Original subtitles

(Ζαφειρίου) Ο συμβατός δότης το μόσχευμα το πουλάει.

-Πόσα λεφτά ζητάει; -Διακόσιες χιλιάδες.

Το θέμα είναι πού θα βρούμε τα λεφτά.

Ο Πέτρος μου χρειάζεται άμεσα μεταμόσχευση μυελού.

Σήκω φύγε από 'δω μέσα. Σήκω φύγε και μην ξαναπατήσεις.

Άργησα πολύ και δεν έχω καμία δικαιολογία. Ήρθα να γνωρίσω τον εγγονό μου.

-Υπογράφεις την επιμέλεια του παιδιού. -Ορίστε;

Κι αποποιείσαι κάθε δικαίωμα για το παιδί και την οικογένειά μας.

(Αρετή) Μπορώ να πάρω δάνειο απ' την εταιρία;

-Για τι ποσό μιλάμε; -Εκατόν πενήντα χιλιάδες.

Θα σου τα δώσω απ' τον προσωπικό μου λογαριασμό.

Όχι ως δάνειο. Ως αμοιβή.

-Για μια νύχτα μαζί μου. -Τα χρήματα θα τα πάρω σε μετρητά.

-Πότε; -Αύριο βράδυ.

Αυτό; Για τη νύφη σου είναι αυτό;

Ήθελα να 'ξερα τι της ζήτησε. Τι σκαρφίστηκε το μυαλό του.

Θα της δώσει ένα συμβόλαιο ότι θα του δώσει το παιδί

κι ότι θα τ' αναλάβει όλα αυτός.

Πενήντα μία χιλιάδες εξακόσια.

-Τόσα έχουν μαζευτεί. Τα υπόλοιπα; -Βρέθηκαν;

(διευθύντρια) Εκατόν πενήντα χιλιάδες.

(ανατολίτικη μουσική)

-Ξέρεις πού είναι τώρα η Αρετή; -Όχι, δεν ξέρω.

Μάλλον στο σπίτι της να ξεκουραστεί.

(Οδυσσέας) Τα χρήματα, που ζήτησες, είναι εδώ.

(τέλος μουσικής)

(αρχή τραγουδιού τίτλων αρχής)

Ήταν η μοίρα που μας ένωσε φτωχιά

Μόνο μια νύχτα είχε Ήτανε στον άσο

Μια νύχτα μόνο σου ζητάω, μόνο μια

Όταν θα φέξει θα χαθώ και θα σε χάσω

Όπως η έρημος της νύχτας τη δροσιά

Κι αν θα με δεις στον δρόμο να με προσπεράσεις

Ποτέ στον νου σου μην με ξαναφέρεις

Κι αν θ' αναφέρουν τ' όνομά μου μην διστάσεις

Να πεις πως δεν με ξέρεις

Αγάπη μου, να πεις πως δεν με ξέρεις

(τέλος τραγουδιού)

(απαλή μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Το 'χει ακόμα κλειστό. Μήπως να τα πηγαίναμε σπίτι της;

Σπίτι μας πάμε. Κι αν δεήσει κι απαντήσει η νύφη σου...

Το καλό που σου θέλω μην έχει γίνει κάνα κακό.

-Μην έπαθε τίποτα το παιδί. -Άρχισες πάλι τα δικά σου, έτσι;

-Γιατί, λέω κάτι παράλογο; -Σαν τι κακό, δηλαδή, να προκάλεσα;

Βούτα τη γλώσσα σου στο μυαλό πριν μιλήσεις, κυρία Μαρίκα!

Μακάρι να τη βούταγες κι εσύ, κύριε Πέτρο.

Φιρί φιρί το πας να τσακωθούμε ν' αρρωστήσω εγώ μετά. Κανόνισε.

(απαλή μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(σβήσιμο μουσικής)

(χτύπημα πόρτας)

Δεν είναι εδώ. Καλά, δεν είναι σπίτι, δεν είναι με το μικρό,

έχει κλειστό το κινητό. Τι μπορεί να συμβαίνει;

(επίμονο χτύπημα πόρτας)

Και δεν μας είπε και την αλήθεια για τον δότη. Άκουσες τι είπε ο γιατρός.

-Ότι δεν άλλαξε τίποτα με την αμοιβή. -Το θέμα είναι ότι ο δότης έρχεται.

Αν η Αρετή δεν θέλει να τα πει όλα, θα 'χει λόγους.

-Αυτοί οι λόγοι μ' ανησυχούν. -Γιατί, τι φοβάσαι;

Πού βρήκε τα χρήματα, ρε Χάρη; Μήπως έχει μπλέξει με τίποτα τοκογλύφους;

Έχω αρχίσει ήδη κι αισθάνομαι πάρα πολύ άσχημα.

Δεν φτάνει που κουβαληθήκαμε σαν τους μπάτσους νυχτιάτικα και χτυπάμε,

θα της ζητήσουμε και τα ρέστα;

Αν δεν θέλει να πει, πρέπει να το σεβαστούμε.

-Εσύ, δηλαδή, δεν ανησυχείς; -Εσύ κατάλαβες τι σου είπα;

(φωνές κοριτσιών)

Σταματήστε! Δεν αντέχω άλλο τις φωνές σας!

(άνοιγμα πόρτας)

Τι γίνεται εδώ; Γιατί νευριάζετε τη μάνα σας;

Δεν είπαμε ότι τώρα πρέπει να τη φροντίζουμε;

Άσ' τες. Άσ' τες, δεν φταίνε αυτές.

Κορίτσια μου, πηγαίντε μέσα. Ώρα για ύπνο.

(κλείσιμο πόρτας)

-Τι έγινε, τι σου κάνανε; -Τίποτα δεν μου κάνανε.

Εγώ είμαι κουρασμένη. Πονάνε τα πόδια μου, πονάει η μέση μου.

-Τη γιατρό την πήρες; -Την πήρα, ναι.

-Τι σου είπε; -Να κάνω υπομονή.

Αυτό που μου λέτε όλοι δηλαδή. Αλλά εμένα τα νεύρα μου έχουν βαρέσει κόκκινο.

Ηρέμησε. Για τον πατέρα μου κάνεις έτσι;

Μην στεναχωριέσαι, μωρέ. Θα πάμε να κάνουμε άλλον έναν υπέρηχο

να του πετάξουμε το CD στα μούτρα να συμμαζευτεί.

-Όχι. δεν θέλω. -Τι δεν θέλεις, κορίτσι μου;

-Δεν θα τον ηρεμήσουμε; -Δεν θα κάνω το παιδί μου μπαλάκι...

-για την αχαριστία του πατέρα σου. Ας κάνει ό,τι καταλαβαίνει.

-Ρε αγάπη, εσύ δεν είπες πως ο πατέρας μου- -Ωραία, είπα-ξείπα.

Αν ο πατέρας σου προτιμά τον γιο του αδερφού σου, ας τον κάνει κληρονόμο του.

Αν δεν ενδιαφέρεται για τα παιδιά μας, δεν πειράζει.

-Τι λες τώρα; -Έτσι κι αλλιώς...

μια ζωή τον Λεωνίδα θεωρούσε γιο του.

(Άσπα) Ο πρωτότοκος, ο έξυπνος, ο σπουδαγμένος!

Εσένα μια ζωή σε είχε για τα θελήματα. Αλλά καλά να πάθει ο κύριος Νταγιάννος!

Με τη νύφη που του κουβάλησε εδώ μέσα τον έγραψε κανονικά.

Μην μιλάς έτσι για τον αδερφό μου. Δεν είναι ζωντανός.

Αυτό έχεις να μου πεις μόνο;

Καλά, ηρέμησε εσύ,

δεν ανακατεύομαι, κάνε ό,τι θέλεις.

Πάω να βάλω τα κορίτσια να κοιμηθούνε κι έρχομαι να ξαπλώσω κι εγώ.

(ξεφύσημα)

(κλείσιμο πόρτας)

Αργήσατε. Έγινε κάτι;

-Πηγαίνετε να ξαπλώσετε. -Να μην ετοιμάσω κάτι να δειπνήσετε;

-Οι άλλοι φάγανε; -Φάγανε.

Πηγαίντε να ξεκουραστείτε. Αν χρειαστούμε κάνα γιαούρτι, ξέρουμε πού θα το βρούμε.

(μουσική αγωνίας)

(συνέχεια μουσικής)

Θα 'ναι στο νοσοκομείο Αλλά σε ποιο;

Αφού πήγες ως το σπίτι της, ας τη ρωτούσες.

Λες να δυσκολευτώ να μάθω; Θα δει τις κλήσεις, θα πάρει και θα μου πει.

Ορίστε, βρες την και πήγαινέ τα.

Αυτά τα εκατόν πενήντα χιλιάρικα θα πας να της τα δώσεις εσύ.

(εναλλαγή σε ατμοσφαιρική μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

(αμανές)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

"Ερωτόκριτος" (διασκευή, ορχηστρικό)

Πάμε μια βόλτα να ξεχαστούμε;

(ρουθούνισμα Φαντάσματος)

Να τ' αφήσουμε όλα πίσω μας;

Πάμε;

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(αμανές)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Πώς πέρασε τη νύχτα ο γιος μου;

Ήτανε λίγο ανήσυχος τις πρωινές ώρες. Η κοπέλα μου είπε ότι σε ζητούσε.

Κατάφερε, όμως, και τον ησύχασε σύντομα.

-Ο δότης; -Τον έχω ήδη στην αιμοληψία.

Σε λίγο θα περάσει από 'δω.

Δεν ξέρω αν θέλω να τον συναντήσω.

Του χρωστάω πολλά, είναι αλήθεια,

αλλά ήταν πολύ ακριβό το τίμημα, που ζήτησε.

Καταλαβαίνω τον αγώνα, που έδωσες γι' αυτά τα χρήματα.

Και την αγωνία σου μέχρι την τελευταία στιγμή.

Κανείς δεν θα καταλάβει ποτέ.

(Αρετή) Εδώ είναι το ποσό που ζήτησε.

(παλμογράφος)

(ψιθυριστά) Καλημέρα. Κοιμάται.

(παλμογράφος)

Δεν κοιμήθηκες τελικά;

Νόμιζα πως θα 'ρχόσουνα πιο ξεκούραστη κι εσύ είσαι πιο χλομή από χθες που έφυγες.

Δεν μ' έπαιρνε ο ύπνος, είναι η αλήθεια.

Εσύ; Ξεκουράστηκες καθόλου; Πώς ήταν η νύχτα με τον μικρό;

Ήρεμα. Ξύπνησε κάποια στιγμή και σε ζητούσε, αλλά ηρέμησε αμέσως.

(Τάνια) Τον πήρα αγκαλιά και κούρνιασε σαν πουλάκι.

(συγκινητική μουσική)

Λοιπόν, να σου δώσω τα κλειδιά του σπιτιού.

(συνέχεια μουσικής)

Κράτα τα. Θα πάρω την Ελένη τηλέφωνο να σε πάει με τ' αυτοκίνητο.

Να πάρεις και τα πράγματά σου μαζί. Από 'δω και πέρα θα ζεις μαζί μας.

(Αρετή) Στο σπίτι μας.

Σ' ευχαριστώ πολύ.

Δεν μπορώ όμως να φύγω και να σ' αφήσω. Τι μπορώ να κάνω για σένα;

(συνέχεια μουσικής)

Να μου πάρεις έναν καφέ.

Διπλό. Και να πάρεις και για σένα ό,τι θες.

Έχω χρήματα.

(συνέχεια μουσικής)

(Κατερίνη) Ακόμα μία νύχτα με τις γνωστές επισκέψεις.

-(Οδυσσέας) Στον ύπνο σου; -Πού αλλού;

Ποιος ήρθε αυτή τη φορά;

Ο πατέρας σου και τα κατορθώματά του.

Από τη μία ο ψυχοθεραπευτής να λέει ότι

όσο η συνείδηση αρνείται να δεχτεί τα γεγονότα

κι από την άλλη ο πατέρας Φιλόθεος

ότι όσο δεν υπάρχει συγχώρεση η ψυχή θα βασανίζεται.

Τι είδες; Θα μου πεις;

Τον πατέρα σου νεκρό στην αγκαλιά της.

Πες μου τώρα εσύ αν εγώ μπορώ να κάνω το χατίρι του πατέρα Φιλόθεου

για τη συγχώρεση.

Μητέρα...

βασανίζεσαι. Βασανίζεσαι με πράγματα που 'χουν περάσει

και μας πλήγωσαν κάποτε.

Ξέρεις ποιο είναι το πιο παράξενο;

Όσο τον έβλεπα νεκρό ένιωθα λύπη.

Ούτε θυμό, ούτε φρίκη. Μόνο λύπη.

Καλό είναι αυτό. Πάει να πει ότι τα πράγματα αλλάζουν.

Τι εννοείς; Ότι όπου να 'ναι θα τον συγχωρήσω;

Αυτό δεν θα γίνει ποτέ.

Βέβαια, εκ των υστέρων, φιλτράροντας τα γεγονότα

καταλαβαίνω ότι

ο κακομοίρης ο πατέρας σου υπήρξε θύμα αυτής της γυναίκας.

Τελικά, εσείς οι άντρες όσο οξυδερκείς και πετυχημένοι κι αν είστε,

μπροστά στο σεξ χάνετε κάθε έλεγχο του εαυτού σας.

-Μητέρα... -Ξέρω, ξέρω, τα 'χουμε πει πολλές φορές αυτά.

Εκείνη η νύχτα όμως...

δεν ξεχνιέται.

Τέλος πάντων.

Εγώ άργησα να ξυπνήσω, γιατί κοιμήθηκα πολύ αργά.

Εσύ πώς κι έτσι τόσο πρωινός;

Δεν ξέρω, τον τελευταίο καιρό ξυπνάω νωρίς.

Ίδιος σαν τον πατέρα σου! Κι εκείνος ξυπνούσε πρωί πρωί.

Όσο μεγαλώνεις του μοιάζεις όλο και περισσότερο.

Εύχομαι μόνο να μην υπάρξουν παρόμοιες νύχτες

και στη δική σου τη ζωή.

(σκοτεινή μουσική)

Φεύγω.

Πού πας, δεν θα μείνεις για πρωινό;

(συνέχεια μουσικής)

Άλλη φορά!

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Εδώ είσαι;

Μόλις είδα τον γιατρό και μου είπε ότι το μόσχευμα περνάει από εργαστηριακές εξετάσεις.

Τι έχεις; Δεν δείχνεις καλά. Σαν να μην κοιμήθηκες όλη νύχτα.

Τι λες; Κοιμήθηκα. Ξερή έπεσα.

Αλλά μου φαίνεται μου βγαίνει όλη η κούραση μαζεμένη.

-Κι έπεται και συνέχεια. -Τι προβλέπει η θεραπεία από 'δω και πέρα;

Θα μείνει ο μικρός στο νοσοκομείο για τρεις βδομάδες.

Δεν μπορούμε να ξέρουμε ακριβώς. Εξαρτάται απ' τον οργανισμό.

Μετά θα πάμε στο σπίτι. Με φαρμακευτική αγωγή.

Και θα ερχόμαστε δυο φορές τον μήνα για αιματολογικές εξετάσεις.

-Και ελπίζουμε πως όλα θα πάνε καλά. -Θα πάνε.

(συγκινητική μουσική)

Θα πάνε.

Ναι.

(εναλλαγή σε μουσική πλοκής)

(τέλος μουσικής)

-Τι έγινε; Πώς την είδες την Αρετή; -Χλομή και ταλαιπωρημένη όσο δεν πάει.

-Κι από πάνω αγχώνεται και για τη δουλειά. -Θα τη βοηθήσουμε κι εμείς. Χμ;

Εσύ περισσότερο, που είστε μαζί στο γραφείο.

Ο Χαριτάκης είναι αυστηρός και την έχει πάρει ήδη στραβά. Συνέχεια την κοντράρει.

-Ελπίζω να μην της πέταξες τίποτα για χθες. -Όχι βέβαια!

Ξέρω ότι δεν είναι κατάλληλη στιγμή.

Αλλά μην νομίζεις, δεν πρόκειται να τ' αφήσω έτσι.

Εγώ στη θέση σου θα το άφηνα. Ό, τι και να έγινε δεν μας αφορά.

Χάρη, αν έχει πάει σε τοκογλύφους, μας αφορά.

(Ελένη) Αν έχει πάει, πρέπει να τη βοηθήσουμε.

-Με ποιον τρόπο; -Δεν θ' αφήσουμε να της πιουν το αίμα.

Κοίτα, κάποια στιγμή θα μας τα πει όλα από μόνη της.

Χμ;

(Αρετή) Δεν με άφησαν να το δω το παιδί.

Δεν ξέρω, τον σκέφτομαι να με ζητάει

και να μην μπορώ να-

Τον μεταφέρουν σε ειδικό δωμάτιο.

Δεν θα μπαίνει κανείς εκτός από μένα και την Τάνια.

Κι εμείς με αυστηρό πρωτόκολλο αποστείρωσης.

Σε ψάχναμε όλο το βράδυ. Σε παίρναμε τηλέφωνο κι ήταν κλειστό.

-Όλα καλά; -Ναι, ναι, είχα μείνει από μπαταρία.

(αναστεναγμός Αρετής, κινητό)

(Ελένη) Ποιος είναι; Απ' την εταιρία;

Όχι. Είναι η γιαγιά του μικρού. Μισό λεπτό.

(κινητό)

-Ναι; -Αρετή;

Είδα τις κλήσεις σου και άκουσα το μήνυμά σου,

αλλά δεν πρόλαβα να σε πάρω πίσω. Είχα μείνει από μπαταρία.

Έπαιρνα να δω πώς είναι το παιδί.

(μουσική μυστηρίου)

Δεν είναι πολύ καλά. Έχει ένα ελαφρύ βύθισμα.

-Πού είστε; Σε ποιο νοσοκομείο; -Θα σου στείλω τη διεύθυνση.

Αλλά δεν θα 'ναι πολύ εύκολο να τον δεις.

Εσένα θέλω να δω. Πες μου τη διεύθυνση.

(συνέχεια μουσικής)

Εντάξει, κορίτσι μου.

Υπομονή, ε; Και δύναμη!

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Πήγαινέ τα.

-Πού τον στέλνεις; -Δουλειά σου εσύ.

-Τι έχει μέσα η τσάντα; -Σταμάτα τις ερωτήσεις, παιδί μου.

Ειδοποίησε τον άντρα σου. Σε λίγο θα πάω στην εταιρία, να 'χει έτοιμες τις προσφορές.

(κλιμάκωση μουσικής)

(κλείσιμο πόρτας)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Εκατόν πενήντα χιλιάρικα για τα μάτια της Αρετής και του γιου της!

Αν ήξερα πόσο εύκολα σκορπά τα λεφτά του ο πεθερός μου, θα κλαιγόμουν κι εγώ!

-Ήρθε πάλι η Αρετή; -Ακόμα χειρότερα.

Η μάνα σου τον έστειλε να τα πάει ο ίδιος. Μην κουνηθεί η "κυρία"!

-Να τον ταπεινώσει κι από πάνω. -Δεν είναι απ' αυτούς ο Νταγιάννος.

Καλά, Σάββα, εσύ κοιμάσαι όρθιος. Ξύπνα.

Τώρα που άνοιξε η πόρτα θα την δεις με τον γιο της εδώ!

-Έλα τώρα! -Η μάνα σου!

Σαν καλή χριστιανή προσπαθεί να ξεπλύνει τις τύψεις της.

Φοβάται τον Θεό, επειδή τόσα χρόνια δεν νοιάστηκε.

Έλα τώρα, σταμάτα. Μην με φορτώνεις άλλο. Σε λίγο καιρό που θα γεννήσεις τον γιο μας,

θα δεις τον Νταγιάννο να τον προσκυνά. Χαλί θα γίνει να τον πατήσει.

Μέχρι τότε μπορεί να είναι αργά. Τώρα πρέπει να κινηθείς, Σάββα.

-Και τι να κάνω; -Να του θυμίσεις τι έλεγε για την Αρετή.

Όταν την παντρεύτηκε ο συχωρεμένος ο Λεωνίδας.

Τότε με τον τρόπο που τον τύλιξε θεωρούσε ότι το παιδί ήταν άλλου.

Αλλά τα ξεχάσαμε όλα αυτά. Τώρα ξαφνικά έγινε το εγγόνι του.

Έλα τώρα, σταμάτα είπαμε. Μην συγχύζεσαι.

Θα του τα πεις, εντάξει;

(μουσική αγωνίας)

(Άσπα) Τι είναι αυτό; Καινούριο κινητό;

-(Άσπα) Τι το 'κανες το άλλο; -Εταιρικό είναι. Προχθές μας τα φέρανε.

-Θέλω κι εγώ ένα τέτοιο. -Έχουν μείνει λίγα. Αν βρω, θα σου φέρω.

Θα του μιλήσεις, εντάξει;

(συνέχεια μουσικής)

(ξεφύσημα)

(κλιμάκωση μουσικής)

Σάββα...

τώρα που το θυμήθηκα, μην λέει ο πατέρας σου ότι ξεχνάω να σου δώσω τις διαταγές του.

-Τι είπε; -Να έχεις τις προσφορές στο γραφείο του.

-Να τις βρει μόλις έρθει. -Οκέι.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Δεν μπορείτε να βγάλετε ενημερότητα, γιατί έχετε μπλοκαριστεί στο τελωνείο.

Έτσι δεν είναι, κύριε Αβράμογλου;

Πολύ ωραία. Αν δεν μπορείτε να μου εγγυηθείτε

ότι η περάτωση του έργου θα γίνει στις προθεσμίες δεν ισχύει τίποτα.

Απλό είναι.

Χαιρετώ.

-(Σταύρος) Ο Αβράμογλου τα 'χει παίξει. -Κακώς χάνουμε χρόνο μαζί του.

Μόλις πήρα mail από Κωνσταντινούπολη. Θέλουν μια γυάλινη επιφάνεια επιπλέον

εκατόν πενήντα τετραγωνικά.

-Πάω να το δω με την Αρετή. -Ατύχησες.

Η κυρία Τριανταφύλλου δεν είναι στο γραφείο της.

(Σταύρος) Το θέμα με τις γυάλινες επιφάνειες έχει τεθεί ξανά

και η Αρετή το είχε αποκλείσει. Απ' ό,τι φαίνεται οι κύριοι...

-το έχουνε χούι να ζητάνε αλλαγές. -Ναι, το συνηθίζουν.

Όμως τώρα μ' ένα σχέδιο, το οποίο έχει βραβευτεί,

δεν τους παίρνει να διαπραγματεύονται. Έτσι δεν είναι;

Λοιπόν, θα συμβουλέψω και την Αρετή να είναι κάθετη σ' αυτό.

Αν είσαι τυχερός και έρθει στη δουλειά.

Τι έγινε, ρε; Τι έχεις εσύ;

Γιατί είσαι έτσι; Δεν πέρασες καλά χθες;

Θα σου στείλω το mail να το 'χεις.

Κοίτα, επειδή ξέρω πόσο πολύ σ' ενδιαφέρει αυτό το project-

Μ' ενδιαφέρει, γιατί είναι η πιο σημαντική δουλειά της εταιρίας μας.

Συμφωνώ απολύτως. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο

θέλω να κάνω μια κουβέντα με την Αρετή και να της ζητήσω εγγυήσεις για δουλειά.

Και, επίσης, θέλω να μάθω αν υπάρχει κάτι πιο σοβαρό...

-που την απασχολεί. -Δες πρώτα αν έρθει.

Δεν θα με χαλούσε, να σου πω την αλήθεια, να τα πούμε έξω.

Ελπίζω, βέβαια, να μην μου ρίξει άκυρο όπως και εσένα.

(σκοτεινή μουσική)

-Καλή τύχη. -(Σταύρος) Οδυσσέα...

ελπίζω να το εννοείς.

Γιατί πραγματικά θέλω να πάει πολύ καλά όλο αυτό.

(συνέχεια μουσικής)

Έχει πάρει τόσες φορές ο Στεφάνου από το Επιμελητήριο και ζητάει ραντεβού.

Πέρασέ μου τη γραμμή.

Όταν έρθει η κυρία Τριανταφύλλου στο γραφείο της να με ενημερώσεις, σε παρακαλώ.

Θέλετε να της πω ότι τη ζητήσατε;

Αν ήθελα να της πεις κάτι, θα στο 'χα πει, Ναυσικά.

(παλμογράφος)

(παλμογράφος)

Θα μπω εγώ μέσα.

Σε περίπτωση που ξυπνήσει μην τρομάξει.

(Αρετή) Ο γιατρός είπε θα μείνει αρκετή ώρα έτσι.

Θα πάω να πάρω καφέ. Θες να σου φέρω κάτι;

Όχι.

Δεν σ' έχω ρωτήσει ποτέ. Έχεις δικά σου παιδιά;

-Δεν έχω πια. -Δηλαδή;

(μελαγχολική μουσική)

Όχι τέτοιες κουβέντες εδώ μέσα.

Εδώ έχουμε παιδί κι είμαστε εδώ για να το πάρουμε καλά στο σπίτι.

(συνέχεια μουσικής)

Ρώτα με μια άλλη φορά όμως.

Όχι τώρα.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(κλείσιμο πόρτας)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Στη γυναίκα μου το χρωστάς που 'μαι εδώ.

-Τι θέλετε; -Σ' είχα για πιο έξυπνη.

Πάρε τα χρήματα, που μου ζήτησες,

και πήγαινέ με στον γιατρό του παιδιού. Θέλω να του μιλήσω.

Γιατί; Για να επιβεβαιώσετε ότι όντως σας λέω την αλήθεια;

Ότι ο γιος μου κινδυνεύει; Δεν σας φτάνει το ότι βρισκόμαστε εδώ σ' αυτό το μέρος;

Δεν θα πιάσουμε κουβέντα τώρα.

Σου 'φερα τα χρήματα χωρίς όρους και συμφωνητικά.

Κρατήστε τα χρήματά σας.

Δεν τα χρειαζόμαστε πια. Κι έχετε υπόψη σας

ότι τίποτα δεν σας αναγκάζει ν' αποκτήσετε σχέση με τον εγγονό σας,

αφού δεν θέλετε. (μουσική έντασης)

Πού βρήκες χρήματα κι αρνείσαι τα δικά μου;

Αυτό δεν σας αφορά.

Πάντως τα χρήματα βρέθηκαν.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(χτυπάει το κινητό)

-Έλα, Ελένη. -Τι κάνει ο μικρός;

-Τον πήγαν στην εντατική; -Εε, ναι. Ναι.

Το πήγαν το παιδί. Στην εντατική είναι τώρα.

Γιατί δεν σ' ακούω καλά; Έγινε κάτι άλλο;

Ξέρεις ποιος ήρθε; Ο Νταγιάννος.

-Έφερε τα λεφτά. -Τι; Καλά, δεν το πιστεύω!

-Και τι έκανες; -Τι να έκανα, Ελένη;

-Δεν τα πήρες; -(Αρετή) Φυσικά, και δεν τα πήρα.

Είναι δυνατόν να έκανα κάτι διαφορετικό;

Αν έβλεπες με τι περιφρόνηση μ' αντιμετώπιζε!

Ναι, το φαντάζομαι. Αλλά μήπως έπρεπε να τα πάρεις;

Αντί να 'χεις το χρέος στην πλάτη σου;

Δεν θέλω να έχω καμία σχέση μαζί του. Λοιπόν, μην το συζητάμε, σε παρακαλώ.

Για πες, εκεί τι γίνεται;

Έχει προκύψει ένα θέμα με κάτι αλλαγές που ζητάνε απ' την Κωνσταντινούπολη.

-Θα μπορέσεις να περάσεις καθόλου από 'δω; -Όχι, αποκλείεται να περάσω.

(Αρετή)Το παιδί είναι στην εντατική. Δεν υπάρχει περίπτωση να φύγω.

-Μπορείς να με καλύψεις; -Οκέι, θα το κάνω.

Ευχαριστώ. Να σου πω, στείλε μου αυτές τις αλλαγές,

προώθησέ μου τες να τις μελετήσω από 'δω.

-(Αρετή) Εντάξει; -Έγινε.

Ευχαριστώ.

(ξεφύσημα)

(χτύπημα πόρτας) Παρακαλώ;

(άνοιγμα πόρτας)

Η Ναυσικά μου είπε ότι είσαι μόνος. Να περάσω;

Πώς κι από 'δω; Δεν μ' έχεις συνηθίσει σε απροειδοποίητες επισκέψεις,

εκτός αν υπάρχει κάποιο θέμα, που σε καίει.

Μπα! Το θέμα δεν είναι τόσο καυτό.

Σε λίγες μέρες θα γίνουν οι αρχαιρεσίες στην Αχτίδα Αγάπης

για το νέο συμβούλιο και η Κατερίνη, μωρέ, με πιέζει ν' αναλάβω ενεργό ρόλο.

-Δεν θα παραμείνει πρόεδρος η θεία; -Εννοείται.

Αλλά θέλει κι από μένα να ενεργοποιηθώ περισσότερο.

Ε, και; Το σκέφτεσαι;

Αφού κι εσύ το θέλεις.

-Δεν είμαι τόσο σίγουρη. -Μάλιστα.

Και ήρθες μέχρι εδώ για να ρωτήσεις εμένα τι θα κάνεις.

Μμ.

Και, επίσης, θέλω να μου πεις το ύψος της δωρεάς

που θα κάνει στον σύλλογο η εταιρία φέτος.

Για τη δωρεά μιλάμε πάντα στο σπίτι οι τέσσερίς μας,

αποφασίζουμε το ποσό μέσα σε δευτερόλεπτα και προχωράμε.

Για πες μου τώρα, μανούλα, τον πραγματικό λόγο της επίσκεψής σου.

Βιάζεσαι να απαλλαγείς από την παρουσία μου;

Μάνα, λέγε. Για το γνωστό θέμα θα με ρωτήσεις;

(χτύπημα πόρτας)

-(Αννέζα) Ωω! -Τι κάνετε, κυρία Παπαμιχάλη;

Να, εδώ με τον γιο μου. Θέλει να με διώξει.

(Αννέζα) Αν δεν μου πεις εσύ, θα ρωτήσω την Ελένη.

Ελένη μου, ξέρεις ποια περίμενε ο γιος μου προχθές για δείπνο στο Grey;

Μαζί ήμασταν. Και φάγαμε ένα καταπληκτικό σούσι.

Α, σούσι!

Μόλις ειδοποίησε η Αρετή πως δεν θα καταφέρει να έρθει σήμερα.

(Ελένη) Αλλά έχει ενημερωθεί για το mail που έστειλαν από Κωνσταντινούπολη.

Όσο πάει και χειροτερεύει το θέμα με την Αρετή.

-Είναι μόνο για σήμερα. -Το εύχομαι.

-Χάρηκα πολύ που σας είδα. -Κι εγώ, χρυσό μου.

(κλείσιμο πόρτας)

Έλα, μανούλα.

(Σταύρος) Έλα να σε ξεπροβοδίσω.

Πάλι καλά που δεν ρώτησες την Ελένη ποια είναι αυτή που μ'ενδιαφέρει!

-Δεν είμαι τόσο ηλίθια. -Καλά, αυτό είναι σίγουρο.

Όπως σίγουρο είναι, επίσης, ότι είσαι και πολύ περίεργη.

Δεν είναι περιέργεια, αγάπη μου.

-Έγνοια είναι. -Α, ρε μάνα!

Α, ρε μάνα, πρέπει να πάρεις απόφαση επιτέλους ότι δεν είμαι πια παιδί.

-Σαραντάρισα. -Γι' αυτό σ' έχω έγνοια.

Εσύ δεν είσαι γεννημένος για να ζεις μόνος.

-Δεν μοιάζεις με τον αδερφό σου. -Ευτυχώς.

Γι' αυτό πρέπει να βρεις μια καλή κοπέλα και να φτιάξετε μια όμορφη οικογένεια.

-Αυτή η μανία σου να με αποκαταστήσεις! -Μέσα σου κι εσύ αυτό θέλεις.

Αλλά δεν το λες.

Α μπιαντό, μητέρα. (απαλή μουσική)

-Χρειάζεσαι μια γυναίκα δίπλα σου. -Γεια σου, μητέρα.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(Αρετή) Αγάπη μου;

(Αρετή) Ήρθα, μωρό μου. Εδώ είμαι.

(Αρετή) Κοντά σου.

(Αρετή) Αγάπη μου! Έτσι μπράβο, άνοιξε τα ματάκια σου, μπράβο.

(Αρετή) Τι καλό παιδί είσαι εσύ; Ε; Ξέρεις τι είσαι;

(Αρετή) Είσαι σπουδαίο παιδί, είσαι γενναίο παιδί

(Αρετή) και ατρόμητο, ε;

(συνέχεια μουσικής)

(Αρετή) Αχ, καρδούλα μου!

(Αρετή) Κι εγώ σ' αγαπώ.

(Αρετή) Ξεκουράσου.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

(νοσταλγική μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(εισαγωγή βιολιού)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Δεν είναι ο κύριος Χαριτάκης στο γραφείο του.

-Πού πήγε; -Δεν ξέρω.

Δεν μου δίνει αναφορά σε αντίθεση μ' εσάς.

Μάλλον δεν θα ξαναγυρίσει.

Ναι, σου λέω, το είδε η γυναίκα μου και έστησε σκηνικό.

Το 'κρυψα όμως. Δεν κατάλαβε τίποτα.

Περίμενε λίγο.

Να σου πω, μπορεί να 'ρθω το βράδυ,

αν καταφέρω να φύγω χωρίς να με πάρουν χαμπάρι.

Έλα, σε κλείνω.

(μουσική μυστηρίου)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Θα συνεχίσεις να με κοιτάς έτσι πολλή ώρα;

Σου είπα, μου τα 'τριψε στη μούρη. Αλλά δεν φταίει άλλος.

Εγώ φταίω που σ' άκουσα και πήγα.

-(Μαρίκα) Το παιδί το είδες; -Δεν μ' άφησε.

Την έχασα, λέει, την ευκαιρία μου.

Τ' ακούς; Της δίνω εκατόν πενήντα χιλιάδες ευρώ...

-και με προσβάλει έτσι! -Έπρεπε να τα 'χεις δώσει από την αρχή.

(Μαρίκα) Ποιος ξέρει πού τα βρήκε; Δεν βρίσκονται εύκολα τόσα λεφτά.

Εμένα ρώτα που ξέρω πώς βγαίνουν!

(συνέχεια μουσικής)

Έστειλες τις προσφορές; (τέλος μουσικής)

Ναι. Εδώ είναι, στο γραφείο σου. Δεν μου είπες να τις αφήσω στο γραφείο σου;

Δεν σου πέρασε απ' το μυαλό να τις στείλεις;

-Είδες πως αργώ, δεν σου 'κοψε; -Πού να ξέρω ότι θ' αργήσεις, πατέρα;

-Έχω κι εγώ τις δουλειές μου. -Σταματήστε να φαγώνεστε.

Δεν αντέχεται άλλο αυτή η ανικανότητα. Δεν μπορώ άλλο.

Θα προσλάβω άλλον στη θέση του. Δεν αντέχω.

Τόσο καιρό σου ζητάω βοηθό κι εσύ ούτε που να μ' ακούσεις.

Λες ότι δεν μπορείς ν' ανεβάσεις τη μισθοδοσία.

Να πετάς όμως εκατόν πενήντα χιλιάρικα σ' όποιον σου κλαίγεται, μπορείς.

Σταματήστε! (μουσική έντασης)

Αρκετά!

(συνέχεια μουσικής)

Πάμε σπίτι.

(συνέχεια μουσικής)

Το δείπνο θα 'ναι έτοιμο.

(συνέχεια μουσικής)

(κουδούνι, τέλος μουσικής)

(Μαργαρίτα) Καλώς το μου, καλώς το μου.

Μαργαρίτα μου! Στις ομορφιές σου, ε;

Πάντα με τον καλό σου τον λόγο. (γελάκι)

-Ο εξάδελφος; -Μέσα είναι. Κάτι έχει σήμερα.

Γύρισε νωρίς και πήγε κι απομονώθηκε. Αφού να φανταστείς,

του έφτιαξα καλτσούνια με μυζήθρα απ' το νησί, ούτε που τα δοκίμασε.

Α, είναι σοβαρά τα πράγματα δηλαδή! Πάω.

Πού 'σαι, εγώ τα καλτσούνια θα τα τιμήσω.

(γελάκι Μαργαρίτας)

Τι έγινε; Έπεσαν τα καράβια μας έξω;

-Θες κάτι να πιεις; -Βοτκίτσα.

Πάει με τα καλτσούνια που θα μου φέρει η Μαργαρίτα.

Βοτκίτσα, λοιπόν.

Για λέγε τώρα τι συμβαίνει.

Για να 'χεις φύγει νωρίς απ' την εταιρία και για να απαρνείσαι

τα καλτσούνια της Μαργαρίτας κάτι δεν πάει καλά.

Ένιωσα λίγο κουρασμένος και είπα να 'ρθω ν' αράξω λίγο να ξεκουραστώ.

Μάλιστα. Δηλαδή δεν κοιμήθηκες όλο το βράδυ;

Μίλησες με τον Στεφάνου;

Μάλιστα. Και;

(Σταύρος) Τα γνωστά.

Για το Επιμελητήριο. Γι' αυτά θα λέμε τώρα;

Λέγε, πού το περάσαμε το βράδυ;

(κουδούνι)

Μην μου πεις! Λες να είναι αυτή για την οποία δεν θέλεις να μιλάς;

-Βιάζεσαι, ξάδερφε. -Τι βιάζομαι; Επιτέλους να τη γνωρίσουμε.

Αυτό το έφεραν για 'σας.

Άσ' το εδώ, φέρ' το εδώ. Φέρ' το εδώ και σταμάτα.

Περάσαμε τη νύχτα στο Royal City βλέπω.

Και ξεχάσαμε και τα μανικετόκουμπά μας! Μιλάμε για ξέφρενο βράδυ!

(απαλή μουσική βιολιού)

Ωραία, ρώτησα. Δεν θες να πεις.

(Σταύρος) Μην λες.

Δεν είναι ότι δεν θέλω να πω.

Δεν μπορώ.

Φίλε...

Σε ξέρω σαν την παλάμη μου. Για να μην θες να μιλήσεις εσύ

σημαίνει ότι είναι πολύ σημαντική για σένα.

Ήταν.

Ήταν σημαντική μέχρι χθες το βράδυ.

"Ήταν"! Βοήθησέ με λίγο να καταλάβω.

Νόμισα πως είναι διαφορετική.

Πραγματικά διαφορετική όμως.

(Οδυσσέας) Ήτανε πάντα έτσι

σοβαρή, αξιοπρεπής.

(συνέχεια μουσικής)

Κι ήθελα να την τεστάρω.

Τελικά έπεσα έξω.

Οι γυναίκες, φίλε, είναι όλες ίδιες.

Κι εγώ στο ίδιο έργο θεατής.

(με πίκρα) Για ακόμη μια φορά!

Άλλα θέλουν από 'μας, φίλε μου.

Σαν τι δηλαδή;

Τι να θέλουν;

Χρήματα, εξουσία.

Να μας ελέγχουν. Αυτό θέλουν.

Οι γυναίκες τα θέλουν όλα αυτά! Εμείς οι άντρες δεν!

(συνέχεια μουσικής)

Νόμιζα πως είναι διαφορετική.

Όσο τους δίνουμε σημασία, φίλε,

τρώμε τα μούτρα μας. Αυτό συμβαίνει.

(συνέχεια μουσικής)

Και είναι ζεστά-ζεστά. Φάτε τα τώρα πριν κρυώσουν.

Ευχαριστούμε, Μαργαρίτα μου. Μας έχουν σπάσει τη μύτη.

Πες του να φάει κι αυτός. Δεν έχει φάει τίποτα απ' το πρωί.

(συνέχεια μουσικής)

Ξέρεις, ε...

(συνέχεια μουσικής)

Όσο...

Όσο και να ήξερα κατά βάθος τι θα γίνει

αυτή τη νύχτα κάπου μέσα μου ήλπιζα

πως αυτό το βράδυ θα κυλούσε διαφορετικά.

(συνέχεια μουσικής)

Έπεσα έξω.

Ποια είναι;

Την ξέρω;

-(Σταύρος) Ποια είναι, ρε; Λέγε. -Μία.

-Κάποια. Τι σημασία έχει; -(Σταύρος) Μάλιστα.

Ήλπιζες να κυλήσει διαφορετικά η βραδιά.

-Πώς ήθελες να κυλήσει; -Την πλήρωσα, Σταύρο.

(συνέχεια μουσικής)

Μετρητά.

(συνέχεια μουσικής)

Αυτό δεν είναι αρκετό;

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε απαλή μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Μόλις γεννηθεί το μωρό θα πέσουν όλοι να με φάνε.

Και δεν εννοώ μόνο τα πεθερικά μου.

Κι οι κόρες μου. Θα τα βάλουν μαζί μου, που περιμένουν τον αδερφό τους.

Όχι, μωρέ. Μόνη μου είμαι, σου λέω.

Είναι όλοι κάτω και τρώνε.

(μουσική μυστηρίου)

Σιγά μην βασιστώ στον Σάββα!

Ο πεθερός μου τον έχει σήκω-σήκω, κάτσε-κάτσε.

Δεν τον υπολογίζει καν.

Όχι, μωρέ. Δεν φταίει αυτός ο καημένος.

Εγώ έκανα βλακεία.

Ε, ωραία, τώρα τι θέλεις; Είπα το ψέμα, δεν μπορώ να το πάρω πίσω.

Όχι. Δεν θα πω τίποτα στον Σάββα.

Θα χρεωθεί ότι το ήξερε κι ότι τους κοροϊδεύαμε μαζί.

Όχι, δεν θα πεις τίποτα σε κανέναν. Ούτε στη μάνα, το κατάλαβες;

Εσένα σε πήρα για να πω τον πόνο μου.

Λες κι έχω κανέναν άλλο με το μέρος μου!

Σε κλείνω. Κλείνω, κλείνω, έρχεται.

(συνέχεια μουσικής)

Σόρι. Σε ξύπνησα; (τέλος μουσικής)

(αναστεναγμός)

Μόλις μ' είχε πάρει ο ύπνος. Θα δυσκολευτώ να κοιμηθώ πάλι.

-Θες να σου τρίψω λίγο την πλατούλα; -Όχι, όχι. Πέσε κι εσύ.

Απλώς, σε παρακαλώ, μην στριφογυρνάς πάλι.

Δεν μπορώ να ξυπνάω κάθε μισή ώρα.

Θα κοιμηθώ εδώ, στην ακρούλα. Δεν θα κουνηθώ καθόλου.

Ναι! Αυτά λες κάθε φορά και μετά σε παίρνει ο ύπνος,

απλώνεσαι κι αρχίζεις το ροχαλητό.

Μήπως θες να πάω κάτω στον ξενώνα;

Ναι, μωρέ, αν δεν σε πειράζει, θα το προτιμούσα.

Σου χαλάω χατίρι; (γελάκι Άσπας)

(Σάββας) Κοιμήσου ήσυχα να ξεκουραστεί κι ο μπέμπης μας.

(μουσική ίντριγκας)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(κλιμάκωση και τέλος μουσικής)

(μουσική υπόκρουση μαγαζιού)

(άνοιγμα πόρτας)

Δεν περίμενα ότι θα κατάφερνες να έρθεις.

Ειδικά απόψε αποδείχτηκε πανεύκολο να το σκάσω.

Φωτιά είσαι!

-(Μίνα) Να σου βάλω; -Ναι.

Θα πιω ένα. Δεν θα μείνω πολύ.

Πότε θα μείνεις να δεις ολόκληρο το πρόγραμμά μου;

Κάθε φορά, που βγαίνω, κοιτάζω κάτω με την ελπίδα να σε δω.

-Και ποτέ δεν είσαι εκεί. -Αφού το ξέρεις, δεν είναι εύκολο.

-Αλλά σύντομα θ' αλλάξει αυτό. -Θα χωρίσεις;

Μην με στενοχωρείς, τα 'χουμε λυμένα αυτά.

Ναι, αλλά είχες πει ότι θα 'χουμε δική μας φωλίτσα.

Να μπορείς να 'ρχεσαι όποτε θες. Πόσο ακόμα θα μένω με την ξαδέρφη μου;

Σε μια βδομάδα θα 'χει λυθεί αυτό.

(Σάββας) Θα πάρεις εδώ και θα ζητήσεις τον Λευτέρη Σπανό, από μένα.

Θα σε πάει να σου δείξει δυο-τρία διαμερίσματα, θα διαλέξεις όποιο σου αρέσει.

(τέλος προγράμματος μαγαζιού)

Βγαίνω!

(λαϊκή μουσική, μπουζούκι)

Καλημέρα σας.

Καλημέρα, Σήφη.

Δεν ξέρω άλλες λεπτομέρειες.

-Τι έγινε, τι συμβαίνει; -Ειδοποίησαν ότι ο Φιλίππου είχε τροχαίο.

Τον περίμενα από νωρίς για να φιξάρουμε το δεύτερο κοστολόγιο του για το χιονοδρομικό.

Πριν φύγει για το έργο στην Κύπρο.

-Είναι σοβαρά; -Λεπτομέρειες δεν ξέρουμε.

-Αλλά σίγουρα θα μπει χειρουργείο. -(Ναυσικά) Τι κάνουμε;

Τι να κάνουμε; Τώρα αυτό αλλάζει όλα μας τα πλάνα.

Πρέπει να ανασχεδιάσουμε όλες τις αναθέσεις.

Κανόνισε ένα meeting στις εννιά και μισή.

Μίλα στην Ελένη. Μπορεί ν' αναλάβει μόνη το χιονοδρομικό;

Τα λέμε σε λίγο. Εντάξει;

Γιατί καθυστερείτε, γιατρέ; Συμβαίνει κάτι;

Δεν θα γίνει ακόμα η έγχυση του μοσχεύματος.

Ο μικρός ανέβασε λίγο πυρετό. Μην ανησυχείς.

Συμβαίνει μερικές φορές. Του δώσαμε λίγη αντιβίωση στον ορό.

Ως το μεσημέρι, θα 'ναι μια χαρά.

(κινητό)

(κινητό)

-Έλα, Ελένη. -Σε πήρε η Ναυσικά;

Όχι. Τι έγινε;

Έπαθε ένα τροχαίο ο Φιλίππου και έχει γίνει χαμός εδώ.

Τους έχει πιάσει όλους τρέλα. Ο Μεγάλος θέλει σύσκεψη στις εννιάμισι.

-(Ελένη) Ξεκίνα, γιατί δεν θα προλάβεις. -Ε, όχι, δεν γίνεται.

Εδώ έχει καθυστερήσει η διαδικασία.

-Ο μικρός ανέβασε πυρετό. -Είναι επικίνδυνο;

Όχι, αλλά δεν μπορώ να φύγω.

Πρέπει να 'ρθεις, Αρετή. Μην δώσεις άλλα δικαιώματα.

Έλα, τουλάχιστον, στη σύσκεψη και φεύγεις μετά.

Θα δω. Θα μιλήσω με τον γιατρό και θα σου πω. Εντάξει;

(κουδούνι)

-Καλημέρα. -Καλημέρα. Ποιον θέλετε;

Καινούρια είσαι εδώ; Δεν σε θυμάμαι.

Καλώς με δεχτήκατε.

-Καλώς όρισες. -Πάντα νέα και όμορφη.

Ούτε χρόνος δεν έχει περάσει από πάνω σας.

-Δεν μας είπε κανείς ότι θα 'ρχόσουνα. -Δεν ειδοποίησα κανέναν.

Πες στην Ιουλία να φέρετε μέσα τις βαλίτσες.

(μουσική έντασης)

-Πήρες ξανά την Τριανταφύλλου; -Ναι, την πήρα, αλλά δεν μου απάντησε.

(συνέχεια μουσικής)

Ακύρωσε το meeting.

Δεν μπορούμε να πάρουμε απόφαση χωρίς αυτήν. Ακύρωσέ το.

Κι όταν έρθει στείλ' την στο γραφείο μου.

(συνέχεια μουσικής)

(κοπάνημα πόρτας, τέλος μουσικής)

-Καλημέρα. Το meeting; -Το meeting ακυρώθηκε.

(Ναυσικά) Ο κύριος Χαριτάκης σας θέλει στο γραφείο του.

(Ναυσικά) (χαμηλόφωνα) Είναι πολύ νευριασμένος.

(χτύπημα πόρτας)

Παρακαλώ; (άνοιγμα πόρτας)

Με ζητήσατε;

Δεν ενημερώθηκες για τη συνάντηση, που 'χαμε στις εννιάμισι;

Ναι, συγγνώμη. Μου έτυχε μία σημαντική δουλειά.

Τι δουλειά;

Είχες πάει στο χρηματιστήριο για να επενδύσεις τα χρήματά σου;

(δραματική μουσική)

Τι υπονοείτε;

Το ότι περάσαμε μια νύχτα μαζί,

δεσποινίς Τριανταφύλλου, δεν κάνει τη θέση σου εδώ μέσα προνομιακή.

-Τι; -(Οδυσσέας) Εσύ έθεσες...

τον όρο αυτή η νύχτα να μην επηρεάσει τη δουλειά μας.

-(Οδυσσέας) Και τώρα τον καταπατάς. -Σας παρακαλώ!

Σου αναθέσαμε την πιο σημαντική δουλειά στην εταιρία.

Αν δεν μπορείς ή δεν θέλεις να σηκώσεις αυτό το βάρος, πρέπει να το ξέρουμε.

(εναλλαγή σε μελαγχολική μουσική)

Παραιτούμαι.

(συνέχεια και τέλος μουσικής) (τίτλοι τέλους)

Σαν παιδί συμπεριφέρεσαι, που θέλει να έχει το πάνω χέρι.

-Αυτό κατάλαβες; -(Σταύρος) Ξέρεις τι κατάλαβα;

Μέχρι τώρα είχαμε να αντιμετωπίσουμε την απουσία του Φιλίππου.

Τώρα μπορεί να έχουμε και της Αρετής.

Κάτσε, ρε παιδί μου. Για ποιον λόγο να παραιτηθείς;

Γιατί δεν αντέχω άλλο, γι' αυτό.

Έλα, σε παρακαλώ, στο γραφείο του Οδυσσέα.

-Πρέπει να μιλήσετε ήρεμα. -Δεν έχουμε κάτι άλλο να πούμε.

Και, ειλικρινά, λυπάμαι που 'ρθαν έτσι τα πράγματα.

-Για μένα αυτό το θέμα θεωρείται λήξαν. -Για μένα όχι.

Αυτή η γυναίκα μ' ενδιαφέρει πολύ. Νόμιζα ότι το 'χες καταλάβει.

Κοίτα με.

(Οδυσ.) Γνωρίζει το ενδιαφέρον σου η Αρετή; (Σταύρος) Όχι.

Δεν γνωρίζει ακόμα το ενδιαφέρον μου για 'κείνη.

Η γυναίκα σου έχει ζόρια και πάει και τα λέει αλλού.

Αντί να τα πει στον άντρα της, παραπονιέται στη φαμίλια της.

Μάθε με τρόπο πόσο καιρό σκοπεύει να μείνει ο μικρός.

(Άσπα) Πού θα μείνεις; Ξέρεις τον πεθερό μου.

Τούμπαρέ τον εσύ να με κρατήσει εδώ για ένα διάστημα

και θα σε καλύψω με τη μαϊμουδιά που τους έκανες.

Ρε μωρό μου, δεν γίνεται να ξεκλέψεις λίγο χρόνο...

-και να πάμε μαζί να δούμε τα σπίτια; -Το θέμα είναι...

να διαλέξεις εσύ τι σου ταιριάζει.

Αρετή, τα χρήματα για τη μεταμόσχευση απ' όπου κι αν τα δανείστηκες,

θέλω να τα επιστρέψεις. Θα σ' τα δώσω εγώ.

Θα δούμε τη νύφη του να διεκδικεί το μερίδιο

του πεθαμένου αδερφού σου για να τα δώσει στον γιο της.

Τι είναι αυτά που λες; Δεν ντρέπεσαι;

Υποτιτλισμός Videopress S.A.