Original subtitles

'Vlaamen, komt over, de Duitschers...'

Steek dat terug. Denk je dat de moffen je eten gaan geven?

Karel!

Kom terug!

Ik moet me verantwoorden.

Omdat de patiënten..

..niet door professor Boschmann behandeld willen worden.

De directeur vroeg of dat waar is.

Ze hebben je dossier nagekeken.

Je hebt voor gynaecologie maar één examen afgelegd.

Daarvoor was je gebuisd.

Ja...

Is dat je lief? Een pennenvriendin. Edith.

Zoek haar op.

In Frankrijk? Na de officierenopleiding.

Op je gemak, hè Boesman.

Of je vliegt weer naar het front. Nee.

Oh!

Meneer is chauffeur. Was.

Ik blijf hier nu.

Feu!

Oplappen en terugsturen.

Is dat alles wat wij hier doen?

Marie.

Dat is mijn zus.

Ik kom je straks weer inpakken. Oké?

Maar niet te lang blijven.

Het spijt mij van in Folkestone.

Die mot in mijn gezicht?

Dat was deze kant.

Goed nieuws.

Ik moet niet meer naar het front.

Laat hem. Hij is ziek!

Wat deed jij eigenlijk in die Engelse loopgraven?

Lang verhaal.

Ik heb in Engeland Sarah leren kennen.

De zus van John.

Ik wou John een cadeautje geven voor haar.

En weet Sarah het al?

Ze zullen de familie wel verwittigd hebben, zeker?

Van je been.

Ze heeft al genoeg te verwerken.

Dank u wel.

Ik kom straks.

Ontsmetten, ogen uitspoelen, verbinden.

Nee, nee, nee, nee!

Het is van dat nieuw gas. Hier, kijk. Dat blijft vreten.

Hier.

Ruik je mosterd?

Ik ben meteen terug.

Oh...

Wat is er? Wat sta jij zo te kijken?

Tong verloren?

Ik had verband nodig.

Ah.

Marie?

Marie Boesman? S... Staf?

Staf, ben jij dat?

Marie!

Ik moet weer aan het werk maar ik kom straks terug. Nee!

Nee, blijf. Blijf hier.

Alsjeblieft.

Marie?

Voor de man met de bril. Ik neem het hier wel over.

Doen je voeten pijn? Nee.

Nee, ik voel niks.

Marie...

DE BEL GAAT

Gecondoleerd.

Zie je iets?

Donkere en lichte plekken zag hij daarnet.

Blijven spoelen, vier keer per dag.

Koudvuur.

Dokter?

Dokter?

Amputatie? Daarvoor is het toch nog veel te vroeg?

Uitstellen is riskant. In Londen waren er nieuwe studies.

Het is belangrijk om de voeten warm en droog te houden.

De dokter weet wat hij moet doen. De resultaten waren spectaculair.

Ook bij de zware gevallen. Juffrouw Boesman. Dat volstaat.

Je krijgt tot na Nieuwjaar.

Dank u, dokter.

De rest wat?

Is dat waar?

Ja of nee?

* Oh Danny boy

* The pipes, the pipes are calling

* From glen to glen

* And down the mountain side

* The summer's gone

* And all the flowers are dying

* 'Tis you, 'tis you

* Must go and I must bide

* But come ye back when summer's in the meadow

* Or when the valley's hushed and white with snow

* 'Tis I'll be here

* In sunshine or in shadow

* Oh Danny boy, oh Danny boy

* I love you so

* And if you come

* When all the flowers are dying

* And I am dead

* As dead I well may be

* You'll come and find

* The place where I am lying

* And kneel and say

* An 'Ave' there for me

* And I shall hear

* Tho' soft you tread above me

* And all my dreams

* Will warm and sweeter be

* If you'll not fail to tell me that you love me

* I'll simply sleep in peace

* Until you come to me *

Goh...

Philippe!

Jij denkt dat ik spijt heb, hè?

Dat ik voor jou ben gaan vechten.

Geen seconde.

Ik ben blij dat wij weer samen zijn.

Juffrouw Boesman. Ik had gevraagd om het verband te verversen.

Ik ben bijna klaar. Je bent zeker klaar.

Nieuwjaar is voorbij, hè.

Au!

Au!

Au!

Aaaah!

Dokter Smit!

Je voeten gaan genezen.

En je ogen ook.

Ik zorg voor jou.

Philippe.

Alsjeblieft. Zeg mij wat er scheelt.

Niemand respecteert mij nog.

Ik respecteer jou.

En als je je herpakt...

Het respect van de anderen, dat kan je terugwinnen.

Niemand weet hiervan.

Mijn excuses.

Sinds zijn zoon...

Hebt u nog nieuws van Marie?

Soms komt er een briefje door.

Ze stelt het goed.

En als het ontdekt wordt?

Zeg, jouw Edith.

Weet die dat jij in Frankrijk zit? Ja.

Waarom komt zij dan niet naar hier?

Ik heb al twee maanden niks meer gehoord.

Die heeft iemand anders. Ja?

Goed voor jou dat Neuray van gedacht veranderd is.

De commandant is met verlof. Ah bon.

Alençon heen en terug op vier dagen? Dat lukt nooit. Dat moet.

Wat is dat eigenlijk met die Edith?

Hè?

Dat is een spook, jong!

Blijft dat zo?

Dat is mooi aan het genezen. Dat werd tijd.

Anders moesten ze nog hoger amputeren.

En dan thuis: Ze hebben mijn been afgezet tot aan mijn neus.

Ah ja. Een 'loopneus'.

Hahahaha. Maar allee.

Dank je wel.

Een Engelse? Een Amerikaanse.

Een vrijwilligster.

Verpleegsters worden niet aan- gesproken met hun voornaam. Zij wel.

Nee...

Vrouwen zijn nu het laatste waar ik aan denk.

Miljaardedju, ik ben net onze Vincent.

En Sarah? Heb je die al geschreven?

Wat moet zo'n knap, jong ding met een kreupele vent?

Dat mag je niet zeggen.

Mag ik ze eens zien?

Amai.

Die ga je toch niet laten lopen, zeker?

Lopen? Dat zit er voor mij niet meer in.

Allee kom, steek dat weg.

Schrijf jij nog naar huis?

Naar maman.

Wanneer ik kan.

Wil je niets zeggen over mijn been?

Marie! Rustig, rustig.

Marie! Verdomme. Laat me. Ik wil hier blijven!

Marie! Ssst. Stil.

Ooh... Hey.

Hij moet naar revalidatie. Hij kan niet blijven.

En zijn ogen? Dat kunnen ze daar ook opvolgen.

Nee, Marie gaat mij genezen! Er is kans op beterschap.

Ik zorg voor hem tot hij weer ziet.

Ik weet niet wat er is tussen jou en die jongen, maar...

Het is... Zwijg.

Hij is blind. En jij moet hem geen valse hoop geven.

Ik heb zijn voeten toch ook genezen?

Het is simpel. Als je me nog één keer tegenspreekt..

..word je overgeplaatst.

Die jongen vertrekt morgen. Punt uit.

Het is door mij dat hij hier ligt.

Ik heb hem overtuigd om te gaan vechten.

En als ik hem niet beter kan maken, waarom ben ik hier dan?

Goed.

Een paar weken dan.

Als de anderen er niet onder lijden en jij je werk blijft doen.

Ik zal hem verzorgen in mijn vrije tijd.

Vrije tijd?

Welke vrije tijd?

Ah!

Oh! Eerwaarde.

Gaat het? Oh...

Ah...

Excuseer.

Kom.

Dokter Boesman.

Ik heb gehoord dat je ziek bent geweest.

Eerwaarde Verbeke maakte zich zorgen..

..omdat hij je al zo lang niet in de kerk heeft gezien. Hm?

Hoe gaat het ermee?

Fantastisch.

Komt u daarvoor speciaal naar hier? Ja, Philippe...

Als Mozes niet naar de berg komt, dan euh... Hè?

Als je eerst wil biechten?

Ik ben ziek geweest.

Veel tijd om te zondigen heb ik niet gehad.

Ja, maar toch is het heilzaam om je gemoed eens te luchten.

Soms zitten wij, mensen, met vragen of euh...

..of wachten wij op een teken.

Dat is juist, ja.

Ja... 40 jaar lang ben ik elke zondag naar de mis geweest.

40 jaar.

40 maal 52, dat zijn 2080 zondagen.

2080 zondagen heb ik in uw kerk gezeten, maar ik heb niks gezien.

Niks.

Ik geloof hè, eerwaarde..

..dat Onze-Lieve-Heer zijn tekens niet aan mij besteed zijn.

Wat denk jij?

Ja, Philippe...

Sterkte.

Niemand weet ervan.

Mijn kloten.

Ik wou je alleen maar helpen.

Je had me beter geholpen toen ik je nodig had.

Waarom denk je dat ik dokter wou worden? Professor?

Omdat ik iemand wou zijn voor jou en voor de kinderen. En jij?

Wat heb jij gedaan?

Je hebt op mij gespuwd, vanaf de eerste dag.

Vincent!

Ah.

Is het nog niet verbeterd?

Enkel donkere en lichte vlekken.

Merci.

Een brief van thuis? Een late kerstkaart.

Lieve Marie. Je vader en ik wensen je..

..een zalig kerstfeest en een gelukkig Nieuwjaar.

Met ons gaat alles goed en we hopen van jou hetzelfde.

PS: De jongen die zo goed...

Die zo goed wat?

Marie?

Marie? Marie, wat is er?

Zuster Boesman?

Hier.

De griep is uitgebroken.

Ik ben tekortgeschoten tegenover Philippe.

Ik had meer respect moeten tonen. Respect moet je verdienen.

Ik heb hem in de steek gelaten. Er valt jou niets te verwijten.

Maar laat je door niemand manipuleren.

Mensen die dreigen met suïcide, die pogingen ondernemen..

..zijn meestal op zoek naar aandacht.

U gaat toch ook niet beweren dat hij komedie speelt?

Nee.

Maar, ik... Ik weet het niet.

Ik weet het niet.

Maar het feit is...

Wanneer een ervaren dokter probeert...

Allee, dan... Dan verwacht je toch...

..dat het lukt.

Corresponderen met de vijand... Daar staan zware straffen op.

Ik correspondeer daar niet mee.

Ik kan er toch ook niets aan doen dat die jongen mij schrijft?

En weet hij al dat je iemand anders hebt?

Waarom zou Staf dat moeten weten?

Marie... Jij denkt zeker dat wij allemaal blind zijn?

Mijn lieve jongen die zo goed pianospeelt.

Met jouw hulp ben ik kunnen ontsnappen naar Nederland.

Daar blijf ik je eeuwig dankbaar voor.

Lieve Hans-Peter.

Ik doe al twee jaar mijn best om je te vergeten.

Maar nu ik zeker weet dat jij mij ook nog graag ziet..

..lijkt onze liefde niet meer onmogelijk.

IEMAND KLOPT

IEMAND KLOPT

IEMAND KLOPT

Goh...

Woont er hier een dokter? Ik ben dokter, ja.

Ik schijt al een week bruine zeep.

Ik heb hier iets, euh...

Drie keer per dag, voor het eten.

Drie keer eten op een dag? Ja, santé.

Drie keer per dag, ja.

Ga naar het Comiteit en vraag naar onderpastoor Verbeke.

Hij gaat je eten geven. Je kent de weg?

Merci, meneer de dokter.

Ze hebben dokters nodig in Ledeberg.

De plicht roept.

Tot straks.

Het is niet waar.

De colèrezot.

Wie is de hoogste in rang? Ik ben nu korporaal.

Waarom maak je dit niet vrij?

Ik wacht tot het schieten gedaan is. Dat is nooit gedaan.

Behalve als de vijand voor je neus staat.

De Duitsers doen een offensief!

Ik eis volledige inzet van iedereen.

Doorgang vrijmaken.

Zeg...

Daar heb je Edith wel mee plat gekregen, zeker?

Of ben je je bloempje nog niet kwijt?

Dat soort praat moet ik niet.

Ik ga zwijgen als er anderen bij zijn. Ik meen het, korporaal.

Van de patiënten in Ledeberg.

Betalen kunnen ze niet meer, ze geven wat ze hebben.

Hoe is het daar? Slecht.

Velen zijn uitgehongerd.

Scheurbuik, griep...

Veel Spaanse griep.

En longontstekingen ook.

Je bent toch voorzichtig genoeg? Tuurlijk.

Hebben ze iets gevraagd over...

De universiteit? Niks.

Ze zijn al blij dat ze een dokter zien.

Misschien moet ik na de oorlog de praktijk naar Ledeberg verhuizen.

Wat?

Wat? Niets.

Je hebt bezoek.

Zeg dat ik te ziek ben.

Dat ik de Spaanse griep heb, dat ze mij niet mag zien.

Ik zal het proberen, maar...

Ik heb je nog gezegd om voorzichtig te zijn.

Water.

Water. Het is toch niet de Spaanse griep?

Ik ga een dokter halen. Nee.

Het is besmettelijk.

Water.

Het is precies hoger dan mijn voet.

Ik ga beginnen met wat ik de rest van mijn leven ga moeten doen.

Niet te kort bij de kachel zitten.

Ik ga liever alleen.

Mag ik door?

Piottenpakkers.

Leon, wat je ook over mij gaat horen, het is niet waar.

Oké?

Boe! Allee jong. Piottenpakkers!

Boe. Boe!

Vuile piottenpakkers!

Staf?

Waar ga je naartoe?

Zuid-Frankrijk. Revalidatie.

Sturen ze je toch weg? Dat kan toch niet.

Ik vertrek vrijwillig.

Waarom?

Mijn ogen zijn niet meer te genezen.

Er komen meer en meer patiënten met Spaanse griep.

Ik heb hier niets meer te zoeken. En dan offer jij je op?

Ik weet dat je een lief hebt.

Ik heb alles gehoord over die brief.

Ik heb je nooit iets wijsgemaakt. En al die avonden aan mijn bed dan?

Handjes vasthouden...

Of doe je dat misschien met alle soldaten?

Maar Staf, je bent een lieve jongen...

Ik ben nooit verliefd op jou geweest.

Het spijt me als ik je de verkeerde indruk heb gegeven.

Ik ben blij dat ik blind ben.

Nu moet ik je tenminste niet zien liegen.

Nog nieuws van de kinderen?

Volgens Marie haar laatste brief stellen ze het alle drie goed.

Ik heb je ontgoocheld.

Je hebt gedaan wat je kon.

Niet genoeg. Dat mag je niet zeggen.

Ik wou... iets groots.

Aanzien.

Iemand zijn.

Als ik herbegin in Ledeberg...

Hè? Dan ga ik het klein houden.

Een gewone praktijk.

En dan kan Marie mij opvolgen.

Als dokter?

Wie zal haar tegenhouden?

IEMAND KLOPT

Ik wou u nog bedanken voor al uw goede zorgen.

Weet je al waar je naartoe gaat?

En bij Vincent. En Guillaume.

Dat hoop ik ook.

Wees voorzichtig.

GLAS VALT

Ondertitels: Nele Santens (2014)