Original subtitles

Poprzednio...

Na czym stoimy w tropieniu Eriki Paton?

Na niczym, szefie.

Po prostu nie mam wieści od Eriki i zaczynam się martwić.

Erica i Sophie handlowały narkotykami.

Wołowina pochodzi z mojego bydła, a jagnięcina z moich owiec.

To z farmy, którą sprzedaję dla Lloyda.

Anna powiedziała mi o separacji.

Chyba każde małżeństwo ma swoje wzloty i upadki.

Trudno w to uwierzyć, że nie będzie dalszych zdjęć.

Ta tragedia nieuchronnie wpływa na twoją karierę.

Nie wykonałbym swojej pracy, gdybym ci tego nie uświadomił.

Ben powiedział mi, że jeśli premier odejdzie...

mogę być jedną z pretendentów do jego zastąpienia.

To nie twoja wina, że ​​stworzyło ci to okazję.

Kto tam?

NIEZNANY NUMER: Wiem, dlaczego zamordowano Sophie.

Hej?

Hej?

Jest tam ktoś?

- Przyszedłeś sam? - Jezu Chryste!

O mało nie dostałem zawału!

Jesteś Ericą...

współlokatorką Sophie.

To przypomina Głębokie Gardło.

Rozumiem, że to... hołd.

Dla filmu "Wszyscy ludzie prezydenta".

Bo dlaczego mielibyśmy spotykać się na parkingu?

Bo zapowiadano deszcz.

- Jasne. - Chciałam ci to dać.

Co to jest?

To przez niego ktoś chciał zabić Soph.

Miałyśmy włamanie, kilka dni przed morderstwem.

Mój Boże.

- Te dranie zabrały mój laptop! - To wszystko?

To najdroższa rzecz, jaką posiadam!

- Ale czy to wszystko? - Na to wygląda.

Zostawili twoje słuchawki, zostawili moją gotówkę!

Musieli być naćpani, by to przegapić.

Nie przyszli po to.

Przez pomyłkę zabrali twój laptop, polowali na mój.

Co?

Jest tu coś, za co ludzie gotowi są zabić.

Nie rób z siebie pępka świata...

Erica, nie żartuję.

Myślałam, że zmyśla.

- Dlaczego nie powiedziałaś policji? - Spanikowałam.

Gdyby wiedzieli, że wzięli nie ten laptop, przyszliby po mnie.

Wzięłam go więc jako ubezpieczenie.

Hasłem jest „britchick97”.

Znasz hasło Sophie?

Miała tylko jedno, używała je do wszystkiego.

W tym do bankowości.

Dlaczego zadzwoniłaś właśnie do mnie?

Bo nie możesz mnie aresztować.

Mama Sophie mi powiedziała.

Policja będzie chciała z tobą porozmawiać.

- Ze mną?! - Nadal jesteś podejrzana.

- Jestem w niebezpieczeństwie! - Ukradłaś pieniądze Sophie.

- W dodatku narkotyki... - Narkotyki?

- Jeśli pójdziesz ze mną... - Nie.

Dałam ci laptopa. Muszę spadać.

Erico! Musimy porozmawiać!

Czekaj!

North Shore odcinek 3

tłumaczenie: nkate

Laptop Sophie.

Co? Jak?

Właśnie poznałem Ericę.

- Co, kurwa? - Wiem, wolałabyś, bym ci powiedział.

- Powinieneś był. - Tylko tak mogła przemówić!

Więc zrobiła to?

Ważne, że mamy laptopa Sophie.

To wielki przełom.

Hasło „britchick97”.

Chcieliśmy ją przesłuchać, a pozwoliłeś jej się wymknąć.

- Nie wchodzi. - Co? Zapisałem je.

Czy to nie 4?

- Tak, spróbuj tego. - Przekroczyłeś wszelkie granice.

Myślałem, że będziesz zadowolona.

- Niepoprawne. - Szlag!

- Może duże „B”? - Nie napisałeś z wielkiej litery.

Jak inaczej przeliterujesz „britchick”?

To nie był mój pomysł.

Abigail Crawford dała Erice mój numer.

Wciąż nic.

- Bzdury. - Spróbuj wielkie „B” z „97”.

Jesteś zbyt blisko niej.

- Eriki? - Abigail Crawford.

OK, weszliśmy.

- Wykorzystuje cię. - Abigail?

- Bzdury. - Myśli, że ma cię w kieszeni.

Nie, jesteś po prostu wkurzona,

ponieważ mówi mi to, czego nie powie tobie.

Czyli powiedziała ci, że Greg Hardy jest ojcem Sophie?

Mówi ci to, co chce, żebyś wiedział.

Udostępnij pliki Cindy. Daj mi znać, gdy coś znajdziesz.

Tak, zrobię to. Dziękuję.

Premier cię pozdrawia.

Pamiętał moje imię?

Powiedział: "męża".

Chce, bym została w Australii.

Dlaczego?

By osobiście nadzorować umowę handlową.

Uważa, że ​​to pomoże, jeśli poprowadzę negocjacje.

Chce cię usunąć z drogi.

Zagrażasz jego przywództwu.

Bardzo kąśliwa interpretacja.

Moja pierwsza myśl była taka sama.

Gdybyś mnie pytała, radziłbym wracać do domu.

I sprzeciwić się premierowi?

Przecież nie może cię zwolnić, jest za słaby.

W dodatku jesteś zrozpaczoną matką.

Nie gram tą kartą.

Ja tylko...

Po prostu myślę, że trzeba kuć żelazo póki gorące.

- Zadeklarować moje przywódcze ambicje? - Nie otwarcie.

Ale musisz tam być,

by postrzegano cię jako lidera, który może zmobilizować partię.

Brzmi w stylu Churchilla.

A jeśli wrócę do domu z podpisanym kontraktem w ręku?

Albo Neville'a Chamberlaina.

Nikogo nie obchodzi handel. To po prostu nie przykuwa uwagi.

Zarezerwować bilety lotnicze?

Nie wyjadę bez Sophie.

Z kim się teraz spotykam?

APW.

Brzmi jak skrajna, prawicowa bojówka.

Australijscy producenci wełny.

Jezu!

To znaleźliśmy w laptopie Sophie.

Mój Boże, co to jest?

Nazywa się to mulesingiem.

To wycinanie pofałdowanych kawałków skóry z zadka owcy,

by zapobiec rozwojowi muszycy.

- Bez znieczulenia? - Tak, to barbarzyństwo.

Cóż, tak myśli wiele osób.

A są tacy, którzy tak nie myślą?

Australijscy farmerzy. Większość twierdzi, że to konieczne,

co jest dyskusyjne, ponieważ i tak wiele owiec kończy z muszycą.

Niektóre umierają powolną, bolesną śmiercią.

- Skąd to wszystko wiesz? - Dorastałem na owczej farmie.

To wiele wyjaśnia, jeśli chodzi o ciebie.

Myślisz, że to jest ten wybuchowy materiał Sophie?

Dowody mulesingu na owczej farmie Lloyda Macklina?

- Myślę, że mogła tak pomyśleć. - Ale ty tak nie sądzisz?

Obrazy są niepokojące, ale mulesing nie jest nielegalny.

Przynajmniej nie w Australii.

Czyli nie jest to motyw do morderstwa.

I nie jest to przełom, jak niektórzy myśleli.

Możliwe.

Jest masa dokumentów z firmy Macklina, wciąż je przeglądamy, ale...

jak na razie tylko to jest interesujące.

Erica była przerażona.

Była pewna, że morderstwo Sophie było związane z tym laptopem.

Mogła po prostu próbować zamydlić nam oczy.

Czy to był żart?

Nie celowo, ja tylko...

Pea ma rację. Erica mogła po prostu odwracać naszą uwagę.

Moglibyśmy wiedzieć... gdybyśmy mogli ją przesłuchać.

W porządku.

To jest moja zawstydzona twarz.

Kopcie dalej, tak na wszelki wypadek.

Przepraszam na chwilę.

Max. Słyszałam, że rozmawiałeś z Ericą.

Przesłała mi wiadomość, że się poznaliście.

Mam nadzieję, że była przydatna.

Udzieliła nam pewnych informacji, badamy czy mają znaczenie.

Będziesz informował mnie na bieżąco o rozwoju sytuacji?

Właściwie to mam kilka pytań do ciebie.

Jeśli masz chwilę.

Tyle ile potrzebujesz.

Albo i więcej.

Wiemy, że Greg Hardy jest biologicznym ojcem Sophie.

- Skąd? - Powiedział nam.

Ty powinnaś była to zrobić.

Upominasz mnie, sierżancie?

To osobista sprawa...

nie ma tu nic do rzeczy.

Z całym szacunkiem, pani minister,

do policji należy ustalenie, co jest istotne.

Oczywiście masz rację.

Rzecz w tym...

że Simon nie wie.

Nikt nie wiedział.

Powiedziałam Gregowi dopiero po śmierci Sophie.

Gdyby to wyszło na jaw, mogłoby być bardzo szkodliwe.

Ja tego nie ujawnię.

Jest coś jeszcze, o czym powinniśmy wiedzieć?

Nie.

A jeśli coś przyjdzie mi do głowy,

na pewno dam ci znać.

A teraz, jeśli mi wybaczysz,

powinnam okazać zainteresowanie wełną.

Na czym skończyliśmy?

Hej, raport laboratoryjny...

odnośnie odłamka w ranie głowy Sophie.

Co mnie ominęło?

Gdy popijałeś herbatkę w pałacu?

Cindy chyba coś znalazła.

Imperium biznesowe Macklina

jest siecią zarejestrowanych za granicą firm fasadowych.

Nie jestem ekspertem, ale to wygląda na unikanie opodatkowania.

- Jeśli Sophie groziła, że to ujawni... - To mamy motyw morderstwa.

Każda firma ma kilku dyrektorów, ale Marjorie Eleanor Abbott

jest dyrektorem we wszystkich 22 firmach imperium Macklina.

Jeśli ktoś wie, gdzie są pochowane ciała,

to właśnie Marjorie Abbott.

Gdzie jest Bossley Park?

W zupełnie innym świecie.

Nie pomyliłaś adresu?

Kto by pomyślał, że tu będzie mieszkał przestępczy mózg.

Nikt, jeśli jest choć trochę skuteczny.

Chwileczkę!

W czym mogę pomóc?

Czy mieszka tu Marjorie Abbott?

Zgadza się.

Pani jest Marjorie Abbott?

Cóż...

Sierżanci Meg Driscoll i Max Drummond.

Miałam kiedyś kakadu o imieniu Max.

Klęła jak szewc.

Co zwykle krzyczała?

Możemy wejść na chwilę, pani Abbott?

Proszę, tak rzadko mam gości.

Dziękuję.

"Odpierdol się!" To było to.

- Napijecie się herbaty? - Z wielką przyjemnością, dziękuję.

Zaraz nastawię czajnik, a potem wstąpię do toalety.

Nie zajmie mi to więcej niż 10 minut.

Może ja zrobię herbatę?

Jesteś kochana... To tam.

Chyba nie uciekła, prawda?

Nie zaszłaby zbyt daleko.

Co robisz?

Jesteś tu, by przesłuchać podejrzaną, a nie dawać recital.

Próbuję ci zaimponować moimi licznymi talentami.

Och, nie przestawaj!

Tak cudownie słyszeć, że ktoś znowu na nim gra.

Ja już nie mogę.

Zagraj jeszcze trochę.

Przepraszam, tylko tyle potrafię.

Nonsens. Potrzebujesz tylko trochę praktyki.

Myślę, że mam gdzieś tutaj nuty do tego.

Są.

Możesz grać, gdy twoja koleżanka ze mną porozmawia.

- Tak więc, pani Abbott... - Usiądź prosto, Max. O tak.

Cudownie.

Chcielibyśmy zapytać o pani stanowisko dyrektora

w różnych zagranicznych spółkach.

Aha.

- Zajmuje je pani? - Właściwie nie.

Nie mam pojęcia, o czym mówisz.

Może pani potwierdzić, że to jest pani podpis?

Tak, jest mój.

Nie pytaj mnie, o co w tym wszystkim chodzi.

Lloyd po prostu przynosi mi papiery, a ja je podpisuję.

Lloyd Macklin?

Tak, dorastał w domu obok.

I utrzymywaliście kontakt przez te wszystkie lata?

Miał trudne dzieciństwo.

Jego ojciec nie był zbyt dobrym człowiekiem i lubił przemoc.

Kiedy był chłopcem, często tu bywał.

Ale dobrze sobie radził i był bardzo dobry dla mnie.

I od czasu do czasu prosił o podpisanie dla niego dokumentów?

Tak, w charakterze świadka.

Straciłabym ten dom, gdyby nie Lloyd.

Spłacił mój kredyt hipoteczny.

Jest bardzo miłym i hojnym człowiekiem.

Dalej...

Jeszcze raz, Max.

I spróbuj tym razem poczuć nuty,

nie tylko je grać.

I nie zapomnij siedzieć prosto.

Cóż, do zobaczenia.

Jedną chwilę.

Mam nadzieję, że nie poszła znowu do toalety.

Lloyd Macklin.

miejscowy chłopak, któremu się powiodło.

Wykorzystuje samotne, starsze panie

jako przykrywkę dla swoich spółek wydmuszek.

Max, proszę.

Weź je. Budzisz nadzieje.

Potrzebujesz tylko więcej pewności siebie. I ćwiczeń!

Marjorie.

Jesteś pewna?

Tak. Oddasz, gdy przyjdziesz następnym razem.

Przyjdziesz znowu, prawda?

Tak, oczywiście.

Na razie.

- Do widzenia. - Pa.

Uwaga!

Kurczę, muszę jechać do Brisbane w przyszłym tygodniu,

więc ​​przegapię Bal Boaba.

Hamish! Nie mogłam się jego doczekać.

- Możesz iść. - Nie, to podwójny bilet.

Znajdź handbag.

Handbag?

Z Oskara Wilde'a. Nieważne.

Dobra, co to jest?

- Ktoś z kim można iść na imprezę. - Zazwyczaj gej.

Miałem na myśli Bal Boaba.

To główna atrakcja sezonu towarzyskiego.

Każdy ważniak tam będzie.

To charytatywna zbiórka pieniędzy, którą prowadzi Lloyd Macklin.

Czy jego syn nie był chłopakiem tej zmarłej dziewczyny?

- Nie byłby to konflikt interesów? - Nie.

Wydaje się, że może być zabawnie.

Jutro ty możesz gotować.

Co jest twoją specjalnością?

Julian, hej. Tak.

Dania na wynos.

Dzwonili dziś z biura koronera.

Mogą wydać ciało Sophie do pochówku.

Myślę, że powinniśmy zabrać ją do domu.

By spoczęła w pokoju.

Chciałbym tego.

Nie jestem pewna, czy jestem gotowa wrócić do domu.

- Z powodu tej cholernej umowy? - Nie.

Z powodu Sophie.

Nie jestem pewna, czy mogę wyjechać,

nie dowiedziawszy się, co się z nią stało.

Kochanie...

Może nigdy się nie dowiemy.

Chcę poznać prawdę tak samo jak ty.

Ale chcę też sprowadzić naszą córkę do domu.

Zostawmy to na razie.

Spróbujmy odprężyć się przy kolacji.

Jestem w kiblu Shella, jasne?

Patrzę między moje nogi, a tam jest pyton.

Omal się nie zesrałem!

- Cóż, byłeś we właściwym miejscu. - I tu się nie mylisz.

- Co on tu robi? - Powiedziałem mu, że tu będziemy.

- Dlaczego? - Hej.

- Cześć. - Cześć, kolego.

Hej, jak leci? Postawić wam drinka?

Tak... jedno białe wino i trzy razy to, co zwykle.

Plus... co ty wolisz.

OK.

Dzięki, stary.

- Po co to zrobiłeś? - To zespołowe piwko.

Ale on nie jest częścią zespołu, prawda?

Przepraszam... jakie ma być to białe wino?

Sav Blanc, proszę.

Sauvignon.

Czaisz!

Proszę cztery kufle tego, co zwykle, cokolwiek to jest,

i kieliszek sav blanc.

- Czy wyglądamy na hipsterski bar? - Słucham?

Nie mamy kufli.

Kielichy, Nick.

Przepraszam...

za to co powiedziałam.

Nic nie słyszałem.

Po prostu ta sprawa z Ericą naprawdę mnie wkurzyła.

Myślałem, że robię to, co najlepsze dla śledztwa, ale...

postaram się pamiętać, że jestem częścią zespołu.

W porządku?

Dziękuję.

Dalej, zabierz to. Dołączę za chwilę.

Dziękuję. Ile płacę?

Przepraszam.

Starałem się być cicho.

Bezskutecznie.

Wyglądasz sexy.

Odświętny wieczór?

Nie, tylko przymierzałam.

Pomyślałam, że założę ją na Bal Boaba.

Zajebiście!

Och, przepraszam.

Przepraszam... za język.

Wydajesz się zrelaksowany.

Myślę, że w końcu mnie zaakceptowali.

Wkupiłeś się, prawda?

Muszę się odlać.

- Dobranoc, Max. - Dobranoc.

Jezu, Meg, nie ułatwiasz mi pracy.

Nie wiedziałam, że na tym polega moja praca, sir.

Dalej, przekonaj mnie.

Dowody o zagranicznych kontach Macklina, które miała Sophie...

Mogą nie mieć nic wspólnego z morderstwem. Wykażesz to?

Ukazują możliwy motyw.

Podatki to nie twoja działka. Niech ci od oszustw się temu przyjrzą.

Ale to potrwa całe wieki.

Meg, z takimi jak Macklin masz tylko jedną szansę.

Jestem gotowa wziąć odpowiedzialność na siebie.

Znajdź dowody łączące Macklina z kradzieżą laptopa.

Nie ma dowodów - nie ma rozmowy.

Pani Moisienko, sierżant Meg Driscoll, a to sierżant...

Max!

- Dobrze cię widzieć. - Witaj, Dimo.

- Jak się masz? - Dobrze!

Mamy parę pytań odnośnie włamania do mieszkania Sophie i Eriki.

Kocham ten kraj. Pomogę jak tylko zdołam.

Czy dziewczyny powiedziały, że widziały kogoś podejrzanego?

Były na plaży, nikogo nie widziały.

Gdy wróciły do domu, powiedziały: "Okradli nam mieszkanie - bądź ostrożna".

- OK. - Mówię im, że widziałam faceta.

Widziałaś złodzieja?

Facet kręcił się przy budynku.

Myślę, że był dilerem.

Co sprawiło, że tak pomyślałaś?

Wciąż wisiał na telefonie!

Cóż, jak każda młoda osoba.

Mogłabyś opisać tego człowieka?

Był młody.

Miał z 25 lat.

W czapce i okularach przeciwsłonecznych.

Nosił szorty.

Miał zgrabne nogi.

Jak był zbudowany?

Kolor włosów?

Myślę, że szatyn.

Wysoki, silny.

Rozpoznałabyś go, gdybyś go zobaczyła?

Był przystojny!

Przystojny diler.

Kiedy byłam młoda,

kochałam złego chłopca.

Wszystkie popełniłyśmy ten błąd.

Hej, lubię ją!

Może warto popytać resztę sąsiadów.

Potrzebujemy tego faceta, by sprawdzić powiązanie z Macklinem.

Abigail.

Max.

Nie chciałam was obojga odciągać od śledztwa.

Przeprowadzaliśmy śledztwo w okolicy.

Macie coś nowego?

Nic merytorycznego.

Mamy nowiny.

Postanowiliśmy wrócić do Londynu.

Zabieramy Sophie do domu.

Przykro mi, że wizyta tutaj odbyła się w tak tragicznych okolicznościach.

Masz mój numer, Max.

Może już mnie tu nie będzie, ale...

chcę, byś nadal informował mnie o wszelkich zdarzeniach.

Będę wysyłał aktualizacje do nadkomisarza Kilroya w Londynie.

Jestem pewien, że jego biuro będzie służyć wszelką możliwą pomocą.

Właściwie, przydałaby się nam twoja pomoc.

Słucham.

Wy dwoje! Do mego biura, i to zaraz!

Właśnie dostałem burę od zastępcy komisarza.

Abigail Crawford namierzyła jego szefa,

skarżąc się, że ​​nie robimy wszystkiego,

co w naszej mocy, by znaleźć zabójcę jej córki.

Jak myślicie, skąd u niej to przeświadczenie?

- Ja nie... - Ani słowa.

Wszyscy wiemy, że byś skłamała.

Dzięki waszemu podstępowi...

rozkazano mi, by zajrzeć pod każdy kamień.

Czyli ​​możemy sprowadzić Macklina na przesłuchanie?

Nie.

Możesz porozmawiać z nim nieformalnie.

I niech to spadnie na głowę zastępcy komisarza.

A ty idź do Macklina i bądź dyskretna.

Upewnij się, że rozumie znaczenie tego słowa.

A teraz spieprzajcie, oboje!

Na pewno nie chcecie kawy? Jest bardzo dobra.

Nie, dziękuję.

Żadnego picia w pracy.

Jaka była rola Sophie w pana biurze?

- Stażystki. - To znaczy?

Płaciłem jej grosze, a ona zajmowała się bzdetami.

To była przysługa dla jej ojca.

Głównie segregowała dokumenty. Digitalizowaliśmy stare akta.

Wiedział pan, że ukradła kilka dokumentów?

Nie.

Co za dokumenty?

Kilka zdjęć mulesingu.

Tak, niezbyt przyjemne. Nie robimy tego na naszych farmach.

Naprawdę?

Ponieważ datowniki na zdjęciach są aktualne.

Tak, ale to nie z naszych farm.

Sprzedajemy do Europy, tam mają inne standardy.

- Wyższe? - Zdaniem szurniętych ekologów.

Najwyraźniej musisz pogłaskać owce, zanim je zabijesz.

Nie możesz im podać hormonów. Same bzdury.

Rosną koszty produkcji bez poprawy jakości mięsa,

ale takie są zasady, więc ich przestrzegamy.

Jeśli pańska działalność jest koszerna, dlaczego...

Nie koszerna.

Legalna...

...to dlaczego Sophie zbierała dowody?

Musiałabyś ją o to zapytać.

To było niesmaczne.

Miała też to, analizę pańskiego imperium biznesowego,

ukazującą, że jest siecią firm fasadowych.

Była pracowitą pszczółką.

Nie wygląda pan na zbyt zaniepokojonego.

Bo tu nie ma nic nielegalnego.

Wygląda to na instrukcję uchylania się od podatków.

Raczej omijania przepisów podatkowych.

- Czym to się różni? - 10 latami więzienia.

- Wiem, myślisz, że coś tu masz... - Tak, możliwy motyw morderstwa.

Kilka zdjęć owiec z krwawiącymi zadkami

i schemat organizacyjny.

Daj spokój, sierżancie.

Gdybym chciał kogoś uciszyć, nie użyłbym przemocy.

Nasłałbym na niego moich prawników.

Gdzie pan był w noc morderstwa Sophie?

Byłem na spotkaniu biznesowym.

Wróciłem do domu krótko po północy,

niestety sam.

Więc nie ma nikogo, kto mógłby potwierdzić,

gdzie pan był po północy?

A może ktoś ręczyć za panią, gdy jest pani sama w domu?

Skąd, do diabła, miałby wiedzieć, że mieszkam sama?

Co masz na myśli?

Słyszałeś, co powiedział.

- Każdy czasem jest sam. - Myślę, że kazał mnie obserwować.

Nie mów, że popadam w paranoję.

Zeszłej nocy przed moim domem stał samochód.

Czy to niezwykłe?

Ktoś w nim był i to przez wiele godzin,

jakby obserwował moje mieszkanie.

Dobra, Meg, posłuchaj.

Gdyby ktoś zgłosił coś takiego na policję, co byś pomyślała?

Hej - nie powiedziałem tego.

Wejdź. Mam lot do Perth, na który nie mogę się spóźnić.

Chciałam się tylko pożegnać.

Odlatujesz.

Zabieramy Sophie do domu.

Tego chce Simon. I ja też.

Nadal mu nie powiedziałaś.

Szkoda, że ​​nie spędziłem z nią więcej czasu.

Może by mi się zwierzyła z kłopotów w jakie się wpakowała.

Myślałam, że nie wiedziałeś.

Sophie powiedziała mi, że jestem jej ojcem.

- Kiedy? - Kilka tygodni temu.

Próbowaliśmy namówić ją na wyjazd za granicę na czas wyborów.

Nie zrobiła tego.

Potrafiła być niesamowicie uparta.

Wiemy po kim to miała.

Mogła to mieć po którymkolwiek z rodziców.

Gdybym wiedział, że jest moja...

kiedy się urodziła,

zostałbym.

Byłem w tobie zakochany.

To nieprawda.

Wciąż jestem.

Że zostałbyś.

A ja nie pojechałabym za tobą do Australii.

Nie tylko uparci.

Oboje byliśmy ambitni.

Muszę zdążyć na samolot.

A ty musisz wygrać wybory.

Dbaj o te swoje serce.

A gwoli ścisłości...

nigdy nie przestałam cię kochać.

Czego chciały gliny?

Serio chodzisz zabłocony po domu?

Co zrobiłeś z laptopem Sophie?

Pozbyłem się go, tak jak mi kazałeś.

- Skąd więc gliny go mają? - Co? Nie mogą.

Co się dzieje?

Wszystkie informacje, które ukradła Sophie, ma teraz policja.

Jak?

Może zwinąłem nie ten laptop.

Co, wszystkie wyglądają tak samo!

Na szczęście policja wydaje się nie wiedzieć, co ma,

ale musisz pogadać ze swoją dziewczyną.

Dowiedz się, co ona wie.

- Nie odpowiada na moje telefony. - Mam to gdzieś!

Znajdź ją.

W porządku?

Nie, nie mogę tego zrobić. Nie mogę wyjechać.

- Zabierzcie ją z powrotem! - Nie, Abigail... Przestań!

- Nie mogę tego zrobić! - Ben, przemów jej do rozsądku!

Kazałam wam zabrać ją z powrotem do środka!

Nie, zostaw mnie!

Tu Anna. Zostaw wiadomość.

Zadzwoń z mojego.

Myślisz, że unika mojego?

To ty.

Wybacz.

Tori wie, że używasz jej telefonu?

Dała mi go.

Co się dzieje, Anno?

Potrzebuję tylko... przestrzeni, Max, by...

przemyśleć wszystko.

Czy się rozstajemy?

NIE! Nie wiem.

Max, nie jesteś najłatwiejszym mężem.

Chodzi o dzieci? Możemy o tym porozmawiać...

Już rozmawialiśmy. Chodzi nie tylko o to, ale o wszystko.

Twoją pracę, wieczne rozkojarzenie...

Cóż, teraz jestem i słucham.

To nie jest dobry moment. Mam zebranie personelu.

- I kto tu jest zajęty pracą? - Muszę iść.

Powiedz Tori, że jeśli zrobi to jeszcze raz, zablokuję ją.

- Co się dzieje? - Zadzwoniła twoja przyjaciółka Dima.

Facet, który włamał się do dziewczyn jest tam teraz i wali w ich drzwi.

- Odszedł! - Jesteś pewna, że to był on?

Seksowny łobuz, trudno zapomnieć!

Dima? Wszystko w porządku?

Wrócił.

Oskar Aruzzi.

To jego widziałaś włamującego się do lokalu dziewczyn?

Widziałam go.

Nie widziałam, żeby się włamywał.

Wy też szukacie Eriki?

Tak się składa, że szukaliśmy ciebie.

Wiesz, że włamano się do dziewczyn.

Tak, mówiłem wam, myślały, że to dzieci.

Byłeś tu w dniu włamania.

Erica zwykle bywa u mnie, ale czasami przychodzę do niej.

Może widziałam cię wcześniej.

Kilka razy.

Za każdym razem, gdy myślę, że dokądś zmierzamy...

A jeśli to Oscar się włamał?

Do mieszkania własnej dziewczyny?

- Po co? - By zdobyć laptopa Sophie dla Macklina.

Tylko, że tego nie zrobił.

W każdym razie, rzeczy, które są w laptopie, wiecie...

Tak.

Dobra, a co powiecie na to...

Może Oscar jest źródłem pigułek, które sprzedawały Sophie i Erica.

Może Erica była winna Oscarowi kasę. Wiemy, że okradła Sophie.

Może wziął laptopa Eriki jako zapłatę.

Dużo tych "może".

I to by oznaczało, że laptop nie ma nic wspólnego ze śmiercią Sophie.

Nie spodziewałem się cię zobaczyć.

Nie mogłeś się zebrać.

To nie była moja decyzja.

Kazałbym ci wrócić.

Potrzebuję cię tu, by sprzedaż farmy Winston doszła do skutku.

- Mógłbym załatwić to zdalnie. - Nie, nie za to ci płacę.

Nie stać mnie na to, by ta umowa upadła i zaufaj mi...

ciebie też nie.

Co to ma znaczyć?

Mówię tylko, że w interesie nas obu jest dopięcie tej umowy.

- Robię wszystko, co w mej mocy. - Rób więcej.

Ta struktura firmy, którą dla mnie stworzyłeś...

Nie chcę cię martwić, ale policja węszy. Myślę, że zbiłem ich z tropu.

- Struktura jest całkowicie legalna. - Ale nie sposób, w jaki ją używam.

- Cóż, nikomu nie powiem! - Wiem.

Mam przeczucie, że jeśli przyjdą mnie szukać,

ciebie znajdą pierwszego.

Lloyd, zrobiłem coś, co cię zdenerwowało?

Jeszcze nie.

Dość pogaduszek.

Możesz już spadać.

Jestem zajęty.

Tak.

Max.

Abigail?

Nie powinnaś być gdzieś nad równikiem?

Nie wyjeżdżamy.

Chciałam powiedzieć ci osobiście...

i zamiast wzywać cię, pomyślałam, że przyjdę do ciebie.

Zostawimy was.

I jak długo zostajesz?

Jak szybko możecie znaleźć zabójcę Sophie?

W takim razie bez presji.

Max, przepraszam jeśli utrudniłam ci relacje z kolegami.

Pracujemy nad tym.

Jeśli jest coś, co mogę zrobić...

Podasz mi numer, którego używa Erica?

Wygląda na to, że tego dnia znowu, niewystarczające fundusze.

Można by pomyśleć, że nadal będzie miała mnóstwo gotówki Sophie.

Musimy ją znaleźć.

- Czy to Eriki? - Tak.

Spotykam się z nią, za godzinę.

Co?

Abigail nie chciała podać jej numeru, ale zadzwoniła do niej.

Przekonałem ją, by się ze mną spotkała.

Ten sam parking co ostatnio. Chyba ma upodobanie do filmów noir.

I ta sama umowa - idę sam.

Max, nie.

To na pewno lepsze niż nic.

- Chcę, byś założył podsłuch. - Nie.

- Nie będzie wiedziała, że ​​go masz! - Ale ja tak.

Posłuchaj, pozwól mi z nią porozmawiać, dobrze?

Wiem jakie pytania należy zadać.

Nie jest przekonana, że ​​jestem graczem zespołowym.

Dzięki, że się zgodziłaś.

Masz pięć minut.

Wiem, że rozmawialiśmy o tym, ale naprawdę myślę, że powinnaś...

Zostań tam gdzie jesteś!

- Aresztuję cię za sprzedaż narkotyków. - Co się dzieje?

- Nie musisz nic mówić, ale cokolwiek powiesz... - Ty pieprzona świnio!

- Zabierzcie ją. - Dupek!

Daj spokój, co ty kurwa robisz?

To, co powinniśmy.

tłumaczenie: nkate