her şey yolunda mı?

İyi misin?

Evet, ben…

Evet, iyiyim.

Gidiyorum

Rüzgârın estiği yere

Baksana. Sen miydin o?

Her gece sokakta şarkı söyleyen sen misin?

Neden buradan şarkı söyleyerek geçiyorsun?

Hop, çocuk!

Rüzgârın estiği yere

Bu ne ya…

Pekâlâ millet. Sınavlar yaklaşıyor, biliyorsunuz.

-Evet. -Sıkı çalıştınız mı?

-Hayır. -Hayır.

-Evet. -Hayır.

Yağmur yağıyor, hemen eve gidin.

-Tamam. -Bu kadar. Vedalaşalım.

Dikkat. Hocaya selam verin.

-Teşekkürler. -Teşekkürler.

Baksana.

-Eutteum'u uyandırsak mı? -Alo!

-Onu rahat bırak. -Gidelim mi?

Sabaha kadar uyuyabilir.

Sabaha kadar uyumak iyidir. Hadi.

Delisiniz siz. Cidden mi?

Hadi, yağmur yağıyor. Gidelim.

Eutteum.

-Eutteum. -Evet?

Ne var?

Ders bitti.

Sadece 10 dakika.

-Bitti. -Tanrım…

Derdin ne senin?

Çok güzelsin.

Bırak uyuyayım.

Tanrım, bu ses de ne?

Ne?

Ne?

Affedersiniz.

Hanımefendi.

Paylaşalım mı?

Kimsin sen?

Sadece bir öğrenci.

Nereye gidiyorsun?

Avizeciye.

Oraya niye gidiyorsun?

Annemin bir işi için.

Siz nereye gidiyorsunuz?

Durun.

Nerede yaşıyorsun?

Somang Apartmanı.

Yabancılarla karşılaşırsan onları göremiyormuşsun gibi davran.

Ya onları gördüysem?

Tuhaf bir şey fark etmemiş gibi yap.

Annem hemen dönmemi istedi, gitmem lazım.

Anne!

Anne!

Beyefendi!

Şu tarafta!

Annene git.

Ne?

Git.

Cidden ya, beni beklemediler mi?

Sen de gördün mü?

Ben de gördüm.

Merhaba.

Korkuttuysam özür dilerim.

Buradan geçen pek olmaz, o yüzden…

Nereye gidiyorsun?

Sokağın sonunda bir avizeci var.

Mağaza çok aydınlık, oraya varınca

evime gidebilirim.

Avizeciye mi gidiyorsun?

Öyleyse benimle gelebilir misin?

Yalnız mısın?

Efendim?

Burada yalnız mısın?

Burada mı?

Evet, yalnızım.

Işıklar neden sönüp duruyor? Lanet olsun.

Siktir! Hadi be…

Sorun ne?

Bu sokak hep karanlıktı,

sonra o pencere aydınlandı, şu anki gibi.

Aydınlık pencereye baktım, biri taşınmış diye düşündüm

ve birden ışık söndü.

Pencere açıldı ve…

Baksana. Sen miydin o?

Her gece sokakta şarkı söyleyen sen misin?

Ama arkasında başka biri vardı.

Yani birlikteler miydi?

Evet, birlikteydiler. Niye sordun?

Evde ışıklar söndü…

çünkü o şey karanlıkta saklanmak istiyordu.

O şey evde benimleydi.

Birbirlerini tanıyorlar mı acaba?

Hayır! Gidelim. Hadi!

İyi misin?

Benden çok farklı değilsin.

Ne?

Bacağıma ne oldu?

Bacağıma ne oldu?

Bana ne oldu?

Gidebileceğini mi sanıyorsun?

Gitmem lazım. Buradan gitmeliyim.

Bu sokaktan çıkacağım.

Gitmem lazım.

Neydi şifre?

Hey! Kimse var mı?

Yardım edin!

Hey! Lütfen…

Lütfen!

Lütfen!

Lütfen!

Kimse var mı? Lütfen!

Hey! Yardım edin!

Burada biri var! Kapı açılmıyor!

Yardım edin!

Çıkamıyorum, kapı açılmıyor! Lütfen!

Lütfen çıkarın beni buradan.

Buradan gitmek istiyorum, lütfen!

Kimse var mı? Lütfen kapıyı açın.

İçeride biri var. Kapı açılmıyor.

-Yardım edin… -Kapı açılmıyor. Yardım edin.

Yardım edin de buradan gideyim.

Lütfen yardım…

-Yardım edin. -Lütfen kapıyı açın.

İçeride biri var, çıkamıyorum.

Lütfen yardım edin. Lütfen…

Kimse var mı?

Lütfen yardım edin. Kapı açılmıyor!

Benim için kapıyı açın.

Nasıl yardımcı olabilirim?

Bir şey mi arıyorsunuz?

Bir şeye ihtiyacım var.

Neye ihtiyacınız olduğunu söyleyebilir misiniz?

Bir şey sormam lazım.

Nasıl yardımcı olabilirim?

Polistenim.

Çocuk oyuncular güvenli koşullarda çekilmiştir.

Hayvanlar güvenli koşullarda çekilmiştir.

Alt yazı çevirmeni: Murat Karahan