Original subtitles

ถ้าพวกนั้นรู้ว่าเราลอบเข้ามาแล้ว ทำไมถึงไม่มีโดชิอยู่เลยล่ะ

เป็นกับดักหรือเปล่านะ

หรือว่า…

จุดหมายสุดท้ายคือประตูกันน้ำ

เราจะขึ้นเรือออกไปจากเกาะกันที่นั่น

ประตูกันน้ำจะอยู่ด้านหลังสุดของปราการชั้นใน

ที่ใต้ตำหนักหลัก

ทีมชิงยาอมตะและทีมเตรียมเส้นทางหลบหนี

จะไปรวมกลุ่มกันที่นั่น

เราจะรอให้ทุกคนมาครบก่อนไหม

ไม่มีทางหรอก ยาอมตะมาเมื่อไหร่ เรือก็ออกทันที

มาไม่ทันก็โดนทิ้ง

มันไม่ได้ง่ายแบบนั้นน่ะสิ

ขนาดเรือจีนขนาดกลาง ยังต้องใช้อย่างน้อยห้าคนในการบังคับ

อาจจะฟังดูโหดร้าย แต่ต้องมีคนไปถึงอย่างน้อยห้าคน

ไม่งั้นก็หนีออกจากเกาะไม่ได้

พวกเราต้องรอดอย่างน้อยห้าคน

นี่มัน…

ยิ่งเจ้าฟื้นตัวมากเท่าไหร่ ร่างของเจ้าก็จะยิ่งกลายเป็นต้นไม้

หากมันลุกลามไปเรื่อยๆ ก็จะตาย หรืออาจมีอะไรที่หนักหนากว่านั้นอีกก็ได้

ยูอิ… หากนางเห็นร่างกายของข้าตอนนี้ คงจะตกใจน่าดู

ข้าอยากเห็นใบหน้าตกใจที่ว่าจัง

ต้องเอียงองศานี้แหละ

ถึงกระบังดาบจะเหลายากหน่อย แต่ก็ออกมาสวยเลยนะเนี่ย

ที่ปิดตาน่ะ

ดูสิ โทมะ ดูสิ

ถ้าตรงรอยบากไม่เอียงจะเท่กว่าไหม

ไม่เลย ใส่เฉียงๆ แบบนี้สิเท่กว่า

เนอะ กันเท็ตไซ

ข้าอยากดูมีมาดปรมาจารย์

ไม่ได้อยากทงอยากเท่หวือหวาซะหน่อย

ข้าอยากมีออร่าปรมาจารย์จับ

แบบนี้ใครเห็นก็นึกว่าเป็นตาแก่ฤๅษีหลงมา

แถมไม่มีกระจก ข้าเลยไม่รู้เลยว่าไอ้องศาที่เจ้าว่ามันเป็นยังไง

เจ้าตัวเขาว่างั้นแน่ะ

พวกเจ้านี่รสนิยมห่วยแตก เหมือนสภาพร่างกายตัวเองเลยนะ

ด่าแรงชะมัด

ถ้าลุงไม่รีบแต่งตัวจะไม่สบายเอานะ

มันยังไม่แห้งเลย

เจ้าพวกโง่

ใช่เวลามาเล่นกันไหมเนี่ย

พวกเราก็แค่เตรียมตัวกันเฉยๆ

- อย่ามาต่อปากต่อคำกับพี่ข้านะ - แต่งตัวเสร็จอย่างไวอะ

ข้าก็ไม่รู้รายละเอียดหรอกนะ

แต่ไอ้ตัวหัวหน้าของพวกเท็นเซ็น มันวางแผนอะไรบางอย่างไว้

ในส่วนลึกของตำหนักหลัก มีสัตว์ประหลาดที่ชื่อผานกู่อยู่

พวกมันตั้งใจจะใช้เจ้านั่น เปลี่ยนมนุษย์ทุกคนบนแผ่นดินใหญ่ให้เป็นยาอมตะ

ต่อจากนั้นข้าก็ไม่รู้แล้ว

แต่การต่อสู้ครั้งนี้น่ะ

เป็นแค่กลยุทธ์ถ่วงเวลา

เจ้าเรียกมันว่า “พิธีละเว้นชีวิตธำรงวิญญาณ” ใช่ไหม

ถ้าเกิดมีเท็นเซ็นตายระหว่างพิธีล่ะ

พรรคพวกของเจ้านะ

พวกเขาไม่ตายหรอก

แต่ต่อให้ตายไป ก็ไม่สำคัญอยู่ดี

หุบปากน่า อย่าพูดอะไรซับซ้อนนักสิฟะ

ซับซ้อนตรงไหนเนี่ย

ส่วนเรื่องที่ปิดตา ใส่เอียงๆ แบบที่เจ้าจิ๋วบอกเท่กว่านะ

แล้วท่านพี่ไปทำอะไรอยู่กับพวกเท็นเซ็นเหรอครับ

ฮะ อ้อ ก็ไปฝึกโบจูจุตสึ กับโดนชำแหละซ้ำแล้วซ้ำอีกน่ะ

จะยังไง เป้าหมายของเราก็ยังไม่เปลี่ยน

เราต้องไปที่ประตูกันน้ำแล้วชิงเรือมาสักลำ

หากชิงเรือมาได้ เราอาจจะหยุดแผนการของริเอ็นได้ด้วย

อะซา โจเบ เจ้าจะมากับพวกเราไหม

ข้า…

เสียงอะไรน่ะ

ร่างกายของเจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม

บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า ให้เดินช้ากว่านี้หน่อยไหม

ไม่เวียนหัวอะไรนะ

โธ่ ข้าสิต้องเป็นฝ่ายพูด อาจารย์

นั่นสิ จริงด้วยนะ

ขี้เป็นห่วงจังเลยนะ

ข้าก็แค่อาชญากรที่อยู่กับเพชฌฆาตเท่านั้นเอง

เราจะรอไปรวมกลุ่มกับคนอื่นๆ ที่ใต้ตำหนักหลัก

แต่ในกรณีที่เลวร้ายที่สุด ต่อให้เราไปรวมกลุ่มไม่ได้

และไม่ได้ยาอมตะมา

ข้าก็ยังตั้งใจจะพาเจ้ากลับแผ่นดินใหญ่อยู่ดี

หมายความว่ายังไงน่ะ

ไม่ต้องห่วง ข้าจะอยู่ข้างเจ้าไปจนถึงที่สุด

แทนที่จะกลับเอโดะ เราเดินทาง ไปเทือกเขาในแคว้นต่างๆ ด้วยกันเถอะ

ถึงแม้โตกุกาวะจะครองอำนาจ

แต่ก็ต้องมีดินแดนบางแห่ง ที่มีชนเผ่าภูเขาอาศัยอยู่เป็นแน่

เจ้าอาจจะได้พบวิถีชีวิตที่เหมาะกับเจ้า มากกว่าหลบๆ ซ่อนๆ อยู่ในเมืองก็ได้

จนกว่าจะถึงตอนนั้น ข้าจะปกป้องเจ้าเอง ข้าตัดสินใจแล้ว

ตราบใดที่แววตาของข้ายังมีประกาย

ฮะ

หมายถึงตามีแสงออกมาเหรอ

เปล่า ไม่ได้หมายถึงแบบนั้น

ตอนสู้ท่านลืมตาขึ้นมาด้วยนะ

ตาเปล่งแสงได้จริงๆ เหรอ

ไม่ใช่แล้ว

มันเป็นแค่คำเปรียบเปรย

เต๋าเหรอ

ไม่เกี่ยวอะไรกับเต๋าเลย

เกิดอะไรขึ้นน่ะ

พื้นดินสั่นไหว

เงียบไปแล้วแฮะ

รุนแรงมาก แต่ว่าอยู่ไกลออกไป

จับสัมผัสไม่ได้ด้วย

อาชญากรทั้งหมดจะต้องถูกประหารในทันที

ท่านยามาดะ อาซาเอมอน ชูเก็น มอบหมายอำนาจให้เราลงมือได้เลย

เช่นเดียวกัน ผู้ที่ปกป้องอาชญากร

ผู้ที่ทำให้ชื่อของอาซาเอมอนต้องแปดเปื้อน…

พวกเราจะสังหารทิ้งให้หมด

พวกหน้าใหม่จากอิวะงาคุเระ

มาแล้วสินะ

กาบิมารุ

จงบั่นหัวทุกคนที่ไม่ใช่ยามาดะ อาซาเอมอนทันที

อนุญาตให้ตัดสินใจสังหารเองได้เลย

พวกเราเองก็ไปกันด้วย

- ค่ะ - ครับ

พวกหนุ่มสาวนี่คนละเรื่องเลยแฮะ

งั้นข้าขออยู่เป็นกองหลังที่นี่แล้วกัน

อ้าว สายตาเจ้าดูจะเคลือบแคลงข้านะ

คิดว่าข้าโกหกเพราะอยากอู้หรือไง

พวกเจ้าเองก็ขี้โกหกเหมือนกันแหละน่า

แสร้งทำเป็นเชื่อฟังทางการ

ข้าไม่รู้หรอกนะว่าเจ้ามีแผนการอะไร

นาม “กาบิมารุ” คือสัญลักษณ์ของอิวะงาคุเระ

สังหารเจ้าคนทรยศนั่นซะ ชิจา ไม่สิ ผู้สืบทอดนามกาบิมารุคนถัดไป

จงสังหารเจ้าคนก่อน แล้วขึ้นเป็นกาบิมารุคนใหม่ซะ

นำสัญลักษณ์แห่งความหวาดกลัว กลับคืนสู่หมู่บ้านของเรา

วางใจเถอะ ท่านซามูไรผู้หลักแหลม

เป้าหมายโดยรวมของเราคือสิ่งเดียวกัน

อ้อ งั้นเหรอ

ตามที่ท่านชูเก็นสั่ง เราจะไม่ทำร้ายศิษย์

จากตระกูลยามาดะ เว้นแต่ผู้นั้นจะเป็นผู้ทรยศ

เราจะช่วยปกป้องพวกเขาเอง

เป้าหมายของพวกเราก็คือ

สังหารคนอื่นให้สิ้น

ฆ่าทุกคนที่ทำให้ชื่อของยามาดะแปดเปื้อน

ฆ่าทุกคนที่ขวางทางท่านชูเก็น

ฆ่าทุกคนที่ไม่เกรงกลัวหมู่บ้านของเรา

ฆ่าทุกคนที่รู้ความจริง

ฆ่า ฆ่า ฆ่าพวกมันให้หมด

เอาละ ท่าทางเราจะเข้ากันไม่ได้จริงๆ

ถ้าอย่างนั้นก็สู้ๆ ละกันนะ

พูดตามตรง ข้าเองก็รู้สึกแบบเดียวกันนั่นแหละ ท่านซามูไรผู้หลักแหลม

การสังหารถือเป็นเรื่องรอง

ข้ามาเพื่อนำคนผู้นั้นกลับไป ก็เพราะ…

นับตั้งแต่ตอนนั้น

ท่านก็เป็นคนเดียวที่ข้า…

นี่มัน…

เร่งมือเข้า

ริเอ็น เหล่าเท็นเซ็นพ่ายแพ้หมดแล้ว

พิธีละเว้นชีวิตธำรงวิญญาณล้มเหลว

พวกมนุษย์กำลังมา

เราต้องรีบลงมือ

มีผู้ที่เชี่ยวชาญวิชาลอบเร้นด้วย

พวกนั้นเร็วมาก เกินกว่าที่คาดไว้นัก

ช่วยไม่ได้

ทิ้งกำลังคนไว้ที่นี่เท่าที่จำเป็น

โดชิตนอื่นๆ เตรียมสกัดผู้บุกรุก

ปืนใหญ่และอาวุธของป้อมปราการ ทำงานไม่ทันเวลาแน่

นายกองพลาธิการ เตรียมกองทหารม้า และกองกำลังตอบโต้ฉุกเฉินให้พร้อม

นี่จะเป็นสงครามเต็มรูปแบบ

ไม่ต้องสนใจผลลัพธ์หรือความสูญเสีย

แค่ยื้อเวลาได้ก็เพียงพอแล้ว

อีกไม่นาน ทุกอย่างก็จะกลับเป็นปกติ

ไปกันเลย

เกะกะโว้ย

นุรุไก

นุรุไก ฝ่าไปแล้วมุ่งไปที่ประตูกันน้ำ

อาจารย์ ทางนี้ ข้ามองเห็นในความมืดได้

เอ๊ะ ได้เหรอ

อือ

ข้าไม่ได้พูดเล่นนะ

มาถึงขั้นนี้ คิดว่าข้าจะเสร็จพวกกระจอกหรือไง

อย่าไปเสียแรงกับมันทุกคนนะ

นี่มันรบกันเต็มรูปแบบแล้ว

ข้ารู้น่า

เจ้าพี่น้องโจร พวกเจ้าเองก็รีบหนีซะ

อย่ามาสั่งพี่ข้านะ

เจ้านั่นตั้งใจจะอาศัยความวุ่นวาย ลอบออกไปจากเกาะ

ข้าน่ะรู้จักสงครามดี

สงครามไม่เหมือนการต่อสู้หรอกนะ

มันไม่ใช่การทดสอบความแข็งแกร่งเลยสักนิด

จะรอดหรือตายขึ้นอยู่กับดวงล้วนๆ

ไม่ได้น่าสนใจ และไม่มีอะไรน่าภาคภูมิเลยแม้แต่น้อย

สงครามก็แค่ขยะดีๆ นั่นแหละ

ผู้ที่รอดจากสงครามก็คือพวกที่หนี

หรือไม่ก็พวกที่สั่งให้ลูกน้องไปสู้

หรือไม่ก็พวกปีศาจที่เหนือมนุษย์

ท่านชูเก็น ทหารม้าค่ะ ท่านชูเก็นคะ

ท่านเอเซ็น

ทุกคน

อย่าเล็งแค่ที่หัว เล็งที่จุดกลางลำตัวด้วย

สะ สุดยอดไปเลย

เคยผ่านสงครามมาก่อนเหรอ

นี่ไม่ใช่สงคราม มันคือการประหาร

การกวาดล้างกบฏ ที่กล้าแข็งข้อต่อเพชฌฆาตของทางการ

ตัดทางหนีแล้วฆ่าพวกมันอย่าให้เหลือ

จับสัมผัสไม่ได้เลย

พวกเจ้าเป็นใคร

มีเรือหลายลำน่าดูเลยนี่ จะไปไหนกันเหรอ

ข้าไม่คิดจะยุ่งอะไรกับเจ้าหรอก

แต่หากข้ามารออยู่ที่นี่ คนผู้นั้นก็จะต้อง…

นี่พวกเจ้าคือ

ที่เรียกกันว่านินจาในญี่ปุ่นใช่ไหม

หืม ช่างเถอะ ฆ่าพวกมันซะ

อยากเห็นวิชานินจาหรือเปล่า

วิชานินจา บัญชาแห่งไฟ

เหลือเรือไว้ลำเดียวพอ ที่เหลือเผาทิ้งซะ

ส่วนเจ้าหมอนี่ ข้าจะจัดการเอง

ข้ามองเห็นแล้ว เต๋าของศัตรู การเคลื่อนไหวของพวกมัน

เทียบกับท่านเท็นเซ็นแล้ว ข้ามีโอกาสชนะ

มีพวกนินจา โดชิ แล้วก็ฝ่ายเรา

ดูเหมือนการต่อสู้สามฝ่าย แต่พวกโดชิไม่จู่โจมท่านเม

พวกนินจาก็ไม่จู่โจมข้าเหมือนกัน

ต่างฝ่ายคงได้รับคำสั่งมาอย่างเคร่งครัด

หากใช้ประโยชน์จากช่องโหว่นี้ เราฝ่าไปได้แน่

ม้าเหรอ

ไงจ๊ะ

ท่านยูซุริฮะ

อือ พอดีข้าต้องเปลี่ยนชุดน่ะ

แต่ตำหนักของรันดันมีแต่ชุดลัทธิเต๋า

เลยเสียเวลาเลือกอยู่นานเลย

อันที่จริงข้าแค่รอให้ตัวเองฟื้นตัวแหละ

คิดถึงข้าไหม

คิดถึงสิ

ทะ ท่านยูซุริฮะ

ต้องจัดการให้ตายสนิทสิ

แต่พวกนั้นเป็นคนของทางการนะ

ไร้เดียงสาจริงๆ เลย

ผิดกับกาบิ ซางิรินนี่ขี้ใจอ่อนจริงๆ

ไม่ดีเลยนะ

ข้าตรวจตรามาตามทาง

สถานการณ์แย่สุดๆ เลยละ

นินจาอิวะงาคุเระพร้อมอาวุธกับพวกโดชิ

มาจากทางทิศประตูกันน้ำ

น่าจะปิดทางออกไว้หมดแล้วด้วย

รบรากันไปทั่วตำหนักเลยละ

ไม่จริงน่า

หากพวกนั้นเป็นกำลังเสริมจากทางการ

เราอาจจะพอโน้มน้าวได้นะ

ไร้เดียงสาอีกแล้ว จิตสังหารแรงขนาดนั้นไม่ไหวหรอก

อย่างน้อยที่สุดก็ไม่ยอมเจรจากับอาชญากรแน่ๆ

แบบนั้นไม่ได้ เราต้องรอดกลับไปด้วยกันสิ

ต๊าย น่ารักซะไม่มี

ข้าชอบเจ้าตรงนี้นี่แหละ

แต่สิ่งที่เราต้องทำก็ยังไม่เปลี่ยนนะ

ทุกคนแค่ต้องทำตาม เป้าหมายดั้งเดิมของตัวเองให้สำเร็จโดยเร็วที่สุด

นั่นแหละทางที่ดีที่สุด มีแค่ทางเดียวเท่านั้น

ตำหนักหลักไปทางไหนกันแน่

แยกกันไปหาอาจจะเร็วกว่านะ

จริงด้วย ดูเหมือนยาอมตะ จะถูกย้ายไปที่ประตูกันน้ำแล้วเหมือนกัน

ถ้าเป้าหมายไปรวมกันอยู่ที่เดียวก็ยิ่งง่ายเลย

แต่ว่า

ท่านเมจะไปกับพวกเรา แล้วลองโน้มน้าวริเอ็นดูไหม

ซางิริจัง

ท่านอิสุซุ

โล่งอกไปที

ยังมีชีวิตอยู่สินะ ซางิริจัง

เอ๊ะ

นั่นยูซุริฮะแห่งเคชูเหรอ

นี่ทั้งสองคนฆ่าพวกท่านนินจางั้นเหรอ

เปล่า คือว่า… มันมีเหตุผลอยู่

เกิดอะไรขึ้นหลายๆ อย่าง เราเลยร่วมมือกับเหล่าอาชญากร

ยูซุริฮะแห่งเคชู

มีความผิดฐาน ลอบเข้าปราสาทซากิวะและลงมือสังหาร

และอาชญากรรมอื่นอีกมากมาย มีการตัดสินโทษประหารแล้ว

นางพรากชีวิตผู้คนไปมากมาย

ผู้ที่นางสังหารและครอบครัวของคนเหล่านั้น

อย่าหลงกลนางนะ ซางิริจัง

นางเป็นคนโฉดชั่ว

นุรุไกเหรอ ชื่อแปลกชะมัด

“ชนเผ่าที่แข็งข้อต่อการปราบปราม”

“สร้างความวุ่นวายในยุคแห่งความสงบสุข”

อ่าฮะ

สรุปก็แค่คนชั่วที่แข็งข้อต่อท่านโชกุนสินะ

“อะซา โจเบแห่งอิโยะ จอมวายร้าย”

“สังหาร ปล้นชิง ทำร้าย ขู่กรรโชก…”

โอ๊ย น่าปวดหัวชะมัด ไม่เบาเลยนี่ พี่ชาย

ประหารร้อยครั้งยังไม่พอเลย โฉดน่าดูเลยนะเนี่ย

จะว่าไป โทมะคุง

ข้าละสงสัยตั้งแต่เจ้าเข้ามาเป็นศิษย์แล้ว

หรือว่าบางทีแล้วเจ้าจะเป็น…

เราตัดสินใจแล้วว่า จะไม่ลงโทษเพียงแต่อาชญากร

เพื่อเหล่าอาซาเอมอนที่ต้องตายไป…

เพื่อเกียรติของเขา

เราจะประหารสัตว์ประหลาดบนเกาะนี้

และผู้ที่ปกป้องพวกมัน…

แม้ผู้นั้นจะเป็นอาซาเอมอนก็ตาม

เพราะงั้นขอร้องละ ซางิริจัง อย่ายุ่งกับนางเลย

มาหาข้าเถอะ

พอเส้นทางปลอดภัยแล้ว เราค่อยกลับไปตามเจ้าสองพี่น้องนั่น

จริงจังเหลือเกินนะ ช่างหัวพวกนั้นไปเถอะ

ไม่ได้ เราต้องกลับไปตามพวกนั้น

เจ้าคือทามิยะ กันเท็ตไซใช่ไหม

ดูหมิ่นท่านไดเมียว ใช้กำลังประทุษร้ายในหลายภูมิภาค

อาชญากรโฉดชั่วที่ก่อคดีใหญ่มานับไม่ถ้วน

ขนลุกเลยวุ้ย

ชูคุง

ไม่ว่าจะมีขวากหนามใดรออยู่

ไม่ว่าหนทางข้างหน้า จะต้องโชกไปด้วยเลือดถึงเพียงไหน

เพื่อเจ้าแล้ว ข้าจะรอดชีวิตกลับไปให้ได้

ไม่ว่าจะต้องเผชิญกับนรกขุมใดก็ตาม