All language subtitles for A.Lifes.Worth.S01E06.FiNAL.MULTi.1080p.WEB-DL.AAC2.0.H264-Ralf.pol

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian Download
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian Download
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish Download
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Teraz umrzesz.

Patrz na mnie.

Masz dezodorant?

- Przestraszyłeś mnie. - Wybacz. Dzięki.

- W porządku? - Świetnie, a ty?

- Na pewno? - Tak, ale...

Zawsze słałeś łóżko.

W dzieciństwie tata budził mnie o szóstej i kazał słać.

- Dlatego robię to po obudzeniu. - Dyktator.

Mojego wiecznie nie było. Gdy się zjawił,

nutella na śniadanie i wagary.

Ja zachwycony, mama wcale, ale co tam.

Bolało, kiedy znikał.

- Dzięki. - Spoko.

Baczność. Przygotować się, wyruszamy za 15 minut.

- Dokąd, pułkowniku? - Spotkamy się przy dżipie.

- Tak jest. - Dotyczy wszystkich.

Minister obrony żąda przesłuchania. Nie wszyscy są z nas zadowoleni.

To moja córka, Lana. Błagam...

KONTYNGENT

Hotel Olympic, tymczasowa placówka ONZ

Proszę czekać.

Chodźcie.

Oby to zostało między nami.

Znacie mnie. Nawet nie piję.

Brałem na koszmarny ból.

Ale z tym koniec. Proszę o dyskrecję.

Sierżancie Forss, wiecie, czemu tu jesteście?

Nie.

23 października był pan w oddziale,

który uratował 20 osób w Stupni Do.

We wsi odkrył pan zbiorowy grób

i pojechał do lasu szukać ocalałych.

Zgadza się.

Kto wydał rozkaz?

Nikt. To była dobrowolna misja.

- Dobrowolna? - Wiedzieliśmy, co nam grozi.

Pułkownik Andreasson

pozwolił wam, żołnierzom, decydować?

Jak rozumiem na terenie działały siły chorwackie.

Groziła konfrontacja?

- Zrobiliśmy, co należało. - Sierżant chce coś dodać?

Zabrali nas do pomieszczenia, gdzie sądziliśmy, czekała nas egzekucja.

Wtedy...

- Kilpinen przeprosił. - Za co?

Wrócisz do Szwecji samolotem ONZ.

Zakaz noszenia broni i opuszczania obozu.

Zrozumiano?

- Zrozumiano? - Tak jest, pani major.

Micke.

Widzę, jak tu ciężko. Po wszystkim spakuj się,

zjemy kolację i jutro wrócisz ze mną do domu.

- Nie rozumiem.

- Zdążysz na szkolenie dyplomatyczne.

- Erland... - Do zobaczenia.

Kilpinen, broń.

Musiałeś gadać?

- Musiałeś! - Zostaw go.

Mogłeś pomyśleć o innych, nie tylko o sobie!

Kim! Przez ciebie mogliśmy zginąć!

Nie ma dla ciebie miejsca w wojsku. Jesteś ćpunem.

Nie chcę walczyć u twojego boku.

- Cofnijcie się! - Muszę ją odnaleźć. Proszę...

Ej, żołnierzu! Pamiętasz mnie? Proszę!

- Pamiętasz? - Tak.

To moja córeczka, Lana. Załatwiłeś mi dla niej inhalator.

Może ją widziałeś? Nie pchajcie mnie! Proszę...

- Nie. Zgubiłeś ją w Stupni Do? - Tak.

- Sprawdziłeś w szpitalach? - Nie wpuszczają mnie. Pomóż mi.

Dobrze się czujesz?

- Co? - Nie.

Staramy się zrobić coś dobrego...

ale nikt nas tu nie chce.

Wracam do domu.

- Jasne. - Pojedź ze mną.

Sama nie wiem.

Lepsze będą Bahamy, Madagaskar, Kalifornia...

Chcesz?

- Tak! - Mój ojciec jest na górze. Nie.

Weź wolne i się zastanów.

- Nie chcę dalej służyć. - Rozumiem.

Jeszcze jedno.

W kantynie pracuje Alma.

- Mogłaby pojechać ze mną? - Rozumiem.

- Zobaczę, co da się zrobić. - Dziękuję.

Strand. Jesteś odważny.

- Dziwne, że już wyjeżdżasz. - Wpadnij.

- Pewnie niedługo. - Co to znaczy?

Po tej historii zastanawiam się, co tu robię?

- I po co? - W Bośni czy w wojsku?

Zostaniesz elektrykiem, przeciętniakiem?

Co w tym złego?

Postaram się zabrać Almę.

Ożenisz się z pierwszą, która na ciebie spojrzała?

Przynajmniej ktoś patrzy.

- Sierżant Forss! - Tak, majorze?

Ojciec czeka przy bramie.

- Przyjść na ślub? - Dostaniesz zaproszenie.

Pokażę ci prawdziwe, skandynawskie wesele.

Nie zgiń.

- Proszę o pomoc. - Nie teraz!

- UNPROFOR, jedno pytanie. - Widziała ją pani?

- W Stupni Do była podobna do niej. - Gdzie jest teraz?

- Nie mogliśmy jej uratować. - Jak miała na imię?

- Takiego wzrostu. Niebieskie oczy. - Idę na izbę przyjęć.

Chodźmy.

- Mamo! - Co?

- Chodź. - Co tam?

Nie pojadę z wami. Brzuch mnie boli.

- To też nie pojedziemy. - O co chodzi?

- Brzuch ją boli. - Wybacz tato, bardzo.

- Weź lekarstwo. - Nie pomogło.

- Nie ruszymy się bez ciebie. - Już dzwoniłam do Majdy.

Pójdę do niej wieczorem.

To tylko jedna noc. Jutro wrócimy.

- Pójdziesz prosto do niej? - Jasne.

Wyzdrowiej.

Nic jej nie będzie.

Chodźmy.

Un czy une?

Francuzki znajomy mi poradził: Zamawiaj dwa.

- Witamy. - Podpułkowniku?

Nie, dziękuję.

Słyszałam o tobie wiele dobrego. Chłopak z głową na karku.

Zgłosiłeś się do programu dyplomatycznego?

Tak.

To dobrze. Szwecja potrzebuje ludzi kalibru twojego ojca.

Robi się późno. Pójdę już.

Podpułkowniku Brolin, życzę przyjemniej podróży.

Nawzajem. Dobranoc.

Doświadczenie w wojsku ci się przyda.

Żołnierze tu i tam. Świat ich nie potrzebuje.

Na zdrowie.

Świat nie potrzebuje ignorantów, którzy podejmują decyzje.

Podjęliśmy decyzję, aby otworzyć trasę Mario.

Pułkownik Andreasson poniósł klęskę. Co jeszcze dokonał?

Jego żołnierzy wzięto jako zakładników, strzelano do nich

i zginęli z powodu słabego dowodzenia.

Racja.

Jeszcze żołnierzy, którzy ćpali na służbie i narazili towarzyszy broni.

- Długa lista.

- Batalion od dawna prosił o posiłku.

My walczymy, a wy podejmujecie niby decyzje. Pojadę z podpułkownikiem.

Nie, wracasz ze mną do Szwecji.

Usiądź. Micke, siadaj!

- Puść mnie. - Przepraszam.

- Micke, co to za bzdury? - Puść!

- Co on robi? Co z tobą? - W porządku.

Podpułkowniku!

- Mogę wrócić z panem? - Wsiadaj.

Micke!

Rodzice w domu?

- Kiedy wracają? - Jutro.

Mam dokumenty.

Później podpiszę.

- Chcesz się czegoś napić? - Tak.

Może obejrzysz mój pokój?

Chodź. Tutaj.

Urocza.

Na zdrowie.

To jak metalowy haczyk. Idzie w dół i na górę.

Dobrze.

- Twoje? - Tak. Wybierz.

Denerwuję się.

Wybacz... łaskotki.

Poczekaj!

- Dokumenty! - Nie chciałem cię budzić.

Na co się gapisz? Przepraszam.

- Nie wiedziałam. - Żartuję.

- To niegrzeczne. - Ale zabawne.

Od przyjazdu walczymy wbrew wszystkiemu.

Wielu z was czuje... frustrację.

I bezsilność.

Straciliśmy towarzyszy broni.

Ale się nie poddajemy.

Naszym głównym celem jest otwarcie trasy Mario,

aby leki i prowiant trafiły do setek tysięcy cywilów.

Próbowaliśmy wielokrotnie na próżno. Możemy to zmienić.

Potrzebuję wielu żołnierzy. Ale zrozumiem każdego, kto odejdzie.

Widzimy ich...

Potwierdzam, bez odbioru.

Strand, wróg na jedenastej.

Przerwać ogień.

Strand, przerwij ogień!

Przerwij ogień!

Przerwij ogień!

Słuchaj! Strand, wystarczy.

Trasa Mario

Jeśli zgodzicie się otworzyć trasę Mario dla cywilów, pokryjemy koszty,

a także naprawimy most prowadzący na tereny serbskie,

żeby zapasy dotarły do wsi Serbów bośniackich.

Dobra robota.

- Brawo, Babić. - Jak poszło? Udało się?

- Szkoda, że cię tam nie było. - Brawo!

Pułkowniku... Jak dziś poszło?

- Dobrze. Chłopcy się spisali. - Świetnie.

- Porozmawiamy w gabinecie? - Możemy tutaj. O co chodzi?

Andreassonie, za bardzo zwracasz uwagę.

Ja?

Rząd wysyła cię na polityczną kwarantannę.

Trafisz do administracji.

- Rząd czy Erland Forss? - Odlatujesz dziś wieczorem.

Brolin?

- Ty mnie zastąpisz? - Poproszono mnie.

- Pomocy! Pomożecie mi? - Kilpinen!

Co tu robisz? Nie wolno ci opuszczać kwatery.

Wiem, ale ktoś potrzebuje pomocy.

To zadanie dla żołnierza ONZ, a ty już nim nie jesteś.

- Idziesz ze mną. - Proszę, pomocy...

- To rozkaz! - Błagam!

- Zasłabła. - Wezmę ją do lekarza.

- Gun, szybko! - Co się stało?

- Straciła przytomność. Dusi się. - 300 miligramów adrenaliny.

Nie ty, Kilpinen. Hedlund! Kortyzon i salbutamol.

- Tak jest. - Nie wolno ci tu być.

Twój tata nazywa się Eldin? Eldin?

Oddychaj powoli.

Eldin!

Eldin.

- Twoja córka żyje. - Gdzie jest?

Chodź ze mną. Przepraszam, z drogi!

Lana!

Spokojnie! Ma atak astmy, ale wyjdzie z tego.

Tatuś tu jest. Wybacz mi, że cię zostawiłem.

Tatuś więcej się nie opuści. Dobrze, kochanie?

Dziękuję.

Pójdę już.

- Dbaj o siebie. - Ty też.

- Będzie mi ciebie brakowało. - Mnie też.

Do zobaczenia w domu... pacanie.

Pułkowniku, dlaczego po cywilnemu?

- Zostajesz? - Tak.

Spisaliście się. Ja tak uważam.

- Ostrożnie, to ciężkie. - Babić, przejmij.

- Już dobrze. - Dziękuję.

Siły Ochronne Organizacji Narodów Zjednoczonych UNPROFOR

zakończyły działania w Bośni Hercegowinie pod koniec roku 1995.

Na tę pokojową misję Szwecja wysłała ponad tysiąc żołnierzy.

Wojna w Bośni-Hercegowinie pochłonęła ponad 110 tysięcy ofiar.

Przesiedlono ponad dwa miliony ludzi.

Wersja polska: CANAL+ Tekst: Danuta Dowjat

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.