Original subtitles

[instrumentale muziek]

[Laura kreunt]

[Laura ademt zwaar]

[onduidelijke gebabbel]

- [grunts] - [dokter] Laura. Laura.

-Ja. - We zijn er bijna, oké?

- We gaan haar eruit halen, oké? -Uh Huh.

-Oh ja! - [dokter] Oké? Haal gewoon adem.

Gewoon ademen, Laura. Kom op.

- [grommend] mama! Mom! Mom! -Oke schat.

-Oke. Je bent oke. - [arts] Laura. Laura.

Ik wil dat je duwt zoals we oefenden, van kin tot borst.

Oké, klaar? Je gaat pushen.

- Oké, blijf doorgaan. -Je kunt het.

-Je kunt het. - [zuchten]

-Een nog grotere druk, Laura. -Oke. Oke.

-Een grotere push. -Super, knijp.

Geef me er nog een. Klaar? Ga, Laura.

- [grommend] - [baby brult]

Ze is hier. Ze is hier.

Oh lieverd. Ademen. Het is gebeurd. Het is gebeurd.

Ademen.

Oh. Zij is perfect.

Ze heeft tien vingers en tien tenen. Gewoon rusten.

-Waar is mijn baby? -Nee nee nee. Rust uit.

- Je hebt je kracht nodig. -Waar is mijn baby?

Waar is mijn baby? -Nee nee nee. Het is tijd om te rusten.

-Waar is mijn baby? Lemme zie haar! - Je hebt je kracht nodig.

-Nee. Shh. Schat, tijd om te rusten. -Waar is ze?

-Je moet slapen. -Mijn baby...

Waar is ze? Geef haar aan mij!

[instrumentale muziek]

[Michael] Ah. Waarom heb je me dat laatste stuk laten eten?

Dus wie is wie klaar voor het toetje? Iedereen?

-Oke. Oke. -Ugh.

Dit is de reden waarom Amerikanen zo overgewicht hebben.

We hebben niet elke avond een dessert nodig, pap.

Ja, dat doen we elke avond, dochter.

Nee, dat doen we niet. - [Michael] Ik hou van dessert.

- Goed dan, in alle opzichten. - [Michael grinnikt]

In Europa eten ze hun dessert met hun ontbijt.

Op die manier hebben ze de hele dag de tijd om de calorieën te verbranden.

-Is dat juist? -Mm-hmm.

-Dat is logisch. Hm. - [Skylar] Mm.

Dat is een zeer indrukwekkend feit.

-Het is. Dank je. -[deurbel gaat]

Verwachten jullie iemand?

[Michael] Um, nee.

Okee. Ik ben zo terug.

Maar weet je, hier, als we opgroeien, maken we onze borden schoon,

dus we moeten afwassen.

-Hallo. Kan ik u helpen? - [fluistert] Hallo.

Eh, ik... ik ben op zoek naar de Andersons.

Sorry, wij niet.

Ik moet het verkeerde huis hebben.

Wacht. We kennen de meeste families in het blok.

Er zijn geen Andersons.

Ik moet de verkeerde buurt hebben.

Sorry dat ik je stoor.

Oke.

[Michael] Dus, vertel me eens.

Oké, als je, als je dat doet,

dan zou moeder echt heel blij moeten zijn

en we moeten mama gelukkig maken. Mm.

[Laura] Dat was raar.

-Wat? Wie was dat? -Ik weet het niet.

Het was een vreemd meisje aan de deur

op zoek naar de Andersons.

Maar ik had het gevoel dat ze ter plekke dingen verzon.

- Het is waarschijnlijk niets. - Het is net die ene enge film.

Misschien komt ze terug met al haar vrienden in maskers

en dood ons allemaal.

[hijgt] Je kijkt te veel films.

- Maak je moeder niet bang. - [Laura] met mij gaat het goed.

-Oh. Ik haal ijs.

[wist de keel]

- Ik weet niet waar het heen gaat. -Het is ongeloofelijk.

-Wil je ijs? -Ik weet. [Grinnikt]

[beide zuchten]

Hallo.

Wat scheelt er?

Niets.

Niets?

Nou, je gezicht vertelt een ander verhaal, schat.

Wat kan er mogelijk aan de hand zijn?

[lacht] Ik weet het niet. Dat is waarom ik het vraag.

Ben je gelukkig?

Weet je, gewoon, zoals, met alles,

zoals, met [inhaleert scherp ons leven en onze familie?

[grinnikt] Wat?

Ik zou niet gelukkiger kunnen zijn.

-Ja. Ben jij? -Ja. O ja.

Het is gewoon, jij, krijg je ooit het gevoel

dat wanneer dingen echt goed gaan,

je krijgt dit gevoel

dat er iets vreselijks gaat gebeuren?

Je weet wel, net als de andere schoen zal vallen.

Nee. Ik niet.

Als het echt goed gaat,

zoals ze nu zijn...

Ik tel mijn zegeningen

en ik geniet ervan.

Ja.

We mogen gelukkig zijn.

Je mag gelukkig zijn. Dat weet je.

-Dus stop. -Jij stopt. Jij stopt het.

[zachte muziek]

[deurbel gaat]

Ah. Het is het meisje van gisteravond.

Welnu, we zijn nog steeds niet de Andersons.

Om eerlijk te zijn,

Ik was niet echt op zoek naar de Andersons.

[Laura] Mm.

Ik was je aan het zoeken.

U bent mevrouw Laura Parker,

voorheen Laura Bishop?

Ik denk dat je me beter kunt vertellen wie je bent.

Ik ben je dochter.

Ik drink meestal niet overdag.

Nou of ooit.

Maar, um, maar vandaag...

Maak je geen zorgen.

Ik begrijp hoeveel schok dit moet zijn.

Ik bedoel, ik heb tijd gehad om me hierop voor te bereiden.

Ik gewoon, um...

Ik niet...

Ik weet niet waar ik moet beginnen.

Het is Bree?

Het is een mooie naam.

En jij, um...

jij bent goed?

Ja ik ben goed.

[Laura snuffelt]

Nou, voordat je, eh... voordat je me alles over jezelf vertelt,

eh... hoe heb je me gevonden?

Omdat ze me vertelden dat die platen verzegeld waren

aan alle betrokken partijen. Dat is gewoon, um...

Weet je, dat is precies hoe ze het toen deden.

Dus ik vermoed dat je nog nooit van Lighthouse Of The Lost gehoord hebt?

Nou, het is een groep.

Een organisatie, echt waar.

Ze geloven dat geadopteerde kinderen het recht hebben

de waarheid weten over hun biologische ouders,

ongeacht wat de vorige overeenkomst was.

Ze hebben me geholpen je te vinden.

Ik hoop dat je hiermee akkoord gaat.

A weer, ik weet dat het een grote schok is.

Nee... ik bedoel, ja. Weet je, natuurlijk.

Kijk, ik weet dat je me niet zult geloven,

maar er is geen enkele dag voorbijgegaan

dat ik niet aan jou dacht.

Ik was 17...

En je kent het verhaal. Ik was jong, ik was stom.

Ik wist niet wat ik aan het doen was.

En, mijn ouders, nou...

[scoffs]

Voor mij was abortus gewoon geen optie die ik zou overwegen.

En dus deed ik wat... [snuffelt]

We hebben gedaan wat we het beste vonden... voor jou.

En je geadopteerde familie, zijn ze, zijn ze...

Ik was een van de gelukkigen. De Hogans.

Ze zijn alles wat je zou willen in een vader en moeder.

Ze hadden een biologische dochter, mijn zus,

voordat ze me adopteerden.

Ehm, ze wilden meer kinderen hebben,

maar mijn moeder kon het niet begrijpen, dus besloten ze het te adopteren.

-Voila. -Hah. [Zucht]

Dus je hebt een gezin.

Ja dat doe ik. Ik heb een familie.

Ik heb een echtgenoot. Zijn naam is Michael.

En ik heb een dochter genaamd Skylar.

Dus ik heb een zus.

Ja. Ja, ik denk van wel.

[zuchten]

-Dus wat nu? -Um...

Wel, ik zou graag willen dat je iedereen ontmoet.

Alleen als jij wilt. Ik wil niet--

-Nee, ik zou het leuk vinden. -Ik alleen...

-Dank je. -Super goed.

Super goed.

Ik zou eigenlijk moeten gaan. Zo...

Oh. Oke. Oke. Um...

Bree, wat ik eerder zei...

weet je, over we dachten dat adoptie de beste optie was...

wel, dat deden we niet.

Mijn ouders deden dat zonder mijn toestemming.

En ik heb het hun nooit vergeven.

Het spijt me.

Kan ik je knuffelen?

-Ja. - [snikken] Ja? Oh.

Oh.

[Gareth] We krijgen veel verkeer uit Praag, Kroatië,

de Yukon-gebieden in Canada, Tasmanië.

Ik bedoel, ik denk niet dat dat ooit is gebeurd

voor een technologiebedrijf eerder.

Hoe dan ook, we krijgen 75 procent activering

van gebruikers met deze gratis upgrade, wat geweldig is.

Ver boven de normale acceptatiegraad,

maar iets minder dan we hadden verwacht.

Ik had Andrea de analyse opnieuw laten uitvoeren.

Ik probeer een macro-overzicht van de situatie te krijgen.

Echt, zoals, ga daarheen en zie

wat mensen lastig vallen.

Baas. Baas, luister je?

Uh, natuurlijk. Natuurlijk.

Je gaat analytics uitvoeren.

Ik heb Andrea al een tweede keer laten runnen.

- [grinnikt] Juist. -Ja.

- [Michael] Juist. -Wat is er aan de hand?

Wat, gingen jij en een paar van de andere hoge pieten voor een

van die drie-martini-lunches?

- Ja, dat zou ik willen. Ik-- - [gsm trilt]

Laat me dit even pakken.

Hallo. Eh, een beetje. Waarom?

Je houd me voor de gek.

Oké, 15 minuten.

-Nee. Michael, dat is... - Wacht even.

Dat is de verkeerde manier.

[Holmes] Helaas hebben we slecht nieuws

en er is geen gemakkelijke manier om het te zeggen,

dus ik zal het gewoon goedmaken.

Je ouders hebben een ongeluk gehad.

Luister, ik wil niet ongevoelig klinken, detectives,

Ik niet, maar ik heb mijn ouders niet gezien of gesproken

in... 20 jaar.

We hadden een...

Nou, we hadden ruzie.

Het spijt me. Maar waarom is dit een politiezaak?

Koolstofmonoxidevergiftiging.

Het is, het is een tragedie, maar ik...

Je hebt gelijk. Meestal is zoiets als dit niet.

Maar met oudere paren in oudere huizen,

het gebeurt veel meer dan je zou denken.

Maar...

Maar de leidingen waren verbonden

naar de oven was aangetast.

Nou, kan dat niet gebeuren vanaf de leeftijd

of normale slijtage of iets?

Het kan. Dat kan het zeker.

Maar de inspecteur van de brand zei:

Nou, hij zei dat het fifty-fifty was.

Fifty-fifty what?

Fifty-fifty dat het opzettelijk is gedaan.

Je hebt ze misschien al jaren niet gezien

maar heb je enig idee of ze vijanden hadden,

iemand die ze zou willen beschadigen?

Toen ik een kind was, gingen we naar First Methodist.

Ze waren heel erg actief in die kerk.

- Je zou daar kunnen beginnen, denk ik. -We hebben het geprobeerd.

We hebben een paar parochianen gesproken.

Iedereen met wie we spraken, zei je ouders

was gewoon een mooi stel.

Ik kon me niet voorstellen dat iemand ze pijn wilde doen.

Rechts.

Nou, um...

Ja, ik weet niet hoe we je anders kunnen helpen.

Ik weet het ook niet, mevrouw. Het spijt me dat ik het moet zeggen.

Maar als je nergens aan denkt,

alles dat ons zou kunnen helpen...

hier is mijn kaart.

Dank je.

Eh, weet je, hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik overtuigd ben

het was waarschijnlijk gewoon een vreselijk ongeluk.

Nogmaals, sorry voor je verlies.

- Bedankt, detectives. -Dank je.

[Michael] Laat me jullie zien.

Dus als er nog iets is dat jullie nodig hebben

Ik kan je helpen, laat het me weten, oké?

-Dank je. -Dank je.

Okee.

[uitademt scherp]

- Gaat het? -Ja, met mij gaat het goed.

Het is goed om verdrietig te zijn.

Weet je, het waren je ouders.

Je kende ze niet.

God! [Grinnikt]

Weet je, dit is, dit is precies zoals zij.

Ik bedoel, zelfs in de dood bedachten ze een manier

om het voor mij te verpesten.

Ik ben net herenigd

met de dochter die ze van me wegnamen.

En nu dit.

Het is gewoon...

het stopt nooit, weet je?

- [Skylar] Uh... Oké, wel-- - Wees niet nerveus.

Wat moet ik tegen haar zeggen?

Wat je wilt.

Zeg gewoon wat vanzelfsprekend is, schat. Ze zal van je houden.

Ze wordt ook nerveus. Oke?

Dus het is onze taak

om haar gewoon op haar gemak te laten voelen.

Ik kan nog steeds niet geloven dat je me nooit over haar hebt verteld.

Schatje, het is geen gesprek

dat je super enthousiast bent om te hebben met je tienerdochter.

En bovendien, daarvoor was er nooit een reden

om u te vertellen.

[fluistert] Oké.

[Laura] Ja.

Ik begrijp alleen niet waarom

ze wil ons ontmoeten als ze haar eigen gezin heeft.

Wel, denk er eens over, schat.

Als je geadopteerd bent,

zou je niet nieuwsgierig zijn?

En we zijn zo geweldig als een gezin.

-Ja. Soort van. - [Michael] Nogal?

-Je ziet er prachtig uit. -[deurbel gaat]

Oh. Over geweldig gesproken...

-Ik ben zo opgewonden-- -Dat, het is zo gênant.

-Wat? Nee. Kom op. - Het is zo gênant.

- Je gaat je zus ontmoeten. -Je laat me slecht voelen.

- Zie ik er goed uit? -Je ziet er goed uit.

- Is dit goed? Oke. -Laten we gaan. Kom op.

-Kom op. -Goed Goed.

Het is allemaal, zoals, echt, zoals, vreemd, maar anders, zoals--

Ja precies.

Bree, dit is mijn man, Michael.

-Hoi. Leuk je te ontmoeten, Bree. -Hoi. Leuk om je te ontmoeten.

Bedankt dat je hier bent gekomen.

En dit is onze dochter Skylar.

-Hoi. -Hoi.

Jongens, dit is Bree. [Grinnikt]

Okee. Ja.

Bree, sorry. Alsjeblieft, kom binnen.

- Laten we gaan zitten. -Ja. Ja, laten we hier komen.

Kom op. Ja.

Eh, doe je, wil je een glaasje ijsthee of--

- Ik ben oke, maar bedankt. -Daar gaat het.

-Ga zitten. -Doe alsof je thuis bent.

- Dat is uit de weg. -Okee.

S-Sky, precies daar.

Dus, Bree, ben je opgegroeid in Highland Park?

Ik deed. Trots afgestudeerd aan Memorial High School.

Waar is dat? Ik heb er nog nooit van gehoord.

Oh, het is ongeveer een half uur van hier.

Nou, Skylar is een senior op de middelbare school.

Ze is lid van de National Honour Society,

de jaarboekcommissie.

-Mom. -Wat?

Sky, we zijn trots op je. Je hebt zo hard gewerkt.

-Heel slim. - [Laura] Ja.

Dus was je helemaal gek toen je moeder je hierover vertelde?

Weet je van mij?

Ja, ik neem het je niet kwalijk.

Ik bedoel, ik wist dat ik ergens een moeder moest hebben,

maar, je weet wel, eigenlijk, de informatie krijgen,

het was... gewoon gek.

Bree, ik hoop dat je van plan bent om te blijven eten, alsjeblieft.

Oh, kom op, het moet.

Ik dacht daar niet echt aan.

Alstublieft.

Dan denk ik dat ik dat ben.

Super goed. Afgewikkeld.

Okee. Ik ga de pizza gewoon bestellen.

[Laura] Bedankt, lieverd. [Michael] Oké.

- Ik vind je nagels leuk. -HM. Bedankt.

Heb je nagellakspray op je kamer?

Ja.

Ik kan je leren hoe als je wilt.

Werkelijk?

Ik bedoel, als dat in orde is met jou.

Ja! Dat is geweldig. Absoluut. Ik bedoel...

-Oke. -Oke.

-Ja laten we gaan. - [Bree] Geweldig.

[Bree] Dus heb je een vriendje?

[Skylar] Het is gecompliceerd.

Is het niet altijd?

Het is niets, echt waar.

Relaties zijn moeilijk.

Vertrouw me, ik weet het.

Ik weet het niet, ik dacht gewoon dat het misschien beter werd

als je ouder wordt, kunnen die jongens veranderen.

Jongens veranderen, oke.

Ik zou niet zeggen dat het noodzakelijkerwijs ten goede is.

[grinnikt]

- Weet je moeder het? -Waarover?

Die vent.

Oh. Mijn ouders hebben geen idee.

Alle ouders hebben geen idee.

Maar die van jou lijken echt geweldig.

Denk ik.

Ik heb altijd een zus gewild.

Ik dacht dat je zei dat je een zus had.

Ik doe.

Maar weet je... door bloed.

[kloppen op de deur]

Pizza is er, meiden.

Nou kom op. Laten we het halen terwijl het warm is.

- [gniffelt] - Laten we gaan.

Okee.

-Mm! - We hebben een hele andere pizza.

-Dus er is geen tekort. -Ja. [wist keel]

Dus, Bree, um,

wat denken je ouders over jou die ons ontmoet?

Ik bedoel, ervan uitgaande dat je ze hebt verteld wat je doet natuurlijk.

Ze zijn ondersteunend.

Ik bedoel, ze zullen altijd mijn vader en moeder zijn.

Maar ze wisten ook dat ik altijd nieuwsgierig was

over mijn biologische moeder.

En ze wilden helpen, maar hadden het niet

alle informatie,

omdat die gegevens aan iedereen waren verzegeld.

Maar toen ik je vond,

ze zeiden dat ik moest doen wat ik dacht dat het beste was.

Wel, ik ben blij dat je het gedaan hebt.

Ja ik ook.

Ik wil niet onderbreken, maar...

waarom is mijn auto nog steeds in de winkel?

Oh, nog een paar dagen. Ja.

Oh, wat doet ze verdomme zo lang?

[Laura] Skylar.

Het was een terugroepactie. Ze moesten de onderdelen bestellen.

Oké, ik blijf morgen na school

om mijn wetenschappelijke quiz goed te maken,

dus een van jullie moet me ophalen.

-Oh. -Um...

Ik ben niet op tijd thuis. Sorry lieverd.

-U? -Ja. Nee, het spijt me, Sky.

Ik heb een afspraak.

Oke. Maar hoe kom ik thuis?

Skylar, ik kan je ophalen.

Ja. Ja goed. Stoer. Dat klinkt goed.

Bree, dat is echt heel leuk.

Ik - ik ben gewoon, ik weet niet zeker of dat een goed idee is.

Ik denk dat het een geweldig idee is. Ja.

-Je doet? -God! Ja ik...

Het geeft ze de kans om te besteden

een beetje meer tijd samen.

Ik bedoel, dat is, Bree, als, als je het niet erg vindt.

Het zou me een genoegen zijn.

[school bel ringen]

[instrumentale muziek]

- Nergens om naar toe te rennen, teef! -Ah!

-Wat ga je doen, hè? -Hou op! Ga van mij af!

Wat ga je doen? Kom op!

[kreunt]

Weet je, ik heb altijd gewild

om je te schoppen, gewoon omdat...

[kreunt]

En nu heb ik ook een reden. - [grunts]

Je denkt dat je kunt rotzooien met mijn vriendje

en ermee wegkomen?

Waar heb je het over?

Ik heb nooit met hem gesproken.

Oh. Wacht wacht.

Heb je het gisteravond over

toen hij uit mijn raam kwam kruipen?

- Hoe wist je dat-- - Hou je mond!

Ik ga hier van genieten.

Hé, Sky.

Oh. Ik vergat dat je me ophaalde.

Ik dacht dat ik een flink pak slaag zou moeten nemen.

Oh, dat zal je wel doen. Je hebt geluk, kleine slet.

Ik zie je morgen.

Okee. Klinkt goed. Zie je dan.

Het lijkt erop dat ik hier op het juiste moment ben.

Ja. Dat is Chloe LoPresti.

Iedereen kijkt zelfs naar haar vriend

en ze gaat ballistisch.

Niemand rotzooit met haar

tenzij ze in een ziekenhuis willen belanden.

Wacht, je bent met haar vriend meegegaan?

[lacht] Nee. Nee.

Hij praatte niet eens tegen me. Het was het meisje naast me.

Ze is gewoon gek.

Dus dit gebeurt veel?

Vrij veel, ja.

Het lijkt erop dat ik op deze school geen lange levensverwachting heb.

Hier. Ga gewoon naar de auto. Ik zal er zo zijn.

Oke.

Het lijkt erop dat jij en Sky een klein probleempje hebben.

- Iets waar ik je mee kan helpen? - En wie ben jij in vredesnaam?

Ik ben haar zus.

Dan zou u zich waarschijnlijk op uw eigen zaken moeten richten.

Misschien moet je je zus ook vertellen dat ze haar eigen zaken moet doen.

Wauw. Jij bent eng.

Wat denk je hiervan?

Je maakt je eigen zaken uit

en laat alle andere kinderen met rust.

Kijk, lieverd, dit spul heeft misschien op de middelbare school gewerkt,

maar je staat op het punt om onbeschoft te ontwaken op school.

Wat dan ook.

Of bij de plaatselijke stripclub.

Ja, je past precies in de Leopard Lounge.

Huh. Teef!

[kreunt]

[grunts]

Dat was gemakkelijk.

Niet zo moeilijk nu, toch?

Luister nu naar mij, jij kleine skank.

Ik ben hier voor de lange termijn.

En als ik hoor dat je met iemand knoeit

of als je zelfs naar mijn zus kijkt,

weet je wat ik met je ga doen?

Ik zal dat mooie gezichtje van je snijden

en zelfs de conciërge zou je niet naar het bal brengen.

Geloof me nu

dat ik helemaal ben

en helemaal serieus?

Goed.

- [grunts] - [kreunt]

[zuchten]

[uitademt scherp]

Ik bedoelde niet dat je dit op de verkeerde manier zou aanpakken.

Wat ik bedoelde was, we kennen haar niet echt--

Ik weet alles wat ik van haar moet weten.

Nu, ik weet dat zij je biologische dochter is,

maar dat betekent niet echt dat zij je dochter-dochter is.

Oké, wacht even, w-wat betekent dat eigenlijk?

Het betekent dat je haar niet hebt opgevoed,

dat we haar niet hebben opgevoed.

Het betekent dat we niets weten over haar waarden,

haar besluitvorming,

hoe ze zich voelt, wat ze denkt, wat dan ook.

-Ja. -Ja.

We leren haar dus beter kennen.

Oke.

Maar tot dan,

Ik wil haar echt als een lid van onze familie behandelen.

Maar ze is niet echt een lid van het gezin.

Ja, dat is ze.

Michael, ik ben haar zoveel schuldig.

Gelieve?

Oké, nou...

Als dat is wat je denkt, geen nooky voor jou vanavond.

Nou, je zou zoveel geluk moeten hebben.

Ja.

Um, haal je licht.

- Ik zal je licht krijgen. - [lacht]

[deurbel gaat]

Hoi.

-Kan ik u helpen? -Ja. Mr Parker?

-JEP. -Mijn naam is Jon LoPresti.

Het lijkt erop dat je dochter een woordenwisseling had

met mijn dochter op school afgelopen week.

Um... Nou, kom binnen. Laten we even praten.

Precies hier, alsjeblieft.

- [zucht] Jon, Jon. Ja? -Uh Huh.

Geef me even een moment. Ik ga Skylar bellen.

Hé, Sky, kunnen moeder en jij naar beneden komen, alsjeblieft?

Dus ik weet zeker dat dit allemaal een groot misverstand is.

Ja, ik hoop het omdat je dochter heeft gemaakt

veel gemene bedreigingen voor mijn dochter.

En Chloe is er echt heel erg van opgeschrikt.

Ik kan het me niet voorstellen. Um...

Ja, dat kan niet.

Ja, pap?

Dit is mijnheer... Het spijt me, um...

Ja, het is Jon. Jon LoPresti.

[Michael] Dus... [Laura] Wat is er aan de hand?

Nou, meneer LoPresti zegt hier

dat er een soort van woordenwisseling op school was

met zijn dochter en werden enkele bedreigingen gemaakt.

Hemel?

Eh, ik, ik...

[inhaleert] Ik denk dat ik dit kan opruimen.

Ik sprak met je dochter.

Ik plukte Sky op van school

en ik zag haar haar oppakken.

Weet je, eigenlijk pest je haar behoorlijk.

Wie ben je nu?

Ik ben de zus van Sky.

Mr LoPresti, is dit waar? Was je dochter de aanstichter?

Kijk, ik weet het niet, maar ik betwijfel het.

Wat ik wel weet, is wat je zei

en de bedreigingen die je hebt gemaakt, kun je niet zomaar

ga zo rond met andere kinderen praten--

Wacht wacht wacht.

Wat deed je dochter precies

zeg dat ze zei?

Uh, zij, zij, zij...

Kijken.

Ik ben misschien een beetje hard geweest. Ja, dat zal ik toegeven.

Maar toen ik haar zag...

Toen ik je dochter zag

plukken op Sky, mijn zus,

wie zou geen vlieg kwaad doen,

Ik denk dat ik een beetje boos ben geworden.

[Laura] En dat is volkomen redelijk.

LoPresti, als ik u een beetje advies zou kunnen geven,

ouder naar ouder,

misschien zou je je dochter kunnen hebben

stop met mijn dochter lastig te vallen.

Ik zal mezelf laten zien.

Het is ok. God.

[Laura] Gaat het, lieverd? [Skylar] Ja.

[Laura] Waarom zou je me dat niet vertellen?

[Skylar] Het is geen probleem.

[zucht] Het is een grote deal.

- Heel erg bedankt, Bree. -Natuurlijk.

Voor haar uitkijken. Oh, meisjes.

Ik heb je barbecue-uitnodiging ontvangen voor dit weekend.

Je vrouw heeft het naar mij gestuurd.

-Nee? -Oh.

Ik wist niet dat we... uitnodigend waren.

- [gniffelt] - Wat is er aan de hand?

Nou, ik weet niet of er een gelegenheid is.

Maar ik kan het u net zo goed vertellen

omdat iedereen erover zal praten.

- Oh, dit wordt goed. -Nee nee nee. Nee nee.

- Toen Laura jong was... - Mmmmmmm.

- Voordat ze me kende... - Oh.

Ze gaf een kind voor adoptie.

Alles moest vertrouwelijk zijn,

maar ze vond ons, het meisje.

Ze heeft Laura gevolgd en dus is het feest...

-Maak je een grapje? - Geen grapje.

Is ze een soort gek?

Nee, dat is ze, ze is eigenlijk

ze is eigenlijk een perfect mooie,

goed aangepaste jonge vrouw, dus...

Dus wat is het probleem?

Ik weet het echt niet.

Welnu, ik ben voor de zoveelste opgestookt om haar te ontmoeten.

Wat is, hoe heet ze eigenlijk?

Haar naam is Bree.

- Je nieuwe dochter? -Nee. Bree. Bree.

-Bree Hogan. -Bree Hogan.

Dat klinkt verzonnen.

- Kijk, ik moet gaan en... - [lacht]

- Heb je geen werk te doen? - Moet je niet gaan?

Ga aan het werk. Ik betaal je daarvoor.

Zo'n goede baas. Rang A-baas.

Je zou een soort award moeten krijgen.

Zoek Bree Hogan. H-O-G-A-N.

Hogan. Geen kaas. Hogan.

[instrumentale muziek]

[onduidelijke gebabbel]

Hoi.

Girls.

[onduidelijke gebabbel]

[lachend]

Oké, Tom. Daar ben je, vriend.

-De waarheid. Verloren vuurtoren. -Informatie.

Oké, meneer Tom. De waarheid, de hele waarheid.

In orde, wel, ten eerste, laat me dit voorlezen door te zeggen

Ik ben er zeker van dat hun interne raad

alles van heel dichtbij bekeken.

Maar ik ben er niet van overtuigd dat de hele onderneming legaal is.

Hm.

Laat het aan een advocaat over

nadenken over de juridische aspecten

van het verhaal.

Dat is waarom hij de beste is. En ik bedoel, de beste.

Nee, in alle ernst, echter, dit...

Het lijkt erop dat dit hele bedrijf,

deze, um, Lost Lighthouse of hoe het ook heet,

ik heb het alleen voor het doel gevormd

van het aanmoedigen van mensen

om vertrouwelijke juridische documenten te schenden, oké?

Schat, je gedraagt ​​je zoals dit is

een vorm van bedrijfsspionage.

Ze verenigen ouders en kinderen gewoon opnieuw.

Welnu, intentie is niet relevant,

Ik bedoel, [grinnikt] in de ogen van de wet. Je weet dit.

[Laura] Echt waar? Oke.

Welnu, waarom zijn seriemoordenaars

zwaarder gestraft

dan iemand die per ongeluk

iemand gedood in een auto-ongeluk?

Oké, als eerste, makkelijk, Clarence Darrow.

- [Tom] Eerst af. -Ik wil weten.

Op dit moment is het gewoon niet relevant, oké?

Ik bedoel, als je iemand gaat verleiden

om een ​​contract te verbreken,

zelfs als je, uh,

jouw bedoelingen zijn nobel, oké?

Het is nog steeds illegaal.

Ik ben blij dat ze ons heeft gevonden. Het kan me niet schelen hoe het gebeurde.

-Ik ook. -M, ja.

Dus waar heeft deze jonge vrouw waar ik zoveel over gehoord heb?

- [Laura] Oh. -Um...

Uh, ze is...

Oh, zij is daar aan het praten met Sky.

O ja. Ze ziet er heel lief uit.

Ja. Zij is. Weet je, het is zo grappig.

Meestal heeft Sky er een hekel aan nieuwe mensen te ontmoeten, toch?

Maar met z'n tweeën is het echt gelukt.

Gaat u ons introduceren of...

Oh, laten ze zijn.

Ja, ik wil niet dat ze het gevoel heeft dat ze wordt tentoongesteld, weet je?

- [Laura] Later, later. - Nou, op die opmerking...

Hier komt iemand die nooit is verward met zoet.

[Gareth] Daar is hij. [Laura] Hé.

-Gareth. Hey man. -Michael.

Leuk je te zien, man. Bedankt voor het komen.

-Goed om je te zien. -Uh, Tom, Clarissa.

Dit is Gareth Drury.

Hij is onze beste programmeur.

Heb je Tom Caldwell ontmoet? Hij is onze bedrijfsjurist.

Oh natuurlijk.

-Nee, niet officieel. -Ja.

Maar ik heb je e-mail op veel memo's gezien.

-Um-- -En facturen.

Facturen, memo's. Nog steeds een plezier.

Oh, ja, goed, man.

- Dit is mijn vrouw, Clarissa. -Oh.

- Oh, heerlijk. -Leuk om je te ontmoeten.

Doe met ons mee, man. Kom op.

Alsjeblieft. -Daar is hij.

Tenslotte. Kom hier jij.

-Hé, lieverd. -Okee.

Dat is genoeg. Dat is genoeg.

-Kom op. - Wie ben je nu, Sinatra?

Schat, je weet dat ik de leider ben van het rattenpakket.

- Begin niet eens met mij. - [grinnikt]

Dus ik bracht je deze Bourbon die ik heb gedronken.

- Het is een zeer soepele, kleine batch. -Leuk.

Ik breng het naar je bar

en wat zie ik dan wijnkoelers

en licht bier.

Ik ben schuldig. [Grinnikt]

Oh, dus je hebt een geschenk voor ons geopend en bent verder gegaan om jezelf te helpen.

-Nee. Nee nee nee. - [Michael] En drink het op.

- Ik had geen keus, of wel? - Nou, zo lijkt het niet.

Ik zal je wat vertellen. Je bent een man naar mijn eigen hart.

Ik haal er een. -Nee. Zitten. Ga zitten, zitten, zitten.

- Alsjeblieft, ik zal een glas voor je halen. - [Michael ruimt keel op]

-Klinkt goed. -Klinkt goed.

Okee.

[Laura] Je moet opletten voor die vent.

Niet te voorzichtig, hoop ik.

Nou nou nou.

Jij moet de enige echte Bree zijn.

Ik was je aan het zoeken.

[diep ademt]

Excuseer mij?

Ik hoopte je en ik kon het

een beetje later kletsen.

Wie ben je?

- Ik ben Gareth Drury. -Ah.

Ik werk voor Michael en ik heb veel over je gehoord.

-Oh. -Zien...

Een deel van mijn taak is weten

hoe daadwerkelijk internet te gebruiken.

En corrigeer me als ik het mis heb,

maar je bent niet helemaal eerlijk geweest

met je nieuwe familie, of wel?

Ik weet zeker dat ik niet weet wat je bedoelt.

Nee, ik denk van wel.

Heb je het iemand verteld?

Goed...

nog niet.

Ik zat te denken dat ik je een kans zou geven

om jezelf uit te leggen.

Dank je.

[grinnikt]

Bedank me nog niet.

[intense muziek]

♪ Ooh ooh ooh ♪

♪ U weet dat het goed voelt ♪

♪ Ooh ooh ooh ♪

- Nou, dat was snel. -Ah.

Wel, ik was het gewoon aan het gieten.

Het niet distilleren.

-Oke. Ja. - Dat is slim.

-Ik waardeer dat. Hm. - Het is goed, toch?

Mm. Mm. Ja, dat is leuk. Bedankt man. Ik waardeer dat.

- [Gareth] Ja, natuurlijk. -Ga zitten.

Eh, ik zal het in een minuutje doen.

Ik moet de faciliteit nog steeds gebruiken.

[Laura] Oh. [Gareth] Twee seconden, beloof het.

- [Laura] Oké. -Okee.

[uitademt scherp]

[deurknop rammelt]

[kloppen op de deur]

[man] Binnen een minuut.

Kom op, man.

[onduidelijke liedjes spelen]

[verzuchting]

Mm...

Oh...

De bloemen water geven?

[hoesten]

Oh, God, je hebt me bang gemaakt.

Weet je, ik heb erover nagedacht.

Ja. Waarover?

Over wat je zei.

Weet je, je had het Michael moeten vertellen

wanneer je de kans had.

En waarom is dat?

Cecause nu is het te laat.

- [hijgend, kreunend] - [Bree grunts]

[intense muziek]

[Michael] Dat was het niet, het was niet de laatste keer dat ze - ze bleven hier.

[Tom] Natuurlijk betaal je ervoor...

Oh wacht. Bree! Hey schat. Kom maar over.

Ik wil dat je een paar vrienden van ons ontmoet.

[Laura] Oh. [Grinnikt]

[Clarissa] Hé!

- Dit is meneer en mevrouw Caldwell. -Hallo.

En Tom is zojuist de advocaat

bij Michael's bedrijf.

- [Michael] Hij is mijn held. -Hoi.

- [Tom] Um, niet echt. - Nou, Tom en Clarissa.

- Je hoeft niet zo formeel te zijn. -Oh, fijn om je te ontmoeten.

We hebben zoveel over je gehoord, Bree.

Waarom ga je niet zitten en doe je mee?

-Ja. - Ik zou graag willen.

Maar ik heb Sky eigenlijk beloofd

dat ik haar ergens mee zou helpen.

We hebben een nieuw filter voor het jaarboek.

-Dat is geweldig. -Oke. Goed...

Ga niet weg zonder het me te vertellen, alsjeblieft, omdat ik jou wil

om Gareth te ontmoeten, hij is de enige

je hebt elkaar nog niet ontmoet. Hij is stervende om je te ontmoeten.

- Je zult van hem houden. - [Michael] Ja.

Gareth. Is dat de jonge--

Lang haar, grote mond... Je snapt het. Hebben jullie elkaar ontmoet?

Ja, voor ongeveer twee seconden.

Hij ging eigenlijk naar zijn auto.

H-zijn Uber, eigenlijk.

Eh, ik weet het, omdat ik een grap maakte

over hoe hij liep, misschien moest hij niet rijden.

-O ja. - [Laura zucht]

- Dat klinkt als Gareth. - [Laura] Het is vroeg.

Oké, misschien de volgende keer.

- [Laura] Ja. -Excuseer mij.

-Oke. Het was geweldig je te ontmoeten. -Ja, leuk je te ontmoeten.

Jij ook.

Nou, ik weet het niet, maar ik kan zeker een andere gebruiken.

-Ja graag. -En jij?

Ik zou er een kunnen gebruiken, maar zou ik er een moeten hebben? Dat is de vraag.

- Wil je iets, lieverd? -Nee.

-Mijne heren. Niets? -Oke.

Ik ben goed, liefje. Dank je.

Je hebt gelijk, man, ze is mooi.

Wie, Laura? Dank u zeer.

Ogen hier, vriend.

-Kom op. - [Michael grinnikt]

Dus ik... ik dacht dat je iets voor me kon doen.

Hm.

Kijk haar gewoon eens goed in.

Doe een achtergrondcontrole...

Wat het ook is dat jij, weet je, wel doet.

Waarom? Maak je je ergens zorgen over?

Nee... Nee, ik ben gewoon...

Ik ben gewoon nieuwsgierig.

Goed, ik reken $ 500 per uur. Ben je zo bezorgd?

[gniffelt] Nou, ik hoopte dat je dit gewoon zou kunnen doen

een beetje onofficieel, weet u, uit de boeken.

-Ah. - [Michael] als het ware.

Dus je bent echt heel erg bezorgd.

[sniffles]

Kom op man. Wat is het?

Het is maar al te gemakkelijk.

Weet je, ze verschijnt gewoon uit het niets.

Laura is haar voor de voeten.

Zelfs Sky houdt van haar.

Ik wil alleen dat ik er zeker van ben dat alles up-to-date is.

Ik wil niet dat iemand gewond raakt.

Waarom dan geen privé-detective inhuren?

Nee, ik ben niet helemaal paranoïde.

Kun je gewoon, kun je er gewoon naar kijken voor mij?

Voor mij.

Ja, nee... ik maak maar een grapje. Ja ik kan.

[grinnikt]

Zien? Ik wist dat je mijn held was.

[grinnikt]

-Dank je. -Proost.

Ja.

r vrienden enkele manieren.

- Ze zijn een puinhoop. -Ja.

-Uh uh uh! Oh! -Whoa, snap het!

-Oh mijn god. - [Michael] Goed gedaan!

Goede vangst. Okee.

Doei vader. We gaan moeder helpen.

Dus veel plezier.

- Help je moeder? -Helpende haar... Ja.

-Oh oke. Ik zie het. -Ik denk dat ik denk...

Nee, ik snap het. We zijn goed, we zijn goed.

[Skylar] Ik denk dat alles in orde komt.

[grinnikt] Ik heb geen keus.

[grunting]

[instrumentale muziek]

[onduidelijke gebabbel op radio]

Ah. Detectives. Hoi.

We kwamen eerder op de dag langs, maar het leek erop

je had een leuk klein feestje. Ik wou je niet storen.

[Michael] Ja, gewoon een beetje samenzijn met een paar vrienden.

Heb ik iets belangrijks gemist?

Moet ik, moet ik Laura hiervoor krijgen?

Misschien kunnen we eerst een praatje maken.

Ergens een beetje meer privé.

[Michael] Eh, ja, natuurlijk.

Ik bedoel, ik ben hier net klaar.

Als jullie me gewoon zullen volgen.

[gniffelt] Volg mij, heren.

-Ja. Alsjeblieft.

[Skylar] Hé, Bree.

Kun je me hiermee helpen?

Oké, detectives. Wat is er aan de hand?

Ik ben bang dat de kansen zijn veranderd, Mr Parker.

En niet in ons voordeel.

Sorry, ik volg je niet.

[gniffelt] De dood van de ouders van je vrouw,

als je je dat herinnert, hebben we je verteld dat het een 50-50 kans was

dat het een ongeluk was.

Welnu, het lijkt erop dat we nu reden hebben om te geloven

het was opzettelijk.

-Intentional? -Ben bang van wel.

Lijkt dat een van de buren, onder verder verhoor,

Vergeet niet een jonge vrouw een bezoek aan het pand te zien brengen

op de dag van het ongeluk.

Wel, wie was zij?

-We weten het nog niet. -HM.

De buurman heeft haar niet goed bekeken.

Ze zei alleen dat ze een jonge vrouw was.

[deur piepend]

Kijk, er was geen reden om te vermoeden

dat er iets verkeerd is gegaan.

Eh, detective. Heb je daar hulp nodig?

Nee, het gaat goed.

Dus ik wil alleen maar bevestigen.

Je vrouw heeft haar ouders echt niet gezien in...

wat, twintig-twintig jaar?

-Mm-hmm. -Dat is een lange tijd.

Ja, detectives, ik hoop dat je niet suggereert

dat Laura hier iets mee te maken had.

Nee nee. Natuurlijk niet. Natuurlijk niet.

We willen alleen zeker weten dat er niets is,

helemaal niets dat u ons niet vertelt.

-Zoals? -Mm.

Vertel het ons, meneer Parker. Mm.

Nou, zoals ik al zei,

Ik weet hier niks van.

Um, ik bedoel, jullie zijn welkom

om Laura meer vragen te stellen als je wilt...

[grinnikt]

Nah.

- Ik denk niet dat dat nodig is. - [Holmes] Nee. Ja.

Ja, we weten zeker dat je gelijk hebt, weet je?

Ze zou niets weten over deze mysterieuze vrouw.

We laten je terug naar het opruimen.

Oh, uh, Mr. Parker, doe ons een lol.

Denk er eens over na.

Weet je, er kan iets loslaten.

Het is verbazingwekkend wat mensen zich kunnen herinneren wanneer ze dat nodig hebben.

[dramatische muziek]

[Michael zuchtte]

Hallo. Ik dacht dat je verdwaald was.

Michael?

Gaat het?

Jaaa Jaaa. Nee nee. Het is een... Dat was een groot feest.

-Ja. - Veel om op te ruimen. Ja.

Loods was een puinhoop... Die kinderen, ze kunnen, ze kunnen...

Ik denk dat ik waarschijnlijk moet gaan.

Ik zei dat ik terug zou zijn voor het avondeten.

Nou, ik kan waarschijnlijk nooit meer eten, maar...

[lacht] Oh, heel erg bedankt voor je komst, Bree.

Ik weet dat iedereen het leuk vond om je te ontmoeten.

Hé, bedankt dat je me vandaag hebt geholpen.

- [Laura] Nou, ja. - Ik zie je later?

-Ja helemaal. -Stoer.

-Okee. Doei. -Doei.

-Nogmaals bedankt. -Ja.

[Bree] Dag, mama.

[hijgend]

[dramatische muziek]

[motor start]

Misschien weet hij echt niets.

Hij weet iets. -Ja.

Ze lijken me geen moordenaars.

Ik heb nooit gezegd dat ze moordenaars waren.

Ik zei dat ze meer weten dan dat ze aan het doorlaten zijn.

Er is iets dat ze voor ons bewaren.

Wat?

Dat weet ik niet.

Maar ik denk dat ik ze nog een keer ga bezoeken.

Ten eerste wanneer ze het het minst verwachten.

Geen enkele manier waarop een rechter ons een bevel zal geven.

Zelfs je vriend Adam niet, en niet voor iets dat zo dun is.

Sinds wanneer heb je een bevel nodig om een ​​wandeling te maken

op een mooie middag?

[grinnikt]

[motor start]

Ben je oke?

Je bent gewoon, ik weet het niet...

Je bent nogal stil sinds de barbecue.

Ja natuurlijk.

Oke.

Nou, ik denk dat iedereen het heel erg naar zijn zin had. Zou je niet?

Ik doe. Gefeliciteerd.

[spottende opmerkingen] Bedankt.

[Laura] Dus...

Heeft Tom iets gezegd?

Weet je, over Bree.

Eh... nee, niet echt.

Behalve dat ze lief leek.

Ja. Ja dat is ze.

Nou, ik ben doodop.

Oke.

Weet je, ik heb nagedacht.

Mm?

Over je ouders.

Mijn ouders?

Ik heb niet eens aan mijn ouders gedacht.

Waarom zou je?

Wist Bree iets over hen?

Ik bedoel, ja, ik heb het haar verteld.

Weet je, hoe was het hun beslissing om...

Hun besluit om haar te geven voor adoptie.

Ja. Waarom?

Niets, alleen...

Tom heeft iets in je hoofd gestopt?

Want weet je, het is net alsof hij achterdochtig is.

Tom heeft niets gezegd.

Oké, wel, waarom dan de derde graad?

Dit is nauwelijks de derde graad, Laura.

Oké, nou...

Kijk, ik ben gewoon te moe om over deze onzin te praten.

Eerlijk gezegd.

Het was zo'n mooie dag.

Alsjeblieft verpest het niet.

[regel rinkelen]

[Gareth op voicemail] Je hebt Gareth bereikt.

Je weet wat je moet doen.

Gareth, het is Michael.

Hé, vriend.

Je reageert niet op mijn e-mails of sms-berichten.

Ik heb je vandaag nodig. Bel mij.

En ik kan maar beter niet horen dat je blijft hangen. Je hebt het?

[grinnikt] Bel me.

[zuchten]

Ja. Alles goed?

Het spijt me, man. Alstublieft. Zitten.

[Michael] Sorry. Ah. [Tom] Wat is er aan de hand?

Herinner je je Gareth, degene die je op het feest hebt ontmoet.

-Jaaa Jaaa. Die kerel. - Ik kan hem niet bereiken.

- En, uh... [gromt] - Ach, kom op.

Hij is jong. Kom op, hij is - hij is onverantwoordelijk.

Net zoals ik aanneem dat we waren.

Ja, maar niet op mijn dubbeltje.

- Precies, goed. -Anyways. Dus, uh...

Wat heb je voor me, huh?

Dus, luister, ik heb niet te diep gegraven.

Maar ik deed wat je me vroeg.

En, weet je, ik ben blij om te zeggen

het is, het is alles wat ze zei dat het zou worden. Zo...

Kijk, het is Bree Hogan

aangenomen in de staat Californië, 1996.

Ze studeerde af aan Judd Elementary,

uh, ging naar Memorial High School

en woonde West Lake College bij.

Zo...

Dat is het?

Oh het spijt me. Nee.

Eh, blijkbaar is zij dat ook

een kannibaal met meerdere persoonlijkheden.

-Oh kom op. -Dus daar is dat.

Ik bedoel, wat, w-wat vond je ervan?

Ik zou het hier vinden?

Ik weet het niet. Ik weet het gewoon, ik weet het niet.

Oké luister, kijk, dit bevestigt alles

zei ze, oké?

Tenzij je andere vermoedens hebt

en een goede reden voor 'em, man,

je moet het loslaten.

-Ja. Oké, goed. -Okee?

-Dank je. Ik waardeer dat. -Ja.

Luister naar me, ik deed dit als je vriend.

Maar als uw advocaat moet u weer aan het werk.

Je moet al deze dingen vergeten.

Okee? Het gaat goed, geloof me.

- Een advocaat die zegt: "Vertrouw me." - Oké, kom op. Ik moet gaan.

Dank je. Sorry dat ik je mis.

- Het is goed, je bent me iets te drinken schuldig. - Hé, ik ben je een schuldig.

- [Tom] Ja. [gniffelt] - Ja. [Grinnikt]

Ik kan dit niet geloven.

Dit is zo belachelijk.

Dus ik weet dat ze dat alleen gepost heeft om me voor schut te zetten, toch?

En natuurlijk ontkende ze het en nam het af,

maar Justin had het al gezien. Natuurlijk.

Ugh. Ze is zo'n...

Je moet waarschijnlijk voorzichtig zijn.

Ja, het is gewoon in de war.

Kijken.

Ik wil niet zo klinken als die vervelende oudere zus,

maar je moet waarschijnlijk kijken naar wat je op social media plaatst.

Ik bedoel, ik heb vrienden die banen verloren

omdat hun werkgevers er een aantal zagen

genante foto van hen online.

Ik bedoel, word niet paranoïde. Wees gewoon slim.

Ja.

Vertel eens, hoe is het?

Is je zus van streek dat je zoveel tijd hier doorbrengt?

We hoeven er niet over te praten als je dat niet wilt.

Nee, eh... Nee, het is goed. Haar...

Oh, om eerlijk te zijn, we waren niet...

nooit echt zo dichtbij.

Moet het moeilijk zijn geweest om de geadopteerde te zijn, toch?

Eigenlijk was het precies het tegenovergestelde.

Mijn zus had het altijd moeilijker dan ik.

Ik bedoel, mijn ouders,

ze wilden ervoor zorgen dat omdat ik werd geadopteerd,

Ik heb me nooit anders gevoeld.

Dus ze wilden dat ik het gevoel had dat ik net zo goed hun kind was

als hun biologische.

Dus wat was het probleem?

M-mijn zus, Jessica,

ze had daar een hekel aan.

Ze had het gevoel dat ze me de voorkeur gaven.

Dus begon ze zich uit te gedragen,

weet je, probeer aandacht te krijgen.

Weet je, meestal is de geadopteerde degene

dat veroorzaakt problemen, maar in onze familie

het was andersom.

Dat moet heel moeilijk voor je zijn geweest om daarmee om te gaan.

Weet je, voor het grootste deel waren we een normaal en gelukkig gezin.

Ik bedoel, Jessie en ik hadden een paar geweldige tijden samen.

Het is gewoon, soms zou ze...

verlies Het.

Verlies Het?

Ja, zij, uh,

heb in sommige gevechten.

We moesten haar eigenlijk zetten

in een instelling.

[grinnikt] Een psychiatrische instelling?

Het is klaar nu.

Maar ik wil er gewoon niet over praten.

Ja. Ja. Nee. Um, het spijt me.

Ik, ik wilde niet wrikken.

Nee, je bent niet nieuwsgierig. Ik bedoel, we zijn zussen.

Maar ik moet wel naar de wc.

-Oke. Ja. -[lachend]

Hé, als je terugkomt, denk je dan

kunnen we onze nagels opnieuw doen?

Zeker. Er zit een nagellak in mijn tas.

-Oke. - Ik zal slechts een minuut zijn.

Okee.

[deur sluit]

[toilet doorspoelen]

[deur ontgrendelt]

Dat is mijn favoriet. Azure Sky, toch?

Ja. Rechts.

Ik moet eigenlijk snel gaan.

Ik wilde deze lessen volgen op de community college

en het is vanavond oriëntatie.

[Skylar] Mm-hmm. [Michael] Mm-hmm.

Dus, um, dus ik had iets

dat ik met iedereen wilde bespreken.

Mm-hmm. Zoals?

Oké, je kent de derde kamer,

de logeerkamer die niemand ooit gebruikt?

[Michael] Mm-hmm.

Nou, wat denk jij

om er een kamer van te maken voor Bree?

Heb je dit al aan Bree genoemd?

Nee natuurlijk niet. Ik wilde dat we er allemaal eerst over zouden praten.

Maar ik bedoel, eerlijk gezegd, ik dacht dat je wat opgewondener zou zijn.

Hemel?

Schat, ik dacht dat je blij zou zijn.

- Hé mama. -Ja?

Wat was de naam van oma opnieuw?

Eleanor.

Waarom? Waarom vroeg je me naar haar?

Heeft Bree iets tegen je gezegd?

Dat deed ze niet. Ik bedoel, ze heeft me niets over hen verteld.

Zo? Hoe zit het met de kamer?

Nog niet, mam. Oke?

Schat, deed er iets tussen jullie twee

Dat wil je me vertellen?

Nee nee. Het gaat goed, mama.

Bree is geweldig.

Het is gewoon, het is te vroeg.

Goed...

Het is bijna 20 jaar voor mij geweest.

[Michael] Honing...

[laptopsleutels klappen]

[kloppen op de deur]

Wat?

-Hallo. -Hallo.

Ben je oke?

Ja, met mij gaat het goed.

Ik ben niet degene in deze familie die het volledig is kwijtgeraakt.

Hé, kom op. Snijd haar gewoon een pauze.

Kijk, weet je, ik hou van Bree.

Ik vind het leuk om haar in de buurt te hebben. Zij is cool.

Ik begrijp gewoon niet waarom we moeten doen alsof

alsof ze opeens deel uitmaakt van deze familie,

wanneer zij duidelijk niet is.

Ik weet. Ik weet dat.

Maar probeer gewoon te begrijpen hoe je moeder zich voelt.

Dit is erg emotioneel voor haar.

[zuchten]

En ik besef dat je niets van dit alles wist.

En wat gebeurde er al die jaren geleden,

weet je, de baby opgeeft,

het was buitengewoon moeilijk voor haar.

-Ja. - Ik wil gewoon dat je het weet.

Als je ooit wilt praten, ben ik er voor je.

Oke.

Bedankt pap.

-Hou van jou. -Hou ook van jou.

[zuchten]

[dramatische muziek]

[kloppen op de deur]

[Elizabeth] komt eraan.

-Hoi. -Hallo.

Ik ben op zoek naar Elizabeth Hogan.

Ik ben Elizabeth Hogan. Wie ben je?

Ik ben Skylar. Bree's halfzus.

-H-hi. Uhm Hallo.

Kom binnen. Bedankt. Dank je.

Zeker. Natuurlijk. Um...

[deurbel rinkelen]

[muziek gaat door]

[krakende deur]

[muziek gaat door]

Dus, Skylar, wat kunnen we voor u doen?

Zoals ik al zei, een paar weken geleden,

je dochter Bree kwam bij ons thuis opdagen.

Ze vertelde ons dat ze de biologische dochter van mijn moeder was.

Een of ander bureau heeft haar geholpen ons te vinden.

- Ik heb je gezegd dat er iets aan de hand was. -Nee, dat deed je niet.

Ik deed. Ik dacht dat het een nieuw vriendje was.

Je dacht helemaal niks.

Negeer deze.

Dus zij was vaker weg dan normaal,

maar goed, waarschijnlijk heeft ze je dit ook verteld.

Ze probeert alleen zichzelf te vinden.

Vind zichzelf. Dat is wat zij ons heeft verteld. Ja.

Ze denkt na over wat te doen met haar toekomst.

Ja, maar zelfs toen ze thuis was, was ze volkomen gelukkig.

En ze heeft je niks verteld

over hoe ze naar ons op zoek was,

dat ze ons heeft gevonden?

Nee. Ik bedoel, Bree is altijd een heel privé persoon geweest.

- Zelfs als kind, toch? -[Dhr. Hogan] Ja.

Ja, ik weet niet of dat is wie ze is

of als het slechts een deel van de adoptie is...

Nou, ze was nog maar een dag oud toen we haar adopteerden.

Ik bedoel, ze wist niet eens dat ze nog tien jaar geadopteerd was.

Ik bedoel, wat zou dat met iets te maken hebben?

Deze weet niets over kinderpsychologie.

Dus het is allemaal waar dan?

Jullie hebben haar meteen geadopteerd,

hebben jullie samen haar opgevoed in dit huis?

Heb je een reden om iets anders te geloven?

Ik bedoel, er was één keer in het eerste leerjaar

waar ze iets heeft gestolen.

-Rechts? -Oh. [Grinnikt]

Bovendien is ze altijd geweest

een heel, heel eerlijk kind en volwassene.

Nee nee. Eh... We houden allemaal van Bree.

Het is alleen dat

Ik wilde ervoor zorgen dat,

wel, dat was alles

wat ze zei dat het was.

Weet je, het was nogal een schok,

haar komt zo gewoon opdagen.

Nou, ik kan me voorstellen dat het ook behoorlijk ruw voor haar was.

Ja nee. Natuurlijk.

Dus woont ze hier nog steeds bij jullie en haar zus?

Jessie woont niet meer bij ons.

Ze heeft al een tijdje niet meer.

Hoeveel heeft ze je verteld over haar relatie

met haar zus?

Eh, zij, zei ze

dat ze van haar houdt

en goed, het was ingewikkeld.

Jessica dacht dat we Bree verkozen.

Nou ja, we hebben misschien overgecompenseerd.

We waren gewoon, we probeerden het goede te doen.

We wilden nooit dat Bree het gevoel had dat ze iets was

anders dan onze eigenlijke dochter.

Maar misschien zijn we te ver gegaan.

Oh nee. We zijn niet te ver gegaan.

Ik bedoel, Jessie moest gewoon meer begrip hebben.

Er bestaat niet zoiets als een perfect gezin, toch?

Het maakt niet uit hoe hard je het probeert.

[gniffelt] Dat is zeker.

Maar als het je een beter gevoel geeft,

volgens Bree was je familie zo dichtbij als maar kan.

[deur gaat open]

[dramatische muziek]

- Kom op, banken. - [Bree] Hallo, detective.

- [roept] - [Holmes schreeuwt]

- Zijn ze niet mooi? -Ja.

Ah. Weet je zeker dat ik je niet iets te eten kan bezorgen?

Oh nee. Ik ben oke. Dank je.

Eh, weet je, eigenlijk zou ik waarschijnlijk moeten beginnen met uitstappen.

Ik heb niemand verteld waar ik naartoe ging.

[gniffelt] Eerlijk gezegd voelde ik wel een beetje

een beetje dom over hier te komen.

Nee, voel je helemaal niet gek.

Je bent een volwassen en slimme jongedame.

En ik wed dat je ouders erg trots op je zijn.

Weet je wat? Ik denk dat Bree thuis is.

Oh. Ik wist niet dat ze hier zou zijn.

Ik dacht niet eens aan wat ik ging zeggen.

Maak je geen zorgen. Het komt goed.

-Ja. -Ik hoop het.

- [Elizabeth] Hallo liefje. -Hoi.

Hallo, ik ben Bree.

[Elizabeth] Wacht even.

Jij, jij weet niet wie ze is?

Het spijt me. Zijn we ergens eerder samengekomen?

Whoa, whoa, wacht even. Wat...

Wil je ons laten weten wat hier gebeurt?

Wie is dit?

Dat is onze dochter, Jessica.

Het spijt me, kan iemand me uitleggen wat er precies aan de hand is?

Het spijt me.

-Uh... -Wacht. Wacht, wacht, wat?

[dramatische muziek]

[Bree snikt]

[sniffles]

[sniffles]

[huiveren]

[sniffles]

[Laura] Sky?

- [deep breathes] - [Laura] Bree?

Zijn jullie thuis?

Hemel?

Bree?

Skylar?

Guys?

- [grommend] - [kreunend]

[dramatische muziek]

-Kom op. - [line ringing]

Kom op, kom op, kom op.

Kom op, mam.

-Hey, je hebt Laura bereikt... -Mom...

[Laura] Laat je naam en nummer achter na de piep

en sms me dan en laat het me weten

je liet me een voicemail achter.

Mam, luister naar me.

Wat je ook doet, laat Bree het huis niet in.

Ze is niet wie ze zegt dat ze is. Zij is haar zus.

Vertrouw me gewoon op deze. Laat haar niet het huis in, oké?

Laat haar niet binnen.

Oh. Mama is wakker.

Alsjeblieft... je hoeft dit niet te doen.

Je hebt geen idee wat ik nodig heb.

Geen!

Het spijt me heel erg.

Ik heb je nooit weg willen geven.

Je moet dat geloven.

Je hebt me niet weggegeven.

Nee, dat deed ik niet. Je hebt gelijk. Ze deden het.

Mijn ouders deden dat, en toen ze dat deden,

Ik heb nooit meer met ze gesproken.

Je hebt geen idee wie ik ben, of wel?

Jij bent mijn dochter.

Ik wilde zijn. [Sniffles]

Ik wilde zien hoe het voelde om een ​​moeder te hebben

die onvoorwaardelijk van je houdt, omdat ik dat nooit heb gehad.

Ik snap het niet. Jij vertelde me dat ze van je hielden.

[zucht] Ze hielden van hun geadopteerde dochter.

Hield van haar totdat ze geen liefde meer hadden om aan iemand anders te geven.

Wanneer er iets misging...

wie denk je dat ze de schuld gaven?

Wanneer een kind ergens voor werd gekozen,

wie denk je dat ze hebben gekozen?

Wanneer er kansen zouden zijn,

wie heeft ze als eerste?

-O mijn God. -Zij deed.

Jij bent geen Bree. Jij bent niet...

En als het niet voor jou was,

als het niet was om jou weg te geven,

Ik zou er niets mee te maken hebben gehad.

Ik zou alle liefde van mijn ouders voor mezelf hebben gehad.

Bree, of wie je ook bent, je moet me geloven.

-Ik heb het niet... -Ja, ik weet het, ik weet het.

Het was mama en papa. Ze hebben je ertoe gebracht het te doen.

Wel, weet je wat? Daar heb ik voor gezorgd.

Maar als je je sletterig zou gehouden hebben,

kleine tienerpoten gesloten,

we zouden in de eerste plaats niet in deze situatie zijn.

Mam?

Mam?

Oh nee.

Mam...

Oh God.

[Bree] Je moet betalen.

[snuffelt] Je moet alles betalen

dat deed je met mij.

Jij-jij-jij, je kunt dit niet doen. Je kan niet--

-Jessica! - [hijgen]

Skylar! Rennen!

Het is te laat, mam.

Ja, dat klopt.

Na alles wat ze je heeft aangedaan, kan ik haar niet zomaar toestaan

om ermee weg te komen, toch?

Waar heb je het over?

Ik was net in het huis van de Hogans. Aardige mensen.

Jij liegt.

Er is een, er is een blauw windgong met een zeester erop

buiten de voordeur.

Eh, op de mantel,

er zijn foto's van jou en Bree en blij.

Het spijt me.

Het is te laat.

- Ik kan niet teruggaan. -Skylar, ren!

Laat haar met rust!

[beide gegrom]

Hemel!

- [Laura] Doe haar geen pijn! - [Skylar grommend]

Oh God! Laat haar alsjeblieft met rust.

Laat haar met rust!

-Mama... -Ga, schat, ren.

Je kunt het doen, ja, dat kan.

Jij kan.

Pas op! Ze is achter je!

[grunting]

Je had eruit moeten blijven.

Nee.

[grunting]

Nu moet je gaan.

[kreunen]

Ga van mij af!

[Laura] Jessica.

[grunting]

-Sky... - [Skylar hoest]

Hemel, schat...

-Oh. -Oh baby.

[Michael] Sky!

-Laat mij je handen zien! -Nee nee nee nee nee!

-Laura! -Laten we gaan!

Dat is haar precies daar. [Hijgen]

Guys. Oh God.

[dramatische muziek]

Ben je oké jongens? Laat me kijken, laat me kijken, laat me kijken.

[zwaar ademhalen] Oh schat.

-Het spijt me. - Je bent oke.

Schat, gaat het? Ben je oke?

-Nee. Nee, nee, nee... - Je hebt het recht om te blijven--

Nee! Nee! Nee... [snikken]

Het is ok.

- Oh jongens. -Laura!

[grommend] Laura!

- Haal haar hier weg! -Het is goed, het is goed. Shh, shh!

Even kijken. Oh God, we moeten je naar het ziekenhuis brengen.

Guys. Oh, oh, God...

[Banken] Het was jaren aan en uit.

Mevrouw Hogan was geïnstitutionaliseerd.

En nu is ze terug waar ze thuishoort,

waar ze nooit meer iemand pijn kan doen.

Nou, het spijt me zo erg van je partner.

Dank je.

Ik zal je nu helemaal alleen laten.

-Mevrouw. Parker... -Detective, heel erg bedankt.

Alsjeblieft, rust even uit en oké, oké?

Ik zal.

Ik kan je niet genoeg bedanken, detective.

-Absoluut. -Dank je.

-Wie heeft er honger? - Ik zou echt voedsel kunnen gebruiken.

Oke. Nou, ik ben zo terug.

- Alles behalve pizza. [grinnikt] - Oh ja, natuurlijk.

-Bedankt schat. - Ik hou van jullie, jongens. [wist keel]

-Mom. -Ja.

Er is iemand waar we je graag zouden ontmoeten

als, als je er klaar voor bent, natuurlijk.

Lieverd, met mij gaat het goed.

-Weet je het zeker? -Ja, met mij gaat het goed.

- Ik haat het om vast te zitten in dit bed. -Oke.

- Maar met mij gaat het goed. Ja. -Okee.

Klop klop.

Ik heb iemand die ik zou willen ontmoeten.

Laura, dit is je dochter Bree.

[gniffelt] Ik wou dat we elkaar ontmoet hadden

onder betere omstandigheden.

Het spijt me.

Waarvoor?

Je hebt me... het beste cadeau gegeven

je zou kunnen hebben.

Een leven.

Dat is iets dat...

wat er ook gebeurt, ik zal het nooit vergeten.

[sniffles]

[stembreuk] Jij bent het echt.

Jij hebt dit gedaan?

[grinnikt]

Kom hier.

[allebei grinnikend]

[Ray] Goedemiddag, iedereen.

Zoals je weet, ben ik Dr. Ray

en ik ben hier om je te helpen.

Ik wil je vriend zijn.

Ik wil dat je dit als je veilige plek beschouwt.

Je kunt me alles vertellen wat je wilt.

Niemand zal je beoordelen. Dus waarom beginnen we niet hier?

Kan iemand me iets vertellen dat hen dwars zit?

Is er iets aan de hand?

Wat denk je van hier? Iedereen?

Niets? Niemand?

Hoe zit het met jou, Jess? Wil jij je bij ons aansluiten?

Jess, liefje, hier is een lege stoel.

[intense muziek]

[man] Bree, kan je meedoen?

[gniffelt] Ik ben Bree.

[Jessica] Ze begrepen me niet.

Mijn volgende familie zal van me houden.

Ik beloof.

Ik beloof.

[muziek intensiveert]