Original subtitles

Wat is er in godsnaam...

Papa, mag ik een superheldenpop? -Ja, Vic.

Papa. -Ik ga vast naar de kassa.

Kom daar maar heen. Wel voortmaken.

Ik ken deze herinnering.

Mary naar het speelgoed, graag. -Hoezo pakt u mij?

Blijf van mijn zoon af.

Hij beschadigt spullen. -Hij zoekt een pop.

Dat bepaalt de politie wel. -Ga ik naar de gevangenis? Papa?

Ik zal de schade vergoeden. Waarom liggen deze op de vloer, Vic?

Nu niet laf zijn, jongeman. -Ik zocht een zwarte superheld.

We hebben geen zwarte superhelden.

Waarom niet? -Niemand koopt zwarte superhelden.

Ik verzeker u dat hij geen kwaad wilde doen. Mag ik even met m'n zoon praten?

Het spijt me, papa. Ik wilde alleen een zwarte superheld.

Het was fout. -Wij mogen geen fouten maken.

Eén fout kan je je leven kosten.

Hier. Generaal Tony is zwart. Word zoals Generaal Tony.

Ruim dit op. Ik ga mijn excuses maken bij de winkelmanager.

Zo te zien is mijn transport hier. Jij gaat voorop.

A, B, C, D, E, F, G,

H, I, J, K, L, M, N, O, P,

Q, R, S, T, U, V,

W, X, Y en Z... -Wat de fuck?

nu ken ik mijn abc

zing je lekker met me mee

Wat is dit voor Captain-Kangaroo- Jim-Henson-duivelskunst?

Kijk, allemaal, daar is Jane. -Hallo, Jane.

Waar ben ik? -Je bent op Underground Avenue.

Dat is te gek en volkomen logisch en totaal onlogisch.

En wie ben jij in godsnaam?

Jane, je kent Harry toch nog wel? Je hebt hem uit de put gered.

Dit is Kays fantasiewereld. Ze is nu volwassen. En perfect.

Kan dat stomme knuffellam nu praten?

Kom hier. Kom hier, kom op. Kom op.

Het zit zo: wij zitten in Kays onderbewuste.

Daar zitten we toch altijd?

Heb ik een graad in onderbewuste shit? Weet ik veel.

Zij bepaalt. Ze is een aangepaste volwassene. Niet.

En wij zijn poppen. Dus speel mee. -Jane, je bent net op tijd

voor de les van de dag.

Weet iemand wat trauma is?

Dr. Harrison. -O, kijk.

Dat is een klote-Dada-vogel.

O, volwassen Kay is weg.

Wat moeten we verdomme nu, Jane?

Wat doe ik hier?

Tering. -Wat de fuck?

Nee, serieus. Wat de fuck? -Om heel eerlijk te zijn,

zit je in een onderbewuste herinnering. -Fuck. Serieus?

Ik moet zeggen, je ziet er beroerder uit dan ik dacht.

Is dat jouw 'hallo'? Ik baal ervan het te moeten zeggen,

maar jij ziet er fantastisch uit. -Bro, moisturizer.

Ik was gek op die moisturizer.

Waarom deze herinnering? -Echt waar?

Wij weten allebei wat zich achter die deur bevindt.

Juist, dat weten we allebei.

Is dat zo? -Waar blijf je nu?

Kom binnen, lapzwans. We gaan feesten.

Je moet met de billen bloot, maat.

Wat de fuck? -Kom je nog?

Ik? -Schiet op.

Ik pas me wel aan. Metalen lapzwans komt eraan.

Wat doe jij hier? -Zeg jij het maar.

Als je dingen komt veranderen, dat gaat niet.

Het herhaalt zich alleen maar. Steeds weer.

Veel geluk, Sheryl en Larry. Liefs, Sally en Graham.

We hadden meer nodig dan geluk, hè?

Kijk eens wie daar is. Het is Larry.

Zeg allemaal: Hallo, Larry. -Stil eens. Luister.

De hele wereld is mistig en er zijn overal allerlei vreemde wezens.

De weerman is een waterbuffel met tatoeages. Ik ben bang.

Mensen, dit is goed klote. -Mee eens.

Wie ben jij? -Dat is Generaal Tony.

Hij hoort bij Vic.

Cliff. -Dat dacht ik al.

En dit is Kay. -Heeft iemand hier een verklaring voor?

Sta mij toe.

Jullie zijn onderbewuste wezens, dus jullie hebben mij nog niet ontmoet.

Ik ben Rita Farr. Ten eerste ben ik geen Sub.

Ten tweede heb ik een uitstapje gemaakt naar het verleden en sinds m'n terugkeer

heb ik met de Zusterschap van Dada gewerkt aan dit wereldwijde fenomeen.

Wat jullie meemaken, is de Eeuwige Flagellatie.

De artistieke belevenis van de Zusterschap van Dada

die de wereld op de knieën zal dwingen.

Het duizelt jullie. Ik zal het nog duidelijker maken.

Iedereen ter wereld is verwisseld met zijn onderbewuste zelf.

Jij komt uit een herinnering, een fantasie, een verdrongen schaamte,

een diep, duister, verborgen geheim. Alles wat gevangenzit

in het onderbewuste. -Wat de fuck?

Waarom? -Omdat niemand dan nog kan verbergen

wie ze werkelijk zijn. En dat zal al het kwaad de wereld uit helpen.

En het is kunst. Dus, wen er maar aan.

Mag ik overslaan? Ik kan wel leven met mijn schaamte.

Ze bedoelt dat dat het probleem is. -Maar waar zijn onze bewuste zelven?

Jullie bewuste zelven zijn waar jullie waren.

Zij herleven de schaamte die jullie hebben doorstaan. Steeds weer.

Tenzij ze een doorbraak hebben. -Dus wij koken in ons eigen sop gaar

en de wereld is gered? Dat is kwaadaardig.

Kwaadaardig? Echt niet. Ambitieus, misschien. Pretentieus.

Maar kwaadaardig? Nee.

Kwaadaardig is de plaag die zichzelf Madame Rouge noemt

en wat zij de Zusterschap van Dada heeft aangedaan.

Wij gaan haar iets kwaadaardigs aandoen als we dat kreng vinden.

Ik ben in de war. Zijn we aan het flagelleren, of krijgen we wraak?

De wereld zal flagelleren. Ik krijg mijn wraak.

Ik kon het niet geloven toen Mallah vertelde dat het Bureau je liet gaan.

Een pareltje als jij. Wat zei ik, Mallah?

Je zei dat je het niet kon geloven. -En nu is ze hier.

En nu is ze hier.

Gedumpt door die lamlul Niles Caulder, nog wel.

Wat kan ik zeggen, het kan verkeren.

Heeft de aap je geïnformeerd? In grote lijnen?

De Broederschap van het Kwaad zoekt een menselijk proefkonijn.

Om naar het jaar 2021 te reizen met een tijdmachine die jullie hebben nagebouwd

van een tekening die je 30 jaar geleden maakte.

Ik moet Niles Caulders uitvindingen stelen en hier terugbrengen, naar 1949,

zodat jullie ze kunnen uitvinden voordat hij dat doet,

zijn dromen stelen en over de wereld heersen.

Mijn god, dat accent van haar. -Uitermate kwaadaardig.

Ja, toch? En ze kan van vorm veranderen.

Heb je haar dat andere verteld? -Dat zou ik je nooit aandoen.

De naam. Nobody DeMille. Hoe gehecht ben je daaraan?

Ik... Wat had je in gedachten? -Madame Rouge.

Serieus? -Sorry, die is heel opwindend.

Ontegenzeglijk. -Madame Rouge.

En, wat zeg je ervan? -Ik zou zeggen

dat ik al om was bij 'lamlul Niles Caulder'.

Dit is gekkenwerk.

Ik hoef dit niet te doen.

Het is een herinnering. Bekijk het maar.

Iedereen wacht op je.

Mama? -Je gaat dit gewoon doen.

Ik weet wat het beste voor je is, knul.

Mama, je begrijpt het wel, toch?

Ik ben hem niet. Hij is niet hier. -Laat je zonden in het verleden leven.

Je moet loskomen van al die slechte dingen die je gedaan hebt.

Laat de Heer zien dat je een trouwe echtgenoot kunt zijn.

Laat Hem zien dat je toegewijd kunt zijn aan een vrouw.

Zet de Heer op de eerste plaats, Larry. -Nee, het is niet het verleden.

Ik ben gay, moeder. Dat is wie ik ben. -Ik heb hierover gebeden.

Ik heb gebeden dat je zou veranderen en een goede man zou zijn voor Sheryl.

Kun je niet van me houden zoals ik ben? Waarom is dat zo moeilijk?

In mijn hart weet ik dat je mijn leven niet te schande wilt maken.

Noch je vaders leven.

Wij zijn godvrezende leden van deze gemeenschap.

Jullie hebben je eigen zoon verstikt.

Voor Sheryl. Mijn geschenk aan jullie beiden.

Je kunt een goed leven hebben, zoon.

Zet onze traditie van rechtschapenheid en ware zaligmaking voort.

Ik ben altijd onzichtbaar geweest voor jou.

Zie mij. Luister naar mij. Dit is niet wie ik geboren was te zijn.

Kun je me niet horen?

Ik heb overal gezocht. Ze is weg.

Relax, allemaal. -Het voelt alsof het echt gebeurt.

Kay is weg. -Wat, als ze hersteld is?

Dat zou ze toch niet doen? Zou dat kunnen?

Wat gebeurt er dan met ons? -Kalmeer, allemaal.

Iets positievers, wellicht?

Wat was de les van de dag? -Trauma.

En wat als we eens zouden praten over iets opbeurenders?

Zien jullie wel? Het komt goed. Ik heb het hersteld. Ik kan dit herstellen.

Jane, je kunt dit niet herstellen. Dat kan niemand van jullie.

Kop dicht, Harry. Wat weet jij ervan? -Wie zei dat? Heeft Kay dat gezegd?

Jullie denken Kay te kennen, maar alleen aan mij vertelt ze haar ware gevoelens.

Hou verdomme je kop, zei ik.

Mijn oor. -O, mijn god. Het spijt me zo.

Nee, dit is de les van de dag die we nodig hadden.

Ik laat me niet door een knuffel vertellen wat Kay al of niet wil.

Papa had gelijk. Ik moet sterk zijn. Zoals jij, Generaal Tony.

Je was bang. Niemand gaf je toestemming om bang te zijn.

Het is tijd dat ik volwassen word. Een moedige, gedisciplineerde strijder.

Je bent een kind. Het is oké om een kind te zijn.

Geen fouten meer, zei papa. Ik heb mijn orders gekregen.

Luister alsjeblieft naar me. Je moet naar me luisteren.

Dus Madame Rouge is ontslagen door het Normaliteitenbureau

om wat ze de Zusterschap van Dada aandeed,

waarna ze zich bij de Broederschap van het Kwaad aansloot?

Dat klinkt als een slechte strip. -Ze kwam naar de toekomst

om Niles Caulders nalatenschap te vernietigen. Ons, dus.

We moeten haar stoppen, uit zelfbescherming.

Ze doodde jouw minnaar. Jij wilt wraak. -Ja, dat ook.

Wacht eens even. Dit is niet wat wij doen.

Ik ben een Sub. Ik ruim geen puinhopen op, ik maak ze.

Zo te zien is de les van de dag: jij staat er alleen voor.

Voor de goede orde, jullie bewuste zelven zijn lui,

vol zelfbeklag en wreed. Maar ze hadden tenminste wel lef.

Ze beschermden altijd de kleine man.

Goed, dan.

We kunnen hier blijven zitten en de Eeuwige Flagellatie doormaken.

Domweg de vuile was buitenhangen voor iedereen in deze kamer.

Wie gaat eerst?

Lopen. Lopen.

Weet je dit zeker? -Je hebt geen idee.

Ga je op reis?

Naar de toekomst.

Schijnbaar ga ik jouw tijdreismachine lenen, of een duplicaat daarvan.

Waag het niet jouw missie met de mijne gelijk te stellen.

Nee, in het geheel niet.

Om te beginnen zal mijn missie echt iets doen.

Wat is er met jou gebeurd?

Ooit had je een morele kern. -30 jaar lang had ik één taak:

Beslissen wie een wapen was en wie niet. Die heb ik tot het eind volbracht.

Tot Malcolms eind.

En toch gooiden ze je eruit. -Ja, daar ga ik een man op aanspreken.

Dit is lulkoek. Jij hebt elke vriend verraden die je ooit had

en niet omdat het je taak was.

Je deed het omdat te veel macht voor jou nooit genoeg is.

Je genoot ervan God te spelen met die lieve jongens en meisjes

die je de oorlog instuurde. Amper oud genoeg om te erkennen

hoe bijzonder ze waren, laat staan het woord 'wapen'

dat jij op hun voorhoofd stempelde.

En je hield van de macht over de Zusterschap die je zo fervent koesterde,

tot de dag dat je ontdekte dat je nog liever hun ondergang wilde zijn.

Dat is alles waar dit ooit om draaide, hè?

En dit is alles wat je ooit geweest bent.

En nu heb je elke vriend verloren die je ooit had.

Welnu, dat was verkwikkend.

En onder ons meisjes gezegd, waarschijnlijk waar.

Niet dat ik dat ooit zou toegeven buiten deze muren.

Dacht je echt dat je de wereld kon veranderen met een rinkelende hoed,

gemaakt van bestek?

Een woordgedicht als pak slaag?

Kunst is lulkoek. Kunst is een drug waar je op zuigt

terwijl het leven, ambitie en zingeving aan je voorbijgaan.

Ik ben 30 jaar geleden in een veld geland

zonder herinnering aan wie ik was of wat ik geloofde.

Kunst redde mijn leven.

Jij verwoestte het en ik hoop dat je brandt in de hel.

Waarom hopen? Ik sta hier. Of ben je net als je vrienden zonder ruggengraat?

Of is de herinnering die je vergeten bent,

dat je kwaadaardig bent, net als ik?

Ga je gang. Dood me nogmaals.

Om de een of andere reden voelde het gepast om afscheid te nemen.

Tenslotte was jij een van de beste vriendinnen die ik ooit gehad heb.

Kop op, mensen. Jullie doen wat juist is.

Maak je om ons geen zorgen. Opgeruimd staat netjes.

Zeg maar wanneer we superheldenshit moeten doen, want we zijn er klaar voor.

Toch? -Ik ben geen superheld.

Vic is een superheld.

Pad, mutsje, bij. Thatchers blauwe kont. Pad, mutsje, bij. Thatchers blauwe...

Wat was dat in godsnaam?

Waag het niet. Jullie kunnen niet meer terug. Jullie zijn op een missie.

Jij bent op een missie. Wij zijn slechts op bezoek.

Ik waarschuw jullie, daar is alleen maar meer waarheid en zelfhaat.

En bier.

Weet je, Cliffie, het is amper te geloven hoe we hier gekomen zijn.

Opgeklommen van zandweg naar Daytona.

Ja, en jij beklom mijn vrouw elke donderdagavond, hufter.

Heel wat jaren. En ook heel wat bloed vergoten.

We hebben heel wat onenigheid gehad, ja, toch?

Zoals of je Kate van voren of van achteren zou pakken?

Maar jij bent de beste vriend die ik ooit heb gehad.

Daarom hebben ik en de jongens iets speciaals voor jou.

Blijf daar. Niet weggaan. Earl, Jethro, kom op.

Geen zorgen, ik ga nergens heen, echtgenote-neukende miskleun.

Oké, denk na, Cliffie. Die kunstenaars deden dat flagellatiegebeuren

en dan sturen ze mij naar mijn onderbewuste voor iets goeds?

Ik dacht het niet.

gefeliciteerd #8 Cliff Steele

Op de koning.

Alhoewel, ik heb het wel vaker mis.

Ga ervoor, gast. Jij bent de man.

Ben ik de man? -De man.

Weet je, dat ben ik. Ik ben verdomme de man.

Wie is de koning?

Wie is de koning? Ik ben verdomme de koning.

Hier zijn we veilig. Het is comfortabel en beschut.

Ik heb de katoenen lakens versterkt met de flanellen lakens.

Is dat alles? Je hebt alleen genoeg voor jezelf bemachtigd.

Gezinsverpakking.

Mag ik een biertje? -Je bent volwassen,

maar je bent een kind in een volwassene, dus waarom niet. Hier.

Smerig. -Des te meer voor mij.

Sta je op de uitkijk voor iets?

Doen we dat niet allemaal? -Jij beschermt zelfs je onderbewuste.

Indrukwekkend.

Hebben ze gelijk? -Wie?

De zusterschap van Dada. Is het belangrijk voor mij te weten

waarom er een Generaal Tony in Vics onderbewuste zit? Misschien wel.

Misschien komen we met weten verder. -Oké.

Waarom staart Larry's Sub uit het raam? -Gaat je geen moer aan.

Laten we in het fort wachten tot dit voorbij is, ja?

We hebben snacks. -Had dat dan gezegd. Na u.

Normaliteitenbureau 1949

Kan ik de pest krijgen? Krijg zelf de pest.

Die dag wist Rita dat ze een wraakzuchtig hart had.

Echt wel.

Dat was jammer, want de afgelopen 30 jaar hadden haar nieuw zelfvertrouwen

en geluk gebracht, die ze eerdere jaren zo vreselijk ontbeerd had.

In haar andere leven.

Vette pech voor je, Shipley.

Maar terwijl ze door het ruimte-tijdcontinuüm schiet,

brengen de onvermijdelijke natuurkrachten en dit trage verhaal

de herinneringen aan dat andere leven weer boven.

En daarmee de schaamte en onzekerheid die ze had achtergelaten

bij een ooit geleefd en toekomstig leven.

Nu de nieuwe oude herinneringen terugkwamen, vroeg Rita zich af

wat er zou worden van de oude nieuwe herinneringen.

Als dat logisch klinkt.

En hoe zat het met die ene herinnering die ze absoluut niet mocht verliezen?

Ze was ervan overtuigd dat deze herinnering zo diep in haar hart zat,

dat die nooit uit te wissen was. Maar kon ze daar zeker van zijn?

Zou ze kunnen garanderen dat de band tussen haar en haar geliefde

nooit verbroken zou worden?

Het bleek dat met een tijdmachine met onbepaalde functie

het antwoord wel degelijk 'ja' is. Rita zou haar wraak krijgen.

Zij zou tot het einde der tijden jacht maken op Madam Rouge.

Maar eerst zou ze linksaf slaan naar de Poconos,

om ervoor te zorgen dat de liefdeslus nooit verbroken zou worden.

Rita zou het allemaal krijgen.

Dus blijven we hier zitten wachten tot de Eeuwige Flagellatie voorbij is?

Ik heb Larry gehoord. Hij wil praten.

Als tijdverdrijf, leek me. -Praten.

Bedoel je onze ellende spuien? Nee, dank je.

We herleven onze pijn dagelijks. Waarom dat opdissen?

Misschien omdat het onze plicht is.

Een plicht aan onze bewuste zelven zodat zij een beter leven hebben.

Zij zitten vast door ons. Het leven draait om plicht, toch?

Het draait om wat en wie je dient. Ik weet dat jij dat snapt,

jij bent vader. Jij hebt een plicht jegens je dochter, toch?

Zo is het genoeg. Je moet niet over Clara beginnen.

Waarom niet? Onze bewuste zelven praten nooit over plicht

en dochters en vaders. -Kunnen we niet over vaders praten?

Dus we praten helemaal niet? -Precies. Geen gepraat.

Eindelijk. Ik verdien iets goeds.

Daarom gaf God me deze herinnering en drie maanden parkie-medicatie.

Het is jouw feestje, dus jij bent de baas, neem ik aan?

Geef mij maar wat lekkers, lekkertje. -Ik moet je iets vertellen.

O, god. Fluister maar ondeugende dingetjes, liefje.

In die Camaro die buiten staat zit een meisje alleen achterin.

Fuck, nee. Nee, dat is mijn probleem niet meer.

Vaarwel. Dank je. Herinneringen ophalen was leuk,

maar aan dit gelul doe ik niet mee.

Dat is van die gekke meid met het gasmasker.

Bekijk het maar. Dag, klootzakken.

Alles goed? -Wat denk je? Ik ben in de hel.

Vertel mij wat. Dit doen die Dada-fucks, hè?

En onze Sub-fucks vertellen boven vast allerlei fucking shit over ons.

Fuck deze Freaky Friday- ellende. -Dat lijkt er niet eens op.

Wil je hier weg, of niet? -Ja, hoe?

Door dat spiraalgeval. Volg mij maar.

Ik weet niet hoe het met jullie zit,

maar ik ben niemand iets verplicht. Niemand deed zijn plicht jegens mij.

Dus jij zegt dat plicht geen ding meer is? Plicht is alles wat ik ben.

Ik zeg: Fuck vaderschap. -Wat ben jij? Zeven?

Echt? Jij hebt haar bier gegeven. -Toch heeft Kay wellicht een punt.

Ik heb gezien hoe kleine Vic zijn vader meer respecteerde dan zichzelf.

En nu ik hier ben, heb ik vragen. -Nee, die heb je niet.

Want A, nummer één: we gaan onze ellende uit de weg,

zoals we dat altijd doen. En B, nummer twee:

Geef je ouders niet de schuld van je eigen klotezooi.

Zegt de ouder die alles verkloot heeft.

Sorry, was ik de ouder die de crew chief neukte bij het treinspoor?

Is de nanny neuken beter?

Want je bewuste zelf is haar nu vast aan het neuken op de pingpongtafel.

Waag niet te doen alsof je begrijpt dat je weet wat er in mij omgaat.

Kunnen jullie even volwassen worden?

De volwassen jij is nutteloos. Van alle mensen die er in jou rondzwemmen,

krijgen wij de enige die niets nuttigs kan doen,

zoals mijn vette reet verdomme hiervandaan teleporteren.

Ik heb ze niet nodig. -Nieuwtje: dat heb je wel.

Wij moeten allemaal weg uit deze klote-kussenfort-ellende.

Dus dat is het? Ga je gewoon eeuwig feesten?

Nee, want er is geen 'eeuwig' voor mij. Ik ben stervende.

Het eerste deel van mijn leven was ik een redneck.

Straatarm. Ik had geen nagel om aan mijn reet te krabben.

Maar toen ontdekte ik raceauto's en dat was mijn uitweg uit de hel.

Als je van niets komt, weet je niet wat te doen met het iets wat je krijgt.

Mensen begonnen me anders te behandelen. Alsof ik bijzonder was.

En als je de smaak van 'bijzonder' te pakken hebt, kun je niet meer terug.

Maar ik had nooit het gevoel dat ik het verdiende.

Ik vulde de gaten met drugs en vrouwen. Ik was de koning van de racebaan.

Vanbinnen was ik een hol vat, maar ik was een koning.

En deze koning onthoofdde zijn vrouw.

Nu ben ik de pineut.

Want parkinson heeft me nu te pakken.

Ik ben aan het aftakelen.

Maar abracadabra, ik ga het meest alledaagse doen wat je kunt doen.

Ik ga dood.

Langzaam, vlak voor jullie neus.

Dus bekijk het maar.

Willen jullie flagelleren?

Dan flagelleren we.

Waar is hij? -Wat in godsnaam... Hier ben ik.

Wat de fuck. Ben jij een pop? -Je moet hier weg.

Wacht even.

Geef hem dit.

Hij weet niet eens dat je hier bent. -Doe het gewoon.

Wat hebben we gedaan? Wat wordt er van ons?

Wat als Kay ons echt niet nodig heeft? -Natuurlijk wel. Zij creëerde ons.

Dingen veranderen. Wat dacht je dat er zou gebeuren toen ze ging fietsen?

Geen idee, dr. Harrison. Wat dacht jij daarvan toen je de fiets stal?

Wat de fuck? -Wie van jullie viltwijven is Jane?

Metalen bitch. Zal ik dat Underground Avenue-bord in je reet rammen?

Dat is Jane. -Waar zijn we?

In Kays fantasie-atelier,

waar zij volwassen is en wij debiele poppen. Haal me uit deze Dada-hel.

Oké, kom maar hier.

Zeker weten dat niet iemands hand in je reet je hoofd laat bewegen?

Je bent net een baby. Hallo, baby. -Rot op, emmerkop.

Ik ben er klaar mee. Jane laat ons achter met de brokken. Alweer.

Nee, niet weer. Nooit weer.

Wat de fuck? -Stop. Denk na. Ga door?

Nog meer Dada-shit. -Dit klotekunstproject kan oprotten.

Als we door moeten gaan, deze regenboogkots uit, ben ik voor.

Godallemachtig.

Wie wil een stuk strippertaart?

Heb je mama gezien?

Jazeker.

Ik heb het script veranderd en gezegd wat ik had moeten zeggen.

Verwijt je het mij? Bedoel je dat ik iets anders had moeten zeggen?

Nee, je had iets anders moeten doen. -Denk je dat ik dat niet weet?

Hoe denk je dat het voelt iemands slechtste herinnering te zijn?

Dat ben jij niet. Er zijn veel slechtere dan jij.

Waarom ben ik dan hier? -Omdat ik die dag besloot

tegen mezelf te liegen.

Ik heb nieuws voor je. Die dag verstopte jij je voor de liefde.

Daarom hou je van die zwachtels. Daarmee hou je mensen uit de buurt.

Je bent bang dat je niet kunt liefhebben.

Je vindt dat je het niet waard bent.

Misschien ben je wel mijn slechtste herinnering.

Op mijn trouwdag nodigde mama me uit in haar trauma

en daarna zoog ik iedereen mijn trauma in.

Je moet leren liefde toe te laten, gast.

Stap voor stap. -Ik heb een plicht jegens mezelf.

Ja, inderdaad.

Ik leef die herinnering. Elk moment daarvan.

Elke dag.

Maak wat ik doormaak de moeite waard.

Kun je dat?

Ik kan het proberen.

Dat was prachtig. De voorstelling is afgelopen, mensen.

Is dat zo?

O, kom verdomme op, zeg. -Ik weet het.

Wil je echt onze ellende spuien? -Nee, dat wil ik niet.

Maar toen zag ik Larry hand in hand met zichzelf en dat was verdomde fijn.

Dus bekijk het maar. Wil je weten wat ik doormaak? Dag in, dag uit?

Elke dag, van de schemering tot de zon opkomt,

laat ik mijn dochter in de auto zodat ik kan blowen

en tegen een stripper aan kan kruipen.

Dat is wat ik doe. Elke dag weer. Ik zeg 'fuck jou' tegen het vaderschap

omdat ik me niet bijzonder voel door het vaderschap.

Als vader hoor ik slechts bij het behang.

Blowen en strippers nemen, dan voel ik me een koning.

Elke dag, als het feest voorbij is, kom ik terug bij de auto,

kijk mijn dochter in de ogen en dan voel ik

niets. Geen schuld, spijt, schaamte.

Want ik ben van bil gegaan

en daardoor kan ik het weer een week opbrengen vieze luiers te verschonen.

Tot de volgende race, nanny,

of stripper. Tot ik me verdomme weer als een koning kan voelen.

Liet jij je dochter in de auto om te gaan feesten?

Fuck. Ik heb niet getekend voor die ellende.

Dat kind verstoorde mijn leven. Waarom moest ik stoppen met leven

omdat ik mijn lul in een gat stak? Ik wil me ook bijzonder voelen.

Op een bepaald moment moet het feest voorbij zijn.

Ik mag dan vastzitten in een lus, maar ik ben niet blind.

Jij gaat dezelfde kant op. Je hallucineert op parkinsonpillen.

Het is net of het weer 1984 is. Je verkoopt hun spullen op eBay.

Ik ben bekaf, maar jij hebt een tweede kans met Clara en Rory.

En in plaats daarvan herhaal je dezelfde shit. We gaan er allebei aan kapot.

Is dat het waard?

Geef antwoord. Is dat het waard? -Val dood.

Val ook dood.

En jullie kunnen ook doodvallen.

Gast.

Dit is gestoord.

Ik voel me prima. Ik heb geen amateurpsychologie nodig.

Goed, dan blijven we hier staan om iedereen te beschermen.

Maar ik heb wel één vraag. Wie beschermt ons?

Ik heb geen bescherming nodig. -Dat staat buiten kijf.

U bent altijd een goede soldaat geweest. Dapper. Gedisciplineerd.

Een strijder. U hebt gezien uit welke herinnering ik kwam. Toch?

Ja. Ik was een kind. -Denkt u dat iemand dat zag?

Dat ik een kind was? Nee. Niemand zag dat. Of boeide dat.

Mij wel. En die dag zag ik hoe u in één klap veranderde van 10-jarig kind

in een soldaat die iedereen wilde behagen.

U maakte nooit een fout en u werd perfect.

Maar u verloor iets, hè? Iets heel belangrijks.

Mijn kind-zijn. -Dat is correct.

Dat krijg ik nooit meer terug. -U kunt nu uw eigen keuzes maken.

En in plaats van een goede soldaat te zijn, kunt u fouten maken.

U kunt krachtige keuzes maken, ook al zijn ze verkeerd.

Wat dacht je dat ik probeerde te doen vóór deze Eeuwige Flagellatie?

Ik weet het. Ik ben hier niet om u te bekritiseren.

Ik ben hier om te zeggen: Ga zo door.

Maak wat plezier. Vind uw geluk.

Speel. En dan neemt u terug wat u is afgenomen.

Dit is gestoord.

Waarom luister ik naar iets wat ik niet eens wilde?

Ik wilde geen soldaat. Ik was verdomme een kind.

Harry zei dat je ons niet meer wilde. -Wat was de les van de dag ook alweer?

Serieus? Wil je nu een les van de dag doen?

Omdat jij dat bent. Jij veroorzaakt alleen maar meer trauma.

Alles wat jij doet bezorgt me meer pijn.

Het is tijd dat ik volwassen word en alleen verder ga.

Nee. Je kunt niet overleven zonder mij. -Ik zou het graag willen proberen.

Ik wou dat je doodging.

Is het voorbij?

Ik denk van wel. De mist trekt op.

Oké. Laten we afspreken dat wat in de Eeuwige Flagellatie gebeurd is

ook blijft in de Eeuwige...

Wil je over ouderschap praten of wil je mijn gevalletje zien?

Ik weet niet wat er met jou aan de hand is, papa,

maar dit werkt niet meer.

Ik weet het.

Ik weet dat er van alles gezegd is. En ik hoor je.

We komen er wel uit. Met elkaar. -Ze zijn allemaal weg.

Goddank.

Ik heb je. Kom maar.

Vic, ben je wakker?

Ik ben wakker.

Ik ben wakker.