Original subtitles

،قوی‌تر از همیشه باشید .ایران آزاد نزدیکه

‫مترجم: اشکان هیدی

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ @CinemDreaming

‫سلام، چطوری؟

‫سلام، استبان. از دیدنت خوشحالم.

‫- می‌تونم کتت رو بگیرم؟ ‫- نه، ترجیح میدم پیش خودم باشه.

‫نوشیدنی میل دارید؟

‫آب گازدار با یخ و لیمو، لطفاً.

‫- سلام. ‫- چطوری؟

‫- رزرو دارین؟ ‫- بله، فکر کنم به اسم استبان مارتینز باشه.

‫- می‌تونم کتتون رو بگیرم؟ ‫- بله، یه لحظه صبر کنین.

‫- و کیف‌دستی‌تون، اگه مایل باشین. ‫- حتماً.

‫- از این طرف، لطفاً. ‫- ممنون.

‫- سلام. ‫- چطوری؟

‫خوبم، ممنون.

‫خوبه.

‫- از دیدنت خوشحالم. ‫- منم همین‌طور.

‫- اینجا خیلی قشنگه. ‫- خوشت میاد؟

‫- آره. ‫- خیلی دلنشین و آرومه.

‫همین چند روز پیش اومدم اینجا...

‫زیاد میای اینجا؟

‫خب، تازه اسباب‌کشی ‫کردم، واسه همین...

‫- سلام. ‫- خوش اومدین.

‫- ممنون. ‫- چیزی برای نوشیدن براتون بیارم؟

‫یه آبجو، لطفاً.

‫ممنون.

‫- چطوری؟ ‫- خوبم.

‫منم خوبم، تو چطوری؟

‫منم خوبم.

‫- خب... ‫- چی بخوریم؟

‫لوبیا سبزهای اینجا واقعاً عالیه.

‫اون روز امتحانشون کردم.

‫با ماهی موافقم.

‫همشون خوبن.

‫- آماده‌این سفارش بدین؟ ‫- بله.

‫لوبیا سبز...

‫- با ماهی گروپر (نوعی هامور). ‫- عالیه.

‫به نظرت خوبه؟ همین برامون کافیه؟

‫آره، فکر کنم همین‌طوره.

‫خیلی خوب به نظر می‌رسی.

‫وای، ممنون.

‫من خیلی خوبم، امیلیا، خیلی خوبم.

‫- خوبی؟ ‫- آره، همین الان بهت گفتم که خوبم.

‫- از خونه اومدی؟ ‫- آره.

‫- هر روز کار می‌کنی؟ ‫- معمولاً سه‌شنبه تا یکشنبه.

‫و آره، توی یه بار کار می‌کنم.

‫ولی خوبه.

‫بین همه جاهایی که رفتم، ‫اینجا از همه جا راحت‌ترم.

‫- باهات خوب رفتار می‌کنن؟ ‫- آره.

‫کلش همینه واقعاً.

‫اونجام و حالم خوبه.

‫دو ماه پیش برگشتی، درسته؟

‫آره، منم به خاطر ‫مسائل شخصی برگشتم.

‫می‌خواستم از نیویورک بزنم بیرون.

‫نمی‌خواستم اونجا باشم.

‫دلم می‌خواد بچه‌هام ‫با... رابطه داشته باشن.

‫متأسفانه لوبیا سبز ‫دیگه توی منو نیست.

‫باید غذای اول رو عوض کنیم.

‫چه حیف، خیلی خوشمزه بودن.

‫- آره، متأسفم. ‫- نگران نباش.

‫- نخودفرنگی؟ ‫- اون میگویی که دوست داشتی رو داریم...

‫چی پیشنهاد می‌کنی؟

‫- من تارتار ماهی سی‌بس رو پیشنهاد می‌کنم. ‫- همون خوبه.

‫ممنون.

‫داشتم چی می‌گفتم؟ ‫آها، بچه‌هام...

‫بچه‌هام خوشحالن و آلیس هم...

‫ویراستاره، واسه همین ‫هر جایی می‌تونه کار کنه.

‫کتاب ویرایش می‌کنه، رمان...؟

‫آره، رمان ویرایش ‫می‌کنه، داستان‌های تخیلی.

‫خیلی دوست دارم باهاش آشنا بشی.

‫اون زن خیلی مهمیه ‫تو زندگیم، تو مسیرم.

‫- شریک زندگی داری؟ ‫- نه.

‫نه، ندارم.

‫خوشحالم. صد در صد حالم خوبه.

‫ولی نه، شریک زندگی ندارم.

‫- هم‌خونه دارم. ‫- جدی؟

‫خیلی وقته با هم دوستیم.

‫همه‌چی خوبه.

‫واسه فیلم اینجایی؟

‫یا واسه اینکه بچه‌هات ‫فرهنگ اسپانیا رو ببینن؟

‫راستش واسه هر دو دلیل.

‫داستان فیلم تو اسپانیا اتفاق می‌افته، ‫واسه همین باید همین‌جا فیلم‌برداری بشه،

‫به خاطر موضوعش، ‫بعداً بیشتر بهت می‌گم.

‫ولی می‌خواستم از اونجا هم ‫بزنم بیرون، یه جای دیگه باشم...

‫اینجا باشم.

‫دوباره خونه،

‫و اینکه...

‫همین‌طور نزدیک تو هم باشم.

‫واقعاً ممنونم که تماس گرفتی.

‫خیلی وقت گذشته.

‫- سیزده سال. ‫- سیزده.

‫- خیلی وقته. ‫- آره، خیلی وقته.

‫و، خب...

‫لابد برات سوال شده ‫چرا بهت زنگ زدم.

‫یه جورایی کنجکاوم.

‫می‌خوام با این شروع کنم...

‫از درگیری‌های صحرای ‫غربی چی می‌دونی؟

‫مطمئنم یه چیزایی می‌دونی.

‫این چیه؟ امتحانه یا چی؟

‫واسه اینه که داستانی که ‫می‌خوام تعریف کنم رو شروع کنم...

‫ولی واسه این کار باید...

‫موقعیت رو بشناسی.

‫درباره صحرا؟

‫می‌دونم که مستعمره اسپانیا بوده.

‫ولی چیز زیادی ‫بیشتر از این نمی‌دونم.

‫بعد از کنفرانس برلین ‫بهشون قلمرو دادن.

‫اونام رفتن اونجا. خب، ‫اسپانیا یه جا عقب‌نشینی کرد

‫و حالا اون مردم به ‫حال خودشون رها شدن.

‫خلاصه بگم، به حال خودشون ‫رهاشون کردیم، ولشون کردیم.

‫حالا که درباره صحرا ‫می‌دونی، برات از فیلم می‌گم.

‫اسم فیلم «بیابان»ـه.

‫و اون بستر تاریخی توی صحرا

‫جاییه که داستان فیلم ‫توش اتفاق می‌افته...

‫فیلمی که می‌خوام ‫بهت پیشنهاد بدم.

‫سال ۱۹۳۲ هستش،

‫اسپانیا یه قدرت استعمارگر ‫توی صحرای غربیه،

‫یه قلعه اونجاست،

‫یه دسته از ارتش اسپانیا هم هست،

‫برناردو اونجا ستوانه،

‫اهل مادریده.

‫و کم‌کم یه رابطه بین این ستوان

‫و سالک، که یه ‫چوپانه، شکل می‌گیره،

‫و رهبر نزدیک‌ترین قبیله ‫صحراوی به قلعه‌ست.

‫رابطه قشنگی بین این ‫مردها شکل می‌گیره.

‫درست همون موقع، ‫گابریلا وارد صحنه می‌شه.

‫اون یه زن ۳۰ ساله‌ست

‫که توی ۲۰ سالگی بهش ‫گفتن نمی‌تونه بچه‌دار بشه.

‫اون توی یه مهمونی ‫آکادمی با برناردو آشنا می‌شه

‫و بعد از شش ماه تصمیم ‫می‌گیرن با هم ازدواج کنن.

‫واسه اون ازدواج دومه،

‫و گابریلا حس می‌کنه ‫که این دقیقاً همون دلیله

‫برای فرار از اون فضای خفه‌کننده،

‫و تقریباً مثل زندونِ مادرید

‫و داشتن یه ماجراجویی توی بیابون

‫و مجال ظهور دادن ‫به نیازهای زنانه‌اش.

‫راستی، تو...

‫کومت رو می‌شناسی؟

‫- کومت؟ همون بازیگره؟ ‫- آره.

‫خب، نه شخصاً.

‫اون نقش برناردو رو بازی ‫می‌کنه، ستوان اسپانیایی،

‫شوهرت، اگه تصمیم بگیری ‫نقش گابریلا رو بازی کنی.

‫- من خیلی ازش خوشم میاد. ‫- اون خیلی خوبه.

‫بعدش اون زوج رو داریم،

‫کاپیتان مورازا و همسرش مرسدس،

‫که باربارا لوکه و رائول ‫اویارزون نقششون رو بازی می‌کنن.

‫عجب بازیگرایی!

‫آره، واقعاً خوبه.

‫این یه داستانه

‫درباره خیانت، یه ‫داستان درباره رها شدن،

‫یه داستان درباره عشق،

‫درباره آدمایی که نمی‌تونن ‫توی چشمای همدیگه نگاه کنن.

‫ما داریم توی فوئرته‌ونتورا ‫فیلمبرداری می‌کنیم،

‫چون نمی‌تونیم توی ‫صحرا فیلمبرداری کنیم.

‫ببخشید، فقط یه کم...

‫شوکه شدم، تعجب کردم،

‫که داری یه همچین چیزی ‫رو به من پیشنهاد می‌دی.

‫می‌شه یه شراب قرمز ‫برام بیارین، لطفاً؟

‫ببین.

‫می‌تونم بگم...

‫وای، لعنتی، این واقعاً تنده.

‫- تند نیست. ‫- چرا تنده.

‫فکر نمی‌کنم باشه.

‫من خیلی از کارهات رو

‫کارهات و سریال‌هات رو دیدم

‫واقعاً؟

‫آره، معلومه.

‫«پرونده‌های محرمانه» ‫یکیش بود، توش پلیس بودی.

‫فراتر از ارزش‌گذاری ‫خودِ سریال‌ها یا فیلم‌ها،

‫اونش مهم نیست، چیزی ‫که من حس می‌کنم اینه که

‫چیزی که ارائه میکنی ‫همیشه خیلی جذابه.

‫توی اون سریالی که گفتم،

‫خیلی سخته که آدم توی یه ‫سریالِ به این بدی، خوب بازی کنه.

‫یعنی منظورم اینه که هر کسی ‫هر کاری از دستش برمیاد می‌کنه،

‫ولی وقتی متن این‌قدر ‫سخت، خشک و کلیشه‌ای باشه،

‫و این‌قدر گنگ، همه ‫مثل هم حرف می‌زنن،

‫سخته که بتونی یه نوری پیدا کنی،

‫یه جرقه از حقیقت، ‫یه چیز غیرمنتظره،

‫و تو چند بار از پسش براومدی.

‫تو این مورد واقعاً ‫بهت دروغ نمی‌گم.

‫- نه، به نظرم خوبه. ‫- حقیقته.

‫کاملاً...

‫کاملاً منطقیه، با توجه ‫به جایی که ازش میای.

‫تو دختر یه بازیگر ‫و یه کارگردانی.

‫یه چیزی توی ژن‌ها ‫هست که اثر می‌ذاره،

‫که زنده‌ست، که درک ایجاد می‌کنه.

‫احساس می‌کنم هنوز

‫فرصت این رو نداشتم ‫که واقعاً کار کنم.

‫کلی ناهار سرو کردم، ولی...

‫البته کار کردم، ‫یه کارایی کردم...

‫خیلی به کارهایی که ‫کردم افتخار نمی‌کنم،

‫ولی حس می‌کنم نتونستم ‫قوس شخصیتی داشته باشم،

‫شخصیتی با تضادها،

‫که یه جورایی عمیق ‫و پرمحتوا باشه...

‫تلاش کردم ولی...

‫واسه فراخوان‌های بازیگری میری؟ ‫تعجب می‌کنم چرا بیشتر کار نمی‌کنی.

‫آره، زیاد.

‫- زیاد چی؟ ‫- فراخوان بازیگری زیاد میرم.

‫خب، ببین،

‫چیزی که درباره‌ش ‫بهت گفتم یه فیلمه،

‫که می‌خوام بسازمش،

‫و خیلی دوست دارم تو ‫نقش گابریلا رو بازی کنی.

‫چون فکر می‌کنم می‌تونی ‫خیلی خوب از پسش بربیای.

‫و چون فکر می‌کنم من ‫هم می‌تونم کمکت کنم.

‫این کاریه که دوست ‫دارم انجام بدم چون...

‫قبلاً کمکت نکردم...

‫قشنگ میشه اگه بتونم کمکت کنم.

‫اما اگه قبول کنی،

‫خیلی سخت‌گیر میشم.

‫کارگردانیت می‌کنم،

‫و درست مثل بقیه ‫بازیگرا ازت کار می‌کشم.

‫آره، می‌دونم، می‌تونم تصور کنم.

‫غیر از اینم ازت انتظار ندارم.

‫چون می‌دونم که تواناییش رو داری.

‫یه چیزی هست که ‫می‌خواستم ازت بپرسم.

‫اون آدمایی که توی فیلمن، می‌دونن

‫که تو پدر منی؟ چی می‌دونن؟

‫اونا چیزی رو ‫می‌دونن که باید بدونن.

‫این هیچ‌وقت مسئله‌ساز نمیشه.

‫ولی شاید برای من بشه...

‫می‌خوام خیالت رو ‫بابت این راحت کنم...

‫آره، دارم به دخترم ‫کمک می‌کنم، ولی

‫این منافاتی با اون بازیگری که فکر ‫می‌کنم باید نقش رو بازی کنه نداره.

‫تو همون بازیگری هستی ‫که برای این نقش می‌خوام،

‫و تازه، تو دختر منی.

‫مردم هر چی می‌خوان فکر کنن.

‫طبیعیه که بعضیا فکر ‫کنن این پارتی‌بازیه.

‫خب که چی؟

‫به ما چه که مردم چی فکر می‌کنن؟

‫مهم اینه که روی کار تمرکز کنیم،

‫و حواسمون به اون ‫باشه، قدم به قدم پیش میریم،

‫و همه چی درست میشه.

‫واقعاً ممنونم، ولی

‫فقط می‌خوام یه کم ‫در موردش فکر کنم.

‫باید درک کنی که ‫این واسه من عجیبه.

‫خیلی وقته که ندیدمت.

‫و...

‫الان حالم خوبه ولی ‫می‌خوام خوب بهش فکر کنم.

‫واقعاً ممنونم ولی می‌خوام ‫در موردش فکر کنم.

‫غذاتو تموم کردی؟

‫اگه تنده، نخورش.

‫میدونی چی یادم افتاد؟

‫اون ناهار توی فورمنترا.

‫دیدن تو، موقع غذا ‫خوردن، اونو یادم آورد.

‫اونجا بهمون خوش گذشت، نه؟

‫من اصلاً اون برنج رو دوست نداشتم.

‫خوب از آب در نیومد، مگه نه؟

‫نه، فقط دوستش نداشتم.

‫اون موقع اصلاً حال و روز خوبی ‫برای درست کردن برنج نداشتم.

‫ولی با این حال امتحانش کردم.

‫چارو چطوره؟

‫خوبه، حالش خوبه.

‫- آره؟ ‫- آره.

‫خوشحالم.

‫هنوزم میری سینما؟

‫- خواهش می‌کنم بگو که میری. ‫- معلومه که میرم.

‫خیلیا دیگه نمیرن. شرم‌آوره.

‫تو هنوز میری...

‫یه روز می‌تونیم ‫با هم بریم سینما.

‫برای من، سینما رفتن با تو

‫یکی از اون خاطراتی بود،

‫یکی از معدود خاطرات ‫خوبیه که تو زندگیم دارم.

‫چی شده؟

‫هیچی.

‫یه جای کار می‌لنگه.

‫چیزی اذیتت کرده؟

‫خوشحالم که این‌طوری ‫بهش نگاه می‌کنی، واقعاً.

‫تو این‌طوری فکر نمی‌کنی؟

‫فکر کنم خاطرات متفاوتی ‫از اون دوران داریم.

‫ولی این طبیعیه، مشکلی نیست.

‫نمی‌خوای چیزی بخوری؟

‫اشتهام کور شده.

‫ببخشید، ولی اگه ندونیم داریم

‫راجع به چی حرف ‫می‌زنیم، نمی‌تونیم ادامه بدیم.

‫و من از واکنشت تعجب کردم.

‫واقعاً مسخره‌ست،

‫گفتی خاطرات خوبی از ‫سینما رفتن‌مون با هم داری.

‫خب، من ندارم، همین.

‫یادت میاد، مگه نه؟

‫- چی یادم بیاد؟ ‫- وقتی رفتیم «بیل را بکش ۲» رو ببینیم.

‫- «بیل را بکش ۲»؟ ‫- شاید یادت نمیاد.

‫آره.

‫وقتی مست و حسابی نشئه اومدی.

‫ببخشید، نشئه؟

‫آره، آخرش با چند نفر ‫جلوی ما دعوات شد.

‫چی؟

‫باهاشون دعوا کردی و ‫ابروی یکی‌شون رو شکافتی.

‫از سینما بیرون‌مون کردن.

‫یادت میاد؟

‫از سینما راکسی اومدیم ‫بیرون. قرار بود شام بخوریم

‫ولی بهم گفتی باید بری،

‫بهم ۵۰ یورو دادی و ‫سوار تاکسی‌ام کردی.

‫تنهایی پیاده رفتم ‫خونه تا وقت بگذرونم

‫چون می‌خواستم به ‫مادرم بگم با تو شام خوردم.

‫تا اون عصبانی نشه

‫و نگه که حقم بود بخاطر ‫اینکه می‌خواستم ببینمت.

‫واسه همین، برات ماست‌مالیش کردم.

‫تموم شد حرفات؟

‫می‌خوای چی بگم ‫در مورد همه‌ی اینا؟

‫هیچی.

‫داری این همه چرت و ‫پرت درباره من میگی و...

‫من چرت و پرت بهت نگفتم. ‫خودت ازم خواستی که بهت بگم.

‫درسته که رفتیم سینما، درسته ‫که «بیل را بکش ۲» رو دیدیم،

‫درسته که یکی از دوستام ‫به کمکم نیاز داشت،

‫مجبور بودم برم ببینمش،

‫وگرنه ممکن بود ‫یه اتفاق جدی بیفته.

‫مجبور بودم ببینمش.

‫برگشتم، تو سینما بودی.

‫دستت رو گرفتم، سوار تاکسی کردمت،

‫آدرس رو به راننده دادم ‫و مامان تحویلت گرفت.

‫و من نه نشئه بودم، نه ‫مست و نه کسی رو زدم.

‫باشه.

‫و می‌دونی چیه؟ ‫سینما پلافوکس بود.

‫- نه، نه، راکسی بود. ‫- نه.

‫راکسی بود، اونقدر خجالت ‫کشیدم که دیگه هیچ‌وقت برنگشتم.

‫لعنت بهش.

‫اون موقع چند سالت ‫بود؟ سیزده؟ دوازده؟

‫تو اصلاً چی می‌دونی ‫از نشئه بودن تو اون سن؟

‫بعداً فهمیدم.

‫یا شاید هم بعداً این فکر ‫رو انداختن تو سرت.

‫اون بحث رو باز نکن.

‫اون بحث رو باز نکن. دارم ‫بهت میگم اون بحث رو باز نکن.

‫نه.

!لعنت بهش

‫من یکی رو می‌شناسم که ‫عاشق داستان تعریف کردنه.

‫دارم بهت میگم اون ‫بحث رو باز نکن.

‫فقط می‌خوام بدونم ‫این حرفا از کجا میاد...

‫از واقعیت میاد.

‫از اون چیزی که یادمه و از ‫اون چیزی که زندگی کردم.

‫تو اون رو زندگی نکردی.

‫غیرممکنه که اون رو زندگی ‫کرده باشی، این چیزیه که بهت گفتن.

‫بیخیالش شو، لطفاً.

‫اون اتفاق هیچ‌وقت نیفتاد.

‫- اونا این فکر رو انداختن تو سرت. ‫- میرم یه سیگار بکشم، باشه؟

‫ببخشید آقا، وقتی کارتون تموم شد

‫خیلی دوست داریم ‫باهاتون عکس بگیریم.

‫حتماً، ولی بهم نگین ‫آقا، فقط استبان.

‫ممنون.

‫همین‌طوری نگهش ‫میدارم. یکم سردمه.

‫ببخشید.

‫متاسفم، نمی‌خواستم...

‫- می‌خوای گرمش کنم؟ ‫- نه، دیگه نمی‌خوام.

‫ببخشید، نمی‌خواستم در مورد ‫این یا هیچ‌چیز دیگه‌ای حرف بزنم.

‫اشکالی نداره. کاملاً درک می‌کنم.

‫- خوبی؟ ‫- آره، خوبم.

«عزیز»

‫حالم بده، نذاشتم غذا بخوری.

‫نگران نباش، خونه یه چیزی میخورم.

‫وقت می‌کنی تو فرودگاه غذا بخوری؟

‫ببینم چی میشه.

‫- ساندویچ گرفتی؟ ‫- ببینم چی میشه مامان.

‫حداقل وقتی رسیدی یه چیزی بخور.

‫ببینیم هتل‌ت چطوره. ‫امشب که زنگ زدم بهم بگو.

‫ببخشید، منظورم این بود که ‫هر وقت تونستی بهم زنگ بزن.

‫- هر چه پیش آید، خوش آید، آره؟ ‫- حتماً.

‫- مطمئنی با این قضیه مشکلی نداری؟ ‫- آره!

‫فقط یه لغزش بود، یه چیز احمقانه.

‫جدا از اینکه نذاشتی فیلمنامه ‫رو بخونم یا بهت زنگ بزنم.

‫می‌دونستم می‌کِشیش وسط!

‫- دارم قابل پیش‌بینی میشم. ‫- آره، خیلی قابل پیش‌بینی.

‫حواست باشه، اون خروجی اونجاست.

‫فکر نمی‌کنم اون باشه.

‫آره همونه. هیچی نمی‌بینی مامان!

‫اوه، پس همونه!

‫کی می‌خوای عینک بگیری؟

‫وقتی برگشتی، میدم بسازن.

‫باشه، همین‌جاست.

‫مراقب خودت باش، باشه؟

‫آب، لطفاً!

‫یالا دیگه!

‫بجنبین، بجنبین!

‫خب بچه‌ها. دارن میان. ‫حواستون کاملاً جمع باشه.

‫این همون برداشته.

‫سیاهی‌لشکرها لطفاً ‫به دوربین نگاه نکنن.

‫۱۰، ۹، ۸، ۷، ۶...

‫... ۵، ۴، ۳، ۲، ۱.

‫لعنت به این شانس.

‫کاپیتان.

‫- نظرت چیه؟ ‫- فرانسویه.

‫چی شده؟

‫نمی‌دونم، آوردنش اینجا.

‫- هواپیما رو تو لوس لوبوس پیدا کردن. ‫- خاک اسپانیاست.

‫- توی خاک اسپانیا بود. ‫- می‌دونم، قبلاً بهم گفتی.

‫چرا گلوش بریده شده؟

‫همین‌جوری پیداش کردیم.

‫- مجبوریم. ‫- حالا باهاش چیکار کنیم؟

!کلاکت آخر برداشت

‫- متاسفم... ‫- نگران نباش.

‫سکوت کنید لطفاً. هنوز ‫کات ندادیم. کلاکت آخر برداشت.

‫کلاکت‌

‫۱۱. ۳. برداشت اول. کلاکت آخر برداشت.

‫حالا کات دادیم، ممنون.

‫نه، ممنون.

.آره، ممنون

‫ممنون، میگل.

‫همه چی خوبه.

‫یه مسئله فنیه، خیلی ساده‌ست.

‫وقتی سزار برناردو برمی‌گرده

‫اول به مرسدس نگاه می‌کنه.

‫و دو ثانیه بعد، می‌ریم روی تو.

‫دیالوگ رو یکم دیرتر ‫بگو، فقط یه ثانیه.

‫خیلی دیر چرخیدم.

‫نگران نباش، من ‫می‌تونم خودمو تطبیق بدم.

‫- منم می‌تونم یکم بیشتر طولش بدم. ‫- نه واقعاً، من می‌تونم خودمو تطبیق بدم.

‫نه، بحث فوکوسه، باشه؟

‫سزار برناردو ما رو می‌بره پیش سالک، ‫اون اطلاعات رو می‌گیره، برمی‌گرده،

‫ما روی مرسدس هستیم، ‫فوکوس روی اونه، دو ثانیه،

‫بعد می‌ریم روی تو.

‫نه، هر وقت خواستی دیالوگ رو بگو.

‫مالنا، یه لحظه.

‫اون هر وقت که خودش ‫راحت باشه دیالوگ رو می‌گه.

‫ما با اون پیش می‌ریم، حتی ‫اگه اولش از فوکوس خارج باشه،

‫و بعد فوکوس رو روش نگه می‌داریم.

‫هیچی رو به خاطر من عوض ‫نکنید. می‌تونم انجامش بدم.

‫یه چیزی.

‫وقتی رسیدی، حتی ‫اگه تصویر تار بود

‫به زن‌های صحراوی نگاه کن

‫به وقارشون

‫به لباس پوشیدنشون

‫چون برای گابریلا دیدن ‫این چیزا خیلی عجیبه

‫حتی اگه یه جنازه اونجا باشه؟

‫آره، فکر کنم گابریلا زنیه ‫که همه‌چیز رو زیر نظر داره

‫یه جورایی مثل خودت، ‫این‌طور فکر می‌کنم

‫- پابلو. ‫- بله؟

‫نه، اون یکی پابلو.

‫پابلو، اوضاع چطوره؟

‫بد نیست. ولی نیکو یه ‫ساعت دیگه وقت خواسته

‫باشه، ممنون

‫- دوربین خوبه. ‫- خیلی خوبه

‫- امیلیا؟ ‫- چیه؟ آره، دارم میام

‫♪ Gold Lake - Hidden Lovers ♪

‫سلام، چطوری عزیزم؟

‫زنگ نمی‌زنم که مزاحمت نشم

‫ولی...

‫هر وقت خواستی بهم زنگ بزن

‫خیلی دوست دارم باهات حرف بزنم

‫باشه، پس فعلاً. بوس

‫امیدوارم همه‌چیز خوب پیش بره

‫مطمئنم داری عالی کار می‌کنی

‫برو جلو

‫دارم میرم

‫برو جلو

‫الان؟

‫صبر کن، خیلی سنگینه

‫محکم نگه دار

‫و با شماره سه بکش

‫- یک، دو... ‫- نمی‌کشی که

‫این‌طوری؟

‫قوی‌ام یا چی؟

.خوبه، کات

‫... اون قایق‌ها رو ببرین ‫سمت بندر، همین الان

‫پابلو

‫لطفاً طناب‌ها رو سفت‌تر کن

‫مگه قرارمون این نبود؟

‫باورم نمیشه یه مرد تو دهه ‫۱۹۳۰ این‌طوری رفتار کنه

‫قبلاً در موردش حرف ‫زدیم، نمی‌دونم یادت میاد یا نه

‫همه‌چیز یادمه سزار، چه خوب چه بد

‫شاید به اندازه کافی ‫در موردش حرف نزدیم

‫میگل، میشه یه کم آب به من بدی؟

‫- صبر کن امیلیا، می‌خوام اینجا باشی. ‫- فقط یه دقیقه

‫- برام مهمه. ‫- باشه، دارم گوش میدم

‫به حرفم گوش کن

‫دارم گوش میدم

‫- چرا با اشاره بهشون نگم؟ ‫- منظورت چیه؟

‫با اشاره، که هی نخندن

‫من که باورش دارم

‫نمی‌خوام خیلی لوس به نظر بیاد.

‫میشه همون‌طوری که توافق ‫کردیم انجامش بدیم، لطفاً؟

‫فکر نمی‌کنم برناردو ‫انقدر حرف بزنه.

‫تو رو خدا مرد حسابی. ‫نمی‌بینی همه منتظرن؟

‫- بجنب. ‫- خواهش می‌کنم.

‫- خیلی خب. ‫- ممنونم.

‫- خوبی؟ ‫- همه چی ردیفه.

‫بریم. داریم فیلم‌برداری می‌کنیم.

‫خیلی خب، بچه‌ها.

‫داریم یه برداشت دیگه ‫می‌گیریم. لطفاً همه سر جاشون.

‫می‌تونم کمکی بهت بکنم؟

‫دو دقیقه بهم وقت بده، باشه؟

‫چیزی می‌خوای؟

‫نه، ممنون.

‫خب، نظرت چیه؟

‫به دلم نمی‌شینه.

‫فقط قبول کن.

‫خب چی مثلاً؟ دقیقاً از چی خوشت ‫نیومد، مارینا؟ من که نمی‌فهمم.

‫نمی‌دونم. توصیف اون ‫صحنه خیلی قوی بود و...

مطمئن نیستم، دقیقا اون حس‌وحال .توی کار دراومده باشه

‫می‌تونی لطفا دقیق‌تر بگی؟

‫کارش برات چطور پیش میره؟

‫کارش برای تو چطور پیش میره؟

‫ازش راضی هستی؟

‫به نظرم یه چیزی کمه.

‫شاید شور و حرارت،

‫یا مثلاً اعتمادبه‌نفس.

‫نه، فکر نمی‌کنم چیزی کم باشه. به نظرم کارش ‫خوبه. کلاً یه هفته‌ست که داره کار می‌کنه

‫و داره کارایی رو انجام میده که ‫اصلاً راحت نیستن. کارش درست میشه.

‫تازه، الان دیگه واسه این ‫حرفا یه خورده دیر نیست؟

‫چون همین الانشم دو ‫هفته فیلمبرداری کردیم

‫- منم هر وقت بتونم راش‌ها رو می‌بینم. ‫- باشه.

‫کارش درست میشه.

‫بهم اعتماد کن.

‫می‌دونی که من همیشه ‫بهت اعتماد دارم، دوست من.

‫خیلی خب، ممنون.

‫راستی، حال مادرت چطوره؟

‫بیا یه تست صدای سریع ‫بگیریم. میشه یه چیزی بگی، لطفاً؟

‫- من؟ ‫- آره.

‫سلام، چطوری؟ یک، دو، سه...

‫خیلی خب، اوکی شد. ممنون.

‫فقط یه لحظه.

‫استبان،

‫بالاخره در اسپانیا، برگشتی خونه.

‫نمی‌دونم این چیزی بود که حس ‫می‌کردی مجبوری انجامش بدی،

‫یا اینکه خودت می‌خواستی برگردی.

‫چیزی نیست که ‫مجبور باشم انجامش بدم.

‫فقط داستان فیلمی ‫که داریم می‌سازیم

‫توی یه مستعمره اسپانیایی می‌گذره

‫و فیلم مربوط به اسپانیاست،

‫واسه همین منطقی بود که اینجا فیلم‌برداری ‫کنیم و از اینجا تولید مشترک داشته باشیم.

‫خیلی راضی‌ام.

‫ولی یه جورایی متفاوته ‫چون تو مادرید ساکن شدی،

‫پس فکر کنم برگشتی ‫که موندگار بشی.

‫فکر می‌کنی بازخوردها چطور باشه؟

‫فیلم‌هات همیشه اینجا ‫خوب استقبال شدن،

‫منتقدا خیلی نظر مثبتی داشتن،

‫ولی اینم درسته که همیشه به چشم

‫اون بچه تخس و دردسرسازی ‫که رفته بود، دیده می‌شدی.

‫بازخورد هر فیلمی به این بستگی ‫داره که خود فیلم چطور باشه.

‫و الان باید فیلم رو بسازیم، ‫نمی‌تونم چیز بیشتری بگم.

‫ولی وقتی رفتی، کارنامه‌ت...

‫یه جورایی بحث‌برانگیز بود.

‫فکر می‌کنی اون ‫می‌تونه تأثیر بذاره...

‫ما قبلاً به این جواب دادیم.

‫ولی ازم خواستن که...

‫سؤال بعدی، لطفاً.

«بیا تمرکز کنیم روی «بیابان - .خیلی‌خب -

‫امیلیا ورا، دخترت، ‫توی لیست بازیگراست.

‫نمی‌دونستم دختر داری

‫فکر نکنم کسی ‫می‌دونست، یا اینکه بازیگره

‫سوال چیه؟

‫چطور شد که امیلیا به ‫جمع بازیگرا اضافه شد؟

‫ایده تو بود؟

‫فراخوان بازیگری داشتین؟

‫امیلیا با شایستگی‌های ‫خودش به این پروژه ملحق شد

‫ولی ما نمی‌دونستیم اون دختر توئه

‫این دیگه به خودتون مربوطه ‫که چی باید بدونین یا ندونین

‫و ما هم قرار نیست تصمیم ‫بگیریم چی بنویسین یا ننویسین

‫خیلی خب...

‫مصاحبه قراره به اینجا کشیده بشه؟

‫کار کردن با دخترت چطوریه؟

‫داری با کسی حرف ‫می‌زنی که دو تا اسکار داره

‫قراره درباره بیابان حرف بزنیم ‫یا اینجا مجله زرد و خاله زنکیه؟

‫ممنون.

‫اگه مهم نبود، اصرار نمی‌کردم

‫پخش‌کننده مدام زنگ می‌زنه. ‫دیگه نمی‌دونم چی بگم...

‫باید فایل صوتی توضیحات ‫فیلم سیروکو رو برام بفرستی

‫سلام استبان، چطوری؟

‫امم، راستش... قرار بود امروز

‫تم اصلی موسیقی رو برات بفرستم،

‫ولی هنوز دارم روی ساخت ‫و آهنگسازیش کار می‌کنم.

‫و، آره دیگه، راستش یه ‫جورایی گیر کرده بودم.

‫ولی فکر کنم داره یه ‫چیزایی دستگیرم میشه.

‫و اگه همه‌چیز خوب پیش ‫بره، برنامه‌ام اینه که...

‫یه سری ایده‌های اولیه و خام ‫از تم اصلی رو برات بفرستم،

‫مثلاً تا هفته دیگه. شاید اواخر ‫هفته دیگه، مطمئن نیستم. امم...

‫سلام، سلام اولیویر، خوبی؟

‫لطفاً هر وقت آماده شد در اولین ‫فرصت برام بفرستش، باشه؟ ممنون، فعلاً.

‫الو؟

‫الو، فکر کنم می‌تونم ‫ببینمت. ممکنه؟

‫چی؟

‫آره، مستقیم نگاه کن. می‌تونی ‫ببینی دارم دست تکون می‌دم؟

‫اوه، آره، می‌تونم

‫سلام

‫خب، اوضاع چطوره؟

‫ خوبه، خوبه. خیلی ‫خسته‌ام، ولی اوکی‌ام

‫طبیعیه. هفته اول فیلم‌برداریته

.فرداشب با بازیگرها شام می‌خورم

‫دوست داری بیای؟

‫فردا؟

‫آره.

‫خیلی خوش می‌گذره.

‫هفته پیش خیلی بهمون خوش ‫گذشت و به روحیه تیمی کمک می‌کنه.

‫نظرت چیه؟

‫معمولاً آخرش جنازه می‌شم.

‫درسته.

باشه، فردا حرف می‌زنیم .سر صحنه می‌بینمت

‫- خوب بخوابی. ‫- فردا می‌بینمت.

‫آمریکا ازت حمایت می‌کنه، ‫درسته؟ پس قضیه همینه.

‫آره، و فرانسه.

‫فرانسه هم همین‌طور.

‫- به نفع هیچ‌کس نیست. ‫- به نفع هیچ‌کس نیست؟

‫نه بلال، وگرنه صحرا ‫تا الان مستقل شده بود.

‫فکرش رو بکن، فسفات داره، ‫گاز داره، کلی منابع طبیعی...

‫معلومه، همه نظر می‌دن در حالی .‫که تو داری از گرسنگی می‌میری

‫جوابش نمی‌تونه این باشه ‫که همسایه‌هام رو اشغال کنم.

‫که اونا هم به اندازه من گرسنه‌ان.

‫این یه جور عوام‌فریبیه

‫چون ظاهراً اونا گرسنه نبودن.

‫الان اوضاع چطوره، رائول؟

‫بیخیالش.

‫نه، بهم بگو.

‫- مقیاس ترحم. ‫- این دیگه چه کوفتیه؟

‫تو دلت برای مراکشی‌ها میسوزه،

‫ولی برای صحراوی‌های ‫بیچاره بیشتر میسوزه.

‫و نباید اینطور باشه.

‫چون اونا کسایی‌ان که ‫دوباره دست به اسلحه بردن.

‫چون اونا ناامیدن.

‫پس نصف دنیا باید ‫فردا برن به جنگ؟

‫فکر می‌کنی رابطه

‫بین مراکش و صحرا عادلانه‌ست؟

‫فکر می‌کنی صحراوی‌ها با ‫اسپانیایی‌ها وضعیت بهتری داشتن؟

‫نمیدونم، شاید خودشون تنها ‫بودن، وضعیتشون بهتر بود.

‫تنها باشن و آب ‫لوله‌کشی نداشته باشن؟

‫نمیدونم، شاید.

‫ازشون پرسیدی؟

‫باید یه بازیگر صحراوی ‫انتخاب می‌کردی.

‫می‌خواستم، ولی تو از راه رسیدی ‫و یه تست بازیگری عالی دادی،

‫خیلی جذابی و ‫کلاه‌گیس هم بهت میاد.

‫این جذابیت جنسیه.

‫هی، استبان،

‫می‌خواستم یه سوال ازت بپرسم.

‫- شخصیه. ‫- بپرس.

‫چرا صحرا؟

‫منظورم اینه که، ‫فیلم هرچی که باشه،

‫همیشه یه تم شخصی ‫برای کارگردان داره.

‫نمیدونم، گاهی اوقات تم رو ‫بعد از ساختن فیلم پیدا می‌کنی.

‫ولی فکر نمی‌کنم چهار تا ‫اسپانیاییِ درب و داغون

‫توی ناکجاآباد در دوران ‫جمهوری خیلی شخصی باشه.

‫- و یه چوپان صحراوی. ‫- و یه چوپان صحراوی هم همینطور.

‫اگه قرار بود یه فیلم ‫بسازی، تم تو چی بود؟

‫- دقیقاً میدونم چی. ‫- چی؟

‫تم من درباره اهمیت فروتنی بود.

‫فروتنی خودت.

‫- و تو؟ ‫- منم همینطور.

‫درباره فروتنی، البته.

‫و تو؟

‫باید بهش فکر کنم.

‫درباره اینکه چقدر سخته...

‫فقط زندگی کردن.

‫به تو چه؟

‫- نه. ‫- آره.

‫نه، نه.

‫اون دوستشه، ولی قسم ‫می‌خوره که چیزی نمیگه.

‫خیلی وقته باهاش حرف ‫نزدم. میتونی بهشون بگی.

‫فکر کنم از اون چیزی ‫که فکر می‌کنیم بدتره.

‫درسته.

‫شنیدم: یقه‌اش رو گرفتی ‫و خون دماغش کردی.

‫درسته، به همین سادگی.

‫قضیه اینطوری بود؟

‫گرفتیش و بنگ!

‫ماجرا اینطوری بود؟

‫این چیزیه که بهم گفتن.

‫کی اینو بهت گفت؟ منابعت کین؟

‫مگه حقیقت نداره؟

‫حقیقت نداره، اون منو گرفت.

‫اول از همه، اون منو گرفت.

‫و بعدش،

‫هر چی شد، شد.

‫قبلاً گفتمش، لعنتی!

‫به فیلم‌برداری ادامه دادین؟

‫معلومه، هنوز چهار ‫هفته وقت داشتیم.

‫صورتش کاملاً ورم کرده ‫بود، شبیه مرد فیل‌نما شده بود.

‫ساعت‌ها گریم، ما ‫با هم حرف نمی‌زدیم.

‫لورت، دستیار کارگردان،

‫خیلی کمکمون کرد چون ‫ما با هم حرف نمی‌زدیم.

‫اون رابطمون بود، من بهش می‌گفتم:

‫به بازیگر بگو لطفاً دیالوگش ‫رو بگه و از کادر خارج بشه.

‫و اون بهم می‌گفت:

‫نه، بازیگر میگه دیالوگ رو ‫نمیگه و از کادر هم خارج نمیشه.

‫اوضاع اینطوری ‫بود. جنگِ منیت‌ها بود.

‫- ولی فیلم تموم شد. ‫- قطعاً تموم شد.

‫فیلم لعنتی فوق‌العاده‌ست.

‫و اون یارو هم معرکه‌ست.

‫- مگه نه؟ ‫- آره، آره.

‫این به لطف لورت بود که...

‫بعد از اون دیگه باهام ‫حرف نزد. نمی‌دونم چرا.

‫به خاطر یه چیزی...

‫اون موقع‌ها حالم خوب نبود.

‫ولی کله زدن...

‫بزرگترین بازیگر فرانسه.

‫ولی باید درک کنیم که این مرد

‫خیلی بی‌ادب بود،

‫با همه خیلی بد رفتار می‌کرد، ‫مخصوصاً با دستیارش،

‫دیر سر صحنه می‌اومد، ‫بعضی وقتا مست،

‫و یه روز یقه کتم رو گرفت، ‫شروع کرد سرم داد زدن،

‫صورتم رو پر از آب دهن ‫کرد، و مجبور شدم هلش بدم.

‫حرفم رو باور نمی‌کنی؟

‫آره، معلومه که باور می‌کنم.

‫حیف شد امیلیا نیومد، تا چند تا ‫داستان دیگه برامون تعریف کنه.

‫چه خبر ازش؟

‫- تمرکزش رو گذاشته رو فیلم‌برداری. ‫- عالیه، نه؟

‫- سخت‌کوشه، بازیگر خوبیه. ‫- آره، خیلی خوبه.

‫- ورا... نام خانوادگیشه؟ ‫- نام خانوادگی مادرشه.

‫قهوه می‌خوای؟ ببخشید!

‫سلام، من استبان مارتینز ‫هستم، نویسنده و کارگردان فیلم،

‫و چون به‌زودی ۳۰ سال ‫از اکران اولین فیلمم میگذره

...ازم خواستن که برای نسخه‌ی بلوری

.گفتار تفسیری ضبط کنم

‫راستش فیلم خیلی موفق نبود،

‫واسه همین خیلی خوشحالم .‫که داره دوباره دیده میشه

‫پس من اینجام، ‫رو در رو با این تصاویر

‫و قراره توی این ‫سفر همراهتون باشم.

‫سعی میکنم خاطراتم رو مرور کنم.

‫و تا جای ممکن از ‫نوستالژی دوری کنم.

‫میشه دو تا بطری آب ‫گازدار داشته باشم، لطفاً؟

‫ببینم چیزی باقی مونده یا نه

‫- ... و اسمش بود: گوستاوو. ‫- نه!

‫طفلی

‫من و گوستاوو همدیگرو می‌دیدیم.

‫و بعد از یه ماه متوجه شدم .‫که پولام داره غیب میشه

‫واسه همین یه روز تصمیم گرفتم ‫امتحانش کنم و ۵۰ یورو گذاشتم توی راهرو.

‫صبح روز بعد که بیدار شدیم

‫۵۰ یورو اونجا نبود. ‫گفتم، کار گوستاووئه.

‫دوستام گفتن باید باهاش ‫حرف بزنی، این موضوع جدیه

‫نگران بودم که نکنه ‫به چیزی متهمش کنم

‫که شاید حقیقت نداشته ‫باشه. واسه همین بهش گفتم

‫گوستاوو، ببخشید، به دل نگیر

‫ولی پولام هی غیب میشه.

‫گوستاوو گفت

‫اوه، واقعاً متاسفم

‫این اتفاق واسه تمام دخترایی ‫که باهاشون بودم افتاده

‫همیشه همین‌طوریه

‫من خوابگردم.

‫گفتم، خوابگرد و دزد، مادرجنده.

‫واسه همین تصمیم گرفتم ‫براش پول مونوپولی بذارم.

‫اون شب خواب ‫بودم که شنیدم... بنگ!

‫ترسوندمت

‫واقعاً نگران بودم

‫فکر کردم کسی زده به خونه‌م

‫لختِ مادرزاد بلند ‫شدم، ولی برام مهم نبود

‫شروع کردم به دویدن توی خونه

‫و دیدم گوستاوو داره ‫به در و دیوار میکوبه

‫گفتم، گوستاوو، چه خبره؟

‫بیدارش کردی؟

‫نه. بعد گفتم، گوستاوو، گوستاوو

‫و بعد اون یارو

‫گفتم، گوستاوو، ‫بیا برگردیم بخوابیم

‫بعد شروع کردم به ‫هدایت کردنش سمت تخت

‫و اون میگه، داریم کجا میریم؟

‫منم گفتم، اگه آروم ‫نگیری، از اینجا میریم

‫برگشتیم توی تخت و خوابیدیم

‫صبح روز بعد گفتم، ‫اون ماجرا چی بود؟

‫و گفت وقتی خوابگردی می‌کنم

‫هیچی یادم نمیاد

‫ولی اگه برام پول مونوپولی گذاشتی

‫حتماً فهمیدم که تقلبیه

‫سلام مامان، چطوری؟

‫خوبم. منو ببخش، متاسفم

‫می‌دونم خیلی طول ‫کشید تا جواب بدم

‫داشتم رو فیلمبرداری ‫تمرکز می‌کردم

‫و گوشیم رو بیخیال شده بودم

‫خوشحالم

خوشحالم که دارم توی .فیلمی که دوست دارم کار میکنم

‫واقعاً برام خوبه

‫که دارم کار می‌کنم ‫و فقط همین‌جا هستم.

‫همه چی با استبان خوبه.

‫نگران نباش، ما خوبیم.

‫عجیبه، خیلی متفاوت .‫به نظر میاد، ولی باهم خوبیم

‫اون کار خودشو ‫می‌کنه و منم کار خودمو.

‫ولی جالبه که می‌بینم ‫داره کار می‌کنه.

‫و مهم‌تر از همه، می‌بینم ‫چطور با بقیه تعامل می‌کنه.

‫یه کم عجیبه، ولی حالم خوبه.

‫مامان میگه واسه شام بیای.

‫آره، الان میام.

‫- خوبه، کات. ‫- کات کردیم.

‫مالنا، برداشت یه کم تار شده...

‫یه کم زودتر بلند شو.

‫- فقط یه کم، باشه؟ ‫- باشه.

‫بریم.

‫رائول، میشه یه لحظه ‫کنار پنجره ببینمت؟

‫داریم فوکوس رو تنظیم می‌کنیم.

‫و وقتی تموم شد ‫آماده فیلمبرداری میشیم.

‫- عالیه، ممنون. ‫- ممنون مالنا.

‫بزن بریم...

‫سلام، میشه همین‌جا بایستم؟

‫آره، حتماً.

‫سکوت، لطفاً.

‫می‌خوایم فیلم بگیریم.

‫- هی. ‫- سلام

‫دوربین.

‫ضبط صدا.

‫ساعت ناهار همونه؟

‫۷۱. ۱. برداشت سوم

‫کلاکت

‫قاب؟

‫آره، ساعت ۲ یا ۲:۱۵

‫حرکت!

‫مامان میگه واسه شام بیای

‫آره، الان میام

.خوبه، کات

‫رائول...

‫وقتی به دخترت نگاه ‫میکنی میخوام حس کنی که...

‫واقعاً باید از اینجا ‫بری بیرون، فرار کنی.

‫انگار نفست بالا نمیاد.

‫یه لحظه بهم وقت بده.

‫- هی. ‫- بله؟

‫چی شده؟

‫چطوری؟

‫خوب غذا می‌خوری؟ ‫خوب استراحت می‌کنی؟

‫برگشتیم!

‫آره.

‫- اینجام چیزیه؟ ‫- نه، هیچی.

‫این آخر هفته،

‫چیکار می‌کنی؟

‫نمی‌دونم.

.یکی از عوامل برای ناهار دورهمی گرفته

‫ولی نمی‌دونم چیکار کنم.

‫خانوادم دارن میان.

‫و خیلی دوست دارم که ‫همه‌مون با هم آشنا بشیم،

‫یه چیز ساده، یه ‫قهوه با هم بخوریم.

‫آلیس خیلی دوست داره ‫ببینتت. منم واقعاً دوست دارم.

‫میشه بعداً بهت خبر بدم؟

‫آره، حتماً.

‫اون کاری که با «میشه بعداً ‫بهت خبر بدم؟» کردی چی بود؟

‫- آره، اون... ‫- این؟

‫- آره، آره. ‫- چشه مگه؟

‫می‌خوام تو فیلم هم ‫همین‌جوری رفتار کنی.

‫صحبت کردیم که چطور تو فیلم‌های ‫تاریخی همه‌چی معمولاً خیلی خشکه.

‫آدما خیلی سفت و چوبی‌ان...

‫- آره، درسته. ‫- یه جورایی مثل...

‫«قربان! شهردار رسید!»

‫دارم چیکار می‌کنم؟ ‫این خیلی مسخره‌ست.

‫اون کارا رو می‌کنن، ‫سینه‌شون رو میدن جلو

‫و همه‌چی خیلی ‫مصنوعی به نظر میاد.

‫«شهردار رسید!»

‫این همون چیزیه که ‫نمی‌خوام انجام بدی.

‫باشه، گرفتم.

‫و حرکاتی مثل اون خیلی ‫ارگانیک‌تر و طبیعی‌تر به نظر میاد.

‫باشه، عالیه.

‫اون حرکت «قربان» رو انجام نده.

‫عالی شد.

‫هر وقت تونستی در ‫مورد آخر هفته بهم خبر بده.

‫ممنون.

‫- همه‌چی خوبه؟ ‫- آره، ممنون.

‫♪ Policía Motorizado ‫- La noche eterna ♪

‫♪ امروز... ♪

‫لطفاً صداش رو زیاد کن.

‫♪ ...دارم میرم دنبالش بگردم. ♪

‫♪ ...هر چیزی که می‌خوام... ♪

‫♪ ...می‌خوام خراب کنم... ♪

‫چه آهنگ خفنیه.

‫♪ ...خونه‌م رو و از ♪ ‫♪ اول شروع کنم... ♪

‫♪ ... همه همین الانم قایم شدن... ♪

‫♪ ... زیر شب ابدی... ♪

‫♪ ... حالا می‌دونم ♪ ‫♪ که کیهان مراقب... ♪

‫♪ ... همه به یک شکل هست... ♪

‫♪ امشب یه چیزی بهم بده... ♪

‫♪ ... امشب خاصه. ♪

‫♪ ... دارم دور ♪ ‫♪ خونه‌ت قدم می‌زنم... ♪

‫♪ ... توی تاریکی... ♪

‫استبان مارتینز درباره ‫«بیابان» صحبت می‌کند:

‫«دخترم امیلیا با تکیه بر شایستگی‌های ‫خودش در این فیلم حضور دارد»

‫کاری که داره می‌کنه یه...

‫نمی‌دونم چطوری بگم.

‫داره با کیرش حسابی جولون میده.

‫صدامون رو می‌شنوی؟

‫مهم نیست.

‫همه چی خوبه، امیلیا.

‫- اگه بخوای می‌تونی به ما ملحق بشی. ‫- یه دقیقه دیگه اونجاییم.

‫تو چی؟ کی فهمیدی؟

‫لحظه دقیقش یادم نیست.

‫شاید وقتی دیدی اسکار برد؟

‫اون قطعاً بی‌تأثیر نبود، ‫ولی اون موقع نبود.

‫- بازیگری رو دوست داری؟ ‫- آره.

‫- چرا؟ ‫- نمی‌دونم.

‫اصلاً به نظر نمیاد ‫خیلی ازش لذت ببری.

نمی‌برم؟

‫نمی‌دونم.

‫نه.

‫- اون موضوع اذیتت کرد؟ ‫- اصلاً.

‫نه، من اون رو نمی‌پرستم،

‫فقط فکر می‌کنم بهترین ‫کارگردان زنده‌ی حال حاضره.

‫یه شاهکار داره، «سیروکو».

‫پنج فیلم اولش، چون ‫«مستأجر» عالیه.

‫بهترین فیلمش «سیروکو»ئه.

‫اون روز بهم گفتی که ندیدیش.

‫به نظر من، «سیروکو» ‫بهترین نیست، متأسفم.

‫ولی نمی‌تونی بگی خاص نیست، ‫به خاطر سبک فیلم‌برداریش،

‫و به خاطر اینکه پدرت و ‫بقیه چطور تجربه‌ش کردن.

‫داشتن یه دورانِ حسابی ‫پرشور رو می‌گذروندن.

‫گفتی «یه دوران پرشور»؟

‫یکم بیشتر یا یکم کمتر ‫از تو پرشور بودن؟

‫باشه امیلیا. اونا یکم ‫مغرور شده بودن.

‫مارادونا، تمام عمرش، آدمایی ‫دورش بودن که بهش می‌گفتن خداست.

‫یه جایی دیگه خودت هم باورت میشه.

‫و بقیه کاراش هم بخشیده میشه.

‫مالنا، مارادونا ‫خیلیا رو بدبخت کرد.

‫امیلیا، امیلیا،

‫چیزی که دارم میگم اینه که پدرت،

‫به عنوان یه آدم، ‫در طول این سال‌ها،

‫و به عنوان یه فیلم‌ساز ‫هم، کم‌کم آروم‌تر شده.

‫راست میگی.

‫یه ذره از شهرتش ترسیده ‫بودم... ولی خب، همه‌چی خوبه.

‫- دیگه چی می‌خوای؟ ‫- پدرت یه اسطوره‌ست.

‫ولی همه‌مون می‌دونیم که قبلاً ‫مواد می‌زد و دعوا راه می‌انداخت.

‫سر یه فیلم، با مدیر ‫فیلم‌برداریش دعواش شد.

‫- از کجا می‌دونی؟ ‫- تو اینترنت هست.

‫بی‌خیال بابا!

‫همه می‌دونن، فقط ‫از اینترنت نیست.

‫از ته دل میگم، ‫پدرت یه اسطوره‌ست.

‫اون سکانس «سیروکو» که ‫سه تایی با هم می‌رقصن، محشره.

‫اون بازیگره چی؟ عاشقش شدم.

‫اون دختره و بقیه هم،

‫بازیگر حرفه‌ای نبودن.

‫میرم بیرون یه سیگار بکشم.

‫هوا سرده، نه؟

‫همه‌چی روبه‌راهه؟

‫آره.

.این باد رو دوست دارم

‫اون بازیگر «سیروکو» که در ‫موردش حرف می‌زدین رو می‌شناسی؟

‫آره.

‫- اون مادر منه. ‫- آره، حتماً.

‫به خدا راست میگم.

‫جدی؟

‫ببین.

‫ببین.

‫این ما سه تاییم. اون منم.

‫پس اون بازیگره؟

‫دیگه نه.

‫وقتی با من تنها شد گذاشتش کنار،

‫بعدش رفت امتحان ‫استخدامی دولتی داد.

‫مادرم فوق‌العاده‌ست.

‫این مال زمان ‫فیلم‌برداری «سیروکو»ئه.

‫چه باحال.

‫خوندم که گفته بود مهم‌ترین ‫فیلم‌برداری زندگیش بوده.

‫منطقیه.

‫شاید برای اون بوده. ‫مادرم خیلی اذیت شد،

‫و اون هم همه رو دیوونه کرده بود.

‫کمی بعدش از هم جدا ‫شدن و اون غیبش زد.

‫منظورت چیه؟

‫ناپدید شد، دیگه هیچ‌وقت ندیدمش.

‫راستش، اولین بار که ‫رسماً دیدمش نُه سالم بود.

‫و فکر کنم این اولین باریه که

‫این همه روز پشت ‫سر هم باهاش گذروندم.

‫آخ، نمی‌دونم...

‫پل، چی آوردی؟ ‫وای خدا، این‌همه شکلات!

‫پرتقال رو هم بخور، لطفاً.

‫اون چه عددیه بین ۵ و ‫۱۰؟ عدد موردعلاقه من چیه؟

‫- نمی‌دونم. ‫- نمی‌دونی؟

‫- بین ۵ و ۷ ‫- ۷، خودشه

‫سلام استبان، دارم اتود اولیه‌ی ‫موزیکی که می‌خوایم با ارکستر ضبط کنیم

‫رو برات می‌فرستم. نظرت رو بهم ‫بگو. امیدوارم خوشت بیاد. خداحافظ.

‫- یه لحظه صبر کن عشقم. ‫- میتونم تا اون بشمرم؟

‫میشه یه لیوان شراب ‫قرمز داشته باشم، لطفاً؟

‫یه لحظه صبر کن، عزیز جان.

‫این خیلی بامزه‌ست. ‫و عاشق اون یکی‌ام.

‫- فکر کنم بتونیم همه‌ی... ‫- این ترسناکه.

‫کدومش رو بیشتر دوست داری؟ ‫می‌دونم، ولی اون خیلی بامزه‌ست.

‫اومد. بیا.

‫- سلام. ‫- سلام.

‫چطوری؟

‫امیلیا، آلیس.

‫- از آشنایی‌تون خوش‌وقتم. ‫- منم همین‌طور.

‫من نمیخوام.

‫این آل هست.

‫و پاول.

‫چقدر بلوندین.

‫اصلاً شبیه تو نیستن.

‫من بیشتر شبیه توام.

‫- آره یا نه؟ ‫- آره.

‫بستنی لیمویی دیگه تموم شده.

‫اه، لیموییش مورد علاقه منم بود. ‫نه مرسی، باشه واسه دفعه بعد.

‫نه...

‫- این رو می‌دونستی؟ ‫- چی رو؟

‫لیموییش طعم مورد علاقه‌م بود.

‫خب.

‫خوبه، پاول؟

‫بابات وقتی داره کار ‫می‌کنه، همیشه میگه:

‫پابلو! پابلو!

‫«پاول» همون «پابلوئه»، مگه ‫نه؟ پابلو، باید فیلم‌برداری کنم!

‫- مهم نیست. ‫- چیکار می‌کردی؟

‫داشتم یه نوشیدنی می‌خوردم. چطور؟

‫امیلیا، قدم بزنیم؟

‫آره، حتماً.

‫فیلمبرداری چطور ‫پیش میره، امیلیا؟

‫هر روز بهتر میشه.

‫چه خوب. حتماً خوشحالی.

‫یه جورایی.

چرا؟

‫چیزای مهم‌تر از سینما ‫هم هست، مگه نه؟

‫آره.

‫هست.

‫نمی‌شه وانمود کرد که فیلما ‫همه‌چیز رو حل می‌کنن، مگه نه؟

‫بسیار خب.

‫- خوابیدن؟ ‫- اهوم.

‫- چیزی گفتن؟ ‫- نه. خیلی بچه‌ان.

‫مطمئنم تو هم وقتی جوون ‫بودی یه همچین کارایی می‌کردی.

‫ولی من از بابام متنفر بودم.

‫لعنتی! آلارمم زنگ نزد.

‫نگران نباش، هنوز شروع نکردن.

‫می‌دونم، ولی تا ‫حالا سابقه نداشته.

‫جدی نگران نباش. ‫پابلو، همین الان بیا اینجا.

‫امیلیا تو راهه.

‫- می‌تونی برام یه قهوه بگیری؟ ‫- سیاه با شکر؟

‫آره.

‫امیلیا داره میاد.

‫ببخشید.

‫اشکالی نداره. هنوز دارن ‫صحنه رو آماده می‌کنن.

‫صبح بخیر، خواب موندی! ‫آخر هفته داشتی پارتی می‌کردی؟

‫چی داری میگی؟

‫- داری متن رو مرور می‌کنی؟ ‫- برای سکانس بعدی، نگران نباش.

‫- میز رو همین‌طوری ول کنیم؟ ‫- آره، تمیزش کن.

‫متأسفم، پابلو.

‫نگران نباش. چیزی لازم داری؟

‫میشه به بخش لباس ‫بگی کتم رو بگیرن، لطفاً؟

‫نه، خودم بهشون میدم.

‫- نامتقارن به نظر میاد. ‫- بهتره، لطفاً بذارش اینجا.

‫این‌طوری. خیلی بهتر شد.

‫پابلو، چطوری وارد صحنه بشم؟

‫تو توی آشپزخونه‌ای و ‫میگل بهت علامت میده.

‫عالیه، ممنون.

‫- چه خبر؟ ‫- سلام.

‫دیروز رفتم بازی فوتبال ‫رو ببینم ولی هیچ‌کس نیومد.

‫نه، بهش بگو کجا بود.

‫داشت اون رقص شهرتون رو ‫انجام می‌داد، اسمش چی بود؟

‫- تکسلاپارتا. ‫- نه، اورسکو.

‫سلام، امیلیا.

‫اون ایمیلی که نیکو فرستاده:

‫چند تا شکایت بابت سر و ‫صدا تو بعضی اتاق‌ها داشتیم.

‫لطفاً یادتون باشه که ‫اینجا یه هتل خانوادگیه

‫و باید بعد از ساعت ‫۱۱ شب مراقب باشیم.

‫آخر هفته‌ها دوست دارم ‫ورزش کنم، متن‌ها رو مرور کنم،

‫کتاب بخونم، مثل پدرو ‫که عاشق کتاب خوندنه.

‫منم آروم تو اتاقم می‌مونم.

‫باید خیلی خسته‌کننده باشه ‫که تمام روز مرکز توجه باشی.

‫منظورم اینه که ‫واقعاً خسته‌کننده‌ست.

‫بریم؟

‫آماده فیلم‌برداری!

‫دارم صدامو گرم می‌کنم.

‫♪ Soulnaturals - Give Me the Strength to Be Me ♪

‫اگه خیلی خسته نیستین،

‫می‌خوام راش‌های امروز ‫رو بهتون نشون بدم.

‫لطفاً، این صحنه خیلی ‫حساسه. همگی ساکت باشین.

‫حالا تمرکز کنین.

‫- چطورید؟ ‫- خوب.

‫زیاد تمرین نکردیم، ولی... ‫با متن مشکلی نداری؟

‫- نه. ‫- برات خوبه؟

‫خوبه.

‫خب، شروع کنیم به فیلم‌برداری؟

‫می‌خوام چند تا چیز ‫رو باهاتون امتحان کنم.

‫با یه چیز ساده شروع می‌کنیم.

‫برای سالک، زندگی ‫خودش و خانواده‌ش

‫بستگی به متقاعد ‫کردن این خانواده داره.

‫و برناردو و گابریلا باید بفهمن

‫که داره راست میگه یا دروغ.

‫می‌خوان که حقیقت ‫باشه ولی نمی‌دونن.

‫باشه؟

‫با همین شروع می‌کنیم.

‫صندلی‌تو یکم ببر عقب.

‫- بجنبین دیگه. ‫- بریم.

‫خب، داریم فیلم‌برداری می‌کنیم!

‫فقط اگه لازم باشه ‫اصلاحش می‌کنیم.

‫سکوت.

‫لطفاً سکوت کنین.

‫قهوه یکم داغه، باشه؟

‫لطفاً کادر رو خالی کنین. ‫داریم فیلم‌برداری می‌کنیم.

‫دوربین.

‫گفتم دوربین.

‫۴۱، برداشت اول.

‫کلاکت.

‫قاب؟

‫قاب بسته.

‫و... حرکت.

‫خب، خوشت اومد؟

‫- خیلی خوشم اومد. ‫- عالیه!

‫فکر کنم برداشت قشنگی شد. ‫خیلی توش خوب در اومدی.

‫واقعاً خوب.

‫دیدنش بدون صدا جالبه.

‫کمک می‌کنه ریتم و ‫حرکت دوربین رو ببینی...

‫و همین‌طور کار بازیگرا رو.

‫توی اون برداشت،

‫یه اتفاقی برات می‌افته

‫و من دقیقاً نمی‌دونم چیه،

‫ولی فکر کنم به خاطر اینه ‫که برای تو، برای امیلیا،

‫اتفاقای دیگه‌ای نیفتاده.

‫می‌فهمی چی میگم؟

‫اون لحظه چطور ‫بودی؟ چه حسی داشتی؟

‫آروم بودم، راحت ‫بودم، ریلکس بودم.

‫آروم، راحت، ریلکس.

‫می‌بینی؟

‫همون‌جاست.

‫فکر کنم لیو اولمان بود که گفت ‫هرچی دوربین نزدیک‌تر باشه

‫بیشتر باید ماسکت رو برداری.

‫همه‌مون ماسک داریم، ماسک‌های ‫کاری، احساسی، از هر نوعی.

‫در مورد تو، می‌تونم ‫به اینا فکر کنم:

‫همکار مطیع،

‫بازیگرِ بی‌اعتماد به نفس، مشخصاً،

‫زنِ سرکش،

‫دخترِ عصبانی.

‫و... چیزی که مهمه

‫اینه که هیچ‌کدوم از اینا

‫نباید وجود داشته باشه

‫چون اون‌وقت شخصیت ‫ظاهر میشه، بدون هیچ دخالتی.

‫- می‌فهمی؟ ‫- آره.

‫خودِ آدم جلوی شخصیت رو می‌گیره.

‫می‌فهمم. هرچند مطمئن ‫نیستم بتونم انجامش بدم!

‫این مسئله زمان، تجربه و صبره.

‫بعضی وقتا بهتر از ‫دفعات دیگه پیش میره...

‫ولی چیزی که مهمه

‫اینکه اعتماد به نفس ‫داشته باشی، ریلکس باشی،

‫و بدونی که من اینجام

‫تا تو هر چیزی که نیاز ‫داری کمکت کنم، امیلیا.

‫کمک می‌کنی برم دستشویی؟

‫معلومه!

‫ممنون.

‫می‌خواستم عذرخواهی کنم.

‫اون روز متوجه ‫نشدم که انقدر تابلوئه،

‫و می‌دونم چیزایی ‫گفتم که نباید می‌گفتم.

‫منو ببخش.

‫خب... بهتره راه بیفتم.

‫دیره.

‫گوش کن.

‫نمی‌خوام فضولی کنم،

‫ولی از چیزی که اون ‫روز تو پیاده‌رو دیدم...

‫نگرانم کرد.

‫یاد خودم افتادم،

‫وقتی می‌خوردم تا پدرم ‫رو از خودم دور کنم.

‫بازم میگم، من چیزی ‫از زندگیت نمی‌دونم...

‫نمی‌دونم این کاریه که ‫زیاد انجام میدی یا نه.

‫یادمه تو ناهارمون، یه ‫بطری شراب خوردی.

‫نمی‌دونم این کاریه ‫که مرتب انجام میدی.

‫فقط می‌خوام بهت بگم که ‫مشروب خوردن یه گوهِ تمام‌عیاره.

‫حرفم رو باور کن.

‫به نظر خوش می‌گذره و این حرفا،

‫ولی در نهایت فقط داری ‫به خودت آسیب می‌زنی

‫و زندگی اطرافیانت ‫رو به گند می‌کشی.

‫پیشنهاد می‌کنم دیگه مشروب نخوری.

‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.

‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.

‫از چیزی که همین الان ‫اتفاق افتاد خوشم نیومد.

‫من اومدم اینجا که کار کنم، ‫که توی فیلمت بازیگر باشم،

‫نه اینکه دخترت باشم.

‫نمی‌خوام دیگه راجع به مسائل ‫شخصی باهام حرف بزنی.

‫نمی‌خوام ما رو هم ‫با هم مقایسه کنی،

‫چون شکی نیست که می‌تونم ‫کمتر مشروب بخورم، ولی...

‫من این‌ور و اون‌ور راه نمی‌افتم که بزنم بقیه ‫رو داغون کنم و زندگی‌شون رو به گند بکشم.

‫فردا می‌بینمت.

‫داریم آخرین اصلاحات ‫رو انجام می‌دیم.

‫ماهیگیری اول صبح.

‫ماهی خال‌مخالی برای صبحونه.

‫عالیه!

‫تیغ‌های ماهی ‫خال‌مخالی رو درآوردن

‫- ولی مراقب باش... ‫- بچه‌ها. لطفاً سکوت.

‫بریم بچه‌ها.

‫کارگردان داره میاد.

‫- بگیریم؟ ‫- آره.

‫ممنون.

‫بجنبید دیگه. می‌خوایم ‫فیلمبرداری کنیم.

‫لطفاً غذاها رو سرو کنین.

‫همه سر جای خودشون، لطفاً!

‫سکوت.

‫دوربین.

‫ضبط صدا.

‫- ۶۷. ۲. برداشت اول. ‫- کلاکت!

‫قاب؟

.آماده‌ست

‫و... حرکت!

‫ماهیگیری یکی از ‫جاذبه‌های این منطقه است.

‫درسته. کارلا بعضی وقتا دوست ‫داره با ما بیاد، مگه نه کارلا؟

‫بچه‌های من از صبح زود ‫بیدار شدن متنفرن. غیرممکنه.

‫- نمی‌خوای یه چیزی بگی؟ ‫- کات!

‫یه برداشت دیگه می‌گیریم!

‫پپا، دوربین می‌لرزید. چرا؟

‫آره، دارم روش کار می‌کنم.

‫سزار، تو هیچی نمی‌خوری.

‫داشتم می‌خوردم.

‫دارم نگاهت می‌کنم و ‫می‌بینم چیزی نمی‌خوری.

‫- داشتم می‌خوردم. ‫- نه، نمی‌خوردی.

‫- استبان، داشتم می‌خوردم. ‫- نمی‌خوردی.

‫واقعاً بخور. بجو. باشه؟

‫چشم که داری، میتونی ‫واقعاً همه چی رو ببینی.

‫پس وقتی گفتم حرکت، همه ‫کاری که باید رو انجام می‌دن.

‫یه برداشت دیگه می‌گیریم.

‫استبان.

‫فرانسوی‌ام خوبه؟

‫فرانسوی‌ات خوبه، ولی اگه ‫می‌خوای به اسپانیایی تغییرش بده.

‫نه، فکر نکنم.

‫خب رفقا، بزنین بریم.

‫دوربین!

‫- دوربین! ‫- ضبط شروع شد.

‫لطفاً کادر رو خالی کنین.

‫و... حرکت!

‫لعنتی! کات، کات، کات!

‫دوربین دوباره لرزید، پپا.

‫آره، دارم چکش می‌کنم.

‫جیکوب، دوباره ‫تنظیمش کن. کار نمی‌کنه.

‫- ببخشید. ‫- اونقدری کار رو مخ و سختی نیست.

‫- چی؟ ‫- خودت بگو.

‫- داشتم می‌خوردم. ‫- نه واقعاً.

‫- واقعاً داشتم می‌خوردم، استبان. ‫- می‌خوای رو مانیتور نشونت بدم؟

‫لطفاً بیایین واقعاً ‫بخوریم. بجویین.

‫حال همگی چطوره؟ سلام کارلا.

‫- پابلو، خوبی؟ ‫- آره.

‫- یه کمکی با بچه‌ها به من بده. ‫- باشه.

‫بزن بریم، لطفاً.

‫- بهتره خفه شم، وگرنه... ‫- ارزشش رو نداره.

‫لطفاً آماده شین.

‫ضبط صدا.

‫۶۷. ۲. برداشت سوم.

‫- کلاکت. ‫- قاب؟

‫- قاب بسته. ‫- و... حرکت!

‫ماهیگیری یکی از ‫جاذبه‌های این منطقه است.

‫دقیقاً. کارلا گاهی دوست ‫داره با ما بیاد، مگه نه کارلا؟

‫بچه‌های من از صبح زود ‫بیدار شدن متنفرن. غیرممکنه.

‫- نمی‌تونی یه چیزی بگی؟ ‫- کات.

‫لعنت به این زندگی!

‫جیکوب، من باید دوربین ‫رو هدایت کنم یا چی؟

‫لطفاً این‌قدر زمین رو نشون نده.

‫- سزار. ‫- می‌خوای بگی من نمی‌خوردم؟

‫نه اون‌طوری که واقعاً دلت بخواد.

‫هیچ‌کس نمی‌تونه ساعت ‫نه صبح اینو بخوره.

‫قصد بی‌احترامی ندارم، بچه‌ها.

‫باید بخوری.

‫ساعت نه صبح، ده و یازده.

‫مگه تو بازیگر حرفه‌ای نیستی؟

‫آره، معلومه. بزن بریم.

‫- بذارین یه کم گریم رو ترمیم کنیم... ‫- بدون ترمیم، پابلو.

‫- بدون ترمیم؟ ‫- بدون ترمیم، پابلو. آره.

‫بزن بریم، رفقا.

‫دوربین.

‫کل این بشقاب لعنتی ‫رو فرو می‌کنم تو گلوم.

‫و... حرکت!

‫ماهیگیری یکی از ‫جاذبه‌های این منطقه است.

‫دقیقاً.

‫کارلا گاهی دوست ‫داره با ما بیاد، مگه نه...

‫کات!

‫ببخشید.

‫بچه‌ها...

‫متأسفم، استبان. ‫الان خوبم. آماده‌ام.

‫بریم برای ضبط.

‫بجنبین دیگه، بچه‌ها.

‫زود باشین دیگه، ‫داریم ضبط می‌کنیم!

‫بچه‌ها، حواستون اینجا باشه.

‫بریم برای ضبط.

‫- بچه‌ها، همه چی روبه‌راهه؟ ‫- آره، خوبه.

‫توروخدا کاری نکنین خنده‌م بگیره.

‫صدابرداری شروع شد.

‫- ۶۷، ۲. برداشت پنجم. ‫- مارک شد.

‫قاب خوبه؟

.آره

‫به‌به، ماهی خال‌مخالی.

‫و... حرکت!

‫ماهیگیری یکی از ‫جاذبه‌های این منطقه است.

‫دقیقاً.

‫کارلا...

‫...دوست داره با ما بیاد...

‫بچه‌ها، بس کنین.

‫کات؟

‫اون بوم رو از سر راه بردارین.

‫چرا حرکت رو متوقف کردین؟

‫من نگفتم متوقف ‫کنین. لطفاً ادامه بدین.

‫هنوز داریم ضبط می‌کنیم، ها؟

‫هر وقت شما بخواین،

‫همه خنده‌مون رو نگه‌ می‌داریم و...

‫...صحنه رو ضبط می‌کنیم، ‫فقط هر وقت شما بخواین.

‫نگران همکاراتون اون‌طرف نباشین،

‫که به‌خاطر شما دارن ‫زیر آفتاب کباب میشن.

‫یه گروه کامل داریم ‫منتظر می‌مونن.

‫شما به اصطلاح حرفه‌ای‌ها.

‫هنوز داریم ضبط می‌کنیم، ها؟

‫همین بود؟

‫رائول، کارت تموم شد؟

‫مطمئنی؟

‫حالا.

‫نه؟

‫حالا؟ باشه.

‫قسم می‌خورم نفر بعدی که بخنده رو

‫بکوبم به اون دیوار لعنتی.

‫حالا می‌تونیم کات بدیم.

‫می‌تونستی باهامون درست ‫حرف بزنی، نمی‌تونستی؟

‫بله؟

‫لازم نیست با این‌همه ‫خشونت حرف بزنی.

‫- این به تو ربطی نداره. ‫- اتفاقاً به من ربط داره.

‫بریم برای ضبط، پابلو.

‫خیلی خب، یه برداشت دیگه.

‫باشه بچه‌ها، آماده باشین لطفاً.

‫خوبم، ببخشید.

‫- کارلا، خوبی؟ ‫- آره.

‫- می‌خوای که توقف بدیم؟ ‫- نه.

‫مطمئنی؟

‫خب بچه‌ها، بجنبین، ‫می‌خوایم فیلم‌برداری کنیم.

‫دوربین.

‫۶۷. ۲. برداشت شش.

‫قاب؟

‫و...

‫...حرکت!

‫ماهی‌گیری یکی از ‫جاذبه‌های این منطقه است.

‫دقیقاً. کارلا بعضی وقتا دوست ‫داره با ما بیاد، مگه نه کارلا؟

‫بچه‌های من از صبح زود ‫بیدار شدن متنفرن. غیرممکنه.

‫ببخشید.

‫لعنت به این وضعیت!

‫چطور جرئت کردی ‫برداشت منو کات کنی؟

‫- حق با توئه، متأسفم. ‫- کسی که کات میده منم!

‫داری استرس بهمون میدین!

‫فقط کار لعنتی رو ‫که باید، انجام بدین!

‫شاید بتونم امروز فقط یه ‫برداشت لعنتی بگیرم! فقط یکی!

‫راستی، تو کادری، بیشتر بخور.

‫- اوه، درست نمی‌خورم. ‫- نه، تو فقط یه بار خوردی.

‫خیلی خب.

‫این دیگه چیه؟

‫فکر کردی کدوم گوری ‫هستی؟ حیاط مدرسه؟

‫این یه فیلم‌برداری جدیه، امیلیا.

‫اومدی اینجا که کار کنی.

‫متأسفم.

‫می‌خوای نقشت رو بازی کنی؟

‫آره.

‫- می‌خوای به کارت برسی؟ ‫- آره.

‫می‌خوای مثل یه بازیگر ‫حرفه‌ای رفتار کنی؟

‫- آره. ‫- آره؟ بذار ببینیم راسته یا نه.

‫بریم برای ضبط.

‫- استبان، اون بچه...؟ ‫- بچه رو ببر بیرون.

‫- ببرمش بیرون؟ ‫- از صحنه خارجش کن.

‫- از صحنه خارجش کنم؟ ‫- ببرش بیرون از صحنه، پابلو.

‫- پپا کجاست؟ ‫- بیرون منتظره.

‫لطفاً بگو بیاد تو.

‫پپا، میشه لطفاً بیای تو؟

‫پپا؟

‫نمیاد.

‫میگه همون بیرون می‌مونه.

‫پابلو!

‫داری با من میای؟

‫لطفاً صندلی و بشقاب‌ها رو جمع کن.

‫داریم چیکار می‌کنیم؟

‫همه چیز رو جمع کن، ‫بچه از صحنه رفته.

‫پابلو، چیکار کنیم؟

‫ببخشید...

‫امیلیا، سزار، جاتون رو عوض کنید.

‫تو برو اینجا، بین اون دوتا.

‫پابلو، زود باش!

‫لیوان پسره.

‫جیکوب، بهم بگو این ‫برای دوربین خوبه؟

‫عالیه.

‫خب، زود باشین، داریم ‫فیلمبرداری می‌کنیم!

‫زود باش، بریم.

‫راکل، الان وقتش نیست، لطفاً. ‫داریم یه برداشت دیگه می‌گیریم.

‫زود باش، دوربین.

‫- دوربین؟ ‫- دوربین.

‫در حال ضبط.

‫- ۶۷. ۲. برداشت هفتم. ‫- کلاکت.

‫کادر؟

‫و... حرکت!

‫نمی‌خوای یه چیزی بگی؟

‫کات ندین!

‫- امیلیا... ‫- چیه؟

‫واقعی بخور، لطفاً. می‌خوام ‫ببینم داری واقعاً می‌خوری.

‫سه متر عقب‌تر.

‫جیکوب، لطفاً، سه متر عقب‌تر.

‫رائول، از «کارلا ‫دوست داره با ما باشه»

‫صندلی نه، ممنون.

‫داریم فیلمبرداری می‌کنیم.

‫و... حرکت!

‫لطفاً درست بخور، امیلیا.

‫بخور، بخور.

‫یه کاری کن باور کنم.

‫همین‌طوری.

‫امیلیا، نمی‌خوام دوباره ‫تکرار کنم. واقعاً بخور.

‫- میشه یه دقیقه بهم وقت بدی، لطفاً؟ ‫- بخور! بخور!

‫این‌طوری نه. جوری ‫که انگار دلت می‌خواد.

‫باورم نمیشه.

‫از من چی می‌خوای؟

‫قاشق رو درست بگیر.

‫- این‌طوری؟ ‫- نه!

‫خورشت رو با قاشق بردار.

‫بذارش تو دهنت.

‫بجو. قورت بده.

‫خوبه. ادامه بده. لطفاً ‫صحنه رو ادامه بده.

‫نمی‌تونی چیزی بگی؟

‫الان نه.

‫بوم رو، لعنتی!

‫تمرکز کن! لعنتی!

‫از اول!

‫- حالت خوبه؟ می‌تونی ادامه بدی؟ ‫- آره، آره.

‫- من میگم که آیا می‌تونه ادامه بده یا نه. ‫- می‌تونم ادامه بدم، آره.

‫از اول.

‫- معلومه که می‌تونم ادامه بدم. ‫- از اول.

‫از اول، معلومه.

‫از اول، بدون کات.

‫- بذارین یه خرده اصلاحش کنیم. ‫- اصلاح نه!

‫صورتش برق میزنه.

‫مهم نیست، اینجوری ‫انجامش بده، امیلیا.

‫همینه.

‫بیاین فیلم بگیریم، لطفاً، من باید ‫همین الان این شات رو بگیرم.

‫این رو بگیر.

‫ما هنوز داریم فیلم می‌گیریم.

‫همینه، ممنونم.

‫ادامه بدین.

‫قاشق رو درست بگیر.

‫نه، اینجوری نه. مثل ‫یه زن بالغ بگیرش.

‫نه مثل یه بچه. اینجوری.

‫اون یه خانم جوون از ‫طبقه بالای مادرید هست.

‫اون مثل تو یه دختر ‫از طبقه کارگر نیست.

‫قاشق رو بذار زمین.

‫باشه، دوباره.

‫قاشق رو بردار.

‫بذارش تو دهنت. بجو.

‫بجو. قورت بده.

‫دیالوگ.

‫لطفاً به فیلم‌برداری ادامه بدین.

‫دیالوگ، تیم!

‫نمی‌خوای چیزی بگی؟

‫برناردو، لطفاً.

‫الان نه.

‫پپا اینجاست؟

‫اتاق بغلی.

‫اوه، ببخشید، ممنون.

‫- سلام. ‫- سلام.

‫می‌تونیم یه دقیقه با ‫هم حرف بزنیم، لطفاً؟

‫همه ما نیم ساعت ‫دیگه پایین جمع می‌شیم.

‫می‌دونم. می‌خواستم قبلش ‫تنهایی باهات حرف بزنم.

‫فقط یه دقیقه طول می‌کشه، ‫اگه اشکالی نداره، لطفاً.

‫فقط یه دقیقه.

‫خیلی خب.

‫- بیا تو. ‫- ممنون.

‫- ببندمش؟ ‫- نه، باز بذارش.

‫می‌شه یه لحظه ما رو تنها بذاری؟

‫مطمئنی؟

‫باشه.

‫خب، تصمیمت رو گرفتی ‫یا می‌تونم چیزی بگم؟

‫تصمیمم رو گرفتم.

‫ولی اگه بخوای می‌تونیم حرف بزنیم. اگه ‫برات مهم نیست، من اول شروع می‌کنم.

‫اوه، باشه.

‫متأسفم، واقعاً متأسفم، استبان.

‫تو فرصتی بهم دادی ‫که هر کسی بهم نمی‌داد.

‫خیلی چیزها یاد گرفتم.

‫و می‌دونم که این خیلی بده.

‫ولی برای همین خواستم ‫صبر کنم و هفته رو تموم کنم

‫تا بهت وقت بدم کسی رو پیدا کنی.

‫ما آخر هفته نمی‌تونیم کسی رو ‫پیدا کنیم، و خودت هم می‌دونی.

‫خیلی زود یکی رو پیدا می‌کنی.

‫ببین، واقعاً بابت ‫عذرخواهیت ممنونم.

‫هر دومون داریم از یه جا ‫پُریم و داریم حرف می‌زنیم.

‫اون روز، روز خوبی نبود.

‫- کلاً گند زده شد بهش. ‫- آره.

‫کلاً افتضاح بود.

‫آره، بهترین روزم نبود.

‫اصلاً به چیزی که ‫پیش اومد افتخار نمی‌کنم،

‫راحت اعتراف می‌کنم، ولی ‫این دلیلی نمیشه که بخوای بری.

‫- از هر زاویه‌ای که نگاه کنی. ‫- نمی‌دونم.

‫شاید من به یه مدل دیگه ‫از فیلم‌برداری عادت دارم.

‫چه مدل دیگه‌ای ‫از فیلم‌برداری، پپا؟

‫فیلم‌برداری همینه، همه‌جا ‫همینطوره. مال من و هر کس دیگه‌ای.

‫روزهای آسون هست، روزهای باحال هست، ‫روزهای گند هست، روزهای سخت هست...

‫اون یه روز سخت نبود.

‫چیزی بود که دیگه نمی‌خوام ‫هیچ‌وقت ببینمش، می‌فهمی؟

‫می‌فهمم، و دیگه تکرار نمیشه.

‫- خب... ‫- نه، واقعیه، باورم کن.

‫تقصیر منه، مگه نه؟ ‫دیگه تکرار نمیشه.

‫هر چی تو بگی.

‫یه ساعت پیش بیدار شدم

‫و شنیدم که داری با ‫تیم فیلم‌برداریت میری،

‫سه هفته مونده به ‫پایان فیلم‌برداری.

‫که باعث میشه برام سوال ‫بشه بقیه چی فکر می‌کنن.

‫اونا هم موافقن که وسط ‫فیلم‌برداری ول کنیم بریم؟

‫آره. اگه بمونیم، یعنی داریم ‫این وضعیت رو قبول می‌کنیم.

‫«این وضعیت» چیه؟ منظورت ‫از «این وضعیت» چیه؟

‫تنها چیزی که اینجا ‫می‌بینم کار غیرحرفه‌ایه

‫و بی‌احترامیه،

‫نه فقط به من، بلکه به کل تیم،

‫که تا حالا ندیده بودم.

‫چیزی که نمی‌تونم ‫بهت اجازه بدم، پپا.

‫- که نمی‌تونی بهم اجازه بدی؟ ‫- نه.

‫خیلی خب پس.

‫پایین در موردش ‫حرف می‌زنیم، باشه؟

‫چرا همین‌جا و همین الان ‫در موردش حرف نزنیم؟

‫چون تو اتاق منی

‫و ترجیح میدم جلوی ‫بقیه در موردش بحث کنم.

‫واقعاً خوب در موردش فکر کردی؟

‫چون اصلاً نمی‌تونم درکش کنم.

‫نمی‌تونی تحمل کنی ‫کسی بهت نه بگه.

‫داری منو وسط راه ول می‌کنی.

‫- دارم میگم متأسفم. ‫- خب، دیگه چی؟

‫خب، این برای من آسون نیست.

‫خیلی عجیب می‌شد اگه آسون بود.

‫خب، آسون نیست.

‫و حالا، لطفاً، از ‫اتاق من برو بیرون.

‫حتماً... ولی متوجهی ‫که داری به من نه نمیگی،

‫داری ۷۰ نفر رو ول می‌کنی و میری؟

‫- متوجهم. ‫- متوجهی.

‫باشه.

‫و من عواقبش رو می‌پذیرم.

‫لطفاً از اتاقم برو بیرون.

‫برو بیرون.

‫خب؟

‫تا آوریل فیلمبرداری دارن.

‫لعنتی.

‫- ولی اسمِ جالبی پیشنهاد داد. ‫- کی؟

‫ناکای.

‫ناکای، آره.

‫آره، لطفاً. آره، ‫ازش خوشم میاد، آره.

‫آره، مطمئنم همین‌طوره.

‫ناکای همون ایجنتی رو ‫تو اروپا داره که پپا داره.

‫- و؟ ‫- نمیاد.

‫چرا نباید بیاد، نیکو؟

‫شک دارم بخواد بیاد.

‫چرا؟ بهش زنگ زدی؟

‫کمکی نمی‌کنی. ببخشید.

‫بیا مستقیم از خودش ‫بپرسیم. شمارش رو داری؟

‫- نه. ‫- باشه.

‫- چطور می‌تونیم گیرش بیاریم؟ ‫- من دارمش.

‫لطفاً بده به مارینا.

‫مارینا، لطفاً بهش زنگ بزن.

‫بهش بگو هرچه زودتر بیاد.

‫ببخشید، بهش بگو هر وقت تونست ‫در اولین فرصت بیاد. لطفاً، باشه؟

‫- باشه. ‫- لطفاً، باشه؟ آره.

‫داریش؟

‫آره. ممنون.

‫داریش؟ باشه. بهت خبر میدم

‫باشه. ممنون.

‫مسئله فقط اینه که دوره ‫و زمونه عوض شده.

‫اوه آره؛ آره.

‫همه‌چیز درست میشه.

‫آره.

‫هیچ‌وقت بهم نگفتی چی شد.

‫من، من... تلفنی با هم ‫حرف زدیم، مگه نه؟

‫نه، تو تعریف کردی توی اون صحنه چی ‫شد، ولی نگفتی بین خودتون دوتا چی گذشت.

‫آها. خب...

‫من فقط چیزایی رو ‫می‌دونم که بهم گفتن.

‫خب، چی بهت گفتن؟

‫اینکه همه‌تون خیلی عصبی بودین و ‫اونم یه جورایی معرکه راه انداخته.

‫خب، من اونجا نبودم، ‫واسه همین دارم می‌پرسم.

‫آه، آره، آره. می‌دونم. معلومه که نبودی. ‫ولی قضایا پیچیده‌تر از این حرفاست، مارینا.

‫چرا داری اینطوری رفتار می‌کنی؟

‫من هیچ جوری رفتار نمی‌کنم. ‫دارم نظرم رو بهت میگم.

‫هیچ‌طوریم نیست. فقط دارم ‫نظرم رو میگم؛ چیزی رو که

‫فکر می‌کنم بهت میگم. قضایا ‫پیچیده‌تر از ایناست، همین.

‫خب اونوقت چه چیزایی پیچیده‌تره؟

‫شوخی می‌کنی؟

‫زندگی.

‫زندگی پیچیده‌ست، رابطه‌ها ‫هم پیچیده‌ست. بی‌خیال بابا

‫و تو هم نمی‌خوای با ‫من در میونش بذاری.

‫نه، نه. مگه دیگه چی رو ‫باید باهات در میون بذارم؟

‫بیشتر از اینکه اون دخترمه ‫و خیلی وقته ندیدمش و

‫می‌خوام بهش کمک کنم؟ ‫دیگه... دیگه چی می‌خوای ازم...

‫نمی‌دونم. اینکه خودت ‫چه حسی داری؟

‫چه حسی بهت میده.

‫اگه اشکالی نداره، می‌خوام این ‫یکی رو پیش خودم نگه دارم، باشه؟

‫باشه. فکر می‌کردم مسائل ‫شخصی تو به منم ربط داره.

‫حداقل تا سال‌ها که این‌طور ‫بود. قاعدتاً باید یادت باشه

‫آره، ولی گاهی خوبه که شکلِ روابط ‫عوض بشه، نه؟ نظرت غیر از اینه؟

‫دقیقاً.

‫- من دیگه سنم از یه سری چیزا گذشته. ‫- آه، منم همین‌طور.

‫- به سمت فرودگاه؟ ‫- آره.

‫- جایی برسونمت؟ ‫- نه، من می‌مونم.

‫با ناکای که حرف ‫زدم بهت خبر میدم.

‫باشه، ممنون.

‫پرواز خوبی داشته ‫باشی. مرسی، مارینا

.سلام - .صبح بخیر -

‫- سلام. ‫- چطوری؟

‫هنوز خیلی‌ها گم و گورن، درسته؟

‫فکر نمی‌کنم.

‫حدس می‌زنم دیگه کسی نمیاد.

‫خب، به هر حال، صبح بخیر.

‫همونطور که می‌بینین، در نهایت مجبور ‫شدیم فقط دو روز کار رو متوقف کنیم،

‫به لطف این زوج ‫فوق‌العاده، نیکو و آندریا،

‫و مارینا سلیر عالی، ‫که سنگ تموم گذاشتن.

‫ممنونم.

‫خب، ما دوباره برگشتیم سر ‫کار، قراره دوباره فیلمبرداری کنیم،

‫و این کار رو با یه غول ‫انجام میدیم، با جیمز ناکای.

‫تصور می‌کنم این ‫رو دیگه می‌دونین.

‫اون یه مدیر ‫فیلمبرداری شگفت‌انگیزه،

‫یه نابغه.

‫و علاوه بر اون، ‫یه حرفه‌ای تمام‌عیار.

‫پس کار کردن باهاش ‫لذت‌بخش و آسون خواهد بود.

‫سلام.

‫بیا تو.

‫می‌تونی همین جلو بشینی.

‫داشتم می‌گفتم ‫که... اشکالی نداره.

‫داشتم می‌گفتم که ‫ناکای آدم فوق‌العاده‌ایه،

‫صد در صد پشت فیلمه،

‫و قراره کلی ایده‌های ‫فوق‌العاده با خودش بیاره.

‫ولی چیزی که برای ‫من تو این جلسه مهم بود

‫این بود که

‫به شکل شخصی‌تری ازتون تشکر کنم

‫بابت تلاش‌هاتون

‫و مهم‌تر از همه، بابت ‫تعهدتون به این فیلم.

‫شماها حسابی امتحان ‫شدید، اصلاً آسون نبوده،

‫پس خیلی از همه‌تون ممنونم.

‫و... چیز دیگه‌ای هست؟

‫ساعت هفت عصر آبجو داریم.

‫ساعت هفت عصر آبجو. دقیقاً.

‫برای ناکای و تیمش آبجو ‫و تنقلات هماهنگ کردیم.

‫ازتون می‌خوام حتماً ‫بیاین و یه سلامی بکنین

‫تا فردا بتونیم ‫فیلم‌برداری رو شروع کنیم

‫و همه همدیگه رو ‫شناخته باشن، باشه؟

‫سوالی هست؟

‫چیزی هست که ‫بخواین بگین یا بپرسین؟

‫خب، ممنون بابت وقتی که گذاشتین.

‫بعداً می‌بینمتون.

‫با کاپیتانت حرف بزن.

‫فرانسوی‌ها مثل تو رحم ندارن.

‫با کاپیتانت حرف بزن.

‫فرانسوی‌ها مثل تو رحم ندارن.

‫با کاپیتانت حرف بزن.

‫فرانسوی‌ها مثل تو رحم ندارن.

‫با کاپیتانت حرف بزن.

‫فرانسوی‌ها مثل تو رحم ندارن.

‫از اون حرکتت خوشم اومد.

‫اون حرکت تو فیلم ‫خیلی طبیعی به نظر میاد.

‫یه چیز روزمره‌ست،

‫باعث میشه بازیگرا ‫کمتر خشک به نظر بیان.

‫دارم چیکار می‌کنم؟

‫خیلی مسخره‌ام.

‫واسه همینه که فیلم می‌سازم.

‫اون حرکتی که ‫همین الان انجام دادی.

‫دوباره انجامش بده.

‫بذار ببینم.

‫بذار اون حرکت رو ببینم.

‫از اون حرکت خوشم اومد.

‫دوباره انجامش بده. دوباره.

‫ازش خوشم میاد چون تو فیلم

‫بازیگرا باید ارگانیک باشن.

‫اون حرکات کوچیک ‫باعث میشه کمتر خشک

‫و کمتر مصنوعی به نظر برسن.

‫دارم یه پروژه جدید ‫باهاش شروع می‌کنم.

‫هنوز نخوندمش ولی ‫درباره یه آدم‌رباییه.

‫لعنتی، من واسه اون ‫سریال تست داده بودم.

‫جدی؟ قراره ساخته بشه؟

‫هنوز خبری نشده.

‫- لعنتی رائول، امیدوارم قبول بشی. ‫- منم همین‌طور.

‫عالی میشه.

‫- مارتا، تو چی؟ ‫- دارم ازدواج می‌کنم.

‫توی ماه مه!

‫توی دوران پاندمی ازدواج ‫کردم و الان دارم جشن می‌گیرم.

‫یه جشن مجلل؟

‫یه مهمونی توی روستا، ‫مثل جشن‌های محلی.

‫عاشق گروه‌های موسیقی خیابونی‌ام.

‫- منم دعوت کن. ‫- می‌خوای بیای، عزیزم؟

‫صبح بخیر، چطورین؟

‫صبح بخیر.

‫خوب خوابیدی؟

‫آره؟

‫من نه. کلی سر و صدا ‫بود، نمی‌دونم چی بود.

‫یه سری انگلیسی بودن، داشتن ‫کنار استخر دعوا می‌کردن.

‫لعنتی. پس واسه همینه.

‫اوضاع چطور پیش میره؟

‫خیلی خوب.

‫باد داره میاد، هوا قراره ‫ابری و آفتابی باشه.

‫- پس باید صبر کنیم. ‫- دقیقاً، یکم صبر لازمه.

‫- چطوری؟ ‫- خوبم.

‫- آماده‌ای واسه امروز؟ ‫- همه چی ردیفه.

‫- خیلی مهمه. ‫- خیلی.

‫- تسلیم شدنت؟ ‫- دقیقاً همون.

‫چطور می‌بینیش؟

‫عاشق اون سکانسم.

‫- سوالی داری؟ ‫- نه.

‫تیم تولید اونجاست

‫تا هر چی لازم دارید ‫براتون فراهم کنه

‫آب، یا هر چیز دیگه‌ای. باشه؟

‫- آره، ممنون. ‫- نه، من از تو ممنونم، همیشه

‫بابت صبرت.

‫خب، من دیگه برم، اگه ‫چیزی لازم داشتید فقط بگید.

‫ادامه بدیم؟

‫یه چیزی...

‫اون روز سخت بود، می‌دونم. ولی...

‫کاری که کردی...

‫...ولی کاری که ‫کردی فوق‌العاده‌ست.

‫همین‌طوری ادامه بده.

‫اونجا می‌بینمت، فعلاً.

‫این صحنه...

‫این صحنه احتمالاً

‫اون صحنه‌ایه که مردم بیشتر ‫از همه از فیلم یادشون می‌مونه.

‫و حقیقتش اینه که، ‫فیلمبرداریش واقعاً سخت بود.

.صحنه‌ی خیلی مشکلی بود

‫عوامل خیلی اذیت شدن.

‫مخصوصاً بازیگرا.

‫ما دو روز کامل رو ‫توی اون اتاق گذروندیم

‫و همه‌مون آخرش نیمه‌دیوونه شدیم.

‫هنوزم برام عجیبه

‫که چطور این تصاویر ‫برای همیشه ثبت میشن،

‫توی فیلما، ولی مهم‌تر از همه ‫اینکه چطور تجربه‌ها باقی می‌مونن...

‫تجربه‌هایی که موقع ‫فیلمبرداری داشتیم.

‫اینکه اون لحظه چطور ‫رومون اثر گذاشت.

‫اینکه چطور اون موضوع ‫هم تا ابد با آدما می‌مونه.

‫این برداشتِ چنده؟

‫سومی.

‫میشه بیام تو؟

‫آره، حتماً.

‫منظورم اینه که اینجا منتظر ‫بمونم، بیرون که نمیشه موند،

‫ولی نمی‌خوام مزاحمت بشم.

‫- نه، نه. ‫- مطمئنی؟

‫اون اولیه رو پخش کن، لطفاً.

‫- سومی بود، نه؟ ‫- آره.

‫استبان، ببخشید.

‫فکر کنم این وضعیت عوض ‫نمیشه، تازه ممکنه بدتر هم بشه.

‫باید یه کاری کنیم.

‫نیم ساعت صبر می‌کنیم ‫و بعد فیلمبرداری می‌کنیم.

‫با این باد؟

‫بله.

‫می‌تونم دیالوگ‌ها رو حذف کنم

‫و با وجود باد فیلمبرداری کنم.

‫نیم ساعت صبر می‌کنیم ‫ولی بعدش فیلمبرداری می‌کنیم.

‫باشه.

‫- بچه‌ها رو جمع می‌کنم. ‫- ممنون.

‫مشکلی نداری که ‫دیالوگ‌ها رو حذف کنیم؟

‫آره.

‫آره، حتماً. هر چی ‫تو فکر می‌کنی درسته.

‫حالت چطوره؟

‫خوبم.

‫خوشحالم که همه چی رو مرتب کردیم

‫و دوباره داریم ‫فیلمبرداری می‌کنیم.

‫تو چطور؟

‫منم خوبم.

‫تقریباً کارو تموم کردی.

‫دو روز دیگه مونده.

‫بی‌صبرانه منتظر رفتنی، نه؟

‫راستش رو بخوای، آره.

‫خیلی دلم می‌خواد برگردم خونه و

‫مادرم رو هم ببینم.

‫معلومه.

‫- یه تیکه ساندویچ می‌خوری؟ ‫- نه، ممنون.

‫- استبان، ببخشید. ‫- تو می‌خوری؟

‫نه، ممنون، الان برمی‌گردم.

‫باشه.

‫این...

‫خیلی خب.

‫خیلی خوشمزه‌ست. اینم دستمال.

‫ممنون.

‫اون روز سر فیلمبرداری لب ساحل،

‫یه چیزی به سزار برناردو ‫گفتی که تو ذهنم موند.

‫اون چی بود؟

‫گفتی که همه چی تو یادت میمونه.

‫آره.

‫متأسفانه، همینطوره.

‫پس...

‫میدونی اون برام چه معنی‌ای داشت،

‫همه اون...

‫همه اون درد؟

‫چیزایی هست...

‫چیزای زیادی هست که تو نمی‌دونی.

‫یه چیزایی هست که ‫من در مورد تو نمیدونم.

‫چیزایی که ما درباره ‫همدیگه نمی‌دونیم.

‫مثلاً،

‫اون موقعی که

‫بچه بودی،

‫برای من دوران خیلی سختی بود،

‫خیلی سخت، واقعاً گند بود.

‫خیلی سخت.

‫و تو بزرگ شدی، ناچارا، می‌فهمم،

‫فقط به یه طرف گوش ‫دادی و درکش کردی.

‫نه، لطفاً، این کارو نکن.

‫برای اینکه بتونم بهت ‫جواب بدم باید توضیحش بدم.

‫آره...

‫... ولی تو همیشه همون کارو ‫می‌کنی و دیگه برام اهمیتی نداره.

‫جواب من برات اهمیتی نداره؟

‫بابا، برام مهمه.

‫جوابمو بده.

‫بدون روایت یا ‫داستان‌سرایی، فقط...

‫... جوابمو بده، لطفاً.

‫میدونی برام چه معنی‌ای داشته

‫که تو توی زندگیم نبودی؟

‫آره.

‫آره، می‌دونم.

‫از آسیبی که بهت زدم آگاهم.

‫و سنگینی‌ش رو دوشمه.

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ @CinemDreaming

‫راش‌های این چند ‫روز گذشته رو دیدی؟

‫آره. امروز همه‌شون رو دیدم.

‫- خب؟ ‫- خوبه.

‫اصلاً متوجه تفاوتی بین کار ‫اون و کار این یکی نمی‌شم.

‫کارش خیلی خوبه. خیلی خوب.

‫خب، پس راضی هستی؟

‫خیلی کُند کار می‌کنه، ‫ولی آره، راضی‌ام.

‫که البته به نظر من ‫این اصلاً مشکلی نیست.

‫می‌دونی که، امم... ‫امیلیا دیروز رفت.

‫و قبل از اینکه بره، ‫با هم حرف زدیم.

‫خوشحال شدم.

‫مادرت چطوره؟ توی ‫اون خانه سالمندانی

‫که می‌خواستی براش جا پیدا کردی؟

‫آره، همه‌چیز ردیف شد.

‫باشه، خوبه.

‫باید درباره تدوین ‫با هم حرف بزنیم.

‫ببینیمش؟

‫آره.

‫این بهترین برداشت بود، مگه نه؟

‫آره، آره، کاملاً.

‫میشه از اول با موسیقی پخشش کنی؟

‫- باشه. ‫- لطفاً.

‫باشه، بیا ببینیمش.

‫کات!

‫خوب پیش رفت؟

‫آروم باش!

‫کات، کات، کات!

‫مترجم: اشکان هیدی

‫به یادِ رودریگو سوروگوین رویلا