Original subtitles

* Henry i June *

Paryż, 1931

Zaczęło się tak niewinnie. Mówili, że to dziwne, że kobieta...

chciałaby upublikować obronę D.H. Lawrence'a...

i że jego słowa są postrzegane jako podrzeganie do seksu.

- Powiedział wtedy, "Piszesz o seksie..." - z pewną powagą, Panienko Nin.

Musiałaś prowadzić raczej wyzwolone życie.

Wyzwolone?

Musiałaś mieć dużo doświadczeń.

No wiesz, romansów.

Intryguje mnie jak zdobyłaś...

taki wgląd w sprawy erotyki.

Dla literatury. Tak, kocham Proust'a i...

Zdaje mi się, że moje prawdziwe przebudzenie nastąpiło kiedy mój mąż Hugo i ja...

po raz pierwszy zawitaliśmy do Paryża i wynajęliśmy kawalerkę na lato

Pewnego dnia, sprzątałam...

Kiedy porządkowałam szafki...

w których właściciel pozostawił swoje rzeczy

Odkryłam...

Dzięki tej szafce...

poznałam nieskończone odmiany erotycznych doświadczeń

Podejdź tutaj.

Hugo! Pomyślałem, że może chcesz żeby Cie podwieźć.

Wszystko w porządku, Pussy Willow?

- Pocałował mnie, Hugo. - Co? Och, mój Boże!

To był tylko jeden pocałunek.

Całuje mnie raz.

Wtedy zaczyna pieścić całe moje ciało.

Poszukuje moich piersi...

I mojego najsekretniejszego, wrażliwego miejsca

Jego ręce są zręczne.

Jestem kuszona przez nieznane przyjemności.

Kiedy widzę, że pozwoliłam mu się już pobudzić

Pozwalam mu uwolnić swoje pragnienia pomiędzy swymi nogami.

Poprostu mu pozwalam...

bez żalu.

Powiedziałam Hugo...

tylko część historii.

Pussy Willow!

Pamiętaj by spotkać się ze mną o 8 dziś wieczorem.

Hugo, Czy przejął byś się bardzo, gdybym nie przyszła tego wieczoru?

Tak, przejąłbym się.

Przepraszam, ale wszystko o czym rozmawiają, to złe pożyczki, fundusze czy rozplanowywanie nieruchomości.

Rozplanowywanie nieruchomości może być bardzo twórcze!

Słuchaj, to dzięki bankowi mogliśmy przyjechać do Paryża.

Potrzebuję tej pracy i przyznaję Że czasem mi się ona podoba, czemu nie?

Czemu nie?

Zmieniasz się w kogoś innego.

Zaczynasz nawet pachnieć tym bankiem.

Ja pracuję, żebyś Ty mogła pisać.

Muszę znać ludzi, którzy naprawdę żyją, Hugo.

Nie wykańczasz tego. Wręcz się cofasz.

Jeszcze raz.

Nie potrafię się już skoncentrować, Eduardo.

Moje życie? Niekiedy myślę, że potrzebuję czegoś innego.

Starszego mężczyzny, Silniejszego ode mnie.

Lubisz sprawiać, że cierpię.

Kocham Cię, odkąd byliśmy dziećmi Anais.

Ale, zawsze obawiałem się, że...

Nie będę w stanie.

Popatrz na nich. Są wyśmienici.

Gdybym była mężczyzną, byłabym zachwycona.

Nie pobudzają mnie, tak jak Ty.

Cholernie świetne miejsce, Hugo. Spokojne.

Od dawna tu żyjecie?

- Tylko od upadku. - Od upadku? A jak żyliście poprzednio?

Dobrze.

To jest Henry Miller, amerykański pisarz, który nocuje u Osborn'a. Moja żona.

- Anais Nin. - Jak się Pani miewa, Anais?

Eduardo Sanchez, kuzyn Anais.

Anais, powinnaś przeczytać to co pisze Henry. Myślę że przewyższa D.H. Lawrence'a.

Bardzo bym chciała przeczytać pańskie prace. Nie zostały jeszcze wydane.

I porównujesz go do Lawrence'a?

Nie chcę być porównywany do Lawrence'a. Zapewne nie podobał by mu się mój styl.

- Henry pisze dla zwykłych ludzi z ulicy. - Nie obchodzi mnie jego pisanie.

Anais pisze właśnie książkę o Lawrence'ie.

Byc może jego seksualność jest dla Pana zbyt silna.

Zbyt silna? Jest dziecinny, pruderyjny.

Francuzi pisali o tych sprawach przez cały czas. Mam na myśli Rabelais, Flaubert!

Szczerze nie mogę sobie wyobrazić żadnego nowożytnego

pisarza który nie byłby dłużnikiem Lawrence'a.

Powinniśmy coś zjeść.

Chce wyciągnąć zbyt wiele z seksu. Tworzy z tego całą ewangelię.

Z mojego punktu widzenia, seks jest naturalny...

jak narodziny czy śmierć.

Nie interesuje mnie literatura, ani poezja, jaką znamy.

A czym się Pan interesuje?

- Henry pisze o pieprzeniu. - Pieprzeniu?

Piszę o wyzwoleniu samego siebie.

- Definitywnie o pieprzeniu. - Powinniśmy coś zjeść.

Amelia czeka.

Przewertowałem jeszcze kilka stron, i zdałem sobie sprawę...

że czytam własną powieść, z imieniem jakiegoś żartownisia na niej...

napisaną po francusku, sprzedawaną w najlepszej księgarni w Paryżu.

- Nie do wiary. - Jak to możliwe?

Pamiętasz kiedy ostatniego roku jakiś facet ukradł moją teczkę z manuskryptem w środku?

Ten facet przepisał mój manuskrypt, ale nie zdaje sobie sprawy z tego, że go dostanę.

Suflet jest ze starego rodzinnego przepisu.

A więc to jest suflet!

Mam nadzieję, że jest wystarczająco pożywny.

Ten żartowniś nie wie, że go dostanę ponieważ zajmuję się prawem autorskim

Będę go ścigał jak ścigałem innego żartownisia.

- Facet który ukradł moją sztukę. - Właśnie jest wystawiana na Broadway'u.

Wystawiają ją na Broadway'u Już wam o niej mówiłem?

Jak ten facet musiał skraść moją sztukę z teczki?

Byłbym już cenionym autorem gdyby nie Ci żartownisie.

Ale dostanę ich. Tym razem nie będę ryzykować. To moje nowe maleństwo.

Śmiejesz się ze mnie?

Poprostu czuję się tak dobrze, cudownie.

Co za wspaniały moment. Spokojny obiad.

Płomienie w kominku. Wyborne wina.

Kolor niebieski i pomarańczowy. To cudowne! Nie da się tego inaczej określić.

Więc co piszesz? Poezję, czy coś ?

Większość tego co piszę jest w tych pamiętnikach.

Nie, nie pozwalam nikomu ich czytać.

Nigdy ich nikomu nie pokazuję...

poza Hugo...

czasami...

Zawsze chciałem przeczytać The Captive. La Prisonnier.

Chciałabym, byś to zatrzymał.

Pożyczę. Dzięki.

Pussy Willow!

Kiedyś brałem udział w 6-dniowych wyścigach rowerowych, odbywały się na Brooklyn'ie.

Tak, kocham rowery.

- Ale nie mogę go przyjąć. - Chcę żebyś go wziął.

- A na czym Ty będziesz jeżdziła? - Pożyczę Twój.

Nie potrafiasz jeździć na męskim rowerze. Więc Henry powinien wziaść mój.

Dzięki, Hugo.

Klawo z twojej strony. Będzie akurat dla mnie.

Złożę wizytę...

Dalej Eduardo,pościgamy się z powrotem do Paryża nim się ściemni.

Na miejsca. No dalej.

Nie ścigam się już, dla mnie rower to teraz tylko sposób na dotarcie do domu.

Gotowi!

- Nie jesteś dla mnie wyzwaniem. - Jesteś gotowy, Eduardo?

- Muszę cię ostrzec, że kiedyś się ścigałem. - Start!

Bardzo chciałbym kiedyś przeczytać coś co napisał. Raczej nie. Nigdy nic nie upublikuje.

Poznałam Henry'rego Miller'a.

Jest męski, kwiecisty.

Jest mężczyzną, którego upaja życie.

Jest taki jak ja.

Ale jeszcze tego nie wie.

Henry ma niezły charakterek.

Dobranoc.

Dobranoc, Hugo.

- Pozwól, że Ci pomogę. - Poradzę sobie, Hugo.

Osborn powiedział, że będzie w domu, A ja chcę zrobić niespodziankę Henry'emu.

Pomyślałem jedynie, że mógłbym Ci pomóc. Napewno dasz radę?

Tak, wszystko w porządku!

Złapię pociąg, i spotkamy się później w domu.

Na wszelki wypadek, poczekam chwilkę.

Nie chcę żebyś czekał.

Zobaczymy się wieczorem.

Do zobaczenia.

Henry?

Osborn?

- Och, przepraszam! - Boże, zapomniałem.

- Przepraszam. - Nie, to ja przepraszam.

Och, przepraszam, przepraszam. Czekaj.

Cześć dzieciaku. Szwędasz się, co?

Byłam u Osborn'a. Powiedział, gdzie mogę Cię znależć.

Przyniosłam moją maszynę do pisania. Pomyślałam, że powinieneś ją mieć.

Możemy sobie gdzieś usiąść?

Czemu nie?

Za rogiem jest mała kafejka.

Chodź.

Ta aktorka w filmie...

Przypomina Ci o kimś.

Kobiecie która stała się twoją obsesją.

Znam to uczucie.

Często miewam obsesje.

Powinnaś coś zjeść, dzieciaku. Jesz tyle co ptaszek.

No dobrze, powiem Ci.

June pojawiła się niczym anioł. Zaoferowałem jej los głupca.

Była tancerką na życzenie.

Zapłaciłem mojego centa.

Położyła mi głowę na ramieniu.

Ale wtedy zaczęły się kłamstwa.

Powedziała mi, że jej matka była Cyganką.

Jej ojciec hrabią.

Póżniej obejrzałem film i zdałem sobie sprawę, że zapożyczyła z niego historię swojego dzieciństwa.

Więc?

Więc, poślubiłem ją.

Dodała mi odwagi, żeby rzucić pracę Żeby móc bez przerwy pisać, wierzyła we mnie.

W jakiś sposób miała trochę pieniędzy, więc mogliśmy sobie pozwolić na truskawki w środku zimy

Jesteśmy spłukani, żyjemy na zadupiu w Brooklyn'ie...

ale żyjemy jak królowie.

I wtedy, jednego dnia ona poznaje artystkę.

Przyprowadza ją do nas do domu.

Wkrótce, utrzymujemy również Jean.

Jak zdobywa pieniądze?

- Pop. - Pop?

Pop to jej łachudra.

Dowiedziałem się o Pop'ie kiedy wróciła z dłonią pełną pieniędzy...

I powiedziała, bym jechał do Paryża, pisać.

Że dołączy do mnie później.

Patrze się jej prosto w oczy, i mówię...

"Cokolwiek powiesz."

Pakuje swoje bagaże I wyjeżdzam do Europy.

Ale...

Nie jestem takim ślepcem za jakiego mnie bierze.

Coś mówi mi, żeby zawrócić...

i podglądnąć.

Ale kiedy dochodzi do konfrontacji, Staje się na mnie wściekła!

Powiedziała, że bez Pop'a głodowali byśmy. "Pop jest moim świętym patronem."

Twoim świętym patronem?

Tak. Tak go właśnie nazywa.

Tylko, że ona mówiła Pop'owi, że to ona pisze.

Tylko dlatego on to kupował, z jej powodu.

Jak leci? Bonjour.

I że powinienem być wdzięczny, że robiła to wszystko dla mnie.

Wtedy ona mówi, "Kocham Cię."

I wszystko inne staje się nieważne.

Ta chwila, była jak wieczność.

Dlaczego staje się zła, zraniona, zazdrosna czy okrutna?

Dlaczego kłamie? Nie mogę tego pojąć.

Może nie zadajesz właściwych pytań.

Tak? O co byś ją spytała?

Spytałabym: Co sprawia, że jej kłamstwa są konieczne?

Czego się obawia?

Kogo się obawia?

Sprawy, o które pytałaby kobieta.

Kobieta?

Przepraszam, stary. Miałbyś może rzucić kilka franków, nie mam pieniędzy.

Spadaj!

Mogłabym dać Ci trochę pieniędzy, jeśli potrzebujesz.

Dzięki, klawo z twojej strony.

Bądź ostrożna.

Na razie dzieciaku. Dostaniesz się do domu?

Oczywiście, poradzę sobie.

Powinny tu być non stop taksówki. Przychodzi tu mnóstwo podejrzanych typów.

Na razie.

Doświadczam interesujących, mglistych obrazów.

Podoba mi się.

Zakochujesz się w ludzkich umysłach.

Obawiam się, że mógłbym cię utracić, dla Henry'ego.

Nie bądz śmieszny.

Jest taki szorstki!

Nazywa mnie "dzieciak."

Myślę, że go nienawidzę.

Jest pasożytem, egoistą.

Być może to tylko zazdrość.

O co jesteś zazdrosna?

Jego życie zdaje się być pełne bólu i chaosu.

Ma kogoś kto wpędza go w ból i chaos.

Anais, poznaj moją małżonkę June.

Dziękuję, że opiekujesz się Henry'm.

Niezbyt dobrze Cię opisał.

Nie zrobiłeś tego, Henry.

Te kolory których użyłaś!

Tak jakbyś pomalowała każdy pokój, dla każdego nastroju Anais

Mówi się Anais.

Henry wszystko plącze.

Och, Przepraszam!

- Zawsze szczęśliwi i radośni. - Dokładnie!

Jaki będzie tytuł książki?

Nie mogę się zdecydować pomiędzy kilkoma.

I Sing the Equator oraz Tropic of Cancer.

- Podoba mi się Sing the Equator. - Nie!

- Tropic of Cancer. - Bez wątpienia.

Masz absolutną rację.

Widzisz Henry, mówiłam Ci.

Więc?

Co o niej myślisz?

O June? Niewiele.

Boisz się jej?

Poprostu jej nie ufam. A ty?

Czy jej ufam?

Oczywiście, że nie.

Ale uważasz, że jest piękna, nieprawdaż?

Nie. Mówię prawdę

Nie masz żadnych zboczeń...

żadnego okrucieństwa.

Nie chcę być okrutny.

Nienawidzę mężczyzn, którzy boją się silnych kobiet.

Nie boję się Twojej siły! Kocham ją.

Czym silniejsza, tym lepsza.

Chodź tutaj.

Nie nienawidzisz mnie, prawda?

Powiedz mi więcej prawdy.

Albo kilka kłamstw!

Szepnij mi.

Jak okłamałbyś June...

gdybyś się z nią kochał?

Kochał się z nią?

Tak.

Z jej ciałem.

Jej zmysłowym ciałem.

Jest taka perwersyjna, taka naga.

Powiedz jej, że ją kochasz.

Kocham Cię!

Obejmij mocniej.

Posiądź ją jak mężczyzna.

Chcę ją wypierdolić jak mężczyzna.

- Pieprz ją. - Robię to.

Pieprzę ją, Pussy Willow.

Całkiem nieźle, Hugo.

Ścigałem się kiedyś w 6-dniowych rajdach w Brooklyn'ie.

- Cholernie trudno dotrzymać Ci kroku. - Dalej!

Myślę, że to u mnie naturalne. Zawsze kochałem sporty.

No dalej!

Dobra zabawa.

Troszkę inaczej niż z podkowami.

Spróbuj tego.

- Remis! - Ok, remis.

Jesteś jak nauczyciel w szkole. Ja jestem jak młoda dziewczynka.

Zawsze szczęśliwi i radośni.

Jak masz na imię?

Jestem Hrabia Bruggar!

Skad pochodzisz?

Hrabia Bruggar występował na scenie.

Dlatego jest taki zepsuty.

Hrabia Bruggar nie jest zepsuty!

Jean zrobiła hrabiego Bruggar'a.

Jest artystką, jej ręce są cudowne.

Jej piękno jest raczej jak piękno mężczyzny.

Nie jest zwyczajną kobietą.

Żadna zwyczajna kobieta nie mogła zrobić hrabiego Bruggar'a!

- Cisza. Rozmawiamy. - Zamknij się.

Ty też się zamknij!

- Gdzie się tego wszystkiego nauczyłaś? - Moi rodzice występowali.

Mój ojciec był magikiem w cyrku. Moja matka ćwiczyła na trapezie.

Urodziłam się w trasie.

Co Ci powiedział Henry?

Nic. Naprawdę.

Wspomniał o Pop'ie?

Nie. Kim jest Pop?

Pop jest świętym patronem sztuki Wiem to.

Henry jest o niego zazdrosny, bo Pop jest bogaty.

Henry doszukuje się u wszystkich rozpustników. Wiesz jacy stają się faceci.

Kochasz kobiety?

Co masz na myśli?

A co z Jean?

czy Henry powiedział Ci o Jean i o mnie?

Nie! Ty mi o niej powiedziałaś.

Czasem ma sposób by sprawić że...

wszystko staje się brzydkie.

- Nie sypia z Tobą, prawda? - Co?

Zdaje się, że nie.

- Zapłaciłyśmy? - Pozwól mi.

Dobrze, muszę zarezerwować przeprawę.

Przeprawę, dokąd?

Do domu, do Nowego Jorku.

No dalej, Bruggar.

Muszę prowadzić własne życie. Tyle rzeczy, z którymi trzeba się uporać.

Moi przyjaciele, moja gra. Przesłuchanie, którego nie chcę przegapić

Przepraszam, czy to jedyne pieniądze jakie Pani ma?

Tak.

Przepraszam, nie mogę dla Pani nic zrobić.

Co mam więc zrobić, popłynąć?

Oczywiście, że nie.

Znajdziemy rozwiązanie.

Coś się stało, sama nie wiem.

Cena poszła w górę, albo spadł kurs wymiany.

Próbowałam, dostać upust, ale nie mam pieniędzy nawet na trzecią klasę.

- Masz. Pozwól mi... - Nie mogłabym.

Proszę, weź to.

Klawo z Twojej strony.

Dzięki.

Wracając do tego statku.

Więc, czy znalazła Pani rozwiązanie?

Mam nadzieję.

Naprawdę chciałabym podróżować piewszą klasą. To możliwe.

Może znasz miejsce gdzie moglibyśmy się spotkać na kawie.

Powiedzmy o 6:00.

- lepiej o 7:00. - 7:00.

- Dzięki, - Do zobaczenia.

No i jestem.

Ta postać, Mona, to niby mam być ja?

Dlaczego?

Nic, nic.

To jest wspaniałe.

Zawsze chciałam żebyś był...

Dostoyevsky'm.

- Czy dobre? - Dobre?

Walczyłam, cierpiałam...

Dla tego?

To nie ja! To nie jestem ja!

Oczywiście, że to Ty. To Ty, we mnie.

To zniekształcenie.

Henry, popatrz na mnie.

Popatrz!

Nie widzisz nikogo takim jaki jest.

Chciałam Dostoyevsky'ego.

Kim może być Dostoyevsky z Tobą?

Sprawiasz, że to niemożliwe! Czego chcesz?

- Czego chcę? - Tak?

Po tym, jak złożyłam Ci u nóg cały świat?

Po tym, jak opowiedziałam Ci wszystkie swoje historie?

Śpiewaj pieśni pochwalne!

Uczyń mnie postacią, którą można pokochać.

- Nie jestem malarzem portretów. - W rzeczy samej

Patrz co zrobiłeś Anais.

Sprawiasz, że wszystko staje się ochydne.

Piękno jest dla Ciebie żartem.

Jesteś taki negatywny.

Jako artysta, jesteś porażką.

Nie jesteś mężczyzną! Jesteś dzieckiem.

Wykorzystujesz kobiety!

Wykorzystałeś mnie, popierdoleńcu!

Popierdoleniec!

Pozbądź się jej.

Doprowadzę Cię do szaleństwa.

Kocham Cię.

Chcę się upić.

I...

Ciebie również.

Ponieważ mnie onieśmielasz.

Chcę mieć swobodę powiedzenia Ci wszystkiego, i wiedzieć, że mi to wybaczysz

Chcę Ci powiedzieć o rzeczach, które pozwolą ci przestać błąkać się przez życie

Robiłam najdziksze rzeczy...

Najgorsze rzeczy.

Ale robiłam je wyśmienicie.

Czuję się teraz taka niewinna.

Wierzysz w to?

Jesteś niewinna.

Chcę być niewinna, tak jak ty.

Chcę doświadczyć wszystkiego, czego Ty doświadczyłaś.

Zajmij się dla mnie Henry'm.

Wyjeżdzam rano.

Co?

Rano?

Ale kiedy wrócisz?

Może wkrótce.

Może nigdy.

Jest tyle rzeczy które, chciałabym móc z Tobą robić.

Chciałabym upoić się opium wraz z Tobą.

Podaj mi dłoń.

Nie! Masz tak niewiele.

Chciałam dać ci więcej.

Chciałam móc Cię trzymać.

Jest szalona. Nie widzisz tego?

Nie, nie widzę, nie zależy mi.

Jedynie Cię wykorzystuje.

Poprostu nic nie rozumiesz, Jesteś o nią zazdrosny.

Nie, nie jestem.

Poza tym, nigdy jej już nie zobaczysz.

Skąd to masz?

Pokaż mi!

Czy ona myśli, że może pokochać w Tobie cokolwiek, czego ja nie pokochałem?

Henry, być może masz geniusz i pasję...

ale czegoś definitywnie brakuje.

Och, tak? Czego?

Współczucia.

Współczucia dla kogo?

June, dla przykładu.

Równie dobrze, mógłbym mieć współczucie dla księżyca.

Napiszę książkę o June.

Piszę o niej.

Wiem o nie więcej,niz ktokolwiek kiedykolwiek będzie w stanie się dowiedzieć.

Mówię o czymś zupełnie odmiennym Jako kobieta.

Na wskroś.

mogę dostać się w głąb poezji June.

Hey, to moja pieprzona żona.

Nie rozumiesz swojej własnej, pieprzonej żony.

Pocałowałam ją.

Pisz o czymkolwiek chcesz pisać Na litość boską.

Życzę wytrwałości.

- Muszę wracać do pracy. - Jeśli możesz, zostań dłuzej Henry.

Jest pod ogromnym stresem. Dopiero staje na nogi.

Mówią, że mają tutaj Haitańskie bębny.

Ten koleś powiedział, że mógłbym się przysiąść.

Dostrzegłem Twoją prawdziwą naturę, kiedy tańczyłaś.

Nic nie rozumiesz.

Może jestem prostym chłopem, i tylko dziwki potrafią mnie zrozumieć.

Chcesz zatańczyć?

Tańcz.

Rozszerz nogi.

Kocham Cię.

Potrzebuję Cię.

Co robisz? Doprowadzasz mnie do szaleństwa.

Być może jestem demonem, potrafiąc wskoczyć z ramion Henry'ego prosto w ramiona Hugo.

Hugo leży przy mnie, w chwili kiedy to piszę.

Kocham Hugo.

I czuję się niewinna.

Czy opowiadałem Ci kiedykolwiek, o tym, jak byłem małym chłopcem dorastającym w Puerto Rico?

Mój ojciec zaprowadzał mnie na karnawał.

Słychać było odgłosy bębnów, w koło przerażające maski.

Działo się tam coś przerażającego, czego nie rozumiałem.

Powiedział do ojca: "Nie boję się.

Ale podaj mi swą dłoń."

Muszę już iść.

Witam, Panie Richards.

Witam, Hugo. Grant nie dołaczy do nas przed piątkiem.

Anais, Nie wiem jak śmię wogóle do Ciebie pisać.

Zadzwonił bym, ale boję się, że odbierze Hugo.

Boże przebacz, jeśli ten list zostanie kiedyś otwarty przez pomyłkę.

Nic na to nie poradzę.

Potrzebuję Cię, kocham Cię.

Żyję wyłącznie myślą o Tobie.

Ale bałem Ci się to wyznać.

Pomyślałem, że Cię przerażę.

Ale dzisiaj kiedy obejrzałem Passion of Joan of Arc... Dreyer'a

Ujrzałem szalonego mnicha granego przez Antonin'a Artaud'a.

Pomyślałem o Tobie jako o Joan...

W całej Twojej młodości i czystości I ciągłym szaleństwem.

I wtedy w Artaud'zie zobaczyłem siebie.

Mnicha cierpiącego z miłości do Ciebie, w swoim szaleństwie

i Twoim szaleństwie.

Demon w oczach Artaud'a był, jak demon w Twoich oczach

Tak bardzo do siebie pasujemy.

Z Hugo, jest czasem tak trudno.

Musimy używać wazeliny.

Jego penis jest tak ogromny.

Ale Ty i ja pasujemy do siebie.

Och, Henry, chciałabym wiedzieć, to co Ty.

Chciałabym żeby moje życie pasowało do Twojego.

Popatrz na to! Czy to nie jest coś?

Tylko przeczytaj swoją cholerną książke o D.H. Lawrence...

To cholernie dobra książka.

Ukazuje mi, że gówno wiedziałem o Lawrence'ie kiedy o nim mówiłem.

Kim ja jestem, żeby przemawiać na jego temat?

Był dużo świetniejszy, lepszy niż kiedykolwiek myślałem.

Nie ważne, jak poległ czy zwyciężył jako mężczyzna.

Jako artysta, czy osiągnął sukces?

Powiedziałbym, że ogromy.

Próbował wyzwolić literaturę.

I to jest nasze zadanie: Wyzwolenie, wolność.

Wznoszę toast na cześć Lawrence'a. Wypijmy za nasze wady.

Toast...

Za naszą przyjaźń.

Pijcie zimne, sikajcie ciepłym.

Za Henry'ego.

Pieprzyć nazistów.

Wiecie kim naprawdę jestem?

To tylko ja, z morskich czeluści . Jestem Barnacle Bill marynarz

Świecę się jak drzewko świąteczne Jestem Barnacle Bill marynarz

Będę żeglować, aż wykituję Będę walczyć, przeklinać, pić i palić

Ale za grosz nie potrafię pływać Jestem Barnacle Bill marynarz

Wsadzę swój maszt komu tylko chcę Jestem Barnacle Bill marynarz

Będę pić, walczyć, pieprzyć i palić Ale za grosz nie potrafię pływać

Jestem Barnacle Bill marynarz Barnacle Bill marynarz

Sam się zbocz!

- Pierdol się. - Jack.

- Co? - Mówię,pierdol się, Jack.

Pierdol się, Jack!

Dwanaście metrów.

Pociągnij.

Odwalcie się.

Wszyscy mówią, że seks jest obseceniczny. Prawdziwie obsceniczna jest jedynie wojna.

Uwierzyłbym tylko w Boga...

który rozumiał by jak się tańczy.

Czy to nie coś?

Nietzsche twierdzi że teraz...

Nazisci i Niemcy zbroją się, prowokują, jak mówi.

Został nam dany dar. Zdolność rozumienia.

Ale nikt nie chce zrozumieć.

Mamy zdolność czytania.

Przeczytaj Nietzsche, Thomasa Mann...

Spengler, Joyce, Rambaud.

Przeczytaj pieprzoną Alicję z Krainy Czarów. Huh, Osborn?

Wszystko jest bez sensu.

Ludziom zależy jedynie na pieniądzach, i nic nie interesuje ich ich wnętrze

Poza tym, czym do cholery są pieniądze?

Jest takie stare portugalskie powiedzenie...

"Gdyby gówno miała jakąś wartość. to biedni zostali by bez dup"

Forsa. Forsa.

Podążają za tłumem, chronieni przez pieniądze

uśpieni przez forsę, ogłupieni przez forsę

Nigdzie nie ma nawet jednego przedmiotu, który nie mógłby być zamieniony na pieniądze.

Wszędzie forsa i ciągle jest za mało.

Nie ma pieniędzy, mało pieniędzy mniej pieniędzy, więcej pieniędzy.

Ale pieniądze. Zawsze pieniądze!

Jeśli masz pieniądze, albo nie masz pieniędzy, i tak liczą się tylko pieniądze.

A pieniądz robi pieniądz. Ale co sprawia, że pieniądz robi pieniądz?

Mówię, do cholery z tym!

Zginiemy dla tego świata jak głupcy! Racja, głupcy ?

Nigdy nie widziałam wschodu słońca w Paryżu

Nigdy nie byłam tutaj przez całą noc.

Nigdy nie byłem z kobietą z którą mógłbym być tak szczery.

Czuję, że mogę pisać swobodnie.

Pomogę Ci.

I pomogę Ci.

Czuję się taka czysta.

Taka silna.

Taka odnowiona, Henry.

Ty i ja, razem Nie, jakiś mężczyzna i jakaś kobieta razem.

Zażądam od Ciebie wszystkiego.

Nawet tego niemożliwego.

Bo Ty sprawisz, że to będzie możliwe.

Może powinienemm upaść na kolana, i sławić Cię

Rozbiorę Cię

Zepsuję Cię trochę. Unieś sukienkę.

Nie, nie tutaj.

Nie obracaj się.

Ty mała arystokratko.

Nie dbam o to.

Chcę się z Tobą pieprzyć...

uczyć Cię...

poniżyć Cię trochę.

Owiń swoją nogę wokół mnie.

Sprawię, że dojdziesz razem ze mną.

Nadzwyczajne.

To jedna z najpiękniejszych rzeczy, jakie kiedykolwiek czytałem.

Nigdy nie pokazywałam nikomu tego pamiętnika.

Nikt nie będzie wiedział o tych rzeczach...

oprócz Ciebie.

Stajesz się wszystkim tym, czym chciałaś być, będąc mała dziewczynką

- Mam świerszcza. - Co?

Małego świerszcza w klatce.

Kocham Twój akcent.

Wszędzie go ze sobą zabierałam.

Ale kiedy dotarłam do Ameryki, zabrali mi wszystko

Jedyną rzeczą, którą pozwolili mi zatrzymać to ten pamiętnik

i mój akcent.

Kocham Cię mając 11 lat.

Kocham Cię teraz.

I będę Cię kochać mając 100 lat.

Tutaj. Popatrz.

Co tam masz?

To jest dobre. Mocne.

Twoje też.

Mówisz prawdę z taką...

delikatnością.

- Mam nadzieję, że nie masz mi za złe. - Za złe?

Dlaczego miałbym mieć? Przyjmę każdy konstruktywny krytycyzm.

To dobrze.

Jeśli jest konstruktywny.

- Co robisz? - Tylko kilka rzeczy.

Tutaj to tylko krzyki...

i abstrakcja.

Zbyt melodramatyczne.

Musisz mieć czas by się rozwijać.

Podoba Ci się to.

- Co? - Podcinać mi skrzydła.

Nie chcę pisać w sposób w jaki Ty piszesz.

Nie chcę pisać w sposób w jaki ja piszę.

Musisz pisać swoim własnym głosem. Ja mam tylko kilka sugestii.

Zbyt napięte w niektórych miejscach. Tutaj.

Przeczytaj to głośno i posłuchaj jak to brzmi.

- Nie zamierzam dać Ci tej przyjemności. - Przyjemności?

Zaczekaj.

Nie potrafisz tego pojąć? Potrzebujesz dostać kilka podbródkowych.

Kilka podbródkowych?

Zabawiaj się z kimś innym.

Na przykład z bokserem.

Masz rację. Bokser.

Musisz zostać znokautowany od czasu do czasu żeby nauczyć się ringowej taktyki.

Strategia, Sztuka walki.

Nie możesz ukrywać się jedynie w swoim pokoju

Nie wytrzymałabyś 2 minut, wychodząc na ring

Nie jestem zainteresowana, wychodzeniem na ring z Tobą

Świat dostarczy nam wiele potyczek

Potrzebujemy wzajemnego wsparcia

Czy powinnam Cię krytykować jako outsider'a?

Czy powinnam powiedzieć, że twoje pisanie to karykatura?

Że piszesz tylko z męskiego punktu widzenia, i nie potrafisz zrozumieć kobiet

Czy powinnam powiedzieć, że w Twoim pisaniu można poczuć dotyk zwierzęcia?

Że jesteś przesadnym realistą?

Co się stało? Nie przyjmiesz tego?

Jak bokser.

Przestań.

Chcesz walczyć, co?

Nie.

Zostaw. Tak wygląda ładnie.

Dziko.

Swobodnie.

Nigdy nie podoba Ci się mój wygląd.

Uwielbiam Twoje włosy.

Myślę poprostu, że nie powinny być takie poważne.

Takie napięte.

Jak to co piszę?

Nie, nie jak to co piszesz, Uwielbiam to co piszesz

Wierzę w Ciebie

Zeszłej nocy pomyślałem, że nie jesteś kobietą, za którą powinienem wyjść

Zawsze ze mną ironizujesz.

"Ironizujesz"? Nie ma takiego słowa Jest "być ironiczną"

Sprawdź to sobie.

A wtedy kradnie moje pomysły i spisuje je w swojej książce.

Henry by tego nie zrobił.

Jestem tego pewien. Jakoś...

dostał się do mojej teczki i zwinął mi pomysły

Te kwestie są moje

Ten styl wypowiedzi, ta wzniosłość, są moje.

Nietzsche? Ja wprowadziłem go w Nietzsche'go.

Przedstawiłem go Tobie i Hugo. Wykradł Cię od Hugo.

- Nie, Richard. - Wykradł Cię ode mnie.

To prawda.

To był mój pomysł by zostać Twoim kochankiem

Zdradził mnie, wykradając Ciebie ode mnie, oraz od Hugo, Twojego męża

Ten człowiek jest perfidny aż do głębi

Ten Neandertalczyk z Brooklyn'u morduje mnie

Ta cała jego udawana przyjaźń, jego najintymniejsi znajomi to jedynie pokarm...

by podążać ku swemu uświęconemu przeznaczeniu, jego własnym, kreatywnym popędom.

Pozostawiam was dwoje, waszemu przeznaczeniu

I jeszcze jedno

Żadnego seksu w moim mieszkaniu, Nie wytrzymam tego

Nie wytrzymam tego

Kocham tego faceta

Rozumie mnie, Pomimo tego, że

Nie teraz. Póżniej

Pomimo tego, że ironizuje

Teraz mam tylko trzy pragnienia:

By jeść...

By spać...

i...

i?

- Dupki. - To tylko piłka studentów prawa.

Może poprostu nie chcesz tego tej nocy.

Wszystko w porządku.

Rozumiem.

To naturalne.

Czytałam o takich chwilach

To również zdaża się kobietom, tylko, że kobiety potrafią to ukryć

Przykro mi.

A nie powinno.

Myślisz, że musisz mnie pieprzyć, bo inaczej będę rozczarowana.

Ale nie musisz mnie zawsze pieprzyć

Nie powtarzaj tego słowa.

Jakiego słowa?

Pieprzyć?

W tym momencie jedynie mi dokucza.

Może to akcent.

Może to dlatego, że poprostu nie możesz pieprzyć.

Ważne, żeby nie wyobrażać sobie strasznych rzeczy

jak bycie od dzisiaj impotentem

To nic! Powinniśmy się z tego śmiać

Kocham Cię, Pussy Willow.

Ja Ciebie też kocham, Hugo.

Pozwoliłam by ogarnęły mnie uczucia przeciw Henry'emu

że doświadczyłam ogromnej przyjemności fizycznej.

Moja pierwsza niewierność wobec Henry'ego...

zdażyła się z moim własnym mężem.

Zmieniłam się.

Czuję się ożywiona, niespokojna.

śmiała.

Mówiąc prawdę, sekretnie marzę by poznać kogoś innego

Mam wyobrażenia seksualne

Pragnę przyjemności

Zawsze kiedy spotykam się z Tobą, kocham Cię bardziej niż kiedykolwiek

Wydajesz się być taki dzieki dziś wieczorem

Dziś wieczorem, mógłbym zrobić wszystko

Ja też.

Musimy pomyśleć o czymś, co pobudzi nas obojga

Cokolwiek powiesz, dzieciątko

Henry powiedział mi o tym miejscu.

To powinno być coś.

Poczekaj tutaj.

- Jestem z Tobą. - Tylko zajrzymy.

Vous voulez une exibition ?

Cóż to exhibition?

Oui, bien sur

Więc musicie wybrać dwie.

Exhibition to...

my oglądający mężczyznę i kobietę podczas aktu ?

Nie mężczyznę, tylko kobiety, jedna z nich udaje, że jest mężczyzną

Tak jest lepiej. N'est-ce pas?

Oczywiście.

Nie będziecie rozczarowani. Zobaczycie wszystko.

A teraz musicie wybrać

Ją

i...

Jest 66 sposobów na które, można uprawiać miłość.

Och? Naprawdę

Pokażą wam miłość w taksówce

Miłość kiedy jeden,"z partnerów jest śpiący

Miłość na ulicy, i tak dalej

Może coś innego?

Tak, przestań udawać, że jesteś mężczyzną

Czy chciałabyś do nas dołączyć?

Jak sobie życzysz, jesteś tutaj szefem.

Anais, co?

Kocham Twoje zielone oczy, Eduardo.

Chcę Ci pokazać tyle rzeczy.

Uczyć Cię.

Chcę żebyś się odprężył

Odpręż się, Eduardo.

Miałam sen. Koszmar.

June nagle powróciła.

Zamknęłyśmy się w pokoju.

Zaczęłam się rozbierać.

Błagałam, by się rozebrała.

Poprosiłam, bym mogła, popatrzeć na jej krocze.

Kiedy kładła się na mnie...

Poczułam, jak dotyka mnie penisem.

Nie jesteś zadowolona?

Nie jesteś zadowolona?

Przechodzę kryzys, Eduardo.

Bądź ostrożna, Anais.

Nienormalne przyjemności, zabijają smak na te normalne

Nienawidzę Cię, Henry...

Ponieważ zrozumiałam, że kocham Cię tak, jak nigdy nikogo nie kochałam

Brakuje mi Twego głosu, Twoich rąk, Twego ciała.

Twojej czułości, grubiaństwa i dobroci.

A najbardziej, brakuje mi naszej przyjaźni.

Skończyłem

Pussy Willow! Wróciłem!

Wróciłem!

Henry jest wykończony, Nie spał przez 2 dni.

Właśnie dokończył swoją powieść

Henry.

To cudowne.

Zdumiewające.

- Chodź i dołącz do nas. - Połóż się z nami, Henry.

Mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko, Anais właśnie to czytała

Jestem ciekawskim facetem, więc spojrzałem.

Ogromnie mi się spodobało

Próbowałam coś o tym napisać.

O tym jak bezcenna jest ta książka, dla naszych czasów

Jak transfuzja krwi

- Piękne. - Dzięki.

Poczekaj aż June to przeczyta.

Będzie tak podniecona tym, że skończyłeś tą książkę

Każde wspomnienie jej imienia...

każda strona którą czytam sprawia mi ból.

Cóż, to był łabędzi śpiew.

To był sposób by ją zrozumieć, więc mogłem się od niej uwolnić

- Teraz skończyłęm. - Jeszcze nie.

- Teraz musimy ją opublikować. - Opublikować?

Kto ją wyda ? Dobrze wiem co powiedzą.

Jest nawet prawo przeciwko, temu co piszę

Ale nareszcie czuję się dobrze.

Jestem gotowy by świętować moją porażkę.

Nie pozwolę byś poniósł porażkę.

Sprawię, że świat Cię posłucha. Obiecuję.

Jestem gotowa by zadzwonić do papieża...

i wszystkich królów...

Wszystkich wydawców na świecie, by sprawić by Cię poparli

To Anais.

- Eduardo. - Cześć, Henry.

- Gdzie Hugo? - Hugo wyjechał w interesach.

Osborn również. Oszalał.

Naprawdę.

Absolutnie.

Świętujemy szaleństwo Osborn'a to rzadka okazja

To się nie zdaża każdego dnia, Mam nadzieję, że naprawdę jest szalony, a nie udaje.

- Przyjechali i zabrali go. - Był potworem.

To było jego najlepsze oblicze.

Mamy teraz całe mieszkanie dla siebie.

Widziałaś kiedyś co potrafi dobry cyrkowy akrobata ?

Tak.

Przyniosę Ci coś do picia.

Przepraszam, nie mogłam się z Tobą kontaktować.

Myślałam o Tobie każdego dnia

Wiesz jak jest u mnie z pisaniem. Przeżywam okropny okres.

Nie mam prezentu, jak Ty i Henry

Znalazłam Twoją książkę, leżącą tutaj

Mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko

Zaglądnęłam

Dom kazirodztwa?

Jest dobra

Czy ta postać, Sabina to mam być ja?

"Stłumiona, bliska rozmowa dwóch kobiet o delikatnych działach.

Głęboko wgłąb siebie zwróciliśmy nasze nieszczere spojrzenia."

Brzmi jak poezja

To takie słodkie z Twojej strony, że próbujesz napisać coś o mnie

Ja naprawdę...

Naprawdę oczekiwałam czegoś więcej...

Sama nie wiem, bardziej realnego?

Bardziej realnego?

Tak, więcej o... No wiesz, życiu

Hej, nie bądź smutna.

Część jest naprawdę piękna.

Obiecuję, że przeczytam to jeszcze raz

Wszystko było dla mnie tak cholernie ciężkie.

Aktorstwo nie wypaliło.

Ta Jean, moja przyjaciółka, odjechała

Anais, co stało się z Henry'm?

Jest taki odmieniony

June, Nie wiem.

Nie wiem co powiedzieć, Byłam zajęta.

Widywaliśmy się od czasu do czasu, Czasem pracowaliśmy razem nad pisaniem

Ale, nie wiem.

Widywałam się z kimś.

- Masz na myśli kochanka? - Tak.

Ten mężczyzną, z którym przyszłaś?

Tak. Eduardo.

Anais, jestem taka szczęśliwa.

Nie wiem po kogo wróciłam.

Nie pozwól by to nas rozdzieliło. Proszę.

Potrzebuję Twojej wiary.

To mogło być również szczęscie.

Być może.

Jack, Przyszedłeś.

Jak się masz?

June, chciałbym, żebyś poznała Jack'a.

Mężczyznę, których chce opublikować moją książkę.

- Moja żona June. - Cześć, Jack.

Miło Panią poznać, Pani Miller

Czuję jakbym już dogłębnie Panią znał, po przeczytaniu książki Henry'ego.

Tak? co Pan myśli?

Myślę, że to pozna pozycją, I tak właśnie ją rozreklamujemy

- Jaki jest nasz udział? - Wasz udział?

To będzie 5%.

Nędzne 5%?

Henry spedził lata, pisząc to książkę

Żyje jak włóczęga.

- Trzymaj się od tego z daleka, June. - Ledwo wiąże koniec z końcem.

Wkładam swoje serce i duszę, by uczynić go kimś w rodzaju Dostoyevsky'ego

A wszystko co dostajemy to 5%?

Ze mną, te procenty to jest coś!

Co znaczy "coś"?

Sądzę, że to uczciwy układ.

Cóż, niech tak będzie.

Oczywiście, jeśli nie chcesz jej publikować.

Henry poprostu nie zna się na biznesie.

Porozmawiajmy

Bezsprzecznie,ale jak już powiedziałem zanim ją opublikujemy...

Jest absolutnie koniecznie zdobycie pieniędzy, na jej druk

Jack, powiedziałam Ci, Zdobędę pieniądze.

Byłam naiwna sądząc, że wiem jak załatwia się interesy w tym biznesie

Mam nadzieję, że Cię nie obraziłam

Zastanawiałam się, czy jest możliwy jakiś postęp

Może uda się w jakiś sposób, powiększyć ten procent

Nie rozmawiajmy o tym teraz.

To nie jest dobre miejsce.

Może znasz miejsce, gdzie moglibyśmy sie spotkać na obiedzie

Z pewnością, doskonałe miejsce

Więc załatwione. Było mi bardzo miło Cię poznać.

Naprawdę. Cudownie było mieć Cię tutaj.

Ciebie również.

Dobranoc.

- Tak. - Do zobaczenia.

Dowidzenia.

Kogo on próbuje oszukać?

Nędzne 5%.

Nie zadawał się jeszcze z dziewczyną z Brooklyn'u.

- Wyjdźmy gdzieś spędzić wieczór, Henry. - Idź. Dołączymy do ciebie później

- Zawsze radośni i szczęśliwi. - Wy również.

- Powinnam iść. - Nie, Anais.

Nie idź. Możesz później dołączyć do Eduardo'a.

Zgoda, Eduardo?

Powiedz, wiesz...

Nie wiem.

Myślę, że może to nie jest dobry moment by opublikować już książkę Henry'ego.

Nie?

O czym ty do cholery mówisz?

Mówię o tym nędznym układzie.

I tym, że wykorzystujesz Anais.

oraz Hugo.

Nie są zrobieni ze złota, Henry.

Prawda, Anais?

Tak, ale... Nie.

Wierzymy w to, że musimy ją opublikować.

Ja ją opublikuję.

Tak będzie najlepiej, tak jak zawsze robię.

Zawsze udawało nam się przetrwać, Tobie i mnie.

Poza tym, potrzebuje dopracowania.

- Co? - Nie jest gotowa.

Jest lepsza niż wtedy, kiedy czytałam ją po raz pierwszy...

ale mogłaby być jeszcze lepsza

W tej książce jest zbyt wiele złości.

Zbyt wiele złości?

Zbyt wiele pieprzonej złości?

Nawet Anais zgadza się z tym, że znieszkształciłeś mnie na kartach tej książki.

Musiała napisać swoją własną.

- Prawda, Anais? - Nie.

Przyznaję, powiedziałam June, że nie udało Ci się dostrzec pewnych rzeczy.

- Przestań. - Po tym wszystkim co dla niego zrobiłam.

Jest mi to winny, za te wszystkie lata które poświęciłam.

Twoje poświęcenie jedynie podrzegały Twoją wielkość.

- Nic Ci nie zawdzięczam. - Nic co?

Henry'emu chodzi o to, że...

Na litość boską, czy nie widzisz co ona robi?

- Nie wrzeszcz na mnie! - Traktuje Cię jak dziecko.

- Ona jest kobietą, Henry. - Wiem, że jest kobietą.

- Z pewnością wiesz. - Co do kurwy nędzy masz na myśli?

Wychodzę.

Jak możesz ją tak traktować?

Jesteś pijana.

I co z tego?

Jesteś słaby.

Nienawidzę kiedy stajesz się słaby. Bądź mężczyzną!

Boże, dość tego!

Przemoc.

Nienawidzę Twojej przemocy.

Mężczyzni.

Anais, nie idź.

Kocham Cię.

Jesteś okrutna i mądra.

Oboje jesteście okrutni i mądrzy.

Boję się was obojga.

Och, Boże.

Nie jestem dla Ciebie odpowiednią kobietą, Henry!

Nie jestem dla Ciebie odpwoiednią kobietą, Anais.

Zostaw mnie samą. Nie dotykaj mnie.

Beznadziejnie się czuję.

Daj mi spokój.

Kocham Cię.

Prześpij się, Anais.

Nie wiem dlaczego ciągle myślę o tej małej, chińskiej restauracji

Henry i ja bywaliśmy tam, kiedy wychodziłam z pracy.

Czekałby na mnie przed salą taneczną, o 2:00 rano

przedzieralibyśmy się przez okrutne zimno...

obejmując się mocno.

Doszlibyśmy tam, akurat przez zamknięciem.

Siedząc w rogu przy oknie, jedząc chow mein...

Patrzać jak opadają płatki śniegu.

W powietrzu można było wyczuć niewiarygodny dreszcz

Teraz czuję się tym zaszczycona.

Chin Lee's.

To zabawne.

Jakby sen.

Twoje oczy sprawiają, że jestem nieśmiała.

Nie bądź nieśmiała.

Jesteś taka kochana.

Taka malutka.

Wypaliłam się do cna.

June, uwielbiam Cię.

Nie pragnę uwielbienia.

Chcę zrozumienia.

Rozumiem Cię.

Powinniśmy uciec gdzieś razem...

Gdzieś, gdzie jest mnóstwo śniegu.

Jesteś taka maleńka.

Taka chudziutka.

Mogłabym Cię złamać w pół.

Czuję się niewinna.

Oddaj się.

Rozluźnij.

Ciągle sie wzbraniasz.

Pozwól mi zobaczyć twoje ciało.

Nie jest wystarczająco piękne.

Piękne, June.

Słyszałam coś.

Henry podsłuchiwał.

Nie, kiedy Henry zasypia, nic nie może go obudzić.

Tak?

Przepraszam.

- Straciłam głowę. Byłam pijana - Nie przepraszaj.

Ten twój nowy kochanek, naprawdę pozwolił Ci rozkwitnąć.

- Nie mów tak. - Powiedz mi o nim coś więcej.

Zrobiłaś dla niego firanki?

Dałaś mu książki do czytania?

Ofiarowałaś mu swoją maszynę do pisania?

Nie, nie rozumiesz.

Nie rozumiem?

Czego nie rozumiem?

Że Cię kocham.

Kochasz?

Potrzebujesz jedynie doświadczeń, jesteś pisarką.

Kochasz się z czymkolwiek chcesz.

- Jesteś taka jak Henry, - Nie, jestem taka jak Ty.

Widzę dokładnie do czego zmierzasz.

Jesteś taka chytra. Taka chytra..

Ty suko!

Kłamca, krętaczka. Kupiłaś jego miłość!

Zamknij się!

Okradliście mnie ze wszystkiego.

Wszystko ukradliście.

Czym się martwię? Mam jeszcze mnóstwo do zaoferowania. Zamknij się.

Dla kogoś innego. Jakiegoś naprawdę wielkiego pisarza.

Henry powiedział, że przyjęłaś nas, ponieważ byłaś znudzona.

To kłamstwo.

Kłamstwo.

Śniłem o Tobie.

Anais.

Coś się stało?

Ona kłamie.

Kłamie. Czego się tak obawia?

Nie rozumiem. Chciałam jej wszystko oddać.

Wiem.

Pięknie. Tak jak sadziłam.

Teraz już wiem wszystko.

Chciałam jedynie coś oddać, zanim wyjdę.

Kilka książek, które pożyczyłam.

June, mylisz się!

Jesteśmy tylko przyjaciółmi. Nigdy jej nie tknąłem

Pozbądź się jej, Henry.

Dobrze, dokonałeś wyboru.

Jest jeszcze jedna rzecz, którą mogę Ci ofiarować.

Twój ostatni rozdział.

Pilnuj się.

Co tutaj robisz? Jest cholernie zimno.

Wiedziałem, że może zrobić coś szalonego. Nigdy tego nie wiesz.

Wszędzie jej szukałem.

Odeszła.

To moje.

To też moje.

czuję się, jakby wojna się skończyła.

Hej, co robisz? Przestań.

Zostaw to tutaj.

Zostań ze mną na litość boską. Musimy porozmawiać.

Nie mogę.

- Dokąd idziesz? - Do domu.

Co?

Tak.

Hugo.

Ja go też kocham, poślubiłaś wspaniałego faceta

Pierdol się, Jack.

Nie zrobią tego

Nie pozbędą się mnie

Jesteś moją przyjaciółką.

Przyjdę po Ciebie

Jak możesz mnie zostawić w takim momencie?

Potrzebuję Cię

Potrzebuję Cię.

Pomyślałem, że może Cię podwieść.

czy wszystko w porządku?

Hej, Henry.

Daj mi swą dłoń.

Tego poranka, szlochałam.

Płakałam, ponieważ kochałam ulice, które odciągnęły mnie z dala od Henry'ego

i które zaprowadziłyby mnie z powrotem do niego

Płakałam ponieważ proces, który zrobił ze mnie kobietę,

był bolesny.

Płakałam, ponieważ od teraz...

Będę płakać mniej.

Płakałam, ponieważ zdolność do cierpienia...

Napisy: Pure6 (pure6@poczta.onet.pl) Napisy dedykowane Magdzie z Częstochowy