Original subtitles

De senator steunt ons al, maar de gemeenschap...

Waarom wil je onze huizen slopen? Heb je niks beters te doen?

Bemoei je met je eigen zaken.

Stomme trut. Ze wil hier niet eens wonen.

Daar ben je dan.

Heb je school gebeld? - Je krijgt de helft terug.

Dat bedoelde ik niet.

Gaan we een hamburger eten? - Je moeder en je zus wachten op je.

Fijn dat je weer terug bent.

Kom maar hier, schatje.

Zo blijft ze huilen tot je haar optilt. - Ze is een baby. Die moet je oppakken.

Waar is je badpak? - Dat past niet.

Ik weet nu waarom mijn bloemen steeds doodgaan. Aardrupsen.

Ze zitten onder de grond. Vandaar dat ik het niet doorhad.

Doe een T-shirt aan of zo. Anders verbrand je.

Vroeger mocht ik ermee spelen. Dan pakte ik mijn speelgoedsoldaatjes.

Dan waren er rellen, aardbevingen... - Je mag bij me komen werken.

Een architect doet meer dan maquettes maken.

Ik wil het je wel leren, als je wilt.

Ik weet het niet, pap.

Je zult toch een keer werk moeten zoeken.

Dat kan bij mij. Net als vroeger. Wij met z'n twee�n.

Haar bananenbrood is wel heerlijk. Maar of ze dit nu voor elkaar krijgt...

Eden Court is en blijft wat het is.

Ze verwacht dat we allemaal iets anders willen.

Er zitten hier 7000 mensen. Ze denkt zeker dat ze de koningin is.

Lekker, koekjes. - Voor jou en Martin.

Is hij er al? - Ja, hij is aan het uitpakken.

Ik ga maar eens...

Hallo, truttenbol. - Hallo, klootzak.

Je bent ineens blond. Je kunt zo op MTV. Heb je je tieten laten liften?

Mooie muts. - Niet doen.

Je denkt altijd dat je zus daar niks heeft zitten, net als Barbie.

Wat ben je toch een eikel. - Mocht hij wel kijken?

Hij keek niet. - Jawel.

Je bent een smeerlap.

Het is wel logisch. Op zijn leeftijd. - Doe normaal.

Je bent thuis. - Hoi, mam.

Een renovatie lost niet alle problemen op.

Zoals die waterschade. Die is blijvend.

Of het feit dat onze kinderen ziek zijn geworden door de...

...schimmel en asbest, en door wat die ratten bij zich hebben.

Er is geen geld voor badkamers. Zolang de bendes in de liften zitten...

...pissen dronkenlappen en kinderen in onze tuin.

Die bendes houden alles in de gaten. Een leeg appartement pikken ze direct in.

In flats 8 en 9 hebben ze al hele verdiepingen.

Ik zeg niet dat sociale woningbouw niet werkt.

De architectuur van Eden Court is verkeerd.

Martin komt misschien bij me werken. - Dat was jouw idee.

Wat zei je? - Niks.

Ik vertrouw mompelaars niet. - Ik zei dat jij daarover begon.

Ik dacht dat... - Precies. Jij dacht.

Ik dacht dat het goed voor je zou zijn.

Maar doe maar wat je wilt.

Het is een mooie dag. Ik ga nu geen ruziemaken.

Maken we ruzie dan?

Kom maar.

Je was je... - Klopt. Rood.

Misschien is het wat te donker.

De kleur.

Misschien draaf ik wat te ver door over die baan voor je broer.

Hij moet nog aan het idee wennen.

Hij zei dat hij vroeger met die maquettes speelde.

Dat was ik vergeten.

We kunnen allemaal samenwerken. - Dat dacht ik ook.

Als jij nog steeds de architectuur in wil. - Ja, zeker weten.

We houden het wel klein. Gezinswoningen.

Te donker, h�?

Ik denk het wel.

Julia?

Kom je naar bed?

Ik neem Martin mee naar de les. Op de universiteit leert hij te weinig.

Het is heel anders als je verhalen uit de praktijk hoort.

Dat wil hij denk ik niet. - Wat zei je?

Niks.

Ze is als een razende een schone koelkast aan het schoonmaken.

Alsof ze op een andere planeet zit. - Bedenk je dat nu pas?

Christina, we gaan naar de stad. - Christina, opschieten.

Ik kom eraan.

VORM EN FUNCTIE

Ieder ontwerp, een hotel, een huis...

...of een marineschip voor 5000 zwetende, geile matrozen...

...moet gebaseerd zijn op Millers twaalf veronderstellingen.

Eerst veronderstellingen acht en zes. Wie kan er iets over zes vertellen?

Mensen hebben inherente fysieke en psychologische behoeftes...

...waaraan het ecosysteem, hun fysieke en sociale omgeving...

...moeten voldoen. Uitstekend. Heel goed.

Abraham Maslow. Hebben jullie die al behandeld?

Volgens hem kunnen behoeftes niet alleen ge�dentificeerd worden...

...maar ook ingedeeld worden in een hi�rarchie.

Fysiologische behoeftes: voedsel, water, warmte. In die volgorde.

Psychologische behoeftes: veiligheid, sociale interactie en zelfontplooiing.

Denk daar even over na.

Kijk dan naar veronderstelling acht.

De relatie tussen mensen en hun omgeving werkt twee kanten op.

De mens vormt zijn omgeving, en de omgeving vormt wie erin woont.

Eerstejaarsexamens?

Je examens naast je hoofdvak.

Ik weet nog wel hoe dat was. De hele dag die proefwerken...

...en dan moest ik mijn hoofdvak nog.

Ik was daar helemaal niet goed in.

Had ik jouw tieten maar.

Dan kreeg ik meer fooi bij Ronnie. - Werk je daar?

Barvrouw. En flirt. 'Wat willen jullie, jongens?'

Kom eens langs. Het is best leuk, als het niet zo Ronnie-achtig is.

Ik heb geen... - Identiteitsbewijs hoeft niet.

De uitsmijters zijn gek op me.

Ik ben Jill. - Christina.

Chris.

Dan zie ik je wel.

Heel goed. Heeft iedereen de vraag van Alex gehoord?

Hoe kun je aan specifieke behoeftes voldoen bij grote woonprojecten?

Het antwoord is simpel: Dat kan niet.

Je kunt een gemeenschap cre�ren met gemeenschappelijke ruimtes.

Een sterke gemeenschap zal elkaar bijstaan en respecteren.

Net zoals bij Eden Court?

Bedoel je de huizen van Eden Court? - Die hebt u ontworpen.

Deze jongedame bedoelt een complex met sociale woningen...

...dat ik lang geleden heb ontworpen.

Woon je daar? En je bent ontevreden met de situatie?

Dat klopt. - Goed, dan praten we daarover.

Eden Court is ge�nspireerd op Corbusier.

Hij wilde sociale woningbouw op grote schaal.

Hoe gaat het?

Ik bedoelde gewoon 'hallo'.

Mr Waters? Zou u hier even naar willen kijken?

Natuurlijk.

Waar is je zus? - Die vond het saai, denk ik.

Is dat uw zoon? - Ja, hij helpt me.

Ik wil best even naar deze lijst met grieven kijken.

Maar een hoop zaken worden al aangepakt.

Stadsontwikkeling wil de blauwdrukken.

Ze gaan eraan werken. - Dat willen we niet.

Ik volg je niet. - We willen dat alles gesloopt wordt.

Ga je zus zoeken, wil je? - Die zit vast al in de auto.

De meeste bewoners steunen ons. Die kopie van de petitie is voor u.

Oprah heeft ook getekend.

Oprah?

Denk erover na. - Ik kan je niet helpen.

U kunt 't ondertekenen. - Mijn gebouw slopen?

Onze huizen. - Mijn ontwerp.

Mag ik?

Waarom moet ik helpen? Er zijn genoeg mensen die het willen laten slopen.

Uw stem zou heel veel uitmaken. De architect van het ontwerp.

Daar gaat niemand tegenin. - Ook niet tegen Oprah.

Er zijn emoties mee gemoeid. Maar drastische maatregelen zijn niet nodig.

We geven u nergens de schuld van. Maar denk erover na...

Iets dat goed in elkaar zit, moet je niet slopen.

Kijkt u hier dan even naar. - Sorry.

Ik kan je niet helpen.

Wel gek dat u het ontworpen heeft.

Niet u in het bijzonder, maar dat iemand het heeft bedacht.

Een man, met een zoon.

Het lijkt net of die flats er gewoon ineens stonden.

Ik ga haar zoeken.

Ze is 15. Ze is niet verdwaald.

Ik loop wel naar huis. - Nee, je wacht hier, voor het geval...

Daar is ze.

Ik loop wel naar huis. - Best.

Hoi, pap. - Ik heb je lopen zoeken.

Ik zie je nog wel.

Waar is Martin? - Die gaat te voet.

Ik begrijp die jongen soms niet.

Zo ver is het niet.

Dat bedoel ik niet.

Wie was dat?

Gewoon, een jongen.

Hij vindt je leuk.

Denk je?

Hij laat het we op een rare manier merken.

Wat wil je? - Niks. Ik zet mijn vriendin hier af.

Niet op mijn plek parkeren. - Mij best, gast.

Gast.

Zal ik met je meelopen? - Waar wou je dan parkeren?

Ik red me wel. Ik heb hier gewoond, weet je nog?

Zie ik je straks hier?

Hoe gaat ie, meid? Wat ben jij lekker. Woon je hier?

Kom hier, schatje.

De andere woningcomplexen behalve Eden Court...

...zijn blijkbaar onderdeel van dat Hope-project.

Sorry, ik heb het alleen over mezelf. - Het is niet alleen dat.

Ik wil niet te laat terug.

Ze maken zich zorgen als ik hier ben. - Hoezo?

Blijf dan slapen. Dan gaan we morgen naar de kerk en het kerkhof.

Josh haalt me zo op.

Hoe is 't met Linda? Ik zie haar niet meer in het ziekenhuis.

Ze is de beste oncologe van Chicago. - Weet ik.

Vond ze die taart lekker? - Ja, ik moest je nog bedanken.

Ik heb het daar erg naar mijn zin, mam.

Je wou een betere school voor me, zodat ik uit deze buurt weg kon.

Zo was het toch? - Dat klopt, liefje.

Ik wil het beste voor je. - Jij kunt hier ook weg.

Dat weet je, we maken meer kans als een bewoner het voortouw neemt.

Dan zie ik je volgende week.

Tot ziens.

Wacht even.

Neem wat bananenbrood mee, om ze te bedanken.

Heb je al gegeten?

Niks. Ik dacht...

Wat dacht je? - Niks. Mijn fout.

Weet je waar Eden Court is?

Ik loop wel mee.

Bedankt. Ik ben hier nog nooit geweest.

Dat geeft niet. Ik woon daar.

Had je wat?

Je moet niet zo naar ze kijken. - Is dat een dreigement?

Dreigen is niet nodig. Jij bent geen bedreiging.

Ik bedreig nooit vrouwen.

Wat wil je dan? - Niks.

Ik vond je toespraak goed. - Was je daar niet voor je bende, dan?

Jawel. Maar je zei het goed.

Ze laten je dit nooit slopen. - Misschien beslissen zij dat niet.

Dacht je dat? Dit is ons zakelijk hoofdkwartier.

We hebben overal aandeelhouders.

Zeg het nou maar, dan kan ik verder. - Je snapt het niet.

Ik bedreig je niet. Ik waarschuw je.

Twaalf gebouwen. Allemaal hetzelfde.

De architect heeft ze in een cirkel gezet. Als een klok.

Dan kun je de tijd aflezen aan de schaduw.

Maar dat mislukte, en daarom pleegde hij zelfmoord.

Dat is niet waar. - Hoe weet je dat?

Ik haat dit hier.

Waarom ga je dan niet weg?

Op jezelf wonen is duur.

Eten, de huur.

Je kunt gaan werken.

Wat doe jij voor werk?

Ik heb eigenlijk geen werk.

Ik kan niet werken en hier wonen.

Je identiteitsbewijs.

Anders kom je er niet in.

Is Jill aan het werk?

O, het meisje van de wc. Ze is in orde.

Hoe gaat het? Komen je vrienden ook?

Ik ben alleen. Is dat goed? Natuurlijk.

Kom hier maar zitten.

Het is fijn om een vriendin te zien.

Je bent zo lief. Zo was ik ook toen ik eerstejaars was. Wat wil je drinken?

Doe maar een biertje.

Jammer dat de kinderen niet mee konden eten.

Nu Martin weer thuis is, zouden we vaker samen kunnen eten. Net als vroeger.

Doe je mond dicht, alsjeblieft.

Als je eet. Hou dan je mond dicht.

Ik heb het gekookt. Ik hoef het niet te zien.

Sorry, hoor. Het is echt heerlijk.

Nog wijn? - Ik had al nee gezegd.

Herinner je je Eden Court nog?

Dat woningcomplex, toen ik net begon.

Ik sprak vandaag een bewoonster. Ze wil het laten slopen.

Vroeger stampten ze de druiven.

Ze spuugden er toen vast ook in, en lachten erom.

Denk het niet. - Je weet niet wat anderen denken.

Welk jaar ben jij? - Eerstejaars.

Een nep-identiteitskaart? - Nee, ik ken Jill.

Hier. Een dame hoort niet uit de fles te drinken.

Vind je dat mooi? - Echt wel.

Niet zingen. - Waarom niet?

Omdat het hier mooi is. Heel vredig.

Je bent zeker de eerste zwarte die John Denver goed vindt.

Moet ik soms naar 50 Cent luisteren? - Inderdaad.

Hou op. - Wat is er?

Dan gaan we weer naar binnen.

Goed, dan zie ik je daar straks wel.

Gaat het?

Ja, best.

Ik weet niet, ik dacht... - Wat dacht je?

Ik dacht dat je...

Dus je bent geen homo?

Weet je nog toen we elkaar ontmoetten? Ik vond je zo ontzettend mooi.

We waren nog zo jong.

Ik dacht toen de hele tijd aan ons. Hoe het zou zijn.

Maar dan gebeurt ervan alles. Je maakt plannen...

...er gaat veel tijd voorbij. Je vergeet je plan.

Dan moet je weer terug naar de tekentafel.

Ik ga die vrouw helpen.

Ik ga die flats opnieuw ontwerpen, met veel lichtinval.

Dan kunnen ze opnieuw beginnen.

Mijn partners kunnen de gemeente vast wel overtuigen.

Die eerste keer was je net zo oud als Christina.

Zal ik je naar huis brengen?

Kom maar.

Niet bang zijn.

Sorry, ik had af moeten ruimen. - Waarom deed ik dat nou?

Weet ik niet.

Er knapte iets in je. Misschien maar goed ook.

Maar het is zo huiselijk.

Shrimps? - Dat kan.

Het meervoud is shrimp of shrimps. - Je bluft, pap.

Hij bluft. - Zoek het dan maar op.

Zoek jij het even op. - Dat ga ik niet doen. Doe het zelf.

Je vrienden? - Nee, de scrabblegoden.

Pap heeft ze te vaak beledigd.

Het is jouw beurt.

Tonya? Kom binnen.

Ik heb veel respect voor je. Je strijdt voor een goede zaak.

Ik snap niet dat de overheid je niet steunt. - Zo simpel is het niet.

Jawel. Die mensen hebben een behoorlijk huis nodig.

Veilige huizen, waarin alles werkt.

Hoe kun je goed voor je gezin zorgen als je huis je dat niet biedt?

Zo is het.

Dit is heerlijk.

Cammie zei niet dat je zo goed kunt koken.

Ik vind het zo frustrerend.

Soms wil ik gewoon tegen de muur van het huis oplopen.

Dat gevoel ken ik.

Echt?

De hele tijd. Als ik weer op de snelweg zit.

Wat houdt je tegen?

Niet veel.

Er was eens een truckchauffeur, die in de Sahara reed.

Hij botste tegen een boom.

Daar staan helemaal geen bomen. - Precies. Er staat er maar een.

Dat is het 'm juist.

Hij botst tegen de eenzaamste boom van de hele wereld.

Verder niets dan zand en leegte, duizenden kilometers lang.

Hij ziet die boom, en raakt hem.

Hij komt daarbij om.

Ze zeggen dat het...

...zijn noodlot was. Of toeval.

Maar ik snap hem wel.

Als je uren achtereen alleen rijdt, en je ziet ineens een boom...

...een eenzame boom...

...dan richt je je daarop.

Logisch.

We brengen je maar eens naar huis.

Moet dat nu al?

Ik moet naar Pontiac. Als je zin hebt om mee te gaan...

Je kamer ziet er anders uit.

Hoe ga je weer naar huis? - Met de metro.

Josh kan je wel brengen. - Nee, dan kan ik lezen in de metro.

Het is hier echt prachtig.

Zorg wel dat je ze steeds bedankt. - Doe ik, mam.

Waar zijn we? - Daar is het John Hancock-gebouw.

Geweldig, h�? Wat de mens kan bouwen.

We kunnen even koffiedrinken voor we de stad inrijden.

Ik moest maar eens gaan.

Ja, natuurlijk.

Sorry van daarnet. - Het was mijn fout.

Ik dacht dat je dat wilde.

Wat wil je dan wel?

Nog bedankt dat je me hebt geholpen. - Geen punt.

Het is fijn dat er een meisje meerijdt.

Krijg je thuis straks geen moeilijkheden?

Nee, zoiets doen we thuis niet.

Vragen, vertellen.

Nog koffie? - Nee, bedankt.

Jij nog iets? - Nee, bedankt.

Wat bedoelde je daarnet?

Toen je zei dat je het fijn vond dat er een meisje meerijdt.

Niks. Ik had niks moeten zeggen. - Zeg het maar.

Het is fijn als er...

...een meisje naast je zit.

Haar huid tegen de stoel. Haar ademhaling.

Ben je opgewonden door mij?

Sorry. We kunnen maar beter gaan.

Wil je me niet? - Natuurlijk wel.

Vind je me te makkelijk?

Ik had hier niet mee in moeten stemmen. - Ik wil weten of je me makkelijk vindt.

Dat weet ik niet.

Ligt het aan mijn kleren? - Niet doen. Hou op.

Hou op.

Ligt het aan mijn lichaam? - Nee.

Wil je me niet eens meer aankijken?

Niet zo, nee.

Hoe dan?

Je moet het zeggen.

Hoe wil je dan dat ik ben?

Wat doe je, Julia?

Lukt het verder? - Mijn huis ligt achter dat bos.

Fijn dat je niet vlakbij bent gestopt.

Zie ik je nog eens?

Dat lijkt me geen goed idee.

Pas goed op jezelf.

Dag, Joe.

Ik wil het weg hebben. Alleen stenen.

Ik zei al sorry. - Haal alles weg.

Je bent gek. - Zeg dat niet.

Dat is denigrerend. - Krankzinnig dan.

Jij staat 's nachts potten stuk te gooien. - Dat begrijp jij niet.

Ik weet met welke cijfers je geslaagd bent.

Dat je iemand van de verdrinkingsdood hebt gered.

Dat je een keer uit een boom bent gevallen, en dat je gewond raakte...

...hier.

Dans met me.

Ga je vader maar helpen. - Nee, ik heb al plannen.

Waar ga je naartoe dan? - Nergens.

We hebben je deze twee weken nauwelijks gezien.

Bobby kiest mij. Heather is mager, en ik ben lekker.

Waar is mam?

Dag, mijn mooie nichtje. Wat ben je aan het doen?

Is dit je baby? Is dit Raggedy Ann?

Geef haar een zwarte pop. - Leer je dat op die blanke school?

Ze zit vast in de bieb te bedenken hoe ze ons huis kan slopen.

Maar ik wou haar spreken. - Ze blijft niet eeuwig weg.

Zeg haar dat ik hier ben, dan kom ik terug.

Als ik niet weg ben.

Ik zoek Leo Waters. - Kom binnen.

Mr Waters, dit is echt... - Zeg maar Leo.

Wat een mooi huis. Hebt u het gebouwd? - Ja.

Ik ben Julia. - Tonya Neeley.

We hadden je nog niet verwacht. - Ik moet soms op m'n kleinkind passen...

Laat ook maar. Dat is uw dochter?

Christina. - Mijn dochter is net zo oud als jij.

Liefje, zet jij even koffie? Ik ga me even opfrissen.

Ze is heel mooi. U moet wel trots op haar zijn.

Goed boek?

Dit vind je vast wel prachtig.

Dit is een deel van het complex.

Elk gebouw krijgt dezelfde glazen gevel.

Het glazen atrium kan dan dienen als gemeenschappelijke veranda.

De bewoners kunnen dan met elkaar omgaan en ontspannen.

Ik begrijp het. - Dat standbeeld brengt alles samen.

Een baken van trots.

Behalve de buitenkant wordt de binnenkant ook opgeknapt.

Dat hangt af... - Dit gras is groen. Van groen papier.

Er is daar alleen modder. Had bruin papier gepakt.

En de bendes pikken die veranda's in. - Dat is zijn schuld niet.

Dit lost helemaal niks op.

Een nieuwe buitenkant is niet genoeg.

Niet alles is te repareren.

Het ligt niet aan het ontwerp. De uitvoering misschien...

Dat maakt nou toch niks meer uit.

Ik moest goedkope woningen bouwen.

Dit zijn woningwetwoningen, geen luxe woningen.

Dit is architectonisch een goed ontwerp.

Ik vind het prachtig. - De mensen willen weg.

Ze worden er ziek. - Het is een groot complex.

Dan kun je niet op individuele behoeftes inspringen.

Ook als je het sloopt, hou je de problemen.

De werkloosheid, de drugs... - We zitten daar als sardientjes op elkaar.

U moest geen huizen bouwen, maar mensen onderdak geven.

Dit gaat om veel meer dan u.

We geven u niet de schuld. U hebt hier hard voor gewerkt.

Maar ziet u niet dat sloop het beste is? - Dit is een bewerking van het origineel.

Ben je er niet geweest?

Ben je het niet gaan bekijken? Het is vast veranderd sinds je ontwerp.

Wou je het niet zien? - Dat leek me niet nodig.

Ik wou mijn perspectief niet vertroebelen.

Sloop ze maar.

Ze weten tenminste wat ze willen.

Hou ze niet tegen omdat jij vindt dat het zo moet.

Je moet het laten slopen. - Dit is mijn werk. Je snapt er niks van.

Bedankt voor uw tijd. Mocht u zich bedenken...

Blijf maar. - Nee, ik ga maar. Dank u.

Bedankt voor het luisteren.

Bedankt voor de steun. - Ze heeft gelijk.

Daar gaat het niet om.

Je bent zo koppig.

En zet die rotstuin maar uit je hoofd.

Ik dacht niet dat je terug zou komen.

Ik was toch in de buurt.

We moeten beter ons best doen. - Dat doen we al 20 jaar.

Je bent mijn vrouw, Julia.

Julia. - Julia. Zeg het niet nog eens.

Als we ruzie hebben, zeg je altijd Julia. - Wat nou weer?

Die naam past niet meer bij me. Hij past eerder bij jou.

Ik snap er niks van. Wat wil je? - Ik wil dat we uit elkaar gaan.

Hoezo? Zo ver zijn we nog niet. - Maar wel bijna. Zie je dat dan niet?

Waarom nu?

Waarom is het nu ineens fout en gisteren en 20 jaar geleden niet?

Omdat ik bang was. - Van mij?

Nee, ik was bang van mezelf.

Dat er niets meer van me over was.

Snap je dat niet? - Nee.

We hebben geen lol meer. Zo simpel is het.

De kinderen, en werk. We moeten 'n stapje terug doen.

Ik kan er niet bij dat je niets meer voelt.

Betekent het dan niets dat ik van je hou?

Nee, Leo. Het spijt me, maar nee.

Weet je waar je moeder is?

Ze is weg.

Sorry dat ik tegen je schreeuwde. - AI goed.

Nee, dat moet ik niet doen. - Het geeft niet.

Het spijt me.

Kom eens hier.

Je bent mijn liefste meisje. - Weet ik.

Dat ben je altijd al geweest.

Pap, mijn armen.

Sorry, liefje.

Hoe gaat het? - Prima.

Ga je naar de metro? Dan loop ik wel even mee.

Hoeft niet. - Je kent me toch nog wel?

Van toen je klein was? Dan paste ik op jou en je broertje.

Ik woonde in gebouw 9, jullie kwamen altijd bij mij spelen.

Timmy? - Nu ben ik Big Tim.

Ben je verdwaald, bleekscheet? - Wat doe je hier, flikker?

Kom eens terug, jongens.

Ga weg.

Waarom doe je niet aardig tegen hem? Dan wordt alles makkelijker.

Dat is lastig uit te leggen. - Probeer het.

Ik wil je niet ongerust maken. - Zeg het me.

Ik ben niet gelukkig meer.

Ego�stisch. - Zo is het niet.

Snap je het niet?

Snap je niet hoe ik me nou voel?

Waarom snap je dat niet?

Ga alsjeblieft weg.

Jij bent niet verantwoordelijk voor hem.

Martin.

Wat doen we hier?

Wat bedoel je?

Ik snap het wel.

Verzet je er niet tegen.

Het geeft niet.

Doe het.

Het is goed zo.

Dat wou je toch, h�?

Laat mijn dochter met rust.

Zet haar neer. - Wat doe je nou?

Dat is Timmy. Rustig aan, man.

Sorry, ze kent je niet. Ze bedoelde het niet zo.

Je moet oppassen.

Waarom pak je haar dan ook zo vast?

Heb je je niet bezeerd?

Het gaat wel. - Wat deed je nou?

We waren gewoon aan het praten. - Een bendelid pakte mijn dochter vast.

Wat je deed, was levensgevaarlijk. - Nee.

Waarom zit je hier nog steeds? Je maakt jezelf gek.

Die sloop kan niemand hier wat schelen. Waarom hou je er niet mee op?

Het gaat niet alleen om mij, Cammie.

Dat zie je niet, want je hebt goddank geen kinderen.

Ik wil de kinderen uit de wijk beschermen. - Daarmee krijg je hem niet terug.

Hoezo? Daar gaat het me niet om.

Hij is zelf van het dak gesprongen.

Hij gaf 't op. - Praat niet zo over je broer.

Hij was depressief, maar jij zag het niet. - Pas op.

Het ging niet om de bendes, of de armoede. Hij wou gewoon niet meer.

Het is te laat om alleen terug te gaan.

Is alles in orde?

Wil je iets drinken? - Nee.

Ik kan wel water halen. - Niet weggaan, ik wil met je praten.

Dit is heel moeilijk voor me.

Ik heb het gevoel dat ik...

...op een ongepaste manier op jou gesteund heb.

Het was veel makkelijker toen jij en je broer nog klein waren.

Maar het is nu anders.

Ik weet het.

Ik wilde je laten weten dat ik van je hou.

Dat weet ik.

Ik weet waar het is.

Wie is dat?

Is hij...

Toen je belde, klonk je alsof je een vriend nodig had.

Zo probeer ik mijn hele leven al te klinken.

Mijn nummer zat in zijn zak.

Hij had geen rijbewijs of zo.

Ik had nog nooit een lijk gezien.

Het is niet zo... ...ik weet niet...

...niet zo traumatisch als ik had gedacht.

Het is niet mooi.

Dit is Shawn.

Leeg.

Gek, h�?

We zijn allemaal zo bezig met onze eigen sores.

En dan komt er ineens iemand in je leven.

En dat verandert alles.

Misschien kom je het elke dag wel tegen.

Maar het brengt iets mee van buiten je eigen wereld...

...en laat zien waar je al die tijd naar zocht.

We moeten gaan, zijn familie komt vast. - Die was niet te vinden. Ze zoeken nog.

Ga maar, ik blijf liever.

Blijf je nog lang?

Ik wil hier nooit meer weg.

ILLINOIS HUISVESTING PROJECTBUREAU

Dit had je zeker niet gedacht? - Inderdaad.

Ik denk niet dat het helpt.

Ze hebben vorige week besloten het te slopen.

Ironisch genoeg, nadat ik hier drie jaar voor gevochten heb...

...kreeg ik dezelfde brief als alle andere bewoners.

Die sloop trekt vast veel publiek. Dat vinden ze prachtig.

Mijn dochter Missy kijkt altijd naar talkshows waarin iedereen schreeuwt.

Ze geniet ervan, omdat er mensen zijn die het slechter hebben dan zij.

Meisjes zonder diploma, met vijf kinderen. Zij heeft er een.

Een van de drie is goed terechtgekomen. - Wat doen je andere kinderen?

Cammie doet het super op school.

Ze woont in uw buurt.

Ik was schoonmaakster in het ziekenhuis.

Toen mijn zoon stierf, bood een arts aan om Cammie in huis te nemen.

Ze woont er nu nog steeds.

Het zijn erg aardige mensen.

Mijn zoon.

Cammie en hij waren...

Ze waren heel hecht.

Hoe is hij gestorven?

Hij sprong van het dak, net als die jongen gisteren.

Wat erg. - Het is uw schuld niet.

Die jongen van gisteren was slim, niet verslaafd, maar stopte toch met school.

U denkt zeker dat ik dit wilde vanwege m'n zoon.

Was dat de reden? - Misschien.

Waarom bent u hier?

Om me te verontschuldigen voor laatst.

En om uit te leggen hoe mijn idee zo'n puinhoop heeft kunnen worden.

Toen ik dit ontwierp... - U wilt horen dat u een goed mens bent.

Dat kan ik niet zeggen.

Vertaling: The Site