Original subtitles

25 kilometrów od epicentrum.

Numer 21.

Dwa.

Trzy.

Dokąd, kierowco?

- Nie jestem twoim kierowcą. - Co się dzieje?

Cztery.

To porwanie, prawda?

- Kto cię przysłał? - Zamknij się.

Panie Harlan, zawsze z przyjemnością.

- Czy my się już znamy? - Jestem Aclima, to jest Karl.

Nie mów mu, jak się nazywam.

Do dzieła.

Pospieszcie się.

W porządku, ale robi mi się niedobrze.

- Chcesz trochę wody? - Proszę.

Pospiesz się, kochanie.

Wymień cechy i kwalifikacje.

Niezależny dziennikarz, singiel

i w poszukiwaniu miłości.

Fizycznie wygląda jak on.

EEG, EKG, grafologia, skanowanie tęczówki oka...

Astronomia, astrologia.

Jesteś tym, kim myślimy, że jesteś.

A ja, co o was wiem?

Masz twarz policjanta.

Jesteś trudniejszy do rozszyfrowania.

Czy to Chanel?

To nie są perfumy, ale odświeżacz powietrza.

- Akademia, szkolenie techniczne... - Jedna rzecz.

Z jego ogólnego nastawienia...

Oczywiście.

Czy to jest urok w pańskim świecie, panie Harlan?

Wygląda na to, że został otruty.

- Nie miałeś z tym nic wspólnego? - Nie tym razem.

Metale ciężkie, używam opiatów.

Mamy jeszcze dwie minuty,

portal zacznie się zamykać.

Ma krwotok z nosa.

Za dużo wielkich słów.

Jest nie do zniesienia, pracuje z ludźmi?

Kiedy byłem młody.

Gdzie jestem?

Przybył do domu.

Jesteś jego szefem: były policjant i naukowiec.

On nie jest moim szefem.

Tak, są.

Nie jestem byłym policjantem.

Proszę, panie Harlan.

Żadnych narkotyków, alkoholu, wymuszeń lub porwań.

Odbiór.

To nie porwanie, to wszystko...

zbyt formalne.

Ma przenikliwość dziennikarza.

Pracuję dla Chambersa, Anton Chambers.

Chambers?

Prosimy o wypełnienie tego pola.

Żadnego bazgrania.

Użyj Underwood.

Czy stoi za tym Anton Chambers?

To jest twój dom, prawda?

Zderzacz mózgów,

Projekt naukowy Antona.

Nie nazywamy tego w ten sposób.

Zderzacz mózgowy.

Wywiad nr 85.

Nie nazywam tego w ten sposób.

Aclima Benton.

Nadali mu przydomek zderzacz mózgów, ponieważ...

jest to, co to zrobiło z umysłami ludzi.

Został zaprojektowany, aby połączyć każdą część jego istoty,

aby ponownie wyposażyć i odbudować od podstaw.

Ale...

wczesne wersje House stwarzały problemy.

Były obrażenia...

bardzo poważne.

Zawsze z zegarkiem.

Działamy zgodnie z harmonogramem.

Chambers jest wielkim strzelcem.

Tak, wiem, kim on jest.

Oligarcha technologiczny, który zaginął dwa lata temu w wypadku.

Czy powinniśmy powiedzieć eksplozja?

Wybuch?

Znam go, odkąd był miliarderem i bawił się kryptowalutami.

Następnie rozwinął bardziej ezoteryczne zainteresowania.

Musiał czerpać źródła energii z innego wymiaru.

Trudna sprawa.

Wiedziałem, że wybuchnie mu to w twarz.

Kto ją pobił?

Kruche naczynia włosowate, czasami pęknięte.

To kłamstwo.

Wiesz, skąd to wiem?

Oświeć mnie.

Nie jest to przekonujące.

Można to rozpoznać po oczach,

są zwierciadłem duszy.

Używaj okularów przeciwsłonecznych, jeśli chcesz kłamać.

Fascynujące.

Nigdy nie nauczyłem się kłamać.

Jeśli jest to przestępstwo,

zgłoś mnie.

Czy musiał mnie odurzyć?

To jest procedura.

Ważne jest, aby nie miał bagażu.

Nie mam bagażu, bo wyciągnął mnie z łóżka.

Bagaż z przeszłości, kontekst.

Jest niejasny.

Oto jego trasa.

Formularz zamówienia.

Wszystko jest w porządku.

To jest rozkaz, panie Sessler.

Witamy w Domu, mamy mało czasu.

Nie wymawiaj mojego imienia przy nim.

Po zakończeniu procesu pamięć ulega samozniszczeniu.

Wiem, kim jesteś.

Nie martw się, teraz pamiętam.

Powiedziała ci dwa razy.

Nie, ponieważ masz twarz Sessler.

Jak to możliwe?

Żart.

Widziałem cię w zeszłym tygodniu.

Trochę mnie śledziłeś.

Mam twoje zdjęcie.

Wyszukiwanie obrazów byłych członków policji

w sąsiednich miastach w ciągu ostatnich dziesięciu lat.

Sessler K.

Zajęło mi to pięć minut.

Wow.

Karl, prawda?

Byłeś w wojsku.

Żandarmeria wojskowa, następnie w policji i wreszcie w sektorze prywatnym.

Sprytne, jak na szpiega.

Dziwne, że twoje kwalifikacje są naukowe.

Nie sądziłem, że studiowałeś fizykę kwantową.

Nie ma czasu, chodźmy.

Może nie jesteś tak mądry jak ci się wydaje.

Dlaczego to dziwne, że ktoś taki jak ja powinien być zaangażowany w poważną naukę?

Być może można być dwiema rzeczami jednocześnie.

Z tego co wiem, trudno, żeby były jednym i tym samym.

Wywiad nr 106.

Flirtujesz z Aclimą?

Corey Harlan.

Dobrze, że tak to nazywa.

Myślałem, że jestem szarmancki.

Ale po namyśle okazało się, że miała rację.

Byłem nie do zniesienia.

Nie wiedziałem, jak inaczej to zrobić.

Czy to będzie jak podróże Antona na Marsa, gdzie pasażerowie wysadzają się w powietrze?

Jego firma została uniewinniona.

Ulga dla rodzin ofiar.

Jakby podróż na Marsa była podróżą autobusem.

Nigdy nie zaszliśmy tak daleko międzywymiarowo.

Międzywymiarowo?

Zawsze,

w czasie i przestrzeni.

Ale...

- Pomiędzy rozmiarami? - Oczywiście.

To nowa granica.

Gdzie tak naprawdę jesteśmy?

Czy jestem w łóżku, podłączony do komputera?

To wszystko konstrukt, prawda?

Nie.

Jest to całkiem realne.

Masz wygląd, który mnie nie przekonuje.

Jak to możliwe?

Coś tu jest nie tak.

Nie poznaję cię, ale wyglądasz znajomo.

Nie wiem, jak to odebrać.

- Mam deja vu. - Tak.

Myślę, że też go mam.

Już tam byłem.

Już tam byłem.

Jest w szoku, pomóż mi.

Już tam byłem.

Już tam byłem.

Już tam byłem.

Proszę, żadnych więcej narkotyków.

Koniec z narkotykami.

Chcemy panu pomóc, panie Harlan.

Pozwól mi robić wszystko na trzeźwo.

Częściowo.

W porządku, uspokoił się?

To było jak skrzyżowanie:

atak lub ucieczka.

Atmosfera w pokoju była elektryczna.

I śmierdziało

spalonych kabli.

Poza tym, Sessler mnie odurzył,

oprócz trucizny która rozprzestrzeniała się po moim ciele

o którym wtedy nic nie wiedziałem.

Czułem się kiepsko.

Byłem zażenowany.

Miałem wyraźne wrażenie że znam ich oboje,

ale nie mogłem dotrzeć do sedna sprawy.

Jak zobaczenie aktora na ulicy:

Myślisz, że go znasz, ale tak nie jest.

Przepraszam.

To było jak narastająca panika.

Oto jego trasa.

Lepiej niech to przeczyta.

Plan podróży,

faza orientacji,

sesje, koniec.

Czy byłby on dostosowany do moich potrzeb?

Nie jest to tak naprawdę specyficzne.

Co to jest?

Pojawiają się znikąd, generuje je Izba.

Kieruj się instynktem.

Genialne.

OK, już idę.

Do zobaczenia, Aclima.

Powodzenia, panie Harlan.

Do zobaczenia, płaska stopo.

Sympatyczny.

Ostatecznie nic nie będziesz pamiętać.

Odpierdol się.

Wybacz mu.

Co Sessler miał na myśli?

Częścią tego doświadczenia są wspomnienia

które lepiej wyeliminować.

Czy zapomnę o wszystkim?

Nie wszystko,

zachowasz przydatne części

i będzie coraz lepiej za każdym razem, gdy tu wrócisz.

Świetnie, więc...

Nie pamiętam, jak się tam dostałem,

Nie wiem, dlaczego tu jestem,

Nic z tego nie zapamiętam.

Czekaj.

Czy już tam byłem?

Nie sądzę.

Czy pamiętałbyś, gdybyś tam był?

W Izbie pomagamy ludziom.

Istnieją pokoje zapewniające przestrzeń.

Już tam byłem, prawda?

Jeśli tak, to nie wiem.

A gdybym wiedział, nie powiedziałbym ci.

Wszystko w porządku?

Czujesz zapach przypalonego chleba?

- Migdały? - Nie.

Zawroty głowy lub nudności?

Nie, ja...

Jestem reporterem.

Piszę artykuł.

Dlatego tu jestem.

Jestem opłacany przez mojego wydawcę, Jericho House Press Group.

JHPG.

Jestem tutaj, aby...

Pisanie?

Element promocyjny, reklamowy.

Jest mi winien przysługę Freddy Bishop, właściciel.

Miałem mały problem w pracy.

Guadalcanal.

To było straszne.

PTSD.

Myślę, że to jego sposób na...

Tak powiedział Anton.

Naprawdę?

- Więc rozmawiałeś z nim? - Przez wewnętrzny e-mail.

Anton powiedział abyśmy zachowywali się jak najlepiej

ponieważ wielokrotnie nagradzany wielokrotnie nagradzany reporter.

Reporter, który potrzebował opieki,

napisać artykuł który zrehabilituje House'a.

Wtedy będą wiedzieć, że jest to bezpieczne.

Dość o wypadkach.

Zobaczymy.

Wszystko jest zorganizowane.

W końcu nam się udało, prawda?

Musimy być ostrożni.

Szpiedzy.

Na pewno nie ja.

Jestem Corey Harlan, dziennikarz śledczy, Figero Pravda.

To mój podpis.

Kolejny gość.

Tak, odchodzi.

W pośpiechu.

Nie mogę o tym mówić.

Istnieje klauzula poufności.

Weź tabletki i obejrzyj wideo, proszę.

Wszystko w dół.

Jak długo tu pracujesz?

Ja, przez długi czas.

Wideo wprowadzające

zaprezentowany przez Aclima Benton.

- Jestem Aclima Benton, twój przewodnik. - To ty.

Dom jest skoordynowany w wielowymiarowej konstrukcji

znany jako Bulk Brane.

Jak, czyj mózg?

Nie, Brane,

jak "żuraw", ale z literą B.

To będzie mylące, są to trudne koncepcje.

Tak, i jestem dwa razy bardziej naćpany.

Pomysł polega na tym, że widoczne trójwymiarowy...

o nazwie Bulk,

a nawet nadprzestrzeni.

Nie, panie Harlan, to nie jest rzeczywistość wirtualna.

Czy powinienem też je wziąć?

Słuchaj tego, co mówię, to ważne.

Jeśli nigdy nie brałeś udziału,

Jak możesz być moim przewodnikiem?

Masz rację.

Ja nie, ale ona tak.

Powodując efekty, których nie znaleziono w standardowych modelach kosmologicznych.

Może gdybym usiadł...

The House to doświadczenie edukacyjne oparte na opowiadaniu historii

w którym gospodarz, czyli pan, panie Harlan,

jest prowadzony przez system przez serię scenariuszy,

przeskakując z jednego pokoju wymiarowego do innego.

Otrzymasz wezwanie do przygody

które nadejdą w formie wiadomości, marzenia

oraz spotkanie z mentorem lub przewodnikiem:

ja, Aclima.

Proszę, panie Harlan.

Dokąd zmierzamy?

Mam złe wieści.

Czy jest ich więcej?

Zostałeś otruty.

Mówiąc metaforycznie?

- Nie, dosłownie. - Z czym?

Metale ciężkie wstrzyknięte do żyły.

W rzeczywistości jest mi niedobrze.

W ciągu kilku chwil induktor zacznie w pełni działać.

Czy to jest system narracji?

Nie, wszystko jest zepsute.

Nie mamy zbyt wiele czasu.

- OK. - Jesteś tu, by nam pomóc.

- Naprawdę? - Anton Chambers skontaktował się z tobą,

jego drogi przyjaciel, aby nam pomóc.

Co do wstrzykniętej trucizny, tylko Anton może ci pomóc.

Ma 12 godzin, quid pro quo.

Ona ratuje jego, on ratuje ją.

Taka jest umowa.

Jak to zapisać?

Nie ma czasu.

Czy akceptujesz umowę?

Akceptuję.

Pokój 1.

Wyślij zrzeczenie się na podany adres e-mail.

Obowiązek nieujawniania informacji.

Słuchając tego powiadomienia akceptujesz warunki i postanowienia

wskazany w rozporządzeniu przedstawionym na końcu transmisji.

Czy to Chanel?

Pokój 1

Naruszenie wymiarów.

Wykryto rozszerzenie Bulk Brane.

Nie ruszaj się.

Zidentyfikuj się, ruszaj.

Mów szybko.

To ja, Harlan.

Corey Harlan.

Co ty tu robisz, Harlan?

Szukam Antona Chambersa.

Powodzenia, bo Chambers nie żyje.

Co się z nim stało?

Okłamali mnie, powiedzieli że była to seria pokoi.

Zawsze kłamią, powiedzieli mi że wrócę za tydzień.

Minęły trzy pieprzone lata.

No dalej, pospiesz się, daj mi te pieprzone papiery.

- W porządku. - Szybko.

Harlan.

IC potwierdza nazwę, Wiem, że to nie jest dowód.

Co z nim zrobimy?

Przyjąłem.

Chodźmy.

Przesunięcie.

- No dalej, pospiesz się. - W porządku.

Wkrótce.

Szybko, szybko.

Nie mamy całego dnia, do cholery.

Przesunięcie.

Dzieło twojego przyjaciela Antona Chambersa.

Jesteś chory?

Jesteś chory? Nie możesz się tu zatrzymać.

Anton nie żyje, tak?

Od miesięcy nikt się do niego nie odezwał,

z wyjątkiem jego żołnierzy którzy nas bombardują.

Czy to wszystko prawda?

Jasna cholera, oczywiście, że tak.

Co z ciebie za pieprzony bachor? Pospiesz się.

Pociąg na peronie 1 przejedzie wszystkie przystanki do stacji końcowej,

przechodząc przez Dolinę Krzyku.

Nie czerpię z tego żadnej przyjemności.

Słyszysz je?

Można się do tego przyzwyczaić.

CENTRALA

Jesteśmy na końcu linii, pasażerowie proszeni są o opuszczenie pokładu.

Chodźmy.

Poznaję cię.

Nie sądzę.

Koniec biegu.

Karl.

To ja.

Harlan.

Znasz mnie.

Jesteś...

Czy to ty?

Harlan.

Zastrzeliłeś żołnierza.

Rozpoznał mnie, chciał ze mną rozmawiać, wiedział kim jestem.

Nie myślimy o tym niefortunnym incydencie.

Przejdźmy dalej.

Zabiłeś go.

To było...

Zabiłem go.

Czy jest jakiś problem, Harlan?

Robimy to, co jest konieczne aby przetrwać.

Chciał cię zabić.

Będziesz musiał obrać.

Peel?

To nie moja wina jeśli pochodzisz z uprzywilejowanej rzeczywistości

gdzie nie jest to codziennością.

Czy jesteś Aclima z filmu?

Jestem Aclimą z filmu, a raczej byłem.

Zaniemówiłem.

- Chyba sobie ze mnie żartujesz. - Mówię poważnie.

Każdy ci to powie.

Nie, moja droga, nie.

Witamy w domu.

Udało ci się.

Dlaczego to zrobiłeś?

Czy czujesz się chory?

Tak, wyglądam jak cholera.

Jesteśmy na misji, prawda?

Znajdź Antona Chambersa i zafunduj sobie terapię.

Jesteś taki stanowczy.

Jaka inicjatywa, szukamy Antona.

Żołnierz powiedział, że nie żyje.

On nie jest martwy, ukrywa się przed swoimi wrogami.

Wygląda jak posterunek policji.

Wziąłem jedną.

Przykro mi, jesteś aresztowany.

Za co?

W porządku, chodźmy.

Aresztowany za co?

Uspokój się, chcę ci tylko zadać kilka pytań.

Kim on jest?

Wygląda jak Harlan.

To się okaże.

Badanie krwi?

- Jeszcze nie. - Jestem Harlan.

- Gdzie go znalazłeś? - Koniec linii.

Żołnierz rebeliantów chciał go zabić.

Frontu Ludowego Sesslera?

- Po mundurze powiedziałbym, że tak. - Sprzedałeś mnie?

Za co?

Wyświadczył ci przysługę.

Nie możesz wędrować po pustkowiach.

Zobaczymy, czy jesteś tym, za kogo się podajesz czy jesteś szpiegiem.

Nie podoba mi się ten pomysł.

Wszystko zależy od stopnia współpracy.

Aclima,

powinieneś być moim przewodnikiem.

Przywiozłem cię tutaj, prawda?

Okoliczności się zmieniają.

Przepraszam, kochanie, Nic na to nie poradzę.

Nie bądź dla niej surowy.

Wykonuje swoją pracę.

Pokój 1.

Karl Sessler.

To ja, Harlan.

Pracowałem z prawdziwym Harlanem jakiś czas temu.

I myślisz, że to nie ja?

Ludzie tacy jak ty przychodzą często.

Czy wyglądają jak ja?

Są identyczne jak ty.

Jestem reporterem wysłanym, by zdać relację z Izby.

Wszyscy tak mówią.

Nie jest to prawdą.

Gdzie jest Anton...

Zadaję pytania.

Jasne?

Cóż, bądźmy poważni.

Dzięki temu powiem wszystko.

O to właśnie chodzi.

Dosłownie wszystko.

Przepraszam, nie chcę widzieć oczu.

Tutaj.

Jak możesz tu być, być żołnierzem i jednocześnie sierżantem dyżurnym?

Z czasem można się do tego przyzwyczaić.

Sessler, Aclima, Harlan...

Czy doszło do eksplozji?

Armia Wyzwolenia Aclimy pozdrawia cię.

Jedna chwila.

Daj spokój, Harlan.

Mam dużo na głowie.

Nic nie widzę.

Pospiesz się.

Przepraszam, czy to było bardzo mocne?

Tak, bardzo silny.

Więc ratujesz mnie, sprzedajesz mnie

a potem znów mnie uratujesz.

To musi być irytujące.

Czy uważasz to za poniżające?

Jestem po prostu zdezorientowany.

Potrzebowałem cię, żeby dostać się na posterunek policji.

Byłeś przynętą.

Myślisz, że jestem tym, za kogo się podaję?

Nie wiem.

Wysyłają wielu szpiegów Harlana na wrzosowiska, by zwabić rebeliantów.

Zawsze mamy nadzieję że wyślą właściwą.

Czy jesteś buntownikiem?

Armii Wyzwolenia Aclimy.

Tak, są w ELA.

Myślisz, że mogę być szpiegiem?

Zazwyczaj nie torturują swoich własnych.

Jest to punkt na twoją korzyść.

Więc?

Na razie ufam.

Co nie znaczy, że cię nie zastrzelę.

jeśli zrobisz coś podejrzanego.

Dziękuję.

Co to jest?

Mamy kłopoty.

To jest policja.

Przejmij kierownicę.

OK.

Jesteś szalony.

Sukinsyn.

Mam je.

Wciąż tam jestem.

Jadę zjazdem południowym.

Nie zgub go.

Nie martw się, damy radę.

Jest w celu.

Pozwolenie na otwarcie ognia?

Helikopter.

Co teraz?

Cóż, otwarty ogień.

Tracę kontrolę.

Jasne.

Nadal tu jesteś?

To jest dom.

To nie jest Izba.

Dom w domu.

Bezpieczny dom.

Dom jest wszędzie wokół nas.

Odbiór.

Niech sprawdzę.

Dostępne wyniki: Corey Harlan.

Co tam jest napisane?

Dobre wieści z krwi.

Tak?

Jesteś jak Harlan.

Fantastycznie.

Wiem to, ponieważ zostałeś otruty.

Kto po nas przyjdzie?

Anton Chambers jest uwięziony w środku.

Front Ludowy Sesslera jest frakcją niejednoznaczną.

Mają dziwne tradycje, nie warto się w nie zagłębiać.

ELA, dla której pracuję szuka prawdziwego Harlana

aby uwolnić Antona i przywrócić Dom z powrotem do jego pierwotnego stanu.

Co?

A co to ma wspólnego ze mną?

Musimy zabrać cię do Antona.

Zostałem otruty.

Mam, nie wiem, 12 godzin?

Powiedziałbym, że mniej.

Czy będzie to długa podróż?

Maksymalnie 90 minut.

Przydałoby się więcej, prawda?

Co za prędkość!

Za 56 minut.

A raczej może się tak wydawać.

Może się to wydawać wiecznością.

Chodź tutaj.

Chcesz papierosa?

Nie...

Wiedziałem.

To straszna przywara, obrzydliwa i niebezpieczna.

Nikt nie powinien palić.

To praktycznie śmierć.

Mam zły wpływ.

Naprawdę źle.

Pomaga mi się uspokoić.

To usuwa mój niepokój.

Dom zawiera wiele wspomnień.

Rodzą się dzieci,

dziadkowie umierają,

Są tacy, którzy próbują począć dzieci...

W każdym pokoju?

Oczywiście.

Ściany są cienkie, emocjonalnie.

To był dom Antona jako dziecka.

Chciał, aby odzwierciedlał ją.

Jest to łódź ratunkowa, w razie wypadków.

Jest on wzorowany na uniwersalnym domu dziecka,

uspokajać.

Dorastałem w mieszkaniu.

Tak.

Anton ma empatię bogatych, Wyobrażam sobie.

Więc,

ta narracja jest historią człowieka o człowieku.

Jak zawsze, tak.

Powinniśmy współpracować.

Nasza dwójka.

Zaczynam cię lubić, Harlan.

Jesteś dobrym chłopcem.

Nikt nigdy mi tego nie powiedział.

Nie?

Wydaje mi się to oczywiste: potrzebujemy siebie nawzajem.

Po wielkiej eksplozji, uratowałem Antona.

- O czym ty mówisz? - O eksplozji.

Tak to się wszystko zaczęło.

To jest znany świat wewnątrz Domu.

Dostałem to od Carmel Sefer, pustelnika z wydm,

inżyniera, który był zaangażowany w eksplozji.

Grałem w nią w szkole.

Wybierz kolor.

Czarny.

N-E-R-O.

Wybierz numer.

Dziewięć.

Przytrzymaj go w ten sposób.

Zabawa pozwala nam na dotarcie do podświadomości

i kierować się nim.

Tylko Ty możesz sprawić, że to zadziała.

Dlaczego ja?

Przypuszczam, że jesteś wyjątkowy.

Nie wiem, dlaczego jest to tak skonfigurowane.

Bez wątpienia męska rzecz.

Więc...

doprowadzi nas do Antona?

Nie, w kierunku Carmel Sefer,

który zabierze nas do Antona i pomoże z trucizną.

Są tutaj, próbując wejść z innego wymiaru.

Podążaj za mną.

Jak?

Pokój gościnny.

Jesteś agentem nieruchomości wielowymiarowy.

Dlaczego brakuje mebli?

Czasami są, czasami nie.

Zamknij się, słyszę ich.

Ile ich jest?

Proszę, pozwól mi się skoncentrować, spojrzeć poza przestrzeń wymiarową.

O Boże.

Znaleźli nas ponownie, bardzo szybko.

Śledź metale w swoim ciele.

Przy okazji, wciąż czuję się jak wrak.

- W porządku. - Proszę.

Możemy tu zostać na chwilę?

Witaj w tym pokoju.

Anton.

- To nie Anton. - Anton, to ja, Harlan.

Co mogę powiedzieć o tym pokoju?

Jest to sztuczna inteligencja ze starej wersji systemu.

Pokój ma format kieszonkowy

między X1333,5 a X1444,0 terabajtów herców.

Jak widać, jest ona inspirowana sypialnią z 38 Bathland Street,

Dom z dzieciństwa Antona Chambersa.

Czy on nas widzi?

Wiem, że tam jesteś.

Zadaj mi pytanie.

Gdzie jest Anton Chambers?

Przepraszam, nie mam percepcji poza pokojem.

Mogę ci powiedzieć, kim jest Anton Chambers.

Już wiem, kim jest Anton Chambers.

Jesteś Corey Harlan, przyjaciel Antona Chambersa.

- Tak. - Walczyłeś po Guadalcanal.

Co wiesz na ten temat?

Obwiniałeś go za to, co poszło nie tak, prawda?

Nie, nie mają.

Po eksplozji, obwiniałeś go za wypadek.

Wybuch?

Twoja eksplozja, Aclima?

To nie było moje.

Klimat, powiedz mu.

To nie wina Antona jeśli wszyscy nie żyją.

Umysł.

Nie słuchaj go, Harlan.

Aclima, powiedz mu, że zostaliśmy uwięzieni.

My?

Wszyscy jesteśmy winni.

Nie tylko ja.

Nie tylko Anton.

Musisz nas znaleźć, Harlan.

Musisz zabrać nas z powrotem.

- Zamknij się. - Jak?

Przed zapaścią wymiarową.

Będą podążać za tobą wszędzie.

Jak?

Metale ciężkie we krwi.

Chodźmy.

Mamy czas zanim nas znajdą.

Coś jest nie tak z dokumentami.

Czy źle je wypełniłem?

Nienawidzę formularzy.

Mówi, że jesteś naukowcem, nie dziennikarzem.

Co się zmieniło?

Naprawdę? Jest duża różnica.

Popełniłeś błąd, czy to możliwe?

Istnieje realna możliwość.

Pewność.

Dlaczego miałbyś to robić?

Mam skłonność do samosabotażu.

Nie pamiętam, żebym go wypełniał.

Tak naprawdę chciałem zostać dziennikarzem.

Moi rodzice chcieli, żebym został naukowcem.

Musimy się ruszyć.

Izba wyśle nas przeciwko bezpieczeństwu.

Byłoby to poważne zagrożenie.

Fizycznie?

Najpierw tak, potem gorzej.

Najgorszą karą jest wtopienie się w tkankę masową.

Zniknęlibyśmy na zawsze, jak krzyczące widma w pustce.

Za źle wypełniony formularz?

To przesada.

To poważna sprawa.

Wybierz.

Co wyszło?

2319/3.

Bądź przygotowany.

Za co?

Ruszamy.

Bohater opuszcza znany świat

i przekracza próg nieznanego,

napotykając po drodze w próbach, przeszkodach i wyzwaniach.

Co to za budynek w oddali?

Jest to świątynia w dżungli.

O Boże.

Nawet na pustkowiu

szukamy Carmel Sefer,

pustelnik z wydm.

A Sefer nas poprowadzi?

Tworzenie map to jego praca.

Znajduje się on w budynku,

więc musimy się tam udać.

Nawet gdybyśmy chcieli, nigdy byśmy tam nie dotarli.

- Dlaczego? - To iluzja.

Można go dotknąć,

ale chodzenie nigdy cię tam nie zaprowadzi.

- W przenośni? - Nie, dosłownie.

To podróbka.

Nigdy mnie nie przekonał.

Oczywiście, kochanie.

Wykonany jest z tektury.

Tak, wymuszona perspektywa.

Zdarza się to częściej niż myślisz.

Lepiej się zbieraj, To dwugodzinny spacer.

- Przejdziemy się tam? - Chodźmy.

Tam jest oaza.

Odpocznijmy tam.

- Masz papierosy? - Skończone.

Źle.

Burza piaskowa, są brutalne.

Chwileczkę.

- Zjeżdżaj, Harlan. - Nie mogę cię stracić, Aclima.

Nie, Aclima.

Znajdź Sefer, bądź ostrożny i nie ufaj...

Aclima.

Aclima.

Wyślij zrzeczenie się na podany adres e-mail.

Obowiązek nieujawniania informacji.

Aclima.

Gdzie jesteś?

Aclima.

Aclima.

Aclima.

Zostaw to.

Zostaw go w spokoju.

Odejdź.

Kazałem ci to rzucić.

Daj spokój.

Szybko, chodź.

- Tak to się robi. - Co to było?

Bestia z kamienia.

Musimy się pospieszyć, zanim wróci ze stadem.

Z jednym sobie poradzę, z dziesięcioma nie wiem.

Mieszkasz tutaj?

Czy jesteś osobą poszukującą?

Myślę, że tak.

Jesteś we właściwym miejscu.

Jest tu wiele poszukiwań.

Gdzie jesteśmy?

Na wrzosowiskach.

Jesteśmy w poważnym niebezpieczeństwie.

Nazywam się Carmel, Carmel Sefer.

Sefer.

Pospiesz się, chłopcze, albo obaj zginiemy.

Chłopak? Mam 40 lat.

W wieku 40 lat jesteś dla mnie chłopcem.

Chciałbym mieć 40 lat!

To przychodzi w moim wieku...

i będziesz wiedział.

Posłuchaj,

cieszą się 40, nigdy nie wracają.

Tak, lubię je.

Ciesz się, że je masz.

Są to.

- Jaskinia kupców. - Jest to schronienie dla kupców.

- Skalne bestie nie wchodzą. - Czym one są?

To są szczątki pracowników spalonych w eksplozji.

Ich ciała topiły się w białym żarze.

Po prostu żałosne.

Są to zagubione dusze techników.

Biedne diabły.

Tak.

Ci, którzy umierają w pracy, nie mają spokoju.

Burza potrwa wiele godzin.

Pokaż mi swoją twarz.

Nie widzę wielu ludzi tutaj na wrzosowiskach.

Co powiedzieli ci o mnie rzeźnicy?

Rzeźnicy?

Rzeźnicy umysłów.

Anton Chambers i jego zwolennicy.

Szukam Antona Chambersa.

Wiem.

Czy znasz firmę Aclima?

Byłem z nią.

Tak, Aclima, oczywiście.

Powiedział ci o mnie?

Powiedział mi o eksplozji.

Co za imbecyle.

Wysadzili się w powietrze.

A wraz z nimi wszyscy inni.

Ostrzegłem ich.

Kiedy prawda wyjdzie na jaw, zemszczę się.

Aclima o tym wie.

Czy pracujesz dla Anton Chambers?

Wszyscy pracujemy dla Antona, nawet ty.

Co?

Bohater musi stawić czoła serii prób, przeszkód i wyzwań,

wspomagany przez sojuszników i utrudniani przez wrogów.

Nie zwracaj na to uwagi.

Nie?

To był pomysł Antona: przekształcić to w historię.

Okruchy chleba aby pomóc ci iść naprzód.

Starożytna opowieść wszystkich kultur.

Stara historia.

Bohater o tysiącu twarzy jest również mitem.

Źródło stronniczości.

Kompilatorzy mono-mitu

wybrał tylko historie które były zgodne z modelem.

Wykluczając wszystko co było niewygodne.

To nie jest dobre.

Jestem bardziej z indeksu Aarne-Thompson-Uther.

Jesteś klasycznym Bildungsroman.

Co to jest?

Podróż naiwnego manekina,

ale w pozytywnym sensie.

To miejsce

jest maszyną opowieści.

Anton nie jest głupcem.

Zrozumiał, że nie jesteśmy zainteresowani prawda czy fakty.

Tylko historia ich poszukiwań.

Szukam prawdy.

Wszyscy tak mówią dopóki nie zabraknie im wody w gardłach.

Chcę wiedzieć, co tu się stało.

Mam korzeń...

które pomogą ci zobaczyć drugą stronę,

ale jest to bardzo, bardzo niebezpieczne.

Zróbmy to.

Rozumiem.

Może nie wszystko.

Spójrz tutaj.

Nazwa koloru.

Tak, spójrz.

Czarny.

N-E-R-O

Brawo, idź spać.

Dzień dobry.

Jak ci się spało?

Dobrze.

Wiele marzeń.

To zabawne: są żywe, ale potem zanikają.

Czy to wina pracy?

Jestem zaniepokojony.

Myślę, że tak.

To normalne, że obawiamy się Guadalcanal.

Jest to niebezpieczne.

Dlaczego Anton cię tam wysłał?

Nie zrobiłeś wystarczająco dużo?

Tak jednak nie jest.

Nie chodzi o to, by robić wystarczająco dużo.

Wysyłają cię tam aż do wyczerpania.

Nie podoba mi się to.

Nie lubię Antona, ani tego dziwaka Freddy'ego Bishopa.

Anton jest w porządku.

Ufam im do pewnego stopnia,

ale z przyjaciółmi czasami tak jest.

Mamy dwie różne koncepcje przyjaźni.

Nie chcę, żebyś odchodził.

Rozumiem.

Słyszałeś mnie.

- Ja też nie chcę iść. - Ale i tak jedziesz.

- Tak. - Wbrew naszej woli.

Nie mam wielkiego wyboru.

Pomyśl o tym,

wiesz, że masz wybór, ale wybierasz zniszczenie.

Wszystko będzie dobrze.

Wywiad 63.

Kochałem go.

Aclima Benton.

To była miłość, która zakrada się do ciebie,

brzęczący dźwięk w tle

ciężkie w powietrzu.

Jakby ktoś był

powoli obracając pokrętło, coraz mocniej.

I zdajesz sobie sprawę, że to wszystko, co czujesz.

To przerażające.

Potem się wycofał, myślałam, że znów jestem sobą. znowu sobą,

ale w nocy wciąż to czułem.

Nie byliśmy już dwojgiem ludzi.

Był wśród nas trzeci.

Różniła się od nas, chciała innych rzeczy.

Kiedy odszedł, przez chwilę poczułam się wolna.

Ale potem, stopniowo,

to uczucie zniknęło.

Co by się stało, gdybyś...

upadnie?

Jeśli będą cię torturować?

Myślisz, że byś się poddał?

Nie mam się czemu opierać, więc...

tak, poddałbym się.

Tak, ja też.

Co robisz?

Wstrzyknę ci coś.

Co to jest?

Jeśli się zgubisz...

Mogę cię namierzyć.

Jak mnie namierzyć?

Metale ciężkie pozostawiają ślad widoczny międzywymiarowo.

Międzywymiarowo?

Jak myślisz, gdzie się zgubię?

Nie wiem, czuję, że to właściwa rzecz.

Wydaje się to dziwne.

Jestem naukowcem.

Tak.

Jesteś.

Jestem dziennikarzem.

Wybierz kolor.

Czarny.

- Wybierz liczbę. - Dziewięć.

I-O-A-M-O

Otwórz.

Harlan.

Urocze.

Nie dam się na to nabrać.

Do widzenia.

Nie obchodzi mnie, jak długo to potrwa.

Zadzwoń, jak tylko się pojawią,

ale nie obchodzi mnie to.

Czekaj.

Oddzwonię.

Czego chcesz, Anton?

Mogę wejść?

Co się stało z Harlanem?

Kawa?

Nigdy tu nie byłem.

Odwiedzałeś nas w starej siedzibie.

Tak.

Wyprowadziłeś się.

Nie pamiętam jak.

Głupie, prawda?

Zdarza się to między kolegami i przyjaciółmi.

Sprawy wymykają się spod kontroli.

Gdzie jest Harlan?

Nie wiemy.

Nastąpiła eksplozja.

Pojechaliśmy do szpitala, ale go tam nie było.

Zabrała go lokalna milicja.

Więc, wiesz?

Nie wiemy gdzie.

Straciłeś go.

Tak jak go zgubiłeś, tak go odnajdujesz.

Niezależnie od kosztów.

- Zejdź na dół i znajdź go. - Nasi najlepsi agenci są tutaj.

Wiesz, że nie mogę odejść.

Nikt z nas nie może.

Ani ty, ani ja, ani Sessler.

To twoja wina, Anton, za bardzo się odważyłeś.

Nie wiem, co mógłbym tam zrobić.

Zawsze myślisz o każdej możliwości,

więc kiedy to mówisz,

Wnioskuję, że nie chcesz jechać.

Ponieważ masz lepsze rzeczy do roboty

czy się boisz?

To nie jest w porządku.

Martwię się o Harlana.

Dlatego stawiamy na to, co najlepsze.

Myślimy, że jest z Freddym Bishopem.

Bishop?

Dlaczego on?

Czy on nie jest właścicielem waszej gazety?

Tak, ale Freddy robi też inne rzeczy.

Nie ma nas tam, Anton.

Harlan nie jest dziennikarzem.

On jest poszukiwaczem.

Myślałem, że jesteś miliarderem.

Dlaczego pracujesz dla gazety?

Co...

Co się z nami stało?

Wszyscy się zapisaliśmy.

Co mam zrobić?

Pracujesz na swoim laptopie.

Jesteś naukowcem.

Out.

Out.

Gdzieś na Ziemi, to było pod moim niebem.

Być może była tam noc lub poranek.

Nasza dwójka przeleciała przez przestrzeń na tej skale.

Co widziałeś?

To było prawdziwe.

Inne życie.

Moje życie.

Ale była też Aclima.

Być może

dwie rzeczywistości łączą się.

Prawdy obu, mieszające się.

Wydawało się, że są tam jakieś elementy.

Czy tak to działa?

Rzeczywistość pełna wskazówek by powiedzieć ci, że jest konstruktem?

Ukryte sygnały w kulturze, krzyczące do ciebie, abyś się obudził?

Albo jesteś paranoicznym narcyzem.

Zmiana płaszczyzn.

Witamy na pustyni.

Pa, kochani.

Znalazłeś nas.

Jest burza piaskowa, Jestem zmęczony.

Nie spodziewałem się zobaczyć cię tutaj, młoda damo.

Co w tym złego?

- Jesteś architektem wszystkiego. - Co?

Daj spokój, Carmel, jestem tylko przewodnikiem.

Przyszedłeś po mnie?

Jasne, czemu nie?

Jesteś widokiem, który warto zobaczyć.

Moja droga, nie będziesz miała Harlana.

Nie można jej ufać.

Nie?

Odejdź od niego.

Chcesz tu ze mną zostać, prawda?

Razem szukamy Antona.

Oczywiście, kochanie, oczywiście.

- Za mną, Harlan. - Co?

Spróbuj uwieść samego siebie.

Nie, nie ma.

Chce zostać w tym wrzosowisku i narzekać.

Nie stara się go poprawić.

Nie słuchaj jej, Harlan.

On cię wykorzystuje.

Pamiętasz posterunek policji?

Zwabiłeś ją.

A teraz cofnij się.

Albo strzelam.

Nie, nie będziesz.

Nigdy tego nie robiłem, ale to nie znaczy, że tego nie zrobię.

Kochanie, to do ciebie niepodobne.

Podoba ci się, co?

Widzieć mnie taką żałosną.

- Nie podoba mi się to. - To już się stało.

Zawsze myślę że to się skończy inaczej,

ale zawsze wygląda to tak.

Myślę, że to musi być jakiś wzór.

Cóż, chodźmy.

Wstydź się, Carmel, powinieneś go oświecić.

Nie ma wyjścia.

Próbowałem.

Przemierzasz pustynię i dżunglę.

Jest to obwód zamknięty.

Następnie,

Jak narysowałeś mapę?

To nie jest mapa, to jest plan.

Podejmiemy ryzyko.

Witaj, Carmel.

Carmel strzela bzdury, ale czasami jest w tym prawda.

Wyślij zrzeczenie się na podany adres e-mail.

Obowiązek nieujawniania informacji.

Słuchając tego powiadomienia akceptujesz warunki i postanowienia

wskazany w rozporządzeniu przedstawionym na końcu transmisji.

- To kula u nogi. - Carmel?

Podobało mi się.

Oczywiście.

Czy był pracownikiem, który zginął w eksplozji?

Był inżynierem, kłócił się z Chambersem.

Próbował sabotować działania Izby.

Rezultatem jest pustynia.

Czy mógłbyś nam pomóc?

Być może.

A więc udało się.

Nie z twojego powodu.

Powinieneś posłuchać mnie od czasu do czasu, może się czegoś nauczysz.

Co masz na myśli?

Wycelowałeś we mnie broń.

To była próba.

Ukryj swoje kłamstwa w zagadkach.

Co?

To twoja wina, że to zdrowie istnieje.

Teraz to oczywiście moja wina.

Dlaczego starzy ludzie są tacy?

Kto wie?

W moim przypadku było to naturalne.

Kiedyś byłem młody,

potem starość mnie zmieniła jeden dzień po drugim.

Nie ma czasu.

Czy możesz nam powiedzieć, gdzie jest Anton Chambers?

Dlaczego uważasz, że to wiem?

Dlaczego?

Teraz jesteśmy kwita.

Przejdź od razu do rzeczy.

Nie rozmawia, ma mało czasu.

Zatrucie.

Tak, zatrucie.

To nie moja wina.

Czy to nie była Aclima?

Czy to ty?

Nie ja, ale naukowiec Aclima.

Naukowiec Aclima?

To nie była Aclima z marzeń, ta, którą poślubiłem?

Liderem jest naukowiec Aclima, ten z Guadalcanal.

Rozumiem, to dobra wiadomość.

Nikt nigdy nie zaszedł tak daleko.

Mam coś dla ciebie, Harlan.

Czekaj.

(w języku francuskim)

Dla trucizny jest to nieprzetłumaczalne.

Daj to Aclimie.

Aclima.

Dziękuję.

SIEDZIBA GUADALCANAL PÓŁNOCNY WESTCHESTER

Lepiej byłoby tego unikać.

Zanotuję to.

Anton wydaje się być całkiem pewny.

Wiesz, co on myśli. A co ty myślisz, Corey?

Podpisaliśmy umowę, powinniśmy mu zaufać.

To jego projekt.

Czy byłaby to kwestia zaufania?

Są to prawdopodobieństwa.

Badania mówią same za siebie.

Zrobione zbyt szybko.

Bardzo przyspieszyliśmy, ale sprawdziłem to jeszcze raz.

Jest niezawodny.

Najwyraźniej jest twoim ojcem.

Wszyscy go ubóstwiacie, zaślepił was.

Generał Freddy Bishop żąda wyników.

I damy im to.

Jako menedżer ds. bezpieczeństwa Zauważyłem poważny problem.

Jesteś aż tak arogancki, żeby mnie ignorować?

Nie ignorujemy cię.

Oceniamy Twoje porady w szerszych ramach.

Niebezpieczeństwo przed dotrzymaniem czasu na uzyskanie środków.

Te parametry?

Jest to niewątpliwie czynnik.

Zawsze jest wymiarowa łódź ratunkowa.

Nigdy nie został przetestowany.

Przeczytałem twoje badania

na ryzyko wymazania pamięci tych, którzy do niego wchodzą.

W przeciwieństwie do rozpadania się w czasoprzestrzeni?

Wolę zamieszanie niż eksterminację.

Czy to są te opcje?

Nie myślimy o sobie.

Jeśli Guadalcanal wybuchnie,

zabije wszystko w promieniu 25 kilometrów.

To nie byłby dobry wynik.

Nie, Karl, nie do końca.

Będziemy bezpieczni w wymiarowej łodzi ratunkowej

podczas gdy inni płoną w wirze.

Fregata Crack?

Nawet jeśli uratujemy samych siebie,

kto nas znajdzie i wydostanie?

Musiałeś pomyśleć rozwiązanie z klasą.

Jakieś urządzenia śledzące?

Żadne, które nie są śmiertelne.

Jednostka pierwsza: gotowa.

BRAIN COLLIDER

Nie nazywam tego w ten sposób.

Numer cztery.

Jednostka pierwsza: gotowa.

Zobaczmy, jak one wyglądają 15 miliardów.

Będą naprawdę piękne.

Jeśli to zadziała, otworzymy pęknięcie w Bulk Brane.

otrzymamy nieskończoną wymiarową moc.

Nowa era dla ludzkości.

Brzmi jak dobry początek.

Ten projekt jest genialny

lub najgorszym pomysłem w historii przez kogokolwiek na świecie.

OK.

Zacznijmy.

Alarm: przeciążenie danymi.

Jesteśmy w obozie tolerancji, Dr Chambers.

Zdaję sobie z tego sprawę.

Jeśli nie ustąpi, błąd kaskadowy spowoduje nieprawidłowe reakcje.

Zanotuję to.

- Pozwolę sobie złożyć oficjalne zawiadomienie. - Zanotuję to.

Alarm.

To tylko przepalona płytka w magistrali pomocniczej.

- Wymieniłem go. - Wszystko jest w porządku.

Piętrzą się.

Harlan, co o tym sądzisz?

Zgadzam się.

To jest tego warte, to jest to, na co pracowaliśmy.

Wszystko w porządku, Anton?

Wszystko jest w porządku, a jeśli nie,

jest w bunkrze oddalonym o 25 kilometrów.

BUNKIER FREDDY'EGO BISHOPA ODLEGŁOŚĆ EPICENTRUM: 25 KM

Teksty mówią że generowane promieniowanie

może spowodować nieodwracalne szkody dla naszej czwórki, jeśli nie dla rośliny.

Mamy tu 200 pracowników,

nie licząc bazy miejskiej, rodzin.

Jesteśmy na krawędzi czegoś wielkiego.

Czy nikt nie słucha?

Zapierające dech w piersiach.

Musimy iść naprzód.

Jeśli nie teraz, to kiedy?

Nie rozumiem.

Wszyscy chcemy zrobić coś nowego i oryginalnego.

Jednak kiedy to widzimy wycofujemy się,

ponieważ może dosłownie wybuchnąć nam w twarz.

Niech wybuchnie.

Zobaczymy, gdzie spadną poszczególne elementy.

Harlan, musisz go powstrzymać, wymknął się spod kontroli.

Jest bardzo blisko punktu zwrotnego.

Bulk jest niestabilny, istnieje ryzyko rzeczywistego trzęsienia ziemi.

Mam dość rzeczywistości.

Nie wygląda to dobrze.

- Stabilizator wymiarów ustępuje. - Awaria wymiarów.

Jesteśmy blisko punktu bez powrotu.

To jest to.

Niebezpieczeństwo.

Jest bardzo silny.

Porzuć instalację i nie oglądaj się za siebie.

Przepraszam.

Pokryjemy wszystkie koszty pogrzebu.

Uciekaj tak szybko, jak to możliwe.

Trzeba jechać 25 km dalej.

Istnieje szansa, że przeżyjesz.

W takim przypadku musisz nas wydostać.

- To jedyna nadzieja. - Aktywuj protokół domowy.

Co robisz?

Metale ciężkie.

Otrułeś mnie.

Kiedy system eksploduje, możesz się uratować.

Wtedy nas uratujesz.

On mnie zabije.

Ostatecznie, ale nie dzisiaj.

Niebezpieczeństwo.

Nie, to jest to.

To nie są ćwiczenia.

To prawdziwa katastrofa.

Porzuć instalację i nie oglądaj się za siebie.

Wyrażamy ubolewanie z powodu katastrofy, pokryjemy wszystkie koszty pogrzebu.

Uciekaj tak szybko, jak to możliwe.

Trzeba jechać 25 km dalej.

Co to było, jakaś eksplozja?

O Boże.

Sami to na siebie sprowadziliśmy.

To była rzeczywistość czy sen?

Myślę, że eksperyment się nie powiódł.

Wstrzyknąłem ci metal i ratownicy cię znaleźli

i wyciągnięty z pola zniszczenia.

Co ja tu znowu robię?

Musieli odesłać cię z powrotem.

Czym więc jest to miejsce?

Wymiarowa łódź ratunkowa która miała nas uratować

w razie wypadku.

Zadziałało tylko częściowo.

Rozmiar eksplozji była większa niż oczekiwano.

Musiał uszkodzić protokoły.

Zawsze obawiałem się że nie jestem prawdziwy.

Znalazł nas.

Kto?

Anton.

Harlan.

Zostań tam, gdzie jesteś.

Harlan, biegnij.

Nie, zostań tutaj.

Zróbmy sobie przerwę.

Anton zabija Carmel Sefer.

Aclima znika, zostaje wepchnięta do portalu wymiarowego.

Harlan traci przytomność.

Łódź.

Zejdziemy na ląd na wyspie za dwie godziny.

Wyspa.

Odsyłamy cię z powrotem.

Po pierwsze, luzem.

Musisz to wyłączyć.

Drogo nas kosztowało wyciągnięcie pana, doktorze Harlan.

25 kilometrów od epicentrum.

Wszystko zostało zniszczone podczas implozji.

Całe miasto zredukowane do super-gęstej kuli.

W centrum widzimy budynek.

Co wiesz na ten temat?

Nigdy w życiu go nie widziałem.

Wysłaliśmy żołnierzy ale kurwa straciliśmy ich wszystkich.

Spryskane lub z mózgiem zbity na miazgę.

I chcesz, żebym sobie poszedł?

Do diabła tak, wróć tam.

Winię ciebie i tego maniaka Antona Chambersa.

A teraz uporządkuj to.

Wejdź do domu i zobacz, co jest w środku.

Tak jest.

Wydaje się, że istnieje pole zniekształcające które zaczyna się około 5 km od budynku.

W rzeczywistości,

nie jesteśmy nawet pewni że to dom.

Myślimy, że to pozostałości Guadalcanal po eksplozji.

Wykrywamy oznaki życia trzech innych osób.

Czy Aclima żyje?

Aclima?

Ona jest pańską żoną, sir.

Być może.

To jedyny sposób, aby się tego dowiedzieć.

Bez odbioru.

Dotrzyj do obszaru startowego.

Wyjdź z sali konferencyjnej przez niebieskie drzwi oznaczone jako "wyjście".

Używasz klucza wielokrotnego na pilocie bezpieczeństwa...

ODLEGŁOŚĆ EPICENTRUM: 25 KM

Samojezdny samochód zabierze Cię tam.

Potem jesteś sam.

Weź to.

Czym one są?

Dla pola zniekształceń.

W przeciwnym razie będziesz wyglądać jak pies.

Wejście w strefę zniekształceń.

Obudziłeś się.

Jesteśmy prawie na miejscu.

Dokąd, kierowco?

Nie jestem twoim kierowcą.

Co się dzieje?

Gdzie oni są?

Koniec zniekształcenia czasu.

Powrót do teraźniejszości na wyspie.

Czy to jest serce Izby?

Niesamowite, prawda?

Nie nazwałbym tego w ten sposób.

Harlan, udało ci się.

Zastanawiałem się, co u ciebie.

Nie możesz wszystkiego zatrzymać i odesłać nas z powrotem?

Nie wydaje mi się, żebym mógł to dalej robić.

Nawet gdybym chciał.

Jesteś nam to winien.

Było wiele obrażeń.

Co jest w nas takiego co sprawia, że robimy złe rzeczy?

Mówię tylko za siebie, ale myślę, że...

kiedy tracimy z oczu innych

i redukujemy wszechświat do nas samych,

staje się miejscem egoizmu które chce tylko przetrwać

i nie obchodzi nas jeśli kogoś skrzywdzimy.

Może to być.

To miejsce miało być wolnością.

Tego właśnie chciałem.

Co znalazłeś?

Znalazłem siebie.

Czy nie tego właśnie wszyscy szukają?

Nie.

Nie do końca.

Ale ty mnie znalazłeś.

To znaczy, to jest coś, prawda?

To miejsce przykuło mnie na długie miesiące.

Może lata.

Wróciłeś.

Byłem na misji pobocznej gorączkowej i pełnej akcji.

Ale przeżyłem.

Chciałbym to zobaczyć.

Dlaczego to zrobiłeś, Anton?

Co, Aclima?

Uwięzienie nas wszystkich tutaj.

Ja?

Ty go zbudowałeś.

Jako łódź ratunkowa, a nie więzienie.

Nie postrzegam tego jako więzienia.

Nie jesteś zakładnikiem, prawda?

Dlaczego tak myślisz?

Nigdy nie chcesz opuszczać domu.

Nie chcesz nas uwolnić.

Jak to powiedzieć?

Lepiej panować w raju niż poddać się piekłu?

To nie jest powiedzenie.

Dlaczego doprowadziłeś eksperyment do porażki?

Pomyślałem, że to dobry pomysł złamać rzeczywistość.

Ale nie myślałem o tym, co było dalej.

To ty straciłeś kontrolę.

Powinniśmy byli stawiać opór.

Eksperyment się nie powiódł, wszyscy się zgadzamy.

Wysadziliśmy się w powietrze.

Byłeś sprytny wstrzykując ciężki metal w Harlan.

Musiałem coś zrobić.

Szkoda, że nasi przywódcy myślał

odesłać go do nas.

Łatwiej jest myśleć

w tej części domu.

Anton.

Jeśli wszyscy będziemy wolni od iluzji Domu...

Dlaczego jeszcze nam nie pomogłeś?

Nie chcę wracać, nigdy.

Uwielbiam to miejsce.

Nie jest idealny,

ale jest nasz.

Naszych, powiadasz?

Jest twój.

Pistolet.

Co za nędza.

Czasami trzeba użyć banalnych narzędzi.

Znowu mnie wykorzystałeś żeby tu wrócić?

Tak.

To wszystko, czy to zadziałało?

Wygląda na to, że nic się nie stało.

Nigdy nie dotarliśmy do tego punktu.

To znaczy, kto wie?

Czy nadal czytasz te rzeczy?

Są ważne, prawda?

Nie sądzę.

House wciąż je wypluwa.

Izba jest zepsuta.

Czy jest to kod?

Teraz to tylko bazgroły.

Lubiłem wiedzieć, dokąd jadę.

To była jedyna rzecz, której można było się trzymać w tym całym chaosie.

Fałszywe nadzieje.

Narracja to tyrania.

Czy utknęliśmy tutaj?

Myślę, że...

Cofnijmy się.

Oto koniec.

Udało ci się.

Naprawdę?

Uszło ci to na sucho.

Zbliżamy się do resetu Izby.

Czy uważasz, że jest to możliwe?

Oczywiście.

Mamy tyle czasu na świecie.

Czekaj.

Odbiór.

Gdzie jest Aclima?

Klimat w domu?

Nigdy więcej jej nie zobaczysz.

Jesteś ze starym, nudnym mną, Klimat powitania.

Nie mogłem się z nią pożegnać.

Zaczynało mi się to podobać.

Chciał się pożegnać, ale musi zostać w tym miejscu.

Tak będzie dla niej lepiej.

Wracam.

Nie możesz, historia toczy się dalej.

Dotyczy to idiotów.

Wracam.

Nie pozwolę na to.

Najpierw zobaczyłeś mnie krwawienie z nosa.

Dokładnie.

Uderzyłem cię?

Nie zrobię tego.

Przepraszam.

Przykro mi.

Do widzenia.

Aclima próbowała mnie powstrzymać.

Powrót tutaj nie był trudny.

Mam przerwę.

Nie powinno cię tu być.

Pojawia się kolejny Harlan?

Tak.

Wszystko kręci się wokół Harlana.

Czy tak to się kończy?

Nie krytykuj głośno historii,

osłabia go.

To porwanie, prawda?

Czy mam rację?

To ja i Karl Sessler.

Nie możesz rozmawiać z Harlanem.

Nie mam zamiaru tego robić.

O której kończysz?

Nie wiem.

Czy to działa?

Za każdym razem jesteś trochę bliżej.

Dokąd teraz pójdę?

Nie wiem, myślę, że cię odurzą i skończysz z powrotem w samochodzie Sesslera.

Zrozumiałem.

Możemy to zrobić.

Ratujemy się nawzajem.

Do zobaczenia po drugiej stronie.

Jesteśmy skończeni.

Chciałbym przedstawić aktorów.

Anton Chambers jest grany przez Marka Monero,

Carmel Sefer i wszyscy Sesslerowie Noah Taylor,

Harlan od Sam Riley,

Aclima autorstwa Alexandry Marii Lary.

Jest to produkcja Rook Films, prezentowana przez Film 4.

Scenografia jest autorstwa Matty'ego Manceya Jonesa.

Kolorystą jest Rob Pizzey.

Muzyka Dave Welder,

oprawa dźwiękowa autorstwa Martina Paveya.

Montaż: Ben Wheatley

i reżyseria zdjęć Nicka Gillespie.

Producentami wykonawczymi są są Ollie Madden i David Kimbangi.

Film wyprodukowany Andy Starke i Ben Wheatley,

napisany i wyreżyserowany przez Bena Wheatleya.

Krótko mówiąc, kochani, dziękujemy wam.

Światła włączone, możesz iść do domu.

Powiedz znajomym co widziałeś.

Bądź hojny: naciśnij "lubię to" i "subskrybuj"...

(w języku niemieckim)

Subskrybuj, przez "B".

Zapisz się, subskrybuj.

- Jest dubbingowany, to nie ma znaczenia. - Jest dubbingowany.

- To było wspaniałe. - Tak, pięknie.

No dalej, udało się...

Daj mi jeszcze jedną szansę.

W porządku.

Zrób taki.

Nigdy mi się to nie uda.

Nie było ostrości.

- Zrobimy to jeszcze raz? - Nie.

Nie, ty zrobiłeś większość i to jest w porządku.

Tłumaczenie: Jean-Claude Trovato

Napisy: INTERTITULA www.intertitula.com