Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Ok, może być...
- W co się ubierzesz? - Jedwabne spodnie, od taty.
Diana, fajne są?
Jeszcze się nie chwaliła.
Cześć Ben.
Meixiu powiedziała mi, że nie śpisz całymi nocami.
Masia widzi, że dużo pracuję.
Na sto procent za mało się ruszasz.
Pomyślę o tym.
Od kiedy mieszkam w Szkocji codziennie chodzę na spacery.
Idź do apteki i kup sobie Diazepam.
- Zapamiętasz, czy mam ci napisać? - Nie, nie. Zapamiętam.
Tak. Będę łykał.
Niech to szlag, tęsknię za wami.
My też za tobą tęsknimy, Ben.
Okłamujesz mnie, wiem o tym!
Myślę, że z wzajemnością.
No, to...
Trzymaj się, Ben,
i wszystkiego najlepszego w Nowym Roku!
Dzięki, daj mi jeszcze Meixiu.
Szczęśliwego Nowego Roku!
Benny...
Jak to się stało?
Bardzo dobre.
Doskonałe.
Czuć imbir...
Po ostatniej chemii, kiedy Lan znów miała nawrót,
szepnęła mi,
że jest pewna, że jeszcze się spotkamy.
Wierzysz w to?
Chciałbym ją jeszcze zobaczyć.
Nigdy nie śnię,
to znaczy pewnie śnię, ale...
Nigdy nie pamiętam swoich snów.
Ale...
Dziś w nocy przyszła do mnie Lan.
Jak żywa.
Tak jak ty, tu i teraz, obok mnie.
Moja żona zmarła 15 lat temu, Benny.
Poprosiła mnie, żebym... dla Meixiu...
odprawił...
minghun.
Miałem 8 lat, kiedy zmarł syn kuzynki mojej mamy.
Był...
starszy ode mnie, o 10 lat.
Wtedy jeszcze mieszkaliśmy w Hongkongu.
Pamiętam to bardzo dobrze.
Miał pogrzeb
i ślub
jednocześnie.
Razem.
To był minghun.
Pamiętam tę dziewczynę,
to znaczy tę martwą dziewczynę,
którą dla niego znaleźli. Wszyscy wierzyli,
że po drugiej stronie będą już zawsze szczęśliwi.
Nie ma żadnej drugiej strony.
Nie ma Lan
i nie ma Masi.
Nic już nie ma.
Nic.
Czy mogę zapłacić kartą?
A, oczywiście.
Okłamałeś mnie z tym snem, prawda?
Chodźmy spać.
Dlaczego?
No dobrze...
Jeśli nie zgadzasz się na minghun,
to pochowajmy Meixiu z matką.
- Myślę, że obie by tego chciały. - Nie, Ben.
Pochowam Masię tutaj.
Tutaj znalazła dom i przyjaciół.
Przywiozę jeszcze prochy Lan ze Szkocji.
Kiedy umrę, będziemy razem.
Razem?
Przez ostatnie 12 lat
nie zrozumiałeś, dlaczego wyjechaliśmy?
Tego już ci we śnie nie powiedziała, prawda?
Może gdybyście zostali,
Meixiu by nadal żyła.
Pierdol się, Ben.
Spierdalaj z powrotem do Szkocji!
Dopiero jak odprawimy minghun...
Zaraz potem wyjadę i zniknę na zawsze z twojego życia, ok?
Minghun to zabobon.
Absurd!
Jak każdy pogrzeb.
Musimy chwilę zaczekać.
Chodźmy.
Dla mnie jeden z tych pierwszych był ok,
ale ufam tobie.
Nikt nie wie lepiej, kogo wybrałaby Meixiu.
A ty byś wiedział?
Gdybym był trupem,
wybrałbyś mnie dla Lan?
Nie.
Ale może Lan by mi ciebie podpowiedziała?
Co powiedział?
Jest jeszcze jeden.
Jak chcesz, mogę z nimi porozmawiać.
Nie odzywaj się i czekaj.
Czemu mi nie ufasz?
Mogą nie chcieć oddać zwłok syna
Chińczykowi ze Szkocji.
Pytają, czy Melansch jest popularny w Chinach?
W niektórych regionach.
MIĘDZYNARODOWY KONKURS IM. VAN DEN BUDENMAYERA
ZAPROSZENIE DLA AUTORKI "ETIUDY NR 2", MEIXIU WEINERT
Ben, próbuję robić śniadanie. Gdzie jesteś?
Nie.
Nie ma mowy, nie!
Jurek! Jurek!
Pani Lihua...
pomoże nam ze wszystkim.
Jest tak...
wielokulturową osobą,
że nawet nie pamięta, skąd pochodzi.
Chciałbym panią przeprosić. Mój teść jest nieco szalony,
nie można brać go na poważnie.
Spokojnie,
doskonale go zrozumiałam
i to się da załatwić.
Muszę wracać do pracy, ale widzimy się wieczorem.
Teść wie gdzie.
Pogrzeb jest w przyszłą środę.
Wszystko jest już ustalone.
Jurek,
powiedziałem Lihua
kogo szukamy.
Wie, że koniecznie to ma być osoba wrażliwa muzycznie.
Zna ludzi.
Od razu wpadła na pewien pomysł.
Jurek, nie możemy jej pochować samej.
Samotność jest najgorsza.
Już myślałam, że nie przyjdziecie.
Byliśmy umówieni.
Chłopców jest dzisiaj mało,
ale wspomniałeś, że być może zainteresuje was również dziewczyna.
Możecie sobie wybrać kogo chcecie.
Z pewnością wszyscy są muzykalni.
A ja wszystko załatwię za 5 tys. euro.
Płatne z góry.
Rozgośćcie się,
zaraz przyślę kelnerkę.
Miłego wieczoru.
Nic ci nie jest?
Masz duszności?
Musisz się za siebie wziąć.
Daj mi spokój.
Skąd miałem wiedzieć, że ona handluje ludźmi?
Chyba raczej trupami?
Coś wymyślimy...
Ty jesteś nienormalny, Benny! Nic się nie zmieniłeś.
O co ci chodzi?
Naprawdę nie rozumiesz, dlaczego po śmierci Lan opuściliśmy Wyspy?
No nie.
Nie chciałem, żebyśmy żyli według twoich głupich zasad.
Musiałem chronić Masię przed tobą!
Nie gram już w te twoje gierki.
Spierdalaj!
Medytowała tu.
Nigdy tego nie rozumiałem.
Zaparzę herbatę.
Zmarł dwa dni temu.
Mój syn Borys.
Sprawa jest delikatna.
Tak.
Tak, oczywiście.
Proszę dzwonić.
Jesteśmy umówieni.
Ok, na razie.
Pozdrawiam.
Dwaj fachowcy
przylecą z Londynu
i przygotują całą uroczystość.
Trzeba dać coś dzieciom na drogę.
Coś cennego, co chcielibyście im podarować, żeby byli szczęśliwi.
Ci faceci...
Mówię wam, oni te marzenia spełnią...
W formie papierowej.
Są najlepsi.
Posłuchaj, Ben...
Dom,
samochód, ogród, dzieci.
Co tylko przyjdzie wam do głowy.
Co chciałbyś dać córce, gdyby opuszczała dom?
Ben, poczekaj...
I jest jeszcze jedno -
nie da się tego zrobić na normalnym cmentarzu.
Ben!
Tak?
Anna chyba nie jest przekonana.
Nie?
Zaraz wracam.
Ani mniejszy, ani większy!
Uprzedzałem, że będzie z nim problem.
Minghun to skromna uroczystość.
John to artysta. Wykładał na Royal Academy of Arts.
Twój teść chce jakiejś tandety,
chińskiej podróbki, rozumiesz?!
Rozumiem lepiej niż ci się wydaje.
Przestań Yao.
Przecież dogadaliśmy się.
- O co ci chodzi? - Sam widzisz.
Chcę tego, czego chce mój teść.
John, słyszysz?
Oni już obaj oszaleli!
Trzeba pół tony papieru
i stelaże z ogrodowych namiotów.
Potrafisz to ogarnąć?
Jasne.
Coś jeszcze?
Nadal nie mamy niczego osobistego,
- co należało do pary młodej. - OK.
John...
- Dziękuję... - Nie kończ.
Będziesz potem żałował.
Zaraz podjedzie pański samochód.
Chyba powinieneś teraz coś powiedzieć.
Nie, Ben.
Ty to zrób.
Jesteś najstarszy w naszej rodzinie.
Nadeszła pora,
by pożegnać się
z parą młodą...
Z Masią
i Borysem.
Normalnie na ślubie życzymy parze młodej
szczęścia...
na nowej drodze życia,
ale...
Nawet jeśli
nie wierzymy,
że mogą być razem,
to bardzo chcemy w to wierzyć.
Nie mamy innego wyjścia.
Nic innego nam nie pozostało
niż wierzyć,
że
miłość jest silniejsza niż śmierć.
Mam nadzieję,
że będą razem,
na wieczność.
Tego im życzę.
Tego wszyscy im życzymy.
Znowu, kurwa, spaliłam!
No, kurwa, spalone.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.