Original subtitles

W poprzednim odcinku...

Uważa się, że to ciało 19-letniej Sophie Chalcott,

córki Abigail Crawford, brytyjskiej minister handlu i przemysłu.

- Twój łącznik. - Mój...?

Gliniarz z Londynu. Przylatuje z matką dziewczyny.

Greg, poznaj sierżanta Maxa Drummonda z Londynu.

- Greg Hardy, stary przyjaciel rodziny. - Och, wiem, kim pan jest, sir.

Liderem opozycji.

Oczywiście powiedziano ci, że to moja pierwsza sprawa.

Dopiero teraz usłyszałem od ciebie.

Może czuje się zagrożona.

Może po prostu mnie nie lubi. Nie byłaby jedyną.

Nie powiedziałam, że cię nie lubię.

Przyjaźni się pan z ojcem Toma?

Lloydem? Pracuję trochę dla niego.

Współczuję z powodu waszej straty.

- Była cudowną dziewczyną. - Dziękuję.

Została zamordowana.

- Mówiłem, że to może stać się problemem. - A ja, że to naprawię.

Wczoraj przelano z jej konta kwotę 20 tys. $

na konto E.G. Payton.

Erica.

Tu Anna. Zostaw wiadomość.

To ja.

Próbowałem cię złapać zeszłej nocy, ale bez powodzenia.

Spotykam się później z Tori.

Pozdrowię ją od ciebie.

Napisz do mnie, jeśli chcesz.

Żałuję, że nie dogadywałyśmy się lepiej.

Zawsze myślałam, że będziemy miały czas, by to naprawić.

Myślała, że ​​stawiam karierę na pierwszym miejscu.

Zawsze była najważniejsza.

Ale zawsze zauważała, kiedy mnie nie było,

a nie kiedy BYŁAM.

Jako ojciec chcesz chronić swoje dziecko,

upewnić się, że nie dzieje się mu krzywda.

Zawiodłem ją.

Nie mogła mieć lepszego taty.

North Shore odcinek 2

tłumaczenie: nkate

Wolałabyś siedzieć z dala od okna?

Nie da się ukryć przed teleobiektywem.

Tak czy inaczej zdobędą swoją fotkę.

Miejmy przynajmniej nadzieję, że wykażą odrobinę wrażliwości.

Paparazzi?

Dzień dobry, jak się macie dzisiejszego ranka?

Zakładam, że widziałaś prasę.

Wolałam sobie tego oszczędzić. Co piszą?

Okazują wsparcie.

Ale to premier monopolizuje pierwsze strony.

Boże, co zrobił tym razem?

Nagranie sprzed sześciu lat...

pokazuje jak bije swego psa w parku.

Pojawiają się apele o jego dymisję.

Za uderzenie psa sześć lat temu?

To nie wszystko.

Chodź tu, głupia suko.

Twierdzi, że krzyczał na psa, ale w polu widzenia pojawia się jego żona.

Jego popularność gwałtownie spadła.

Od początku nie była za duża.

Telegraph pisze, że już czas, by odszedł.

Powiedziano mi, że minister spraw zagranicznych po cichu zbiera głosy.

Nie odebrałam rankiem telefonu od niego.

Myślałam, że dzwoni z kondolencjami.

- Jestem pewien, że tak. - Przed prośbą o wsparcie.

Myślę, że najlepiej będzie, jeśli na razie pozostaniesz ponad tym.

Wymyśl wymówkę, by się nie angażować.

Już mam jeden ważny powód.

Tak, przepraszam.

Max.

Jestem sierżant Meg Driscoll. Spotkaliśmy się wczoraj.

- Trudno byłoby nam zapomnieć. - Tak, oczywiście.

Chciałabym zapoznać was z przebiegiem śledztwa.

Hotel zaoferował nam ustronny pokój.

Wolicie, by pan...

Barber był przy tym obecny?

Tak, właśnie tego chcę.

Po prostu odprawy rodzinne są zwykle zarezerwowane dla rodziny.

Dobrze.

Ustaliliśmy, że denatka...

Przepraszam, Sophie.

Zacznę od nowa.

Ustaliliśmy, że ostatni raz widziano Sophie w piątek o 23:12.

Gdy nie wróciła do domu następnego ranka,

współlokatorka, Erica Paton, zgłosiła zaginięcie.

Chwila, mówi pani, że ostatni raz widziano ją tuż po 23?

Nie macie kamer w całym Sydney?

Tak, wciąż sprawdzamy te w pobliżu, ale na razie bez powodzenia.

Została nagrana, gdy wychodziła z baru w centrum miasta,

a potem po prostu zniknęła.

Sądzimy, że mogła wezwać taksówkę.

Sprawdziliście w firmach taksówkowych?

Oczywiście,

i usługach wspólnych przejazdów, ale nikt jej nie podwoził.

Ale możliwe, że zapłaciła gotówką i po prostu tego nie zaksięgowano.

Próbujemy odtworzyć obraz życia Sophie tutaj, w Sydney.

Pomogłoby nam, gdybyście podzielili się swoją wiedzą.

Miała 19 lat.

Niewiele mi mówiła,

i wiedziałam, że lepiej nie pytać.

Widziałeś ją?

Tak, kilka razy.

Kiedy przyjeżdżałem tu w interesach zabierałem ją na kolację.

Nie mogłem się doczekać.

I zawsze dawałem jej trochę gotówki.

Oczywiście była z tego zadowolona.

Zawsze łatwo było cię naciągnąć.

Czyli nie sądzi pan, że miała dużo pieniędzy?

Pracowała u Lloyda, ojca Toma.

Raczej nie płacił zbyt wiele.

Wątpię, by jej dochody pokrywały wydatki.

Wydawało się, że dużo wychodziła.

Nie wiecie, czy regularnie przyjmowała narkotyki?

Po prostu raport toksykologiczny ujawnił MDMA (ecstasy) w jej organizmie.

Była młoda.

Lubiła imprezować, nie była uzależniona.

Nie sugerowałam tego.

Był pan kiedyś w jej mieszkaniu, panie Chalcott?

Tylko raz.

Poznał pan jej współlokatorkę, Ericę?

Tak, była miła.

Lubiłaś ją, prawda?

Rozmawiałam z nią tylko raz, przez Zoom.

- Czy one się dogadywały? - Tak się wydawało.

Spędzały razem dużo czasu.

Żadnych problemów?

Erica ostatnia widziała Sophie żywą.

Czy to dlatego się nią interesujecie?

Jak dla mnie brzmi to marnie.

Nie, badamy kilka linii dochodzenia.

I z tego, co wiem, nigdzie nie dochodzicie.

Rozumiem, że to pani pierwsze śledztwo.

W roli głównego detektywa,

ale pracuję w wydziale zabójstw od ponad 2 lat.

Brak solidnych tropów nie jest niczym niezwykłym

w tak wczesnej fazie dochodzenia.

Wysiłki sierż. Driscoll i jej kolegów naprowadziły na dość zachęcający trop,

ale niewłaściwe byłoby ujawnianie w tej chwili dalszych szczegółów.

Ze względów operacyjnych.

Nie tak brzmi ten żargon?

Czy sierż. Drummond mając te wszystkie informacje

może się nimi podzielić z nami?

Tak.

W takim razie może lepiej wykorzysta się zasoby

jeśli pani wznowi dochodzenie,

a Max zostanie tutaj, by odpowiedzieć na nasze pytania.

Zobaczymy się później.

Co z odłamkiem znalezionym w ranie na głowie Sophie?

Czekamy na raport z laboratorium.

Możecie ich trochę pogonić?

- Jasne. - Świetnie.

Pieprz się.

Powiedziałeś mamie Sophie, że nie nadaję się do tej pracy.

- Nie powiedziałem. - Nie dziw, że nie dała mi szansy.

- Zadbałeś o to. - Nie, to nie tak.

- Jaki zakolegowany. Chcesz być jej pupilkiem? - Nieprawda.

Odsunąłeś mnie, by być jej jedynym kontaktem?

Przestań. Musiałem interweniować, by ratować twój tyłek.

By pytać, czy córka była narkomanką?!

- Nie powiedziałam tego! - To właśnie usłyszała.

- Gdybyś miała odrobinę wrażliwości... - Udzielasz mi teraz rad?

Wypchaj się nimi!

Meg!

Do mego biura. Natychmiast!

Sierżancie Drummond, zechce pan do nas dołączyć?

Nie bardzo.

Powiedział Abigail Crawford, że to moja pierwsza sprawa.

- Nie zrobiłem tego. - Ja zrobiłem.

Pośrednio.

Poprosiła o twoje CV, co jest zrozumiałe.

Chciała zapewnienia, że ​​jesteś kompetentna.

Powiedziałem jej, że wierzę w twoje umiejętności.

Jeśli to coś znaczy, powiedziałem to samo.

Nikomu nie podoba się ta sytuacja, ale tkwimy w niej.

A wy dwoje jesteście na siebie skazani.

Meg, będziesz traktować sierż. Drummonda jak cenionego członka zespołu...

którym oczywiście jest.

A pan, sierżancie Drummond...

nie zrobi nic, co podważyłoby autorytet koleżanki jako lidera.

Wasze ego nie ma znaczenia.

Ważne jest to śledztwo.

Nauczmy się więc grać przyzwoicie.

Zgoda?

Tak trzymać.

Dobra...

Na czym stoimy w tropieniu Eriki Paton?

Na niczym, szefie.

Sprawdziliśmy loty międzynarodowe, loty i promy do Tasmanii.

Nie odezwała się do rodziców, ani do chłopaka.

Nie użyła karty kredytowej i ma wyłączony telefon.

Nie może zbyt długo pozostawać poza siecią.

20 tys. da jej trochę czasu.

Mogłoby pomóc, gdyby rodzice Sophie zaapelowali o informacje.

Może zachęcą kogoś i poznamy dalsze ruchy Sophie.

Nie zaszkodzi zapytać.

To z pewnością was ucieszy.

Tak jest.

- Cześć! - Mój Boże, wieki się nie widzieliśmy.

18 miesięcy.

Właśnie czytałam o tobie, o twojej sprawie.

Nie przypuszczam, byś mógł o tym rozmawiać, prawda?

Tylko to robię, ale nie, wybacz.

Dobrze wyglądasz.

Zatem ten temat nie jest zakazany.

Poproszę tost z boczkiem, sałatą i pomidorem, i Energizera.

Wezmę to, co ona.

Najwyraźniej nie jest miłośniczką kina.

- Więc jak się masz? - OK, dobrze.

Prawie, po zmianie stref czasowych.

Anna powiedziała mi o separacji.

To... nie nazwałbym tego tak.

Ona nazwała.

Nie w tylu słowach.

Właściwie w wielu więcej, znasz ją.

Chyba wszystkie małżeństwa mają swoje wzloty i upadki.

Opisała to jako próbę.

Naszego małżeństwa?

Separacji.

Mówiła coś o zerwaniu komunikacji.

Jasne.

Cóż, na to wygląda, bo to dla mnie nowość.

Jaki jest twój hotel?

Ponury. Wycieka mi woda z lodówki.

- Masz lodówkę? - Cóż, nic w niej nie ma.

Był karaluch, ale myślę, że zniesmaczony się wymeldował.

Zamieszkaj z nami.

- Nie, nie przygadywałem się. - Wiem, że nie.

Chciałabym, miło byłoby mieć kogoś w pobliżu.

- A co z Hamishem? - Jest moim mężem, nie liczy się.

Nie będzie miał nic przeciwko? To może potrwać kilka tygodni.

Tym bardziej.

Poza tym cały czas jest w pracy. Może nawet cię nie zauważy.

- Jeśli jesteś pewna... - Chłopcy będą zachwyceni!

Nie pamiętają wujka, bardzo chcą cię poznać.

Pewnie liczą na prezenty.

Mają dziewięć i siedem lat.

To niewiele mi pomaga.

Wprowadź się dziś wieczorem.

Dojazd jest łatwy, promem przez port.

- Przebija metro. - Bez dwóch zdań.

Przemyśl to jeszcze.

Jeśli będziesz zbyt emocjonalna, prasa będzie miała używanie.

Nie dość emocjonalna - tak samo.

Nie widzę w tym żadnych plusów.

A pomoc policji w odkryciu tego, co stało się z Sophie?

Dziękuję, że zgodziliście się to zrobić.

Główny inspektor Newell przedstawi was, i złożycie oświadczenie.

- Zgadzacie się odpowiadać na pytania? - Nie. - Tak.

Tak.

Idziemy, jeśli jesteście gotowi.

Max, pozostaniesz na mojej linii wzroku?

- To by mi pomogło. - Tak, oczywiście.

Kiedy ostatni raz widzieliście córkę?

- Ty później niż ja. - Tak.

Jakieś dwa tygodnie temu, byłem tu w interesach,

i zabrałem Sophie na kolację.

Była taka szczęśliwa.

Mieszkała w pobliżu plaży w Manly.

Zyskała tych wszystkich wspaniałych przyjaciół.

Była zakochana.

Miała jeszcze tyle życia przed sobą.

Ostatnio widziałam ją miesiąc temu w Singapurze.

Przyleciała, by zrobić mi niespodziankę.

Wiedziała, jak bardzo mnie to uszczęśliwi.

Usiadłyśmy w moim pokoju...

Ogołociłyśmy mini barek i coś zamówiłyśmy.

Ona...

Zobaczyła w menu bawole skrzydełka,

nigdy o nich nie słyszała.

Zastanawiała się, jak bawoły mogą mieć skrzydła.

I je właśnie jadłyśmy.

A potem... po prostu rozmawiałyśmy.

O niczym.

Jak matka z córką.

Nadrabiałyśmy zaległości po zbyt długiej rozłące.

Oczywiście nie miałam pojęcia, że ​​już jej nie zobaczę...

Jest coś, co chciałabym powiedzieć i...

chciałabym zwrócić się bezpośrednio do przyjaciół Sophie z Sydney.

Jeśli ktoś z was czuje, że ma informacje,

które mogłyby pomóc policji,

których jeszcze nie przekazał,

proszę, by zgłosił się na policję.

Niezależnie od tego, czy znałeś Sophie tylko przelotnie...

Lloyd, chcesz, bym...

czy byłeś jej najbliższym przyjacielem...

dla naszego dobra...

prosimy o kontakt.

Dziękuję.

Dalsze pytania proszę kierować...

- Oglądałeś to? - Co?

Potrzebuję cię wieczorem w domu, z Oscarem.

- Nie mogę dziś, tato. - Godzina siódma. Nie spóźnij się.

Co się mówi, chłopcy?

- Dziękuję, wujku. - Dziękuję, wujku.

Wystarczy Max.

Mogę się tym teraz pobawić?

OK, ale później poćwiczysz 20 minut, dobrze?

Strzał w dziesiątkę.

Wiemy, komu to zawdzięczam.

Pokażę ci twój pokój.

Masz mocny cios.

Jak na laskę?

Każdego w twoim rozmiarze.

Jesteś tu nowy. Jak masz na imię?

Hamed.

Cóż, Hamed, jestem pewna, że cię dobrze poznam,

jesteś kumplem Benniego.

Jesteś gliną?

Tu Anna. Zostaw wiadomość.

Cześć, to ja.

Zostaję z Tori i Hamishem.

Posłuchaj...

dam ci trochę przestrzeni.

Kiedy będziesz gotowa pogadać, po prostu zadzwoń.

Kocham cię.

...dla naszego dobra prosimy o kontakt.

Czy jest coś, czym powinniśmy się martwić?

Nie. Nie.

Nie wciskajcie mi kitu.

Jeśli jest coś, czego mi nie powiedzieliście...

Nie, słowo.

A co z Ericą?

Ten apel jest wyraźnie skierowany do niej.

Ukryła się. Nawet ja nie mogę jej namierzyć.

Może powiedz to policji.

Okaż troskę jako jej chłopak.

Cześć...

Byłam tu niedawno w sprawie Sophie Chalcott.

Mam więcej do powiedzenia.

Widziałam mamę Sophie w telewizji. To było takie smutne.

I pomyślałam, że powinnam wam powiedzieć.

Na imprezie na łodzi były narkotyki.

Ja nic nie brałam, ale moi przyjaciele tak.

Dostali je od Sophie i Eriki.

Twierdzisz, że Sophie i Erica handlowały narkotykami?

Nie handlowały,

ale po prostu je sprzedawały.

Wszyscy wiedzieli, że jeśli masz na nie ochotę

to idziesz do Sophie albo Eriki.

Ale nie ja, nie robiłam tego.

Będziesz bezpieczna? Uważaj o siebie.

Oskar, cześć!

- Hej Oskar. - Cześć.

Tutaj, kolego.

Usiądź, dzięki, Oscar.

Mogę to nagrać, stary?

Tak.

Nie mam nic nowego do powiedzenia.

Po prostu nie mam wieści od Eriki i zaczynam się martwić.

Apel rodziców Sophie wywołał żywą reakcję.

Miedzy innymi pojawiła się sugestia,

że Erica i Sophie handlowały narkotykami.

Co? Nie. Boże, nie.

Nigdy nie widziałeś, by sprzedawały narkotyki przyjaciołom?

Nie.

OK. Może kilka tabletek.

Ale nie były dilerkami.

Skąd je brały?

- Nie wiem. - Naprawdę?

Przyszedłem tu sprawdzić, czy nie macie wieści o niej.

Martwię się.

Czy kiedykolwiek sprzedawały ci narkotyki?

Erica pracuje w barze w Manly.

Myślę, że jest tam facet, od którego je bierze.

OK.

Bo przed chwilą powiedziałeś, że nie wiesz.

- Czy ten facet ma imię? - Musi mieć, ale ja go nie znam.

- Jak wygląda? - Nigdy go nie spotkałem.

Wiem tylko, że dał jej kilka pigułek, by dała je przyjaciołom.

Niewiele, ilość nie podlegającą oskarżeniu.

Wiesz, jaka ilość podlega oskarżeniu?

Co możesz nam powiedzieć o włamaniu do mieszkania Eriki?

Ja?

Nic.

Ale najwyraźniej wiesz o tym.

Erica coś mówiła, sądziła, że to dzieciaki.

I nie pomyślały, by zgłosić to na policję?

Myślę, że nie widziały sensu. Nie zabrano wiele.

Sophie pomyślała, że ​​mogła nawet zostawić otwarte drzwi.

Skąd masz te zadrapania na dłoni?

Od prac ogrodowych.

Wydajesz się być tego pewny, bez zastanowienia.

Tak, to moja praca.

Jestem ogrodnikiem.

Świetnie.

Jeśli będziemy mieli jakieś wieści o Erice, damy ci znać.

A jeśli się odezwie, powiedz jej, by do nas zadzwoniła, dobrze?

Jasne.

- Myślisz, że Oscar... - Dostarczał narkotyki dziewczynom?

Wie więcej o tym włamaniu, niż przyznaje.

Mogło mieć związek z narkotykami.

Ale czy ma związek z morderstwem Sophie?

Sierżancie, namierzyłam 20 tys. z konta Sophie.

Niech zgadnę... małe wpłaty gotówkowe?

Jeden czek z zeszłego miesiąca od firmy o nazwie Think Big Unlimited.

Kim oni są, do diabła?

Dyrektorami są Justin i Mary Makepeace.

Makepeace?

Znam to nazwisko.

Jest szefem sztabu lidera Partii Pracy.

Nie, pieprzyć ich. Sześć to moja ostateczna oferta.

Cóż, nie, ale tak im powiedz. Może się pospieszą.

Przepraszam... muszę kończyć. Simon.

Wejdź, miło cię widzieć. Geri, poproszę kawę.

Dzięki, Geri.

Mam wieści odnośnie sprzedaży farmy hodowlanej Winston.

Simon, pieprz to...

Jakie to ma znaczenie z perspektywy tego, co się stało.

Kupcy z Ameryki Południowej podnieśli swoją ofertę o 15 mln funtów.

15 milionów?

Oczywiście w zależności od prognoz rynkowych, ale...

Wiesz, nawet nie wiem, czy to właściwe.

Nie mam pojęcia, jak ty i Abigail sobie radzicie, ale...

jeśli chcielibyście odetchnąć od hotelu zapraszam was do siebie na grilla.

Byłoby świetnie. Bardzo to doceniam, Abigail z pewnością też.

Jeśli czujesz się na siłach, spójrzmy co z tą sprzedażą Winston.

Tak.

Przepraszam, że musieliście czekać.

Dziękujemy za przyjęcie nas bez uprzedzenia.

Brzmieliście, jakby to było ważne.

Tak jest.

Dlaczego piszecie „labour” bez „u”?

Słucham?

Nie, po prostu... piszecie „praca” po amerykańsku.

W tej sprawie chcieliście się ze mną zobaczyć?

Chodźmy do mojego biura.

Witam, panie Hardy.

Sierż. Max Drummond z Londynu. Spotkaliśmy się na lotnisku.

Z Abigail, rzeczywiście.

- Co pana tu sprowadza? - Tylko kilka pytań do szefa sztabu.

Czy powinienem wziąć udział?

- Miło było znowu spotkać. - Wzajemnie.

To było za badania.

Badania? Jakie?

Jak dotrzeć z naszym przesłaniem do młodych ludzi.

Znani są z rozczarowania polityką.

Nie zatrudniacie firm, które robią to za was?

Pomyśleliśmy, że Sophie wniesie świeże spojrzenie,

jako członek tej grupy demograficznej,

ale także jako outsider.

Możemy zobaczyć te badania?

Tak, jasne...

Znalezienie tego może mi zająć trochę czasu.

- Wszystko w porządku, Justin? - Tak, Greg.

Nic, czym miałbyś się przejmować.

Zadaliśmy tylko kilka pytań o Sophie Chalcott.

Jeśli Sophie wykonała tę pracę dla partii,

dlaczego zapłaciła jej firma konsultingowa?

To może być problemem dla Australijskiej Komisji Wyborczej.

- O czym mówicie? - To nic, Greg, naprawdę.

Pan Makepeace zapłacił Sophie Chilcott 20 tys. $, na krótko przed jej śmiercią.

Powiedział, że za badania.

Sophie Chalcott była moją córką.

Przynajmniej tak niedawno mi objawiła. Nie miałem pojęcia.

Gdyby ta nowina wyszła na jaw podczas kampanii wyborczej,

mogłaby narobić kłopotów.

Polityk ceniący rodzinę przyłapany na zdradzie żony.

Nawet gdyby, to było 20 lat temu.

A co z pieniędzmi?

Były dla niej, by spieprzyła za granicę aż do wyborów.

Tyle że ta mała dziwka tego nie zrobiła.

Gdzie pan był w noc śmierci Sophie Chalcott, panie Makepeace?

Nie możecie myśleć, że miałem z tym coś wspólnego.

- Przypomnijcie mi datę. - 28.

OK, jadłeś kolację z Sojuszem Przyjaźni Chińsko-Australijskiej.

Nie było cię tam.

Nie lubię chińskiego jedzenia.

Zostałem w biurze i pracowałem do późna.

Jeśli dobrze pamiętam, wyszedłem około północy.

Czy ktoś może to potwierdzić?

Nie, pracowałem sam.

Na pewno są nagrania z monitoringu, które moglibyśmy sprawdzić.

Nie, chwila.

Przepraszam, mieszają mi się dni.

28?

Tak. Wyszedłem około siódmej...

i poszedłem do domu.

Nieczęsto mam okazję położyć dzieci do łóżka.

Więc żona powinna być w stanie poręczyć za pana.

Cholera.

Byłem...

Spotkałem się z kimś.

Czy ona może zapewnić panu alibi?

To on.

- Ty wiesz? - Nie, ale krążyły plotki.

Justin, nie obchodzi mnie to.

Nie, ale moją żonę tak.

Ona nie musi o tym wszystkim wiedzieć.

Dobrze?

To nie nasza sprawa, proszę pana.

Ale musimy porozmawiać z tym mężczyzną.

On też jest żonaty.

- Pojedziemy do jego miejsca pracy. - To jeszcze gorzej.

Uczy w chrześcijańskiej szkole.

Tak, ale w Australii nie można zwalniać za bycie gejem, prawda?

Nie, ale szkoły religijne mogą zwalniać nauczycieli

nie zachowujących się zgodnie z ich wiarą.

Na przykład, jeśli jesteś gejem. Jasne.

Możemy to tak zrobić, by nikt się nie dowiedział.

Ale musi pan ujawnić jego tożsamość.

Ten już dobry.

Gdy Simon powiedział, że zaprosiłeś nas na kolację,

zakładałam, że coś zamówisz.

Jak tego spróbujesz, możesz żałować, że tego nie zrobiłem.

Nie.

Najwyraźniej odróżniasz jeden koniec kiełbasy od drugiego.

My zwiemy ją snag.

Wołowina pochodzi z mojego bydła, a jagnięcina z moich owiec.

Z farmy, którą sprzedaję dla Lloyda.

Tak, wszystko idzie dobrze,

możesz mieć w tym większy udział niż Simon.

Ja?

Umowa handlowa, którą negocjujesz

jest wielką szansą dla australijskich farmerów.

Albo może nią być, jeśli zrezygnujesz z żądania,

by normą stały się brytyjskie standardy produkcji żywności.

Masz na myśli obniżenie naszych standardów do waszego poziomu,

pozwalając, by mięso pompowano hormonami.

Brytyjscy konsumenci oczekują czegoś lepszego.

Powiedz mi, czy to jest wystarczająco upieczone?

Jest pyszne.

I nie czujesz smaku hormonów?

Chodźmy jeść.

Zacznijmy od jagnięcej kiełbasy.

Więc jak blisko jesteśmy zawarcia umowy?

Blisko, ale ta kwestia nas dzieli.

I w tej chwili żadna ze stron nie chce ustąpić.

Z pewnością Brytyjczycy z tego powodu nie zagrożą całej transakcji.

To byłoby szaleństwo.

Wezmę pod uwagę tę ocenę.

Dość rozmów o interesach.

Jesteś tu, by się zrelaksować, proszę.

Szczerze mówiąc, praca jest mile widzianą odskocznią.

Nie chcę być wścibski, ale nie mogę się nie zastanawiać,

czy policja poczyniła jakieś postępy.

Policja zwróciła uwagę na współlokatorkę Sophie, Ericę.

- Znasz ją? - Spotkałem ją, nie zachwyciła mnie.

Synu! Dołączysz do nas?

Nie, spotykam się z Oscarem.

Właśnie rozmawialiśmy o jego dziewczynie.

Wygląda na to, że policja się nią interesuje.

- Jakieś pomysły dlaczego? - Cóż, zniknęła.

Oscar uważa, że ​​była zamieszana w narkotyki,

ale powiedział policji wszystko, co wie.

OK.

Czy on się trzyma?

Nie, źle to wszystko znosi.

Myślisz, że narkotyki miały coś wspólnego ze śmiercią Sophie?

Na pewno nie bez powodu wzięli Ericę pod lupę.

Dalej...

jedzmy, dobrze?

Kochanie, nie rób tego.

Słuchaj, jeśli teraz poćwiczysz, zadziwisz tatę, gdy wróci do domu.

Nie chcę.

Może mi zagrasz?

- Kiedyś grałem na pianinie. - Serio?

Tak. Dopóki nie odkryłem dziewczyn, i sobie odpuściłem.

Co było dużym błędem, ponieważ dziewczyny uwielbiają muzyków.

Mogę spróbować?

Proszę bardzo.

To był mój popisowy numer.

Czego ty się uczysz?

Tak, w porządku.

Powiem ci coś, dlaczego nie spróbujesz?

A potem może i mnie nauczysz.

Okej.

Dziękuję.

Nieszczęścia premiera się pogłębiły.

Okazało się, że pies, na którego jakoby krzyczał, nazywał się Stanley.

I co z tego?

Dlaczego miałby nazywać Stanleya głupią suką?

Mówi, że została nazwana na cześć wioski w hrabstwie Durham,

z której pochodzi jego rodzina.

Prasa tego nie kupuje.

Nie mogę uwierzyć, że coś takiego dominuje w wiadomościach.

Tak nie jest.

Kardashian coś zrobił, nie wiem co,

ale afera Stanley-gate zafascynowała Westminster.

Minister spraw zagranicznych musi być szczęśliwy.

Można by tak pomyśleć, prawda?

Ale...

jego wywyższenie nie wydaje się już przesądzone.

Mówi się o innym nazwisku.

O kim?

Czy tak wygląda prawdziwe przywództwo?

Wiem, że nie miałaś żadnego ukrytego motywu,

ale nie można ich winić.

Byłaś wspaniała.

Ta...

tragedia nieuchronnie wpływa na twoją karierę.

Nie wykonałbym swojej pracy, gdybym ci tego nie uświadomił.

"Klawisz przekopał teren".

Na pięć liter.

Nadal podejrzewam o to Ericę.

Może zaczynać się na D.

- Słyszałeś mnie? - Tak.

Podejrzewasz Ericę o zabicie Sophie.

Tak, w jakiejś sprzeczce.

Może związanej z narkotykami.

Enter.

Co?

„Przekopał teren” - przestawiony "ter-en".

Klawisz - Enter.

Z jakiego innego powodu miałaby uciekać?

Bardzo naciągane.

Czy to wskazówka?

Nie. Mówię tylko, że wyciągasz pochopne wnioski.

Więc się nie zgadzasz.

Wierzę po prostu, że trzeba zachować otwarty umysł.

Wszyscy są podejrzani, dopóki nie zostaną wykluczeni.

Założę się, że twoi koledzy cię kochają.

Jak myślisz, dlaczego tu jestem?

Nie wiem. Dlaczego tu jesteś?

To znaczy, dlaczego ty?

No dobra, chcieliśmy przyskrzynić faceta za morderstwo.

Był dilerem narkotyków, podobnie jak jego ofiara.

Zrobiliśmy nalot na jego mieszkanie i nie znaleźliśmy absolutnie nic.

Był całkowicie czysty,

poza ładunkiem koki, którą mój kolega

znalazł w spłuczce klozetowej, którą już sprawdziłem.

Co? Przegapiłeś ją?

Ktoś by powiedział, że cel uświęca środki.

Mój szef na pewno.

Ale ja się nie zgadzam.

Dlatego zesłano mnie do kolonii.

Bo jesteś uczciwy.

- Potraktuję to jako komplement. - Nie.

To minimum, jakiego oczekuję od gliniarza.

W każdym razie... dość o mnie.

Opowiedz mi o sobie.

Nic o tobie nie wiem.

Jesteś singielką, rozwiedzioną, lesbijką?

- Musimy iść. - Nie odpowiedziałaś na moje pytanie.

Pamiętasz naszą przykrywkę?

No jasne...

kochanie.

Państwo Jackson!

Jestem Sarah Skillman, dyrektor ds. rekrutacji.

A wasze dziecko to...

- Tristin. - Tristram.

Tristram. Tristin to zdrobnienie.

Dobrze, oprowadzę państwa.

Obiecała pani spotkanie z szefem informatyki.

Moglibyśmy od tego zacząć?

Tak, powinien być teraz wolny.

Tędy proszę.

Nie patrz tak na mnie.

Proszę usiąść.

Przekonacie się, że nasza pracownia komputerowa nie ma sobie równych.

Nie będziemy pani zatrzymywać. Z pewnością ma pani napięty grafik.

Mój czas należy do was.

Oprócz sprzętów, które tu widzicie,

piąto- i szóstoklasiści otrzymują własnego iPada.

Prawdę mówiąc... nie czuję się zbyt dobrze.

Chyba przez te wczorajsze krewetki.

Znajdzie się miejsce, gdzie mogłabym... zwymiotować?

Tędy proszę.

Wielkie nieba. Mam nadzieję, że poczuje się lepiej.

Tak, nic jej nie będzie.

Proszę się nie niepokoić, ale jesteśmy detektywami.

Chcę porozmawiać o pana związku z Justinem Makepeace'em.

Kim?

Mężczyzną, z którym uprawia pan seks.

Dobry Boże.

Kiedy ostatnio go pan widział?

Około tydzień temu.

- W piątek. - 28.?

Tak.

Wszystko w porządku?

Tak, dziękuję.

Nie będziemy dłużej zajmować państwa czasu.

O co chodziło?

Nie wiem. Po prostu przeprosił i wyszedł.

Myślę, że wiedział, że ich na to nie stać.

Widziałeś jej ubranie?

Tak.

Tak, dobrze. OK. Pa.

Hamish musiał lecieć do Melbourne na spotkanie.

Często wyjeżdża do pracy?

Czasami myślę, że przy każdej nadarzającej się okazji.

Jestem gotowy na moją bajkę.

Tata nie wróci na noc. Ja ci poczytam na dobranoc.

A Max nie mógłby?

- Jasne. - Tak!

Jesteś ojcem, którego nigdy nie mieli.

To łatwe, będąc wujkiem.

- Dlaczego nie chcesz mieć dzieci? - Hola!

Kto powiedział, że nie chcę?

No jasne, Anna. Nigdy tego nie powiedziałem.

Więc chcesz?

Jeśli coś robię, muszę to robić dobrze.

A po prostu nie jestem pewien, czy byłbym dobrym ojcem.

Gdy prowadzę sprawę, daję z siebie 100%.

W pewnym sensie ona mnie pochłania. Anna wie o tym.

I... gdybym miał dzieci,

nie chciałbym być rozkojarzony lub nieobecny,

a byłbym taki.

Nie mógłbym obiecać, że będę na meczu lub rozdaniu nagród.

Ani nawet dniu urodzin.

Nie chciałbym być takim tatą.

Fakt, że w ogóle o tym myślisz

oznacza, że ​​byłbyś lepszym tatą niż niektórzy.

Premier stracił reputację przez to, że kiedyś powiedział jedną rzecz,

a potem utrzymywał, że źle to zrozumiano.

Proszę, wyłącz to.

Stanley-gate jest postrzegany jako kolejny przykład...

Jacyś reporterzy wyśledzili weterynarza Stanleya,

który potwierdził, że to ​​rzeczywiście była suka.

W takim razie premier się wybronił.

Eksperci twierdzą, że szkody zostały już wyrządzone.

Ben powiedział mi, że jeśli premier odejdzie...

mogę być jedną z pretendentów do jego zastąpienia.

To nie twoja wina, że ​​stworzyło ci to okazję.

Tak, ale...

czy powinnam być gotowa to wykorzystać?

A prawda jest taka...

że jestem gotowa.

Nawet bardzo.

To straszne, prawda?

Naszym celem zawsze był numer 10, siedziba premiera.

Może z tego wszystkiego wyniknie jeszcze coś dobrego.

Halo?

Kto tam?

Tu Anna, zostaw wiadomość.

Hej.

Słuchaj,

wiem, że powiedziałem, że nie zadzwonię,

ale skłamałem.

W porządku?

Proszę, zadzwoń do mnie.

NIEZNANY NUMER: Wiem, dlaczego zamordowano Sophie.

tłumaczenie: nkate