All language subtitles for Imposters.S02E08.Phase.Two.Sucks.720p.AMZN.WEBRip.DDP5.1.x264-NTb

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese Download
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish Download
pt-BR Portuguese (Brazil) Download
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

وارز تقدیم میکند IRWAREZ.COM

قبلاً در «فریبکاران»...

حلقه رو کجا قایم کردی؟

اِم... خوشت نمیاد.

خب، این حلقه چقدر می‌ارزه؟

حداقل یک میلیون دلار.

باشه، کمکت می‌کنم. - آره؟

ولی وقتی پسش گرفتی، من ۱۰ درصد حلقه رو برمی‌دارم.

باشه.

بیشتر از سوفیا برام بگو.

من از مجازات خیلی چیزا می‌دونم...

مجازات‌کننده، مجازات‌شونده،

اونی که می‌گه: «دیگه بسه.»

برید.

آروم باش!

ببین، ما اینجا یه مشکل داشتیم.

واقعاً متاسفم.

قرار نبود اینجوری پیش بره.

اینه، ازرا.

تو، جولیا و ریچارد...

تا اطلاع ثانوی، شماها برای من کار می‌کنید.

ایشون شارلوت گرووزنر هستن.

خانم گرووزنر در برلینگتون، ورمانت زندگی می‌کنه،

و یکی از برجسته‌ترین کلکسیونرهای ماگ توبی هست.

فقط حلقه الماس زعفرانی رو به دست بیارید،

اونو تحویل دکتر بدید،

و بعد می‌تونید برگردید سر راه بی‌عرضه‌ی خودتون.

وقتشه دست به کار شیم.

دکتر رو، می‌خوایم از پشت بهش خنجر بزنیم، مَکسی،

و بعد از جلو

و شاید هم از دو طرف.

همه‌مون می‌خوایم از زیر سلطه‌ی اون دربیایم.

ما قراره همه رو کنار هم بذاریم

هر چی تا حالا یاد گرفتیم...

هر حیله، هر تردستی، هر کلاهبرداری.

قراره شکارش کنیم،

و قبل از اینکه تحویل اف‌بی‌آی بدیمش،

هر چی داره ازش می‌گیریم.

آزادسازی سیستمیک فلزات با پتانسیل سرطان‌زایی.

با وجود بی‌تفاوتی آشکاری که همکارانم نشون می‌دن،

شکی نیست

که رها کردن دستگاه‌های تثبیت استخوانی در محل

باید چیزی کمتر از سوء رفتار پزشکی تلقی نشه.

دکتر. دکتر.

ببخشید؛ شما سوالی برای هیئت دارید؟

الان بهش می‌رسم.

چون ما همکارانی داریم که واقعاً سوال دارن.

پس ادامه می‌دم.

اگر سعی کنید طرز فکر منو دنبال کنید،

تنها دلیل برای برنداشتن ایمپلنت

عدم صلاحیت جراح خواهد بود.

ما خوب دنبال کردیم، جفری.

ولی اگه در مورد برداشتن ایمپلنت حرف می‌زنیم،

شاید... می‌دونی، فقط شاید...

بالاخره یکی باید اون چوب رو از تو باسنِت دربیاره.

و این تمام وقتی بود که برای سوال‌ها داشتیم،

پس حدس می‌زنم همه‌تون رو در هپی‌اور ببینم.

♪ اون بوسه‌های لطیف

♪ که اولین بار شریک شدیم

♪ زیر نور مهتاب

♪ وقتی برای اولین بار جرئت کردم

ورمانت جای قشنگیه...

تپه‌ها، درختا، مزرعه‌های کوچیک و جذابش.

و گاوا.

این همه گاو.

و گاوا. بزن بریم.

این چیه؟

الان برای دکتر کار می‌کنی.

هزینه‌ها رو اون می‌ده. - دمش گرم.

باید خرج کنی تا پول دربیاری.

این یه امتیاز نیست، ریچارد. می‌دونی، دکتر...

می‌دونیم. - خوبه.

در حالی که تو حلقه رو به دست میاری، ما یه تحقیقی می‌کنیم.

اگه قراره دکتر رو نابود کنیم،

باید بفهمیم اون واقعاً کیه.

باشه، بریم.

نه، تو اینجا می‌مونی.

می‌خوای بچه‌داری کنم؟

نظارت.

اِم، ما نیازی به بچه‌داری نداریم.

این نقشه است.

فهمیده شد؟

پس شروع کنیم.

طعمه‌ی شما شارلوت گرووزنر هست.

۳۸ سالشه، طلاق گرفته، بچه‌ای نداره.

منابع مالی متوسط و مستقل.

شارلوت هر پنجشنبه می‌ره بازار عتیقه‌جات.

اون برای یک چیز و فقط یک چیز به اونجا می‌ره.

سلام.

می‌تونم یه لحاف آمیشی بهتون پیشنهاد بدم؟

یا شاید یه عروسک یان مک‌لین؟

یا شاید هم یه ماگ توبی.

نه، ممنون. مناسب من نیست.

آه، ایناهاش.

۳۵۰ دلار، درست می‌گم؟

۳۵۰ دلار برای این ماگ توبی بسیار کمیاب.

خوشحالم که هنوز اینجاست.

براتون تو جعبه می‌ذارمش.

داری از این آقا ۳۵۰

برای یه رویال دولتون دیک تورپین می‌گیری.

نه، این یه رویال ووستر ۱۹۳۵ بسیار کمیابه.

واقعاً انتظار داری کسی اینو باور کنه؟

ببخشید، مشکلی پیش اومده؟

هیچی. این خانم فقط گیج شده.

ببخشید. اتفاقاً من یه متخصصم.

و اون چیز بیشتر از ۴۵ دلار نمی‌ارزه.

اوه خدای من. - هی.

اگه تو کار و بار من دخالت کنی،

می‌زنمت نقش زمین.

منو بزنی؟

مطمئناً دلیلی نداره این خانم رو تهدید کنی.

این اصلاً خانم نیست.

معامله‌ام رو کنسل می‌کنم.

هی، خانم اشرافی، تابلو رو بخون.

همه فروش‌ها قطعیه. ما بستیم.

ببخشید.

هی! نه نه.

پول منه.

این دیگه بی‌انصافیه.

به جای ما، چرا بیرون نمی‌کنید

اون کلاهبردارِ تمام‌عیار رو؟

لطف شما بود.

- اوه، من باید از شما تشکر کنم.

هیچ‌وقت نمی‌دونستم

که اینقدر منو احمق فرض کرده بودن.

- اه، این مدل کلاهبرداری خیلی حال بهم‌زنه.

- وای، چه بی‌ادبم. من کلایوم.

من کلایو رومِگای هستم.

- شارلوت. اه، گراونور.

از آشنایی با شما خوشبختم، کلایو.

موفق باشید.

- شما هم همینطور.

- بعد از اینکه بیش از ده سال برای یه نفر کار می‌کنی،

آدم فکر می‌کنه باید خیلی بیشتر در موردش بدونی.

- خب، فرض کنیم سای حق داره.

اون دکتر یه دکتر واقعی باشه و تو بوفالو زندگی کنه.

این هنوزم یه انبار کاه بزرگه.

کجای بوفالو؟ چه جور دکتری؟

کجا دوست داره شام بخوره؟

- وای، لعنتی! سر هرچی که دارم شرط می‌بندم

که اون یه جراح ارتوپد باشه.

مکس، تو هیچی نداری.

آره، خب، پس اسمشو بذار یه حدس، باشه؟

آه، این همون قلمیه که وقتی رفتم دیدنش، استفاده کرد.

جیبش کردم.

یه خودکار پرچمداره.

تو مراسمای خاص پخش می‌کنن...

مثلاً کنفرانس‌های پزشکی.

خب، خب، جای خوبیه واسه شروع.

اسمش تو لیست مهمونا نیست، هیچ عکسی هم ازش نیست.

لعنت.

خب، احتمالاً عکسای بیشتری هست، مگه نه؟

احتمالاً سعی می‌کرد عکسش گرفته نشه.

اون چیه؟

عکاس رسمی کنفرانس، آلن کلوگمار.

خب، پیداکردنش باید آسون باشه.

چی؟

داری از این کار لذت می‌بری.

نه، نیستم.

من دارم بهش مسلط می‌شم.

فرق داره.

دیگه یاد گرفتم خودمو تنبیه نکنم،

اینکه انتخابایی که کردم، کارایی که انجام دادم،

یکی هست که مجازات میشه، یکی هست که مجازات می‌کنه...

- و اون یکی که میگه: "بس کن. برو."

آره، قبلاً اون حرفای لنی کوهن رو شنیدم.

جولز، حرفاشو جدی نگیر.

لنی دیوونه‌ست.

وقت نمایشه.

- یه لاته لطفاً؟

کفش کم باشه.

ممنون.

- بهش گفتم من ورمونت کار نمی‌کنم. منهتن کار می‌کنم.

بروکلین هم، اگه دلم خواست ریسک کنم.

ولی حرفمو باور کن؛ معامله‌های بزرگتر، خرجِ کوچیکترا رو درمیارن.

- بفرمایید.

- آره، می‌دونم.

باشه، باید برم. آریگاتو.

خب، معلوم بود که افتضاح میشه.

کلایو کجاست؟

- اوه، الان پیام داد. دیر کرده.

بی‌شک سرک کشیدن به ویترین هر عتیقه‌فروشی بوده.

وسواس داره.

به این میگن لاته؟ باید عوض بشه.

بفرمایید.

خیلی متاسفم. اینم مشتری مورد علاقمه.

ماچ، ماچ.

اوه، سلام.

دوباره سلام.

ام، ببخشید خانم‌ها. ایشون، ام...

شارلوت. شارلوت.

بله، من و ایشون یه جورایی

غیرمنتظره توی مرکز خرید عتیقه‌جات آشنا شدیم.

اوه، چه بامزه.

میشه فقط یه لحظه بهم وقت بدی؟

من داشتم می‌رفتم.

نه، خیلی متاسفم.

دیروز اونقدر دستپاچه بودم که...

خب، کلاً یادم رفت بپرسم.

شما متخصص جاگ‌های توبی هستید،

و قضیه اینه که، من یه جورایی دنبال یه ماموریتم...

برای پیدا کردن همون نوع خاص، و داشتم فکر می‌کردم

اگه بتونم فردا شما رو به ناهار دعوت کنم.

- ناهار؟ - آره.

فقط برای اینکه از تجربیاتتون استفاده کنم، اگر بشه گفت.

یعنی، اگه براتون زحمتی نیست.

- ناهار...

خوبه، حتماً.

- عالیه. - آره.

- اوه، ام، ببخشید.

- - گرفتم، باشه.

این کارت منه.

زمان و مکان رو برام پیامک کن، و من...

اونجا می‌بینمت.

خیلی مشتاقم، شارلوت.

- آره.

- خب، ببین کی رو می‌بینم.

تو یه استعداد طبیعی هستی.

- اوه، چقدر غذا!

- چقدر غذای مفتی!

کار کردن برای دکتر، مزایای خودش رو داره.

مدی فقط حسودیش میشه.

- به چی باید حسودیم بشه؟

- اوه، هی!

- مهم اینه که شارلوت طعمه رو گرفت.

ناهار حله.

- کلاهبرداری حواس‌پرتی طولانی‌مدت فقط زمانی جواب میده

که بدونی چه اتفاقاتی ممکنه بیفته، اگه تحقیق کرده باشی،

و من زیاد تلاشی نمی‌بینم.

- اون کلید خونه‌اش رو توی یه سنگ مصنوعی نگه می‌داره.

تنها کاری که باید بکنیم اینه که دزدکی بریم تو، کوزه رو پیدا کنیم، انگشتر رو برداریم.

خلاص!

- اگه انگشتر توی کوزه نباشه چی؟

- اون وقت تقصیر دکتره. اطلاعات مال اونه.

- و واقعاً فکر می‌کنی اون اینطوری نگاه می‌کنه به قضیه؟

- ما می‌دونیم داریم چیکار می‌کنیم.

- واقعاً؟

خب، شاید پس به من نیازی ندارین.

- شاید هم نه.

- موفق باشین.

- من خوبم.

- تو خوب نیستی. من می‌فهمم.

من حس ششم قوی دارم.

- برای "کلمه روز" ثبت‌نام کردی؟

- باید حواست به کار باشه.

- هست.

مدی یه چیزی گفت.

به هم ریختم.

- خب، کار اون همینه.

- می‌دونم؛ فقط فکر می‌کردم یه پیشرفت کردم،

و الان دیگه نمی‌دونم.

- خب، می‌دونی چی بهتر از یه پیشرفته؟

یه دزدی.

- بیاید فقط اون انگشتر مسخره رو بگیریم.

- خب، اهل کدوم قسمت انگلستان هستی؟

مطمئن نیستم بتونم لهجه‌ات رو تشخیص بدم.

- اوه.

خب، من... من اهل ناتینگ‌هیل هستم.

بیشتر از... لهجه‌ام از "ناتینگ‌هیل" هست.

خب، اینجا خیلی قشنگ به نظر می‌رسه.

- مطمئناً بهتره

از چیزی که توی خونه بهش عادت داری.

اوه، غذای بریتانیا...

- اوه.

- متاسفم.

نباید اون حرف رو راجع به غذا می‌زدم.

من در واقع هیچ وقت انگلستان نبودم.

دوست دارم برم... شاید.

نمی‌دونم... شاید یه روزی.

- خب، باید بری. - من سفر دوست ندارم.

کلاً، ارتباط برقرار کردن با مردم، غریبه‌ها رو

مشکل‌ساز می‌دونم.

- می‌فهمم.

اوم.

خب، از کی جمع‌آوری توبی‌ها رو شروع کردی؟

- اوه، وقتی ۲۶ سالم بود.

آره، یه فیلپس سفیدکاری شده دیدم

توی نمایشگاه، و منو جذب کرد.

و همینجوری هوس کردم و خریدمش،

و بعد دیگه کارم شروع شد.

- تو چی؟

- ام، خب، من... من واقعاً تازه واردم.

- بله.

پدرم، ام، او...

او، ام... او دوستشون داشت،

چند تایی توی میخانه‌ای که اداره می‌کرد داشت.

برای همین وقتی تصمیم گرفتم اینجا یه هتل و میخانه باز کنم،

خب، هر میخانه‌ای که من داشته باشم، به اندازه کافی کوزه‌های توبی خواهد داشت.

- هورا!

واقعاً، شروع خوبی نداشتم،

از نظر جمع‌آوری.

خدا رو شکر که شما پادرمیونی کردین.

- کار عتیقه پر از کلاه‌برداره.

- فکر کنم می‌تونم از یه معلم خوب استفاده کنم.

- کوزه‌های توبی هست؟

- چند تا توی اتاق خواب.

همه‌شون رو گشتم ولی. انگشتر نبود.

لعنتی.

- و این یکی... خب، اینو اینجا می‌بینی؟

- آره، می‌بینم. - این تا میشه.

این یه اشتباهه.

آره، که باعث می‌شه این یکی خیلی خیلی کمیاب و ارزشمند باشه.

- فهمیدم.

فوق‌العاده‌ست. - آره.

- اوه، معذرت می‌خوام.

کار یکم، امم...

خیلی متاسفم.

ارزشمند... - اومم.

- داشتی می‌گفتی. - بله.

- خب، پس باید--

خیلی مراقبشون باشی تا سالم بمونن.

- اوه، بله که هستم.

من یه اتاق با کنترل آب و هوا ساختم.

یه جورایی پیچیده‌ست، فکر کنم، ولی--

- کوزه‌هات ارزشش رو دارن.

اوه، خدای من.

- ببخشید. عجب اشتباهی کردم.

- خب، تو اولین کسی نیستی که متوجه می‌شی.

- اوه.

خلاصه، این اتاق با کنترل آب و هوا؟

- اوه، امیدوارم واقعاً

فقط به کوزه‌های من علاقه نداشته باشی.

- نه، نه، فقط اتاق.

فقط اتاق. توی اتاق زیرشیروونی بود، مگه نه؟

- نه، زیرزمینه.

ولی هر کسی اجازه نداره باهاشون بازی کنه--

- بله، بله، البته.

ببخشید، من فقط باید-- فقط یه لحظه منو ببخشید.

فقط باید برم دستشویی.

- الو؟ - خب، گوش کن.

توی زیرزمینه، باشه؟

باید بری اون پایین. توی یه اتاق کامله.

یه اتاق پر از این چیزها داره.

- میگه زیرزمین هست؟

- آره، پشت انباری.

- منظورت چیه، پشت انباری؟

- مامان من هیچ‌وقت یه کوزه توبی رو توی زیرزمین نگه نمی‌داشت.

- یا مسیح، ریچارد.

آره، بریم پایین، از.

زیرزمین.

- آه، بله.

نه.

اوه، بیخیال! - لعنت.

- اوه، به این زودی تموم شدیم؟

- متاسفم. واقعاً باید برم.

- به این زودی؟

ولی داشتیم اینقدر خوش می‌گذروندیم.

- نباید اون لیوان دوم شراب رو می‌خوردم.

این مناسب نیست.

- نه، اصلاً. اون--

- من اون نگاه انزجار رو توی صورتت دیدم.

من اون نگاه رو می‌شناسم.

- نه، نه، لطفاً. اون--

حداقل بذار تا ماشین برسونمت.

- نه، ممنون. خداحافظ.

- وای لعنتی، ناهارشون تموم شد.

- لعنتی!

- ازرا فکر می‌کنه شاید داره برمی‌گرده.

- چی؟ فاز دو افتضاحه.

- کاملاً.

- چی شد اونجا، رفیق؟ - نمی‌دونم.

همه چی عالی پیش می‌رفت. داشتیم خوش می‌گذروندیم.

داشتیم شراب می‌خوردیم، و--

و اون شروع کرد به، مثلاً، عشوه اومدن، می‌دونی؟

یعنی، واقعاً عشوه می‌اومد.

و یه جورایی جا خورد و خجالت کشید یا یه همچین چیزی.

- عشوه می‌اومد؟ - آره.

- این که خوبه. مشکل چیه؟

- مشکل چیه؟

- شبیه "خانم نیمه‌خجالتی که می‌خواد دوباره عاشق شه" میاد.

باید بهش رو بدی.

- می‌خوای من اغواش کنم؟

نه، نه، قرار نبود این کار رو بکنیم.

- باشه، نه، اغوا نه

ولی مثل اون چیزی که اون گفت، ازش استقبال کن تو...

میل عاشقانه‌اش به تو.

- همه‌مون از کنایه احمقانه اینجا باخبریم.

- البته که باخبریم.

- ما بی‌رحم نیستیم.

- نه، شما فقط از من می‌خواین که باشم.

باورنکردنیه.

- کجا داری میری؟

- تنها راهی که می‌تونیم بریم تو اون زیرزمین

اینه که شارلوت راه بده.

و تنها راهی که اون راهم بده--

- اینه که چیزی که می‌خواد رو بهش بدی.

- منظورت اینه که گولش بزنم

تا فکر کنه عاشقشم.

- ببین، نصیحت منو می‌خوای؟

یه راه دیگه پیدا کن تا اون حلقه رو بگیری.

شاید پتک.

قسمت بعدی برای تو نیست.

- یعنی چی؟ کدوم قسمت؟

- قسمت بعدی، قسمت سختش.

این برای آدمایی مثل تو نیست.

آدمایی مثل تو بهتر از منن.

مگه تو از من بهتر نیستی؟

- قسمت سختش رو بگو، مدی.

- می‌خوای بدونی چطور کاری کردم عاشقم بشی؟

این کلاهبرداری نیست.

باید یه بخشی از خود واقعی‌ات رو به اون آدم نشون بدی.

پس باید یه چیزی تو اون آدم پیدا کنی

که واقعاً از ته دل عاشقش بشی.

اینجوریه که تو کار من رو انجام میدی.

باید خیلی مواظب باشی، عزرا.

بعضی از آدما واقعاً از دلت بیرون کردنشون سخته.

این چه لنزیه؟

ببخشید، کارآگاه.

میشه لطفاً اینو بذارید زمین؟

آقای کلوگمار، لازم نیست اینقدر پیچیده باشه.

من نمیتونم همینجوری کارمو تحویل بدم

به پلیس، بدونِ--

من واقعاً دارم با اینستاگرام حال می‌کنم.

اینستاگرام رو میشناسی؟ - آقا، لطفاً.

این تجهیزات خیلی گرونه. - معلومه. چقدر؟

این نون شب منه. - وای، وای.

ببخشید.

باشه، با حکم برمی‌گردیم.

وقتی برگشتیم، ما فقط عکس‌ها رو لازم داریم، درسته؟

یعنی لازم نیست همه تجهیزاتش رو برداریم.

اگه حکم بگیریم، هرچی دلمون خواست برمیداریم.

اوف. این نون و آبشه.

فلش کافیه؟

الو؟ - سلام، شارلوت.

کلایوه.

الو.

فقط میخواستم زنگ بزنم.

نمیتونستم تحمل کنم که نکنه به نوعی ناراحتت کرده باشم.

میترسم من--

خیلی خودم نبودم

این چند روز اخیر.

سعی کردم خودمو سرپا نگه دارم، ولی...

این فقدان داره بهم فشار میاره.

پدرتون؟

بله، پدرم.

متاسفم.

م--

الو؟

کلایو؟

آره، هستم. امم...

متاسفم اگه سر ناهار اونطوری بودم.

حقیقتش اینه که...

من به تو احساس نزدیکی می‌کنم، شارلوت.

نمیدونم دقیقاً چطور باید توضیحش بدم،

ولی خیلی قوی حسش می‌کنم.

و اگه دیوونه نشده باشم،

که کاملاً ممکنه،

فکر می‌کنم تو هم حسش می‌کنی.

فکر می‌کنی لنی دیوونه‌ست؟

خب، یعنی من متخصص سلامت روان نیستم،

ولی، آره.

فکر می‌کنی آدمای دیوونه هم گاهی اوقات میتونن درست بگن؟

خب، دنیا خودش دیوونه‌ست،

پس احتمالاً یه چیزایی میفهمن.

تو دوباره برگشتی تو بازی.

بهش یه دقیقه فرصت بده.

چیزی هست؟

نه.

الو. - چی؟

اینو ببین.

خودشه. یا خدا!

اینه.

فکر کنم وقتشه یه سر بزنیم

پیش دکترای گِرِیدی و اسپینلی.

دکتر گِرِیدی؟

میتونم کمکتون کنم؟

کارل مَترز، انجمن پزشکی آمریکا.

میشه یه لحظه وقتتون رو بگیرم؟

میشه اسم این آقا رو برام تأیید کنید؟

منظورتون جِفریه؟ - جِفری.

آره، جِفری هال.

سلام، عزیزم.

کَندی بیشاپ.

من قبلاً برای دکتر اسپینلی تماس گرفتم.

من پی‌۹ رو زیاد دوست ندارم.

به نظرم دسته‌اش یه خورده چسبناکه.

اوهوم.

میدونی کی همون حرفو چند روز پیش زد؟

دکتر جِفری هال؟ میشناسیش؟

یه جورایی یه آدم عوضیه.

همه چی رو راجع به همه چی میدونه.

فکر می‌کنه یه نظریه‌پردازه.

با بقیه ما رفتار می‌کنه

انگار که ما فقط مکانیکیم و داریم ماشین تنظیم می‌کنیم.

ولی من هرگز باهاش کار نکردم.

اون همه جا سفر می‌کنه.

تا جایی که من میدونم، اون مطب نداره.

آه، من باید برم.

میدونی کی یه داستان عجیب غریب در مورد جِفری داره؟

میدونی با کی باید حرف بزنی؟

ما باید دکتر هِنری پرایس رو ببینیم.

پس هِنری پرایس.

شما-- شما خونه زیبایی دارید.

ممنونم.

مشکل دارم تو مرتب نگه داشتنش،

شاید چون تنها زندگی میکنم؛ نمیدونم.

به هر حال، من یکی از اون سازمان‌دهنده‌های حرفه‌ای رو استخدام کردم.

فردا برمیگرده. وسایلت رو مرتب می‌کنه.

آره! آره، اسمشو شنیدم.

وای، فکر کنم این اواخر یه کم بهم ریخته بودم.

فکر کنم منم به یه خلوت‌کننده نیاز دارم.

- غم و اندوه می‌تونه خیلی آدمو از پا بندازه.

ناگهانی بود؟

فوتش؟

- آره، همین‌طور بود.

- آره.

- نمی‌تونم فکر نکنم

که اگه همون لحظه اونجا بودم،

می‌تونستم کاری کنم که جلوش رو بگیرم،

می‌فهمی؟

به هر حال، افتتاح این میخانه

یه جورایی تلاش منه برای احترام بهش.

و هر چقدر هم که احمقانه به نظر برسه،

اون کوزه‌های توبی هم بخشی از این ماجراست...

که درست انجام بشه.

- اصلاً فکر نمی‌کنم احمقانه باشه.

شاید این‌طوری عشقتو نشون میدی.

دوست داری مجموعه‌مو ببینی؟

- خیلی زیاد.

- یه کم گرون دراومدن. - بله.

- بیا تو. - باعث افتخاره.

وای... حبه قند!

- شرط می‌بندم هیچ‌وقت حدس نمی‌زنی کدومشون اولینم بود.

- نه، فکر نمی‌کنم بتونم.

- هی، می‌شه تمومش کنی؟

- ببخشید.

نگران رفیقمونم، رفیق.

- فکر می‌کنی قراره گند بزنه؟

- نه این نیست.

ازرا آدم خوبیه، می‌دونی؟

ما یه سری اصول داشتیم،

و حالا داریم دختراهای تنها ورمونت رو گول می‌زنیم.

چطور به اینجا رسیدیم؟

نگران این نیستم که خرابش کنه.

نگرانم اگه درست انجامش بده چی بلایی سرش میاد.

می‌فهمی؟

- فوق‌العاده‌ست.

اینقدر دقت به خرج دادی.

مشخصه که این همه عشق بهش دادی.

- بازم شراب بنوشیم؟

- عالیه.

- تو ایستادی.

- آره، داشتم...

اوه.

- حالت خوبه؟

وای!

زمین خیلی لیزه. من فقط...

- بفرمایید. - شراب.

- بله. - شراب.

من میرم بیارم.

تو راحت باش.

میارم تو. - باشه.

- الو؟ - منم.

- پیداش کردی؟

- نه، یه عالمه ازش هست.

من یه عکس از اونی که می‌خوام نیاز دارم.

عجله کن؛ داره اوضاع عجیب غریب می‌شه.

نظرت چیه بریم بالا؟

- یه عالمه کوزه توبی مختلف هست.

اون عکس می‌خواد.

- چی؟

اون کوفتی توی گوگل پیدا نمی‌شه.

اون یه جورایی یه کار خاص و تک بود.

- من می‌کشَمش.

تو برام توصیفش کن.

- داری در مورد چی حرف می‌زنی؟

- مثل یه چهره‌نگاری پلیس. توصیفش کن!

- مـ... چی؟ مـ... چطور؟

- بفرمایید!

- اوه، چقدر دوست‌داشتنیه.

- دراز بکش.

- اینجا؟ روی... رویِ...

- آره.

همینجا روی تخت.

- اوه، ببین این تشک چقدر خوبه.

این... این از اون مدل‌های جدیده که...

- هیس!

دیگه حرف نزن.

- وای.

- اوه خدای من!

- چی؟ چی شده؟

- کوزه‌های توبی.

همه اون صورت‌های کوچیک، می‌دونی،

مثل جاسوس‌های کوچیک دارن نگاهمون می‌کنن یا همچین چیزی.

اوه، خدایا!

آیا این حرف من عجیب به نظر میرسه؟

- اوه، وای.

الان درستش می‌کنم.

خداحافظ.

بهتر شد؟ - آره، خیلی.

این همه چی رو درست می‌کنه.

- خب...

جوک دیگه‌ای در مورد کوزه نداری؟

- نـ... نـ... نه، فعلاً نه.

- آب توش نگه می‌داره، دسته داره.

اِم، یه مرد. باید کلاه سرش باشه.

- باید دقیق باشی.

- هستم!

کلاهش روش راه راه داره، مثل اینجا.

و یه پرنده، مثل عقاب، روی شونه‌اش.

- مثل عقاب یا شاهین؟

منظورم از "مشخص" همینه.

- نمی‌دونم.

یه پرنده بود، باشه؟

یه... راستش، شاید ماهی بود.

- جدی می‌گی؟

خب، قیافه‌اش چی؟

- ماهی؟

- یارو.

این قیافه جزئی از زندگی تو بوده

از وقتی بچه بودی.

- باشه! بس کن انقدر به من حمله نکن!

اون...

جدی بود، فکر کنم.

اما یه جورایی، توی چشماش، مهربون،

انگار می‌خواستی بهت افتخار کنه.

اما زیاد حرف نمی‌زنه،

چون مرد کم‌حرفیه، معلومه.

اما، مثلاً یه روز عالی داشتی

یا یه بازی واقعاً عالی،

مثلاً یه بازی که توش رکورد منطقه‌ای رو شکستی

واسه بیشترین یارد حمل شده.

بعد وقتی رسیدی خونه، مستقیم بهت خیره شده بود.

و لبخند نمی‌زد

ولی فقط سرش رو برات تکون می‌داد،

و می‌گفت: "آفرین، ایوانز.

آفرین."

- این قطعاً...

مشخصه.

- آره.

- اوه، چقدر حس خوبی داری.

چه مرد مهربون و دوست‌داشتنی‌ای هستی.

- اِم... - یه کم زیاده‌روی کردم؟

- این... - نه، من...

- نه، لطفاً بد برداشت نکن.

- عجله کردم. احمقانه بود.

- نه، این...

- اوه!

- هی. هی، بی‌خیال.

- متاسفم. - گوش کن.

من فقط نمی‌خوام عجله کنیم.

من... من عاشقتم، شارلوت.

واقعاً.

بیا آروم‌تر پیش بریم،

به خودمون فرصت بدیم، آره؟

صبحانه چطوره؟

برمی‌گردم و برات صبحانه درست می‌کنم.

من... ببین، من نگرانی‌هات رو درک می‌کنم،

اما شاید آشپزی بریتانیایی واقعاً غافلگیرت کنه.

- صبحانه عالی به نظر می‌رسه.

- بیا تو.

- پس شارلوت احساسات داره.

به نظر میاد همه چی رو درست پیش می‌بری.

احساسات خودت چی؟

زیاد آسون نیست، درسته؟

- نه، نیست.

- آره.

تو...

تو هیچ‌وقت نگفتی متاسفی.

چرا نه؟

- باورم نمی‌کردی.

اونا فقط کلمه‌ان.

- آره، می‌دونم.

من به هر حال می‌خوامشون.

- چه فرقی می‌کنه اگه باورم نکنی؟

- نمی‌دونم. امتحانم کن.

- کلمات رو می‌خوای؟

- آره، کلمات رو می‌خوام.

- متاسفم.

واقعاً متاسفم، ازرا.

خیلی متاسفم.

- دو حبه قند، سالی سال.

- اوه، مکس.

خودشه.

- دکتر پرایس.

متاسفم که بعد از شیفت‌تون مزاحمتون می‌شم.

جی بورکوفسکی. همکارم، گرتا فینلی.

- فقط وکلای قصور پزشکی همکار دارن.

- نمی‌شه باهاش مخالفت کرد، درسته؟

- اگه مشکلی داری، با وکیلم صحبت کن.

- مشکل ما با شما نیست.

ما اینجا در مورد دکتر جفری هال هستیم.

- می‌تونیم براتون صبحانه بخریم؟

- قبلاً تو ارتوپدی کار می‌کردید.

درسته؟

- جراحی ارتوپدی.

حالا من شیفت شب رو سرپرستی می‌کنم.

فکر می‌کنید انسان‌ها ذاتاً خوبن؟

یه شب تو اورژانس کار کنید.

- دستت چی شده؟

- با یه لیوان شکسته هایبال بهم حمله شد.

دو تا تاندونم پاره شد.

ممکنه دیگه هیچ‌وقت نتونم جراحی کنم.

پلیس چیزی پیدا نکرد، اما فکر می‌کنم کار اون بود.

- فکر می‌کنید جفری هال همونیه که بهتون حمله کرده؟

- صورتش رو ندیدم.

ولی آره.

- چرا باید این کار رو بکنه؟

- ما اوایل امسال

تو یه کنفرانس بودیم.

من همین‌جوری یه حرفی زدم،

اما من خجالت‌زده‌ش کردم، و اونم به من آسیب زد.

خیلی بد.

باید بهش یه جا می‌دادم.

می‌دونستم مغروره.

فقط نمی‌دونستم یه روانی تمام‌عیاره.

- منظورت از یه جا چیه؟

- هر شش ماه یه بار درخواست می‌ده

که یه مقاله توی کنفرانس ارائه بده.

می‌خواد بهمون درس بده،

ثابت کنه باهوش‌ترین آدم توی جمع اونه،

که ممکنه واقعاً هم همین‌طور باشه،

ولی انگار فقط می‌خواد به رخمون بکشه.

یه آدم به این باهوشی، و فقط می‌خواد مردم

پاچه‌خواری‌شو بکنن.

فقط لطفاً بهم بگو

که بابت یه چیز دندون‌گیر ازش شکایت می‌کنی.

- یه جورایی عجیبه، مگه نه؟

اینکه بفهمی دکتر هم آدمه،

پاشنه آشیلشو پیدا کنی؟

- هرکسی یکی داره.

- سال، کار عالی‌ای کردی.

ها؟ درست مثل قدیم.

مثل یک روح در دو بدن.

هی، می‌دونی، هنوز خیلی زوده.

چرا یه خودمون یه حالی ندیم؟ حق‌مونه.

- ساعت هشت صبحه.

- پس میموسا.

- اوه.

توی این بازی رفاقتی وجود نداره، مکس،

فقط کلاهبردارها و طعمه‌ها هستن.

فکر کنم تو این رو به من یاد دادی.

- قبلاً می‌تونستم بهت دسترسی داشته باشم.

- خب، قبلاً هیچی برای پنهان کردن نداشتم.

- فکر کنم اینجا به یه کم نور نیاز داریم.

درباره این دختره توی مکزیک بهم بگو.

یادت میاد؟ بهت گفتم دوباره عاشق می‌شی.

اون همونه؟

- می‌تونیم... می‌تونیم نه...

- فقط کنجکاوم بدونم چرا ترکش کردی.

- تو اصلاً نمی‌دونی چی داری میگی، باشه؟

- یا شاید فقط کاری رو کردی که مجبور بودی.

- اینجوری نکن.

- چی‌کار نکنم؟

- با من همدردی کنی،

طوری رفتار کنی که انگار مثل همیم.

- فکر کنم بیشتر از اون چیزی که تو می‌خوای قبول کنی، شبیه همیم.

کی دیشب اومد اتاق کی؟

- خب، می‌دونی چیه؟ اون کاملاً یه اشتباه بود.

- با این حال تو در اتاقمو زدی.

اون واسه چی بود؟

هوم؟

برای اینکه عذرخواهیمو بشنوی؟

یا شاید حرف دیگه‌ای داشتی که بهم بگی.

شاید برای تشکر کردن از من؟

- فکر می‌کنی ازت تشکر می‌کنم؟

- بگو. من آماده‌م.

اون حرفا رو می‌خوام.

- تو دیوونه‌ای.

- و تو همش دروغ می‌گی.

همیشه گله می‌کنی که یه زندگی پر از ماجراجویی می‌خواستی.

خب، حدس بزن کی اینو بهت داد

چون جربزه نداشتی

که بری بیرون و خودت به دستش بیاری.

من زندگیتو خراب نکردم، ازرا.

نجاتش دادم.

پس بگو؛

اون حرفا رو بگو.

- برو به درک.

- ♪ اون چیزی نیست که فکر می‌کردی ♪

♪ دلایل باور کردن چیست؟ ♪

- ببخشید که انقدر طول کشید.

- ♪ یه بدن داره می‌ره به سمت جنوب

♪ چون دهن تو

- حالت خوبه؟

دیشب چی شد؟

- امروز صبح برمی‌گردم.

وقتی حلقه دستم باشه بهت پیام میدم.

آماده باش تا بریم.

- ♪ صورت‌ها

♪ که هرگز فکر نمی‌کردم باشم

♪ جاها

♪ که هرگز فکر نمی‌کردم برم

♪ این نشون میده

- صبح بخیر. - صبح بخیر.

- امیدوارم گرسنه باشی.

- بیا تو.

چیزی لازم داری؟

- نه، نه، فکر کنم همه چی رو دارم...

اوه، ای بابا.

- چی شده؟

- ترخون رو یادم رفت.

یه جورایی سلاح مخفی منه.

- خب، چه خوش‌شانسی!

دستم به گیاه می‌افته.

- تو باغچه داری.

- گل، سبزیجات و گیاهان معطر.

براتون یه کم میارم.

- تو واقعاً فوق‌العاده‌ای، شارلوت.

- اوه، اون برنامه‌ریز منه.

من سبزی‌ها رو میارم.

می‌خوای همین‌طوری راهش بدی تو؟

اون می‌دونه از کجا شروع کنه.

- باعث خوشحالیه.

- سلام. - سلام...

- سوفیا.

هر دو: اینجا چه غلطی می‌کنی؟

- یادداشتمو گرفتی؟

♪ اگه تنهایی

♪ صبر کن تا خورشید بالا بیاد

♪ و آماده شو

♪ به خودت برس و یه فنجون بخور

♪ آسون‌تر میشه

♪ صبح‌ها

💫✿ 𝗪𝗔𝗥𝗘𝗭-𝗜𝗥 ✿💫 🌸♡ 𝗜𝗥𝗪𝗔𝗥𝗘Z.𝗖𝗢𝗠 ♡🌸

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.