All language subtitles for Queer.as.Folk.S03E01.720p.WEB-DL.x264-Pahe
Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Original subtitles
- * یک، دو، سه، چهار
* یک، دو، سه، چهار، پنج، شش *
تکون بده، رفیق!
* یک - * ادامه بده
- * یک، دو، سه - برو!
برو!
- این فقط یه چیزیه که تو...
- و اون غشش کرد برای شمارش!
جمعیت داره دیوونه می‌شه.
مایتی مایک نووتنی ضربه‌ای به چونه‌ش خورده
از مد داگ کینی.
هفت، هشت، نه. بلند شو، بی‌مصرف!
برنده و قهرمان جدید...
صبر کن.
قبل از اینکه قهرمان رو تاج‌گذاری کنیم،
بیاید به همه طرفدارای ورزش یه مرور ضربه‌به‌ضربه بدیم،
تا خودتون ببینید دقیقاً چی به چیشد.
راستش رو بخواید، خودمم بدم نمیاد بدونم
دقیقاً چی به چیشد.
یه هفته پیش بود، شبی که مد داگ—
یعنی برایان— مهمونی رو برای "ریج" برگزار کرد.
- * باید نشونش بدی
* نشون بده، نشون بده، نشون بده
- هوو!
با با با با با!
- بریم خونه من.
- * هنوزم دوستت دارم
* پس بهم نشون بده
* که تو هم منو دوست داری
- خب، می‌تونم بگم "ریج" حسابی روی بورسه.
آره.
- عزیزم!
اووه. اوه.
- بعداً می‌بینمت.
- آره، خیلی خیلی بعداً.
- خدایا، فکر می‌کنی واقعاً قراره
اون کارو بکنن؟ - بکننش؟
- هی، چی می‌گی بریم خونه
و جشن رو ادامه بدیم، ها؟
- یه دقیقه صبر کن. باید برایان رو پیدا کنم.
- باشه.
- آخرین بار که دیدمش،
دیگه هیچ دردی حس نمی‌کرد.
- آره، داشت با شگفت‌انگیز بی‌پیراهن شماره ۴۶۸۹ حال می‌کرد.
- اون و جاستین تازه از هم جدا شدن.
- چی؟
- داری درباره چی حرف می‌زنی؟
- جاستین داره با یکی دیگه می‌ره.
- اوه، مگه همیشه با یکی دیگه نیستن؟
- این بار فرق داره.
برمی‌گردم.
- تاکسی!
- اوه. - فقط اعصابم رو خورد می‌کنه،
چون حتی به نظر نمیاد که...
برایان!
برایان!
- قول داده بودم با آواز بیدارت کنم، مگه نه؟
- تو صبحانه تو تخت‌خوابم بهم قول دادی.
- آه‌ها.
شکلات تلخ.
- مگه نوع دیگه‌ای هم هست؟
- هوم.
- باورم نمی‌شه بالاخره اینجایی،
که واقعاً کل شب رو با هم گذروندیم.
من اینجام...
ولی نمی‌تونم بمونم.
- اوه. - باید برم سر کلاس،
- اوه! - بعدشم سر کار.
اوه، باید وسایلمم بردارم.
- اگه اون اونجا باشه چی؟
- اگه باشه که باشه.
برام مهم نیست.
من حالا با توام.
- برایان...
کجایی لعنتی؟ خوبی؟
زنگم بزن. با مالیات می‌شه ۵.۲۵.
- یه تی‌شرت "ریج" هم می‌خوام.
- اوه، این برای فروش نیست.
- نسخه دیگه‌ای داری؟
- انگار همین الان آخریشم فروختم.
- شماره دوم کی میاد؟
- نمیاد.
- ولی چی می‌شه به حال ريج و جِی‌تی؟
آیا با هم می‌مونن؟
- آره، و آیا زفیر قراره یه فروپاشی کیهانی داشته باشه اگه این کارو کنن؟
- فکر کنم هیچ‌وقت نفهمیم، پس...
کمیک‌هاتون رو نگه دارید، بچه‌ها.
قراره یه کالای کلکسیونی واقعی بشه.
- برایان؟
برایان؟
آه.
- * در سراسر بیابون قلبم *
* واحه افسانه‌ای تو شن‌ها
* رد پاهامو تو یه دایره دنبال کن *
* ببین چطور زندگیم از دستام می‌لغزه *
* گذشته روی زبونم خیلی تلخه *
* وقتی حال بود
* خیلی شیرین بود
* حالا تنها راه پیش رو
- * اینه که تسلیم شم و عقب‌نشینی کنم *
* عقب‌نشینی
- باشه، وقتشه بذاریش کنار
و غذای ویژه بشقاب صورتی‌تو بخوری
قبل از اینکه سرد بشه— بفرما، عزیزم.
- مرسی. - مرسی.
- می‌دونی که تو اونو نوشتی، مگه نه؟
پسر من، مایکل نووتنی.
هی، لیمو بارها رو ندزد،
حتی اگه نابغه باشی.
- تو این کارو کردی، مگه نه؟
ما می‌دونیم که تو این کارو کردی.
- بهشت بود؟ لذت‌بخش بود؟
- اجازه بده من بازجویی کنم.
کی بالا بود؟ کی پایین؟ هوم؟
- خدایا، انگار خودمم.
- صبر کن. یه چیزی رو از دست دادم؟
شماها واقعاً...
- نظم در دادگاه.
به سؤالم جواب بده.
- جین، سیب‌زمینی سرخ‌کرده با پنیرت آمادست.
- میام.
خب، بیاید فقط بگیم
یه شب بود، اوم...
- شبی که مثل هیچ شب دیگه‌ای نبود.
- و من همیشه یادم می‌مونه...
همیشه.
- چی رو یادت می‌مونه؟
- اوه، مگه بهت نگفتیم؟
- بهم بگو!
- اوه، ما خیلی برات خوشحالیم!
به‌زودی سالگردتون رو جشن می‌گیرید،
درست مثل ما.
- سالگرد؟ شما تازه ازدواج کردید.
ما همیشه روزی که
اولین بار با هم بودیم رو جشن می‌گیریم. یکی برای تو...
- دوستام آرنی و ادوارد،
اونا روزی که اولین بار با هم خوابیدن رو جشن می‌گیرن.
- همونه. - و یکی برای تو...
انتظار داریم همه‌تون اونجا باشید.
- خب، این بار منتظر هدیه نباشید.
- مگه اینکه...
با این چی کار کنیم؟
- فکر کنم اونا نمیان.
حداقل، نه با هم.
- طفلک سان‌شاین.
اون واقعاً عاشقش بود.
- و برایان واقعاً عاشقش بود.
- آره، خب، باید نشون می‌داد.
- به روش خودش نشون داد.
- طفلک برایان حتماً خودشو یه گوشه قایم کرده،
نابود شده، بی‌آبرو،
شکسته، تحقیر شده.
- یا شاید حالا داره، می‌دونی،
برنامه‌ریزی می‌کنه که چمدوناشو ببنده و بره،
حالا که دیگه شماره یک همجنس‌گرای پیتسبورگ نیست.
- خب، گزارش‌های مرگ من
خیلی اغراق‌آمیز بودن.
- چقدر اونجا بودی؟
به اندازه کافی...
که بدونم دوستای واقعیم کیا هستن.
- برایان...
خوبی؟
- من درخشانم، خیره‌کننده‌ام.
- می‌خوای فقط اونجا وایستی،
یا می‌خوای شروع به کار کنی؟
- چی می‌خوای؟
- خب، روز خیلی قشنگیه،
فکر کردم برم یه قدم بزنم،
می‌دونی، مناظر رو ببینم.
من، زباله‌ها رو بیرون می‌ندازم؟
- آره، خب، تو خیلی تو دور انداختن چیزا خوبی.
نباید اونجوری جلوی همه ولش می‌کردی بره
می‌دونی.
- من بهش می‌گفتم بره خودشو بکنه،
ولی اون همین الانشم داشت
تو اتاق پشتی با ريج حال می‌کرد.
- چطور می‌تونی اینقدر کثافت باشی،
بعد از همه کارایی که برات کرده؟
- می‌دونم اون برام چی کار کرده.
- و تو می‌دونستی اون کیه،
از همون اول. - آره!
تو بودی که بهم گفتی.
- و فکر کردی می‌تونی تغییرش بدی؟
که اون برات تغییر می‌کنه؟
- نمی‌خوام درباره‌ش حرف بزنم.
- معلومه که نه. تموم شده.
بریم سراغ بعدی. تو چیزی که می‌خواستی رو گرفتی.
- تو هم همین‌طور.
از اولین شبی که همو دیدیم،
و اون منو برد خونه و باهام خوابید،
تو می خواستی من بروم.
خب، مایکی، بالاخره به آرزوت رسیدی.
دیگه چیزی سر راهت نیست.
اون کاملاً مال توئه.
می‌دونی، حالا که دیگه با برایان نیستی،
واقعاً دلیلی برای اینجا بودن نداری، مگه نه؟
پس چرا به همه‌مون، از جمله خودت،
یه لطفی نمی‌کنی و غیب‌ات نمی‌زنه؟
- حالا یه کم نزدیک‌تر به هم جمع بشید.
- باشه، حالا. بگید "کانلینگوس."
- اوه، مگه اینا ناز نیستن؟ عزیز.
- باشه، بعداً می‌بینمتون، دو تا عاشق.
- خداحافظ. - خداحافظ.
- بعداً. - می‌بینمتون.
- خداحافظ.
- اونا فکر می‌کنن ما اون کارو کردیم.
- همه فکر می‌کنن ما اون کارو کردیم.
- خب، می‌تونیم کاری کنیم اگه اونا یه فرض‌هایی بکنن؟
- مگه اونا فرض‌هایی نکردن
چون ما گذاشتیم اونا یه فرض‌هایی بکنن؟
- انگار بهشون دروغ نگفتیم...
یا نخواستیم اون کارو بکنیم.
- ما خیلی می‌خواستیم اون کارو بکنیم. - ولی دیروقت بود.
- من خودم کلی "ریج‌تینی" خورده بودم.
- به زور چشام باز می‌موند.
- بعدش یهو به خودمون اومدیم، خوابمون برده بود.
- خب، حداقل توی یه تخت با هم بودیم.
- می‌دونی، که یعنی، از نظر فنی،
ما با هم خوابیدیم. - از نظر فنی.
- به هر حال، وقتی بالاخره انجامش بدیم...
- اون کار. - اون کار...
- می‌خوایم درست حسابی باشه.
درسته؟
- درسته.
- کاملاً درسته. عالی درسته.
- قشنگ درسته.
- نه، می‌دونم، می‌دونم. معلومه.
اوه، کاملاً می‌فهمم.
فقط اینه که، اوم،
از وقتی تصمیم گرفتم نرم تبت،
فکر کردم شاید تو...
اوه. باشه پس.
اوم، امیدوارم همه‌چیز خوب پیش بره.
آره، همین‌طور. توام همین‌طور. هه.
خداحافظ.
جنده. - شانس نیاوردی؟
- اوه، گفت اجاره‌نامه رو با حسن نیت امضا کرده،
و قصد داره بمونه.
چرا باید خونه‌مو به یه استاد حقوق اجاره می‌دادم؟
- هه. - خب...
فکر کنم بهتره شروع کنم به گشتن.
خوابگاه‌های دانشگاه رو چک کنم.
- چرا این کارو بکنی؟
- باید یه جایی برای زندگی پیدا کنم.
- اینجا زندگی کن.
- خب، اینجا چند روز زندگی کن،
یا اینجا... برای همیشه زندگی کن؟
- برای همیشه.
چرا که نه؟ - اوه...
فقط اینه که، اوم...
ما برای این آماده‌ایم؟
منظورم اینه که، ما— ما هیچ‌وقت درباره‌ش حرف نزدیم.
- چی رو باید بحث کنیم؟
- این یه تعهده. - مگه ما متعهد نیستیم؟
- معلومه که هستیم. - پس مشکل چیه؟
می‌ترسی که با هم سازگار نباشیم؟
- هه، خب، هیچ‌وقت نمی‌دونی.
- باشه، پروفسور براکنر،
مهمونی‌های وحشی راه می‌ندازی؟
موسیقی بلند تا نصفه‌شب پخش می‌کنی؟
ساعت‌ها تو دستشویی می‌مونی؟
بذار ببینم. دیگه چی رو یادم رفته؟
- فقط این.
- مم.
می‌گم ما خیلی خوب با هم کنار میایم.
- مم-هوم.
- سلام، پسرا.
امیدوارم یه چیزی رو قطع کرده باشم.
ام، تو درباره اومدن بن به اینجا چی می‌گی؟
- اوم، خب، این...
یه جورایی تعداد زیادی آدم تو یه فضای کوچیکه.
ولی هی، من تعداد زیاد آدما تو فضای کوچیک رو دوست دارم.
- تو و تد چی؟
- آره، تو و تد چی؟
- فکر می‌کردم قراره گلوله رو گاز بزنی
و بهش بگی نه.
- خب، بیاید فقط بگیم
تصمیم گرفتم یه چیز دیگه رو گاز بزنم.
- خیلی خوبه که شماها تصمیم گرفتید با هم باشید.
- فکرشو بکن، اون کل این مدت جلوی دماغم بوده.
- با این حال، نمی‌تونم تصور کنم سکس کردن
با بهترین دوستم رو.
- واقعاً؟
خب—خب چی؟ ببخشید.
چون تو نمی‌تونی تصورش کنی، چی؟
تدی و من لیاقت نداریم به اندازه تو و بن خوشحال باشیم؟
- منظورم اون نبود.
- نگفتم این.
می‌خوام همه‌چیز دنیا رو داشته باشی،
از جمله داغ‌ترین سکس.
فقط نمی‌خوام درباره‌ش بشنوم.
- چطور تونستی بذاری اونجوری بره؟
- می‌خواستی چی کار کنم؟
خودمو بندازم رو زانوهام و التماسش کنم نره؟
- خب، تعجب نکردم که رفت.
در واقع، می‌دونستم این اتفاق می‌افته.
- شنیدی، پسرم؟
مامانت چقدر تیزبینه.
- خب، فقط من نبودم. همه بودن.
طرز رفتار تو باهاش، امتناع از انجام
حتی کوچک‌ترین ژست عاشقانه.
تعجبی نداره که یکی دیگه پیدا کرد.
هرچند...
ممم.
هنوز دیر نشده.
- برای چی؟ - برای اینکه برگردونیش.
- اوه، اون پوزخند برتری‌طلبانه لعنتی رو بهم نده.
فقط کافیه بهش بگی دوستش داری.
- چیز زیادی نیست که بخوای، یه فداکاری کوچیک.
- و بعد می‌تونیم یه زوج خوشبخت باشیم،
مثل تو و ملانی، یا...
یا مایکی و پروفسور.
و خدا به دادمون برسه، تد و امت.
- و این چه مشکلی داره؟
- هیچی. فقط اینه که
من لزبین نیستم.
یا یکی از لشکر رو به رشد گی‌های بی‌جرات
که فکر می‌کنن با تقلید از اونا،
قراره خوشبختی واقعی رو پیدا کنن.
- پس ترجیح می‌دی تنها باشی،
تا اینکه با تنها کسی باشی که اونقدر دوستت داشت
که تقریباً همه چرت‌وپرتات رو تحمل کنه...
- من هیچ‌وقت دوستش نداشتم.
و حتی اگه داشتم، هیچ‌وقت ازش نمی‌خواستم
نیازهای منو به نیازهاش ترجیح بده یا...
یه چیزی باشه که نیست تا منو خوشحال کنه.
بهش می‌گفتم اگه چیزی که می‌خواد رو نمی‌گیره،
بره یه جای دیگه دنبالش بگرده.
- خب، اون قطعاً درسش رو یاد گرفت.
- تبریک می‌گم.
تبریک.
- کیکی، پیشخدمت جدید،
که قبلاً کنی پیشخدمت بود،
بهم گفت که جاستین امروز استعفا داد،
همین‌جوری یهو.
رنده پنیر لعنتی کجاست؟
اوه. اوه، و اینو بشنو.
وقتی داشت از در می‌رفت بیرون، گفت،
"حتماً به دبی بگو خداحافظی کردم."
انگار داشت می‌رفت دور یه گوشه لعنتی.
- اوف. - چی شده؟
- تو این گوشت نیست.
- دخترا غذای گیاهی خواستن.
- لازانیای لزبینی.
- به خاطر خدا، مایکل،
مثل این نیست که مجبور باشی کس بخوری.
- مادر!
- و بعد از همه کارایی که برای اون بچه کردم.
- بعد از کارایی که همه‌مون کردیم.
بهش بلند و واضح گفتم.
- چی بهش گفتی؟
- که یه پررو خودخواه و ناسپاسه،
و باید گورشو از زندگیمون گم کنه.
- بهش اینو گفتی؟ - معلومه که گفتم.
- اونو بده به من.
- چته؟
- هر چی بین اون دو تا پسر اتفاق افتاده
به تو هیچ ربطی نداره.
- برایان بهترین دوست منه.
- آره، من همه‌چیز درباره بهترین دوستت می‌دونم.
و اگه از من بپرسی،
جاستین کار درست رو کرد. امیدوارم این...
پسر اِتان قدرشو بدونه.
- برایان قدرشو می‌دونست.
اون همه‌چیز براش کرد.
- همه‌چیز به جز دوست داشتنش.
ولی خب اون نمی‌تونه هیچ‌کس رو دوست داشته باشه.
حتی تو رو.
- "زمان گذشت،
"و به نظر می‌رسید که زیبایی هیچ‌وقت برنمی‌گرده.
"و به همین خاطر هیولا خودشو از دنیا جدا کرد،
تو تنهایی و ناامیدی."
هی. هی، هی.
فقط یه قصه پریانه.
می‌دونم.
- ببین چی پیدا کردم.
یه عکس، درست بعد از اینکه با هم شدیم.
- هشت سال. هوم.
- یه چشم به هم زدن می‌گذره. - یه فلش.
- یه لبخند.
- تو یه ذره هم عوض نشدی.
- تو هم همین‌طور.
- دروغ‌گو. - دروغ‌گو!
- ناز!
لینز، ببین کی اینجاست.
اوه، سلام، عزیزم. بیا تو.
- امیدوارم دیر نشده باشه.
- نه، داشتیم برای مهمونی آماده می‌شدیم.
- توام هستی، مگه نه؟
- راستش، برنامه دیگه‌ای دارم.
- اومدم الان که اینو بهتون بدم.
- اوه، لازم نبود چیزی برامون بیاری...
- سالگردتون مبارک.
- اوه، صبر کن. تازه رسیدی.
- اِتان منتظرمه.
- خب، می‌تونی اونم بیاری، اگه بخوای.
- و اگه نگران برخورد با برایان هستی،
فراموشش کن.
اینجا آخرین جاییه که اون میاد.
- فقط این نبود. من...
فکر کردم اگه نباشم
برای شماها راحت‌تره.
- چرا به جهنم فکر کردی اینجوریه؟
- تو اول دوست اون بودی.
- ولی تو هم دوست مایی.
ما تو رو همون‌قدر که اون رو دوست داریم، دوست داریم...
- اگه بیشتر نباشه.
- پس چرا این رو نگه نمی‌داری،
و توی مهمونی به ما نمی‌دی؟
- سلام. - سلام.
امیدوار بودم خودت رو به اینجا برسونی.
- هه. به این نگاه کن!
خدای من، هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم این روز رو ببینم.
برایان کینی، رد شده.
- ارزش سهامش سقوط کرده.
- نزدک همجنس‌گراها.
- بهت می‌گم، این روزها باید خیلی مراقب باشی
که چی رو کجا می‌ذاری.
- شنیدی چی می‌گفتن؟
- آدمای بدجنس و بی‌رحم.
کلیشه‌های خودآزار.
- بامزه‌ست، فکر کردم خیلی شبیه ما حرف می‌زنن.
- ما اجازه داریم این‌جوری حرف بزنیم.
ما دوستاشیم. - آره.
نظرته بریم اون‌ور
و بذاریم یه کم بهمون توهین کنه؟
- ایده خوبیه. شاید حالش بهتر بشه.
- فکر می‌کردم شماها خونه باشین
و ملافه‌ها رو لک کنید.
- چرا، حتماً...
اوه...دبی.
اوه، و ویک.
دونفره جدید شهر.
- فکر می‌کنم عالیه.
و نذار کسی بهت بگه
شانس‌ها علیه شماست.
- چه شانس‌هایی؟
- به‌خاطر خدا، ویک،
نمی‌خوای ماجرای کارلوس رو پیش بکشی، نه؟
اینا رو حسابی می‌ترسونی.
- قصدش رو نداشتم.
- اوم، کیه... کارلوس کیه؟
- بی‌خیال. خواهرم دهنش گشاده.
- هیچ‌وقت متوجه نشدم.
- اون و ویک بهترین دوستا بودن. مثل شماها.
یعنی، سال‌ها از هم جدانشدنی بودن.
و بعد یه روز، کارلوس به ویک گفت،
"من عاشق یکی شدم."
ویک گفت، "کی؟" کارلوس گفت، "تو."
سعی کردم بهشون هشدار بدم که یه چیز خوب رو خراب نکنن،
ولی اونا به هر حال ادامه دادن.
و سه ماه بعد،
کارلوس بدون هیچ اثری غیبش زد،
و این یکی دیوونه شد.
- چند تا جزئیات رو جا انداختی.
- نکته اینه که...
- نکته اینه که،
این به اونا ربطی نداره.
شب خوبی داشته باشین، بچه‌ها.
- شب خوبی داشته باشین، عزیزای من.
- هیچ‌وقت نفهمیدم تو اینقدر...
لباس داری.
- خب، منم هیچ‌وقت نفهمیدم کمدت اینقدر کوچике.
- خب، چطور قراره همه‌ش رو جا بدیم؟
- می‌دونی، ما قبلاً هیچ‌وقت مشکل نداشتیم.
- نه. چی—
ما قرار بود... تو رو اسباب‌کشی کنیم.
باشه. - آه.
- باشه. باشه.
خب، نه همین‌جا.
- می‌دونم. اینا سفتن.
تو داری... - باشه.
مثل اینکه...
- من شماها رو تنها می‌ذارم
پنج دقیقه...
- عجب، برایان.
چطور اومدی اینجا؟
با کلید کوچولوم.
- اون برای موقعیت‌های اضطراریه. - دقیقاً.
اگه یکی رو پیدا نکنم که باهام بره بابیلون،
می‌میرم.
- چته؟
برو، گمشو بیرون.
بن تازه داره اسباب‌کشی می‌کنه.
- رنج مقدس.
تو هم همین‌طور.
- ببین، بعداً بهت زنگ می‌زنم.
- مایکل.
- چرا باهاش نمی‌ری؟
- الان؟ - بیا، نگاهش کن—
بهش نگاه کن.
بیچاره یه دوست لازم داره.
منم اگه تو رو از دست بدم، همین‌طور می‌شم.
- ولی ما چی؟ این اولین شبت اینجاست.
- و شبای دیگه هم هست.
من حالا اینجا زندگی می‌کنم،
یادت باشه؟
اووم.
اووم.
- * تو منو هیجان‌زده می‌کنی
* تمام شب
* تمام طول شب
- * تو طول شب
- حالا می‌تونم بیام تو؟
- صبر کن. وای.
- * فقط ما دوتا
- * تمام شب
- * تمام شب
- باشه.
- * تمام شب
خدا.
انگار FAO شوارتز تصمیم گرفته
یه بخش اسباب‌بازی بزرگسالا باز کنه.
- خفه شو و بیا تو تخت.
- باشه.
خب، چشماتو ببند.
- چرا؟
- من خجالتیم. - خجالتی؟
من صد بار تو رو تو وب‌سایت دیدم که خودتو می‌مالی.
- خب، اون فرق داشت.
اون کار بود.
این تویی و منه.
اولین بارهمونه.
می‌خوام معصومانه باشه،
می‌دونی، پر از...
انتظار، و...
و کشف...
شادی.
- حالا، برو.
باشه، می‌تونی بازشون کنی.
- خب... اینجاییم.
- انگار قلبم داره تو مسابقه پریکنس می‌دوه.
- دستام یخ کردن.
ببین.
- ببخشید.
- اشکالی نداره.
فقط باید... آروم بشیم.
آروم بگیر.
یواش برو.
- و زیاد انتظار نداشته باش.
که اگه، می‌دونی، آتیش‌بازی یا هیاهو یا...
ارکستر پیتسبورگ پاپز اورتور 1812 رو نزنه،
مثل ویک و کارلوس نشیم.
- فکر می‌کنی چی شده؟
بهتره ندونیم.
ممکنه ما رو
با خودتردید و ترس فلج کنه.
- تدی؟
- آره؟
- می‌دونی که دوستت دارم. درسته؟
- تو رو هم همین‌طور.
بین همه آدمای دنیا،
هیچ‌کس نیست که بهش از تو نزدیک‌تر باشم.
- اگه این جواب نده چی؟
می‌تونیم باز فقط دوستای معمولی بشیم؟
- برایان.
برایان!
برایان، باید برم.
بن منتظره.
- مطمئنم پروفسور تا حالا توی تخته
و تو سرزمین رویاهاشه.
ویتامین؟ - نه، مرسی.
اووم.
مثل قدیما شده، نه؟
- آره، تو مست می‌شی، و من باید ببرمت خونه.
منظورم... فقط من و تو بود.
- اوه!
بیا.
- چه به‌خاطر موسیقی بود
یا ترکیب مخفی برایان از یازده ادویه و سبزی،
یا چون، همون‌طور که گفت،
مثل قدیما بود، همه‌چیز انگار غیبش زد
تا وقتی فقط من و اون اون بالا بودیم.
تنها.
- خوبه. می‌تونید یه گروه جمع بشید؟
همینه. باشه، حالا بگید "گربه!"
همه: گربه!
- این تقریباً مال ما بود.
- یه کیک سالگرد بدون آرد.
- شمعای چوب صندل.
"هشتمین سالگرد مبارک. با عشق، دوری و رابین."
هوم.
همه: گربه!
- و آخرین عکسمون برای آلبوم یادگاریمون.
که ما رو یه کم پیرتر از پارسال نشون می‌ده.
- و سال قبل‌ترش.
- به هم دروغ می‌گیم.
- "عالی به نظر میای!" - "نه، تو عالی به نظر میای."
- "نه، تو عالی به نظر میای." - "تو—"
- هی، عاشقا.
- عالی به نظر میای! - اوه، بس کن.
- عاشقا.
- سالگردتون مبارک. - سالگردتون مبارک.
- سال دیگه نوبت شماها می‌شه.
- آره، مثل ما.
- خداحافظ! - خوش بگذره.
بعداً می‌بینمتون.
- سلام، چطوری؟
- تا حالا اینقدر زوج دیدی؟
- آه، این نظم جدید جهانه.
- هر چی برای دگرجنس‌گراها خوبه، برای همجنس‌گراها هم خوبه.
- خیلی شبیه پارتنر رقصت حرف می‌زنی.
دیشب چه ساعتی برگشتی؟
- خیلی دیر نبود.
تو دیگه خواب بودی.
- هوم. خوش گذشت؟
- همون همیشگی، همون همیشگی.
- آره، همون موسیقی داغ همیشگی،
همون مردای نیم‌برهنه همیشگی.
- اون اینجا چی‌کار می‌کنه؟
- دخترا دعوتش کردن.
- آره، و اون پررویی کرده
دوست‌پسر جدیدش رو آورده.
- سلام. خیلی خوشحالیم که اینجایید.
تو حیاط— تو حیاط خودمون.
- می‌گم بریم سراغ کینگ ادوارد.
- من می‌گم کوئین مری.
- چرا هرکدوم یه پرینس آلبرت نمی‌گیرید
و تمومش کنید؟
- در مورد سوراخ‌کاری حرف نمی‌زنیم.
طرحای نقره‌ست.
و اون مثل همیشه لجبازیشو داره.
- من لجبازم؟ من لجبازم.
بالاخره برای بشقابا روی گل ذرت آبی توافق کردیم.
ثبتش کردیم و همه‌چیز.
بعد اون نظرش عوض شد.
- اجازه دارم نظرم رو عوض کنم.
- خب پس شاید منم باید نظرم رو عوض کنم
درباره اینکه اصلاً مراسم داشته باشیم.
چطور جرأت می‌کنی اینو به من بگی
بعد از نه ماه با هم بودن؟
- خدا.
دیگه هیچ همجنس‌گرای سنتی درست‌حسابی نمونده؟
می‌دونی، نه اینکه برام مهم باشه،
ولی من یه چندتا گاو نر می‌شناسم که می‌تونن به شما خرسا نصیحت بدن.
- بفرما، عزیزم.
می‌تونی اینا رو برام ببری بیرون؟
مردم منتظرشن. مرسی.
هی!
صبر کن.
اون باسن کوچولوی خوشگلت رو برگردون اینجا.
از کی تا حالا از کنارم رد می‌شی و سلام نمی‌کنی؟
- دب، لطفاً. این به‌اندازه کافی سخته.
- آره خب، اگه یه کم ادب نشون بدی برای خودت راحت‌تر می‌شه.
- اون کیه؟
- کیه اون؟
- این ایثنه. - هوم.
دوست‌پسر جدید.
من دبیم. - سلام.
- از وقتی از خونه رفتی، من هواتو داشتم
- آفتاب؟
- آفتاب؟
- مشکلی داری با این؟
- نه. مشکلی نیست.
- هر چی پسرم بهت گفته،
اون نه از طرف من حرف می‌زنه نه کس دیگه.
ما هممون هنوز دوستت داریم
و تو هنوز عضوی از این خانواد‌ه‌ای.
واضح گفتم؟
- آره.
- انتظار دارم فردا صبح اولین نفر برگردی رستوران.
دیر نکنی.
- و تو. - اوهوم؟
- تو لعنتی خیلی نازی، همین.
- اوم، ببخشید؟
ببخشید؟ اوم، می‌تونم— - اوه، ببخشید.
- اینجا چی‌کار می‌کنی؟
- فکر کنم دعوتم کردن.
- گفتی نمیای.
- خب، نمی‌خواستم.
ولی، اوم، دو تا دوست جدیدم...
- ند. - بارت.
- نمی‌تونن تصمیم بگیرن:
کوئین مری یا کینگ ادوارد؟
فکر کردم شاید تو بتونی براشون حلش کنی.
باید برم دستشویی.
- خدا.
برایان.
- مواظب باش کجا رو نشونه می‌ری.
- نمی‌تونی صبر کنی تا کارم تموم شه؟
چه خبرته؟ من دیدمش.
دستاتو بشور یادت نره.
راستی...
امیدوارم به چیزی که می‌خوای برسی.
- کینگ ادوارد خیره‌کننده‌ست.
- و کوئین مری کلاسیکه.
ولی ما با امپراطریس الکساندرا رفتیم.
برای شام به‌اندازه کافی شیکه—
- ولی برای استفاده روزمره محکمه.
- آره.
- قشنگه.
- فکر نمی‌کنی، عزیزم؟ - قشنگه.
شماها چند وقته با همید؟
- اوم، هشت سال و هنوز داریم می‌شمریم.
- مبارک باشه! - مبارک باشه.
- و اونا گفتن می‌تونم، می‌دونی، با مرور زمان کنارش بذارم.
- باورت می‌شه این بچه پررو،
اومده اینجا با دوست‌پسر جدیدش؟
بهش گفتم گمشو از زندگیمون بیرون.
- چرا این کارو کردی؟
- بعد از کاری که کرد؟
- اون هیچ کاری نکرد.
ما هیچ‌وقت خوشبخت زن و شوهر نبودیم.
اون همیشه آزاد بود بره، منم همین‌طور.
- فقط داری اینو می‌گی.
اون یه آدم خودخواهه.
- ساکت باش، مایکل. - ازت استفاده کرد،
و ازت گرفت
و هیچ‌چیز پس نداد. - گفتم ساکت باش.
و این تشکری که برای نجات جونش می‌گیری.
اگه از من می‌پرسی، ارزشش رو نداشت.
همون‌جا ولش می‌کردی بهتر بود—
و اینم ازش، دوستان.
خلاصه فوری که به مشت غافل‌گیرکننده ختم شد
و مایک نوتنی غول رو رو زمین نشوند.
- مایکل!
لعنتی!
لعنتی.
- پرستار یا دکتری هست؟
- برایان؟ - مشکلش چیه؟
- تو حیوان لعنتی، بچه‌مو زدی.
- خوبی؟
- تو پسر عوضی! - نه، نکن!
- بیا. - مردا همیشه این کارو می‌کنن.
- من خوبم. - بذار ببینم، عزیزم.
بذار ببینم.
- برایان، فکر کنم بهتره بری.
- الان! - عوضی.
حتی نگاهش نکن.
- برو، عوضی. گمشو بیرون.
- فکر کنم وقتشه بریم.
- چرخ رنگ نه؟
- نه. - دیلدو نه؟
- نه.
رختخواب نه؟
- فقط من، خودم.
- حالا کاملاً 100 درصد مطمئنیم
که می‌خوایم این کارو بکنیم؟
- کاملاً 100 درصد؟ نه.
ولی فکر نمی‌کنی ارزش ریسکش رو داره؟
- فکر کنم تو ده دقیقه دیگه می‌فهمیم.
- ده دقیقه؟
بیا، اوم— بیا حداقل نیم ساعت بهش وقت بدیم.
درسته.
خب...
شروع کنیم.
- اوم، صبر کن. من—
فقط می‌خوام بگم هر چی بشه،
قول می‌دم بدون هیچ اثری غیبم نزنه.
- و من قول می‌دم دیوونه نشم.
- اوم، صبر کن.
موفق باشی، تدی.
پات نشکنه، ام.
- دارم کار می‌کنم. چی می‌خوای؟
- اینو بهت بدم.
- هدیه آشتی؟
- بیا. بگیرش.
- وای خدا.
خون می‌چکه!
اینجا چیه؟ - قلب مادرته.
یه استیک کانزاس سیتیه.
پوندی 23 دلاره.
بذارش رو چشمت بعد بخورش.
- خیلی ممنون.
- درد داره؟
- بس کن.
تا حالا منو نزدی.
ولی فکر کنم بعد از چیزی که گفتم، لیاقتش رو داشتم.
حتماً خیلی دوستش داری.
من از روز اول بهش گفتم، به عشق اعتقاد ندارم.
من به— - گاییدن. آره.
می‌دونم.
- به‌جز تو، البته.
- افتخار می‌کنم.
- می‌خوام باهاش آشتی کنی.
- به هیچ‌وجه.
- ولی شماها کار دارین.
ریج، جلد اول، شماره دوم.
- بی‌خیال.
- خب، رویای بزرگ مایکی چی؟
- باید یه رویای جدید برای خودش پیدا کنه.
هی، می‌خوای، اوم—می‌خوای بریم رستوران
یه چیزی بخوریم؟
- برنامه دارم.
- سلام.
- اسمم مایکه— - مهم نیست.
- پس من همونی‌ام که دنبالشی؟
- به‌اندازه کافی نزدیک.
- اون موقع 300 می‌شه.
جلوجلو.
- اتاق خواب اون‌طرفه.
- * هوس
* هوس
* هوس
- برگرد.
- * هوس
- * هوس
* هوس
* هوس
* هوس
* هوس
* هوس
* هوس
* هوس
* هوس