Original subtitles

Wat voorafging:

Dit was Meagans lievelingsplek. Wil je me naast ze begraven?

Ik kan Frank niet in de kist stoppen. -Je kunt hem niet laten gaan.

Hoor je niet te zeggen dat ik genade moet tonen?

Heb je dat liever? -Ik stop niet iemand in een kist...

om bij zonsondergang te worden verscheurd.

Als je een guillotine bouwt, moet je ook bereid zijn om hem te gebruiken.

Probeer maar te overleven daar.

Ik mag hier dus niet weg, en er komen elke nacht monsters uit het bos?

Niemand is tegen je, maar je moet begrijpen hoe het zit.

Tobey? -Wat doe je?

Ik kijk of ze bewogen hebben.

Wat? -De bomen.

Heb je de jongen gezien die hier woont?

Als je hem ziet, doe hem dan de groeten van Victor.

Sara, vertel me wat je hebt gedaan. -Ik heb de deur opengelaten.

Nieuwkomers kiezen tussen het Gemeenschapshuis en het dorp.

Zo doen we dat hier. Ik wil jullie graag rondleiden.

Ik wil mee. Dit gaat ons allemaal aan.

Jij moet bij Ethan blijven. -Drie, twee, ��n.

Waarom doen jullie dit? -Zo werkt het hier gewoon.

Het dorp of het huis? -Het dorp.

Julie? -Het Gemeenschapshuis.

Waarom doe je dit? -Ze heeft gekozen.

Bedankt voor je hulp, maar m'n vrouw en kind zijn dood.

Ik wil ze weer zien.

Soms vergeet je een droom...

maar besef je later dat het geen droom was...

en dat het allemaal echt is gebeurd.

Ik begin me dingen te herinneren...

dingen waarvan ik dacht dat het dromen waren.

Ik heb een tekening voor je gemaakt.

Je mag hem wel houden.

Goedemorgen, slaapkop.

Dat werd eens tijd. Mag ik m'n kussen terug?

Sorry, iemand had het me gegeven. -Geen probleem.

Ik wil gewoon even een dutje doen. -Ja, ik snap het. Nogmaals sorry.

Geen zorgen. 'Mi kussen, su kussen' of zoiets. Ze heet Meredith.

O, je hebt je kussen een naam gegeven.

Ja. Dingen die belangrijk voor je zijn, moeten een naam hebben.

Ja, absoluut.

Grappig. Ik heb ook zo'n shirt. -Ik heb dit uit je koffer gehaald.

Dat vind je toch niet erg? We delen hier alles.

Blijkbaar niet. -Bedankt dat je op haar hebt gepast.

H�. -Heb je geslapen?

Ik denk het wel. Ik heb thee gezet. -Laten we voor wat licht zorgen.

Nee, nog niet.

Ik was altijd dol op deze tijd.

Dat weet ik nog.

Soms stopte hij met huilen net als de zon opkwam.

Alsof hij zei:

'Ik heb je lekker de hele nacht wakker gehouden.'

Denk je dat we gestraft worden?

Waarom denk je dat?

Ik drink thee uit de mok van een dode vrouw...

op een plek die onmogelijk kan bestaan...

in een huis waar een ander kind is gestorven.

Wie weet wat Julie aan het doen is.

Wat moeten we nu? -Ik weet het niet.

Huil je, mam? -Nee, ik heb gewoon hoofdpijn.

Kom hier. Kom op schoot zitten.

Ik mis Julie.

Zullen we naar dat eetcaf� gaan? Daar serveren ze een uitgebreid ontbijt.

Heb je honger? -Ja.

Ok�, doen we. -Dat is een geweldig idee.

Ja, jullie kunnen iets voor me meenemen.

Wat ga jij dan doen? -Ik ga...

Ik ga uitpakken.

Ik ga alles een plekje geven. -Zeker weten?

Ok� dan. In het zadel, partner. We gaan pannenkoeken eten.

Hebben ze die daar? -Die hebben ze in elk eetcaf�.

Wat neem jij? -Ik kijk wel op het menu.

Zouden ze slagroom hebben? -Daar komen we zo achter.

Hallo, sheriff.

Goedemorgen. Waar gaan jullie heen? -We wilden net gaan ontbijten.

Wat zit er in de kar? -Niets. Gewoon wat voorraad.

Die breng ik naar de kerk, naar pater Khatri.

Heb je hulp nodig? -Nee, bedankt.

Schiet maar op. Mrs Liu houdt zich strikt aan de ontbijttijden.

Fijne dag nog. -Tot ziens.

Hoi. We hoopten al dat jullie zouden komen.

Mrs Liu maakt graag iets bijzonders voor de nieuwkomers.

Dank je wel. Dat is erg aardig van haar.

Ik ben Sara. -Jim Matthews.

Jij moet Ethan zijn. Ik heb alles gehoord over je avontuur in het bos.

Kom, jullie mogen aan onze speciale viptafel zitten.

Hebben jullie pannenkoeken? -Dat moet ik aan de baas vragen.

Mrs Liu is een genie. Ze kan nog gehakt maken van een bandenlichter.

Mrs Liu. Was zij laatst met haar man in de kliniek?

Juist. Ja, dat was... -Sorry, ik moet niet...

Nee, geeft niet. Ik zal vragen of er pannenkoeken zijn.

Ik zei het toch?

Ze laten niet veel achter, h�?

Begraaf hem bij z'n gezin.

Kom je niet naar de dienst?

Sorry, heb ik iets grappigs gezegd?

Ga je nog zeggen dat jij hem dood wilde hebben?

Voel je je nu beter?

Breng de kar terug als je klaar bent.

Ik heb op je deur geklopt om je te halen voor het ontbijt.

Wat doe je hier?

Ik wil je iets laten zien.

O, die? Die is leeg. -Ja, dat is het punt ook. Kom mee.

Ik dacht dat het special effects waren.

Er stond een raar symbool op het plafond en hier?

Hier lag het lichaam. Er lag hier een dode man.

Hij was half verpletterd door een enorm rotsblok.

Toen begon hij te schreeuwen.

Kijk niet alsof ik gek ben. Ik heb het gezien.

Dat doe ik ook niet, maar de eerste paar dagen kunnen heel zwaar zijn.

Voor iedereen. Je hersenen begrijpen niet wat er aan de hand is en...

Ik hallucineerde niet. Ik herken hallucinaties van m'n drugsgebruik.

Dit was anders. Het was er, en toen ineens niet meer.

Ik heb een gezonde fantasie. Daarmee heb ik een softwarebedrijf opgebouwd.

Maar dit? Niets van dit alles...

Er moet een verklaring zijn, en jullie lijken er niet naar op zoek te zijn.

Ok�. Laten we teruggaan naar het bureau, goed?

Ik wil je iets laten zien. Kom mee. Kom.

Wat zeg je dan? -Bedankt.

Smakelijk.

Ik eet wel met hem mee. Bedankt.

Best lekker, h�? -Ja.

Zie je? Het is hier zo slecht nog niet, h�?

Wonen we hier nu? -Nee.

Nee, we zijn hier maar even.

Zie het als een vakantie. -Ik zie het als een queeste.

Een queeste van een held. Norman trok naar het Meer der Tranen.

We moeten vast iemand redden. Dat moest Norman ook.

Misschien heb je gelijk. -Soms doe ik alsof Thomas daarheen is.

Dat hij op een queeste is en ik hem kan helpen om 't koninkrijk te redden.

Is dat zo?

Ik ga even naar het toilet. Blijf hier zitten, ok�? Ik ben zo terug.

Pardon, waar is het...

Tien centimeter. -Wat?

De bomen zijn 10 cm verplaatst. -Is dat goed of slecht?

Ze staan dichtbij. Dus dat is slecht.

Moeten we het iemand vertellen? -Ze begrijpen het toch niet.

Ik moet je iets laten zien, iets heel belangrijks.

Je had het toch over een jongen? Eentje die buiten woont?

Is dit hem?

Wie heeft dit getekend? -Ik.

Hij is gemaakt met krijt. -Nou en?

Je bent volwassen.

Is hij het, of niet?

Hij is het.

Wat is er?

Dat betekent dat hij echt was.

Maak je geen zorgen, pap.

Laat eens zien. -Het spijt me.

Wacht even. Wat is dit? Wat doe je? -Pardon.

Pap, stop. Wat doe je? Pap.

Praat niet met hem. -Ik zou nooit iets uitspoken.

Het enige wat je nu zegt, is 'ja'. Hij is een kind. Blijf uit z'n buurt.

Pap.

Waarom deed je dat?

Tijd om te gaan.

Kom, we gaan.

Daar ben je. Ze zoeken je overal.

Wat is er?

Misschien heb ik een fout gemaakt.

Het was voor mij ook moeilijk.

Ik zal je een geheim verklappen.

Het hielp toen ik m'n kleren terugkreeg van Trudy.

Hoe wist je dat...

Dat T-shirt heeft ze niet online besteld.

Kom op.

Sta op.

Voorzichtig, anders knapt er een hechting.

Dat had je niet moeten doen. Victor is m'n vriend.

Het spijt me. Ik... -Laat me met rust.

Zie je die daar? -Welke?

Die zwarte. Daarzo. -Ja.

Die is van Armani. Hij was van ene Charlie uit Duluth.

Hij was een geweldige dragqueen. Hij was zo mooi en grappig.

Maar goed, toen hij... Trudy kreeg hem in handen.

Nu verstopt ze hem, zodat ze hem niet hoeft te delen.

Aangezien jij de was doet...

Mag ik hem hebben? -Ja, hoor. Hier, trek aan.

Ik heb nog nooit Armani gedragen. -Hij staat jou beter dan Trudy.

Hou toch op.

Miss Matthews...

Je ziet er goed uit. -Wat is er?

Ik kan wel... -Nee, dat hoeft niet.

Wat doe jij hier?

Je trui zat in m'n koffer.

We missen je.

Ik mis jullie ook.

Ga dan met me mee terug.

Dit is geen gevangenis. Je kunt gaan wanneer je wilt.

We zeggen wel dat je je vergist hebt, dat je je hebt bedacht.

Waarom doe je dat altijd? -Wat?

Je doet alsof die arme, stomme Julie niet weet wat ze doet...

en dat alles weer goedkomt, als ik toegeef dat ik fout zat.

Dat doe je altijd. -Dat zei ik niet.

Laat maar. Ik heb hier geen zin in.

We weten niet waar we zijn. We moeten bij elkaar blijven als gezin.

Meen je dat nou? Ga jij me nou de les lezen over familie?

Ik wist het. Ik wist wat jij en pap van plan waren.

Ik wist dat dit de laatste reis was voor jullie scheiding.

Behandel me niet als een kind. -Ok�, Julie.

Je hebt gelijk.

Je vader en ik houden van elkaar. We houden heel veel van jou en Ethan.

Thomas is dood. Ok�?

Ik weet dat dat zwaar is en dat we allemaal in de rouw zijn...

maar je hebt nog twee kinderen. Waarom zijn we niet genoeg?

Zo simpel is het niet.

Ik kan dit nu niet. Ik wil dit niet erger maken. Het spijt me.

Ik geef hem wel aan haar.

Wat is dit?

Dit moet de plek zijn waar je vriend en jij reden...

toen jullie bij de boom aankwamen. Maar dat gezin? Zij reden hier ergens.

M'n ouders en ik waren in Austin, Texas.

Kristi, de verpleegster? Zij was in Detroit.

Elke speld staat voor een inwoner die heel ergens anders was.

Toch zijn we allemaal hier terechtgekomen.

Dat is onmogelijk. -Ja.

Ok� dan. Dat is het verschil tussen ons. Ik doe niet aan onmogelijk.

Ik accepteer de wereld niet gewoon zoals hij is.

Iemand doet ons dit aan.

Ik ga door tot ik weet hoe het zit. -Dan word je gek.

Dat gebeurt er als je je niet aanpast.

Als je niet kunt buigen, zul je uiteindelijk breken.

Elke nieuwkomer neemt aan dat hij alleen de monsters moet vrezen...

maar dat is niet het moeilijkste. Het gaat om wat deze plek met je doet.

Wat hij je laat denken en voelen.

Je begint alles in twijfel te trekken en als je je niet kunt...

Dat gebeurt soms. Ik wil alleen zeggen dat als je dat niet begrijpt...

Wat doe je? Wacht, waar ga je heen? Jade.

Je ziet eruit zoals ik me voel.

Ethan is boos op me. -Waarom?

Ik dacht dat je ging uitpakken. -Klopt, maar ik ben naar Julie gegaan.

Hoe ging het?

Zo goed als je zou verwachten.

Ze weet het. -Wat?

Ze weet van de scheiding, Jim. Ze weet het.

Alles komt goed. -Zeg dat niet steeds.

Wat moet ik dan zeggen? -Geen idee.

Zeg dat je verdrietig bent. Dat je bang bent.

Dat je je geen raad weet, want ik heb het hier ontzettend zwaar.

Elke keer dat jij zegt dat het goed komt...

denken wij dat we iets verkeerds doen. -Dat is niet eerlijk.

Eerlijk? Wat was er nou eerlijk aan de laatste veertien maanden?

Het heeft totaal geen zin om hysterisch te doen.

Nee, dat mag je niet zeggen. Ik ben helemaal niet hysterisch.

We zouden hier niet zijn als... -Wat?

Laat maar. -Zeg het maar gewoon tegen me.

Wat was het nut van dit reisje? Wat had je ervan verwacht?

Dat een paar dagen kamperen alles ineens beter zou maken?

Sorry dat ik het niet wilde opgeven. -Hoe durf je?

Hoi. -Wat doe jij hier?

We moeten hem vinden. -De jongen?

Ja. Hij is lang weggeweest. We moeten weten waarom hij terug is.

Ik mag niet weg. -Maar je moet wel.

Hij heeft je uitgekozen. Hij heeft mij ooit ook uitgekozen.

Is het een soort queeste?

Die mag niet mee. -Waarom niet?

Die is niet geschikt.

Hij is voor in een ziekenhuis.

Ja, dat is al beter. Deze is voor een queeste.

Heb jij er geen nodig? -Ik heb deze.

Laten we gaan.

Weet je...

Als je rot tegen me moet doen om je beter te voelen, is dat prima.

Ik heb geen zin in dit gesprek. -Ok�, in dat geval krijg je een preek.

Psalm 23.

Uit het boek Hou op met mopperen en wees een leider.

Wat Lauren en Meagan is overkomen, is niet jouw schuld.

Het is niet jouw schuld dat Frank voor de kist koos.

Maar dit gaat niet eens om hen, toch?

Ik zou heel goed oppassen met wat je nu zegt.

Of anders? Je kunt jezelf niet blijven straffen, Boyd.

Dat zou ze niet hebben gewild.

Je gaat veel te ver. Hoor je me? Veel te ver.

Voor jouw komst waren er hier wekelijks veel meer begrafenissen.

Jij hebt de talismannen gevonden. Jij hebt orde geschept.

Door jou konden mensen hier meer dan alleen overleven.

Je hebt dit dorp gered, maar de prijs die je ervoor hebt betaald...

Ik zie haar gezicht nog voor me. Voor jou is het vast nog erger.

Ik wou dat je kon rouwen, maar dat kan niet. Ze hebben je nodig.

Drie maanden zonder sterfgevallen en nu zijn er zes mensen gestorven.

De mensen zijn bang, ok�?

Het begint uit de hand te lopen. Jij moet ze vertellen dat het goed komt.

Wil je me als boksbal gebruiken?

Heb je een plek nodig voor al die woede? Prima.

Maar je moet sterk blijven, om deze plek veilig te houden.

Jij moet deze mensen naar huis leiden, want als je dat niet doet...

is ze voor niets gestorven.

En daar eindigt de preek.

Kom op.

Hij is al zo lang weg dat ik begon te denken dat het een droom was.

Ik zag hem voor het eerst vlak voor de twee auto's kwamen.

Niet jullie auto's, maar de eerste twee.

Wanneer was dat? -Dat is al even geleden.

Ik was niet veel ouder dan jij.

Echt? -Ja.

Je bent hier al lang, h�? -Ik ben hier het langst.

Ik was hier een hele tijd moederziel alleen.

Hoe ben je hier gekomen?

Daar moeten we niet over praten.

Wat is er met je ouders gebeurd? -Daar praten we niet over.

Het spijt me.

Ik had vroeger een broertje.

Hij heette Thomas. Hij is gestorven toen hij nog een baby was.

Waarom vertel je me dat? -We zijn vrienden.

Zulke dingen wil ik niet weten. -Waarom niet?

Wat is er?

Kijk.

Daar is hij.

We moeten gaan.

Kunnen we dit uitpraten? -Nee, dat...

Dat kan ik nu niet aan. Echt niet.

Ik ga met Ethan naar Julie. We praten later wel.

Ethan, lieverd. Waar ben je? Ethan.

Waar is hij gebleven? -Kijk. Een Verdwijnboom.

Wat is dat?

Kijk maar.

Wat hoort er te gebeuren? -Misschien niets, of...

Hoe werkt dat? -Geen idee, maar raad eens?

Wat? -Het werkt ook voor mensen.

Echt waar? -Je weet nooit waar je terechtkomt.

Misschien beland je in de buurt, misschien ook niet.

Misschien kom je wel ergens in een berg vast te zitten.

Ze zijn nogal onberekenbaar.

Zijn er nog meer? -Een heleboel.

Deze heb ik nog nooit gezien.

Wat doen we nu?

Wat is er? -Hoor je dat niet?

Kom, we moeten gaan. Kom op.

Wat gebeurt er?

O, m'n god. Ethan. -Mam, pap.

Ethan, kom hier. Wie is die vent?

Waarom ben je bij hem? Gaat het? Laat eens zien.

Ik heb je gewaarschuwd. -Alsjeblieft.

Ik heb je gewaarschuwd.

Ik ben geen slecht mens. Ik zou nooit iemand pijn doen.

Pap, laat hem met rust. -Jim, hij heeft een revolver.

Het spijt me. -Jim, kom mee. Kom mee.

Jim, kom mee. Hij heeft een revolver.

Ga het huis niet uit. Ok�? Je mag nooit weglopen.

Sheriff. -H�. Niet sheriff. Gewoon Boyd.

Wat is er? -Ik wil niet... Ik heb een probleem.

Die Victor van het Gemeenschapshuis?

Victor hoort bij Donna. De dorpelingen en het Gemeenschapshuis...

Daar gaat het me niet om. Het gaat me erom...

dat die vent m'n kind meeneemt naar het bos en dingen voor hem tekent.

Juist. Sorry daarvoor. Ik zal met Donna praten.

We zorgen ervoor dat het niet meer gebeurt.

Weet je dat hij een revolver in z'n broodtrommel heeft?

Zeg dat er maar bij. -Ja.

Maar goed, ik zal je met rust laten.

H�, Jim. Wacht even.

Luister.

Het is hier nogal een gekkenhuis sinds jullie komst.

We hebben elkaar nog niet leren kennen.

Laten we dat veranderen. Hebben jullie al plannen voor het avondeten?

H�. Kijk uit. -Ik kan niet...

Deze kant op. -M'n god.

Ik ben zo bang. -Nog een paar stappen. Voorzichtig.

Mag ik kijken? -Een momentje.

Voor ik m'n handen weghaal, wil ik je iets vertellen, ok�?

Julie, fouten bestaan niet. Er zijn alleen keuzes.

Je hebt de beste optie voor jezelf gekozen. Dat is belangrijk. Heel erg.

Madame Julie, aanschouw. uw nieuwe slaapplek...

met een knusse deken en uw eigen kussen.

Je mag hem zelf een naam geven.

Maar wacht. Er is nog meer. -Absoluut. Eens kijken.

Gordijnen voor privacy. -Jeminee.

Speciaal voor jou. -Bedankt.

Kom hier. -Bedankt.

Toe maar. -Test het bed maar eens.

Ligt lekker, h�? -Het is geweldig.

Ik meen het. Heel erg bedankt.

Dat is nergens voor nodig. Je hoort hier thuis.

Absoluut.

Dit hoort ook bij jou.

Lieverd toch.

Zijn ze lekker? -Ja.

En hoe gaat het met Julie?

Ze is in orde. -Ellis zorgt wel voor haar.

Ik wilde je nog bedanken voor laatst.

Geen probleem. -Heel erg bedankt.

Graag gedaan.

De mensen in dit dorp zorgen voor elkaar.

Het is net een familie. Gezien de omstandigheden doen jullie het prima.

Een speciaal gerecht voor de nieuwkomers.

Bedankt. -We zijn vips.

Ik ben nog nooit een vip geweest. Wat chic.

Wil je me helpen met het eten brengen? -Ja.

Je loopt al veel beter.

Dat doen ze soms. Het is gewoon...

Sheriff, mag ik...

Sorry, maar ik moet even met m'n hulpsheriff praten.

Zomer in Texas.

Het spijt me.

Sorry als ik je het gevoel geef dat je...

Ik weet niet waar ik mee bezig ben.

Ik heb geen idee wat ik hoor te doen.

Ik heb je nooit het gevoel willen geven...

Ik voel me gewoon...

verloren.

En ik... -Nee.

We komen er wel uit.

We komen er samen wel uit.

Maak je geen zorgen.

Wat zijn dat? -Zoete aardappelen.

Zoete aardappelen. Even proeven. -Leuk gezin.

Nee, bedankt. -Ze zijn lekker. Proef maar eens.

Vind jij ze lekker?

vermoord de jongen

Sara. -Alles in orde?

Pak haar arm. Hou vol.

Kom op. Hou vol, meisje. Ok�, Sara.

Wat doe je in godsnaam? Je maakt mensen bang.

Ik ben ze alvast aan het graven.

Vertaling: Tom Schulze