Original subtitles

‫بامابین تقدیم می‌کند ‫.:: Bamabin.com ::.

‫[زیرنویس اختصاصی وبگاه بامابین]

‫- پدر، منو ببخشید چون گناه کردم...

‫- آخرین باری که اعتراف کردین کی بود...؟

‫- ۱۵ سال پیش...

‫می‌ترسم خدا رو رها کرده باشم...

‫- واقعاً کردین...؟

‫- می‌خوام انتقام بگیرم...

‫به خاطر ظلم بزرگی که در حقم کردن...

‫- چه بلایی سرت آوردن پسرم...؟

‫- ۱۵ سال آزگار از زندگیم رو ازم دزدیدن...

‫و تنها زنی رو که عاشقش بودم ‫هم ازم گرفتن...

‫حالا وقتشه که انتقام بگیرم...

‫بامابین، تنها پلتفرم دانلود و تماشای آنلاین فیلم‌ها و سریال‌های نایاب با زیرنویس فارسی! ‫.:: Bamabin.Com ::.

‫«کنت مونت‌کریستو»

‫- توی چه عمقی هستیم...؟

‫- دریا خیلی مواجه...!

‫- ادموند! ناخدا می‌خواد باهات حرف بزنه...!

‫- نمی‌شنوم چی می‌گی...!

‫- ناخدا می‌خواد باهات حرف بزنه. ‫همین الان...!

‫- ژان، تو جای من وایستا. ‫سکان رو نگه دار. مسیر ۲۷۰...

‫- مواظب باش...!

‫- حالش چطوره...؟

‫- می‌ترسم تا صبح دووم نیاره...

‫- با من کار داشتین...؟

‫- کجاییم...؟

‫- تازه از دماغه‌ی کُرس رد شدیم...

‫- بادبان اصلی چی شد...؟

‫- تقریباً تعمیر شده... ‫- گوش کن ادموند...

‫دیگه حرف، حرف روز نیست...

‫ساعت‌ها مهمن...

‫می‌خوام ناخدای کشتی فرعون ‫بشی...

‫- ناخدا، من ناوسروان هستم. ‫این وظیفه حق منه...

‫- وظیفه‌ی تو اینه، دانگلار...

‫که کالا بخری و ازش محافظت کنی...

‫وظیفه‌ی من هدایت این کشتیه...

‫از این به بعد...

‫ادموند دانتس ناخدای این کشتیه...

‫تا وقتی که به مارسی برسیم...

‫روشنه...؟

‫- بله قربان، روشنه...

‫- حالا برو بیرون. تو بمون ادموند...

‫اون صندوق رو باز کن...

‫یه نامه‌ی مهر و موم شده توشه...

‫نه. بذارش توی جیبت که جاش امن باشه...

‫باید این نامه رو به یه آدم خیلی مهم...

‫توی پاریس برسونی...

‫عجله‌ایه ادموند...

‫- وظیفه‌م رو انجام می‌دم قربان...

‫باید به کی بدمش...؟ ‫- بیا نزدیک‌تر...

‫حالا ازت می‌خوام...

‫که برگردی بالا و ما رو ببری خونه...

‫- بله قربان...

‫صدامو می‌شنوی...؟

‫- بله قربان...!

‫- بادبان اصلی رو بکشید بالا...!

‫- بجنبید! بادبان اصلی رو می‌کشیم بالا...!

‫- با این باد دکل کنده می‌شه...!

‫- چاره‌ی دیگه‌ای نداریم...!

‫باید از این طوفان رد بشیم...!

‫بادبان اصلی رو بکشید بالا...!

‫- چشم قربان! اطاعت می‌شه...!

‫- چه فکری کردی با خودت؟! دیوونه شدی...؟

‫بادبان داره از هم می‌پاشه...!

‫- برو کمکشون! باید سرعت بگیریم...!

‫- داری به من دستور می‌دی...؟

‫- ناخدا منم، دانگلار! ‫کاری رو که می‌گم بکن...!

‫برو کمکشون! من از اینجا می‌برمتون بیرون...!

‫[مارسی]

‫فعلاً محکم ببندینش...

‫فردا تعمیرش می‌کنیم...

‫ژاک... ‫- بله ناخدا...؟

‫- باید تخلیه کنیم... ‫- بله...

‫- بار آقای مورل رو خالی کنید...

‫آقای مورل...! ‫- ادموند...

‫از ایوان دیدم که اومدی توی بندر...

‫ولی ناخدا لکلر رو ندیدم...

‫- خبر بدی دارم...

‫ناخدا لکلر دیگه بین ما نیست...

‫سه روزه که توی دریا آروم گرفته...

‫- تو کشتی فرعون رو برگردوندی...؟

‫- بله قربان...

‫- خدا خیرت بده...

‫- آقای مورل، می‌تونم...

‫از وظایفم معاف بشم تا ‫برم به خانواده‌م خبر بدم که زنده‌م...؟

‫- البته. برو پسر...! ‫- ممنون...

‫- بعداً می‌بینمت... ‫- بله...

‫مرسدس...!

‫- ادموند...؟

‫وای خدای من...

‫وای خدای من...

‫کی برگشتی...؟ ‫- همین الان رسیدم...

‫- وای خدای من...

‫دیگه امیدمون رو از دست داده بودیم...

‫- من اینجام. پیشتم... ‫- یه ماه دیر کردی...

‫- بدترین طوفان‌های دنیا رو رد کردیم...

‫فقط فکر تو بود که نگهم داشت...

‫- دیگه تا وقتی که ازدواج نکردیم، ‫ نمی‌ذارم بری...

‫- می‌تونیم فردا ازدواج کنیم... ‫- اول باید نامزدی‌مون رو اعلام کنیم...

‫نامزدی‌مون رو...

‫- درسته. یادم رفته بود...

‫آه می‌کشه... ‫- پسر عموم...

‫- فرنان! از مدرسه نظامی برگشتی...؟

‫و ستوان شدی...؟

‫تبریک می‌گم...

‫همه‌چی روبه‌راهه...؟

‫- آره. فقط از دیدنت تعجب کردم، فکر می‌کردم...

‫شاید غرق شده باشی...

‫- خوشبختانه نه...

‫- خب، اومده بودم ببینم...

‫چیزی کم و کسر نداشته باشی...

‫- هرچیزی که...

‫نیاز دارم، دارم...

‫- چه خوب...

‫من باید برم. باید برم سر پستم توی سربازخونه...

‫دانگلار...

‫- چی شده...؟

‫- از خونه‌ی مرسدس میام. ادموند اونجا بود...

‫نمی‌ذارم مال اون بشه...! ‫- آروم باش...

‫- تو نمی‌فهمی...

‫ما هر دو کاتالانی هستیم. ‫تقدیر ما اینه که با هم ازدواج کنیم...

‫باید تمومش کنم. اون باید عاشق من باشه...

‫- می‌تونی دعوتش کنی به دوئل... ‫- نمی‌تونم...

‫اگه بکشمش، خودکشی می‌کنه...

‫- دانگلار...!

‫بهت نیاز دارم...! ‫- الان میام آقای مورل...! یه دقیقه...!

‫می‌تونست امروز رو بهمون مرخصی بده...

‫- کشتی‌تون وضعش خرابه...

‫- ناخدا لکلر مُرده...

‫- آره، می‌دونم...

‫- و بعدش مورل ادموند رو ناخدا کرد...

‫همه...

‫دارن مسخره‌م می‌کنن...

‫- من نگرانی‌های دیگه‌ای دارم... ‫- فرنان، صبر کن...

‫داشتم فکر می‌کردم...

‫- چی...؟

‫- قبل از اینکه لکلر بمیره، یه نامه داد به ادموند...

‫مخفیانه...

‫- یه نامه...؟

‫- شاید بتونیم ازش استفاده کنیم...

‫- منظورت چیه دانگلار...؟

‫- ما...

‫هدف مشترک داریم، نه...؟

‫- آره. به نظر همین طوره...

‫- «دادستان کل محترم...

‫بدین وسیله مطلع می‌شوید...

‫که به آقای ادموند دانتس...

‫نامه‌ای از طرف غاصب، ناپلئون...

‫به همراه دستورالعمل...

‫برای تحویل...

‫به کمیته‌ی بناپارتیست در پاریس داده شده...

‫به عنوان مدرک...

‫این نامه را...

‫همراه شخص او خواهید یافت...»

‫- «یا در خانه‌اش...»

‫- «یا...

‫در خانه‌اش...»

‫چطوری امضا کنم...؟ ‫بدون اسم خودمون...

‫- نظرت چیه...

‫درباره‌ی «امضا: دوستدار تاج و تخت و کلیسا»...؟

‫- عالیه...

‫«امضا:

‫دوستدار تاج و تخت...

‫و کلیسا...»

‫بفرما. دیگه جای نگرانی نیست...

‫- چرا دارین این رو می‌نویسین...؟ ‫ادموند پسر خوبیه...

‫می‌خواین گیرش بندازین...؟ ‫- باشه بابا...

‫آروم باش کادروس، داریم شوخی می‌کنیم... ‫- چه شوخی‌ای...؟

‫اینجوری زندگیش رو خراب می‌کنین...

‫دارین متهمش می‌کنین که دشمن تاج‌وتخته...

‫- آروم باش... ‫- دارین یه نقشه‌ی شوم می‌کشین...

‫- راضی شدین...؟

‫بگیر. واسه شراب قلابیت...

‫- کادروس، بیا تو آشپزخونه کمکم کن...

‫- فرنان...

‫کار احمقانه‌ای نکن...

‫می‌شنوی چی می‌گم...؟ فرنان...!

‫- می‌خوام...

‫می‌خوام جلوی همه‌تون...

‫حرفایی که تو دلمه رو بگم... ‫اول از همه...

‫آقای مورل، من و مرسدس می‌خوایم ازتون تشکر کنیم...

‫که حامی...

‫جشن نامزدی ما هستین...

‫نمی‌تونستم آرزوی خدمت...

‫به مرد بهتری رو داشته باشم... ‫و برام افتخاره...

‫که ناخدای...

‫کشتی فرعون هستم.

‫- خب، ممنون بابت این حرفای قشنگت ادموند...

‫یا بهتره بگم ناخدا دانتس...

‫خانم‌ها و آقایون...

‫به افتخار این زوج خوشبخت...

‫پیوندشون مبارک باشه...

‫به سلامتی ادموند...

‫و مرسدس...

‫- به سلامتی ادموند و مرسدس...!

‫- دانگلار...

‫تو لیوانت رو به سلامتی این زوج عزیز ‫جامت رو بلند نکردی...

‫خوش نمی‌گذره بهت...؟

‫- وقتی مسئولیت محموله‌های فرعون رو بهم دادین...

‫گفتین که قراره یه روز کشتی خودم رو ‫ فرماندهی کنم...

‫به نظرم...

‫الان وقت مناسبیه، قربان...

‫- تو فقط یه سفر با ما کردی...

‫ادموند از بچگی با من دریانوردی کرده...

‫نوبت تو هم می‌رسه...

‫- یه چیز دیگه هم هست که می‌خواستم بهتون بگم...

‫- چی...؟ ‫- موقع برگشت...

‫ناخدا لکلر خواست...

‫که بریم سمت جزیره‌ی الب...

‫من سعی کردم منصرفش کنم...

‫و جناب دانتس هم کمک چندانی نکرد...

‫- الب که سر راهتون نبود... ‫- دقیقاً...

‫- چرا می‌خواست...

‫بره اونجا...؟

‫- ظاهراً ناپلئون بناپارت...

‫- با بناپارت حرف زد...؟

‫- ملوان دیده بود که ‫مثل دو تا دوست قدیمی با هم حرف می‌زدن...

‫- خواهش می‌کنم این رو پیش خودتون نگه دارید...

‫حالا که ناپلئون تبعید شده...

‫همه سلطنت‌طلب شدن...

‫- به افتخار پادشاهمون...

‫که بالاخره تونست ما رو ‫از شر زیاده‌روی‌های ناپلئون نجات بده...

‫پادشاهیش دراز باد. به سلامتی پادشاه...!

‫- به سلامتی پادشاه...!

‫- و برای خوشبختی همیشگی شما، رنه...

‫- ممنون، ژرار...

‫- آقای دو ویلفور، ما سلطنت‌طلب هستیم...

‫ما از بناپارت متنفریم و اجازه نمی‌دیم دخترمون...

‫با کسی که این تمایلات رو داره ازدواج کنه...

‫- همونطور که رنه می‌دونه، ‫وفاداری من به تاج و تخت...

‫اونقدر زیاده که باعث شد ‫از اسم پدرم دست بکشم...

‫- پس دیگه از اسم «نوآرتیه دو ویلفور» استفاده نمی‌کنید...؟

‫- نه، حالا فقط «دو ویلفور» هستم...

‫حتی برام سخته...

‫که اسم نوآرتیه رو به زبون بیارم...

‫پدرم...

‫نظرات سیاسی متفاوتی با من داشت ‫و این منو شرمنده می‌کنه...

‫به سلامتی پادشاه...

‫- به سلامتی پادشاه...!

‫- ادموند...

‫می‌تونم با دختر عموم برقصم...؟

‫- البته. خواهش می‌کنم...

‫- ما کاتالانی هستیم مرسدس... ‫ با غریبه‌ها ازدواج نمی‌کنیم...

‫ما با خودمون می‌مونیم. قانون ما اینه...

‫- قانون نیست، فقط یه رسمه...

‫و من مجبور نیستم ازش پیروی کنم...

‫- تبریک می‌گم پسرم...

‫- ممنون پدر...

‫- ماه پیش...

‫مرسدس هر روز سراغت رو می‌گرفت...

‫- هنوز وقت داری نظرت رو عوض کنی...

‫- برای چی...؟

‫- می‌خوای بیوه‌ی یه ناخدا بشی...؟

‫- چطور می‌تونی همچین حرفی بزنی...؟

‫- اون هیچوقت بیشتر از یه ناخدا نمی‌شه...

‫ولی من یه روز ژنرال می‌شم...

‫با من آینده‌ی بهتری داری...

‫- بسه دیگه...!

‫- حالت خوبه...؟ ‫- آره، خوبم...

‫- اون مسته، ولش کن...

‫- کادروس...

‫دید که با نامه از مِیخونه رفتی بیرون...

‫باهاش چیکار کردی...؟

‫- همونی بود که امید داشتی کارساز بشه...

‫این واسه کمکت...

‫و این واسه دردسرش...

‫- ولی انگار هیچ نتیجه‌ای نداشت...

‫- خواهیم دید...

‫- چطور جرئت می‌کنی بیای اینجا...؟ ‫- الان می‌فهمید...

‫این رو روی میز شکایات پیدا کردیم...

‫هیچکس نمی‌دونه از کجا اومده...

‫- این دانتس رو زندانی کردین...؟

‫- هنوز نه. خواستم اول به شما اطلاع بدم...

‫- پیداش کنید و بیاریدش...

‫با محافظت کامل بیاریدش دفترم...

‫- ادموند، این برای تو و مرسدسه...

‫برای شروع زندگی مشترکتون...

‫- شما خیلی به ما لطف کردین... ‫- بازش کن دیگه...

‫- قربان... ‫- خواهش می‌کنم. لیاقتش رو داری...

‫- می‌تونم بسپارمش دست شما، پدر...؟

‫مرسدس، من به ناخدا لکلر قول دادم...

‫که از طرفش یه نامه رو به یه نفر توی پاریس برسونم...

‫می‌خواستم بپرسم دوست داری باهام بیای...؟

‫- می‌تونیم یه هفته بریم...

‫یا حتی بیشتر...

‫می‌شه ماه عسلمون...

‫- پاریس...؟

‫من تا حالا پاریس نرفتم...

‫- منم نرفتم...

‫حالا که زن و شوهر می‌شیم، ‫می‌تونیم با هم سفر کنیم...

‫- ادموند دانتس اینجا زندگی می‌کنه...؟

‫- ولی الان اینجا نیست. خونه‌ی آقای مورله...

‫- ادموند... ‫- بله...؟

‫- فردا یه حلقه می‌ندازی دستم...

‫که تا ابد نگهش می‌دارم و وقتی تو سفری...

‫عشقت رو بهم یادآوری می‌کنه...

‫پس منم یه چیزی دارم که بهت بدم...

‫که وقتی دوری، به یاد من باشی...

‫مال پدرم بود...

‫- خیلی قشنگه... ‫- بازش کن...

‫دقیق بهت ساعت رو نشون می‌ده...

‫تمام ساعت‌هایی که دلت برام تنگ می‌شه...

‫- ممنون...

‫موسیقی شاد...

‫- دیدی بهت گفتم...؟

‫- ادموند دانتس کیه...؟

‫- منم... ‫- اومدیم دستگیرت کنیم...

‫- به چه دلیل...؟ ‫- به زودی می‌فهمی...

‫- منظورتون چیه...؟ ‫- چی شده...؟

‫- دستور آقای دو ویلفورته، معاون دادستان...

‫بیا و کار احمقانه‌ای نکن...

‫- آقا! آقا...!

‫- ادموند، چی شده...؟ ‫- نمی‌دونم...

‫- من باهاشون می‌رم...

‫با ادموند برمی‌گردم...

‫- حتماً یه سوء تفاهمی پیش اومده... بریم...

‫- چی شده...؟

‫ا‌را‌ئه‌ا‌ی ا‌ز وب‌‌گا‌ه ب‍ا‌‌م‍ا‌ب‍ی‍ن

‫- مواظبش باشید...

‫اینجا چیکار می‌کنی کادروس...؟ ‫- شما این نامه رو دادین...

‫به پلیس...

‫آره، شما دو تا این کار رو کردین...

‫بهشون می‌گم که شما این نامه رو نوشتین...

‫- این کار رو بکنی قلبت رو از سینه‌ت...

‫می‌کشم بیرون و نشونت می‌دم که هنوز می‌تپه...

‫- برو خونه‌ت کادروس...

‫و طوری رفتار کن که شتر دیدی، ندیدی...

‫- این دانتس همونه...؟ ‫- بله قربان...

‫- من آقای دو ویلفورت هستم، ‫ معاون دادستان مارسی...

‫دنبالم بیا. شما همینجا بمونید...

‫اونجا وایستا...

‫موقع دستگری توی ‫جشن نامزدیت بودی؟

‫- بله قربان...

‫فردا عروسیمه...

‫- چه جالب... و تو ملوانی...؟

‫- از یه سفر ۴ ماهه برگشتم...

‫- یه سفر...؟ به کجا...؟

‫- مصر و قسطنطنیه...

‫- ام، به من گفتن...

‫که نظرات سیاسی شما...

‫خیلی افراطیه...

‫- من واقعاً نظر سیاسی خاصی ندارم...

‫- ناپلئون رو دوست داشتی...؟ ‫- مثل بقیه...

‫- و پادشاه رو دوست داری، نه...؟

‫- البته...

‫- تو...

‫دشمنی داری...؟ ‫- چی...؟

‫- جواب بده...

‫- تا جایی که می‌دونم، نه قربان...

‫- با این حال، ظاهراً یکی تصمیم گرفته...

‫برات دردسر بزرگی درست کنه...

‫- چطوری...؟

‫- یه نفر امروز این نامه رو به پلیس داده...

‫که توش نوشته به تو یه نامه دادن...

‫از طرف غاصب، ناپلئون...

‫همراه با دستور...

‫که به کمیته‌ی بناپارتیست پاریس برسونی...

‫- می‌تونم ببینمش...؟ ‫- جلو نیا...

‫موقع برگشت از شرق...

‫کشتی فرعون توی جزیره‌ی الب توقف کرد...؟

‫- بله قربان، درسته... ‫- چرا...؟

‫- ناخدای مرحوم ما...

‫- حرف بزن...

‫- می‌خواست به ناپلئون بناپارت ادای احترام کنه...

‫ناخدا لکلر توی نیروی دریایی امپراتوری بود...

‫و فکر کنم همدیگه رو می‌شناختن...

‫- و...

‫به غاصب ادای احترام کرد...؟

‫- فکر می‌کنم...

‫من همراهش نرفتم توی جزیره، پس...

‫- حتماً شاهدی برای همه‌ی اینا داری...؟

‫- خدمه‌ی فرعون بهتون می‌گن...

‫من روی کشتی بودم...

‫- بهت مأموریت دادن یا نه...

‫که یه نامه رو با این دستور...

‫به یک یا چند نفر در پاریس برسونی...؟

‫- بله...

‫قربان...

‫- اون نامه کجاست...؟

‫- خب، اینجاست... همراهمه...

‫- این مُهر غاصبه... ‫- اون رو نمی‌تونم بگم...

‫- و نخوندیش...؟

‫- مُهرش باز نشده...

‫توش چی نوشته...؟

‫- اگه می‌افتاد...

‫دست آدم‌های بد...

‫خسارت جبران‌ناپذیری به پادشاه...

‫و کشورمون می‌زد...

‫- من هیچ خبر نداشتم... خدا رو شکر که نشد...

‫- درسته...

‫خب، فکر کنم...

‫کارمون تموم شد...

‫آزادی...

‫- آه. ممنون قربان...

‫- متأسفم که تو همچین روزی مزاحمت شدیم...

‫- بله. ممنون...

‫- یه سوال دیگه...

‫قرار بود این نامه رو...

‫به کی بدی...؟

‫- به یه آقایی به اسم نوآرتیه...

‫توی پاریس...

‫- برگرد...

‫- بله قربان...؟ ‫- باید درباره‌ی...

‫این نوآرتیه تحقیق کنم... بازرس...!

‫آقای دانتس رو ببرید...

‫و منتظر دستورات بعدی باشید...

‫- متأسفم قربان...

‫نمی‌فهمم... ‫- برید بیرون...

‫حتی برام سخته...

‫که اسم نوآرتیه رو به زبون بیارم...

‫پدرم نظرات سیاسی...

‫خیلی متفاوتی با من داشت...

‫- چرا اینقدر طول کشیده...؟ ‫- من بازپرس رو خوب می‌شناسم...

‫می‌رم به این مسخره‌بازی خاتمه می‌دم...

‫- من همینجا می‌مونم...

‫منتظر ادموند می‌مونم...

‫- ناخدا دانتس...

‫آقای دو ویلفورت عذرخواهی کرد ‫ بابت اینکه بی‌خودی نگهتون داشته...

‫من با کالسکه همراهیتون می‌کنم ‫تا خونه‌ی آقای مورل...

‫- عالیه... ‫- دنبالم بیاید...

‫- می‌شه اینو باز کنید...؟

‫- وقتی رسیدیم...

‫سوار شید...

‫- ادموند...! ‫- مرسدس...

‫منو می‌برن خونه‌ی آقای مورل... ‫- بشینید...

‫- اونجا می‌بینمت...

‫- ادموند...!

‫ادموند...!

‫- مارکی خونه‌ست...؟ ‫- داره آماده می‌شه بخوابه...

‫- بهش بگید باید ببینمش... فوریه...

‫- کجا دارید منو می‌برید...؟

‫- پیاده شید دانتس...

‫- تا توضیح ندید هیچ جا نمی‌رم...

‫چرا منو آوردید اینجا...؟

‫- ادموند...! ‫- اینو باز کنید...

‫- ادموند، چی شده...؟ ‫- نگهش دارید...

‫- مرسدس...! ‫- چه خبر شده...؟

‫- من اصلاً نمی‌دونم...! ‫- کجا می‌برنت...؟

‫- یه سوء تفاهمه...

‫- ادموند...! ‫- نگهش دارید...!

‫- ادموند...!

‫- برمی‌گردم دنبالت...! ‫- منتظرت می‌مونم ادموند...!

‫- برو...

‫- آقای دو ویلفورت، این وقت شب...

‫اینجا چیکار می‌کنید...؟ ‫- عذر می‌خوام قربان...

‫ولی ماجرایی که الان باهاش درگیر بودم...

‫یه جاسوس ناپلئون رو لو داد...

‫پادشاه در خطر جدیه...

‫باید برم پاریس تا باهاش صحبت کنم، ‫ اما برای این کار...

‫به یه نامه‌ی معرفی نیاز دارم...

‫- پسرم کجاست...؟

‫- بردنش...

‫آقای مورل برنگشته...؟ ‫- هنوز نه...

‫- مرسدس...

‫بردنش کجا...؟ ‫- سمت دریا...

‫- می‌رم از مافوقم بپرسم...

‫چه خبر شده... ‫- ممنون فرنان...

‫بیاید آقای دانتس، دیر وقته... باید برگردیم...

‫- مگه ادموند چیکار کرده...؟ من نمی‌فهمم...

‫پسر من چی کار کرده...؟ ‫- نمی‌دونم...

‫- تقریباً رسیدیم قربان... ‫- نه، نه قلعه‌ی ایف...

‫- سلام جناب فرماندار...

‫- از اوناست...؟ ‫- هوم...

‫- قربان، من به هیچ جرمی متهم نشدم...

‫- این برگه چیز دیگه‌ای می‌گه...

‫- چی می‌گه...؟

‫- می‌گه تو جاسوس ناپلئونی...

‫- دروغه... باور کنید...

‫- امثال تو همه همینو می‌گن...

‫زندانیای سیاسی می‌رن سیاه‌چال...

‫ببرینش...

‫- دستبندای زندانی رو باز کنید...

‫برو تو...

‫- صبح زود اومدین پدر...

‫- چی تو رو کشونده پاریس...؟

‫- دستتون چی شده...؟

‫خون‌ریزی داشته...

‫- آره...

‫چیزی نیست...

‫دیشب دستم خورد به یه نرده‌ی زنگ زده، برید...

‫قهوه می‌خوری...؟

‫- نه. برای یه کار فوری اینجام...

‫ولی باید قبلش باهاتون حرف می‌زدم...

‫- چه کاری...؟

‫- اومدم پادشاه رو از یه توطئه علیه خودش باخبر کنم...

‫یه نامه‌ی خطرناک از ناپلئون...

‫که برای شما فرستاده شده بود پدر، به دست من رسید...

‫خوشبختانه موفق شدم نابودش کنم...

‫و حامل نامه رو هم ساکت کردم...

‫تا گردن شما زیر تیغ گیوتین نره...

‫- توی نامه چی بود...؟

‫- بهتره شما ندونید...

‫- می‌تونم حدس بزنم...

‫ناپلئون داره فرارش از جزیره‌ی الب رو آماده می‌کنه، نه...؟

‫- کی بهتون گفته...؟

‫- من همه جا آدم دارم ژرار...

‫- پس درسته...؟

‫- قبلاً فرار کرده...

‫سه روز پیش با ۷۰۰ نفر وارد فرانسه شده...

‫- غیرممکنه...

‫- داره به سمت شمال می‌ره...

‫همه‌ی افسرها دارن بهش ‫اعلام وفاداری می‌کنن...

‫الان ۶۰۰۰ نفر آماده‌ی جنگ باهاش هستن...

‫- خدای من...

‫- به زودی ورود شکوه‌مندی ‫به پاریس خواهد داشت...

‫پیشنهاد می‌کنم بدوی بری پیش پادشاه عزیزت...

‫و همین الان ماجرای نامه رو بهش بگی...

‫مطمئن باش ژرار که این کار رو...

‫برای محافظت از پادشاه نمی‌کنی...

‫فقط برای پیشرفت شغلیته...

‫از دور دارم نگاهت می‌کنم...

‫اون‌همه آدم رو ‫به «دلایل سیاسی» محکوم کردی...

‫باعث می‌شه حسی هم داشته باشی...؟

‫چرا اینقدر بی‌رحمی...؟

‫به خاطر جاه‌طلبیه...؟

‫- نه، من هر کاری می‌کنم به نام قانونه...

‫- دروغه... تو فقط از روی جاه‌طلبی کار می‌کنی...

‫برای همینه که اسمت رو عوض کردی...

‫که از «نوآرتیه» خلاص شدی، آقای دو ویلفورت...

‫برو...

‫برو به پادشاهت بگو از فرانسه فرار کنه...

‫تا وقت هست...

‫- درباره‌ی گیرنده‌ی نامه چیزی نمی‌گم...

‫- معلومه که نمی‌گی...

‫اگه بگی، شغلت نابود می‌شه...

‫از نظر قانون می‌شی بدتر از یه انگل...

‫همه‌ش به خاطر اسم من...

‫اسم نوآرتیه که من به داشتنش افتخار می‌کنم...

‫- مافوقتون چی گفت...؟

‫- داره تحقیق می‌کنه...

‫بهش گفتم که برام خیلی مهمه...

‫نخوابیدی...؟

‫- وقتی نمی‌دونم ادموند کجاست ‫ چطور می‌تونم بخوابم...؟

‫- کجا می‌ری...؟ ‫- می‌رم ببینم چه خبره...

‫خب...؟

‫- آقای دو ویلفورت برای یه کار فوری رفته پاریس...

‫- با بازرس حرف زدی...؟

‫- آره. درباره‌ی قایق هیچی نمی‌دونه...

‫- بردنش سمت دریا... من اونجا بودم...

‫اگه برده باشنش زندان قلعه‌ی ایف چی...؟

‫- ولی هیچ دلیلی نداره...

‫- بیا تو...

‫پیداش کردی...؟

‫- نه...

‫- باید یه جایی باشه...

‫نمی‌تونه...

‫غیبش زده باشه...

‫به زودی برمی‌گرده...

‫می‌بینی...

‫از این در میاد تو...

‫مثل همیشه...

‫- لباس فرمش رو بدید به شماره ۳۴...

‫اینو بپوش...

‫- من نباید اینجا باشم...!

‫- صدات رو...

‫جلوی من بلند نکن... هیچوقت...

‫- کاری که گفته می‌شه رو بکن، شماره ۳۴...

‫- من یه قانون گذاشتم...

‫که هیچ زندانی نباید زنده از سیاه‌چال‌ها بیرون بره...

‫۶ ساله که اینجام و از اون موقع، این قانون رعایت شده...

‫از تو هم انتظار دارم تمکین کنی...

‫عجله کن...

‫دو روز نه آب و نه غذا...

‫بامابین، تنها پلتفرم دانلود و تماشای آنلاین فیلم‌ها و سریال‌های نایاب با زیرنویس فارسی! ‫.:: Bamabin.Com ::.

‫..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بامابین ::.. ‫.:: Telegram: @BamabinOfficial ::. ‫.:: Instagram: @Bamabin_Com ::.

‫- مرسدس...

‫مافوقم بالاخره فهمید...

‫چه بلایی سر ادموند اومده...

‫- بهم بگو...

‫- به خیانت متهم شده و بردنش قلعه‌ی ایف...

‫از اون موقع اونجا نگهش داشتن...

‫- خدای من...

‫- هیچکس زنده از اونجا برنگشته...

‫شاید الان مرده باشه...

‫- نه...!

‫نه ادموند...

‫می‌دونه که من منتظرم برگرده...

‫برمی‌گرده پیشم... می‌بینی...

‫افسرت مطمئنه که بردنش اونجا...؟

‫- کاملاً مطمئن...

‫- چرا خدا...؟

‫چرا...؟

‫با سپاس از انتخاب سایت بامابین برای تماشا ‫!برای دسترسی راحت‌تر و کامل به آرشیو، از «اپلیکیشن گوشی» استفاده کنید