Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Bu dizideki tüm karakterler ve olaylar hayal ürünüdür.
Light Shop
Light Shop
Bu durak Sawol, ikinci bölge.
Gelecek durak Sawol, birinci bölge.
Yolcu iniyor.
HİZMET DIŞI
Yolcu iniyor.
Yolcu iniyor.
Yavaş be.
Bu durak Sawol, ikinci bölge.
Gelecek durak Sawol, birinci bölge.
Yolcu iniyor.
Şey, ben…
Merhaba.
Merak ettim.
Burada ne yapıyorsun?
Bekliyorum.
Bugünkü son otobüstü.
Biliyorum.
Bir yere gidiyor gibisin.
Gecenin bu vakti bu bölgede pek taksi olmaz.
Bu yüzden taksi çağırmalısın bence.
Telefonumu kaybettim.
Öyle mi? O zaman bir saniye.
Benimkini…
Hadi be.
Niye çatlamış bu?
Üzgünüm. Çalışıyor ama.
Telefonunu aramayı deneyeyim. Numaran ne?
Tuhaf bir şeye yeltenmiyorum.
Telefonunu aramak için numarana ihtiyacım var.
Şuna ne dersin?
Kendin ara ve…
Beni tanımadın mı?
Tanışıyor muyuz?
Sanmıştım ki… Haddimi mi aştım?
Her neyse.
Bu durak Sawol, ikinci bölge.
Gelecek durak Sawol, birinci bölge.
Yolcu iniyor.
Tanrım, o…
Hey, sen…
Bu ne ya?
Bu yağmurda bir başına ne işin var burada?
Beni tanıyor musun?
Elbette. Dün ve önceki gün karşılaştık ya.
Sohbet falan ettik.
Neler…
Tanrım! Böyle olmayacak.
Şemsiye sende kalsın.
Şurada oturuyorum. Koşabilirim.
Bunu alabilirsin.
Beni tanıdığını söyledin.
Evet, tanıyorum.
Önceki gün, dün ve bugün karşılaştığımıza göre…
Yarın da buluşalım mı?
Ne?
Birazdan gece yarısı olacak, yani bugün bitecek.
Evet, eminim öyledir.
Çok vaktim yok.
Neden bahsettiğini tam anlamadım.
Çok üşüdüm.
Yakında mı oturuyordun?
Benimle evime mi gelmek istiyorsun?
Evet.
Birlikte.
Dur…
Valizini ver. Ben…
Hayır, gerek yok.
Yine de…
Sana taksi çağırayım mı?
Bana kapıyı açar mısın lütfen?
Kapalı kalsın.
Gel içeri.
EUGENE ÜNİVERSİTESİ HASTANESİ
YASAK BÖLGE YABANCILAR GİREMEZ
Hadi. Git şimdi.
Hemşire Heo, yine mi gözleriniz?
Evet, uçuşan cisimler.
Etrafta uçuştuklarını görüyorum.
Göz doktoruna gitmelisiniz.
Burası hastane. Tabii ki gittim.
Ne dedi?
Nedeni belirsizmiş.
Göz vitaminleri için reçete verdi.
Kulak çınlaması da öyle. Nedenini bilmiyorlar.
Yoğun bakıma katıldığımdan beri tuhaf sesler duyuyorum.
Aynen. Bu yüzden kulaklarımı temizliyorum.
Üçlü vardiyalarımızda hep mesaiye kalıyoruz.
Evet, aşırı çalışıyoruz.
Hemşire Heo, ne yapacağız? Cidden…
Yeni bir şey değil.
15 yıldır yoğun bakımdayım.
15 yıldır mı?
Aman Tanrım. Bu konuda bir şey yapmalıyız.
Daha iyi beslenmeliyiz.
-Aynen. -Evet?
-Hazır erişte mi yesek? -Harika fikir.
Kokar. Gidip soyunma odasında yiyin.
Hadi, bizimle yiyin. Olur mu?
Monitörlere bakmam lazım.
Hayati belirtiler sabit, acilden de telefon yok.
Öyle konuşma. Bir ton hasta gelir.
Gidip yiyebilirsiniz.
Yemeğim bitti.
Düzgün beslenmelisin.
Gece vardiyası zordur. Çeri domates yetmez.
Ne ya? Seviyorum.
Yoğun bakım sorumlusuyum, yerimden kalkamam.
Monitörlere ben bakarım.
Hadi Hemşire Heo, akşam yemeği yemediniz.
-Hadi Hemşire Heo. -Gidelim.
-Tanrı aşkına. -İyi beslenmelisiniz.
Hadi.
-Bir olay olursa bildir. -Tamam.
Çok kalmayız.
Beyefendi, burada ne işiniz var?
Affedersiniz.
Yardımcı olabilir miyim?
Yetkisi olmayanlar buraya giremez.
Yoğun bakımda gece ziyareti yasak.
Gündüz ziyaretleri bile kısıtlı.
Acaba beni duymakta sorun yaşıyor olabilir misiniz?
Morg nerede?
Yatak B1, alarm!
Çekil.
-Başhekime çağrı at. -Tamam.
Değiştir.
Tüp nasıl düştü?
Özür dilerim.
Belki de değiştirirken düzgün sıkıştırmadın.
Bazen olur.
Dikkatli olmalıyız.
Evet efendim.
Hemşire Park, konuşmalıyız.
BÖLÜM 1 YABANCILAR
Çok soğuk be.
Lanet olsun! Ağzına sıçayım!
Hey!
Hey!
Sustur şu lanet köpeği!
Ağızlık tak şu lanet köpeğe!
O orospu çocuğunu etrafta dolanırken görmeyeyim.
Nasıl yardımcı olabilirim?
Belli olmuyor mu?
Bir şeyler aldım. Açıksınız, değil mi?
Evet.
İki LED ampul almak istiyorum.
Gün ışığı beyazı, 20 watt.
Ne kadar çok akkor ampulünüz var.
İnsanlar bunları artık kullanmıyor.
Antika ışıklar uzmanlığınız mı?
Evet.
Öyle denebilir.
-Buyurun. -Teşekkürler.
Buyurun.
İyi günler.
Nasıl yardımcı olabilirim?
Bir şey mi arıyorsunuz?
Merhaba.
Nasıl yardımcı olabilirim?
Floresan lamba alacaktım.
Tabii. Nasıl bir şey olsun?
Şu boyda bir şey.
Beyaz ve parlak olsun lütfen.
Bir dakika lütfen.
Buyurun.
Buyurun.
Burada avizeci olduğunu gündüz fark edemedim.
Gece o kadar parlak ki göze batıyor.
Geceleri hep açık mısınız?
Evet.
Öyle denebilir.
Acele edin. Herkes otursun.
-Hayda! -Özür dilerim.
AKŞAM KENDİ KENDİNE EĞİTİM
Bu gece sorumlu benim. Kimse ders asmaya kalkmasın.
Kendi kendine eğitim değil bu.
Bu zorunlu eğitim.
-Bunu istemiyoruz. -Sessiz olun. Rahat durun.
Yoklama alayım. Ipsae?
-Burada. -Tamam.
-Nuri? -Burada.
Sesiniz çıksın. Haneul?
-Burada. -Tamam.
-Gippeum? -Burada.
-Tamam. Eutteum? -Burada.
Tamam. Gaeul?
Burada.
-Chukbok? -Burada.
-Bobae? -Burada.
-Mirae? -Burada.
-Dodam? -Burada.
-Haetsal? -Burada.
Tamam.
Burası ne böyle?
Nasıl yardımcı olabilirim?
Vay be, amma aydınlık.
Bir şey mi arıyordunuz?
Şey, evim çok soğuk da…
Isıyı ne kadar açarsam açayım yine de nefesimi görüyorum.
Böyle yaşayamam.
Burası avizeci.
Haklısınız.
Vay be, şuna bak.
Hepsi çok ışıltılı ve parlak.
Lütfen dokunmayın.
Böyle mağaza mı işletilir?
Ne olur yani, kırar mıyım?
Doğru ya. Bu civarda havlayan köpeği duymuyor musunuz?
Niye burada bir köpeği soruyorsunuz?
Buralarda köpek gördünüz mü?
Hayır, görmedim.
Yemin ederim buralarda sesi duruverdi.
Lanet köpek. Seni bir yakalayayım, görürsün.
Vay be, çok fena yağıyor.
Biraz ürkütücü.
Hadi oradan.
Salyalarını sil.
Çocuklar.
Şu hikâyeyi duydunuz mu?
Ne hakkında?
Ne o? Anlatacağın bir korkunç hikâye var diye heyecanlandın.
Okulumuzda kimsenin tanımadığı bir öğrenci varmış diye duydum.
Öğrenciler "Kim bu kız, hangi sınıfta?" diyormuş.
Kimse bilmiyormuş.
Kimmiş?
Kimmiş o?
Kimse bilmiyor. Bazı kızlar onu bazen görmüş.
Gerçekten mi?
Yine hayalet hikâyesi mi?
Her sınıfta birkaç boş sandalye var.
Görünüşe göre bir tanesi onun.
Kes şunu.
Çok mantıksız.
Zırva işte.
Kimse onu görmediyse
okulda kimsenin tanımadığı birinin olduğunu kim bilsin?
Elimizde fotoğraf var.
Yıllıklara, grup fotoğraflarına, selfielere bakarsan
hiç tanımadığın insanlar görürsün.
"Bu çocuk benim sınıfımda mıydı?" dersin.
Siktir!
-İşte bunu diyorum. -Hop.
Kes şunu.
Ona gerçekten inanıyor musunuz?
Neyse. Ben acıktım. Dersten sonra bakkala gidelim mi?
Annem için bir şey yapmalıyım.
Nasıl yardımcı olabilirim?
Hiçbir şeye dokunmayın.
-Bir dahakine sen ısmarlamalısın. -Hayır.
Utanmıyor musun?
Hey, ıslanıyorum. Yaklaş.
-Şemsiye küçük. -Hadi ama.
-Biraz yaklaş. -Çok yağıyor. Bırak!
-Seninle paylaşmam! -Delirdin mi ne?
Cidden!
Neden durdun?
Bu sokağın hikâyesini biliyor musunuz?
Bu sokak çok karanlık.
Annemin işi için bu taraftan gitmeliyim.
Geceleri buralarda biri dolanıyormuş
ve şarkı söyleyen birini duyarmışsın.
Kes şunu! Şarkıymış, hadi be. Gidelim lütfen.
Palavra. Adamın tekidir. Yetti hayalet hikâyelerin.
Acayip karanlık ama.
Sorun değil. Sokağın öteki ucu çok aydınlık.
Gördüm. Tamam mı? Geçen hafta da gördüm.
-Nedir o? Şu beyaz şey ne? -Bilmiyorum!
-Orada bir şey yok. Sus be! -Gidelim!
Güle güle.
Merhaba, nasılsın?
Merhaba Hyunju.
-Merhaba. -Karanlıkta koşma. Düşersin.
-Yine annen için mi geldin? -Evet.
Annem yine ampul almamı istedi.
-Tabii, otur da dinlen. -Tamam.
Hangisi olsun?
Sarı, tereyağı aromalı.
Sadece sarılar yenir.
Evet. Annem de çocukken sadece ondan yermiş.
Al.
Ben çocuk değilim bu arada. Neden bana hep şeker açıyorsun?
Benim gözümde hâlâ çocuksun.
Annem de hâlâ çocuk olduğumu söylüyor.
Çocuksun. Hâlâ böyle şeyler takıyorsun.
Çocuk bilgi kolyesi bu, babam ben küçükken almıştı.
Benim için zinciri uzattı.
Baban seni çok seviyor olmalı.
Evet. Çok korumacıdır.
Yurt dışında çalışıyor, onu pek göremiyorum.
Kaybolacağımdan falan değil.
Babamın hediyesi diye takıyorum.
Onu çok mutlu ediyordur.
O hissi bilirim.
Kaç yaşındasın?
Yeterince yaşlıyım.
Niye içeride güneş gözlüğü takıyorsun?
Fazla aydınlık.
Burada çalışırken gözlerim bozuldu.
Doğru. Parlaklığı kısmalısın.
Bence fazla parlak.
Bunu yapamam.
Burası avizeci sonuçta.
Ayrıca fazla kahve içmiyor musun sence?
Geç saate kadar açık olduğumdan.
Kaça kadar açıksın?
Güneş doğana dek.
Geç saatte müşteri oluyor mu?
Elbette. Bir kişi bile olsa beklemeliyim.
Zor olmalı.
Sevindim ama.
Neye?
Buranın aydınlık olmasına. Senin burada olmana.
Sırf senin mağazan sayesinde buradan yürüyebiliyorum.
Bu sokak çok karanlık.
Çok ürkütücü.
Ürkütücü değil. Gördün mü? Hâlâ çocuksun işte.
Ondan değil.
Buralarda hayalet varmış, öyle diyorlar.
Her yerde öyle söylentiler olur.
Ben de gördüm.
Gördün mü?
Çok net göremedim ama…
Gerçekten gördün mü?
Karanlıktı, çok net değildi ama…
Sorun ne?
Annenle mi yaşıyorsun?
Evet, sadece ikimiz.
Ne oldu?
Yok bir şey.
Hyunju.
Evet?
Belki başkalarının göremediği bir şey görmüşsündür.
Ne?
Öyle insanlar var.
Onlardan biri olabilirsin.
Neyi görüyorlar?
Yabancıları.
Yabancıları mı?
Ben de görüyorum.
Uzun süredir buradayım.
Mağazaya kendim bakarken sadece müşterileri görürüm.
O yüzden
müşterileri dikkatlice gözlemlemek bende huy oldu.
AVİZECİ
Gece mağazaya çok çeşitli insanlar uğrar.
Çoğu sıradan insanlardır.
Floresan lamba alacaktım.
Sıradan olmayan insanlar da mı var?
Biraz tuhaf olanlar var.
Diğer insanların arasına karışıyorlar.
Karışıyorlar mı?
Tuhaflıkları ne?
Öğrenmek için yakından bakmalısın.
Ben de bazen şaşırıyorum,
o yüzden dikkatlice bakıyorum.
Burası ne böyle?
Vay be, amma aydınlık.
Onlarda farklı bir şey var.
Fark etmesi çok zor.
Fark etmek için
çok yakından bakmalısın.
Kafa karıştırıcı.
Bu yüzden
bu yabancılara dikkat et.
Biriyle karşılaşırsam ne yapayım?
Onları görmemiş gibi yap.
Ne?
Yabancılarla karşılaşırsan onları göremiyormuşsun gibi davran.
Ya onları gördüysem?
Tuhaf bir şey fark etmemiş gibi yap.
Bunu yapmalısın.
Geç oluyor.
Gitmelisin.
Tamam.
Böyle korkunç bir hikâyeyle seni korkutmamalıydım.
Sorun yok.
Eğlenceliydi.
Bu karanlıkta gidebilecek misin?
Tabii ki.
İşte.
Bekle.
Sana bir hediye.
Bak.
Bu şekilde çevirirsen
ışık…
-Vay be. -Açılır.
Teşekkür ederim.
Karanlıkta kullan.
Kullanırım!
Hoşça kal.
Hoşça kal. Geç oldu. Hemen annene git.
Tamam.
Sana havlu getireyim.
Merhaba.
Anne, ben geldim.
Çocuk oyuncular güvenli koşullarda çekilmiştir.
Hayvanlar güvenli koşullarda çekilmiştir.
Alt yazı çevirmeni: Murat Karahan
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.