Original subtitles

Peking, China. De zomer van het jaar 1900.

De regen is laat. De oogst is mislukt.

Honderd miljoen Chinezen lijden honger...

en een storm van ongenoegen brengt het land in beroering.

In de ommuurde kolonie wonen en werken duizend buitenlanders.

Staatsburgers van een dozijn verre landen.

Wat is dat voor rotlawaai?

Allerlei volken zeggen tegelijk hetzelfde: We willen China.

Een muur en een poort scheiden de buitenlandse wijk...

van de Verboden Stad.

Hier woont de keizerin-weduwe in onschendbare afzondering.

De laatste van de Mantsjoes.

Beschermd door een leger van eunuchen houdt ze hof...

en overlegt met ministers, mandarijnen en generaals.

Laat de executie niet doorgaan. - Ik heb bevel van prins Tuan.

Nu geef ik je een bevel.

De nachtegaal zal herstellen dankzij de kunde van de hofarts.

Gisteren heb ik nog naar z'n gezang geluisterd.

Hoogheid, de executie is gestaakt.

Door wie? - Jung-Lu.

Majesteit...

Ik heb een verzoek, hoogheid. Dood mij in plaats van de kolonel.

Wij hebben u nog nodig.

Ik was het die op de Boksers heb laten schieten.

Ze hebben zendingsposten verbrand en buitenlanders vermoord.

Wij hebben slecht nieuws.

De nachtegaal. Dat was 'n cadeau van jou, weet je nog, Jung-Lu?

Ik was het niet vergeten. Ik leef om u te dienen.

Is vaderlandslievende Boksers aanvallen dan een dienst?

Als ze doorgaan, stuurt het buitenland legers hierheen.

Laat ze maar komen.

Denkt u dat het gepeupel zal slagen waar het leger gefaald heeft?

De goden zijn met de Boksers.

De nachtegaal zwijgt. Ik hoor alleen kraaien krassen.

Majesteit, een hevige wind duurt niet tot na de morgen.

De Boksers zijn gekomen als wind en regen. Zo verdwijnen ze ook weer.

Mogen de Boksers door de wil der goden worden geleid.

Wat de kolonel betreft, majesteit:

Z'n einde zal voor het volk een teken en de vreemden een waarschuwing zijn.

De dood van de kolonel is van geen belang.

Zijn leven heeft m'n prins opgezet tegen m'n generaal.

Dat verstoort de kalmte van de ochtend.

Laat hem daarom sterven.

Maak je je zorgen, Jung-Lu?

Als de Boksers falen, geef ik de buitenlanders Tuans hoofd.

Kijk voor je.

Hallo, daar. Vind je me lief?

Mariniers, kijk voor je.

We zijn bijna in Peking, de hoofdstad van China.

Ze hebben hier een oude en hoge beschaving.

Denk niet dat je beter bent omdat zij geen Engels praten.

Met een paar woorden Chinees kom je een heel eind.

Zeg me na, het woord voor ja spreek je uit 'sji'.

Het woord voor nee is 'poe sji'.

Denk erom, het is hier net als overal. Alles heeft z'n prijs.

Dus betaal en denk niet dat je iets voor niets krijgt.

Afdeling, halt.

Moeten we daar een eind aan maken?

Blijf hier.

Murphy. - Ja‚ majoor.

Ze de Bokserhoofdman dat ik zaken wil doen.

Ik wil die oude man kopen. - Een Brit? U bent Amerikaan.

Twintig dollar.

Ik doe alleen zaken als die oude man nog leeft.

Niks als hij dood is.

Veertig dollar.

Goed.

Hij is dood.

U moet toch betalen, u hebt de plechtigheid verstoord.

Komt niks van in. - Twintig dollar.

Ik wil nog wel zaken doen. Ik koop de dode Bokser.

Veertig dollar.

Twintig.

Heb jij geschoten? - Ja‚ majoor.

Knap werk, sergeant. - Dank u.

Ik hou twintig dollar van je soldij in. Aantreden.

Sergeant, neem ze mee naar de kazerne.

Zeg de barones dat ik wacht. - Ik heb een briefje gestuurd.

Dit is uw hotel, ga het haar persoonlijk vertellen.

Als Russische gezant beveel ik u haar te halen.

Zoals u wilt, maar bedenk dat ze nog steeds een gast is.

Ik kan haar niet bevelen. U wilt vast wel een koel drankje.

Ik trouwens ook. Champagne, excellentie?

Natasha.

Barones Ivanoff. - Ja‚ Sergei.

Niet alleen laat je me wachten, nu negeer je me ook nog.

Je bent zenuwachtig. Een koel drankje lijkt me gepast.

Voor ons allemaal.

Ik zal niet over het collier beginnen. - Dat doe je al.

Als Russisch gezant hier... - Alsjeblieft, Sergei.

Praat gewoon als m'n zwager.

Ik heb meneer Bergmann verteld dat je visum ingetrokken is.

Je mag niet in dit hotel blijven...

of waar ook in Peking of heel China. Formeel besta je niet.

Je maakt me bang.

Waar kun je heen? Naar je Chinese vrienden?

Je moet wel een erge hekel aan me hebben.

Daar vergis je je in, Natasha. Ik heb geen hekel aan je.

Ga alsjeblieft weg.

Je bent niet goed snik. Mijn geweten is zuiver.

Maar jij hebt alles verloren. Je eindigt naakt in de goot.

Niet helemaal naakt. Ik heb het collier nog.

Ze moet hier vandaag nog weg. - Ik zorg ervoor, excellentie.

Goedemiddag, meneer. - Deze keer een kamer met bad.

Hebt u een reservering? - Hé, hallo, Lewis.

U bent laat. - Wanneer bent u gekomen, kolonel?

Vanmorgen. - Jullie zijn laat.

We moesten tien mijl lopen. - Rijdt de trein niet meer?

Er is geen trein meer.

Majoor Lewis. - Bergmann, heb je geen kamer?

Alles is vol, maar als u even wacht...

Mooi. Bedankt Chiang, hier. - Tot uw dienst, majoor.

Dit is m'n halve leven Pas er goed op.

En hier is nog wat van u, majoor.

Geef me uw prullenbak eens even.

Maar dat is van zes maanden.

Maak er een open en je moet hem lezen en misschien beantwoorden.

Lewis. - Dag‚ Carlo.

Je bent laat. - Wat was er?

Ik moest twee doden begraven.

Kom, Andy, we gaan wat drinken. Neem toch ook hier een kamer.

Ik zoek iets in de buurt van m'n dochtertje.

O ja, hoe oud is ze eigenlijk? - Ze zal nu wel 12 jaar zijn.

Moeilijk hoor, geen moeder en bijna geen vader.

Ze zit op 'n Franse zendingspost tussen Chinese wezen.

Je bent beter dan de meeste vaders, je zoekt haar nog op.

Ja, maar zo wil ik een kind toch niet opvoeden.

Maar ja, kan ze mee naar Illinois? Hoe gaat dat met een halfbloed?

Ze zien haar daar als een wangedrocht.

Ze is beter af tussen haar eigen soort.

Zou je echt denken, Matt? - Natuurlijk.

Mag ik uw sleutel?

Ik heb de kamer nodig voor de Amerikaanse officier.

Trouwens, je hebt je eigen leven ook nog.

Neem me niet kwalijk, ik krijg net een uitnodiging.

Gaat u zitten. Roep uw vriend erbij, dan drinken we samen.

Hij praat alleen over z'n zorgen.

Waar zal ik het over hebben? - Dat u blij bent dat ik er ben.

Bent u altijd zo direct? - Als marinier heb ik geen tijd.

Hoeveel tijd trekt u voor mij uit?

Nu.

Hebt u veel succes met deze aanpak?

Niet echt, maar het is de enige die ik ken.

Doordrinken, majoor. Dat strakke uniform houdt alles wel bij elkaar.

Bijdehante vrouwen maken me zenuwachtig.

Ga alsjeblieft niet weg.

Wat mag ik u aanbieden? M'n leven?

M'n kamer. Die hebben ze u zojuist gegeven.

Is dat te veel gevraagd?

M'n leven is niet veel waard...

maar hotelkamers in Peking zijn nu erg in trek.

Biedt u altijd uw leven aan aan vreemden?

Vreemden zijn een soldaats beste vrienden.

Maar ik ben niet in uniform.

Ik vind het prima zoals het nu is.

Majoor Lewis, er is een Britse ordonnans voor u.

De Britse gezant ontbiedt u. De uwe ligt in het ziekenhuis.

Hij neemt voor hem waar.

Goed, ik kom zodra ik me wat heb opgeknapt.

Hier is uw sleutel. Bedankt.

Waar moet uw bagage heen, barones?

Zet het maar terug, Bergmann. - Er is maar één kamer.

Laat de barones dat uitzoeken, ze is een slimme vrouw.

Lach nog maar niet, majoor.

Het is een erg kleine kamer.

Ik heb wel vaker in het nauw gezeten.

Ik ook.

Papa. - Teresa.

O: Papa.

Hoe is het ermee, Britten? - Dag‚ majoor.

Wakker worden, schildwachten. Luister naar een oude soldaat.

Als je een majoor van de Amerikaanse mariniers ziet...

presenteer je het geweer. Vergeet dat nooit.

Als deze weerspiegeling mij moet verbeelden...

dan zal m'n hondje thuis mij wel herkennen.

Binnen.

Sorry Arthur, heb je het druk? - Natuurlijk, altijd.

Drukker dan normaal of gewoon druk? - Allebei.

Wat voor belangrijke vrouwenzaak heb je?

Moet ik inpakken of niet?

Gaan we dit jaar met verlof naar Engeland of niet?

Ik weet het niet. - O nee?

Pak gewoon in, als we niet gaan, hoefje alleen uitte pakken.

Als mannen moesten pakken, zou de wereld er anders uitzien.

Als ik het mocht zeggen, waren jij en ik hier al lang weg.

Jij en ik. Dat is een troost. Dankje wel, schat.

Gaat de vlam hier in de pan slaan? - Niet als het aan mij ligt.

Hoe bedoel je?

Als ik vind dat de grote landen zich hard moeten opstellen...

dan gaan de grootmachten alleen maar vechten om China.

Het is beter de vernedering door de Boksers tijdelijk te aanvaarden.

Als het vuur dan wat getemperd is, kookt de ketel niet over.

En dan? - Ja‚ dan...

zal de regering in Londen kwaad op me zijn...

en worden we afgedankt met een veel te mager pensioentje.

Wat zei Napoleon over China? - Dat vergeet ik nooit.

Laat China slapen, want als het ontwaakt, zal de wereld beven.

Daarmee zei hij ontzettend veel, hè?

Binnen.

Majoor Lewis. - Laat hem even wachten.

Sorry, ik moet nu even m'n officiële gezicht opzetten.

Denk je nog aan onze soiree? - De champagne ligt al koud.

Nog meer wensen? - De eerste wals met jou.

Ik zal het in overweging nemen.

Philip.

Majoor Lewis, Sir Arthur.

Majoor, wilt u blijven staan, zitten of rondlopen?

Ik ga zelf wat ijsberen, maar doe wat u wilt.

Ik heb een heel onaangename taak te vervullen.

Eerst gefeliciteerd met uw initiatief voor pater Beamish.

We waren wat te laat. - Jammer van die dode Chinees.

Een Bokser? - Een Chinese burger, majoor.

U bent hier niet in het wilde westen.

Je kunt geen Chinezen afknallen alsof het indianen zijn.

Een herhaling van zulk onverantwoordelijk gedrag...

kan de rest van de mensheid bijeen wereldbrand betrekken.

Ik begrijp het.

Uw eigen gezant lijdt wellicht aan een diplomatieke kwaal.

Daarom moet ik u zeggen dat uw aanwezigheid hier niet vereist is.

Door wie niet?

Het is de boodschap van uw eigen ambassade. Van mij mag u blijven.

Ja, meneer.

U weet dat hier straks de hel losbreekt.

Als dat gebeurt, dan niet omdat wij het hebben uitgelokt.

We moeten rustig aan doen en er het beste van hopen.

Al kruipen we, dit houden we niet tegen.

Onderweg naar Tientsin naar hier krioelde het van de Boksers.

Blanken, zendelingen en Chinese christenen worden vermoord.

Het Chinese leger doet niks. - Die Boksers roven al jaren.

Bent u niet onnodig verontrust?

Als ik weer schurken een Engelse priester zie vermoorden...

zal ik proberen niet verontrust te zijn.

Ik ben zelf militair geweest, ik weet hoe u zich voelt.

Maar diplomaten moeten het breder zien.

Dat weet ik niet. Ik patrouilleer langs de rijstvelden in de provincie.

Als de Boksers Peking bereiken wilt u vast meer soldaten...

en minder vrouwen en kinderen in de internationale wijk.

Zo, nu hebben we allebei ons zegje gedaan.

Ik zal stilletjes gaan.

Vandaag is onze koningin jarig en er is vanavond feest.

We hopen dat u ook komt. - Graag.

Ik laat Ming niet achter, ik doe hem in mijn koffer.

Gekke Tommy, dan stikt hij. - Wat is dat?

Dan krijgt hij geen adem. - Het is maar vijf weken.

Kom op, we gaan vader opzoeken.

Kunnen we met u praten?

Het is heel belangrijk.

Ik heb nu even geen geheime onderhandelingen. Wat is er?

Ming mag niet mee naar Engeland van moeder.

Ik laat m'n hond niet achter. - Hij is van mij.

Wie geeft hem te eten? - Wie laat hem opzitten?

Goed, we hakken hem in tweeën, ieder de helft.

Wees nou geen koning Salomo. - Het was te proberen.

Zijne excellentie de gezant van Oostenrijk-Hongarije...

en barones Von Riedel.

Welkom op de Britse ambassade, prins Tuan.

Ik ben zeer vereerd.

Zijne keizerlijke hoogheid prins Tuan.

De keizerin laat u groeten. - Welkom, hoogheid.

Groeten en gelukwensen aan uw grote koningin.

Mogen de Chinese en de Britse leeuw eeuwig in vrede leven.

Onze koningin is geroerd door de gulheid van de keizerin.

Keizerlijke hoogheid, excellenties, dames en heren.

De eerste dans is de militaire two-step.

Wat onvoorstelbaar mooi.

Ze horen om mijn hals. - Ja‚ je loopt er naakt bij Sophie.

Zullen we aansluiten? - Nee‚ nog niet.

Ik heb hier zo lang op gewacht.

Ik wil ervan genieten.

Natasha, je verblindt ons met je glans.

Zou je me zonder ze wel zien staan, Sophie?

Ik hoor dat u morgen naar Tientsin gaat.

Dat klopt, excellentie.

Een Russische dame zonder visum wil uit Peking weg.

Iemand die we kennen, Sergei?

Ze zal u graag leren kennen. Haar enige kans Tientsin te bereiken.

Kan zijn. - Als u dit in de wind slaat...

zal de Russische regering dit gesprek onthouden.

Sir Arthur. - Goedenavond, majoor.

Lady Robertson. - Ik wil u persoonlijk danken...

dat u pater Beamish hebt proberen te helpen.

U kent de barones?

Ja, natuurlijk.

Het is lang geleden, nietwaar?

Ik weet dat m'n man u al bedankt heeft.

Ja, ik heb m'n dank tot uitdrukking gebracht.

Mag ik barones Ivanoff en majoor Lewis voorstellen?

U bent zeker de Amerikaan die een akelige ontmoeting had met de Boksers.

Het was akelig voor de Britse zendeling, mijnheer.

De regering betreurt het. Niet alle Boksers zijn schurken.

De meesten zijn onschuldige zwervers.

Ze treden op markten op, zoals zigeuners bij u.

Ik ben zo vrij geweest zo'n troep mee te nemen...

om uw gasten vanavond te amuseren.

Boksers? Hier?

Als u het toestaat. - Natuurlijk, hoogheid.

Hij wil dat u dit zwaard neemt en hem probeert te raken.

Probeer het, majoor. Het schijnt erbij te horen.

Als ik een Bokser dood, schept dat dan geen diplomatiek incident?

Er is geen gevaar.

U bent duidelijk geweest. - Nog niet helemaal.

Zijn geloof was zeker niet sterk genoeg.

Het lijkt erop dat uw mannen de onoverwinnelijke zijn.

Pardon, hoogheid. De majoor begrijpt niet...

dat we hier volgens Chinese regels moeten spelen.

Pardon, maar zijne hoogheid was niet op een spelletje uit.

Goedenavond.

Jammer genoeg roept mijn plicht me naar het paleis.

U hoeft me niet te begeleiden.

Dames en heren, de volgende dans is een wals.

Heeft u even, Sir Arthur?

Dit is een uitdaging aan alle landen.

De keizer krijgt persoonlijk een rapport.

M'n regering is niet zo bezorgd over deze Bokserinvasie.

Ik dien morgen m'n beklag in bij de Chinese minister.

En wat doet u, Sir Arthur? - Ik neem nu een glas champagne.

Weet je, ik bewonder Sir Arthur.

Hij geeft me altijd het gevoel dat God een Engelsman moet zijn.

We gaan hierheen en daarheen en we komen nergens.

Laten we naar het hotel teruggaan.

Ben je moe, majoor? - Nee‚ niet moe.

Misschien klaar om naar bed te gaan.

Ben je ooit in deze tempel geweest?

In het hotel schenken ze een betere borrel.

Heel interessant. Kunnen we nu gaan?

We hebben nog niet gedanst. Zullen we?

Hoe moet het verder met je in Tientsin? - Ik ben in jouw handen, majoor.

Dat ben je nu al, maar je glipt me steeds door de vingers.

Ik denk dat ik met je meega naar San Francisco.

Hoezo San Francisco?

Hebben ze daar niet zo veel goud gevonden?

Wacht even.

Hoeveel is zo'n snuisterij eigenlijk waard?

Een heleboel geld.

Ik denk dat we toch niet weggaan. De Duitse gezant is net vermoord.

Maar Matt, we moeten weg. Ik moet weg.

U moet wachten. - Uw zwaard, Sir Arthur.

U maakt het goed, Sir Arthur? - Wel als u het goed maakt.

Wij ontvangen u met genoegen. - U bewijst me een grote eer.

We weten van de ongelukkige dood van de Duitse gezant.

De Boksers worden aangepakt...

maar de woede van het volk is niet makkelijk tot bedaren te brengen.

De Duitsers hebben Kiaochow en de Russen Port Arthur ingenomen.

De Fransen hebben concessies in Yunnan, Kwangsi en Kwangtoeng.

In totaal worden dertien van de achttien provincies door buitenlanders beheerst.

Onze havens en forten worden door buitenlanders bezet.

Buitenlanders leiden onze banken.

Vreemde goden verstoren de geesten van onze voorouders.

Is het vreemd dat ons volk in beroering is?

Het geweld van de Boksers maakt de grieven van China niet goed.

China is een neergeslagen koe.

Ontevreden met de melk willen de machten nu haar vlees.

Als China een koe is, dan is het een prachtig beest.

Het geeft melk en vlees en wordt tegelijkertijd sterker.

Het leert van het westen de kunst van de vrede.

Maar China's grootste deugd is z'n geduld.

Als het die nu betracht, zal het alles bereiken.

En zo niet?

Krijgen geweld en ongeduld de overhand, dan zal het bloed...

van miljoenen worden vergoten en het leed langer duren.

Wilt u bij het raam gaan staan? Er is iets wat ik u wil laten zien.

U kunt uw regering zeggen dat China snel en grondig straft.

Die mannen hebben baron Von Meck vanmorgen vermoord.

Ligt de schuld bij wie het zwaard hanteert...

of bij wie het bevel geeft? - Weet u wie dat was?

Als u mij toestaat, haal ik een ooggetuige.

Ga gerust uw gang, Sir Arthur.

Majoor Lewis, majesteit.

U hebt dus geheime informatie over de leiding van de Boksers.

Het is niet zo'n groot geheim. - Ga door, majoor Lewis.

Ik heb de man gezien die de Boksers het bevel gaf.

Hij heeft de aanval op de Duitse gezant bevolen.

U zou hem herkennen?

Het was prins Tuan.

Gelooft u dit verhaal, Sir Arthur?

Inderdaad, majesteit. - En u wilt dat ik actie neem?

Ik kom hier met de waarheid, elke regering kent die al.

Wij wijzen uw waarheid en uw protest van de hand.

Prins Tuan is onze naaste en meest vertrouwde adviseur.

Wij hebben hem vanmorgen benoemd op Buitenlandse Zaken.

Majesteit, Groot-Brittannië wil niets liever...

dan vriendschappelijke betrekkingen met China.

Door langdurige droogte, honger en onrust onder mijn volk...

door de genadeloze eisen van de vreemde machten...

kan niet verwacht worden dat het rustig wordt in Peking.

Daarom raden wij u ernstig aan, dat alle vreemdelingen...

ook het diplomatiek personeel, Peking binnen 24 uur verlaten.

Begrijp ik dat uwe majesteit de betrekkingen verbreekt...

met alle mogendheden?

Absoluut niet. Hare majesteit was duidelijk genoeg.

Het is een informeel advies voor uw veiligheid en bescherming.

Daar ben ik voor. - Majoor Lewis.

Ze heeft de Boksers niet in de hand, we moeten weg.

Prins Tuan, u bent ervoor verantwoordelijk...

dat deze heren veilig naar hun ambassade worden begeleid.

In ons eentje zijn we beter af.

Zullen we te voet gaan? - Ja‚ heel langzaam.

Blijf doorlopen.

In het geweer.

Volg mij.

U kon wel hulp gebruiken. - Dankje wel, John.

Tel de stemmen.

We wachten op de Amerikaanse gezant. Ha, Mr Maxwell.

Sorry u van uw ziekbed te halen. We hebben uw stem nodig.

Blijven we of verlaten we Peking?

De VS heeft geen concessies op Chinees grondgebied.

En die willen we ook niet.

Ik zal me van stemming moeten onthouden.

Dat begrijp ik, maar ik wilde dat u erbij was.

Gefeliciteerd heren, u hebt allemaal gestemd voor weggaan.

Negen stemmen om uit Peking te vertrekken.

Groot-Brittannië stemt voor blijven. Zo nodig alleen.

Onaanvaardbaar. We slaan een belachelijk figuur...

als wij gaan terwijl de Britten blijven.

Misschien hebben de Britten een reden om als enige mogendheid te blijven.

De Franse collega heeft gelijk. Hebt u geheime inlichtingen?

Mijn positie is duidelijk.

Admiraal Sydney is met duizenden manschappen onderweg.

Uiterlijk over negen dagen is hij hier.

Intussen ga ik beslist geen angst tonen voor de Boksers.

Prins Tuan mag niet winnen. - Dan blijven de Duitsers ook.

U begrijpt toch dat we hier een beslissing moeten nemen...

in het belang van onze duizenden burgers.

Wilt u als enige hun veilige evacuatie verhinderen?

Ik zie het risico wel in, maar ik denk dat als we één lijn trekken...

de Chinezen geen aanval op elf grote landen aandurven.

Als we pal staan, redden we de vrede in China en de wereld.

Misschien hebt u gelijk. - Als de anderen blijven...

dan heeft Oostenrijk geen keus.

Gefeliciteerd. Weer een zege zonder bloed voor de Britten.

Dus jullie hebben nu unaniem besloten te blijven.

Ik notuleer dat de beslissing eerst negen tegen een was...

en dat na vriendelijk overleg besloten is eensgezind te zijn.

Dan is dat geregeld, laten we nu de militairen binnenroepen.

Deze kant op, heren.

Kolonel Shiba brengt het meerderheidsrapport uit.

Gezien de militaire situatie zijn we het eens...

dat we met 400 man geen omtrek van twee mijl kunnen bewaken.

De positie is onhoudbaar. We bevelen directe evacuatie aan.

De gezanten willen om politieke redenen blijven.

U moet het gebied dus beschermen tot admiraal Sydney ons ontzet.

En als de ontzettingsmacht het niet haalt?

Ze moeten zeventig mijl door vijandig gebied.

Dat zullen we bekijken als het zover komt.

Vijf sectoren. Duitsland en Amerika beveiligen de muur.

De Russen in het westen. Het Britse gezantschap.

De Fu is voor Amerika en Japan.

De Italianen en Fransen moeten de oostkant houden.

Boksers? Waar zitten ze, verdomme?

Overal. Niet zenuwachtig worden, daar zijn ze op uit.

Als het schieten begint, zie je ze wel. Allemaal buiten de muur.

Wie is er nou zenuwachtig?

Nee, je mag die niet hebben.

We hebben de boeken nodig voor de barricade. Dat snap je toch wel?

Niet de serie over de Napoleontische oorlogen.

Die heb je van moeder gekregen.

Ik moet je wat bekennen. De Franse geschiedenis is saai.

Geschiedenis van Engeland.

Ga weg, de winkel is gesloten.

Ik ben barones Ivanoff.

Met zoveel deuren dicht, was ik bang m'n gezicht kwijt te zijn.

Onze keizerin kent dezelfde angst, barones.

De Boksers.

Het is te hopen dat haar wijsheid de overhand krijgt.

Ik heb uw boodschap ontvangen.

Uw vriend vindt dat u uit Peking weg moet gaan.

Welke vriend, oude man? - Generaal Jung-Lu.

Eerder kon dat niet. Uw zwager zou ons hebben beschuldigd...

van inmenging in Russische zaken. - En nu?

Nu maakt het niet uit. Er komt een aanval van de Boksers.

Wie kan er wat van zeggen als u in het eerste gewoel verdwijnt?

Om vijf uur vanmiddag zal de strijd beginnen.

U zult een man ontmoeten bij het Franse gezantschap.

Hij zal een groen boerenjasje dragen.

Zult er zijn?

Murphy, ga eens kijken of ze opschieten.

Sergeant, laat die mannen wat harder werken.

Hé, blijf staan.

Waar ga jij naartoe? - Ik ga weg uit Peking.

En al die boze Boksers? - Niet boos op mij.

Er zijn gemiddeld 200 patronen. - Twintig per man per dag.

Dat is om op te warmen. - Laat ze maar warm beginnen.

Ik zal het ze vertellen.

Kom je eruit voor ik boos word? - Boze Amerikanen, boze Boksers...

overal boze Russen. Ik waag het er maar op.

Ik heb ze ingedeeld in twee pelotons. Vier uur op, vier uur af.

De sergeant neemt de eerste wacht, jij de tweede.

We zouden naar Tientsin gaan, maar jij wilt soldaatje spelen.

Daar word ik voor betaald. - Nou, doe dat dan maar.

Loop me niet in de weg. Geniet maar van je oorlog.

Waar wilt u deze hebben? - Nou, wat dacht je? De muur op.

We hebben het 'm gelapt. - Wat doen we als ze terugkomen?

De helft van de munitie is verbruikt.

Kunt u met een katapult overweg?

Een vriend van u, barones?

Kan deze deur open? - U kunt er niet door.

Er zijn Chinezen aan de andere kant.

Dat is nou pech hebben. Het komt wel in orde.

Ik haal hulp.

Wat zegt u ervan, majoor? - Wat een wapen, eerwaarde.

Hoe noemt u het?

Het is een kruising tussen een alligator en een struisvogel.

We noemen het Betsy, naar keizerin Ts'e-si.

Duitse loop, Russische kogels. Het kaliber is bijna goed.

Een Italiaans onderstel met Franse wielen.

En die gek daar durft ermee te schieten.

Aan welke kant zou je het veiligste zijn?

Waar zullen we Betsy inzetten?

Kapitein Marshall heeft u nodig. De Chinezen staan op de muur.

Nu weet ik waar Betsy heen moet. - Hierheen jullie.

Kom op, Andy, vlug. Sergeant, hierheen.

Dekking, verdomme.

Nou, wat is er gebeurd?

Er waren er te veel. Ze bleven maar komen.

Wat zijn onze verliezen? - Twee doden en vijf gewonden.

Ik denk dat het bij de Duitsers nog erger is.

Waarom bestormen ze ons niet meteen? We maken op het moment geen kans.

Ze overschatten onze sterkte. - Morgenochtend denken ze anders.

Dan komen ze naar beneden als de Niagara-waterval.

Ze moeten van die muur af. - Dat lukt nooit.

Als ze er blijven kunnen ze prijsschieten op alle ambassades.

Ze moeten eraf, anders kan de poort net zo goed open.

Haal die Franse priester. We zien je in delegatie.

Ik denk dat ze voor morgen niks doen.

Daar mag je voor duimen.

Geen beweging te zien, hè? - Ik denk dat ze slapen.

Dat moeten wij niet doen, maak ze maar wakker.

Wakker worden.

Goedemorgen.

Goedemorgen.

Daar komen ze.

Andy, bukken. Mam we...

Wat doen we hier? Waarom zijn we niet op tijd weggegaan?

Ik weet het niet, Harry. Ik weet het echt niet.

Handley zei dat jullie de muur hebben heroverd.

U weet het zeker wel. Hij is ook dood.

Misschien kan de gezant zeggen waarom ze dood zijn.

Hij heeft overal een antwoord op. - Genoeg. Ga maar naar buiten.

Een goed soldaat, als hij weet waarvoor hij vecht.

Het is makkelijker als het om een muur of heuvel gaat.

Hoe leg je het uit als het om een principe gaat?

Dat lukt je niet.

Niet hier in China. Het is te ver van huis.

Ik weet het.

Laat iemand me helpen.

Ik wil hier niet blijven. Ze mogen m'n been niet afzetten.

Zeg dat ze ervan afblijven. - Even volhouden, soldaat.

Ik wil niet als een half mens verder leven.

Hij is flauwgevallen.

U kunt nu wel gaan.

Kunt u z'n been redden?

Mag ik bij hem blijven?

Uw japon is een broedplaats van bacteriën.

Waar wacht u op?

Trek hem uit en doe een uniform aan.

Dank u, dokter.

Wie gaat het haar vertellen?

De kapitein had toch een dochtertje?

Het is al laat. We kunnen het haar morgen wel zeggen.

Dan hoort ze het van een ander. Dat zou niet goed zijn.

Dat is ook weer waar.

Laten we eerst wat drinken. - Daarna pas.

Ga je mee?

Ik moet naar de muur terug. - Wacht even.

Goed dan.

Waar kan ik haar vinden?

Ze is bij de andere wezen. In de Foe.

Wat moet ik haar zeggen?

Zeg het alsof ze uw eigen kind is.

Zeg het zoals u wilt dat iemand het uw eigen kind zou zeggen.

Weet je niet wie het is? - Nee.

Er zijn er vandaag zo veel nieuwe bij gekomen. Kent u haar niet?

Ik weet niet meer hoe ze eruitziet, heb ik nooit op gelet.

Dag, majoor.

We zoeken Marshalls dochtertje. - Ja‚ Teresa. Ik heb het gehoord.

Ze zal nu wel slapen, nietwaar? U kunt het haar morgen zeggen.

Het is van belang dat u het haar zegt. U bent haar vaders vriend.

Ik maak haar wel wakker.

Daar is ze. Er is bezoek, een vriend van je vader.

Teresa...

Weet je wie ik ben? - Ja‚ majoor.

Ik moet je iets vertellen.

Blijven jullie hier maar even praten.

Je zult wel weten dat er gevochten is.

Zoals ik zei, er is iets wat ik je moet vertellen.

Gaat het over mijn vader?

Ja.

Is hij dood?

Wist je het al?

Je wist dat hij militair was, het kon altijd gebeuren.

Er wordt voor je gezorgd. Je moet je geen zorgen maken.

Je redt het nu wel, hè?

Ga ik dan niet naar huis toe?

Naar huis?

Naar Amerika, hij had beloofd me mee naar huis te nemen.

Heeft hij dat gezegd?

Wanneer?

Steeds, vandaag nog een keer.

Nou, ik...

Ik denk niet dat je het daar leuk zou vinden.

Alles is daar zo heel vreemd.

Alles is daar anders. De mensen, het eten, de huizen.

De scholen ook.

Als je dat wilt, kunnen we er nog eens over praten.

Over een paar dagen, als het hier weer rustig is.

Ik beloof het.

Goed.

Goed dan.

Zou ze het begrepen hebben?

Als een moeder sterft, voelt een kind zich verlaten.

Als een vader weggaat, voelt het zich in de steek gelaten.

Zij heeft haar portie gehad. Ze begrijpt het heel goed.

Ik weet niet wat ik anders had moeten zeggen.

Kinderen begrijpen maar één taal.

Liefde.

Het is niet mijn kind.

Iemand zei eens dat elke man de vader is van elk kind.

Maar dat is alleen waar als je het echt voelt, denk ik.

De Britse admiraal en z'n leger zitten vast tussen Langfang en Anping.

De Boksers klimmen niet in een boom als ze een vis zoeken

Ze hebben goed werk gedaan.

De spoorweg is voor en achter hem vernield.

Hij kan niet oprukken en zich ook niet terugtrekken.

Ziet u, generaal, de Boksers zijn niet zo nutteloos.

Majesteit, het is geen kunst om wat rails op te breken.

De Boksers vluchten voor de vreemde duivels.

Nu hij geen spoorweg heeft, zal de admiraal te voet oprukken.

Ik verwacht hem hier binnen een week.

Ja, de Boksers kunnen zo'n goed gewapende macht niet stoppen.

Dat kunnen alleen de troepen van generaal Jung-Lu.

Het leger doet niet mee aan deze dwaze opstand.

Het leger doet wat de keizerin beveelt.

Wie kan dit troebele water zuiveren?

Majesteit, eerst horen we dat de Boksers...

alle vreemden hier in twee dagen zullen vernietigen.

Dan horen we dat geen leger in de buurt van de stad kan komen.

Als we het leger inzetten tegen admiraal Sydney...

is dat een oorlogsverklaring aan alle mogendheden.

Ondanks al z'n moed en toewijding kan ons leger dan niet winnen.

De Boksers gaven ons de kans op een grote overwinning.

Als ons leger de vreemde macht vernietigd...

dan weet de wereld dat China niet weerloos is.

Dat is het begin van de vrijheid.

Jullie spreken beiden met de stem van een vaderlander.

Prins Tuan adviseert een roekeloos avontuur...

generaal Jung-Lu is voor voorzichtigheid en geduld.

Waarom voorzichtigheid en geduld?

De toestand van China kan niet slechter.

Al verliezen we een oorlog, wat kunnen ze nog meer afpakken?

Generaal Jung-Lu, u gaat zelf ons leger aanvoeren...

en u drijft de vreemde legers terug.

Hou op, Tommy. Ga nou weg, de baby wordt wakker.

Jij kunt niet praten, je bent dood.

Je mag daar niet spelen.

Als hij sterft, heeft hij nooit z'n eigen land gezien.

Vreemd, zoals hij over thuis praatte. Alsof hij het zich herinnerde.

Hoe hij de eenden voerde in het park.

Vreemd.

Dat had hij zeker van mij.

Jij praatte toch nooit met hem over thuis?

Soms wel.

Weet je, ik heb zo'n gek gevoel dat ik maar niet kwijtraak.

Wat dan?

Zou de ziel van een kind dat z'n thuis niet kent, rust kunnen krijgen?

Ik denk dat die in een leegte terechtkomt.

Een enorme Chinese leegte. Hij dwaalt verloren en huilend rond.

Hij sterft niet. - Hij komt niet bij.

De dokter zegt dat hij in coma ligt. Dat kan dagen duren.

Misschien komt hij helemaal niet bij. Nooit meer.

Waarom?

Heeft hij gezondigd? Tegen wie? Wat moest hij in dit verre land?

Aan wiens ambitie wordt hij opgeofferd?

Moet een kind sterven voor de idealen van machtige mannen?

Wie heeft voordeel van zijn dood? Wie wordt er gelukkiger door?

Hoeveel kinderen moeten sterven? Wanneer komt er een eind aan?

Zie je niet in dat het leven van een kind al een te hoge prijs is?

Probeer het te begrijpen. - Wat dan? Zeg het me.

Niet alleen jij hebt verdriet.

Bent u ooit in Engeland geweest?

Ja. - In Manchester?

Het zal daar wel mooi zijn.

Ik geloof niet dat je het mooi kan noemen.

Maar u weet hoe het is, als je ergens ver vandaan komt.

Ga nu maar slapen.

Misschien droom je ervan, net of je er op bezoek bent.

Graaf Litnoff is een achterneef van de tsarina.

U kunt hem niet als een gemeen soldaat behandelen.

De kogel die hem raakte was niet bang voor een graaf.

Bacteriën maakt het niks uit, al was hij een volle neef.

Hij wordt net zo behandeld als iedereen hier.

Dag, meneer de baron.

Ik begrijp datje hiervan vroeg tot laat bent.

Een ware zegen brengende engel.

De gewonden willen door niemand anders verzorgd worden.

Je weet dat ik goed met mannen overweg kan.

Ook de Duitse arts is betoverd. - Hij kan niet zonder me.

En de majoor?

Die Amerikaanse majoor?

Wat wil je toch?

Ik wil erbij zijn als hij erachter komt wat je bent.

Je zult erbij zijn.

Je zult het hem zelf vertellen. Je wacht alleen het juiste moment af.

'Naar dan'?

Daar.

Maak open.

Ik heb een boodschap voor u van admiraal Sydney.

Blij u te zien, eerwaarde.

Hè, hè. Waar heb ik hem nou? Ik ben hem toch niet kwijt?

Waar hebt u de admiraal gezien? - Een ding tegelijk, graag.

Ik moet het laten decoderen. Kom mee.

Met 2200 officieren en mannen kwam ik per trein tot Anping.

Ik stuitte op zware tegenstand van het keizerlijke leger.

Ik verloor ruim een tiende aan manschappen...

en veel materieel. Ik kon niet verder gaan naar Peking.

Ik moest terugtrekken langs de Pei Ho-rivier naar Tientsin.

Getekend: Harold Sydney. - Waarom zegt hij verder niks?

We hebben je gemist aan tafel. Je moet wat eten.

Dankje wel.

Heb je wat meer licht nodig? - Nee‚ hoor.

Waarom zijn we hier? Dat vroeg jij ook. We hadden kunnen gaan.

Sorry, ik had het niet zo mogen stellen.

Op een zeker punt moet je wel vragen stellen.

Ik lig hier al uren met veel vragen.

Wat voor vragen?

Vraag: Wie ben ik?

Vraag: Wat heb ik bereikt in twintig jaar buitenlandse dienst?

Vraag: Ben ik een succesvol diplomaat...

of een buitenbeentje, goed voor een achterafpost als Peking?

Vraag: Ben ik een eerlijk man die een oorlog in China wil afwenden...

of jaag ik ambitieus m'n eigen carrière na?

Vraag: Ben ik een dwaas, die een onmogelijke gok waagde...

of een redelijk mens, die een reële kans nam?

Wat voorvader en echtgenoot ben ik, om alles te riskeren?

Wie ben ik, om god te spelen met het leven van zovelen?

Ik ben al bij je zolang je in buitenlandse dienst bent.

Ik weet het een en ander over die twintig jaar. En over jou.

Ik weet dat alleen een eerlijk man zulke vragen stelt.

Excellentie? - Ik ging net weg.

We hebben het over vroeger gehad.

Ga niet weg.

M'n zwager vindt geen rust. Hij moet je wat zeggen.

Dat is een familiekwestie, niets voor vreemden.

Speel geen spelletjes, handel het nu meteen af.

We hadden het over mijn overleden broer, haar man.

Het interesseert me niet. - Wat voor man denkt u dat hij was?

Zoiets als ik, dik, op leeftijd? - Zoiets, ja.

De jongste kolonel in het leger. Een prachtcarrière voor zich.

De tsaar zelf had hem opgemerkt. Weet u hoe hij stierf?

Ga door.

Ik kan niet doorgaan. - Het was zelfmoord.

Omdat ik hem ontrouw was.

Laat toch zitten.

De man was een generaal. Een Chinese generaal.

Zou je zelf niet op een Chinees meisje verliefd kunnen worden?

Dat is niet hetzelfde, hè?

Een man krijgt wat hij verdient.

Wat heb ik nou te bieden? M'n soldij?

Met het loon van een soldaat koop je een soldatenmeid.

Een dringende boodschap van de keizerin.

Gezien de niet uitgelokte agressie van de legers...

van Groot-Brittannië, Duitsland, Rusland, Frankrijk, de VS, Japan...

Italië en Oostenrijk onder admiraal Sydney, eist de keizerlijke regering...

de onmiddellijke, onvoorwaardelijke overgave van de troepen in Peking.

Ze moeten al hun wapens overhandigen. Wij wachten uw antwoord af.

Sir Arthur, ontegenzeggelijk is dit dilemma aan u te danken.

Wat stelt u nu voor? - Eerst de militaire toestand.

Er zijn bijna honderd doden en gewonden...

ongeveer een kwart van onze sterkte.

De helft van de munitie is op. De voedselsituatie is slecht.

Medicijnen zijn er niet.

Naar redelijke schatting duurt het vier of vijf weken...

om ontzettingstroepen aan de kust te verzamelen.

Wat zegt u daarop?

Onze zwakheid kennen we.

Ik heb nagedacht over de Chinese zwakheid.

Prins Tuan heeft op een snelle zege van hun leger gespeculeerd.

Hij liet de brief van admiraal Sydney doorgaan...

in de hoop dat we zouden bezwijken.

Zijn ultimatum betekent dat hij onze overgave had beloofd.

Welnu. Als we in plaats daarvan onverwachte kracht tonen...

en zelfs helemaal verrassend een uitval doen...

dan is Tuans invloed weg en kiest de keizerin de realiteit.

Onze Britse collega is een gelovige.

Als we de bazuin blazen, vallen de muren om, zoals in Jericho.

Hoeveel bazuinen hebben we, majoor?

Geen idee. Maar Sir Arthur ziet dat met de keizerin wel goed.

Over die keizerin, geen misverstanden.

Een aanslag op haar zou een ramp zijn.

Ik zou het niet weten klaar te spelen.

Haar dood is niet wenselijk.

Niet wenselijk? - Het zou een chaos veroorzaken.

Geen onderhandelingspartner, dat is twintig jaar oorlog.

Hebt u een beter idee?

De Chinezen worden alleen razender en de oorlog erger.

Voert u de oorlogen dan. Maar laat ons de veldslagen doen.

Kom mee, kolonel.

Wat denkt u, kolonel? - Tja...

Ik denk...

als u denkt wat ik denk dat u denkt...

dan...

dan moet ik het met Sir Arthur eens zijn.

Dat zijn zware kanonnen.

Dus de keizerin heeft 't leger ingezet. Iedereen naar binnen.

Sergeant, neem dit kind.

Tommy is beter.

Hij is net bijgekomen en hij praatte. Hij blijft leven.

Leven?

U wilde een oorlog afwenden, nu heeft u er een.

U dacht te wachten op admiraal Sydney, die komt niet.

Nu wilt u dat we aanvallen. Wie dan?

Het hele keizerlijke leger? Waarmee? 115 roestige geweren?

Tuan biedt de keizerin een overwinningsfeest aan.

Op het binnenhof, vanavond. - We zijn zeker uitgenodigd?

Ik vind nog steeds dat we Tuan gezichtsverlies moeten laten lijden.

We kunnen het paleis opblazen.

Er is een goed gevuld arsenaal vlakbij de Verboden Stad.

Als dat nou eens de lucht in ging tijdens hun feestje?

Twee kilometer door hun linies. - Niet erdoor, eronderdoor.

Kijk op je kaart.

Volgens mij kunnen we erbij komen door een riool.

Een ontploffing, net als Tuan vertelt dat we zijn verslagen.

Hier kun je door.

Hoe we terugkomen, is een ander verhaal.

Wij?

Hiervoor hoefje geen militair genie te zijn.

Kom op.

Ze hebben ons de weg afgesneden.

Als dat nu afgaat, gaan we de lucht in.

Ik moet de lont doorsnijden.

Te kort. We komen niet weg als we het weer aansteken.

Bind deze stukken aan elkaar.

U komt me zeker de verwoesting van de gezantschappen melden, prins Tuan?

Dat is de tiende keer sinds de vorige maan.

Met uw toestemming wil ik generaal Jung-Lu aanklagen...

als verrader en vriend van de barbaren.

Hij heeft de admiraal wel verdreven...

maar ondanks uw bevel weigert hij de Boksers zijn kanonnen.

Zwijg.

Generaal Jung-Lu.

Ondanks wat de Boksers zeggen, worden de vreemde duivels sterker.

Zelfs de Verboden Stad is niet langer veilig.

Er is geen groter onheil dan je vijand onderschatten.

U gaat met de buitenlanders spreken.

U legt uit dat er geen grotere zegen is dan vrede...

geen groter onheil dan lichtvaardig oorlog te voeren.

Ze blazen de oorlog af, majoor. - Gooi een lijn uit.

Nou, wat hebben we hier?

Een brief voor alle gezanten. - Bezorg ze.

Van generaal Jung-Lu.

Ze willen een bestand. We hebben hun feestje echt verstoord.

Voor hetzelfde geld maakt ze ons een keer af. Wat staat er?

We zijn verontrust door de komst van troepen in Tientsin.

Als ze niet worden teruggetrokken, zien we dat als een daad van oorlog...

en zullen we het leger inzetten.

Geallieerde troepen in Tientsin?

Die wanen ons vast al dood. - Dat is maar zeventig mijl weg.

Konden we ze maar een bericht sturen.

U bedoelt als ik ze kan bereiken?

Niks hoor. Oude soldaten melden zich nooit als vrijwilliger.

Natasha.

Ik ga weg.

Wanneer? - Nu meteen.

Ik wacht op u, barones.

Waar ga je heen? - Ik probeer hulp te halen.

De patiënt wacht op u.

Dit is niet de ontvangstzaal van het winterpaleis.

Kom je terug? - Natuurlijk, als het lukt.

Natasha.

Luister...

Wat wilde hij? - Kunnen mensen veranderen?

Geen idee, zoiets zie ik niet onder een microscoop.

Je hebt je geschoren. - U ziet ook altijd alles.

Haal eens wat pleisters.

Ik ga nu.

Dat zei je al.

Weet ik, maar...

Tot ziens.

Wacht even.

We hebben nooit de kans gekregen om te praten.

Moet je horen, ik moet ergens naartoe, maar ik kom terug.

Net als m'n vader.

Ik kom terug, dan praten we.

Goed?

Vooruit.

Er moet nog een fles ether zijn. Waar is die?

U zegt dat elke dag. - Ik weet het toch.

Die is al meer dan een week op. - En de morfine?

Alles op, dat weet u.

Nou, we moeten morgen hoe dan ook die Italiaan opereren.

Met wat geluk valt hij flauw, dan voelt hij niks.

Jodium. Alstublieft.

Deze is leeg. - Het spijt me erg.

Blijf daar niet staan, pak een ander flesje.

Dit was het laatste.

Geen alcohol, geen jodium, amateurverpleegsters.

We zijn terug in de middeleeuwen.

Geen ether voor een verdoving, geen morfine tegen de pijn.

In het land van de opium zitten we zonder Opiaten.

Kijk uit.

Rogers, is alles in orde?

Majoor, ik ben zwaar gewond.

Ik breng je wel terug.

Er is dood in de lucht, oude man. Toch is je deur open.

De open of gesloten deur kan geen van ons beschermen.

En het leven, en de dood, oude man...

zijn die belangrijk?

Niet voor de goden.

Vele mensen sterven in pijn. Er zijn verdovende middelen nodig.

Ik verkoop geen opiaten. - Maar er zijn adressen.

Alleen de Chinezen buiten de muren kunnen u nu helpen.

Zelfs in tijden van oorlog, oude man...

zal een kostbaar geschenk op de juiste plaats...

wonderen kunnen doen.

Ik wilde medicijnen vandaag nog en een kar fruit voor de kinderen.

Ziezo, Charlie. Rust hier maar even uit.

Toe maar, openmaken.

Hoe speelt u het klaar?

Naar je posities, het bestand is voorbij.

Kalm maar, we hebben het gehaald.

Breng hem naar het ziekenhuis.

Ik kwam er niet door. - Dat heb ik gehoord.

Majoor, ik hoorde dat u terug bent.

Weg hier, vooruit.

Majoor, wakker worden. De rails.

Ze zijn veel dichterbij met de rails.

Hoe dichtbij zijn ze? - Bijna tot aan de muur.

Goed dan.

Geef me eens een hemd.

Hebben ze u verteld dat de barones gewond is?

Ik denk dat ze het wel redt. Ze ligt in het ziekenhuis.

We moeten opschieten.

Trek het u niet zo aan.

Je moet het me nog een keer laten proberen. Straks is het te laat.

U hebt alles gedaan wat u kon doen.

Ik moet weten waar de infectie zit.

U zult het niet met een mes vinden.

Wil je niet leven?

Ik heb geleefd.

Denk nou niet terug, denk nu nergens aan

Behalve aan verder leven. Geef jezelf een kans.

Een kans?

Een kans waarop'?

Een kans om het nog eens over te doen?

Nee bedankt, dokter.

Als je sterft, dan dooft hier elk licht, Natasha.

U bent degene die hier al het licht schept.

Ik hoop dat je het me vergeeft als ik zeg...

dat ik in de afgelopen weken erg veel om je ben gaan geven.

Ik ben blij dat je dat gezegd hebt, Hans.

Een vrouw hoort het altijd graag.

De meeste mannen hebben de moed niet om het te zeggen.

Veel dichterbij dan toen ik wegging.

Voor een groot kanon hoeven ze niet zo dichtbij te komen.

Haal pater De Bearn.

Wat is er, majoor? - Ooit zoiets gezien?

Beslist nog nooit.

Dat hou je met geweren niet tegen.

We moeten het ergens mee tegenhouden.

Haal die bronzen vazen van de toren.

Alle petroleum die er is, buskruit en lege champagneflessen.

Zet het hier neer. Stapel die zandzakken op. Hoger.

Waar zijn die flessen en het buskruit? Opschieten, goed zo.

Met een schietgebedje en veel geluk.

Pech. - Ja‚ je bad niet hard genoeg.

Ik zal beter m'n best doen.

Het moet verschrikkelijk wezen om soldaat te zijn.

Ja.

Soms is het dat wel.

Daarheen met die emmers. Vooruit, vlugger.

Jullie zijn veel te langzaam.

Ik zocht u.

De barones is dood.

Hebt u niks te zeggen?

Ze betekende niet veel voor u, hè? - Hou je mond.

Sorry. - Laat me met rust.

Ik heb het net gehoord. Het spijt me verschrikkelijk.

We hebben weer een dag gewonnen. - Het was geen slecht gevecht.

Hoe laat is het?

5.37 uur, 14 augustus 1900.

Hoeveel dagen hebben we het volgehouden?

Vijfenvijftig.

Die kanonnen, dat zijn geen Chinese.

Het is de ontzettingsmacht.

Het zijn de onzen.

Water kan een schip dragen.

Water kan het doen omslaan.

De dynastie is verloren.

De dynastie is verloren.

Ieder weer z'n eigen deuntje.

We hebben 55 dagen lang dezelfde melodie gespeeld.

Zolang heb je ons bij elkaar gehouden. Je bent wat begonnen.

Dat zal men zich herinneren.

Klaar voor de mars, majoor. - Ik kom zo.

Blijf je in China? - Ik ga waar ze me heen sturen.

En jij? - Ik ga naar huis, naar Engeland.

Met pensioen, een huisje op het land, een hond, wat boeken.

De droom van elke Engelsman. Wat betekent thuis voor jou?

Ik weet het niet. Ik moet misschien nog een thuis maken.

Het beste, Matt.

Rechterschouder.

Hier, pak m'n hand.

Voorwaarts mars.