Original subtitles

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫ تلگرام: aManOfWar@

‫بشینید.

‫اسممون یکیه.

‫تازه از دینو هم قوی‌تره.

‫نیست. دینو قوی‌تره.

‫دینو از همه قوی‌تره.

‫باورت می‌شه که پیترو آتیلیو رو...

‫کول کرده و از آلمان آورده؟

‫فرشته‌ایه که خدا فرستادش.

‫آتیلیو، درسته که پیترو...

‫تو رو از آلمان کول کرده آورده؟

‫از آلمان نه. فقط بخش آخرش. ‫بعد این که زمین خورد.

‫بیا اینجا.

‫از اینجا...

‫تا اینجا.

‫خدا سر راه بچه‌ام قرار دادش.

‫دعاهام رو مستجاب کرد.

‫هنوز بهت اجازه ندادم.

‫نمی‌تونست شب پیش ما بمونه؟

‫نه، باید بره توی انبار یونجه.

‫ممکنه آلمانی‌ها بیان و ببرنش.

‫آلمانی‌ها دیگه نمیان اینجا.

‫آتیلیو غذاش رو می‌بره توی انبار یونجه.

‫می‌تونیم واسه ناهار کریسمس دعوتش کنیم.

‫- درسته که اهل سیسیلیه؟ ‫- آره، ببین.

‫این سیسیلیه. از اینجا اومده.

‫چقدر پرتقال!

‫- آروم! ‫- خیلی پرتقاله!

‫شیر هم هست!

‫توی سیسیلی شیر هم هست.

‫نه، اون آفریقاست.

‫بیا دیگه، کثیفش نکن. ‫بریم، دیر شد.

‫خیلی دوره...

‫پیپو اومده!

‫بدو پیپو! هواپیما داره می‌ره!

‫دینو! بلندم کن. بهم نشون بده!

‫رد شد دیگه.

‫وقتی بزرگ شدم می‌خوام پرواز کنم پیپو.

‫وقتی نور دیدی بمب بنداز!

‫بخوابید!

‫زود بیا دیگه. یخ کردم!

‫- بیا دیگه، بیا! ‫- صبر کن!

‫خیلی ممنون...

‫واست یه ژاکت خوب درست می‌کنم که سرما نخوری.

‫نجار بهت چوب می‌ده که ریز کنی...

‫و بهت غذا می‌ده.

‫بزها مال برادرمن، اون معلمه.

‫ولی اگه گرسنه شدی بدوششون.

‫برادرزاده‌هامن.

‫لوچیا هستم.

‫پیترو هستم.

‫چیکار می‌کنی؟

‫نیایش می‌کنم.

‫توی دستت چیه؟

‫همش باید از من تقلید کنی؟

‫قول می‌دم...

‫که دیگه نرم پشت کمد.

‫نگان کن، سربازه اونجاست!

‫ایست!

‫پیترو!

‫سلام!

‫پیترین!

‫بیا پیترین. بیا بریم.

‫برگرد پیترین!

‫بیا بریم!

‫من رو کول کن!

‫بیا لوچیا، زودباش!

‫بیا پایین.

‫بریم.

‫زود.

‫ما اونجا زندگی می‌کنیم.

‫به کسی نگو بهت شکلات داد.

‫ترسوها از جنگ فرار می‌کنن.

‫بخور ولی زر نزن!

‫همش سرش توی کار بقیه‌ست.

‫اگه همه ترسو بودن دیگه جنگی در کار نبود.

‫ترس مفهوم نسبی‌ایه.

‫من مثل تو مدرسه نرفتم آقا معلم!

‫یه سری کلمه‌ها رو بلد نیستم.

‫خب بیا مدرسه ریگو.

‫دوباره به بزرگسال‌ها تدریس می‌کنم. ‫ظهرهای شنبه.

‫فرار که نکردن. جنگ خودشون رو جنگیدن.

‫از آلمانی‌ها فرار کردن.

‫من هم بودم فرار می‌کردم! ‫منتظر نمی‌موندم که واسشون کار کنم.

‫این پسرهای جنوبی...

‫از پیش مامانشون تکون نمی‌خورن.

‫فقط جنوبی‌ها ترسو نیستن. ‫همین آتیلیو پسر چسیرا رو ببین.

‫ترسوهان که از جنگ فرار می‌کنن.

‫گفتنش واسه تو راحته. ‫تو این جنگ و جنگ قبلی معاف شدی.

‫- به تو چه مربوط؟ ‫- دوست ندارم دو تا فراری رو مخفی کنم.

‫می‌گم برو همه جا جار بزن.

‫کسی حرفی نمی‌زنه. مفهومه؟

‫اون‌ها بچه‌هامونن.

‫نرفتن جنگ چون دوست نداشتن!

‫کنار!

‫ویرجینیا داره میاد!

‫آب خیلی سرده، نه؟

‫دوچرخه مال توئه؟

‫نه، گرفتمش.

‫بریم یه دوری بزنیم؟

‫دارم می‌رم آسیاب.

‫نه.

‫مطمئنی؟

‫به سلامتی قدیس لوچیا!

‫وقتی مرد خونه نباشه بچه‌ها روانی می‌شن.

‫ویرجینیا رو ببین...

‫با اون موهاش مثل مردها شده.

‫می‌کشمت ویرجینیا!

‫بچه چشه؟

‫- خیلی سرفه می‌کنه. ‫- آره، می‌کنه.

‫آتیلیو عزیزم...

‫خودش یه خونه گرم و نرم داره، ‫ولی همیشه توی انبار پیش پیتروست.

‫انگار می‌خواد توی جنگ بمونه.

‫- شراب مال ماست. ‫- چیکار می‌کنی دینو؟

‫احمق!

‫به سربازها احترام بذار!

‫همیشه به دینو سخت می‌گیره.

‫دوست داشت پسرش مثل خودش باشه. ‫ولی دینو شخصیت متفاوتی داره.

‫ولی همچنان پسر خوبیه.

‫♪ قدیس لوچیا نزدیکه... ♪

‫♪ برید بخوابید بچه‌ها... ♪

‫♪ آرد رو بیارید ♪

‫♪ و ساکت باشید ♪

‫♪ داره با هدیه‌هاش میاد ♪

‫♪ با شیرینی‌هاش میاد ♪

‫قدیس لوچیا واست چی آورد؟

‫دو تا نارنگی.

‫من یه هواپیمای موتوردار گرفتم!

‫ساکت!

‫«مکاتبه»

‫چه کلمه سختی!

‫ممکنه که...

‫نامه یا کارت پستال باشه.

‫- پیامی که حرفی... ‫- م-کا-...

‫- درباره وقایع... ‫- ...تبه

‫- یا احساسات داره. ‫- مکاتبه...

‫به عنوان مثال سربازهامون...

‫از خط مقدم برامون نامه می‌نویسن.

‫آنیتا؟

‫ما یه نامه از برادرم گرفتیم.

‫باید بگی «دریافت کردیم.»

‫دریافت کردیم.

‫ما یه نامه از برادرم دریافت کردیم.

‫گفته نگران نباشیم.

‫ولی مامانم گریه کرد.

‫گریه کرد چون خوشحال بود.

‫آدم گاهی‎اوقات از خوشحالی هم گریه می‌کنه.

‫رودولفو؟

‫بابام رفته جنگ.

‫مامانم گفته نامه می‌نویسه، ‫ولی این نامه مکاتبه‌ای اصلا نمیاد.

‫حالا که بزرگ‌تر شدی...

‫باید به مامانت کمک کنی.

‫نمی‌تونه همه کارها رو خودش انجام بده.

‫واست قلب کشیده.

‫می‌تونست یه چیزی بنویسه.

‫ولی به جاش نقاشی کشیده، ‫چون احساسیه.

‫نقاشی کشیده چون ناسواده.

‫بی‌سواد!

‫«نا» درسته!

‫فردا از بابا می‌پرسیم.

‫اگه من درست گفته باشم سه تا بهم بدهکاری!

‫کی بهت گفته بلد نیست بنویسه؟

‫یکی از شاگردهای جدید باباست. ‫خودم دیدمش.

‫در هر صورت شاید احساسی باشه.

‫صرفا می‌ره مدرسه که بهتر بشه.

‫متاسفم.

‫می‌دونی که هر وقت روز باشه ‫ واسه بچه‌هات میام.

‫«استرانگولین» هیولای وحشی‌ایه.

‫اگه خدا بخواد این بچه رو هم پس بگیره، ‫کاری از دست ما برنمیاد.

‫خوشبختانه به زودی یکی دیگه به دنیا میاره.

‫به ادل که چیزی نگفتی؟

‫هیچی.

‫بذار یکم امید داشته باشه.

‫می‌دونیم مریضیش چیه.

‫خواهرت پارسال دو بچه رو با کلم شفا داده.

‫سه چهار تا برگ سفت می‌شن...

‫با یکم پارچه کتان، همین.

‫♪ بر من زوفا بپاش که خالص بشم ♪

‫♪ مرا بشور که از برف سفیدتر بشم ♪

‫♪ بر آنان آرامش ابدی... ♪

‫♪ اعطا کن پروردگارا ♪

‫♪ و باشد که نور ابدی ♪

‫♪ و باشد که نور ابدی ♪

‫♪ بر آنان بتابد ♪

‫دینو، واقعا یه فرشته‌ست که...

‫پرواز می‌کنه و می‌ره بهشت؟

‫چطور می‌تونه؟ مگه بال داره؟

‫با روحش.

‫چی هست؟

‫نمی‌دونم.

‫پروردگاری که از مریم باکره زاده شدی...

‫امروز تولدت را جشن می‌گیریم.

‫به خانواده‌مان...

‫و برادرانمان در خط مقدم روزی بده...

‫و به ضعفا کمک کن...

‫و در کمک کردن به آنان ما را یاری ده.

‫مراقب آنان که...

‫به تو سپردیم باش...

‫کودکانمان...

‫فلاویو و جیووانی.

‫برکتی که در روی این میز هست را تقدیس کن.

‫آمین.

‫بخور. گرم می‌شی.

‫ولادت رو به پیترو نشون بدم؟

‫خیلی زود، بعد سریع برگرد سر میز.

‫بیا، بذار نشونت بدم!

‫انبار رو ببین.

‫قشنگه! دینو با تیکه‌های چوب درستش کرده.

‫این‌ها یوسف نجار...

‫و مریم مقدسن.

‫این الاغه و این گاوه.

‫این مخروط کاجه.

‫گوسفندها...

‫- با بچه‌ها مهربونه. ‫- شمع.

‫- مثل بابا. ‫- توت... چمن...

‫همیشه داداش کوچیکه رو مثل ‫مسیح کوچولو روی نی می‌خوابونیم.

‫کوچیک‌ترین داداش.

‫ولی امسال مُرد.

‫می‌دونم.

‫- متاسفم. ‫- من هم همین‌طور.

‫[منصفانه]

‫[فلاویا]

‫[ژانر مکاتبه]

‫از نظر من ژانر مکاتبه می‌تونه ‫ نامه‌های کوچیک هم باشه.

‫به عنوان مثال یه سرباز به ‫خواهرم یه نامه کوچیک داد.

‫هنوز بلد نیست بنویسه، ‫ولی نامه کمک کرد...

‫که احساساتش رو بروز بده.

‫«قوی و جوان بودن...

‫و مُردن.»

‫«با اسلحه‌هاشون اومدن...»

‫همین‌جا کافیه.

‫پیترو...

‫نظری در مورد شعر داری؟

‫من رو یاد...

‫دوستم می‌اندازه.

‫چیرو.

‫چون جوان بود...

‫قوی بود...

‫ولی...

‫در هر صورت کشتنش.

‫روز تلفات بود.

‫و نوبت اون بود.

‫کنار من افتاد روی زمین.

‫چشم‌هام بسته بود، ولی می‌دونستم اونه...

‫چون دستش رو حس کردم که...

‫افتاد روی کفشم.

‫و...

‫برداشت ذهنی...

‫یه سرباز رو چطوری توصیف می‌کنی؟

‫این‌طوریه که...

‫زنده هستی، ولی...

‫واقعا نیستی.

‫چیرو کنار من بود.

‫ممکن بود به جاش من بمیرم.

‫انگار خودت هستی، ولی واقعا نیستی.

‫با این‌ها برای فامیل‌های مرده‌مون ‫ تاج درست می‌کنیم.

‫بچه‌ها سنجد دوست دارن.

‫واسه همین روی قبرشون سنجد می‌ذاریم.

‫واسم سواله که صدامون رو می‌شنون؟

‫[جیووانی گرازیادی - فلاویو گرازیادی]

‫مطمئنی؟

‫حالا بال پرواز به بهشت داره.

‫دینو؟ قدیس لوچیا کی برمی‌گرده؟

‫یه سال دیگه.

‫- خیلی طول می‌کشه؟ ‫- تقریبا.

‫بلندم کن.

‫از قدیس می‌خوام همون هواپیما رو برام بیاره.

‫فداکاری من بخاطر مسیح...

‫آغشته به فضولات مرغان دراز می‌کشم ‫ و سرم خم است.

‫اگه دوباره به پشت کمد برم ‫سرم رو در فضولات فرو می‌کنم.

‫با پر من رو بزن.

‫می‌دونم بابا رازهاش رو کجا قایم می‌که.

‫چه رازهاییش؟

‫سیگارهاش.

‫راز نیست که. دائما سیگار می‌کشه.

‫واسه اون رازن دیگه، ‫چون توی کشو قایمشون می‌کنه...

‫و کلیدش رو می‌ذاره زیر قالی.

‫پنجره رو ببند لوچیا. سردمه.

‫باز هم نامه عاشقانه!

‫بذار ببینم!

‫پیترو و لوچیا...

‫داره نوشتن یاد می‌گیره.

‫چی می‌گین؟

‫خیلی دوست نداره حرف بزنه.

‫بخاطر اینه که به زبان سیسیلی حرف می‌زنه...

‫کسی حرف‌هاش رو نمی‌فهمه.

‫من می‌فهمم...

‫ولی خیلی حرف نمی‌زنه.

‫مثل آتیلیو.

‫مردهایی که از جنگ برمی‌گردن...

‫رازهایی دارن.

‫انگار که زبانشون رو بریدن.

‫پس شما دو تا چیکار می‌کنین؟

‫دست هم رو می‌گیریم.

‫خیلی محکم.

‫ویرجینیا بلده بدون دست سواری کنه!

‫ببین!

‫می‌دونی بچه‌ها چطوری درست می‌شن؟

‫باید ازدواج کنیم.

‫خیلی‌خب.

‫خیلی بچه حساسیه.

‫دفتر تمرینش خیلی شلخته‌ست.

‫ولی زرنگه.

‫خیلی شبیه منه.

‫اون رو باید فرستاد مدرسه.

‫آدا هم می‌خواد ادامه بده.

‫از الان واسه لوچیا ناراحتم.

‫نمی‌تونیم دو تا بچه رو بفرستیم مدرسه.

‫لوچیا بدشانس بود...

‫جنگ تقصیر کسی نیست.

‫با آدم خوبی ازدواج می‌کنه.

‫تازه اصلا دختر شهری نیست.

‫فضای باز رو دوست داره.

‫مثل بز کوهیه...

‫مثل خودم...

‫وقتی پاهام سالم بود.

‫آدا خوب کار می‌کنه، ‫ولی به درد کار نمی‌خوره.

‫و نیاز داری اینجا پیشت باشه.

‫بیا نشونم بده.

‫بیا!

‫تنبیه‌ات رو بگو، بهت می‌گم ‫از بابا چی یاد گرفتم.

‫موضوع درسمون یه آهنگ‌ساز بود. ‫اسمش چوپین نوشته می‌شه و شوپن خونده می‌شه.

‫آدم بدشانسی بود.

‫مریض بود.

‫و عاشق یه نویسنده شد که باعث شد دیوانه بشه.

‫بیچاره.

‫واسه همین موسیقیش احساسیه.

‫حالا نوبت توئه.

‫تنبیه‌ات رو بگو.

‫دیگه نمی‌تونم گناه کنم...

‫چون تنبیه بعدی خیلی شدید می‌شه.

‫چی هست؟

‫بعدی.

‫اینه که فضولات مرغ بخورم.

‫واقعا؟

‫نمی‌شه ده بار بگی «درود بر مریم مقدس»؟

‫خیلی حال به هم زنه!

‫- پس رفتارت رو درست کن! ‫- پاهام رو با پر بزن.

‫خسته‌ام.

‫- و زیر لحاف نمی‌تونم نفس بکشم. ‫- دو تا بهت می‌دم.

‫سه تا. دون جولیو همیشه بهت زیاد می‌ده.

‫همیشه اون‌هایی صلیبش کجه رو می‌ده به من.

‫خب دیگه، برو زیر لحاف.

‫هر دو تا پا رو زدم.

‫شیرینی عشایری داری؟

‫نه.

‫امروز نیومد.

‫آرزو‌ ای که برای آینده دارم...

‫تموم کردی الیو؟

‫آره.

‫می‌خوام که جنگ تموم بشه...

‫و گاوم...

‫همون شیر خوبی که درست می‌کنه رو درست کنه.»

‫«درست می‌کرد.»

‫ماریو.

‫می‌خوام برادرزاده‌ام ساندرو...

‫از جنگ برگرده، ولی مثل من کور نشه.

‫ایتالیایی بگو ماریو.

‫پیترو.

‫می‌خوام...

‫با دختر شما ازدواج کنم.

‫- این یکی رو بپوش. از همه بهتره. ‫- نه، اون یکی بهتره!

‫این سفیده.

‫- بپوشش! ‫- نه، این یکی با نقاب.

‫بیا واسش تاج هم درست کنیم.

‫خیلی تیره‌ست.

‫باید یکم تنگش کنم. ‫جوانی‌هام چاق بودم.

‫عروس‌های سیسیلی باید خوشگل باشن.

‫گمونم لباس سفید می‌پوشن.

‫مزخرفه! سفید مال پولدارهاست.

‫- ولی با کی عروسی کنم؟ ‫- با من!

‫- خیلی قدت کوتاهه. ‫- ما رو وصلت بده!

‫نمی‌شه، نمی‌شه دو نفر رو وصلت داد.

‫- نزدیک هم وایستیم. ‫- نمی‌شه. آدا گفت!

‫لوچیا داره ازدواج می‌کنه.

‫خوشحالی؟

‫نمی‌دونم.

‫دوست داری ازدواج کنی؟

‫نه.

‫اگه بچه‌دار بشم...

‫چهل روز نمی‌تونم بیام کلیسا.

‫چون بدنت زمان نیاز داره...

‫که خودش رو پاکیزه کنه.

‫می‌تونی توی خونه نیایش کنی.

‫می‌خوام مدرسه رو ادامه بدم.

‫ولی پدر همیشه می‌گه که باید پیشرفت کنم.

‫مطمئن نیستم که اجازه‌اش رو بده.

‫می‌دونی فردا توی تخت باید چیکار کنی؟

‫نمی‌تونی از مامان بپرسی؟

‫نمی‌ترسی؟

‫نه. یه راهی پیدا می‌کنم.

‫وظیفه عروسه.

‫من، لوچیا، تو یعنی پیترو را به ‫ عنوان همسر می‌پذیرم...

‫و سوگند می‌خورم که به تو وفادار بمانم...

‫و هر روز زندگیم به تو احترام بذارم.

‫به نام پدر، پسر و روح‌القدس.

‫آمین.

‫یه نفر یه چیزی واست آورده..

‫از بین همه چیزی که پروردگار به ما داده...

‫عروس در محراب زیباترینشه!

‫میز...

‫- در! ‫- در باز می‌شه و از سرکار میاد...

‫میز با ظرافت و آراستگی چیده شده...

‫و اگه خوب پیش بره و مشکلی پیش نیاد...

‫بچه به دنیا میارن...

‫و سپس همه دامادها یک‌صدا آواز می‌خونن...

‫و خدا رو بابت چنین نعمتی شکر می‌گن.

‫مرسی!

‫زنده باد عروس و داماد!

‫بیایید یه عکس قشنگ بگیریم!

‫بعدش بریم ناهار بخوریم.

‫خب دیگه!

‫همین، نزدیک‌تر...

‫آتیلیو، برو پیش عمه چسیرا. خوبه!

‫به دوربین نگاه کنید و لبخند بزنید.

‫لبخند بزن دیگه آقا معلم! ‫مگه چند بار دخترت عروسی می‌کنه!

‫یک، دو، سه!

‫موسیقی!

‫زنده باد عروس و داماد!

‫- ویرجینیا... ‫- بیا، بیا برقصیم!

‫ویرجینیا، اذیتشون نکن!

‫به سلامتی!

‫ویرجینا، می‌زنم سیاه و کبودت می‌کنم!

‫خوشحالی که با پدر نطق گفتی؟

‫ویرجینیا!

‫سرما می‌خوری.

‫اگه مامانم بفهمه لباسم بوی ‫ دود گرفته من رو می‌کشه!

‫نه.

‫واسه چی می‌خندی؟

‫چون نگاهت رو دوست دارم.

‫کت خزم رو پیدا کردم.

‫خوبه؟

‫بهترین چیز دنیاست.

‫کار خوبی نیست.

‫آره، می‌تونی، ببین.

‫خوشش نمیاد چون بزه.

‫ولی ما زن‌ها دوست داریم.

‫بابام زیاد می‌کشه.

‫پس می‌تونی از اون سیگار بدزدی.

‫و می‌تونیم با هم بکشیم.

‫کار خوبی نیست.

‫زنده باد عروس و داماد!

‫جنگ تموم بشه!

‫♪ عروس روز اول چی می‌خوره؟ ♪

‫♪ کبک! ♪

‫♪ عروس روز دوم چی می‌خوره؟ ♪

‫♪ دو تا قمری و یه کبک! ♪

‫آروم‌تر بخون.

‫صفحه 25.

‫آروم بخون و خطوط رو دنبال کن.

‫یه بار دیگه.

‫خیلی‌خب.

‫یه لحظه به روستایم بازگشتم.

‫در خانه‌مان هیچ‌چیز عوض نشده بود.

‫خسته بودم...

‫انگار که از سفری برگشته بودم.

‫خسته بودم.

‫دوست عموی دون جولیوست که رفته بود میلان.

‫محشره.

‫دو تا صفحه‌ای که داشتی کافی نبود؟

‫من کل روز کار می‌کنم و ‫سیب‌زمینی بچه‌ها رو می‌شمارم.

‫ولی این غذای روحه.

‫غذای روح؟

‫باید خرج خوراک بچه‌ها رو در بیاریم.

‫اون‌هایی که داریم...

‫و اون‌هایی که در راهن.

‫نذار همین‌طوری بمیرن.

‫عصبانی نشو.

‫واسه بچه خوب نیست.

‫زیر نور گرمی...

‫از خورشید سوزان...

‫او پژمرده می‌شود...

‫گله پژمرده می‌شود...

‫و درخت کاج می‌سوزد.

‫این کدوم فصله که...

‫پسر چوبان زیر درخت چرت می‌زنه؟

‫- بهار! ‫- تابستان!

‫درسته.

‫پسر چوپان گرمش شده.

‫حالا توجه کنید.

‫قمری داره میاد.

‫صدای فاخته رو شنیدید؟

‫فنچ آواز می‌خونه.

‫و فنچ.

‫متوجه هستید که...

‫چقدر محشره؟

‫هر صدای ویولن...

‫یه احساسه.

‫یه باده.

‫یه حیوانه.

‫چهار فصل.

‫چهار غزل.

‫چهار کنسرتو.

‫هر کدام واسه یه فصل.

‫در روز این صلح تازه تحقق یافته...

‫بانوی زمستان را شکر می‌گوییم...

‫که همیشه مراقب روستای ما بوده.

‫برای او...

‫از لذت اتمام این جنگ سخت...

‫آواز می‌خوانیم.

‫بخور ماریو، بخور!

‫بخور سیسیلی!

‫جنگ واسه همه تموم شده!

‫- خوش برگشتی. ‫- ممنون!

‫سیسیلی، دیدی ساندروی من برگشته؟

‫تو چی؟ کی برمی‌گردی سیسیلی؟

‫خیلی دوره...

‫می‌تونه الان بره و زود برگرده.

‫الان برو. انتظار سخته.

‫خیلی سخته.

‫شاید وقتی رفت بتونیم با ‫ هم برگردیم توی تختمون.

‫نه، الان دیگه تخت ازدواجه.

‫و زود برمی‌گرده.

‫می‌ترسه که واسه تولد بچه به موقع برنگرده.

‫ولی بابایی بهش گفت باید الان بره...

‫چون کامیون‌های صلیب سرخ هستن.

‫اگه واست غسل تعمید دیر بیاد چی؟

‫می‌شه بعدا انجامش داد. ‫بچه‌ها که گناه نمی‌کنن.

‫و عمه چسیرا دست و گوشش ‫ رو گذاشت روی شکم لوچیا...

‫و گفت همچنان وقت رفتن داره.

‫که باید بره به مادرش سر بزنه، ‫وگرنه فکر می‌کنه که مُرده.

‫مثل وقتی که اون فکر می‌کرد آتیلیو مُرده.

‫فکر کن مامانش چقدر از دیدنش خوشحال بشه.

‫می‌دونی، آتیلیو نمُرده، ‫ولی مُرده به نظر میاد.

‫پیترو هم وقتی اومده بود ‫ مُرده به نظر می‌اومد. یادته؟

‫با لوچیا دوباره خوشحال شد.

‫پدرش رو هم در سیسیلی می‌بینه؟

‫به چی گوش می‌کنی؟

‫وقتی بزرگ شدم و رفتم جنگ ‫ برمی‌گردم که بابام رو ببینم.

‫جنگ تموم شده. بخواب!

‫نگران نباش. به محض این‌که رسیدم ‫ واست نامه می‌نویسم.

‫یه نامه طولانی می‌نویسم.

‫ناراحت نشو که برق چشم‌هات از بین نرن.

‫بیا دیدو، باید بری!

‫خداحافظ پیترو!

‫برو توی سیسیلی شیر شکار کن!

‫واسمون پرتقال بیار!

‫نارنگی بیار!

‫گفت به محض این‌که برسه نامه می‌نویسه.

‫این جور چیزها زمان می‌بره. صبر داشته باش.

‫وقتی نامه اومد خودم میارمش پیش پدرت.

‫قول می‌دم.

‫دخترم، وقتی بچه بودی رو یادمه.

‫الان بزرگ شدی.

‫بزرگ شدی و سر تا پا عاشق شدی.

‫صبر داشته باش!

‫بارتولینی، ماریا.

‫آفرین.

‫دالدوس، رودولفو.

‫قبول شدی.

‫گرازیادی، فلاویا.

‫شاگرد اول.

‫سال بعد می‌ری مدرسه شبانه‌روزی ترنتو.

‫ولی باید تر و تمیزتر بشی.

‫وگرنه راهبه‌ها کتکت می‌زنن.

‫گرازیادی، آدا.

‫خیلی کوشا بودی.

‫تلاشت رو تحسین می‌کنم.

‫در هر زمینه از حد نیازش بهتر بودی...

‫مخصوصا در مورد اقتصاد خانه.

‫الان مطمئنم که ادامه می‌دی. ‫آدم باید پیشرفت کنه...

‫و با سخت‌تر شدن مدرسه آدم ممکنه ناامید بشه.

‫مدرسه بهت درس باارزشی می‌ده...

‫چون حدودمون رو برامون مشخص می‌کنه.

‫درست همین‌جا...

‫با نتایج خیلی خوب تموم می‌شه.

‫گرازیادی، دینو.

‫بزرگ شدن که فقط به معنی شراب خوردن نیست.

‫آدم باید مسئولیت‌پذیر باشه.

‫این شامل نمراتت هم می‌شه.

‫فکر می‌کردم ازش متنفرم...

‫و اون هم حالش از من به هم می‌خوره.

‫ولی الان...

‫درخواست بخشش دارم.

‫تصمیم درستیه.

‫اون خیلی باهوشه.

‫و...

‫من هم بد نیستم.

‫چیز خاصی ندارم.

‫چرا دوباره این کار رو باهاش کردی؟

‫پسر خودم هم مثل بقیه‌ست...

‫و باید خودش رو اثبات کنه، حتی بیشتر...

‫چون پسر معلمه.

‫تقصیر خودشه که پسر معلمه؟

‫اگه بهش دیپلم بدی شغلش بهتر می‌شه.

‫واسه کار کردن توی زمین مدرک لازمت نمی‌شه.

‫رفتارت طوریه انگار نمی‌خوای ‫جلوی بقیه خجالت بکشی.

‫شاید چیزیش شده.

‫خیلی وقت شده.

‫می‌دونی چقدر نامه گم می‌شه؟

‫آتیلیو رو یادت نیست؟

‫نامه می‌نوشت و به دست ما نمی‌رسید.

‫واسش قهوه جو و یه تیکه نون بیارید.

‫بشین.

‫ممکنه گرفته باشنش؟

‫واقعا تموم شده دیگه؟

‫این آخریشه. قسم می‌خورم.

‫حساب نیست.

‫این یکی رو دیده بودم!

‫کمک کن.

‫بامزه شد؟

‫دفعه بعدی دو تا واسم میاری.

‫حالش خوبه.

‫برو مامان رو ببوس.

‫یه پسر کوچولو که...

‫دست و پای سالم و قوی‌ای داره.

‫زن بیچاره همیشه زایمان‌هاش سخت بودن.

‫گل‌ها رو بهش بده دینو.

‫این‌ها واسه توئن.

‫خداحافظ آلدو، ممنون.

‫فکر کنم این یکی زورش به تو رفته...

‫- بذارید رد بشم! ‫- بزرگ بشه قوی می‌شه.

‫امیدوارم آلدو!

‫شبیه جیووانیه.

‫- ساکت به نظر میاد. ‫- خیلی تپله.

‫ببین چه خوبه.

‫دینو بهم کادو داده.

‫خوب نیستن. اون‌ها رو دزدیده.

‫منظورت چیه؟

‫برام هدیه آورده دیگه.

‫گل‌ها رو از باغ مارکی آورده.

‫پسرت دزدی کرده و می‌گی کارش قشنگه؟

‫ندزدیدمشون. گل‌های سمت خودمون رو بریدم.

‫اگه یه چیز به بچه‌هام یاد داده باشم ‫ اون صداقته.

‫داری واسه دزدی بهانه میاری!

‫دینو رو دزد خطاب نکن.

‫می‌دونم چرا عصبانی‌ای.

‫چون بعد ده تا زایمانم واسم گل نیاوردی.

‫بخاطر زایمان روانی شدی که...

‫جلوی بچه‌هام بهم بی‌احترامی می‌کنی؟

‫♪ برو بخواب کوچولو ♪

‫♪ دستت رو بکن زیر بالشت ♪

‫♪ بالشت رو بذار روی سرت ♪

‫♪ می‌تونی تا فردا بخوابی... ♪

‫خرس رو دیدی؟

‫خیلی واست تعریف کردم.

‫بخواب تا ببینی برمی‌گرده.

‫وقتی می‌ره بالای پشت بوم ‫خیلی اونجا میمونه.

‫رفت روی پشت بوم چون از بابایی عصبانیه.

‫دیدی چقدر بهش سخت گرفت؟

‫فکر کنم می‌ره روی پشت بوم ‫چون عاشق ویرجینیاست.

‫می‌گن ویرجینیا و مادرش قراره برن شیلی...

‫چون دارن از گرسنگی می‌میرن.

‫آخه شیلی کجاست؟

‫خیلی دور.

‫دینو!

‫چی می‌خوای؟

‫می‌شه یه قصه از خرس برام تعریف کنی؟

‫کلی واست تعریف کردم دیگه!

‫تو رو خدا!

‫داشتم می‌رفتم سمت کا دلا موسا

‫یه صدایی شنیدم.

‫فکر کردم گوزنه. برگشتم.

‫خرس بود.

‫و فرار کردم.

‫و وقتی فرار می‌‌کردم...

‫زمین خوردم...

‫برگشتم و خرس ولم کرد.

‫دینو!

‫دینو، می‌شه به اون سمت بخوابم؟

‫نه، جا نیست.

‫از خرس می‌ترسم.

‫خیلی‌خب، برگرد.

‫درسته که از چیزی نمی‌ترسی؟

‫از خرس‌های ماده می‌ترسم.

‫و از بابایی؟

‫ازش می‌ترسی؟

‫نه، از بابایی نمی‌ترسم.

‫جدی عاشق ویرجینیا شدی؟

‫مزخرف نگو.

‫ویرجینیا واقعا سیگار می‌کشه؟

‫نه، درست نیست.

‫ویرجینیا واقعا می‌خواد بره شیلی؟

‫ویرجینیا جایی نمی‌ره. همین‌جا می‌مونه.

‫دینو؟

‫یه هواپیما مثل اونی که قدیس لوچیا ‫ بهم داد بهم می‌دی؟

‫بلدی درست کنی؟

‫هنوز از پیترو نامه‌ای دریافت نکردیم.

‫خیلی وقت شده.

‫نگران نباش.

‫همه‌چیز هنوز آشفته‌ست. ‫پست به مشکل خورده.

‫لطفا مراقب بچه باش.

‫خدا به همراهت.

‫وقتی رسیدی نامه بنویس.

‫اون چمدان رو بذار اونجا. جا می‌شه.

‫مرغ رو هم بذار.

‫یکم هوا می‌خوره.

‫وقتی رسیدم نامه می‌نویسم.

‫منتظر خبر می‌مونیم.

‫[برای کشیش محله گالاتی در سیسیلی]

‫[برای پیترو ریزو، ‫از طرف لوچیا گرازیادی ریزو]

‫وی درجا کشته شد.

‫آنا پنیسی طبق ماده 587...

‫محکوم خواهد شد...

‫که طبق قانون این ماده...

‫اگر شخصی در صورت کشف رابطه ‫ نامشروع نفسانی همسرش...

‫وی را به قتل برساند...

‫مجازاتش حداکثر هفت سال خواهد بود.

‫این مرد اهل سیسیلی یعنی پیترو ریزو...

‫در گالاتی با آنا پنیسی ازدواج کرده بود...

‫و درواقع بدون اطلاع وی همسر دیگری...

‫در ناحیه ترنتینو در روستای ورمیگلیو...

‫به نام لوچیا گرازیادی داشت.

‫آبروی اسم و فامیلیمون توی روستا رفت...

‫وقتی به گالاتی برگشت...

‫پنیسی برای حفظ آبروی خودش...

‫وی را با گلوله کشت.

‫عجله کرده بود.

‫دخترهات باید احتیاط کنن.

‫خواهرت عجول بود.

‫هر کی خربزه بخوره پای لرزش می‌شینه.

‫تو بودی که آوردیش پیش ما...

‫واقعا از چیزی خبر نداشتی؟

‫هیچی.

‫دوستت بود. با هم فرار کرده بودین...

‫و از زنش چیزی بهت نگفته بود؟

‫حین جنگ که حرف نمی‌زنن.

‫حالا کی حاضره باهاش ازدواج کنه؟

‫خیلی دختر خوشگلی بود!

‫در مورد این آبروریزی به جز ‫ گریه کاری از دستش برنمیاد.

‫فکر کنم پیترو عاشق لوچیا بود.

‫حتی نمی‌خواست بره سیسیلی...

‫شاید رفت سیسیلی که به زنش ‫بگه عاشق لوچیا شده.

‫عاشق شده؟

‫زنش رو ترک کرده!

‫همراه بچه‌ای که داره به دنیا میاد.

‫عجب عشقی!

‫مطمئنم پیترو قصد نداشته اذیتش کنه.

‫می‌شناختمش.

‫انقدر خوب می‌شناختیش که خبر نداشتی زن داره.

‫پسرعمه‌ات با یه غریبه‌ست.

‫باید با یکی از دخترهای ما ازدواج می‌کرد.

‫کسی از گروهمون بهم کمک نکرد.

‫من به لطف اون زنده موندم.

‫اگه اسلحه‌اش رو اینجا می‌ذاشت ‫ شاید زنش بهش تیر نمی‌زد.

‫این همه آرد واسه چیه؟

‫نباید مثل لوچیا بشیم.

‫آسیاب مال مرده.

‫می‌خوای مرد باشی؟

‫نه.

‫باید ازدواج و کار هم بکنی. ‫مثل بابایی.

‫حتی می‌تونن دو بار ازدواج کنن.

‫- نمی‌تونن. ‫- چرا، بهشون می‌گن «دوهمسره.»

‫آره، ولی بعدش تیر می‌خوری.

‫دوست دارم کشیش بشم.

‫که گناه همه رو بشنوی و تنبیه‌شون کنی؟

‫نه، بخاطر اینه که وقتی حرف بزنی...

‫همه گوش می‌کنن.

‫لوچیا...

‫آب گاو کثیفه...

‫از فعل مردانه استفاده کن.

‫آخرش «o» بذار و اگه دختر بود می‌کنیمش «a».

‫ازش می‌ترسم.

‫مثل یه گربه که قراره بمیره ‫ فقط یه گوشه می‌شینه.

‫فقط پیش گاو می‌خوابه. بو گرفته!

‫باید یه راهی پیدا کنم بیارمش توی خونه. ‫دیگه وقتشه!

‫نمی‌خواد تنها باشه.

‫تنهایی خوابیدن سخته.

‫من خوب می‌دونم.

‫اون خبر نداشت که شوهرش انقدر پسته.

‫انقدر لباس قدیس لوچیا رو پوشید ‫که خودش هم کور شد.

‫یه نون‌خور دیگه اضافه شد و یه مرد ‫دیگه هم واسه کار کردن کم شد.

‫دیگه دختر سالمی نیست.

‫حالا چیکار کنه؟

‫دختر ژینو رفت توی شهر که ‫ از نوزاد پولدارها مراقبت کنه.

‫لوچیا هم می‌تونه بره.

‫می‌تونه با پولش برگرده و ‫واسه خودش گاو بخره.

‫با بچه کسی قبولش نمی‌کنه.

‫دخترهای مجرد و ترشیده می‌خوان.

‫اگه بره شهر کی از بچه نگهداری کنه؟

‫من دو تا بچه کوچیک سختمه.

‫بدون شوهر چرخ زندگی نمی‌چرخه...

‫از راه راست منحرف می‌شی...

‫تو شانس آوردی دینو رو داری...

‫که داره برمی‌گرده.

‫آتیلیوی من که برگشت دیگه مثل قبل نیست.

‫برگشته خونه، ولی دیگه مثل سابق نیست.

‫جنگ مردها رو احمق می‌کنه.

‫متاسفم.

‫چیکار می‌کنی؟

‫گمشو!

‫بیا بیرون! چیکار می‌کنی؟ ‫بذار من هم بیام!

‫مامان!

‫فلاویا از توالت نمیاد بیرون.

‫چرا همین‌طوری ایستادی؟

‫برو شیر رو بیار.

‫با هم یه درس بخونیم؟

‫شعری که بهم دادی رو نوشتم.

‫واست می‌خونمش.

‫درختی که دست کوچکت را به سمتش دراز کردی...

‫درخت انار سبز با گل‌های سرخابی قشنگ...

‫باید یه چیزی بهتون بگم.

‫ولی مطمئن نیستم که بتونم.

‫رازه.

‫حقیقته؟

‫آره.

‫پس می‌تونی بگی.

‫لباس‌ زیرم خونی شده.

‫حقیقته.

‫وقتی کثیف شد پشت و روش می‌کنی.

‫لوچیا، زور بزن!

‫زودباش دختر!

‫باید بیشتر زور بزنی!

‫زور بزن لوچیا!

‫- لوچیا زور بزن! ‫- زور!

‫- به اندازه کافی زور نمی‌زنه! ‫- نمی‌خواد که بزنه.

‫- زور بزن! ‫- زور بزن دختر! زور بزن دیگه.

‫زودباش لوچیا. داره میاد!

‫بیا، می‌‌تونی!

‫سرش اومده بیرون!

‫آفرین دختر!

‫زود!

‫به اندازه هر دوشون شیر ندارم عزیزم.

‫سلام.

‫لوچیا...

‫دینو!

‫دینو!

‫آدا.

‫گریه می‌کنه!

‫بخاطر مرگش گریه می‌کنی ‫یا بخاطر این‌که زن داشت؟

‫این دیگه چه سوالیه؟ ‫خودش هم نمی‌دونه.

‫حداقل الان گریه می‌کنه.

‫نه، گریه نمی‌کنه.

‫فقط از چشم‌هاش اشک میاد.

‫دیگه نمی‌خوام برم.

‫می‌خوام اینجا بمونم و توی بزرگ کردن ‫آنتونیا به لوچیا کمک کنم.

‫باید درست رو ادامه بدی. ‫بابا تصمیمش رو گرفته.

‫می‌تونم اینجا ادامه بدم. پیش خودش.

‫بابایی فقط تدریس به ‫بچه‌های کوچیک رو بلده.

‫یه ساعتی می‌ذارن بره بیرون.

‫بین ساعت سه تا چهار.

‫توی میدان کنار میخانه.

‫خیابان دوم از سمت راست.

‫به موقع نرسیدن.

‫متاسفم.

‫خودت تنهایی این همه راه رو اومدی؟

‫سالوو!

‫سالوو!

‫بیا!

‫مامان، خانم چشم‌هاش ناراحتن.

‫ولش کن. بیوه‌ست.

‫بچه داری؟

‫شانس آوردی.

‫سلام.

‫یه مشروب بده!

‫آقا معلم!

‫از طرف فلاویا!

‫آنتونیا.

‫سلام.

‫مامان باید واسه کار بره شهر.

‫ولی زود برمی‌گرده.

مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫ تلگرام: aManOfWar@

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming