Original subtitles

Απόδοση/προσαρμογή Chrisskg (με αντιπαραβολή των γαλλικών και ισπανικών υποτίτλων)

1η διανομή subs4free

Για να μην χάσουν την άγρια φύση τους

οι Aloitadores ακινητοποιούν τα άλογα (As Bestas) σε πάλη σώμα με σώμα

για να κόψουν τη χαίτη τους και για να τα μαρκάρουν

(ελλ. μτφρ.: Ο Εχθρός Δίπλα μου)

Εσύ τι θα 'κανες;

Τουλάχιστον, θα σταμάταγα να συνεργάζομαι μαζί του.

«Τουλάχιστον», λέει...

Θα τον έστελνα στη γκιλοτίνα.

Πολλοί χάσαν το κεφάλι τους

για πολύ λιγότερα απ' αυτό, Πόλι.

Πάντα σου άρεσε να υπερβάλλεις.

Πόλι, πότε πέρασαν απ' τη γκιλοτίνα τον τελευταίο Γάλλο;

Να, κι αν ξέρω.

Πολύ αργότερα από ό,τι τον τελευταίο εδώ:

το 1977.

Καταραμένη χώρα αγρίων. Μετά λένε τα σκατά τους για μας.

Υπερβάλλω; Ναι γαμώτο, Πέρι.

Απ' όσο ξέρω κανείς άλλος δεν γκρίνιαξε για τον μικρό Ρούμπιο.

Κανείς. Όταν κανείς δεν θέλει να ξέρει…

Εσύ, άκουσες κάτι;

Κουφός είσαι, Πόλι;

Πες του, διάολε! Πες του, που να πάρει.

Κι ο κουνιάδος μου είχε προβλήματα μαζί του.

Προβλήματα λέει...

Ο κουνιάδος σου, Πόλι, πλήρωσε για λιπάσματα μια περιουσία.

Κι έτρεχε απ' τα σακιά όταν έφτασε.

Έτρεχε!

Ο τύπος που του το πούλησε είναι ένας βλάκας, ηλίθιος...

ή πουτάνας γιος.

Σίγουρα.

Αυτή η σιωπή σημαίνει ότι συμφωνείς;

Ο μικρός Ρούμπιο τώρα ξεκινάει. Λογικό είναι ότι θα κάνει και λάθη.

Εσύ τα κάνεις όλα σωστά με την πρώτη;

- Δεν κάνεις λάθος ποτέ; - Σπάνια να κάνω λάθος.

Κύριοι, ιδού ο Σαν Άντα, που τα κάνει όλα σωστά με την πρώτη. Ο κύριος Τέλειος.

Αυτό είναι.

Τώρα το βλέπετε το πέντε;

- Βούλωστο! - Μετρημένα, γαμώτο!

Βούλωστο!

- Μετρήστε τα. - 23.

Παουλίνο, πες μου. Αν σου παραδώσουν αργά και χαλασμένη τη χοιροτροφή, τι θα κάνεις;

- Την πετάω στα γουρούνια. - Εουσέμπιο.

Αν την παραγγελία σου στη φέρουν αργά, χαλασμένη, με γκρίνια,

ένας προμηθευτής μες στη γκρίνια!

Τι κάνεις, Εουσέμπιο;

Βρίσκω άλλον προμηθευτή.

Είναι απλό.

Απλό, τώρα το κατάλαβες.

Τώρα μόλις;

Τώρα το κατάλαβες.

Τα παλιά χρόνια...

Αμαντέο Πρώτε της Σαβοΐας! Δώσε βάση...

Το '90 και, αν σου έφερναν τη σκόνη σου αργά, χαλασμένη και με γκρίνια, τι έκανες;

Τίποτα, φίλε μου, γιατί είχες σωστούς διακινητές

που σου φέρναν κοκαΐνη που δεν έτρεχε, που να πάρει.

Που δεν έτρεχε!

Και σήμερα, Αμαντέο,

τι θα γίνει αν σου φέρουν τους σπόρους αργά, κατεστραμμένους και με γκρίνια;

Να πάν να γαμηθούν αμέσως.

Διάολε Πέρι...

Νομίζω πως ακόμα κι η Παναγία θα συμφωνούσε μαζί μου.

Είσαι άκαρδος, Σαν. Είναι το αγόρι του Ελόι. Σχεδόν οικογένεια.

Αν πρέπει να βοηθήσω τον γιο του, θα το κάνω σαν να ήταν ο δικός μου.

Για στάσου.

Πρόσεξε.

Ο γερό-Ελόι...

ήρθε σπίτι μας ατέλειωτες φορές.

Είναι σωστός, ξέρει να φέρεται είναι κάποιος...

- Σωστά, Λόρεν; - Και μας βοήθησε πολύ.

Πρόσεχε, πραγματικά, τον αδελφό μου τον Λόρεν και εμένα.

Και τη μαμά.

Είμαστε αυτοί που είμαστε, εδώ.

Είμαστε γατόνια, γαμώτο.

Αν αυτός ο μαλάκας ξαμολυθεί στην

Ισπανία ξεγελώντας τους πάντες,

θα καταλήξουν να συνδέσουν το όνομά του με το δικό σας.

Και πριν το πάρετε χαμπάρι, θα πέσουμε όλοι μας στα ίδια σκατά,

είν' έτσι ή δεν είναι;

Κάνε ό,τι διάολο θες όπως κάνεις πάντα!

Ανάθεμα!

Ο γερό-Έλοι θα συμφωνούσε μαζί μου.

Κι οι άλλοι. Θα μου έδιναν δίκιο.

Για να το βουλώσεις.

Τι είπες;

Έπεισες τον Μιγκέλ να μείνει για να παίξει και τώρα δεν βγάζεις το σκασμό.

Έχεις τ' αρχίδια να μου πεις...;

Μας βαρέθηκες, Γάλλε;

Τι;

Μας βαριέσαι;

Φεύγεις χωρίς αντίο;

Στην Ισπανία, λέμε γεια όταν πάμε κάπου.

Στην Ισπανία, λέμε αντίο όταν φεύγουμε.

Δεν είναι δύσκολο, είναι;

Τα λέμε αύριο.

Ορίστε...

Λόρεν, πες μου...

- Καλησπέρα. - Γεια.

Έλα.

Πώς πας;

Καλά.

- Λοιπόν, πήγες στην Πορτέλα; - Ναι.

Και;

- Νομίζω η στέγη θα αντέξει. - Δεν έβρεξε;

Ναι, αλλά θα αντέξει.

- Φαίνεσαι κουρασμένος. - Είμαι κουρασμένος.

Προπάντων πεινάω. Έφαγες;

Νομίζω ότι οι καλοφαγάδες είναι σέξι.

Συμφωνώ.

Αλλά με προσπέρασες, δεν μπορώ να σ' ακολουθήσω.

Ακόμα κι έτσι, αρέσω στην Λιλιάν.

Μα σε λατρεύει. Την καμάκωσες καλά.

- Λες; - Ναι.

Όπως στην αγορά.

Τι;

Αρέσεις πολύ στις γυναίκες... Πώς να τις πω...;

Στις έμπειρες. Γιατί ξεχωρίζουν το καλό.

Ξέρουν το καλό δεσποινίς μου.

Προφανώς.

- Ευχαριστώ. Αντίο! - Δύο κιλά;

Και δύο μαρούλια.

Και οι ντομάτες; Σ' ενάμιση μήνα, σωστά;

Ναι, σωστά.

Κράτα μου δύο-τρία τελάρα.

Βεβαίως.

Η κουνιάδα μου λέει πως οι ντομάτες απ' τους Γάλλους είναι οι καλύτερες.

- Να της πείτε ευχαριστώ από μας. - Πώς σας λένε;

- Τσέλι. - Τι όμορφο όνομα.

5,50, παρακαλώ.

Τσέλι, βασιστείτε πάνω μας.

Πάω για ύπνο.

- Δεν έφαγες τίποτα. - Όχι.

Έρχομαι.

Χρόνια και ζαμάνια.

Γεια σου, Πεπίνιο!

- Καλημέρα! - Πεπίνιο, πώς είσαι;

Μια χαρά. Εσείς;

- Καλά, καλά. - Καλά.

- Αυτό είναι για σένα. - Ευχαριστώ, Πεπίνιο.

- Κι ένα δώρο. - Έφτιαξες τσορίθο;

- Θέλεις έναν καφέ; - Όχι ευχαριστώ. Μην ανησυχείς Όλγα.

- Πάω να ετοιμάσω. - Όχι μην ανησυχείς. Ευχαριστώ.

- Εσύ θέλεις; - Ναι αγάπη μου.

Ευχαριστώ, Πεπίνιο.

Σε παρακαλώ, μην ξαναρχίζεις.

Όχι. Δεν λέω τίποτα Δεν ξέρω καν τι κάνεις.

Θέλει ξεκούραση η γη.

Έχεις χώρο για τριπλάσιες ντομάτες.

Είναι η επιστήμη της γης.

Το στήσιμο είπες;

Η επιστήμη!

Αν διάβαζες περισσότερο, θα ήξερες.

Κι εσύ, αν τα μιλούσες περισσότερο, θα 'ταν καλύτερα τα καστιγιάνικά σου.

Θεέ μου, πάει χαμένος τέτοιος λαχανόκηπος.

Έλα.

Τιτάν, έλα.

Εδώ.

Τι τρέχει;

Δεν ξέρω.

Έσβησε ξαφνικά.

Μπες μέσα. Θα σε πάω.

Άντε! Κουνήσου!

- Τέλειωσες; - Έλα, φίλε! Ένα αστείο ήταν.

Έλα, μπες μέσα!

Έλα ρε συ!

Δεν κάνετε πλάκες στη Γαλλία;

Μια φορά είναι αστείο. Δύο είναι προσβολή.

Εντάξει. Συγγνώμη.

- Έλα, μπες μέσα! - Όχι.

Ένα αστείο ήταν, παλικάρι.

Θα σε πάω στο Φραν και θα στο φτιάξουν πριν το μεσημεριανό!

Άντε έλα!

Βιάζομαι!

Βιάζομαι...

Πολύ βιάζεσαι ναι;

Εντάξει;

Μουρλέ!

Τα λέμε αργότερα, παλιάτσο!

Τι κάνει;

Έλα εδώ.

Έλα εδώ.

Μην τα παίρνεις , Γάλλε!

Τι τρέχει; Νομίζεις ότι είσαι αστείος;

Ένας σκατο-ηλίθιος είσαι.

Να σε πληρώσω, Εουσέμπιο;

Φεύγω. Τα λέμε αύριο!

Πάνε, πάνε, δώσε της χαρά της γυναίκας σου! Μετά από τόσο που ήπιες...

Το καθήκον σε καλεί.

Δεν έχει ποδόσφαιρο απόψε!

Σιγά μην κάνει τίποτα. Τύφλα είναι.

Έγινε στουπί.

Μόνο μην τρακάρει.

Τις προάλλες χρειάστηκε βοήθεια, που βούτηξε στο χαντάκι.

Γάλλε...

Μην μας γυρνάς την πλάτη, Γάλλε.

Θα 'ρθεις να παίξεις μαζί μας;

Ντόμινο. Μας λείπει ένας.

Ανάθεμα, φοβάσαι; Μην φοβάσαι!

Έλα, ενσωματώσου στο χωριό. Έλα εδώ.

Έλα, Γάλλε.

Έτσι, αυτό μ' αρέσει.

Μάλιστα κύριε.

Εδώ, δίπλα μου.

Σίγουρα ξέρεις πώς παίζεται, έτσι;

Βάλτον.

Γράψ' τον ως...

Τονίτο ο κατακτητής.

Κατακτώντας τα πάντα στο πέρασμά του.

Ξέρατε ότι οι Γάλλοι

τα παλιά τα χρόνια, είχαν έρθει να μας κατακτήσουν;

Γύρισαν πίσω μ' άδεια χέρια, να τους πάρει.

Ήρθαν νομίζοντας ότι είμασταν σκατο-ηλίθιοι.

Ο Ναπολέων ο ίδιος το είπε:

«Είναι ηλίθιοι de merde».

Ηλίθιοι de merde!

Το πιστεύεις ακόμα, Γάλλε;

Διπλό έξι.

Ακόμα νομίζετε ότι είμαστε ηλίθιοι de merde;

Δεν μπορώ να απαντήσω για όλους τους Γάλλους.

Δεν είναι θέμα που συζητιέται

στο ετήσιο γαλλικό συνέδριο κάθε 14 Ιουλίου;

Δεν είχα δει ξανά τα δόντια σου. Ωραία δόντια, σαν ντόμινο.

Νομίζαμε ότι δεν είχες καθόλου.

Ας βάλουμε ένα στοίχημα, Γάλλε. Εσύ κι εγώ.

Βάζουμε στοίχημα, εσύ κι εγώ.

Αν κερδίσεις αυτό το παιχνίδι, θα τελειώσω όλα τα σπίτια

που ανακαινίζεις.

Σαν τρελός, όπως στην τηλεόραση.

Πώς λέγεται αυτό το κωλο-πρόγραμμα, Λόρεν;

Ποιο;

- Ανάθεμα, αυτό το πρόγραμμα για τα σπίτια. - Ολική Ανακαίνιση.

Ολική Ανακαίνιση, το 'χεις δει; Είναι τρελό.

Τρεις Βίκινγκς

παίρνουν ένα παράπηγμα χάλια ακόμα και για να χέσεις

και σε χρόνο μηδέν, το μετατρέπουν σε βυζαντινό ανάκτορο.

Το ίδιο θέλεις να κάνεις κι εδώ,

να κατακτήσεις το χωριό και να το κάνεις ένα γαμημένο τουριστικό θέρετρο.

Όχι, δεν είναι για τουρίστες.

Είναι για τους ντόπιους.

Σειρά σου.

Και να σου πω...

Στα περίφημα σχέδιά σου αστικής ανάπτυξης για εδώ,

δεν έχεις καταλάβει ότι δεν ταιριάζουμε καθόλου;

Δεν βλέπεις ότι όταν θα 'ρχονται όλοι αυτοί οι αξιολύπητοι

να ζήσουν εδώ, δελεασμένοι από τα βιολογικά σου μαρούλια,

τον καθαρό αέρα και την πόρνη μητέρα φύση που μας γέννησε όλους,

όταν δουν τις σκατό-φατσές μας,

του Λόρεν και τη δικιά μου, θα το βάλουν στα πόδια

για τις πατρίδες τους;

Έπρεπε να... υπογράψεις.

Για το αιολικό, εσύ που είσαι...

αφοσιωμένος οικολόγος,

και να στήσεις το θέρετρό σου αλλού,

με λιγότερο άσχημους ανθρώπους.

Αντί να τρως τα αυτιά τους μ' αυτές τις φανφάρες...

με ύφος δασκάλου που στο 'δωσε δήθεν ο Θεός.

Και το οποίο μας βγάζει απ' τα ρούχα μας, Γάλλε.

Κι έπειτα, εμείς εδώ, θα μπορούσαμε να τη βγάλουμε

με τα λεφτά από τις ανεμογεννήτριες.

- Σαν. - Ναι, Μπρέισο, τι είναι;

Δεν υπέγραψα γιατί δεν ήθελα.

Δείξε λίγο σεβασμό.

Μ' όλο τον σεβασμό τότε...

σου λέω ότι δεν είναι το ίδιο, Μπρέισο.

Και γιατί;

Για πολλούς λόγους Μπρέισο, αλλά δύο κυρίως.

Εδώ γεννήθηκες και πιθανότατα εδώ θα πεθάνεις.

- Δεν μπορείς να το λες αυτό.

Και δεύτερον, αν μπορώ να τελειώσω με τον Μπρέισο...

Σε αντίθεση με άλλους..., μπορούμε να μιλήσουμε, λογικά.

Ανάθεμα, Λόρεν, έχω πρόβλημα,

δεν καταλαβαίνω το φραντσέζικο χιούμορ..

Νομίζω ότι άκουσε κάτι αστείο και...

Ήταν αστείο;

Όχι, αλήθεια.

Γιατί δεν υπέγραψες;

Δεν μας είπες ποτέ, ειλικρινά γιατί δεν υπέγραψες;

Τα 'χουμε πει αυτά, Σαν.

Μας είπες χίλιες φορές τις ανοησίες:

ότι τάχα διαταράσσει, δεν είναι φιλικό στη φύση, κι άλλες μαλακίες.

Πες το μου με την καρδιά σου.

Πες μου με το χέρι στην καρδιά, γιατί δεν υπέγραψες.

Δεν μπορούσα.

«Δεν μπορούσα», λέει.

Θα μπορούσες, μ' αυτό το χέρι.

Μ' αυτό που τον παίζεις.

Ίσως απλά να μην είχες τ' αρχίδια να υπογράψεις.

Πες μου ειλικρινά γιατί δεν υπέγραψες.

Γιατί εδώ είναι το σπίτι μου.

Σαν. Αρκετά.

Πάμε, άλλη παρτίδα.

Άστο να πάει.

Αυτός είναι ο Μανόλο.

Γεια σας, χαίρω πολύ.

- Η γυναίκα μου, η Όλγα. - Χαίρομαι που σας γνωρίζω.

-Σ' αυτό το σπίτι γεννήθηκε ο ξάδερφός του. - Αλήθεια;

Δεν καταλαβαίνει γιατί το κάνουμε αυτό.

Σπουδαίος φύλακας είσαι.

- Μπες, έλα. - Έρχομαι!

Αλλιώς θα σε ρίξω μέσα.

Κόφ' το, έρχομαι.

- Δεν είναι τόσο κρύο. - Έρχομαι, Τσάβι.

- Δεν είναι κρύο, κοίτα. - Όχι, όχι!

- Όχι, Τσάβι, σε παρακαλώ! - Έλα! Έλα, τώρα βράχηκες.

Γαμώτο, ρε κάθαρμα. Είναι παγωμένο!

Κολύμπα λίγο και θα 'ναι μια χαρά.

Για έλα εδώ.

Τι θες, Γάλλε;

Να σου μιλήσω.

Για ποιο πράγμα;

Έλα εδώ!

Έρχομαι, Γάλλε!

Όχι, όταν δουλεύω δεν πίνω.

Ούτε σταγόνα όταν δουλεύω.

- Ελάτε εδώ! - Δουλεύουμε τώρα.

Ελάτε εδώ!

Μην σταματάτε τη δουλειά σας.

Σαν, ελάτε εδώ!

5 λεπτά κι ερχόμαστε.

Λίγη υπομονή, διάολε.

- Καθόλου φιλικό για το περιβάλλον, έτσι; - Θα πρέπει να πάρουμε άλλα δυο.

Δεν μας μιλάνε...

θα 'ναι έξι μήνες.

Και τις προάλλες, στο μπαρ του Εουσέμπιο, με προσκαλεί για ντόμινο.

Μπροστά σε όλους με φώναζε «Γάλλε».

Και ξανά για τις ανεμογεννήτριες, γιατί δεν υπέγραψα...

Και την επόμενη,

μπροστά στο σπίτι μου, δύο μπουκάλια από αυτό το λικέρ...

Ορούχο.

Δύο μπουκάλια.

Και την επόμενη μέρα, άλλα δύο μπουκάλια.

Και οι καρέκλες, της συζύγου μου και η δικιά μου, μούσκεμα με ούρα.

- Καρέκλες κατουρημένες; - Ναι.

Εντάξει. Θα μιλήσουμε στους αδερφούς κι αν είναι αυτοί...

Αυτοί είναι.

Δεν το ξέρετε, Αντουάν.

Σας παρακαλώ, αυτοί ήταν.

Γείτονες είστε.

Πιείτε καμιά μπύρα, μιλήστε.

Είναι θέμα μεταξύ γειτόνων.

Αλλά θα ήθελα να σας ζητήσω, μην ξαναρχίζετε τα ίδια.

Μην ξαναρχίσω; Δεν είναι απλά κάτι μεταξύ γειτόνων.

Όχι, δεν είναι.

Υπογράψτε σε κάθε σελίδα, παρακαλώ.

Ξέρετε τι εννοεί.

Με την προϊστορία που έχετε οι δυο σας...

Μην ανησυχείτε, θα τους μιλήσουμε.

- Βεβαίως. - Σας παρακαλώ.

Δεν το παραδέχεται. Σαν να μη τρέχει τίποτα.

Δεν μου δίνει τα λεφτά μου

και μετά μου λέει να με κεράσει μ' αυτά που της δάνεισα.

Μαρί, αν είναι πράγματι φίλη,

μίλα της. Μια αληθινή φίλη θα καταλάβει.

Ναι, το ξέρω, αλλά...

για εκείνη είναι τόσο φυσιολογικό, που καταλήγει περίπλοκο.

Ίσως να μην ήμουν σαφής, αλλά...

Αλλιώς πες της, ότι ο μπαμπάς σου θα περάσει να τη δει.

Ναι, είμαι σίγουρη ότι θα λάβει το μήνυμα. Είναι μια ιδέα.

Η μαμά καλά;

Μια χαρά. Στέλνει τα φιλιά της.

- Ελπίζω να 'ρθουμε φέτος το καλοκαίρι. - Ναι.

- Γεια σου μωρό μου! - Γεια σου, παππού.

- Τι; - Τι του 'βαλες;

Τι είναι αυτό; Βατράχι; Ναι.

Σβήσε το τσιγάρο, Μαρί.

Γιατί τον έντυσες βάτραχο; Τι σόι πιτζάμα είναι αυτή;

Αντουάν.

- Κοίτα. - Τι;

Τους βλέπεις;

Όχι, αλλά είναι εκεί..

Σίγουρα είναι εκεί.

Γειά σου!

- Τι θα πάρεις; - Το συνηθισμένο.

Αμέσως.

Το συνηθισμένο! Αλλά μετά θα τον πάρει ο ύπνος σαν κούτσουρο.

Σου αρέσει να κοιμάσαι καλά, Γάλλε; Καλό βραδινό, και καλός ύπνος.

- Μην αρχίζεις! - Εουσέμπιο!

Πλάκα του κάνουμε.

Ηρέμησε, δεν θα γκρεμίσουμε το μπαρ σου.

Άντε, σας κερνάω έναν γύρο.

Δεν χρειάζεται. Τα λεφτά σου

δεν περνάν εδώ. Εμείς πληρώνουμε.

Αλλά ως γείτονες πρέπει να κοιτάμε ο ένας τον άλλον.

Εσύ κοίτα τα δικά σου, γιατί μια μέρα...

25 ΙΟΥΛΙΟΥ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ

Κατέβασε δύο ολόκληρα μπουκάλια λικέρ καφέ

συν μισό μπουκάλι καθαρό οινόπνευμα.

Πόσο καιρό έμεινε άυπνος, λέγοντας ότι η καρδιά του πάει να σπάσει;

Δυο μέρες.

- Εουσέμπιο, έχει μισή ώρα που σου είπα. - Έρχονται.

Ξέρεις τι, Σαν; Ο μπαμπάς σου ήταν πραγματικό θηρίο.

Ο μπαμπάς μου ήταν σκύλι μαύρο, Πέρι.

Λόρεν, μισή την άφησες τη δουλειά σου.

Περιμένω να στεγνώσει η πόρτα.

Το πρώτο χέρι το πέρασε με το πουλί του.

Ο αδερφός σου είναι ο Πικάσο του χωριού

Ναι, Πικάσο για τον πούτσο.

Τι, σου αρέσει;

Ο μεζές γάτας.

Σου αρέσει;

Τι λες;

Είναι γάτα, το ξέρεις;

Σαν, δεν ξέρει ότι είναι γάτα.

Από που στο διάλο να το ξέρει; Στη Γαλλία, δεν τρώνε γάτες.

Εουσέμπιο.

Δεν έχεις κότσια να του πεις. Είναι ψόφια γάτα ή όχι;

- Εουσέμπιο, που να πάρει! - Είναι γάτα.

Δεν είναι γάτα.

Όχι...

Είναι καγκουρό, χωρίς πλάκα!

Ανάθεμα, Γάλλε, μην κατεβάζεις τα μούτρα.

Πάντα τρώγαμε γάτα εδώ.

Τι νόμιζες...

Τι πιστεύεις;

Ότι ο Εουσέμπιο θα έσφαζε γελάδα; Μόνο και μόνο για να μας ταΐσει;

Ο Εουσέμπιο δεν έχει τ' αρχίδια να στο πει γιατί κοιτάει το παραδάκι.

Θέλει να ξανάρθεις.

Και να σου πω...

Είναι ο μόνος που θέλει να 'ρχεσαι.

Σαν να τρως κουνέλι.

Να μαζέψουμε τα λάχανα μέχρι την Τετάρτη αλλιώς θα τα φάνε οι κάμπιες.

Ανησυχείς για την κάμερα;

Είναι για παν ενδεχόμενο. Μπορεί και να 'ναι άχρηστη.

Δεν ξέρω.

- Καλημέρα, Λόρεν. - Γεια, Πεπίνιο.

- Γεια. - Γεια.

- Ξεκουράζεστε; - Ναι.

- Κάθε μέρα όλο και πιο δύσκολα ανεβαίνεις. - Καθόλου.

Μπαφιάζεις, πρόσεχε.

Άφησε τον ήσυχο. Μην τον ακούς.

- Κουράζεσαι πιο πολύ κάθε μέρα, Πεπίνιο; - Κι εσύ κάθε μέρα και πιο χαζός.

Ανησυχώ για την υγεία σου.

Ν' ανησυχείς για τη δικιά σου, δες πώς είσαι.

- Έλα, να σου δώσω τα μαρούλια σου. - Ναι, ετούτον ούτε να τον βλέπω.

- Έφερες τσορίθο; - Φυσικά.

Ωραία.

Ούτε ψυχή εδώ, Μανολίνιο.

Αλήθεια.

Πολύ ήσυχο πρωί.

Πάντα έτσι...

το καταραμενο το καλοκαίρι. Ορίστε.

Κράτα είκοσι...

Δώσε μου εκείνες τις μπαταρίες...

Έγινε.

Τι κάνεις, ρε Γάλλε;

Παίρνω εφημερίδα.

Σε πειράζει;

Κοιτάς εμένα για να πάρεις μια κωλο-εφημερίδα;

- Τι σκατά κοιτάς; - Τίποτα.

Εσύ είσαι που με κοιτάζεις.

Πώς πάει, Αντουάν;

- Καλά. - Όλα καλά;

Κι εσύ;

Καλά, τα ίδια.

- Την εφημερίδα; - Ναι παρακαλώ.

Κάτι άλλο;

Έχω τα λεφτά στ' αμάξι. Έρχομαι αμέσως.

Εντάξει, κανένα πρόβλημα.

Βάλε μου για είκοσι...

Δώσε μου αυτές τις μπαταρίες...

Έγινε.

Και η εφημερίδα;

Τι;

Πού είναι η εφημερίδα, Γάλλε;

Τι έχεις στην τσέπη σου;

Ξύνεις τ' αρχίδια σου; Ή γράφεις με την κάμερα;

Είσαι παρανοϊκός, γείτονα.

Τραβούσες βίντεο.

Σε είδα με την κάμερα.

Εμένα δεν έγραφες;

Έτσι δεν...

Να σε...!

Μπάσταρδε!

Γαμημένε μπάσταρδε!

Αντουάν;

Αντουάν, έλα να δεις!

Τι συμβαίνει;

Κοίτα.

Ρίξαν δυο μπαταρίες στο πηγάδι, τα καθάρματα.

Είναι μόλυβδος. Τα μαύρα στίγματα είναι μόλυβδος.

Είναι 16 Αυγούστου. 11 π.μ. Το πρωί η γυναίκα μου η Όλγα ανακάλυψε...

Τι κάνεις;

ότι οι ντομάτες που καλλιεργούσαμε τρεις μήνες κι ήταν ώριμες, είναι άρρωστες.

Σταμάτα το. Σταμάτα την εγγραφή.

Πάνε, όλα.

Πού πας;

Σταμάτα να γράφεις!

Γεια, Λόρεν.

- Είσαι καλά; - Γεια.

Τι κάνεις;

Τίποτα.

Τίποτα;

Και ο αδερφός σου;

Μέσα. Γιατί;

Έτσι.

Λόρεν.

Μια ερώτηση.

Έχεις δοκιμάσει... τις ντομάτες μας;

Γιατί;

Οι ντομάτες μας.

Τις έχεις δοκιμάσει ποτέ;

Άσε με, γαμώτο!

Πέταξες μπαταρίες αυτοκινήτου στο πηγάδι μας;

Ναι ή όχι;

Ναι ή όχι;

Απάντησέ μου.

Απάντησέ μου, Λόρεν.

Θα σε στείλω φυλακή.

Λόρεν.

Μπορεί να το καταλάβει το ηλίθιο μυαλό σου, Λόρεν;

Άντε στο διάολο!

Έλα εδώ!

Έλα εδώ, Λόρεν!

Για πλησίασε.

Θα σηκώσεις τ' όπλο;

Μπορεί.

Έλα.

Μην τραβάς. Πάρε δρόμο!

Σταμάτα με την κάμερα.

Η σοδειά μου χάθηκε, Σαν.

Στ' αρχίδια μου. Πάρε δρόμο!

Καταλαβαίνεις τι μας έχεις κάνει;

Μας κατέστρεψες!

Χάσου, άντε στον διάολο!

Τι κάνεις;

Μπάσταρδε.

Μας κατέστρεψες!

Έξω απ' το σπίτι μου!

Έξω αμέσως απ' το σπίτι μου!

Μπάσταρδε!

Ξεκουμπίσου από δω!

Χάσου, που να πάρει!

Γιατί τον άφησες να μπει, πανάθεμα σε;

Τι στο διάολο να έκανα!

Θα τους μιλήσουμε. Αυτό είναι πολύ σοβαρό.

- Θέλω να καταλάβουν τι έχουν κάνει; - Μην ανησυχείτε. Θα το ξεκαθαρίσουμε.

- Δεν πρέπει να ξανάρθουν εδώ. - Θα τους το πούμε.

Το ίδιο όμως πρέπει να κάνει και ο σύζυγός σας.

- Ορίστε; - Μπήκατε στην ιδιοκτησία τους.

- Συγκρίνεται; -Χωρίς άδεια, με την κάμερα, προσβάλλοντάς τους και έξω φρενών.

- Είναι στην κάμερα. - Μόλυναν το πηγάδι μας!

Ηρέμησε, θα το ερευνήσουμε.

Αντουάν, άκουσέ με!

Άκου, σε παρακαλώ, έλα δω.

Θα διερευνήσουμε. Αλλά πρέπει να σας πω, μην πέφτετε στην παγίδα.

Τον απείλησαν με όπλο. Το είδατε αυτό.

Δεν ήταν γεμάτο.

- Αυτό δεν το ξέρετε. - Σας διαβεβαιώ.

Πριν πάει να δει τους Άντας, χωρίς άδεια, έπρεπε να είχε έρθει σε μας.

Εμείς πρέπει να τηρούμε τους κανόνες, αλλά εκείνοι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν;

- Να οπλοφορούν, να μολύνουν το νερό... - Ακούσατε τι είπα.

Δυσκολεύομαι να το καταλάβω.

Κι ο άντρας σας να μην εκμεταλλεύται την εξυπνάδα του εις βάρος του αδερφού.

Τι λες;

Ηρέμησε!

Ο Λόρεν είναι ιδιαίτερος λόγω του ατυχήματος με τ' άλογο.

Και είστε δάσκαλος. Μορφωμένος, διαβασμένος, ταξιδεμένος...

Τον εκμεταλλευτήκατε, τελεία.

Ειδοποιήστε τους, ούτε να τους δούμε κοντά στο σπίτι μας.

Αν όχι, θα πρέπει να μιλήσω με τον ανώτερό σου.

- Σαφές; - Ναι.

Θα τους το πούμε τώρα. Μην ανησυχείς.

Πάμε!

Αν θέλετε, κρατάμε την κάρτα για ανάλυση...

- Για την έρευνα; - Ναι.

Μπρέισο. Πόσοι άνθρωποι ζούσαν εδώ παλιά;

Πολλοί.

Ακόμη και παιδιά.

Όταν ανακαινίσουμε τα σπίτια,

ο κόσμος θα γυρίσει.

Αν το λες εσύ.

Η ζωή είναι ωραία εδώ.

Στην κόρη μου αρέσει να έρχεται με τον εγγονό μου.

Ο ανιψιός μου δεν έρχεται ποτέ.

Ο καημένος ήθελε αυτές τις ανεμογεννήτριες.

Τώρα ο κόσμος νοιάζεται μόνο για λεφτά.

Ναι, έτσι είναι.

Αλλά έχει λεφτά εδώ. Αν δουλέψουμε σκληρά.

Η γη είναι πολύ απαιτητική.

Σε εξουθενώνει.

Θα δεις.

Πόσο καιρό θέλει μια κατσίκα να δώσει καλό τυρί;

Αν θες καλό τυρί, χρειάζεσαι πρόβατα.

Οι προβατίνες είναι μεγαλύτερες και δίνουν περισσότερο γάλα.

- Θα το ξεπεράσουμε. - Εννοείται.

Με τι κόστος; Δουλεύοντας σαν τα σκυλιά, ξοδεύοντας τις οικονομίες μας.

Μέχρι πότε;

Και μετά τι; Δεν θα σταματήσουν. Είναι εκτός ελέγχου.

Θα αμυνθούμε.

Δεν ήρθαμε εδώ για να πολεμήσουμε.

Να φύγουμε δεν πρόκειται πάντως.

Δεν έχουν τίποτα άλλο. Το κυριότερο, τίποτα να χάσουν.

- Γι' αυτό χρειαζόμαστε την κάμερα. - Ξέρεις πολύ καλά τι σκέφτομαι γι' αυτό.

Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω.

Ξέρω ότι σε τρομάζει, αλλά είναι η μόνη λύση.

- Για τη δικαιοσύνη... - Πάψε να λες ότι είναι η μόνη λύση.

Πάντα υπάρχει μια άλλη λύση.

Να κοιμηθούμε;

Το ξέρεις ότι χωρίς εσένα δεν είμαι τίποτα.

Το ξέρεις.

Σκέφτηκα ότι θα μπορούσαμε να αγοράσουμε λίγα πρόβατα.

Αντουάν, είμαι ο Ραφαέλ, ο ανιψιός του Μπρέισο.

Πολύ λυπάμαι.

Καλύτερα να πεθάνεις στο βουνό παρά στο νοσοκομείο.

Είπα στη σύζυγό σας τι ωραίες αναμνήσεις, έχω απ' τα καλοκαίρια εδώ με την οικογένεια.

- Θέλεις έναν καφέ; - Όχι, ευχαριστώ.

Μάλλον το ξέρετε, ο θείος μου ήταν άτεκνος.

Η θεία μου έχει χρόνια που πέθανε. Εγώ κληρονόμησα τη γη του.

Σας πειράζει να κάτσω;

Έχω πολύ καιρό να έρθω.

Έχω τα καθαριστήριά μου, τη ζωή μου.

Αυτά τα χρήματα δεν θα αλλάξουν τη ζωή μου, το έχω φροντίσει ο ίδιος, ήδη.

Γίνομαι κατανοητός;

- Όχι πραγματικά. - Είναι πολύ απλό.

Κληρονόμησα την ψήφο του θείου μου, οπότε είναι 6 εναντίον 3.

6 για τις ανεμογεννήτριες, 3 κατά.

Έχω πει στους δικηγόρους μου να μην επικοινωνήσουν με κανέναν ακόμα.

Έχω γνώση για τις κουβέντες σας και τα προβλήματά σας με κάποιους.

Ξέρω ποιους. Μου είπε ο θείος μου, ανησυχούσε πολύ.

Τέλειος καφές.

Εμείς, μπορούμε να συνεννοηθούμε.

Αυτοί οι ορεσίβιοι έχουν την καλή και την κακή πλευρά τους, όπως είδατε.

Πρέπει να δράσουμε γρήγορα, αλλιώς οι ανεμογεννήτριες θα πάνε αλλού.

Για τον κόσμο εδώ, τι χαμένη ευκαιρία, το φαντάζεστε!

- Θα πάνε αλλού; - Ναι, το είπαν στους δικηγόρους μου.

- Πού; - Αδιάφορο, όπου φυσάει.

Έγγραφα για να το δούμε;

Δεν έχω κάτι πάνω μου, αλλά θα σας στείλω τα χαρτιά.

Θα το θέλαμε.

Κανένα πρόβλημα, θα σας τα στείλω.

Μεταξύ μας, τους δύο που ψήφισαν όχι, τους ξέρω.

Εσείς τους πείσατε, αλλά δεν ζουν εδώ.

Ο ένας έρχεται να δουλέψει τη γη του και ο άλλος μόνο το καλοκαίρι.

Θα τους μιλήσουμε, θα τους εξηγήσουμε. Είναι τώρα ή ποτέ.

Μπορεί να κάνω λάθος.

Αλλά αν δεν κάνω, θα ήταν 8 υπέρ, 1 κατά. Οκτώ, Αντουάν.

Ξέρω ότι δεν σας νοιάζουν τα λεφτά,

αλλά ζουν εδώ αγρότες που υποφέρουν. Πρέπει να το καταλάβεις.

- Μας ενδιαφέρουν τα χρήματα, όπως όλους. - Όχι. Ο θείος μου είπε

- ότι τα δίνετε τα σπίτια που επισκευάζετε. - Γιατί δεν είναι δικά μας.

Επενδύσατε το χρόνο σας, υλικά, εργαλεία. Κοστίζουν αυτά.

Όχι για μας.

Σας ενδιαφέρουν άλλα πράγματα όπως και μένα.

Οι ντόπιοι όμως, είχαν πάντα δύσκολη ζωή. Δεν ταξίδεψαν, δεν σπούδασαν... τίποτα.

Εμείς τα κάναμε αυτά.

Το καθαριστήριό μου πάει θαυμάσια.

Έχω το σπίτι μου.

Όπως εσείς.

Φαίνεται.

Το έργο σας είναι πολύτιμο, αλλά... ποιος θα ήθελε να ζήσει εδώ;

Αν ήταν για αγροτουρισμό... Αλλά κατοικίες;

Όσοι ζουν εδώ θέλουν να φύγουν κι όσοι δεν θέλουν... πεθαίνουν.

Εμείς ήρθαμε.

- Σκεφτείτε το. Όλα αυτά τα λεφτά για να πάτε... - Δεν είναι και πολλά.

- Πληρώνουν λιγότερα από την αξία της γης. - Το χρήμα είναι χρήμα Αντουάν.

Το παίρνετε και συνεχίζετε το έργο σας αλλού, τι αλλάζει;

Όλο χωριά η Γαλικία. Αλλά οι ντόπιοι θα ξελασπώσουν για μια ζωή.

- Για μια ζωή; - Σκεφτείτε το.

- Θα το σκεφτούμε. - Το πήρατε πολύ στραβά.

Οι βουνίσιοι είναι απλοί.

Για καλό ή για κακό.

- Δεύτερη φορά το λες. - Είναι απειλή;

Δεν απειλώ ​​κανέναν.

Απλώς πιστεύω ότι πρέπει να είστε προσεκτικοί.

Απίστευτο.

Ακούστε... σκέφτομαι τα παιδιά μου.

Τι θέλω να τους αφήσω φεύγοντας;

Ευκολότερη ή δυσκολότερη ζωή;

- Έχετε μια κόρη, σωστά; - Ναι.

Όλα αυτά...

τα χωράφια είναι πρόβλημα.

Για όλους.

- Μου υπόσχεστε ότι θα το σκεφτείτε; - Το είπαμε ήδη, θα το κάνουμε.

Ωραία. Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας και για τον καφέ.

Τρέχω στο καθαριστήριο, το άφησα χωρίς επίβλεψη, σίγουρα θα έχω εκατό αναπάντητες.

Χάρηκα για τη γνωριμία.

Λοιπόν, Αντουάν, θα το σκεφτείς;

Λες να τον έστειλαν;

Πού να ξερω;

Τι συμβαίνει;

Τι κάνουμε;

Κάνε αναστροφή.

Να πάω πού;

Κλείδωσε την πόρτα σου.

Αφήστε μας να περάσουμε, παρακαλώ.

- Άσε μας να περάσουμε, Λόρεν. - Κατέβασε το παράθυρο.

- Πάμε για ύπνο. - Κατέβασε το παράθυρο.

Σας παρακαλούμε.

Κατέβασε το παράθυρο.

Αν δεν το κάνω, δεν θα φύγουνε.

Κατέβασε το παράθυρο.

- Αφήστε μας να περάσουμε. - Κι άλλο, να πάρει.

- Αφήστε μας να περάσουμε. - Κατέβαστο κι άλλο

- Κι άλλο. - Λόρεν.

- Πάμε για ύπνο. - Μην ανοίγεις.

Αφήστε μας να περάσουμε, σας παρακαλώ.

Είμαι με τη γυναίκα μου.

Αφήστε μας να περάσουμε, σας παρακαλώ.

Δεν είσαι δυνατός.

- Θέλεις καφέ; - Όχι, ευχαριστώ.

Αν δεν ήμουν εκεί χθες βράδυ, θα σε είχαν σκοτώσει.

- Όχι. - Ναι, θα σε σκότωναν.

Τι έκαναν εκεί, μέσα στη νύχτα με το τουφέκι;

Τι περίμεναν;

- Απλά ήταν μεθυσμένοι. - Ναι, και;

Αυτό μόνο.

Φοβάμαι, τώρα φοβάμαι.

Και συ φοβήθηκες χθες βράδυ.

Λοιπόν, συνεχίζουμε να ζούμε έτσι; Δεν το θέλω.

Δεν μπορεί να πιστεύεις ότι θέλουν να μας σκοτώσουν.

Εμένα όχι. Αλλά εσένα; Ναι.

Θέλει θάρρος να σκοτώσεις κάποιον, και δεν το έχουν.

Αξίζει το κόπο;

- Ποιο; - Αυτό.

Φυσικά και αξίζει τον κόπο.

Έχε μου εμπιστοσύνη.

Διάολε, Λόρεν, άσε τον σκύλο.

Έλα, Ντράκο, εδώ.

Έλα, Ντράκο.

Ανάθεμα, Λόρεν.

Με προτιμάει. Ας ήσουν λίγο πιο όμορφος...

Ανάθεμα.

Απόψε θα μ' αφήσεις να σε προσκαλέσω.

Σου ζητώ να μ' αφήσεις να σε κεράσω ένα ποτό.

Δεν μπορείς ν' αρνηθείς.

Ένα μπουκάλι, σε παρακαλώ, Εουσέμπιο.

Κάτσε εκεί, Λόρεν, ήσυχα.

Τι;

Όταν ήρθα, πίναμε μαζί μερικές φορές.

Με ρώτησες... τι διάολο έκανα εδώ.

Δεν μιλούσα καλά τη γλώσσα σου για να το εξηγήσω.

Ναι, δεν καταλάβαινα λέξη.

Ταξίδευα εδώ κι εκεί.

Χαζεύοντας.

Ένα βράδυ, ήμουν τόσο μεθυσμένος που έπρεπε να σταματήσω.

Ξάπλωσα και τότε είδα τον έναστρο ουρανό.

Όταν ξύπνησα

βρισκόμουν εδώ, σε αυτή την κοιλάδα.

Όλη μου τη ζωή αυτό σκεφτόμουνα.

Έλεγα: «Όταν γεράσω, θα πάω εκεί.

Και θα είμαι ελεύθερος».

Και θα ήσουν ελεύθερος μόνο εδώ;

Είναι ιστορία...

Ωραία ιστορία.

Νομίζεις ότι αυτός ο τόπος είναι για μένα μια ιδιοτροπία;

Όχι, Σαν. Αυτό το μέρος είναι τα πάντα για μένα.

Είναι το έργο της ζωής μου.

- Δικό μου και της γυναίκας μου. - Όχι εγώ... δεν το νομίζω.

- Τι νομίζεις; - Δεν θα σου αρέσει.

Πες το.

Νομίζω ότι είναι άδικο η ψήφος σου να είναι ίση με τη δική μου,

γιατί δεν είστε από εδώ, είστε Γάλλοι.

Αλήθεια;

Άδικο, όχι γιατί...

Όχι επειδή είσαι ξένος...

Ας μην μπούμε σε αυτό.

Δεν είναι δίκαιο...

γιατί για δυο χρόνια εδώ πέρα, το παίζεις αγρότης.

Εγώ ζω εδώ 52 χρόνια. Κι αυτός, 45.

Η μάνα μου, 73.

Κι έχουμε μπουχτίσει να ζούμε στη μιζέρια.

Το χειρότερο όμως...

Δεν ξέραμε ότι ήμασταν άθλιοι μέχρι να έρθουν

οι τύποι με τις ανεμογεννήτριες να μας δείξουνε τα φράγκα.

Και κάθε φορά που σηκώνομαι στις 5 το πρωί, με ένα κεφάλι να απ' το μεθύσι

και την πλάτη να με τσακίζει, σε θυμάμαι.

Και μετά

αρχινά άλλη μια όμορφη μέρα.

Τι θα 'κανες με τα χρήματα απ' το αιολικό;

Το 'χεις σκεφτεί;

Εννοείται.

Τι θα έκανες;

- Αλήθεια σε νοιάζει; - Με ενδιαφέρει, ναι. Πες μου.

Ένα ταξί. Στην Ουρένσε.

- Ταξί; - Ταξί.

Τη μισή μέρα οδηγός εγώ, την άλλη μισή ο αδερφός μου.

- Κι η μητέρα σου; - Στο σπίτι.

Να μη δουλεύει, δούλεψε αρκετά.

Στο σπίτι σου;

Ναι σπίτι μου.

Πιστεύεις ότι τα χρήματα απ' το αιολικό είναι αρκετά για όλα αυτά;

Δεν ξέρεις;

Όχι, σε ρωτάω.

Το έχεις ψάξει;

Θα τα βγάλω πέρα, όπως πάντα, στη γαμημένη μου ζωή.

Αυτό είναι αλήθεια.

Αλλά είσαι 50 χρονών.

Δεν έχεις σπουδάσει.

- Μ' αποκαλείς ηλίθιο; - Όχι.

Αντίθετα, νομίζω...

- ότι είσαι έξυπνος... - Αυτά τα λεφτά ήταν δικαίωμά μου.

- Είχα δικαίωμα σ' αυτά, διάολε!

Και ήρθες εσύ και χώθηκες ανάμεσα στα δικαιώματά μου και σε εμένα.

Ξέρεις ότι ο Λόρεν ήταν όμορφο αγόρι μικρός;

Τόσο όμορφο, που μέναμε άφωνοι κοιτόντας το.

Μ' ανοιχτό το στόμα.

Δεν το ήξερες;

Μια μέρα τον πήγα στις πουτάνες αλλά...

δεν τον άφησαν να μπει.

Ξέρεις γιατί;

Είπαν ότι τις τρόμαξε,

ότι ήταν αγροίκος.

Αλλά δεν ήταν αυτό.

Μυρίζουμε σκατά εδώ.

Μυρίζουμε σκατά.

Το μόνο που θέλω είναι μια γυναίκα σαν τη δική σου.

Μία για μένα, μία για τον αδερφό μου.

Αδύνατον, εδώ δεν υπάρχουν. Και ένα παιδί; Μπορώ να έχω ένα; Εδώ είναι αδύνατο.

Θυμάσαι τι είπες σ' εκείνο το τραπέζι;

Όταν παίζαμε ντόμινο.

«Αυτό είναι το σπίτι μου».

- «Αυτό είναι το σπίτι μου». - Ναι.

Αυτό μου κόλλησε γιατί το είπες

σαν να είσαι ο μόνος που έχει σημασία. Και δεν είναι έτσι, λεβέντη.

Είναι και το σπίτι μας.

Πολύ πριν έρθετε οι δυο σας, πρόσεξέ με.

Δώσε προσοχή!

Αν πραγματικά...

Αν πραγματικά θέλετε όλοι να φύγουμε...

η γυναίκα μου κι εγώ,

θα φύγουμε.

- Είναι δίκαιο. - Έτσι νομίζω.

Απλά δίκαιο.

Αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα.

Δηλητηρίασες τη σοδειά μας.

Η γυναίκα μου και εγώ, χάσαμε τα πάντα.

Δουλειά μιας ολόκληρης χρονιάς.

Κοίτα με στα μάτια, βρες το θάρρος να μου πεις ότι δεν ήσουν εσύ.

Δείξε τόλμη.

Αυτή είναι η εκδίκησή σου;

- Αυτή είναι η εκδίκησή σου; - Όχι.

Προσπαθώ να σου εξηγήσω ότι, ακόμα κι αν ήθελα να φύγω, δεν θα μπορούσα.

Γιατί τα λεφτά του αιολικού δεν φτάνουν για να βάλω μπρος κάτι άλλο.

Αυτό προσπαθούσα να σου πω, αλλά δεν ακούς, Σαν.

Δεν ακούς τίποτα, μόνο αυτό που θέλεις εσύ να ακούσεις.

Άκου, για μια στιγμούλα σκέφτηκα ότι υπέγραψες κι έπαιρνες τον κώλο σου από δω.

Τι όμορφη στιγμή.

Όταν με τη γυναίκα μου μαζέψουμε τη νέα σοδειά,

αν δεν την βλάψεις, και πάρουμε πίσω ό,τι χάσαμε,

θα είμαι πρόθυμος να ξαναψηφίσω.

Και αν είμαστε 8 εναντίον ενός, θα φύγουμε.

Μέχρι τότε, το αιολικό θα έχει πάει αλλού, Γάλλε, γαμώτο!

- Δεν θα 'δινα βάση σ' ό,τι λέει ο φίλος σου ο Ραφαέλ. - Το διπλανό χωριό

θα πλουτίσει επειδή είμαστε πολύ χαζοί για να υπογράψουμε.

Δεν καταλαβαίνεις τίποτα!

Οι μόνοι που κερδίζουν είναι πάντα οι ίδιοι.

Ξέρεις ποιοι είναι;

- Μην φωνάζεις. - Όχι;

Οι Νορβηγοί που δεν θέλουν τουρμπίνες στη γη τους,

κι έρχονται εδώ, στη δικιά σου, που τους βγαίνει σχεδόν τσάμπα.

Μην μου φωνάζεις.

- Μην μου φωνάζεις. - Σε ενοχλεί;

Λίγο.

Απαίτησες, δεν μου το ζήτησες, απαίτησες να φύγω από το σπίτι μου.

Ήρθες στο κτήμα μου, μόλυνες τη σοδειά μου.

Με πρόσβαλες, με έφτυσες κατάμουτρα

και στο τέλος έστειλες κι έναν στο σπίτι μου να με απειλήσει.

Και σ' ενοχλώ που σου φωνάζω;

Είσαι ιδιοφυία. Μια ιδιοφυία.

Έχεις βαρεθεί να με βλέπεις;

Έχω αηδιάσει.

- Αηδιάσει; - Ναι.

Παρόλα αυτά, είμαι πάντα έτοιμος να σου μιλήσω, Σαν.

Αλλά δεν μ' ακούς.

Δεν σου ξαναμιλάω στη σκατοζωή μου, Γάλλε.

Δεν μπορώ να φύγω, γιατί δεν μπορώ να φύγω.

Θέλεις να φύγω. Τι θα κάνουμε;

- Φίλε μου, αυτό που ρωτάς είναι όλα τα λεφτά. - Τι κάνουμε;

Ο καθένας θα κάνει αυτό που πρέπει να κάνει.

Τι θα κάνεις;

Τι θα κάνεις;

Μακάρι να είχες ξυπνήσει σε άλλο χωριό.

Δεν μπορείς να το αλλάξεις αυτό.

Τι θα κάνεις;

Απάντησέ μου. Τι θα κάνεις;

Λόρεν, τελειώσαμε εδώ. Πάμε.

Τα καταφέρνεις;

Ναι.

Θα μπορούσαμε να ξεβοτανίσουμε.

Εντάξει, θα σε βοηθήσω. Έρχομαι.

Δυο λεπτά.

Τι;

- Τι; - Τίποτα.

Τι είναι αυτό;

Κεφτεδάκια.

- Ένα κουτάβι; - Ναι...

- Ένα τσορίθο; - Όχι βέβαια!

- Χρόνια πολλά αγάπη μου! - Ευχαριστώ.

Ένα δώρο!

Το περίμενες;

Χρόνια πολλά, Πεπίνιο!

- Τι είναι αυτό; - Δεν ξέρω!

Δεν θα σ' αρέσει.

Γιλέκο!

- Σ' αρέσει; - Ωραίο.

- Δεν είναι σαν το δικό σου; - Ναι.

Τι τρέχει;

Τι τρέχει;

Δεν σ' αρέσει το χρώμα;

Το λατρεύω.

- Τι συμβαίνει; - Λατρεύω το χρώμα.

Πάρε. Δυο μήνες δουλειά.

- Ευχαριστώ. - Δύο μήνες;

Για να δούμε...

- Πλάκα μου κάνεις. Εσύ το έπλεξες; - Δεν είναι αστείο, στο ορκίζομαι.

Είναι γελοίο, συγγνώμη.

- Εσύ, πού το αγόρασες; - Στην αγορά, αγάπη μου.

Λυπάμαι, είναι φρικτό.

- Δύο είναι καλύτερα από ένα. - Θα το φτιάξω αυτό.

Έχω τη λύση, μισό...

Το έφτιαξες μόνη σου;

Θα το διευθετήσω αμέσως.

Όχι, όχι Πεπίνιο!

Ναι, ναι.

Αυτό για μένα, αυτό για τον φίλο μου, τον Αντουάν.

- Όχι είναι της γυναίκας σου. - Όλγα, θα ήθελα να το κρατήσει.

- Είσαι σίγουρη; - Φυσικά.

- Θα του ταιριάζει. - Γράφω.

Θαύμα.

- Σαν αγορίστικη μπάντα. - Τέλειο.

Όχι, όχι.

Πεπίνιο, λόγο.

- Ναι, λόγο, Πεπίνιο! - Να γιορτάσουμε για το γιλέκο.

Ναι να το γιορτάσουμε.

Τώρα, αυτό το λύσαμε.

Και σας ευχαριστώ.

Σε ευχαριστώ Αουρόρα μου.

Που μ' ανέχτηκες ακόμα έναν χρόνο.

Και σας ευχαριστώ που ήρθατε σπίτι μας και είστε τόσο καλοί γείτονες.

Κάνω πρόποση να είμαστε γείτονες για πολύ καιρό ακόμα.

- Έτσι, σ' αυτό! - Στην υγειά μας!

- Το ίδιο σχέδιο... Δεν γίνεται! - Αστείο.

Ευχαριστώ, Πεπίνιο, για τα λόγια σου.

Εγώ σ' ευχαριστώ.

Και σ' ευχαριστώ απ' την καρδιά μου Αουρόρα.

Γιατί ξέραμε όταν ήρθαμε εδώ

ότι θα μας έλειπαν οι φίλοι μας.

Και πραγματικά, μας λείπουν.

- Ειδικά σε σένα. - Αλλά...

Αλήθεια;

Μπορεί.

Αλλά είναι ωραίο που έχουμε εσάς.

Ευχαριστώ από καρδίας.

Και σ' αρέσει αυτό; Δεν σου λείπει η προηγούμενη ζωή σου;

Ναι, ναι, μ' αρέσει πολύ εδώ.

Σε αυτό λοιπόν.

- Σ' αυτό. - Σ' αυτό.

Θες να 'ρθει πίσω;

Πάμε.

Άντε, πάνε.

Πού είναι ο σκύλος μου;

Πού είναι ο σκύλος μου;

Μην ανησυχείς.

Πού είναι ο σκύλος μου;

Αυτή είναι η γενναιότητά σου; Τόσο γενναίος είσαι Λόρεν;

Πάμε.

Από εδώ ως εδώ και από εκεί μέχρι εκεί.

Την επόμενη εβδομάδα, αυτό το μέρος.

- Το σημείωσες; - Ναι.

Θέλω να ανέβω εκείνη τη μεριά του βουνού. Αλλά όχι τώρα, κάνει πολύ κρύο.

- Προσοχή, έχει σημεία πολύ επικίνδυνα. - Ναι ξέρω.

Χοσέ, έλα εδώ μια στιγμή.

Με συγχωρείτε.

- Τα γράψατε όλα; - Ναι.

Εδώ είναι όλα.

Καλώς, φεύγω.

- Κατά τα άλλα, όλα καλά; - Ναι.

- Η δουλειά καλά; - Ναι, ναι.

Θα πάτε στο παζάρι στην Μπαρπέιτα την άλλη βδομάδα;

Είναι μεγάλο παζάρι.

- Ευχαριστώ, καλό βράδυ. - Καλό βράδυ.

Κυρία Ντενίς.

Να έρχεστε όποτε θέλετε και να μας ενημερώνετε για ό,τι βρίσκετε.

Μπορεί να βρείτε κάτι που θα μας δώσει κάποιο στοιχείο. - Αλλά;

Γνωρίζετε καλά ότι αυτή η περιοχή του βουνού ερευνήθηκε πριν ένα χρόνο.

- Έτσι μου είπαν. - Γιατί έτσι είναι.

Καλώς.

- Καλό βράδυ - Καλό βράδυ.

Νοστιμότατο.

Ευχαριστώ.

Πόσο πάνε τα πράσα, παρακαλώ;

1,60.

Και 2,70 τα δικά σας.

- Ευχαριστώ. - Σ' ευχαριστώ, χρυσό μου.

Ναι, θα ήθελα ένα μάτσο πράσα.

Λίγο πιο χοντρά, ναι.

Αυτό, κι αυτό...

- Καλημέρα! - Γεια σας.

- Ενοχλούμε αν περάσουμε από εδώ; - Όχι, όχι, καθόλου.

- Και για να βγούμε στο ποτάμι; - Ναι, καλά πάτε.

Ωραία, ευχαριστώ.

Αλοίμονο.

Αυτά έμειναν μόνο. Δυστυχώς.

Εννιά;

- Μπορείς να μας κάνεις κάτι; - Τι να κάνω; Για κοίτα γύρω. Δεν υπάρχει τίποτα.

Είπαμε 15, όχι 9.

Τώρα αυτά έχω. Αν τα θέλετε δικά σας..., αν όχι...

Σε όσο καιρό τα άλλα έξι;

Δύο ή τρεις εβδομάδες. Πάρτε με πρώτα.

- Δύο ή τρεις βδομάδες. - Ναι, κατάλαβα.

Το κλείνουμε;

Δεν ξέρω.

Νομίζω ότι καλά θα κάνεις.

Αλλά πρέπει να τα προκαταβάλετε. Για τα λογιστικά μου.

- Φύγε από δω, διάολε! - Τι απατεώνας.

Τι είπε η φιλενάδα σου;

Δεν ξέρω φίλε. Δεν καταλαβαίνω τα μισά απ' όσα λέει.

Μετρήστε τα.

ΑΦΙΞΕΙΣ

- Είσαι καλά; - Ναι.

- Κι εσύ; - Ναι.

Λοιπόν; Το ταξίδι σου;

- Μια χαρά, αλλά είμαι πτώμα. - Γιατί δεν τον έφερες;

Πολύ μικρός για να κάνει σκασιαρχείο.

Μαμά.

Πρέπει να φύγεις από εδώ.

Το ξέρεις πολύ καλά.

Θα μείνω όσο χρειαστεί για να σε βοηθήσω να τα πουλήσεις όλα.

Η Ευά θα φροντίσει τον Πιερό και θα φύγουμε μαζί.

Θα έρθεις να μείνες μαζί μας μέχρι να βρείς κάτι.

Δεν θέλω να φύγω.

- Μπορείς να ζήσεις μαζί μας, χαρά μας. - Δεν θέλω να φύγω, Μαρί.

- Γιατί; - Το ξέρεις καλά.

Μου το ξαναλές, σε παρακαλώ;

Λοιπόν;

Είμαι μια χαρά εδώ.

Με τους δολοφόνους του μπαμπά;

Τι θέλεις να κάνεις αλήθεια;

- Να μείνεις εδώ μόνη σου για πάντα; - Δεν είμαι μόνη μου.

Όχι φυσικά, όχι.

Μ' έναν γέρο σκύλο και δέκα πρόβατα.

- Εννιά. - Μαμά...

Δεν είμαι μόνη, Μαρί. Ξέρω κόσμο.

Είμαι καλά, πάει καλά, το ξέρεις;

Εντάξει, είσαι καλά και δεν νιώθεις μόνη.

Αλλά δεν νομίζεις ότι είναι άδικο αυτό που συνέβη;

- Εσύ τι νομίζεις; - Και τότε;

Ένα χρόνο προσπαθώ να καταλάβω αλλά δεν τα καταφέρνω.

Κι όταν έρχομαι, το ίδιο. Σ' όποιον και να το πω, κανείς τους δεν καταλαβαίνει.

Κάτι σημαίνει αύτο, έτσι;

Ίσως πρέπει να το ζήσεις για να το καταλάβεις.

Σκότωσαν τον μπαμπά μου, μπορώ να έχω άποψη, σωστά;

Ναι.

Αρκεί να σέβεσαι την επιλογή μου.

Εντάξει, τι θα κάνεις;

Βοσκοπούλα το πρωί και να ψάχνεις το πτώμα του μπαμπά μετά το μεσημέρι;

- Ναι, αυτό θέλω. - Όχι, διάολε, όχι!

Δεν θέλω να κάνω τίποτα άλλο.

Φοβάμαι μαμά.

Σε σκέφτομαι συνέχεια, ανησυχώ ότι κάτι θα πάθεις. Καταλαβαίνεις;

Κι αυτά τα άτομα, μένουν δίπλα.

Τους κοιτάς στα μάτια κάθε μέρα. Πώς μπορείς;

- Προσπαθώ να μην το σκέφτομαι... - Τότε σκέψου το πανάθεμα, σκέψου!

Σκότωσαν τον μπαμπά. Κι είναι εκεί ήσυχοι, με τις βουκολικές ζωές τους.

Θέλεις να μείνεις σ' αυτήν την κόλαση όπου όλα επιτρέπονται;

Για μένα δεν είναι το σημαντικότερο.

Δεν μπορώ να σε αφήσω να το κάνεις.

Έρχεσαι, είτε σου αρέσει είτε όχι. Έτσι έχει.

Δεν είσαι καλά. Χρειάζεσαι βοήθεια. Σου το είπα την πρώτη φορά

που ήρθα κι όλες τις υπόλοιπες, αλλά με αγνοείς.

Κάποια στιγμή θα το δεχτείς, να 'ρθεις μαζί μου.

Όχι.

- Μπορεί να σε κυνηγήσουν. - Όχι. Φοβούνται περισσότερο από εμένα.

Τι φοβούνται; Εσένα; Που τους κυνηγάς; - Την αλήθεια που θα αποκαλυφθεί.

Μα την αλήθεια, όλοι την ξέρουν, γαμώτο, εντάξει;

Κανείς δεν νοιάζεται για την αλήθεια. Αν φοβηθούν, θα σε κυνηγήσουν. Το βλέπεις;

Όχι. Δεν θα μου κάνουν κακό.

Αυτό είπε κι ο μπαμπάς και κοίτα.

Άκου, μίλησα με ψυχολόγο.

Λέει ότι θέλεις να μείνεις γιατί δεν μπορείς να αποδεχτείς την πραγματικότητα.

Έζησες μια τραγωδία κι εξακολουθείς να τη ζεις.

Αρνείσαι να προχωρήσεις. Αλλά πρέπει να κουνηθείς γαμώτο.

Τι περιμένεις;

- Να σαπίσεις εδώ; - Να σαπίσω;

- Κατάλαβες. - Πρόσεχε τι λες, Μαρί.

Ναι, αλλά αυτό θα γίνει. Θα καταλήξεις μόνη.

Είσαι ήδη μόνη, διάολε.

Αυτοί οι άνθρωποι δεν σε συμπαθούν. Δεν τους αρέσουν άτομα σαν εμάς.

Σας 'γράφαν στα παλιά τους τα παπούτσια απ' την αρχή.

- Γιατί το λες αυτό; - Γιατί ξέρεις ότι

η αστυνομία σας κορόιδευε, γελούσαν με εσένα και τον μπαμπά,

τα λαχανικά σας και την αλαζονεία σας.

Εσείς ήσασταν οι «χωριάτες».

Δεν σου είπα ποτέ πώς να ζήσεις τη ζωή σου, Μαρί.

Δεν σε μεγαλώσαμε έτσι.

Όχι.

Θέλω μόνο ο γιος μου να γνωρίσει τη γιαγιά του.

Για τον παππού του είναι πολύ αργά.

Δεν θα μου συμβεί τίποτα, στο λέω.

Δεν θέλεις να ζήσεις μαζί μας;

Είναι τόσο άθλια η ζωή μας σε σύγκριση με αυτόν τον παράδεισο;

Θα ήθελα να σε βλέπω συχνότερα,

αλλά όταν ήρθαμε εδώ με τον μπαμπά σου, ξέραμε ότι θα σε βλέπαμε λιγότερο.

Τι θα έλεγες να πάψουμε να μαλώνουμε και να μείνουμε μαζί;

Σε χρειάζομαι. Και με χρειάζεσαι.

Μαρί.

Η καθεμιά μας έχει τη ζωή της.

Όταν έφυγες από το σπίτι, πόνεσα, αλλά το αποδέχτηκα: έτσι είναι.

Όταν μετακομίσαμε, ήταν δύσκολο

να είμαι μακριά σου, απ' τον Πιερό, τους φίλους μας,

αλλά δεν θέλω να αλλάξω τη ζωή μου πια. Είναι το σπίτι μας.

Δεν υπάρχει πια «μας». Δεν το καταλαβαίνεις;

Σκότωσαν τον άντρα σου και τον πέταξαν σε ένα χαντάκι.

Θα το χωνέψει το χοντρό σου το κεφάλι;

Αν δεν έρθεις μαζί μου, δεν θα ξαναπατήσω το πόδι μου εδώ.

Δεν θα με ξαναδείς πια, ούτε τον εγγονό σου. Αυτό θέλεις;

- Ακούς τι λες; - Δεν θέλω ο γιος μου να 'ναι με μια τρελή.

- Έξω από την κουζίνα μου! - Όχι!

- Δεν σου μιλάω άλλο. - Θα μιλάμε μέχρι να συνέλθεις.

Ή θα σε πάρω με το ζόρι.

Αλλά...πώς τολμάς να μιλάς σε μένα ή στον οποιονδήποτε έτσι;

Πώς τολμάς να μου λες τι να κάνω; Τι ξέρεις για τη ζωή;

Περισσότερα από όσα εσύ, σίγουρα.

Τι την έκανες τη ζωή σου; Φτερουγίζοντας δεξιά κι αριστερά,

από τη μια ηλίθια ιστορία στην άλλη,

απ' τον έναν βλάκα στον άλλο, με ψευτοδουλειές, χωρίς σχέδιο,

πάντα με δικαιολογίες, γιατί ήθελες «εμπειρίες»...

Και τι κάναμε ως γονείς;

Δεν σε στηρίξαμε, δεν σου δίναμε ό,τι ήθελες;

Δεν σας το ζήτησα ποτέ.

Γιατί έτσι σε μεγαλώσαμε. Μην το ξεχνάς αυτό.

- Δεν έχει να κάνει με μένα. - Μπα;

- Ναι.

Σκέψου... τις αποφάσεις που πήρες μόνη σου.

Δεν μετανιώνω.

Όπως να κάνεις ένα παιδί μ' αυτόν τον τύπο, σκέψου το.

- Ποιος σε στήριξε; Η τρελή μάνα. - Άσε τον γιο μου ήσυχο.

Σου είπα τι να κάνεις;

- Σε πρόσβαλα στην κουζίνα σου; - Σταμάτα. Πάψε.

Άκουσέ με! Σε πρόσβαλα στην κουζίνα σου και σου είπα πώς να ζήσεις; Το έκανα;

Δεν έχεις ιδέα από άντρες. Ήξερες μόνο τον μπαμπά.

Δεν έχεις ιδέα πώς είναι να μεγαλώνεις μόνη ένα παιδί.

Δεν έχω, γιατί αποφάσισα να μεγαλώσω την κόρη μου με τον σύντροφό μου.

Και δεν αποφάσισες εσύ να μην αναμειχθείς στη ζωή μου, ο μπαμπάς ήταν.

Επειδή ήταν εκείνος που αποφάσιζε για όλα, όριζε τη ζωή σου.

Ο μπαμπάς σου ήθελε να σπάσει στο ξύλο τον πατέρα του γιου σου, εγώ τον σταμάτησα.

Ναι καλά. Σταμάτα...

Ο μπαμπάς αποφάσιζε τα πάντα:

πού θα ζούσατε, πώς θα ζούσατε πώς και πότε να κάνετε ό,τι κάνατε.

- Δεν ξέρεις τίποτα.

- Μια πειθήνια, αξιολύπητη γυναίκα πίσω απ' τον άντρακλά της.

- Πάψε Μαρί. - Πάντα σε καθόριζε, και ξέρεις τι;

Το έκανε όταν ζούσε και εξακολουθεί να το κάνει και τώρα που πέθανε.

Δεν καταλαβαίνεις τίποτα.

Δεν καταλαβαίνω;

Ξέρεις τι λέει ο κόσμος; Τι λένε οι φίλοι σου;

Ότι μάλλον σ' άφησε.

Πώς μπορείς να μου το λες αυτό;

Όχι εγώ, οι φίλοι σου.

Ελπίζω...

ότι μια μέρα θα γνωρίσεις την αγάπη...

και θα πάψεις να είσαι τόσο ελεεινή.

Δεν πας στο διάολο.

Καλώστηνα, την υπναρού.

Γεια σου, Πεπίνιο.

Πώς είσαι, ωραία κοιμωμένη;

Καλά. Εσύ;

Καλά, καλά.

Ήρθες να μας βοηθήσεις λιγάκι;

Ναι.

Τι κάνεις;

Καλημέρα.

Καλημέρα.

Πήγαινε στο μαντρί,

καθάρισε το χιόνι και άλλαξε το άχυρο.

Θα μείνεις αρκετές μέρες;

Δεν ξέρω.

Γαμώτο.

Κράτα το πατημένο για πέντε δευτερόλεπτα.

Έλα εδώ Τιτάν!

- Τιτάν, εδώ. - Καλό αγόρι.

Τιτάν, έλα εδώ.

Που να σε πάρει, σταμάτα.

Έλα εδώ Τιτάν. Τιτάν!

Έλα κόρη μου φύγε.

Έλα εδώ Τιτάν.

Φύγε, άντε.

Έλα.

Πάνε.

Εδώ!

Πάμε.

Εδώ, Τιτάν!

Φεύγεις;

Ναι.

Θα βρέξει.

Θα δούμε.

Θα έρθω μαζί σου.

Έρχεσαι;

Ναι, έχει πολλούς κυνηγούς η περιοχή.

Ναι, τους έχω ακούσει.

Ευχαριστώ.

Πρέπει να σταματήσετε σε δύο εβδομάδες. Έρχονται καταιγίδες και μάλιστα δυνατές.

Γιατί δεν σε βοηθούν; Θα ήταν πιο γρήγορο, σωστά;

- Δεν χρειάζεται να μείνεις. - Θα μείνω.

Όλα καλά;

Όχι, καθόλου.

- Γιατί δεν ψάχνετε μαζί της; - Μαρί...

- Φοβάστε μην βρείτε κάτι ενοχλητικό; - Δεν καταλαβαίνω.

- Συγγνώμη, είναι αναστατωμένη. - Ζητάς συγγνώμη κι από πάνω;

Εσείς φταίτε, όπως κι οι άλλοι δύο.

Εσείς. Υπεύθυνοι. Καταλαβαίνει;

Για ηρέμηστε, αυτό δεν επιτρέπεται.

- Πρέπει να τα 'χω καλά μαζί τους. - Εντάξει, θέλω να μάθω, μετάφραζε.

- Δεν μεταφράζω τίποτα. - Μετάφρασε, γαμώτο!

Ηρέμηστε σας παρακαλώ. Ας ηρεμήσουμε λίγο.

Καθίστε και μεταφράστε.

Ρώτησέ τους γιατί οι αστυνομικοί σταύρωσαν τα χέρια τους όταν ένας πολίτης

δέχτηκε απειλές κατά της ζωής του, μαγνητοσκοπήμενες κιόλας.

Ρώτα τους.

- Κάνεις λάθος.

- Κάνω λάθος; - Δεν έχουν καταγραφεί απειλές.

- Έχω δει τα βίντεο, εντάξει; - Δεν υπάρχει θανατική απειλή στα βίντεο.

Απ' το μυαλό μου τα βγάζω;

Όχι, αλλά τα μπερδεύεις. Οι απειλές δεν καταγράφηκαν.

Όσα καταγράφηκαν είναι εντελώς άχρηστα.

Στο εξήγησα ήδη.

Δεκάρα δεν δίνουν. Θα έπρεπε να ντρέπεστε.

Το συνηθισμένο! Αλλά μετά θα τον πάρει ο ύπνος σαν κούτσουρο.

Σου αρέσει να κοιμάσαι καλά, Γάλλε; Καλό βραδινό, κι ένας καλός ύπνος.

Μην αρχίζεις!

Εουσέμπιο!

Πλάκα του κάνουμε.

Ηρέμησε, δεν θα γκρεμίσουμε το μπαρ σου.

Άντε, σας κερνάω έναν γύρο. Δεν χρειάζεται.

Τα λεφτά σου δεν περνάν εδώ.

- Εμείς πληρώνουμε. - Αλλά ως γείτονες πρέπει να κοιτάμε ο ένας τον άλλον.

Εσύ κοίτα τα δικά σου, γιατί μια μέρα...

Είναι 25 Οκτωβρίου, έξι το πρωί.

Ο γείτονάς μου, ακόμα μεθυσμένος, με περιμένει.

Δεν μπορώ να βγω να πάω στο χωριό.

Ας δούμε τι θα γίνει.

Γεια σου γείτονα. Με πεθύμησες;

Η γυναίκα μου που δουλεύει τη γη με φυσική χάρη.

Τα κατακτά όλα,

είναι ατρόμητη

και γενναία,

παρατηρεί

την επικράτειά της

σαν βασίλισσα.

Έλα, Μαρί, σήκω, θα αργήσουμε.

Πρέπει να τον βρούμε τώρα.

Νάτος.

- Γεια σου. - Γεια.

Τι κάνεις εδώ; Δεν συμφωνήσαμε για σήμερα.

- Ναι, Τρίτη 20. - Όχι, όχι σήμερα.

- Αυτά είναι τα δικά μου; - Όχι. Δεν έχω τα δικά σου.

- Γιατί; - Δεν ήταν για σήμερα.

Νομίζω ότι κάνεις λάθος.

Τα πρόβατα που θα φέρω την άλλη βδομάδα θα είναι καλύτερα για σένα.

Δηλαδή;

- Για τυρί δεν είναι; - Ναι.

Αυτά που θα φέρω την επόμενη βδομάδα είναι καλύτερα για τυρί.

Δηλαδή τα πρόβατα που πουλάς δεν είναι καλά;

Καλά είναι. Είναι όμως καλή ευκαιρία αν θες να την αρπάξεις.

Δεν ενδιαφέρομαι.

- Τι τρέχει; - Προσπαθεί να μου τη φέρει, όπως πάντα.

Αυτά είναι τα πρόβατά μου. Έχω πλήρωσει και τα παίρνω σήμερα, εντάξει;

- Αυτά είναι; - Άργησες πολύ. Αν ερχόσουν νωρίτερα...

Μόλις τα πούλησα. Είναι δύσκολο να ακυρώσω πληρωμή τώρα...

Πρόβλημά σου.

Έλα άλλη μέρα.

- Όχι. - Την επόμενη εβδομάδα.

Δεν φεύγω χωρίς τα ζώα μου, εντάξει;

Σταμάτα να με περνάς για ηλίθια!

Καλά, θα δω.

Εκεί είναι.

Μην ανησυχείς, όλα καλά.

Μικρέ! Ακυρώστε την πληρωμή και βγάλτε άλλο τιμολόγιο!

Αυτά;

Ακριβώς.

Λάθος. Μόλις πλήρωσα!

Η κυρία αγόρασε τα άλλα.

Μπορώ να πάρω τα ζώα μου, παρακαλώ;

Μου επιτρέπεις;

- Μαρί. Με βοηθάς; - Παλικάρι, έλα να μας δώσεις ένα χέρι.

Κράτα σφιχτά τα πίσω πόδια τους. Τα πόδια προς τα έξω.

Έλα εδώ.

- Πού τα πάω; - Εκεί, έξω.

Είναι βαρύ;

Κράτα το καλά.

- Εσένα λέω. - Αλλά μην το πνίγεις.

Τι;

- Μην της μιλάς. Ούτε να την κοιτάς. - Απλά της δίνω ένα χέρι.

Είπα σταμάτα.

Δεν πειράζει Μαρί.

Τέλειωσε. Μ' εμπιστεύεσαι;

Περίμενε με στο αυτοκίνητο.

- Γεια. - Γεια.

Μαμά;

Ναι;

Σκεφτόμουν εσένα και τον μπαμπά.

Και...

η αγάπη που είχατε ήταν αξιοζήλευτη.

Ευχαριστώ.

Πάρε.

Θα δεις, θα του αρέσουν.

Θα σε ενημερώσω.

Θα τα λέμε;

Πρόσεχε τον εαυτό σου.

Δεν δούλεψε;

Τίποτα. Εντελώς άχρηστο.

Αδύνατη η ανάκτηση των δεδομένων.

Θα αρχίσουν να ψάχνουν ξανά;

Η συνάδελφοι ετοιμάζουν την ομάδα. Ξεκινάμε την αναζήτηση αύριο το πρωί.

Μην ανησυχείτε γι' αυτό.

Αν η κάμερα ήταν εκεί,

εκεί ήταν και ο Αντουάν.

Είναι πολύ πιθανό.

Όλγα.

Η κάμερα ήταν πολύτιμο εύρημα.

Πραγματικά.

Τι γυρεύεις εδώ;

Θέλω να της μιλήσω.

Σχετικά με τι;

Δεν μιλάω μαζί σου. Θέλω να της μιλήσω.

Δεν πρόκειται, πρώτα με μένα. Σχετικά με τι;

Θα πάτε φυλακή.

Σοβαρά;

Τι λέει ετούτη;

Αυτό ήταν.

Θα πάτε φυλακή.

Και γιατί;

Έκανες κάτι;

Τι νομίζεις;

Μου επιτρέπεις;

Όχι, άσε με.

Θέλω μόνο να μιλήσουμε.

Οι γιοι σας θα πάνε φυλακή.

Και εσείς...

θα μείνετε ολομόναχη, όπως κι εγώ.

Οι γιοι μου δεν έχουν κάνει τίποτα.

Οι γιοι σας...

σκότωσαν τον άντρα μου.

- Αυτό δεν είναι αλήθεια. - Σκότωσαν τον Αντουάν.

Τώρα μείναμε μόνο εμείς.

Τι θα κάνουμε;

Είμαι εκεί,

αν χρειάζεσαι κάτι.

Μόλις βρήκαμε το πτώμα.

- Πάμε, τώρα; - Ναι βεβαίως.

για την Μαργκό

Απόδοση/Προσαρμογή Chrisskg Pour Marie et Claire, mars 2023.