Original subtitles

Kom op.

Hange.

Haal een paard voor me.

Sectiecommandant, waar gaat u heen?

Terug naar het dorp met de gevallen Titaan.

Ragako?

Ik moet zien… - Bent u gek geworden?!

In uw toestand kunt u niet rijden.

Er iets iets belangrijks daar, ik voel het gewoon.

Oké, goed.

Ik ga zelf, blijf hier en probeer niet te bewegen.

Blijf alert, ruiters, in positie.

Eren.

OPENING

Je bent wakker.

Welkom terug.

Wat? Mijn armen.

Eren.

Ik ben er niet beter aan toe.

We hebben allebei een rotdag.

Ymir.

Wat hebben ze gedaan?

Sorry, dat was mijn fout.

Je mag mij de schuld geven.

Ik had een beetje haast.

Ik beet je nek eraf zonder op je armen te letten.

Oh, ja?

Dus, we zijn verloren.

Eren, doe het niet. - Rustig aan, driftkikker.

Kijk eens waar we zijn.

Dit is het grote bos, binnen muur Maria.

Muur Rose is ver weg.

Dat betekent dat we midden in het Titanengebied zijn.

Kijk, volgens mij is onze vriend daar beneden een Afwijkende.

Het lijkt alsof hij rustig ligt, maar hij houdt ons constant in de gaten.

Er zijn ook een hoop kleine.

Dat is al erg genoeg.

Daar, nog een grote.

Gefascineerd, maar houdt afstand.

Hij lijkt wat verlegen.

Dan deze kneuzen nog.

Smerige klootzakken.

Ze waren goed voorbereid.

Reiner heeft jouw uitrusting.

Kortom, transformeren heeft nu weinig zin.

Zij kunnen ook transformeren.

Zo niet, vluchten ze de bomen in.

We zijn zo goed als omsingeld.

Kracht of geen kracht, ontsnappen wordt lastig.

Begrijp je me?

Er valt niets te winnen door dom te zijn.

Ze heeft gelijk.

Je kunt nu toch niet in een Titaan veranderen.

Dus denk maar niet dat dat je zal redden.

Je lichaam heeft z'n grenzen.

Het is nu druk met genezen.

Mooi geprobeerd, waarom zou ik een leugenaar vertrouwen?

Tja, we zijn niet bepaald in het voordeel.

We weten niet hoe dit allemaal werkt.

In tegenstelling tot jullie heb ik er totaal geen verstand van.

Hé, Reiner.

Je zei dat je zou praten zodra Eren wakker was.

Wordt het niet tijd dat we horen wat jullie van plan zijn?

We brengen je naar onze thuisstad.

Ik weet dat jullie niet zullen doen wat ik vraag.

Maar zoals Ymir al zei, het stikt hier van de Titanen.

Ze zijn overal.

We kunnen elkaar verrot slaan als dat is wat je wilt.

Maar dat raad ik niet aan.

Onze vrienden daar beneden hebben honger en zijn niet kieskeurig.

Of je wilt vluchten of hier blijft, onze opties zijn beperkt.

We wachten tot het nacht wordt.

Waarom rende je niet helemaal naar huis in Titaanvorm?

Waarom zou je hier stoppen?

Moest je even op adem komen?

Gebruik je fantasie maar.

Laat me denken.

Stel dat ik een kans afwacht.

In Titaanvorm, zou vluchten niet al te moeilijk zijn.

De vraag is, ben ik wel in staat om te transformeren?

Reiner denkt van niet.

En ze zouden hier niet stoppen zonder een goede reden.

Wat als ik niet sterk genoeg ben?

Eten de andere Titanen me dan op?

Dus we blijven gewoon zitten totdat de zon ondergaat?

Dat kan, ja.

Nee, waarom laten ze ons op krachten komen?

Hoe langer ze wachten, hoe moeilijker we te houden zijn.

Ze zullen hun slag slaan terwijl we nog weerloos zijn.

Ik kan niets doen.

We zijn de klos.

Wat is er met de rest gebeurd?

Waar zijn de Verkenners?

Ze komen ons toch niet redden?

Oh god, als ze komen… - Wacht eens even.

Die Titanen bij het kasteel konden 's nachts gewoon rondlopen.

Wat houdt deze dan tegen?

De Titanen hier bewegen 's nachts niet.

Maar dat wist je al, toch Ymir?

Hoe kan zij transformeren?

Het lijkt haar niet zo te overrompelen als mij.

Wat wil ze?

Aan wie z'n kant staat ze?

Ik vond haar al raadselachtig…

Ik heb mijn besluit genomen.

Ik heb informatie nodig, alles wat ik kan krijgen.

Mijn ogen en oren open houden.

Als het zover is, smeer ik 'm.

Maar voordat ik dat kan doen…

Ik moet mijn emoties onder controle houden.

Mezelf een kans geven om te herstellen.

Titaan van rechts, gebruik de lichtkogel.

Een signaal van rechts. - We houden koers.

Laat de rechterflank samenvoegen met het midden, houd richting.

Recht vooruit is onze enige optie.

We hebben tot zonsondergang.

Mikasa.

Hé, Mikasa.

Hallo?

Duw niet zo hard door, je gaat richting de voorhoede.

Probeer je de formatie verstoren?

Ik begrijp hoe je je voelt, maar wat zei ik nou?

Eren zal niet zonder slag of stoot toegeven.

Eens?

Die jongen geeft niet zomaar op.

We moeten gewoon vertrouwen dat hij het volhoudt tot we er zijn.

Zo was het altijd, zo zal het blijven.

Reiner, heb je wat water?

Toe, ik ben uitgedroogd.

Sorry, daar kan ik niets aan doen.

Ook al zou het leven of dood zijn.

Fijn, nu weten we eindelijk waar we aan toe zijn.

Nu ik er aan denk, we hebben keihard gewerkt.

Geen eten, geen slaap, niets.

Sinds die Titanen verschenen, dat was gisteren toch?

Gelukkig is de muur niet vernietigd.

Je zou denken dat ze ons dan even rust gunnen.

Om maar te zwijgen over promoties.

Wat in hemelsnaam?

Kom, dat is niet teveel gevraagd, toch?

We hebben flink wat werk verzet, gezien de omstandigheden.

Ik begrijp het, we zijn soldaten, plicht gaat voor alles.

Het is fijn om erkend te worden.

Heb jij je kop gestoten?

Waar heb je het over, serieus?

Ach, doe niet zo.

Ik bedoel niet dat we de rank van kapitein opeisen.

Dat bedoel ik niet.

Oh ja, waar had je dat kanon eigenlijk gevonden?

Bedankt dat je me hebt gered.

Lief van Krista dat ze me daarna heeft verzorgd.

Misschien wordt er wel iets tussen ons.

Hé… - Vind je ook niet?

Ze is altijd… - Hé.

Wat is er mis met je?

Dit meen je toch niet?

Waarom ben je zo boos?

Rustig aan, was het iets wat ik zei?

Als je dood wilt, blijf dan vooral praten.

Wacht even, Eren.

Iemand is duidelijk de weg kwijt.

Klopt dat, Bertholdt?

Als jij meer weet, is dit het moment om het ons te vertellen.

Reiner, houd op.

Je bent geen soldaat, begrepen?

Jij en ik zijn…

We zijn krijgers.

Reiner, wat doe je?

Hé, waarom…

Waarom wordt Marco…

verslonden?

Juist…

Ik begrijp het.

Zo zit het.

Wat is er mis met hem?

Ik heb wel een idee, denk ik.

Eerst snapte ik het niet.

Waarom zou de man die de muur doorbrak zich wagen om Conny te redden?

Zijn persoonlijkheid lijkt opgedeeld te zijn.

Hij is constant in tegenspraak met zichzelf, het is onvermijdelijk.

Enerzijds is hij een krijger die de mensheid wil uitroeien.

Anderzijds doet hij alsof hij een soldaat is.

Misschien is hij een beetje verdwaald in zijn rol.

Hij kan die aspecten niet oplossen, de last van zijn daden is te zwaar.

Z'n geweten kan alleen gesust worden door zijn eigen act te geloven.

Hij denk echt dat hij een soldaat is.

Een typisch gevalletje gespleten persoonlijkheid.

Hij is gek geworden.

Zijn hart en geest zijn in conflict, en Bertholdts blik verraadt…

dat dit niet de eerste keer is.

Wat een verrassing.

Dat iemand zoals jij… - Houd je bek.

Geen woord meer.

Mijn excuses.

Ik heb duidelijk iets geraakt.

Is dit een grap?

Wie ben jij om te doen alsof je het slachtoffer bent?

Je zwelgt in zelfmedelijden?

Hoe durf je?

Wat ging er door je heen toen ik je mijn verhaal vertelde?

Herinner je dat, Bertholdt?

Ik heb het tegen jou, meeloper.

Ik heb je alles verteld.

Je keek me gewoon aan.

Je keek toe terwijl ik de dood van mijn moeder herleefde.

Herinner je het niet meer?

Het stuk muur dat jij brak viel precies op ons huis.

Daarom kon ze niet vluchten.

Helpt dat met herinneren?

Laat me het je nogmaals vragen.

Wat ging er door je heen toen ik je dat verhaal vertelde?

Wil je een eerlijk antwoord?

Op dat moment had ik medelijden met je.

Medelijden met mij?

Dus dan zijn jullie…

Jullie zijn geen krijgers of soldaten.

Gewoon moordenaars.

Psychotische massamoordenaars die talloze onschuldigen hebben gedood.

Dat wist ik al, je hoeft het niet in m'n gezicht te duwen.

Stop dan met jezelf zielig te vinden.

We leven in een hel, door jullie twee.

Ben je trots op jezelf?

Je was nooit een van ons. Je bent zelfs niet meer menselijk.

Moeten we onze excuses aanbieden?

Wil je dat we ons schuldig voelen?

Tegen wie heb je het? De mensen die je dacht te kennen bestaan niet.

Maar als schreeuwen je oplucht, schreeuw je longen uit je lijf.

Je hebt gelijk.

Wie ben ik?

Wat weet ik ervan?

Toch moet ik iets doen.

Wat dan ook.

Ik zweer het, jullie zullen hoe dan ook boeten.

En dat gaat pijn doen.

Dat kun je niet menen.

Eren, doe normaal.

Als je zo doorgaat, ben je echt een hopeloos geval.

Zeg eens.

Hoe zit het met die grote aap?

Aap?

Waar heb jij het over?

Ik dacht dat jij het wel zou weten.

Dat is verrassend.

Jullie staarden ernaar alsof het een levende legende was.

Apart.

Een aap? Houd op.

Houd je mond en luister.

Aap, Beest Titaan, wat dan ook.

Hij zit achter de laatste aanval.

Daarom duiken Titanen overal op.

Ik denk dat hij ons wilde inschatten.

Reiner en Bertholdt proberen hem te bereiken.

Zo denken ze thuis te komen, verbeter me als ik het mis heb.

Wacht, hoe weet jij dit?

Wat verzwijg je nog meer? - Heb geduld.

Ik zit vast in mijn eigen problemen. - Wat wil dat nou weer zeggen?

Eren, als je denkt dat het doden van die twee alles oplost…

dan heb je het helemaal fout.

Maar wie is dan de vijand? - De vijand?

Als ik het zou zeggen… - Ymir.

Deze wereld heeft geen toekomst, dat weet je.

Jij ziet de situatie wel in, wat denk je dat er gaat gebeuren?

Als wilt, zou jij je bij ons kunnen voegen.

En jullie vertrouwen?

Jullie vertrouwen me voor geen cent.

Kom op, dat is niet waar.

We weten wat jij echt wilt.

Je wilt alleen Krista beschermen.

Als we het daar over eens zijn, zie ik geen probleem.

Ik meen het.

Geloof je niet dat wij ook het beste voor haar willen?

Je bent niet de enige, hoor.

Maar goed, je kunt ook Eren vertrouwen.

Zie maar waar dat op uitdraait.

Wat?

Je wilt ontsnappen, hè?.

Beter een te gok wagen dan je bij ons aansluiten, toch?

Want als we jou meenemen, is er weinig hoop op redding.

Ik zal eerlijk zijn, dat is waar.

Zelfs als je vrijwillig zou komen, kunnen we je veiligheid niet beloven.

Maar misschien kunnen we wel iets voor Krista doen.

Jouw keuze, wat wordt het?

Krista's toekomst?

Of je eigen miezerige bestaan?

Is er echt geen toekomst voor deze wereld? Waarom niet?

En wat is er met die aap?

Wees eerlijk, wie is de echte vijand?

Vertel me wat je weet.

Wie is het?

Geen idee.

Goed, sorry, Eren.

De Verkenners zijn er?

Nu al?

Shit.

Nee.

Rot op, Ymir.

Nog één uur tot zonsondergang.

Vertaling en resync: OhItsStefan

De nacht nadert snel.

De Verkenners naderen, vastbesloten om Eren te redden.

De verraders wagen een gedurfde ontsnapping…

met hun ODM-uitrusting.

Innerlijk verscheurd door haar duistere en bloedige verleden…

biedt Ymir een alternatief aan.

Volgende aflevering: "Kinderen"