Original subtitles

Vertaling: Kramer123

Aflossingen controleerde de totale schuld.

Tijdens een verkenningsexpeditie naar Afrika, een klein

privévliegtuig met dr. Charles Decker, de beroemde Engelse botanicus,

vloog in brand en stortte neer in de diepten van de jungle.

Dit ongeval gebeurde ongeveer een week geleden.

Hoewel het nieuws van de crash gisteren door inheemse hardlopers naar

de dichtstbijzijnde buitenpost werd gebracht en hier werd doorgegeven,

is van de dokter of zijn piloot nog geen spoor gevonden.

Gevreesd wordt dat beide mannen zijn omgekomen.

Dr. Decker, overlevende van de crash, keert na jaar terug in de jungle.

Lees er alles over. Dr. Decker keert terug. Beroemde wetenschapper keert terug.

Dr. Decker, overlevende van de crash...

Dank je.

Dank u meneer.

Uw aandacht alstublieft.

Zou de heer Richard Banks, passagier naar Rome,

Daar is hij.

alstublieft contact opnemen met de T.W.A. Informatiebalie.

Welkom thuis, dokter Decker.

Wilt u komen zitten?

Heeft u bezwaren, meneer? Gewoon een paar vragen?

Natuurlijk.

U wordt al bijna een jaar vermist.

Kunt u ons vertellen hoe u de crash hebt

overleefd en in leven bent gebleven in Oeganda?

Nou, om te beginnen, ik redde me net op tijd.

Ik landde op enige afstand van het vliegtuigwrak en kon toen

naar het dorp kruipen waar de inboorlingen me verzorgden.

Gelukkig voor mij bleken deze inboorlingen, die in de verte

verwant waren aan de bantu-stam, heel vriendelijk te zijn.

Hebben ze je gevangen gehouden? Nee, niet echt.

Natuurlijk was ik de eerste week een noviteit,

maar daarna raakten we een beetje aan elkaar

gewend en toen ik terug wilde, hielpen ze me.

Je realiseert je natuurlijk dat zonder hun hulp het

onmogelijk zou zijn geweest om naar huis te gaan.

Moeten we begrijpen dat het een heel jaar duurde

om terug te keren naar de bewoonde wereld?

Je bedoelt natuurlijk wat je beschaving noemt.

Ik bedoel Londen.

Nou, ik denk dat ik er eerder doorheen had kunnen komen.

Maar waarom het probleem forceren?

Als botanicus en wetenschapper kon ik de kans niet laten schieten

om onderzoek te doen naar deze bijzondere situatie.

Bijzonder in welk opzicht?

Ik ontdekte soorten dierengroei die ik nog nooit eerder had gezien.

Natuurlijk was ik gefascineerd door deze exemplaren.

Het deed me denken aan de crash als een geluk bij een ongeluk.

Waar anders zou ik de kans krijgen om zulke mooie

exemplaren van insectenetende planten te bestuderen?

Wat voor soort zijn ze?

Planten met dierlijke eigenschappen.

Ze leven van insecten en kleine vogels. Ze verslinden ze volledig.

Ze hebben meer nodig dan lucht, zon en water.

En als ik afdoende kan bewijzen wat ik van hen heb

geleerd, moeten we misschien veel schoolboeken verscheuren.

Wat bedoel je?

Ik sta aan de vooravond van een revolutionaire schakel

tussen wat er op aarde groeit en het dierlijk leven.

Sterker nog, als ik terugkeer naar Essex College,

verwacht ik dit onderwerp van mijn eerste lezing te maken.

Dr. Decker, heeft u nog andere verrassende ontdekkingen gedaan?

Misschien.

Maar op dit moment wil ik er liever niets meer over zeggen.

Wat is er met de piloot gebeurd?

Nadat ik eruit was gestapt, verwachtte ik dat hij me zou volgen.

Het vliegtuig moet te snel hoogte hebben verloren.

De piloot werd gedood.

Dr. Decker, u heeft ons niet aan uw huisdier voorgesteld.

Oh, je bedoelt Konga?

Oh, ik zie dat je hem al hebt gedoopt.

Oh ja, inderdaad.

Hij heeft een naam en een plaats in mijn hart.

Konga hielp me de weg naar het dorp te vinden.

We zijn nogal aan elkaar gehecht geraakt.

Ik kon er niet aan denken hem achter te laten.

En nu, als jullie het niet erg vinden, het was een lange reis en een moeilijk jaar.

Ik ben nogal uitgeput en ik zou graag naar huis willen.

Oh, nog een laatste vraag, dokter. Ja?

Ben je van plan een boek te schrijven over je ontberingen en avonturen?

Welnu, wat mij persoonlijk is overkomen, is van weinig belang.

Maar als wat ik heb geleerd iets kan toevoegen aan de grenzen van de wetenschap, dan zal ik dat misschien ook doen.

Nou, veel geluk voor u, meneer.

Dankjewel. En bedankt, dokter.

Nou, Margaret, het is zeker goed om terug te zijn.

Eten, comfort, warmte, mijn

naslagwerken, het laboratorium...

Je hebt niet één keer gezegd dat je blij was me te zien.

Natuurlijk ben ik blij je te zien.

Je bent tenslotte mijn secretaresse, assistent, huishoudster,

vertrouwelinge en vooral mijn goede vriendin geweest.

Wel, je gooit me af en toe een paar kruimels

toe, op voorwaarde dat ik erom smeek.

Jij nu, Charles, je moet je realiseren dat een vrouw

gewoon een goede vriendin noemen bijna een belediging is.

Nou, Margaretha,

je weet dat er weinig ruimte is voor sentiment in het leven van een wetenschapper.

Als je wilt, kun je de charme inschakelen, vooral met vreemden.

Beschermende aanpassing.

Toch mag je me wat meer warmte tonen.

Ik heb je experimenten tenslotte bijgehouden terwijl je weg was.

Ik wist dat je me niet in de steek zou laten.

Ik voelde dat je nog leefde, zelfs voordat ik iets van je hoorde.

Ik heb al je zaken een heel jaar op orde gehouden.

En daar ben ik dankbaar voor.

Maar wat is het eerste dat u doet als u terugkomt?

Je zorgen maken over deze kleine chimpansee die je mee terug hebt genomen.

En wat voor een zorg!

In feite, in je enige brief van

vorige week, niets over mij,

gewoon een stevige instructie om een ​​grote kooi te laten bouwen.

Je moet begrijpen, Margaret,

dat schrijven in de jungle

een hele klus is.

Toen je erop stond zijn kooi te inspecteren.

Was het sterk genoeg, groot genoeg, warm genoeg?

Je vroeg me niet eens hoe ik me voelde, hoe ik erin slaagde.

Konga kwam op de eerste plaats.

Je gaat toch niet jaloers zijn op een kleine chimpansee?

Je verzorgt hem alsof hij koninklijk bloed in zijn aderen heeft.

Dat heeft hij.

Die kleine chimpansee is de eerste van een lange rij koningen,

koningen van de aarde.

Wat bedoelt u?

Precies wat ik zei.

Via Konga zal ik niet alleen een uithoek van de aarde

domineren, maar ook een nieuw spoor in de wetenschap banen.

Die kleine chimpansee wordt de eerste schakel in de moderne evolutie

tussen plantaardig en dierlijk leven.

Charles, schat, wat zeg je?

Ik ben bang dat je de effecten

laat zien van te lang weg zijn.

Nee, dat is het niet.

Waarom denk je dat ik gevaar, ontberingen heb doorstaan?

Alleen omdat ik de middelen had gevonden om een ​​succesvol doel te bereiken.

Ik kan scepsis, zelfs spot, van de buitenwereld verwachten,

maar van jou,

die al die jaren met mij heeft samengewerkt in mijn experimenten,

van jou, die dicht bij mijn dromen was...

Oh, Charles, ik was niet aan het spotten, maar...

Nou, wat je zegt is zo verrassend.

Alles wat nieuw is, is verrassend.

Heel goed, ik zal een open geest houden.

Maar ik zou echt willen dat je me zou vertellen wat

je in gedachten hebt, wat je van plan bent te doen.

Dat is een behoorlijke uitdaging.

We kunnen nu beginnen.

Kom op, help me. Laten we de aarde van deze bloemen zuiveren.

Charles, je bent meedogenloos.

Ik ben klaar met ze. Ze hebben hun doel al bereikt.

Ik heb lang geleden mijn papieren over de natuurlijke habitat van flora afgerond.

Maar hoe zorgvuldig verzorgde ik deze bloemen.

We zijn niet langer geïnteresseerd in het decoratieve.

Bovendien heb ik elke centimeter aarde nodig voor de nieuwe planten die ik uit Oeganda heb meegebracht.

Open de zak.

Je had tenminste de bloemen kunnen knippen

en ze naar een ziekenhuis kunnen sturen.

Ze hadden het leven van de zieken kunnen opfleuren.

Vrijgevig, maar dom.

Nadat ze uiteengevallen zijn, zal ik ze gebruiken als mest om de nieuwe planten te voeden.

Verhoog de temperatuur.

Het is hier nu 72.

90 is wat we nodig hebben.

Ik moet het jungleklimaat nabootsen.

Vochtigheid, vocht en warmte.

Hebben deze geen tijd nodig om te groeien?

Nee, ze zijn al vatbaar.

Dat is het unieke aan deze planten.

Eeuwen en de natuur hebben al hun magie bewerkt.

Ze groeien snel. En die opmerkelijke eigenschap kan door mij worden overgedragen.

De structuur is heel vreemd. Ik heb er nog nooit zo een gezien.

Evenmin heeft iemand anders in dit deel van de aarde.

De inheemse medicijnman die ze aan mij voorstelde,

legde enkele van hun opmerkelijke eigenschappen uit.

Wat zijn ze?

Menselijk.

Wat?

Ik zei, menselijk.

Extracten van deze planten zouden wel eens de schakel

kunnen blijken te zijn tussen plantaardig en dierlijk leven.

En extracten van deze bladeren, wanneer ze hun volledige groei en ontwikkeling hebben bereikt,

zullen menselijke eigenschappen bevatten wanneer ze in de bloedsomloop worden geïnjecteerd.

Charles, ik begrijp niet wat je allemaal probeert te doen.

Ik weet dat je het meent, maar

vind je niet dat je moet rusten?

Ben je moe?

Meer dan alleen moe.

Ik... ik kan niet ademen.

Ik kan hier niet tegen de hitte.

Ik voel me zwak, ik moet lucht krijgen.

Je hebt gelijk, Margaret, we kunnen morgen verder.

Een beetje rust is wat we allebei nodig hebben.

Ik heb een kopje thee voor je meegebracht, schat.

Dank je, Margaret. Zet het neer.

Zie je deze wortels?

Ze bevatten eigenschappen die opzienbarend zijn.

Dezelfde medicijnman waarmee ik bevriend was, liet me zien hoe hij

ze gebruikte om de groei van onvolgroeide dieren te stimuleren.

Geen wonder dat zijn eigen mensen hem als een wonderdoener beschouwden.

Hij moet een zeer wijze oude man zijn geweest.

Hij heeft het mij zeker bewezen.

Laat je nooit misleiden door het woord 'primitief'

zoals toegepast op zogenaamde medicijnmannen.

Deze wisten dingen waardoor ik achterlijk leek.

Ik was niet alleen gefascineerd door zijn genezingen, maar ook

door de manier waarop hij zijn patiënten onder controle had.

Hoe bedoel je, "onder controle"?

Hij heeft me dit niet verteld, maar ik vermoed

dat hij wat zaden in zijn kompressen heeft gedaan

dat maakte hen gehoorzaam, bijna onderdanig aan hem.

Zijn woord was wet.

Ik heb zojuist een aantal van die zaden aan de blend toegevoegd.

Ze komen van een zeldzame bloem.

Wat ben ik toch een dwaas, kwebbelend als een ekster in plaats van naar de vlam te kijken.

Oh, kijk, zelfs tabby is gefascineerd door je experiment.

Nou, hoe is hij binnengekomen? Waarom deed je de deur niet dicht?

Je hebt tabby schandelijk verwaarloosd.

Charles? Charles, waar ben je in hemelsnaam naar op zoek?

Wat is er met je aan de hand, Charles?

Ben je gek geworden?

Dwaas, denk je dat ik wil dat het grootste experiment

van mijn leven wordt bedreigd door een kat?

Zelfs die paar druppels zouden de tabby tot enorme proporties hebben doen opzwellen.

We zijn er nog niet klaar voor om een ​​kat zo groot

als een luipaard door de straten te laten rennen.

Bovendien is Konga het onderwerp van mijn experiment.

We zullen hem vanavond in de tuin moeten begraven.

Alles bloeit gewoon prachtig.

Ze zijn al volwassen in een periode van een week.

Charles, het is verbazingwekkend.

Kijk, Margaret, hoe ze deze stukken vlees verslinden.

Deze vleesetende planten zijn opmerkelijk gebouwd.

Hun sterke stengels scheiden een zuur enzym af dat bijna alles verteert.

Geef me de tondeuse, Margaret.

Sommige van deze bladeren zijn nu klaar voor gebruik.

Laten we teruggaan naar het laboratorium.

Open de kooi, Margaret.

Hallo, Konga.

Doe de halsband af en houd hem vast, Margaret.

Kom nou, Konga.

Je weet dat ik je geen pijn zal doen.

Hij is een goede jongen.

Na een tijdje zal het serum beginnen te werken.

Het werkt.

Het werkt!

Charles, ik... ik kan het niet geloven.

Maar ik heb het met eigen ogen gezien.

Het spijt me dat ik aan je twijfelde.

Het is me allemaal duidelijk.

Zelfs waarom je een heel jaar wegbleef.

Wat je hebt gedaan zal de wereld doen schrikken.

In dat dorp waar ik verbleef, waren

de inboorlingen erg vriendelijk.

Ze waren lid van de Bantoe-sprekende stammen.

En in dit specifieke dorp

noemden ze zichzelf de buganda's.

De buganda's zijn van gemiddelde lengte en verminken

of verticuteren hun lichaam normaal gesproken niet,

maar geniet van het dragen van ornamenten en

souvenirs uit het spel dat ze hebben gedood.

Ze houden ervan om verschillende snuisterijen

te maken, zoals deze stevige parelschotel,

en maken ook veel prachtige houtsnijwerken met ingewikkelde ontwerpen.

Hun hoofdvoedsel is groene bananen, gestoomd

en warm gegeten met bonen en zoete aardappelen.

De buganda's hebben grote eerbied voor fatsoen en

hun vrouwen zijn altijd in het openbaar gekleed.

Ze houden van dansen en hebben praktisch elke dag rituele dansen,

waarbij ze een geboorte, dood en zo ongeveer alles vieren.

Hier zien we enkele van de huisdierenslangen

van één van hun jonge medicijnmannen,

wiens naam masabba is.

Lee, Bob, Steven, open de jaloezieën.

Ja, meneer.

Nu hebben jullie enkele van de wonderen van de jungle met me gedeeld.

Ik heb het op film kunnen vastleggen.

Het was overigens een meevaller dat ik mijn camera en een

deel van mijn uitrusting kon redden toen ik eruit sprong.

Morgen gaan we verder met het verhaal van plantenhormonen.

We onderzoeken de omgevingsfactoren, zoals

licht, temperaturen, bodem en irrigatie

en we zullen leren dat planten de grootste bondgenoten van de mens zijn.

Want zonder hen zouden we niet kunnen overleven.

Klas mag gaan.

Sandra, laten we koffie gaan drinken.

Jij gaat maar alvast, Bob. Ik zal je later ontmoeten.

Ik beloofde Dr. Decker te helpen.

Nou, Sandra, ik ben blij dat je vrijwillig hebt aangeboden om me te helpen met de diagrammen.

U weet hoe graag ik met u samenwerk, Dr. Decker.

Dit heeft misschien niets te maken met schoolwerk,

maar ik kan er niet over uit hoe je bent gegroeid.

Nou, u was een jaar weg.

Dat is waar, en ik, van alle mensen, zou groei moeten begrijpen.

Maar in jou is het meer dan dat.

Je bent nu volwassen, Sandra

en wat ben je mooi geworden.

Dank u, dokter Decker.

Ik veronderstel dat je veel aandacht krijgt.

Ik heb het hier in mijn klas een beetje gezien.

Eigenlijk zou ik op dit moment moeten zeggen,

Bob wacht ongeduldig op je.

Hij zal er aan moeten wennen.

Ik neem zijn aandacht niet serieus.

Ik verwacht na jouw opleiding scheikunde en natuurkunde in te gaan.

Mijn studie komt op de eerste plaats.

Ik hoop het, Sandra.

Je hebt het in je om een ​​echte wetenschapper te worden.

En ik begeleid je graag in je ontwikkeling.

Er zullen buitenschoolse experimenten plaatsvinden.

En als je de tijd hebt, kan ik hier op school wel een slimme assistent gebruiken.

Ik wil graag vrijwilligerswerk doen. Ik wil helpen.

Vooral met die nieuwe ontdekkingen waar je in de klas op zinspeelde.

Toen u over hen sprak, was er een blik op uw gezicht, dokter, die me ontroerde.

Het maakte de wetenschap erg interessant.

Het is erg spannend.

Mijn experimenten zullen leiden tot een nieuwe wereld.

Hallo, dokter Decker. Goedemiddag, juffrouw Barnesdell.

Wil je tegen Dean Foster zeggen dat ik hier ben?

Natuurlijk. Hij wacht op je.

Dr. Decker is gearriveerd, meneer.

Zeker.

Komt u deze kant op?

Je wilde met me praten, Dean Foster?

Ja, Charles. Ik hoop dat je hier geen aanstoot aan neemt.

Het is niet echt een berisping. Maar ik, beter, de school,

krijgt steeds weer de gevolgen van dat interview dat je onlangs gaf.

Bedoel je die van de krant?

Precies.

Ik verwijs naar het interview dat u de avondstandaard gaf.

Ik heb slechts een paar vragen beantwoord.

Wat zei ik precies dat problemen veroorzaakte?

U maakte een opmerking over het leggen van een

nauwere evolutionaire link tussen planten en mensen.

Oh, dat.

Je realiseert je dat het één ding is voor een

individu om extravagante beweringen te doen,

maar als je deel uitmaakt van een onderwijsinstelling...

Met andere woorden, je hebt er geen bezwaar tegen als ik mezelf als een

idioot houd, zolang ik de heilige naam van het college maar niet besmeur.

Omdat je het zo bot stelt, ja.

Maar wat als de schoen aan de andere voet zat?

Ik volg het niet helemaal.

Wat als mijn experimenten en bevindingen grote glorie op de school zullen weerspiegelen?

Charles, je meent je beweringen toch niet serieus?

Dat doe ik.

Als ik klaar ben met mijn experiment, buitenschools natuurlijk,

op gerichte mutatie,

Ik zal onomstotelijk bewijzen dat ik de

essentie van plantencellen kan injecteren

in de bloedbaan van het dier.

Uiteindelijk zal ik in staat zijn om de vorm van mensen te veranderen.

Hou op, Charles, je bent gek.

Herhaal dit nooit.

Jouw verblijf in de jungle, de ontberingen, het isolement,

ik weet zeker dat ze je tijdelijk gestoord hebben.

Ik denk dat het een vergissing was om je zo snel na je beproeving weer in het harnas te brengen.

Charles, je hebt rust nodig. Een lange rust.

En op de faculteitsvergadering van morgen zal ik het sterk aanbevelen.

Discreet natuurlijk.

Ik wil geen rust. Ik wil verder met mijn werk.

Je doet wat ik beveel of...

Dean Foster, niets wat je doet of zegt kan me stoppen.

Trailblazers werden altijd bespot. Zelfs weggezet.

Het klaslokaal is veilig en daarom

wil je dat er niets gestoord wordt.

Maar ik heb mijn leven geriskeerd om iets nieuws te leren.

Ik ken de waarheid omdat ik ermee heb geleefd.

En niemand, hoor je? Niemand zal mij beletten het aan de wereld te geven.

Zolang ik decaan van dit college ben, doe je wat ik zeg.

Oh, Konga, je hebt het meegebracht! Dat is geweldig!

Konga, ik denk dat je daar echt iets voor verdient.

Alsjeblieft, een banaan.

Oh, Konga.

Nou, ik zie dat jullie goede vrienden zijn geworden.

Weet je, ik zei hem naar boven te gaan en me thee te brengen en dat deed hij.

Oh, ik vind hem schattig.

En de manier waarop hij reageert, is zo menselijk.

Kom op!

Daar ga je.

Heb je alle metingen geregistreerd?

Ja, ze zijn allemaal in kaart gebracht.

Is hij in de juiste verhouding gegroeid?

Het is een wonder, maar dat heeft hij. Alles is gecontroleerd.

Weet je het zeker? Ik wil geen blunders op deze records.

Maar natuurlijk weet ik het zeker. De cijfers kloppen.

Charles, lieverd, ik weet dat je het niet leuk vindt dat iemand

zich druk over je maakt, maar je lijkt nogal verontrust over iets.

Ik wou dat je me vertelde wat je dwars zit.

Nee, het is echt niets.

Nou, het moet iets zijn, omdat het zo duidelijk te zien is.

Nou, als je het wil weten,

ik had vanmiddag een staaltje van officiële

domheid waar iedereen boos van zou worden.

Het is een wonder dat ik niet overkookte.

Oh, die sessie met de decaan.

Zou je het geloven? Hij viel me aan

over het interview dat ik de kranten gaf.

Praatte tegen me als een officieus schoolhoofd.

Net alsof ik een jongetje was dat zichzelf

in het openbaar voor gek had gezet.

Nou, ze houden niet van publiciteit in de krant. Niet door een particulier.

Maar ik ben niet van plan om in de schijnwerpers te staan.

Welk krediet er ook is, ik deel het graag met het college, dat weet je.

Ja, maar heb je dat tegen de decaan gezegd?

Natuurlijk deed ik dat, maar dat hield hem niet tegen.

Hij werd alleen maar officiëler, dictatoriaal.

Hij lachte me zelfs uit.

Hij denkt dat ik gek ben.

Nou, je kunt het hem echt niet kwalijk nemen.

Dat dacht ik tenslotte ook, totdat...

Wat ik bedoel is, als je hem het bewijs kunt brengen...

Nee, hij is vast besloten.

Sterker nog, ik denk dat hij van plan is me op te

bergen, me te bedriegen voor mijn kans op grootsheid.

Maar voordat hij dat doet, zal ik mijn best

doen, mijn uiterste best, om hem te overtuigen.

Margaret, het nieuwe serum is klaar.

Moet je niet wachten? Is het niet te vroeg?

Nee, de tijd is nu.

Geef me de sleutel van de kooi.

Ga alsjeblieft weg. Ik wil alleen zijn met Konga.

Hier, jongen.

Ga zitten. Naar beneden.

Konga, luister goed naar me.

Dat is goed, kijk naar mij.

We kennen elkaar tenslotte

veel beter dan de wereld vermoedt.

Volg dit licht.

Het zal je helpen je te concentreren.

Onthoud elk woord dat ik zeg.

Ik ben jouw meester en je moet me gehoorzamen.

Weet je nog hoe het was in de jungle toen je klein was?

Je had veel angsten totdat ik de controle over je overnam.

Nu heb je geen angsten meer.

Niet van een mens, niet van een beest, zolang je me maar gehoorzaamt.

Ik heb je veranderd in een reus van grote kracht.

Met één klap van die krachtige armen die ik je heb gegeven,

kan je een nek breken, een schedel verpletteren.

En dat is wat je zult

doen, op mijn verzoek.

Vanavond neem ik je mee op je eerste gehoorzaamheidstest.

Je zult me ​​niet teleurstellen omdat je weet

dat ik altijd voor je zal zorgen

en je beschermen

en je veilig terugbrengen.

Margaret, kom naar beneden.

Ik... ik geloof het niet.

Maar het is zo. Ik heb het gedaan.

Charles, het is verbazingwekkend.

En vanavond neem ik Konga mee voor zijn eerste gehoorzaamheidstest.

College Dean vermoord door mysterieuze moordenaar.

Vermoord in zijn eigen studeerkamer. Officieel.

Krijg je standaard. Avond standaard.

College Dean vermoord door mysterieuze moordenaar. Vermoord in zijn eigen studeerkamer.

Nou, wat zijn de bevindingen?

Zijn nek was gebroken, meneer.

De 7e halswervel was gebroken en het sleutelbeen verbrijzeld.

Welk wapen denk je dat er is gebruikt?

Nou, dat is het, meneer.

Het wapen moet een arm zijn geweest.

Een arm die sterk genoeg is om letterlijk zijn hoofd eraf te scheuren.

Wat voor een arm?

Zeker niet één die aan een mens toebehoorde.

Het lab meldde zwarte haren op

de achterkant van Dean Fosters nek.

Het waren de haren van een dier.

Wil je zeggen dat het een dier was?

We zijn tot die conclusie gedreven, meneer.

Maar hoe kon een dier door de straten zwerven en niet gezien worden?

We hebben de dierentuin gecontroleerd, dierentrainers ondervraagd en een

rondreizend circus, maar niemand heeft melding gemaakt van een ontsnapt beest.

Hoe onwaarschijnlijk ook, Dean Foster werd gedood door een krachtig,

sluw, meedogenloos dier dat op de één of andere manier vrij rondloopt.

Heb je de koppen gezien?

Oh, niet echt, ik heb geen tijd gehad.

'De politie kamt Londen uit op zoek naar Deans moordenaar.'

O, daar wist ik van. Alle klassen werden geschorst.

'De politie kamt Londen uit op zoek naar Deans moordenaar.'

Iedereen op school was enorm geschrokken.

Zowel de leerlingen als de docenten.

Ja. Iedereen was geschokt, behalve jij.

En wat bedoel je daarmee?

Charles, je gaat voor mij geen masker van onschuld opzetten.

Ik zou willen dat je niet meer in raadsels praat.

Wat probeer je te zeggen?

Jij hebt Dean Foster vermoord.

Onzin.

Ik was niet bij hem in de buurt toen het gebeurde.

Wat is het verschil? En stop met zeuren over details.

Toegegeven, je was niet bij hem in de buurt, maar je hebt het laten doen.

Het is hetzelfde, jij hebt Dean Foster vermoord.

Stop met schreeuwen, idioot. Ik was niet aan het schreeuwen.

En zelfs als ik had gefluisterd, zou het in je oren hebben geklonken, omdat je weet dat het waar is.

Goed, we hebben Dean Foster vermoord.

Wat ga je eraan doen?

Wat kan ik doen?

In mijn eigen hoofd en hart,

heb ik je al genomen, ten goede of ten kwade.

Ach, Charles,

ik had nooit durven dromen dat je kon doden.

Je weet dat ik dat vroeg of laat moest.

Ik zou gedwongen zijn om iemand te vermoorden via Konga.

Gewoon om te bewijzen dat ik gelijk had. Gewoon om mijn experiment tot een succes te maken.

Maar om een ​​man als Dean Foster te kiezen.

Wat is het verschil?

Konijnen, honden, muizen,

je vindt ze in 1.000 laboratoria, waarbij elk karkas

een belangrijke bijdrage levert aan de ultieme waarheid.

Je ging verder dan konijnen en cavia's...

Ik moest een test maken.

Ik moest weten of gehoorzaamheid aan mijn wil

één van de eigenschappen was die ik met het serum kon overbrengen.

Het kan een werkster zijn of een straatloper.

Maar Foster bedreigde mijn levenswerk.

Om een ​​dubbele reden moest hij dus worden geliquideerd.

Arme Foster.

Jammer.

Maar in de wetenschap is een mens slechts een cijfer.

Charles!

Luister naar je eigen woorden.

Onderzoek je daden.

Je bent onmenselijk.

Zal ik niet voor jou zijn.

Hoe kan ik daar zeker van zijn?

Heb ik je ooit reden gegeven om te twijfelen?

Ik heb het niet over het verleden.

Het is het heden en de toekomst.

Ik moet het zeker weten.

Je bedoelt, dat is je prijs voor stilte?

Als je het zo stelt.

Margaret, ik ga je bewijzen dat ik genereuzer kan zijn dan jij.

Eigenlijk hoef ik niets te beloven of akkoord te gaan.

Stel dat je blab hebt gedaan, hoe denk je dat de politie er naar zou kijken?

Je bent een medeplichtige aan al mijn

experimenten, een deel van alles wat ik heb gedaan.

Inclusief moord.

Maar ik ben bereid dat allemaal over het hoofd te zien.

Je zegt me wat je wilt en het is van jou.

Ik wil dat je met me trouwt.

Met je trouwen?

Ja.

Ik ben het zat om in jouw schaduw te leven en te werken.

Ik heb genoeg van dit achterbuurtbestaan.

Doen alsof ik alleen je huishoudster, secretaresse en assistent ben.

Ik ben moe van opgetrokken wenkbrauwen bij die zeldzame gelegenheden dat we samen uitgaan.

Van gefluister en roddels.

Ik ben het zat om niet alles openlijk met je te kunnen delen.

Wat er ook slordig en vuil in mijn leven is,

er zal in ieder geval één ding schoon zijn.

Ik zal mevrouw Charles Decker zijn.

En je zult het zijn, zeer binnenkort.

Ach, Charles.

In zekere zin, lieverd, is dit een goede zet.

Nu is er absoluut niets dat ik voor je hoef te onthouden.

Je zult alles weten wat ik weet en je zult me ​​op alle mogelijke manieren kunnen helpen.

Oh, ja. Ja, dat zal ik.

Maar totdat we trouwen... Wanneer zal dat zijn?

Zodra de schoolperiode voorbij is.

Dat geeft ons een kans op een huwelijksreis.

Oh, fantastisch.

Ik herhaal, tot we trouwen, geen woord.

Er mag geen uiterlijke verandering zijn.

In de ogen van de wereld ben je nog steeds mijn huishoudster, secretaresse en assistente.

Wat je ook zegt, Charles. Wat je ook zegt.

Het is hier verstikkend.

Ik ga met je mee naar het laboratorium.

Miss Barnesdell, we weten dat u boos bent over wat er is gebeurd.

Het was verschrikkelijk. Ik... ik kan er niet overheen komen.

Maar ik weet zeker dat je ons zou willen helpen, als je kunt.

Natuurlijk.

Dan, als u het niet erg vindt, nog een paar vragen.

Ja, alles. Vraag maar raak.

Hoe lang was je al de secretaresse van Dean Foster?

Bijna 20 jaar.

Ik ben begonnen als typiste en ben doorgegroeid naar de functie van particulier secretaresse.

De decaan vertrouwde me alles toe.

Daar zijn we ons van bewust. Daarom hebben we u weer gebeld.

Denk hier nu goed over na:

Had Dean Foster vijanden?

Geen die ik ken.

Hij was geliefd en gerespecteerd door iedereen.

Hij was zachtaardig, hield rekening met de

rechten van anderen en verloor nooit zijn geduld.

Maar op deze late namiddag, toen Dr. Decker

bij hem was, zei u dat u luide stemmen hoorde?

Ja, dat heb ik inderdaad gehoord.

Daarom herinnerde ik het me zo duidelijk. Ik was zo verrast.

Kon u horen wat er werd gezegd?

Nee, helaas niet.

Maar ik weet dat ik luide en boze stemmen hoorde.

Heeft Dean Foster commentaar gegeven op de

bijeenkomst nadat Dr. Decker was vertrokken?

Nee.

Hij zei dat hij een ontwerp van een aanbeveling met de hand wilde schrijven

en dat hij het mij morgenochtend zou dicteren.

Ik bood aan om laat te blijven.

Maar hij zei dat ik naar huis moest gaan.

Dat is de laatste keer dat ik hem zag.

Hartelijk dank, juffrouw Barnesdell. Dat zal alles zijn voor nu.

Wilt u niet binnenkomen, Dr. Decker?

Dank je.

Goedemorgen, juffrouw Barnesdell.

Arme vrouw. Ze lijkt verbrijzeld.

Je weet hoe het gaat met vrijsters.

De decaan en haar toewijding aan zijn behoeften vormden haar hele leven.

Dr. Decker, ik hoop dat u ons wilt vergeven dat we uw tijd in beslag nemen.

Natuurlijk. Alles wat ik kan doen om te helpen, reken op mij.

We weten dat je geruime tijd bij de decaan was

op de middag van de nacht dat hij werd vermoord.

Dat klopt. We hadden een conferentie na mijn laatste les.

Waarover?

Het onderwerp kan je vervelen.

Laten we zeggen dat we een wetenschappelijke discussie hadden.

We zijn niet erg gevorderd in botanie, dokter, maar we zullen proberen het te begrijpen.

Waarover? Ik bedoel de conferentie.

Insectivoreuze planten.

Ik neem aan dat dat insectenetende planten betekent?

Precies. Zoals thedionaea muscipula. Een fascinerende plant.

Afgelopen jaar was ik verdwaald in de jungle,

Ik kreeg de kans om enkele opmerkelijke en zeer ongewone

soorten te bestuderen die nergens anders voorkomen.

En dat is wat je met Dean Foster hebt besproken?

Ja.

Iets over de discussie dat hem boos had kunnen maken?

Oh, nee.

Had je ruzie met hem?

Inderdaad niet.

Waar zouden we mogelijk ruzie over kunnen maken?

In de loop van de discussie kan er

een verschil van mening zijn ontstaan.

Over wat?

Om dat uit te leggen, zou ik een schoolbord en een laboratorium nodig hebben.

Op dit moment hoeven we niet zo in detail te treden,

maar we willen graag één ding duidelijk hebben.

U houdt vol dat er niets persoonlijks was

in het gesprek dat u met Dean Foster had?

Natuurlijk niet.

Ik had de grootste achting en respect voor de decaan en ik geloof hij voor mij ook.

Heren, ik weet niet hoeveel ervaring u heeft

met wetenschappers, maar ze maken zelden ruzie.

Ze hebben een manier om het persoonlijke en het emotionele uit te wissen in het belang van de waarheid.

Met andere woorden, wat er tussen u en Dean Foster

is gebeurd, kan worden vergeleken met een debat.

Precies.

Als er een conflict was, was het een meningsverschil,

dat we hadden opgelost voordat ik vertrok.

Had u enige reden om anders te geloven?

Nee, we wilden gewoon de lucht klaren.

We hadden tenslotte geen van beiden persoonlijk iets te winnen.

Als mijn theorieën en experimenten stand houden,

zal de school het grootste deel van de eer krijgen.

Weet u, Dr. Decker, misdaad opsporen is ook een wetenschap.

Hebt u, als de ene wetenschapper tegen de andere, enige theorie

over waarom of door wie Dean Foster werd vermoord?

Geen wat dan ook. Ik wou dat ik je kon helpen.

Maar zie je, ik handel in het leven,

niet in de dood.

Ik kan niet begrijpen wat er met die arme Dean Foster is gebeurd.

O, het was schokkend. Wie zou zo'n geweldige man willen vermoorden?

Hij was altijd zo attent.

Mijn man aanbad hem praktisch.

10 jaar lesgeven onder Dean Foster, nooit een onvertogen woord.

En de brute manier waarop hij werd vermoord.

Ik zal nooit begrijpen waarom.

Ik ben er nog niet overheen.

Ja, het was een vreselijke klap.

Toen Charles het me vertelde, was ik verbijsterd door het nieuws.

Excuseer me, ik heb één van mijn gasten verwaarloosd.

Ik vraag me af wanneer het bestuur de nieuwe decaan bekend maakt?

Prof. Tagore, wil je niet nog een drankje?

Dank je.

Ik hoop dat je het naar je zin hebt, professor.

O, dat heb ik inderdaad.

Ik vraag me af of we een beetje samen kunnen praten?

Maar natuurlijk.

Dr. Decker, ik kan je niet vertellen hoe blij ik was om hier te zijn uitgenodigd.

Een gewaardeerde collega-botanicus?

Geloof me, professor, het genoegen is aan mij.

Ik heb gewacht om met je te praten

sinds ik je artikel over mutatie in de botanische recensie las.

Zeker in het licht van wat je in Afrika hebt waargenomen.

Mijn rapport was nauwelijks compleet.

Maar ik las iets tussen de regels door dat me intrigeerde.

Zie je, de afgelopen 3 jaar

ben ik bezig geweest met experimenten om verandering te stimuleren.

Net als jij heb ik enkele soorten insectenetende planten gebruikt.

En heb je één van je resultaten gepubliceerd?

Nee, nog niet. Al ben ik er heel diep op ingegaan.

Mijn interesse begon toen ik een student was

in Calcutta, waar we veel veldwerk deden.

Het potentieel van vleesetende

planten fascineerde me vanaf het begin.

Vooral de mogelijkheid om sommige van die eigenschappen over te dragen.

Het zou me niet verbazen als ook jij dit gebied hebt verkend.

Ik maak er geen geheim van.

Het doel van elke wetenschapper is om het nieuwe en het superieure te zoeken.

Hoe langzaam de voortgang ook is,

ik zal de zoektocht nooit opgeven.

Maar ik ben verder gegaan dan alleen het zoeken.

Ik heb een aantal verrassende ontdekkingen

gedaan op het brede gebied van de genetica.

De mogelijkheid om, laten we zeggen, groei te

stimuleren in een mate die nog nooit eerder is gevonden.

Je bedoelt, met betrekking tot planten?

Ik bedoel, hogere levensvormen.

En dat baseer je op veronderstellingen? Hoop?

Ik baseer het op feiten.

Zeg me, Dr. Decker, hebt u dat doel niet zelf gezocht?

Prof. Tagore, voordat ik daar antwoord op geef,

wil ik graag een suggestie doen.

Waarom bundelen we onze krachten niet?

Misschien samenwerken aan een gemeenschappelijk doel?

Dr. Decker, ik kan u niet zeggen hoeveel dit aanbod mij

vleit, maar dat soort samenwerking zou onmogelijk zijn.

Zie je, dokter, dit is niet het moment om er een gezamenlijk project van te maken.

Na jaren van hard werken ben ik zo dicht bij het bereiken

van mijn doel dat ik een positief gevoel heb van succes.

Ik ben er zeker van dat ik de eerste zal zijn om een ​​nieuwe methode van mutatie te verkondigen

die de groei op zo'n manier zal versnellen dat het

een revolutie teweeg moet brengen in de wereld.

Ik prijs je voor je ijver en je enthousiasme,

ook al sta je erop om alleen te werken.

Ik kan je er echter alleen maar aan herinneren dat de

ware wetenschapper de wetenschap boven zichzelf stelt.

Toch moet ik alleen werken.

Maar misschien kan het geen kwaad om met elkaar te overleggen.

Als u een beetje wilt zien van wat ik heb gedaan en er

eventueel commentaar op wilt geven, zou ik me vereerd voelen.

Ik zou dat graag willen.

Geweldig. Wanneer zou je willen komen?

Vanavond.

Je hebt mijn nieuwsgierigheid zo gewekt dat het me geen rust geeft.

Laten we zeggen rond middernacht.

Ik weet zeker dat mijn gasten dan weg zijn.

Ik zal je verwachten.

Dit is waar ik woon.

En als je aankomt, klop alsjeblieft hard

op de deur, want ik heb geen bedienden.

Verwacht me rond middernacht.

Oh, Dr. Decker, Mrs. Clayton en ik hadden

een kleine discussie over sierbladeren.

En ik weet zeker dat je een punt kunt verduidelijken.

Oh, ik ben blij dat ze allemaal weg zijn.

Een feestje is vervelend.

Je weet hoe ik het haat als vreemden dit huis binnenvallen.

Maar vanavond was belangrijk.

En zo snel na wat er met Dean Foster is gebeurd,

best belangrijk.

Nou, ik ben blij dat het zijn doel heeft gediend.

Margaret, je ziet er moe uit.

Waarom ga je niet naar bed?

Ik moet nog wat werk afmaken in het laboratorium.

Ja. Ja, je hebt gelijk.

Goedenacht, schat.

Kom binnen, dokter Decker. U bent van harte welkom.

Ik ben zo blij dat ik de gelegenheid heb gehad

om u vanavond te ontmoeten en met u te praten.

Ook ik wilde je heel graag ontmoeten.

En ik was erg blij toen je de uitnodiging

voor mijn feest vanavond accepteerde.

Deze kant op alsjeblieft.

Uw laboratorium lijkt zeer goed uitgerust.

Alles wat ik nodig heb is hier.

Soms verlaat ik deze plek dagenlang niet.

Geloof me, professor Tagore, dat begrijp ik, maar anderen ook?

De arme leek weet niet wat hij mist.

Het gevoel jezelf te verliezen, niet

alleen in werk maar ook in ontdekking.

Een heerlijk gevoel van laag na laag afpellen,

als bloemblaadjes van een zeldzame bloem,

en uiteindelijk het ultieme geheim bereiken.

Als je het hebt over de ultieme...

ik bedoel het doel waar we allebei naar op weg zijn.

Ik bedoel het nemen van een vorm van leven in één fase en

het veranderen in een hogere in een kwestie van minuten,

waar de natuur zelf het miljoenen jaren zou laten duren.

Prof. Tagore, u weet wat ik bedoel.

Niet alleen verandering, maar ook de goddelijke kracht van de schepping.

Zeg het me naar waarheid, Dr. Decker.

Heb je in je experimenten deze laatste fase al bereikt?

Dat heb ik.

Ik wilde hier graag komen om met eigen ogen te zien

in welk stadium van ontwikkeling je was gekomen.

De grenzen die je hebt overschreden zijn misschien nieuw voor jou, maar niet voor mij.

Dr. Decker, geloof me als ik zeg dat de grenzen

die ik heb overschreden niet nieuw voor me zijn.

Ik weet dat ik verder dan jij ben gegaan.

En mijn beste prof. Tagore,

ik zal jou of iemand anders mijn werk niet laten vernietigen.

De talloze eenzame uren die ik in Oeganda doorbracht,

de jaren van vallen en opstaan, studie en experimenten.

Ik heb de glorie verdiend die de mijne zal zijn.

Maar...

Maar ben je in staat, zoals ik,

om het nodige wetenschappelijke bewijs te leveren dat de wereld zal overtuigen?

Dat ben ik.

En op het juiste moment zal ik dat doen.

Prof. Tagore, u bent te laat!

Konga.

Konga!

Je hebt alles gedaan wat ik heb gevraagd, tot in de puntjes.

Je hebt elk bevel uitgevoerd dat ik je heb gegeven.

Kom, het werk van vanavond zit erop.

We kunnen naar huis.

Nog een kopje koffie, schat?

Nee, dank je, Margaret. Ik moet me haasten.

De klas wacht.

Oh, een paar minuten meer maakt niet uit.

Je hebt tenslotte tot laat gewerkt gisteravond.

Ik weet het. Gewoon hetzelfde,

Ik stel graag een voorbeeld van stiptheid.

Hier, lieverd, ik heb je lunch voor je ingepakt.

Oh, hoe laat wil je eten?

Beter niet wachten. Grote kans dat ik te laat ben.

Hoe dan ook, de belangrijkste om te voeren is Konga.

Je hoeft zich geen zorgen te maken. Ik zal voor Konga zorgen.

Hoe groot hij ook is geworden, ik heb nog steeds dezelfde genegenheid voor hem.

Hij kan nog steeds zachtaardig zijn. Vooral nadat ik hem heb gevoed.

Tot ziens, Margaret.

-Goedemorgen, Dr. Decker. -Goedemorgen.

Zijn we allemaal hier?

Ja.

Onthoud dat dit een excursie is om mossen en varens te bestuderen.

Het is geen picknick, hoewel ik er geen bezwaar tegen heb dat je ervan geniet.

Natuurlijk niet. Maar we zijn hier om opgeleid te worden.

Je haalt het nooit in één dag,

dat zijn genoeg grappen. Stap nu in.

Jullie zullen allemaal op de grond moeten zitten,

dicht bij elkaar, maar dat zal je vast niet erg vinden.

Niet als ik naast Hermelien kan zitten. Oh, bedankt voor de waarschuwing.

Er in allemaal, jullie allemaal.

Let op, stap niet op de lamp.

Oh, Sandra, ik wil dat je voorin zit.

We zullen een aantal punten in de les moeten

bespreken, want ik wil dat je de papieren markeert.

Ja, dokter Decker.

Dr. Decker, is er ruimte voor 3 voorin?

Het zou het rijden belemmeren.

Trouwens, ik ben bang, Bob, dat je je hofmakerij in je eigen tijd zult moeten doen.

Misschien kan ik het maar beter herhalen, dit is een studieperiode,

gewoon verplaatst van het klaslokaal naar een open veld.

Of je het nu leuk vindt of niet, Bob, jij zit bij de boeren.

Nou, Bob, arme Bob, na al je

dromen mocht je niet voorin zitten.

Je zult er samen met ons het beste van moeten maken.

Waarom houden jullie niet allemaal je mond?

Manieren, let op je manieren, Bob.

Hij heeft het echt slecht.

En de manier waarop hij het laat zien.

Nou, je kunt het hem niet kwalijk nemen. Sandra is een heel mooi meisje.

Waarom stop je niet met over me te praten en laat je me met rust?

Nu, Bob, rustig aan.

Bij Sandra staan de ​​lessen voorop.

Je weet hoe enthousiast ze is over botanie.

Is ze dat?

En ik weet zeker dat dat alles is waar ze het over hebben.

Hij is onderhevig aan gebroken harten.

Muziek is wat we allemaal nodig hebben.

En ik heb mijn radio meegenomen.

Ga verder.

Ik heb erg naar deze reis uitgekeken.

Ben je nog een krant aan het voorbereiden voor de botanische review?

Niet op dit moment.

Weet je, Sandra, ik beschouw je niet altijd als een student, een leerling.

Dat is eigenlijk waarom ik zo vol verwachting was.

We hebben de hele dag, misschien kunnen we wat tijd vrijmaken.

Ik bedoel, alleen voor onszelf.

Klaar, iedereen?

- Ja. - Volg mij.

Nu, zoals je ziet, hebben deze varens,

naast bladeren en stengels, echte wortels,

en een geleidend systeem waardoor water uit de grond wordt

opgezogen en naar de rest van de plant wordt gedistribueerd.

Deze zijn vrij klein.

Maar in tropische landen groeien ze tot gigantische afmetingen.

Dit is echt een bijzondere plant.

In feite heeft de varenfamilie een geschiedenis die teruggaat tot de prehistorie.

Nu wil ik dat jullie allemaal de bossen doorzoeken en

exemplaren van varens en verwante planten verzamelen.

Morgen in de klas zullen we ze in meer detail bespreken.

Het lijkt erop dat het gaat regenen, Dr. Decker.

Ik denk dat het overwaait.

Maar als er een bui is, ontmoeten we elkaar allemaal

in de boswachtershut aan het einde van het pad.

We hebben zijn toestemming om het te gebruiken.

Nu, regen of zonneschijn, begin. Ik sluit me snel bij jullie aan.

Ik liet mijn lunch op de voorbank van de vrachtwagen liggen.

We beginnen over een paar minuten.

Nou, kom op, Sandra.

Ik kan nu niet, Bob.

Dr. Decker vroeg me hem te helpen bij het opstellen van de lijst met vragen over varens.

Dr. Decker vraagt ​​je om te veel dingen te doen.

Hij lijkt nogal zwaar op je te leunen.

Als hij dat doet, ben ik tevreden.

Nou, dat ben ik niet.

Zijn gezag als leraar zou in de klas moeten eindigen.

En waar denk je dat die van jou zou moeten beginnen?

Sandra, ik probeer geen ruzie te maken.

Maar ik hou niet van zijn invloed op jou.

Als je niet zo blind was, zou het je ook zijn opgevallen.

Voordat hij terugkwam was alles geweldig tussen ons.

We hadden tijd voor studie en voor elkaar.

Nu is het allemaal veranderd.

Het enige waar het over gaat is plantkunde en wetenschap, en Dr. Decker.

En ik denk dat hij bij jou op de eerste plaats

komt, hoewel hij oud genoeg is om je vader te zijn.

Het is onnatuurlijk.

Bob, je verdraait de dingen.

Ja, Dr. Decker is oud genoeg om mijn leraar te zijn en dat is het dan ook.

Zo lijkt het me niet.

En alles zou hetzelfde zijn tussen ons als je niet zo zeurde.

Je wilt me ​​naar school brengen, naast me zitten in

de klas, me terugbrengen, samen ons huiswerk maken.

Je wilt me ​​geen tijd geven om na te denken, om te studeren.

Het is omdat ik van je hou.

Maar ik ben niet klaar voor dat soort liefde.

En hoe dan ook, zoals Dr. Decker opmerkte,

deze excursie maakt deel uit van het klaswerk.

We zullen een andere keer over onszelf en

onze persoonlijke problemen moeten praten.

Vanavond?

Goed.

Haal me vanavond om 8 uur op.

Je kunt beter de klas inhalen.

Klaar, Sandra?

Ja, dokter Decker.

Hé, waar is Sandra, Bob?

Met Dr. Decker.

Mos verzamelen, ongetwijfeld.

Of, uh, speciale varens.

Hoe kun je zien wat ze doen?

Wij zijn paranormaal begaafd, dat is hoe.

Nou, je hebt niet echt een glazen bol nodig.

Ik heb al eerder wandelingen door het bos gemaakt.

Ik denk dat jullie allemaal genoeg hebben gezegd.

Nee, laat ze zeggen wat ze willen.

Ik ben bang dat ze allemaal een kwade geest hebben. Ik luister gewoon niet.

En hoe dan ook,

ik kan maar beter iets over deze planten

leren als ik een aantekening wil krijgen.

Hé, kom op, laten we naar de boswachtershut gaan.

Kom op, Maria. Kom op, kom op.

Kom op, snel. Snel, snel.

Oh, nee.

Laat iemand de lichten aandoen.

Hé, een vuur zou geweldig zijn op een dag als deze, huh?

Oh, ja.

Ik vraag me af waar Dr. Decker en Sandra zouden kunnen zijn.

Kom bij het raam vandaan, Bob.

Wat je niet kunt zien, zal je geen pijn doen.

Laten we hopen dat Dr. Decker een paraplu bij zich heeft.

Ja, inderdaad, we willen niet dat Sandra verkouden wordt.

Danny, laten we wat muziek opzetten.

Daar ben ik voor, ga je gang, Danny, stem ergens op af.

Nou, het ziet eruit als een hele dag regen.

Betekent dit dat de les wordt afgelast, meneer?

We kunnen net zo goed teruggaan.

Het heeft geen zin om in de regen het bos uit te kammen.

Jullie gaan allemaal terug naar de vrachtwagen.

Het staat op de weg zo dichtbij als we het konden krijgen.

Sandra laat je zien waar hij geparkeerd staat.

Goed. Kom op, kinderen.

Ik zal de hut sluiten.

Dokter Decker?

Ben je iets vergeten, Bob?

Nee meneer. Ik... Ik moet gewoon met je praten.

Luister, Bob, als het over jouw

werk gaat, is school de juiste plek.

Nee, het heeft niets met werk te maken.

Waar ik met je over moet praten is persoonlijk.

Nou wat is het?

Ik zou je willen vragen om Sandra met rust te laten.

Dat is een vreemd verzoek. Laat haar met rust? Hoe?

Ze is een leerling in mijn klas, weet je.

Vertel eens, Bob, heeft Sandra je opgedragen dit verzoek te doen?

Stel niet te veel vragen.

Je probeert me in de war te brengen zoals je haar door elkaar hebt gehaald.

Hoe dan ook, ik vraag het je niet, ik zeg het je.

Je laat haar met rust.

Wees haar leraar en niets anders.

Je hebt haar op de één of andere manier gehypnotiseerd.

Dat is de enige manier waarop ik kan uitleggen wat er over haar is gekomen.

Je vindt 100 excuses om haar na school te ontmoeten

om bij haar te zijn, om haar bij mij weg te houden.

Je laat haar met rust of anders.

Bedreig je me?

Ja dat doe ik!

Als ik Sandra door jou verlies, zal ik...

Jij...

Het spijt me, dr. Decker.

Je zult me ​​hier waarschijnlijk voor laten uitzetten.

Ik zou dat moeten doen.

Ik meende het niet.

Ik denk dat ik zo gek ben van jaloezie dat ik... ik wist niet wat ik deed.

Ik wist niet dat je zo sterk voor Sandra voelde.

Wat je gevoelens ook zijn, je moet

proberen je humeur te beheersen.

Met een woede als de jouwe zou je iemand kunnen vermoorden.

Het spijt me, meneer.

Ik weet niet wat ik nog meer kan zeggen.

Ik hoop dat je hier niet over gaat

schreeuwen naar de andere studenten.

O nee, meneer. Ik geef je mijn woord. Ik... ik zal niets zeggen.

Het laat me er niet al te best uitzien.

Dat doet het inderdaad niet.

Wilt u mij aangeven, meneer?

Nee.

Het is voor ons allebei beter om het te vergeten.

Laten we naar de truck gaan voordat de anderen zich afvragen wat er is gebeurd.

Haast je, Bob.

Ik kom eraan, mam.

Het diner is voorbij voordat je je eerste hap hebt gehad.

Hij geeft zichzelf geen tijd om te eten.

Dat is niet genoeg voor een opgroeiende jongen.

Ik heb niet veel zin in eten, pap.

Natuurlijk niet.

Het is vulgair om te eten als je verliefd bent.

Ik zag een gekke film over liefde.

Tijdverspilling was het ook.

Het enige wat ze deden was, "schat, ik hou van je, ik hou van je."

Ach, misselijkmakend.

Je bent te jong om het te begrijpen.

Hou je mond, snotneuzen.

Ik ga liever naar een kermis.

Ik zal laat thuis zijn, mam.

Maar Bob, je hebt nog niet gegeten.

O, ik heb geen honger. Bovendien heb ik niet veel tijd.

Ik wil Sandra niet laten wachten.

Geen enkele vrouw is het waard om honger te lijden.

Dat is precies hoe ik me voel, pap. Dank je, zoon.

Erik, wees stil.

John, je vergeet hoe jij was op zijn leeftijd.

Ik at altijd eerst.

De tijden zijn veranderd, pap. Mijn date staat voorop.

Ik sta aan jouw kant, Bob.

Als mijn vriend me ooit liet wachten,

weet ik niet wat ik zou doen.

Jij bent gek. Je hebt niet eens een vriendje.

Ik heb er zo één.

Er is een nieuwe jongen op school.

De zoon van een dokter.

Als je zo doorgaat, heb je een dokter nodig.

Nu dan, let op je manieren, jullie twee.

Welterusten, mama, papa.

Bob, ik zou willen dat je de zaken met dit meisje gaat regelen.

Ze is zo veel aan je hoofd, je kunt niet eten of slapen.

En ik denk niet dat je je op je studie concentreert. Het enige waar je aan denkt is Sandra.

Oh, pap, laten we daar nu niet op ingaan.

Hoe dan ook, dit is onze eerste date deze week.

Ik wil het niet verpesten door te laat te komen.

Je zult haar verwennen, als je je gretigheid niet kunt beheersen.

Zoals de Amerikanen zeggen, speel het cool.

Maak je geen zorgen, papa. Ik heb alles onder controle. Nacht.

Weet je, hij is echt verliefd op dat meisje.

Bob! Bob!

Haal een dokter, snel!

Bob.

Hier, Konga.

In je gaat.

Wij, eh...

We weten dat het pijnlijk is om er zo snel over te praten,

maar ik weet zeker dat je zou willen helpen.

Ja, ik... ik zal het proberen.

Nou, eh...

Heb je enig idee wie dit gedaan kan hebben?

Dat is wat er zo verschrikkelijk aan is.

De jongen had geen vijanden.

Niet in de buurt, niet op school.

Eigenlijk was hij een populaire jongen.

Waar ging hij vanavond heen?

Hij had een date met zijn vriendin, Sandra Banks.

Had hij, eh, rivalen?

Weet je, soms voelen deze jongeren zich behoorlijk sterk.

Nee,

geen rivalen.

Kijk, Sandra is niet zo'n meisje.

Ze is... ze is het leergierige type.

Als ze niet uit was met onze jongen,

zat ze opgesloten met haar boeken.

O, wat heeft dit allemaal voor zin?

Het is een leerling van dezelfde school, meneer.

Het lijdt geen twijfel dat de moorden op Dean Foster,

Professor Tagore en deze jonge knul verwant zijn.

En in geen enkel geval is er een logisch motief.

Geen van de 3 had bekende vijanden.

De enige aanwijzing die tot nu toe is doorgekomen, volgens het lab,

zijn een paar zwarte haren gevonden op de slachtoffers.

Het lab lijkt te denken dat ze afkomstig kunnen

zijn van een chimpansee of een dier van die familie.

Er is niet echt veel om aan te werken.

Ik heb ook gekeken naar de hoek van het ontsnapte dier. Leidt nergens toe.

Het pad lijkt te eindigen zonder een solide aanwijzing.

-Lawson. -Ja meneer?

Ik wil dat jij en Redmond de hele school ondervragen. Laat niemand er buiten.

Dat geldt voor elke medewerker, elke leerling, elke leraar.

- Goed? - Juist, meneer.

Ontbijt zoals gewoonlijk met je ochtendkrant.

Weet je schat, ik ben een slaaf van de gewoonte.

Je hoeft er niet zo zelfvoldaan over te doen.

Wat eet jij met je gepocheerde ei? Moord?

Margaret, als er iets is waar ik niet tegen kan, is het hysterie.

Vooral in de ochtend.

Hoe had je dit kunnen doen?

Wat doen?

Je weet heel goed wat.

Waarom moest deze jongen sterven? Waarom heb je hem vermoord?

Ik kan niet zeggen dat ik geniet van je woordkeuze.

Ik heb hem niet vermoord.

Stop met verstoppen achter technische details.

En zeg het zoals je wilt.

Jij hebt Bob Kenton vermoord. Jij hebt het laten doen.

- Ik weet hoe. - Maar ik moet vragen waarom?

Wil je jezelf alsjeblieft beheersen?

Hoe stond hij je in de weg?

Je stelt te veel vragen.

Dan heb je geen antwoord voor mij?

Ik hoef je er geen te geven.

Maar als je je hysterie lang genoeg stopte

om na te denken, zou je een reden vinden.

Er wordt door mij een groot wetenschappelijk experiment uitgevoerd.

Blijkbaar gebeurt dit op een grotere

schaal dan je begrijpt, ook al help je me.

Dat is nog steeds geen verklaring voor een wrede, onnodige moord.

Je verliest het overzicht over het belangrijkste.

Ik moest nog een test van Konga doen voor gehoorzaamheid.

Het werkte. Het werkte perfect.

Daar is mijn antwoord.

Als de resultaten je van streek maken, kan ik er niets aan doen.

Angst?

Wat je hebt gedaan gaat veel verder dan angst.

Het is schokkend.

Meer dan je aankunt?

Dan wil je misschien stoppen. Jij wilt me ​​verlaten?

Nee.

Nee, dat kan ik niet.

Daarvoor is het te laat. Ik weet het.

Maar het wordt tijd dat je van je wetenschappelijke top afstapt en een paar feiten onder ogen ziet.

Zoals?

Om te beginnen het feit van gevaar.

Vroeg of laat zal de politie je inhalen.

Dat hebben ze nog niet gedaan.

Ik ben er trots op dat elke test van Konga's gehoorzaamheid zo

zorgvuldig was gepland en uitgevoerd dat er geen aanwijzingen waren.

Charles, je geluk zal opraken.

En als dat gebeurt, gaat je werk, je ontdekkingen, alles verloren,

inclusief ons.

Je hebt wel een punt.

Misschien is de tijd gekomen dat ik Konga moet vernietigen.

Konga vernietigen? Maar waarom?

Net zoals je zei, Margaret: Voordat de ontdekking van Konga ons vernietigt.

Eigenlijk heb ik hem niet meer nodig. Ik heb de formule.

Ik heb alle documenten en aantekeningen.

Wat ik met Konga heb kunnen doen,

kan ik weer doen met een andere chimpansee.

Ja, we vertrekken naar Afrika.

Ik kan rekenen op de vriendschap van de inboorlingen in Oeganda.

Met hun hulp

zal ik nog een laboratorium bouwen en mijn experimenten zonder gevaar voortzetten.

Draag ze zelfs voorbij het stadium dat ik hier heb bereikt.

Wanneer denk je dat we moeten vertrekken?

We mogen geen argwaan wekken.

We zullen enkele weken moeten wachten.

Sterker nog, ik zal morgen de begrafenis van de jongen bijwonen.

En verder zal ik Sandra Banks, zijn

vriendin, uitnodigen om hier te komen eten.

Denk je dat dat verstandig is?

Waarom niet?

Leraar troost nabestaanden leerling.

Bedankt voor uw vriendelijkheid en gastvrijheid, Dr. Decker.

Het was erg aardig van u om me hier uit te nodigen voor het diner.

We hebben genoten van jouw gezelschap.

Kom, Sandra. Ik wil je mijn serre laten zien.

Ik wil het graag zien.

Nou, ik denk dat ik deze dingen ga opruimen.

Ik kan gewoon niet begrijpen wat er met Bob is gebeurd.

Wie zou hem willen vermoorden?

Nou, nou Sandra. Je moet proberen het te vergeten.

Sandra, in mijn kas vind je niet de tamme,

huiselijke bloemen die in een formele tuin groeien.

Neem deze. Ik vond het midden in de jungle en liet het hier groeien.

Ik heb nog nooit zoiets gezien.

Ik ben er trots op, Sandra.

Want in zijn huidige vorm is het mijn creatie.

Zie je, de sleutel tot al het leven ligt in de cel.

En ik heb cellen getraind om wonderen van

biologische manipulatie in cytoplasma uit te voeren.

Wat de wereld zal verbazen, is dat ik de normale evolutie heb omzeild.

Door de centrosomen te stimuleren heb ik de celdeling versneld.

Ik heb de fundamentele aard ervan veranderd

van insectenetend tot vleesetend.

Kom niet te dichtbij, lieverd. Er schuilt gevaar in die hongerige plant.

Het gedijt op vlees.

Het is vreemd en zeer beangstigend.

Waarom is het hier zo warm?

Dat moet het zijn.

Deze planten zouden vergaan zonder hun natuurlijke warmte.

Ik houd de temperatuur op 90 graden.

Ik wil dat je eraan went.

Ik wil dat je je thuis voelt in een sfeer als deze.

Ik wil dat je bekend raakt met de wonderbaarlijke mogelijkheden van deze planten.

Zodat stap voor stap en hand in hand,

Ik je naar de rand van mijn grootste experiment kan leiden.

Wil je dat ik met je werk?

Ja, om me op alle mogelijke manieren te helpen.

Maar je hebt al een zeer capabele assistent.

Arme Margaret.

Ik ben bang dat haar nut voor mij voorbij is.

Ik heb geduld met haar gehad. Ik deed mijn uiterste best om haar te trainen.

Maar ze mist jouw instinctieve begrip van botanie.

Ik heb een jonge, frisse geest nodig zoals die van jou.

Bovendien heb ik meer nodig dan alleen een laboratoriumassistent.

Sandra, ik wil dat je met me werkt.

Om bij me te zijn.

Sandra, lieverd, als je met me meedoet, kan ik je avontuur beloven, de

sensatie van ontdekking en een glorie groter dan welke vrouw ooit heeft gekend.

Konga.

Konga. Volg dit licht.

Je gaat precies doen wat ik je zeg.

Dat klopt, Konga. Blijf dit licht volgen.

Het zal je helpen je te concentreren.

Ik voel me zwak.

Ik moet eruit.

Nog niet.

Niet voordat je me belooft dat je met me zult samenwerken.

Ik kan niet met je werken.

Je moet.

Als jouw leraar heb ik je zien groeien.

Ik heb je geholpen en aangemoedigd, was trots op je werk.

Nu ben je klaar voor een alliantie met mij.

We zullen nauw samenwerken, alleen wij 2.

En na verloop van tijd zul je alle glorie met mij delen.

Doe je wat ik zeg?

Alsjeblieft, dokter Decker. Deze kas is verstikkend.

Ik moet nu gaan.

Ik kan je niet laten gaan voordat ik een antwoord heb.

Ik ben niet klaar om met je samen te werken. Ik heb zoveel te leren.

Laat mij daarover oordelen.

Laat me gaan!

Sandra, je weet dat ik van je hou.

Laat me gaan!

Luister nu goed.

Vanaf nu moet je doen wat ik zeg.

Je volgt mijn instructies, alleen de mijne.

Wat ik je ook vraag te doen, je moet gehoorzamen.

En ik zal degene zijn die je beschermt.

Ik en niemand anders.

Hierna, Konga, zal het makkelijker voor je zijn om mij te gehoorzamen.

Dit zal je meer kracht geven, meer kracht en je zult

het allemaal gebruiken zoals ik je heb opgedragen.

Ga, Konga.

Je hebt je bevelen, gehoorzaam ze.

Ik zei je te gaan, Konga.

Ga!

Nee, nee.

Konga!

Konga! Konga!

Zet me neer! Konga!

Nee!

Konga!

Laat me gaan! Laat me alsjeblieft gaan!

Alsjeblieft, ik smeek je. Laat me gaan.

Laat me gaan.

Konga!

Laat mij...

Konga! Zet me neer.

Kijk!

Help. Help mij.

Kan iemand me helpen.

Ik zei, zet me neer.

Jij dwaas!

Konga, zet me neer.

Konga!

Kijk!

Konga, laat me gaan.

Kijk!

Konga!

Help!

Help!

Het is onderweg naar waar?

Ja. Meteen.

Fantastisch.

Er is een enorme monstergorilla die constant

groeit tot bizarre proporties, los op straat.

Hij gaat in de richting van het dijkgebied.

Ja, meneer?

Neem contact op met alle beschikbare patrouillewagens.

Laat ze naar het hoofdkwartier komen.

En rust ze onmiddellijk uit met wapens. Zet mijn auto klaar.

Ik kom zo langs om verdere orders uit te vaardigen.

Ja, meneer.

Bel commissaris Garland bij hem thuis. Breng hem op de hoogte van de noodsituatie.

Bel dan het oorlogsbureau, vertel wat er aan de hand is,

vraag of ze gewapende troepen naar het dijkgebied haasten.

Ik zal ze de positie op de radio doorgeven.

Juist, meneer.

Geef me direct het huis van commissaris Garland.

Haast je. Meekomen.

Schiet op, oude jongen.

Konga, zet me neer. Alsjeblieft. Zet me neer.

Zet me neer!

Zet me neer! Zet me neer!

Ik zei, Zet me neer!

Jij dwaas!

Konga!

Help!

Konga! Konga! Zet me neer!

Hé, kijk, hij is gestopt.

Ja, hij staat stil.

Waar kan hij vandaan zijn gekomen?

Kom op, jongens, snelheid. Snel, plaats dat machinegeweer daar.

Kom op, verplaats het!

Konga! Konga!

Ik heb nog nooit zoiets gezien.

Mijn mannen zijn klaar, commissaris.

Generaal, het enige wat we kunnen doen is proberen het neer te halen.

Ik ben het met je eens. Geef het bevel om meteen te vuren.

Ja, meneer.

Mannen, neem uw posities in.

Richten. Vuur!

Vertaling: Kramer123