Original subtitles

Βασισμένη σε δικαστική υπόθεση στη Γαλλία μεταξύ 1995 και 2018.

Οι εγκληματικές πράξεις και οι εξαφανίσεις είναι αληθινές.

Διάλογοι και λοιπές σκηνές είναι προϊόν μυθοπλασίας.

Φοβερή ατμόσφαιρα σ' αυτό το αμάξι. Μιλάμε…

Τι θέλεις;

Να σου πω κανένα τραγουδάκι;

Λοιπόν, παιδιά, μιλάμε αργότερα.

Βλέπουμε τον ύποπτο στα περιφερειακά της Τουλούζ

και μετά τα λέμε στο σημείο.

Ο σύζυγος πάρκαρε εκεί.

Έσυρε τη γυναίκα του μέχρι εδώ.

Πώς τη σκότωσε;

Με μαχαίρι. Απλό μαχαίρι φαγητού.

-Ναι, αλλά τι άλλο είχε; -Τι εννοείτε;

Δεν είχε καθόλου αίμα

-όταν τη βρήκατε. -Σωστά.

Για τις εκτομές

πρέπει να 'χε κάποια επιφάνεια και χειρουργικά εργαλεία.

Όχι, όλα έγιναν με ένα απλό μαχαίρι. Εκεί είναι.

Μα πώς;

Έχω την κατάθεσή του, θα σας τη διαβάσω.

Όχι, καλύτερα δείξτε μας.

Εγώ θα είμαι το θύμα.

Εσύ ο ύποπτος.

Δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό.

Πώς αλλιώς περιμένεις να καταλάβουμε;

Λοιπόν, σας διαβάζω. Στην αρχή, λέει, τη γύρισε στο πλάι.

Τι περιμένεις; Άντε.

Ορίστε.

Λέει ότι το στήθος της κρεμόταν στο πλάι.

Με το ένα χέρι, το έπιασε.

Το τράβηξε προς το πάνω

και με το άλλο χέρι έκοψε ανάμεσα στο χέρι του

και τα πλευρά, κατά μήκος του οστού.

Μάλιστα.

Λέει ότι το έκανε

για να πάρει αυτό που εκείνη αρνιόταν να του δώσει.

Δεν καταλαβαίνω.

Δεν θα υπήρχε αίμα γύρω της;

Όχι, το Εγκληματολογικό λέει ότι το αίμα απορροφήθηκε από το χώμα.

Είχε βρέξει κιόλας,

-οπότε ήταν υγρό και πορώδες. -Τι;

Εγώ σας αφήνω.

-Ευχαριστούμε. -Ευχαριστούμε.

-Κύριοι, καλή δύναμη. -Ευχαριστούμε.

-Ευχαριστώ κι εγώ. -Καλό δρόμο.

Λοιπόν;

Σας άφησαν να του μιλήσετε;

Όχι, είναι με τους ψυχιάτρους.

Είναι ένας 49χρονος οδηγός φορτηγού.

Γνώριμος στις αρχές.

Έχει καταδικαστεί ήδη για ενδοοικογενειακή βία.

Παραδόθηκε ο ίδιος στο αστυνομικό τμήμα.

Τα ομολόγησε όλα αμέσως.

Τι σκατά γίνεται εδώ;

Πάντως, δεν είναι αυτός που ψάχνουμε.

Αν φτιάξουμε χρονολόγιο των κινήσεών του,

δεν ήταν στο Περπινιάν τις ώρες των φόνων.

-Σε κανέναν τους; -Όχι.

Σε κανέναν.

Οπότε τζάμπα ήρθαμε. Εκεί καταλήγουμε.

Όχι, δεν ήρθαμε τζάμπα.

Τώρα ξέρουμε ότι τη δολοφόνησε νύχτα, στο χωράφι,

με ένα απλό μαχαίρι.

Το Εγκληματολογικό έκανε τελείως λάθος με τη Λεϊλά.

Ακριβώς.

Το μόνο πράγμα για το οποίο ήμασταν σίγουροι. Ότι ήταν γιατρός.

Πάει να μου στρίψει.

Οπότε, είμαστε στο μηδέν.

Ακριβώς. Κι ακόμα πιο κάτω, μη σου πω.

-Πάμε. -Ελάτε, πάμε να φύγουμε.

Βασικά, ποτέ δεν σου ζήτησα συγγνώμη.

Μια πραγματική συγγνώμη, εννοώ.

Έπρεπε να το είχα κάνει.

Να είχα ζητήσει συγγνώμη νωρίτερα.

Λυπάμαι.

Ήσουν τόσο αλλόκοτη απέναντί μου στην αρχή που, δεν ξέρω,

φοβήθηκα ότι αν ξανάφερνα την κουβέντα σ' αυτό

θα μου δημιουργούσες πρόβλημα, ότι…

Ότι τι;

Ότι θα πήγαινα να σε καρφώσω;

Μην ανησυχείς, κατάλαβα πως κάτι τέτοιο δεν θα σας σταματούσε.

Ποιους δεν θα σταματούσε;

Τους τύπους σαν εσένα.

Είστε παντού.

Εξαιτίας σας δεν μπορούμε να γυρίσουμε ξέγνοιαστες σπίτι μας,

χωρίς να φοβόμαστε ότι θα μας επιτεθούν.

Δεν μπορούμε

να ντυθούμε όπως μας αρέσει για να μη μας προσβάλετε.

Να χορέψουμε ελεύθερα,

να ξεχαστούμε, να γελάσουμε.

Πρέπει να κοιτάμε την ώρα πριν γυρίσουμε σπίτι,

να αναρωτιόμαστε αν είναι εντάξει να γυρίσουμε μόνες,

και κάθε φορά που η οπτική επαφή κρατάει ένα τσακ περισσότερο,

να αναρωτιόμαστε αν πρέπει να αλλάξουμε πεζοδρόμιο,

θέση στο λεωφορείο ή βαγόνι στο τρένο.

Αν θα χρειαστεί να προστατεύσουμε τον εαυτό μας

και με τι.

Τι έχω στην τσάντα μου;

Μια αρμαθιά κλειδιά;

Και κάθε φορά που ερωτεύομαι, θα σκεφτώ

"Ας μην είναι κανένας ψυχάκιας που στο τέλος θα με σαπίσει στο ξύλο".

Πρέπει να έχουμε μάτια παντού.

Να ελέγχουμε αν η εξώπορτα της πολυκατοικίας έκλεισε όταν μπήκαμε.

Κι όταν τελικά κάτι όντως σου συμβεί,

κανείς δεν πρόκειται να δώσει δεκάρα.

ΤΑ ΧΑΜΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ

ΕΤΟΣ 2000

Κάθε πρωτοχρονιά, η ίδια προσδοκία.

Ότι μπορεί όλα να αλλάξουν.

-Ξέρεις κανέναν; -Όχι, κανέναν.

Εις υγείαν!

Υπέροχα!

Ευχαριστώ.

Στην υγειά σας!

Καλή χρονιά!

Ό,τι καλύτερο.

Ό,τι καλύτερο, φίλοι μου.

Στην υγειά σου, Καρμέν.

Στην υγειά σου, Καρμέν.

Η έρευνα για την εξαφάνιση της Τατιανά ξανάνοιξε.

Συνδέοντας τη μοίρα της με εκείνη των άλλων οικογενειών, η Μαρί-Ζο έλπιζε

ότι η αλήθεια θα ερχόταν κάποια στιγμή στο φως.

ΑΦΙΞΗ ΣΤΟΝ ΣΤΑΘΜΟ - ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΣΠΙΤΙ ΠΑΣΚΑΛ ΛΑΝΙΟ

Ακόμα δεν τον πιάσατε;

Όχι.

Πάνω από έναν χρόνο είμαστε στο σκοτάδι.

Προσπαθούμε να κρατήσουμε την υπόθεση ζωντανή.

Συνεχίζουμε να ελέγχουμε προφίλ, να παίρνουμε καταθέσεις,

αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν έχουμε τίποτα.

Κι εγώ τρελαίνομαι όταν δεν μπορώ να πάω παρακάτω.

Δεν θα μπορούσα με τίποτα να γίνω ντετέκτιβ.

Χίλιες φορές καλύτερα τα μηχανήματα.

Τουλάχιστον εκεί υπάρχει πάντα μια λύση.

Έτσι λες;

Άκουσα ότι θα φέρουν κάποιον από το Παρίσι να σας βοηθήσει.

Ποιοι θα τον φέρουν;

Ιδέα δεν έχω.

Οκτώ, επτά, έξι,

πέντε, τέσσερα, τρία, δύο, ένα.

Καλή χρονιά!

ΣΦΑΛΜΑ Y2K ΕΛΕΓΞΤΕ ΠΡΟΟΔΟ

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ! Ο ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ ΣΑΣ ΕΠΕΖΗΣΕ ΚΑΙ ΤΟ 2000

Αυτό ήταν; Βυθιστήκαμε στο χάος;

Όχι.

Καλή χρονιά, τότε.

Καλή χρονιά.

Ξέρεις τι μου πρότειναν;

Να αλλάξω τμήμα.

Να επιστρέψω στη Δίωξη Ναρκωτικών.

Ξέρω τι θέλουν. Να μου πάρουν την υπόθεση.

Φυσικά αρνήθηκα.

Δεν θα με παραγκωνίσουν εμένα.

Αυτό να το ξεχάσουν.

Εγώ θα την ξεδιαλύνω αυτήν την υπόθεση.

Εγώ θα την ξεδιαλύνω.

Εξάλλου, στη Δίωξη Ναρκωτικών

περνάς τη μισή βδομάδα σε παρακολουθήσεις.

Ενώ τώρα είναι καλύτερα. Περνάω περισσότερο χρόνο στο σπίτι.

-Φλορ! -Γεια!

Καιρός ήταν!

Δούλευα.

Πού είναι ο Σαμπουεζό;

Είπε ότι αυτά είναι για τους νέους.

-Πώς πάει; -Καλά, εσύ;

Ο Βιντάλ;

Δεν ξέρω.

Θες σαμπάνια;

Όχι, βότκα.

-Βότκα; -Ναι, βότκα.

Κάν' τη διπλή.

-Στη χρονιά-κόλαση που φεύγει! -Στη χρονιά-κόλαση!

Θες να κάτσεις;

Όχι, ευχαριστώ.

Συγγνώμη, ξεκολλάς λίγο, σε παρακαλώ;

Δεν χρειάζομαι κηδεμόνα.

Τι πρόβλημα έχεις τελοσπάντων;

Προσπαθείς να μαρκάρεις την περιοχή σου σαν σκυλί. Να μου λείπει.

Τι σκυλί; Πλάκα μου κάνεις;

Να βοηθήσω ήθελα.

Αλλά βέβαια, εσύ είσαι η καλύτερη, η πιο δυνατή. Σωστά;

Δεν έχεις κανέναν ανάγκη. Ούτε εμένα ούτε κανέναν άλλο.

Να σου πω κάτι; Έχεις δίκιο. Συνέχισε να τα βγάζεις πέρα μόνη σου.

-Καλή χρονιά. -Καλή χρονιά!

Μα τι κάνεις;

Ντελονέ. Μπερνάρ Ντελονέ.

Δεν έχω κάτι μαζί σας, απλώς…

Δεν βλέπω τι μπορεί να μας προσφέρει ένας εγκληματολόγος.

Μια φρέσκια ματιά.

-Μάλιστα. -Ναι.

Εντάξει.

Αστυνόμε, η ομάδα σας είναι σε τέλμα εδώ και ενάμιση χρόνο.

Δεν είναι ότι καθόμαστε με σταυρωμένα τα χέρια.

Μελετάμε όλες τις καταγγελίες για σεξουαλικές επιθέσεις,

διασταυρώνουμε πληροφορίες από άλλες περιοχές.

Ωραία όλα αυτά. Γιατί να μην αξιοποιήσετε μια έξτρα βοήθεια;

Αστυνόμε, αν μου δώσετε ένα γραφείο, πρόσβαση στους φακέλους,

και με αφήσετε να παρακολουθώ την καθημερινή ενημέρωση,

ούτε που θα καταλάβετε την παρουσία μου.

Μάλιστα, αν θέλετε,

μπορώ να μοιραστώ μαζί σας τα πρώτα μου συμπεράσματα.

Πάω να φέρω τα υπόλοιπα πράγματά μου.

Αστυνόμε, θα ήθελα να ξαναμιλήσετε με ορισμένους ανθρώπους

για την περίοδο που εξαφανίστηκε η Τατιανά Αντουζάρ.

Σαν ποιους;

Τον στενό της κύκλο, την οικογένεια.

Είτε το έσκασε είτε όχι, θα υπάρχει λόγος που εξαφανίστηκε,

οπότε θα ήθελα να ξαναδώ τις μαρτυρίες όλων από εκείνη τη μέρα.

Τέλεια!

Και κάθε φορά που βρίσκομαι στον σταθμό του Περπινιάν,

κατακλύζουν το μυαλό μου

ιδέες εξαίσιες,

ένας πραγματικός δημιουργικός οργασμός.

Γιατί το βλέπουμε αυτό;

-Όλες οι σπουδαίες επινοήσεις… -Δεν ξέρω.

…γεννήθηκαν στο κέντρο ακριβώς

του σταθμού του Περπινιάν.

Ντόπιος δημοσιογράφος κάνει μια σύνδεση ανάμεσα στους φόνους και τον Νταλί.

Ναι, κάτι διαβάσαμε.

Μόνο που ο Νταλί έχει άλλοθι. Έχει πεθάνει.

Αν ζούσε, όμως, θα του παίρνατε κατάθεση;

Ο Νταλί παρουσιάζει τον σταθμό του Περπινιάν σαν το κέντρο του κόσμου.

Ένα σημείο σύγκλισης κοσμικών δυνάμεων.

Επιπλέον, ήταν ανίκανος,

και όλοι του οι πίνακες μιλάνε για τον φόβο του για τις γυναίκες.

Αν έχετε κάποιον ύποπτο,

ελέγξτε αν έχει εμμονή με τον συγκεκριμένο ζωγράφο.

Δεν θα έβλαπτε να το ψάξετε και στον χώρο των συλλεκτών,

επιμελητών εκθέσεων και εμπόρων έργων τέχνης.

Ειδικά με δεδομένο ότι δεν σας περισσεύουν τα αδιάσειστα στοιχεία.

Όχι; Κάνω λάθος;

Με συγχωρείτε.

Παρακαλώ;

Ήταν άνωθεν εντολή.

Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα.

Έχει τα συν του και τα πλην του, πάντως.

Θα δούμε.

Θα το κοιτούσα λίγο αυτό με τους συλλέκτες.

Σοβαρά τώρα;

Γιατί όχι;

Ή αυτό ή θα συνεχίσουμε να μιλάμε με όλους τους ανώμαλους.

Σοβαρά. Την περασμένη βδομάδα ήταν ένας ψυχάκιας

που του άρεσε να κόβει ταριχευμένα ζώα με το νυστέρι.

Πριν απ' αυτόν, ήταν ο τύπος που είχε φετίχ με τα ψηλοτάκουνα.

Γιατί να αποκλείσουμε κάποιον λάτρη του Νταλί;

Αρκεί να 'ναι ευχαριστημένος ο δικαστής.

Θέλει επίσης να ξαναπιάσουμε το χρονολόγιο της εξαφάνισης της Τατιανά.

Οικογένεια, φίλους, στενό κύκλο.

Ψάχνουμε οτιδήποτε δεν κολλάει.

Εντάξει, αναλαμβάνω εγώ.

Ωραία.

-Μπορεί να έχω κάτι. -Ναι;

Ναι. Λάβαμε τηλεφώνημα από μια σερβιτόρα, κάποια Αλίς Μαρτινελί,

που λέει ότι είδε τη Μαριάν τη μέρα που εξαφανίστηκε.

Και ενάμιση χρόνο μετά το θυμήθηκε;

Ισχύει, αλλά λέω να της μιλήσω. Μπορεί να αξίζει τον κόπο.

Ναι, εντάξει.

Πρέπει να ερευνάμε όλα τα ενδεχόμενα.

Γεια σας.

Γεια σας.

Θα ήθελα να μιλήσω στην Αλίς Μαρτινελί.

Μέσα είναι.

Γιατί δεν ήρθατε να μας μιλήσετε τότε;

Δεν ξέρω.

Όταν είδα τη φωτογραφία της στην εφημερίδα, την αναγνώρισα,

αλλά να ερχόμουν να σας πω τι;

"Είδα μια κοπέλα να μπαίνει σε ένα αυτοκίνητο";

Δεν ήθελα να σας κάνω να χάσετε την ώρα σας, κι επίσης…

φοβήθηκα ότι ο δολοφόνος μπορεί να στρεφόταν εναντίον μου.

Μπορείτε να περιγράψετε τη γυναίκα που είδατε εκείνο το βράδι;

Πάει καιρός από τότε.

Ήταν καστανή,

καλοσχηματισμένη,

με ωραίο χαμόγελο.

Θυμάστε κάτι άλλο;

Όχι.

Ναι, φορούσε σορτσάκι.

Το θυμάμαι καλά αυτό.

Γιατί;

Επειδή σκέφτηκα "Τι τυχερή που έχει τόσο ωραία πόδια".

Γιατί το κάνουμε αυτό;

Γιατί το κάνουμε αυτό, γαμώτο;

Θέλεις το γαλάζιο πουκάμισο;

Δεν θέλω να πάω.

Δεν θέλω να γίνουμε θέαμα.

Υπάρχει και το κίτρινο, αν προτιμάς.

Σταμάτα!

Δεν μπορώ. Δεν γίνεται να συνεχίσω έτσι.

Καταλαβαίνεις;

Μαρί-Ζο…

-ίσως είναι καιρός να αποδεχτείς… -Είπα όχι!

Λέω απλώς…

ότι μπορεί να μη μάθουμε ποτέ. Πρέπει να το δεχτούμε αυτό.

Κοίταξέ μας.

Βλέπεις πώς ζούμε;

Θα της άρεσε να μας βλέπει να ζούμε έτσι, πιστεύεις;

Πιστεύω πως δεν θα ήθελε να την εγκαταλείψουμε.

Έλα μαζί μου.

Σε παρακαλώ.

Μανιουέλ.

Δεν συμφωνώ.

Λυπάμαι, αλλά δεν συμφωνώ.

Είναι το δεύτερο άτομο που την αναγνωρίζει από τη φωτογραφία,

που την είδε τη μέρα που εξαφανίστηκε, και αναφέρει το σορτσάκι.

Τι άλλο θέλετε; Δεν καταλαβαίνω.

Τι ακριβώς θέλεις να κάνουμε με αυτές τις μαρτυρίες;

Πες μου, τι θες να κάνουμε;

Τα κορίτσια φοράνε σορτσάκια, δεν είναι σπάνιο.

Να της μιλήσουμε ξανά, το ίδιο και με τον άλλο μάρτυρα.

Δεν διαφωνώ, μα εσύ είπες πως δεν θυμάται το πρόσωπο του οδηγού

ούτε το αυτοκίνητο στο οποίο μπήκε.

Δεν θα τα βγάλει από το μυαλό της!

Με συγχωρείτε που διακόπτω.

Ξέρω κάποιον που θα μπορούσε να βοηθήσει.

Έχει δει αποτέλεσμα με πολλούς συναδέλφους σας.

Ο Κριστιάν Ντελσάρ.

Ποιος είναι αυτός ο Ντελσάρ;

Πώς νιώθεις, Αλίς;

Είσαι άνετα;

Ναι, μια χαρά.

Έχω λίγο άγχος.

Μην ανησυχείς, όλα θα πάνε μια χαρά.

Μπορείς να χαλαρώσεις. Θα σου κάνω μερικές ερωτήσεις.

Θα ξεκινήσουμε τη διαδικασία της ύπνωσης.

Εντάξει.

Θα βυθιστείς στις σκέψεις σου,

κι εγώ θα σε βοηθήσω να φέρεις στην επιφάνεια απωθημένες αναμνήσεις σου.

Θα έχεις τον έλεγχο σε όλη τη διάρκεια της διαδικασίας.

Μπορείς να σταματήσεις ανά πάσα στιγμή, αν το θελήσεις.

Θα σου ζητήσω να φανταστείς τον εαυτό σου τη νύχτα της 16ης Ιουνίου 1998.

Είναι μεταξύ 9:30 και 10:00 μ.μ.

Είσαι σε ένα αυτοκίνητο με έναν φίλο σου.

Το βλέπεις;

Ναι.

Πού πηγαίνετε;

Στο σπίτι μου.

Περάσαμε τη μέρα στη θάλασσα στο Ρακού με έναν φίλο και τώρα επιστρέφουμε.

Εσύ οδηγείς;

Όχι, εκείνος. Ο Ματιάς.

Τι βλέπεις, Αλίς;

Στον δρόμο έχει πολλή κίνηση.

Είχε αγώνα ποδοσφαίρου.

Πλησιάζουμε στο Καφέ Φιγκεράς,

αλλά κοντοστεκόμαστε για λίγο.

Γιατί;

Μια κοπέλα κάνει οτοστόπ.

Ένα αυτοκίνητο σταματάει.

Πώς είναι αυτό το αυτοκίνητο;

Είναι λευκό.

Αναγνωρίζεις το μοντέλο; Τη μάρκα;

Όχι.

Όχι, δεν ξέρω.

Μετά, τι βλέπεις;

Βλέπω εκείνη.

Έχει σκύψει στο αυτοκίνητο και μιλάει με τον οδηγό.

Χαμογελάω, επειδή φοράει ακριβώς τα σκουλαρίκια

που ψάχνω, αλλά δεν βρίσκω.

Εδώ θα φάμε όλη τη μέρα;

Τι θα γίνει τελοσπάντων;

Ο Ματιάς γκρινιάζει.

Άντε να κάνεις αλλού ψωνιστήρι.

Μετά τι γίνεται;

Ο Ματιάς τα έχει πάρει, και πάει να προσπεράσει το αμάξι.

Στο ύψος του αυτοκινήτου που μπλοκάρει τον δρόμο,

βρίζει τον οδηγό.

Τι του λέει;

Λέει "Πόσο μαλάκας είσαι να μπλοκάρεις τον δρόμο

με το κωλάμαξό σου;"

Τα πας θαυμάσια, Αλίς.

Τώρα θα σου ζητήσω να εστιάσεις στη στιγμή

που φτάνετε στο ύψος του λευκού αυτοκινήτου. Εντάξει;

Χωρίς βιασύνη, σαν να παρακολουθείς σε αργή κίνηση,

μπορείς να δεις τον οδηγό;

Ναι, τον βλέπω.

Πώς είναι;

Είναι μεγαλόσωμος, φοράει πορτοκαλί μπλούζα,

με μαλλιά χτενισμένα προς τα πίσω και τα γυαλιά ηλίου στερεωμένα στο κεφάλι.

Τα μαλλιά του είναι καστανόξανθα

ή καστανά.

Το πρόσωπό του το βλέπεις;

Σχεδόν.

Τον βλέπω.

Έχει μικρά μάτια.

Ένα φως τον τυφλώνει και γυρνά το πρόσωπο από την άλλη.

Δίπλα του είναι η Μαριάν.

-Ναι. -Γρήγορα, αρχίζει.

-…η εκπομπή σας… -Είναι ζεστό.

Σιωπή. Θα μιλήσουν. Δεν ακούμε τίποτα.

Μαρί-Ζοζέ και Μανιουέλ, καλησπέρα.

Καλησπέρα.

Ευχαριστούμε που δεχτήκατε να μιλήσετε στην κάμερα.

Η κόρη σας, η Τατιανά, εξαφανίστηκε στον σταθμό του Περπινιάν

στις 24 Σεπτεμβρίου του 1995.

Πόσων ετών ήταν;

Δεκαεφτά.

Πώς το διαχειρίζεστε;

Έχουμε άλλα τρία παιδιά, τρία αγόρια.

Τους το οφείλουμε να χαμογελάμε.

Να μη χάνουμε την πίστη μας.

Δεν γίνεται να το βάλουμε κάτω.

Αν το βάλουμε κάτω, η ζωή μας τελείωσε.

Θα συνεχίσω να παλεύω, δεν θα το βάλω ποτέ κάτω.

Θα κάνω τα πάντα για να βρω την κόρη μου.

Και θα ήθελα, αν γίνεται, να απευθυνθώ στην Τατιανά,

σε περίπτωση που μας παρακολουθεί απόψε.

Θα ήθελα να της πω ότι την αγαπώ όσο τίποτα στον κόσμο

και θα 'θελα έστω μια λέξη, ένα σημάδι,

αν βρίσκεται στριμωγμένη κάπου.

Δεν πρόκειται να εγκαταλείψω ποτέ.

Μαρκ, σε παρακαλώ.

-Σε παρακαλώ, πραγματικά τα χρειάζομαι. -Όχι.

Έλα, σε παρακαλώ!

Ζήτα από τους γονείς. Λες να μην τα χρειάζομαι εγώ τα λεφτά;

Τους ζήτησα ήδη.

Σε παρακαλώ. Είσαι η τελευταία μου ελπίδα.

Σε ικετεύω…

Σπας νεύρα, λέμε.

Να μου δανείσεις το CD player το σαββατοκύριακο.

Δεν μπορείς ποτέ να της πεις όχι.

Έτσι φαίνεται.

Λυπάμαι, είναι το καλύτερο που μπορώ να κάνω.

Η περιγραφή που μας έδωσε η μάρτυρας είναι πολύ γενική.

Χρειαζόμαστε τουλάχιστον μια ντουζίνα άλλα χαρακτηριστικά

για να έχουμε ικανοποιητικό αποτέλεσμα.

Θα το βάλω στο σύστημα για διασταύρωση.

Χαμένος χρόνος.

Ναι, θα σου βγάλει χιλιάδες προφίλ.

Καυκάσιος, στρογγυλό πρόσωπο,

καστανά μαλλιά χτενισμένα προς τα πίσω, μικρά μάτια.

Θα μπορούσε να είναι ο κουνιάδος μου.

Αλήθεια.

Αυτός είναι.

Γιατί όχι; Βασικά κάνε ό,τι θέλεις.

Θα το βάλω στο σύστημα για διασταύρωση.

Εδώ είστε όλοι.

Θαυμάσια.

Η δολοφονία της Μαριάν

είναι πολύ παρόμοια αλλά και αρκετά πιο τσαπατσούλικη από της Λεϊλά.

Έχετε σκεφτεί ότι μπορεί κάποιος να την αντέγραψε;

Κάποιος μιμητής ή συνεργός, που να έδρασε καθ' υπόδειξή του;

Καθ' υπόδειξη ποιανού;

Του Ολίβιο Παλομινό.

Διακινούσε πλαστά έγγραφα, είχε πάρε-δώσε με εγκληματίες.

Ας υποθέσουμε ότι σκότωσε τη Λεϊλά.

Τον κλείνουν στη φυλακή.

Από εκεί, ζητά από κάποιον φίλο του να συνεχίσει τη δράση του.

Αυτός, λιγότερο έμπειρος,

δεν στέκεται στο ύψος του δασκάλου του,

αυτό όμως είναι αρκετό για να αποφυλακιστεί ο Παλομινό.

Το χέλι σας.

Δεν αποκλείεται.

Ήταν μια από τις θεωρίες μου.

Έλα τώρα.

Θεωρούσες τον Ντελονέ σαλτιμπάγκο,

και τώρα είσαι πανέτοιμος να χάψεις ό,τι σου πει.

Μα σοβαρά τώρα;

Ο Παλομινό παραγγέλνει φόνους μέσα από τη φυλακή;

Γιατί όχι;

Μπορεί να είχαμε δίκιο, να ήταν ο Παλομινό,

μπορεί η Μαριάν να μην πέθανε επειδή εγώ τα σκάτωσα.

Επειδή δεν κατάφερα να πιάσω τον συνεργό του.

Φρανκ,

έλα τώρα, βγάλ' το αυτό από το μυαλό σου.

Εντάξει;

Ναι.

Όχι, είμαι φίλος σου, αλλά πρέπει να διαλέξεις.

Ή θα αποφασίσεις να αποκαλύψεις την αλήθεια

ή θα συνεχίσεις να πιστεύεις ότι έχεις δίκιο.

Ξέρουμε κι οι δυο πώς πάνε αυτές οι υποθέσεις.

Ή στεκόμαστε τυχεροί ή το κάθαρμα ξαναπιάνει δουλειά

και περιμένουμε να κάνει το λάθος.

Αστυνόμε!

Ναι;

Μελέτησα ξανά τη μέρα που εξαφανίστηκε η Τατιανά.

Εδώ είναι η κατάθεση του Μανιουέλ Αντουζάρ.

Αναφέρει δύο κλήσεις της Τατιανά στις 24/09, στις 3:00 και στις 6:30 μ.μ.

Η πρώτη κλήση ήταν για να του ζητήσει να πάει να την πάρει.

Η δεύτερη ήταν για να του πει ότι τελικά το κανόνισε.

Τα ξέρουμε ήδη αυτά.

Αυτό που δεν ξέραμε είναι

τι θα γινόταν αν τα διασταυρώναμε με τα τηλεφωνικά αρχεία.

Μόνο μία εισερχόμενη κλήση;

Δεν έγινε ποτέ δεύτερη κλήση.

Δεν σημαίνει τίποτα αυτό.

Μπορεί να μπερδεύτηκε.

Μπορεί, πιθανότατα, αλλά…

Γαμώτο, τώρα θα πρέπει να μιλήσω στον δικαστή.

-Να τον ενημερώσω έστω. -Πολύ αργά.

Ο Ντελονέ τού τα κάρφωσε όλα.

Ο δικαστής διέταξε έρευνα στο σπίτι των Αντουζάρ.

Πλάκα κάνεις.

Όχι. Αύριο στις 6:00 π.μ.

Θα φέρω τα κρουασάν.

Τι; Για την Τατιανά είναι;

Τι θέλετε, λοιπόν;

Όπως εξηγούσα στον σύζυγό σας, δεν έχουμε επιλογή.

Πρέπει να κάνουμε έρευνα στο σπίτι σας.

Αστείο είναι αυτό;

Μακάρι να ήταν.

Αναλαμβάνεις.

-Ελάτε μαζί μου. -Εντάξει.

Παλιότερα,

όταν δώσατε κατάθεση στην αστυνομία, το θυμάστε;

Ναι.

Είπατε ότι η κόρη σας τηλεφώνησε δύο φορές.

Ναι, είναι πιθανό.

Μόνο που τηλεφώνησε μόνο μία.

Τι θέλετε να πω;

Θα πρέπει να έκανα λάθος τη μέρα.

Μας έπαιρνε πάντα για να ενημερώσει.

Όταν εξαφανίστηκε, δεν ήξερα πως ήταν η τελευταία φορά που την έβλεπα.

Έπρεπε να θυμάμαι τα πάντα;

Υπάρχει μια στιγμή σε κάθε έρευνα όπου, παρά τις προσπάθειες και τις ενδείξεις,

βρίσκεσαι εκεί ακριβώς από όπου ξεκίνησες.

Σαν τίποτα να μην προχώρησε παρακάτω.

Δεν θυμάμαι το τελευταίο πράγμα που είπε. Κάτι του στιλ "Μπαμπά, τα λέμε αργότερα".

Λοιπόν, θα κάνουμε όσο πιο γρήγορα μπορούμε.

Εντάξει;

Καλημέρα.

-Με το μαλακό, όμως, έτσι; -Τι;

Ναι, συγγνώμη.

Όχι, σας παρακαλώ, όχι αυτό.

ΑΝΤΟΥΖΑΡ ΤΑΤΙΑΝΑ γεννήθηκε στις 03/09/78

Τελειώσατε;

Ναι, σχεδόν.

Πόση ώρα έχουμε ακόμα; Πέντε λεπτά;

Γεια σου.

Αν ψάχνετε την αδερφή μου, δεν είναι εδώ.

-Μπορείτε να το πάτε πίσω. -Λοιπόν;

Τίποτα.

Τώρα είμαστε σίγουροι.

Δεν ήταν χάσιμο χρόνου αυτό;

Μισή ώρα κάναμε.

Δεν βρήκαν τίποτα.

Δεν ήταν προσωπικό το θέμα.

Απλά διαδικαστικό.

Λυπάμαι.

Η ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΣΚΙΑ

"ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΠΕΦΕΥΓΑΝ"

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΠΟΙΑ ΝΕΑ ΣΟΒΑΡΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ;

Αστυνόμε,

λυπάμαι, αλλά με φώναξαν στη Λιλ για μια διπλή ανθρωποκτονία.

Αρκετά μακάβρια.

Με θέλουν το συντομότερο δυνατό.

Και λυπάμαι πολύ

αν οι θεωρίες μου πυροδότησαν τέτοια υστερία γύρω από την έρευνά σας.

Έχω εδώ την έκθεσή μου.

Ορίστε.

Αλλά γνωρίζετε ήδη τα βασικά μου συμπεράσματα.

Η Λεϊλά και η Μαριάν δολοφονήθηκαν από διαφορετικούς άντρες, δύο συνεργούς.

Όμως, αν ο ένας είναι ο Ολίβιο Παλομινό,

ο άλλος είναι κάποιος πολύ καλύτερα ενταγμένος στην κοινωνία.

Προφανώς εξαιρετικά ευφυής, πέραν κάθε υποψίας μάλιστα.

Το σίγουρο είναι ότι αυτός ο άντρας έχει εμμονή με τις νεκρές γυναίκες.

Ζωντανές, δεν παρουσιάζουν κανένα ενδιαφέρον γι' αυτόν.

Αστυνόμε.

Είσαι έτοιμη;

-Ξεκινάμε; -Ναι.

-Πώς είμαι; -Τέλεια.

Κυρία Ανουάρ.

Σας ευχαριστούμε που μας δεχτήκατε στο όμορφο σπίτι σας στο Περπινιάν,

στη νότια Γαλλία.

Ήσασταν η μητέρα της Τατιάνα Ανουάρ, μιας κοπέλας…

Όχι, Αντουζάρ.

Αντουζάρ.

Ναι, με συγχωρείτε. Λάθος.

Είστε η μητέρα της Τατιάνα Αντουζάρ, μιας κοπέλας

που εξαφανίστηκε πριν από πέντε χρόνια,

ένα βράδυ του Σεπτέμβρη το 1995.

Μάλιστα.

Πώς ζείτε κάθε μέρα με αυτόν τον πόνο;

Είναι δύσκολο;

Ναι, είναι δύσκολο.

Νομίζω πως ποτέ δεν μαθαίνεις πραγματικά να ζεις μ' αυτό.

Ξέρουμε ότι την αναζητήσατε σε ρέιβ πάρτι με ναρκωτικά,

σε κυκλώματα πορνείας της ρωσικής μαφίας,

σε στούντιο ταινιών πορνό.

Πού αλλού θα μπορούσε να είναι η κόρη σας;

Πού αλλού θα ψάχνατε;

Παντού. Γι' αυτό είμαι σήμερα εδώ.

Επειδή θέλω να με βοηθήσει όλος ο κόσμος να τη βρω.

Από τότε, άλλες δύο κοπέλες, η Λέιλα Σακίρ

και η Μάριαν Περέζ εξαφανίστηκαν.

Και οι δύο έμοιαζαν πολύ με την Τατιάνα.

Και οι δύο βρέθηκαν νεκρές, φρικτά ακρωτηριασμένες.

Θεωρείτε πως θα μπορούσε να είναι έργο ενός καθ' έξιν δολοφόνου;

Δεν ξέρω.

Ναι, όλοι στο Περπινιάν φαίνεται να έχουν κι από μία θεωρία.

Κάποιοι μιλάνε για έναν σαδιστή γιατρό,

άλλοι πιστεύουν ότι ο δολοφόνος μπορεί να εμπνεύστηκε

από τους αποτροπιαστικούς πίνακες του Σαλβαδόρ Νταλί.

Εσείς τι πιστεύετε;

Πιστεύω πως είναι κρίμα που μιλάμε μόνο για τον δολοφόνο.

Θα προτιμούσα να σας μιλήσω για την κόρη μου.

Θα προτιμούσα να σας πω πόσο όμορφη είναι.

Πόσο δυνατή, και πόσο ανεξάρτητη.

Πιστεύω πως είναι πολύ πιο ενδιαφέρουσα από τον δολοφόνο.

Δεν συμφωνείτε;

Νορά,

Ζυλί, ο μισθός σας.

Πάντα πιανόμαστε από την ελπίδα.

Καλό σας βράδυ.

Την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή.

Έλα, καλοφάγωτα!

Ή έναν πιο δίκαιο κόσμο.

Δεν το πιστεύω. Δες εδώ λεφτά.

Την ελπίδα ότι αυτός ο εφιάλτης θα τελειώσει.

Κατά βάθος, όλοι το ξέραμε.

Θα ξανάρχιζε.

Και, κάποια στιγμή, θα έκανε το λάθος.

Υποτιτλισμός: Ειρήνη Παπαδάκη