Original subtitles

-Geef me je geld. -Verdomme.

-Grapje. -Ja, hoor.

Je gezicht als je wakker wordt...

Het is niet geruststellend.

-Mag ik vandaag rijden? -Het antwoord blijft nee.

Waarom seint hij?

Blijf wakker.

Hoe laat staat je alarm?

Het eerste om 4.00 uur.

Het eerste?

Kijk.

Zie je? Het eerste om 4.00 uur, dan...

Stel er een in om 3.55 uur, oké?

Waarvoor?

We zouden om 5.15 uur vertrekken. Het is 5.20 uur.

-Helemaal vol? -Inderdaad.

We mogen geen fouten maken.

-Lelies? -Nee, we hebben genoeg.

-Mensen vragen er altijd naar. -We hebben er te veel.

Ze worden weggegooid.

Oké.

We hebben rozen en orchideeën nodig.

-Ik haal de orchideeën. -Echt?

Ja.

De phalaenopsis en de vanda gaan per bloem, de rest per steel.

-Oké. -Ik ga naar de potplanten.

Oké.

-Ik kan het niet doen. -Nee.

-Pierre, je vraagt te veel. -Nee, hoor.

Iedereen doet moeite.

Pierre, je vraagt echt te veel.

Echt waar.

-Ze zijn wel mooi. -Prachtig.

Ja, ik snap waarom je schrikt van acht.

Ik snap het.

Ik ga bij Daniel kopen. Dan kun jij rustig koffiedrinken.

Toe nou. Dit zijn bloemen uit Frankrijk.

-De zijne komen uit een vriezer in Kenia. -Wat kan ik zeggen?

Het zijn zware tijden. Ja, Ibou.

Nee, ik zei geen lelies.

Oké, tot zo.

-Waar waren we? Acht. -Nee.

Ik zei negen.

Dat zijn Red Naomi's.

Dit is gestoord.

Weet je,

ik ga tekenen met een groot trouwbedrijf.

Dus wat wordt het?

Ik moet snel zijn als ik Daniels stomme rozen wil.

-Ik heb geen tijd... -Oké.

-Acht, jij wint. -Ik wist dat je een romanticus was.

Geweldig.

-Pardon. -Ja?

-Je liet er een vallen. -Bedankt, bro.

Noem mensen geen 'bro'.

We zijn even oud. Wat moet ik dan zeggen?

Je bent aan het werk. Je hebt collega's, klanten, leveranciers, maar geen bro's.

En wat ben ik, je partner?

Als je een week op tijd bent misschien mijn collega.

Maar nu ben je mijn werknemer.

En draag jeans. Je speelt geen voetbal.

Dan zul je me meer moeten betalen.

Ik draag zelfs designerschoenen als je wilt.

Als ik vandaag dit contract teken, krijg je opslag.

Ik wil je graag in enkellaarzen zien.

Alles goed?

Ja, maar jij bent vast doodop.

Hoe kon je zo vroeg opstaan?

Nou...

Ik...

Ik...

Het is elke dag hetzelfde.

Je vertrok als een dief in de nacht.

Niet eens een beetje gevinger.

Het was vroeg. Ik wilde je niet wekken.

Ik bel omdat ik rond lunchtijd bij je winkel ben.

Dan kan ik je horloge afgeven.

Ja, oké.

Ik had niet eens gemerkt dat ik het was vergeten.

Oké, geweldig. Ik laat je weten wanneer ik er ben.

-Oké? -Oké.

Tot ziens.

Wat een held.

Het is je gelukt.

-Ongelooflijk. Je bent gek. -Wat?

Wat? Meen je dat?

-Je neukt Lisa en hebt niks gezegd? -Ik 'neuk' haar niet.

-We waren dronken. Het gebeurt. -Oké.

Sorry, maar ik vrij niet met mijn vriendinnen.

Omdat je er geen hebt.

Daarom draag je dezelfde kleren als gister.

-Je bent een viespeuk. -Concentreer je.

Concentreer je.

De baas zijn is zwaar, hè?

Wat een ladykiller.

Oma, ik open net de winkel. Ik bel je terug.

Beloofd.

En dit?

Dat ziet er een beetje triest uit.

Als u het mij vraagt,

gaan de oranje boterbloemen goed met de anemonen.

Dat zal er mooi uitzien op haar graf.

Alle andere doden zullen groen zien van jaloezie.

-Dit wordt het. -Oké.

Meneer Pontier, voor Simone.

Hallo. Hoe gaat het?

Goed, bedankt.

Hoe gaan de zaken, meneer Haddad?

Geweldig.

Simone wordt weer verwend.

Ze boft

dat ze zo'n toewijding heeft gekend.

-Inderdaad. -Boterbloemen en anemonen, 37 euro.

Met kaart.

-Alstublieft. -Bedankt.

En hier is uw boeket.

Bedankt. Tot ziens.

-Bedankt, meneer Pontier. -Dag.

Simone is in mijn gedachten.

Bedankt.

Dat was goed, maar geef me volgende keer alle informatie.

-En help me met de boeketten. -Oké, ik maakt dit eerst even af.

De winkel moet vol zijn.

Lisa. Je zogenaamde vriendin.

Die je hebt geneukt.

Dat was genoeg informatie.

Ik ben zo terug.

Deze rozen zijn geweldig. Alsof ze aan de steroïden zitten.

Ik geef ze elke morgen water met eiwit.

-Niemand kocht ooit bloemen voor me. -Nee.

-Ongelooflijk. -Hoeveel kost deze?

Ongeveer tien euro.

Daarom dus.

Au.

Voor ik het vergeet...

-Je horloge. -Ja, natuurlijk. Bedankt.

Deed je het opzettelijk?

Ben je gestrest over je afspraak?

Ja, een beetje. Het mag niet misgaan.

-Pardon. -Ja?

Bent u morgen open?

Ja, we zijn ook

om de dag open.

Perfect, bedankt.

-Bedankt. -Tot morgen.

Let niet op mij. Flirt maar. Je verspilt geen tijd.

Ik kan er niks aan doen.

Maar we zijn geen stel.

Of wel?

Nee, wacht...

Het is ingewikkeld.

Ik weet niet wat ik moet zeggen, weet je?

Nee.

Laat maar. Ik ga al.

Nee, wacht.

-Wat? -Ik...

Ik bedoel...

Wauw, zoiets liefs heeft nog nooit iemand tegen me gezegd.

Nee, ik wil wel, want ik ben...

Ik bedoel...

Het is niet...

Omdat... Wacht.

Ja? Sorry, ik ben zo terug.

Hallo?

Ja, oma, sorry. Ik heb het druk gehad.

Geen probleem.

Alles goed?

Je moeder is hier.

Ik kom eraan.

Verdomme.

Shit.

Is er iets?

Ik heb een noodgeval.

-Ben je terug voor je afspraak? -Ja.

Kun jij op de winkel letten?

Oké? Ik kom zo snel mogelijk terug.

Ik blijf niet lang weg.

Alles goed?

Het spijt me. Ik wilde je niet storen op je werk.

Geen zorgen. Het is geregeld.

Waar is ze?

Mam?

Zoon.

Mijn zoon.

Ik heb je gemist.

Je ruikt lekker.

Wat is het?

Munt, magnolia en...

Ik weet het niet.

-Patchoeli. -Ja, natuurlijk.

Ruik mij eens.

Ik wil zien of je beter bent geworden.

-Kom. -Ik wil niet.

Waarom niet? Omdat je het niet weet, hè?

Kom. Het is makkelijk.

Kom.

Kom.

-Lavendel. -Juist.

Inderdaad, de zoon van zijn moeder.

-Het ruikt lekker, hè? -Ja, heel lekker.

En jij?

-Wat is er met mij? -Hoe gaat het met je?

Fantastisch. Ik ben gelukkiger dan ooit.

Dat is geweldig.

Hoe ben je buitengekomen?

Door de deur natuurlijk.

Heel handig. Probeer het ook eens.

Je bent blij om me te zien, hè?

Kom. Dans met je moeder.

Dans met me.

Hallo?

Hallo?

Wat? Ik versta je niet. Wat zei je?

Nee... Ja, ik luister, maar er is veel lawaai.

Kun je harder praten?

Hoezo is je autospiegel gebroken?

Wat kan ik eraan doen?

Een kapotte autospiegel?

Die eikel van een buurman.

-Ik heb hem gebroken. -Juist...

Shit.

Nee, het spijt me.

Sorry. Weet je wat?

Stuur de rekening naar mijn grootmoeder. Ik betaal hem wel.

Inderdaad. Geweldig.

Ja, ik weet het. Het spijt me.

Sorry.

Dag.

Shit. Wat is dit?

Hij parkeert al 20 jaar op de plek van mama.

-Het is genoeg geweest. -Wat? Ze heeft geen auto.

-Nou en? -Ze heeft geen auto.

Verdomme. Ja, we komen eraan.

Waarom heb je de muziek uitgezet?

-Ja? -Ik heb Judiths boodschappen.

-Oké... -Moussa. Alles goed?

-Heb je alles? -Ja, alles zit erin.

Wat ben je toch aardig. Wacht.

Hier.

Als bedankje.

-Dat hoeft niet. -Juist.

-Zeg het als je iets nodig hebt. -Geen probleem.

-Een fijne dag nog. -Bedankt. Jij ook.

-Dag. -Ja, dag.

Wie is dat?

Moussa.

Een jongen die ik van beneden ken. De lift is kapot.

-Hij hielp me met mijn boodschappen. -Waarom?

Omdat ik het vroeg.

-Hoe heeft hij betaald? -Met de kaart van je oma.

En waar is die nu?

Die is...

Geef je je kaart aan vreemden? Jezus.

-Waar is de kaart? -Wat?

-De kaart die ze je gaf. -Welke kaart?

Mijn moeder gaf je een kaart. Waar is die?

-In de tas. Waar anders? -Stop.

Ben je gek? Hij zit in de tas.

Ongelooflijk.

Je bent gek.

Gek.

Waarom beschuldig je die jongen?

Hij hielp me met mijn boodschappen.

Wat heb jij gedaan om me te helpen?

Nou?

Kijk naar mijn spieren.

Raak eens aan.

Daar stop ik nooit.

Ik doe elke woensdag pilates. Dat is heel goed.

Hoe laat is het?

Hoe laat?

Hoezo? Moet je ergens heen?

Het is vrijdag. Vrijdag is couscous.

Mam.

Mam.

-Heb je de kliniek gebeld? -Ik wist niet wat ik moest doen,

dus ik heb jou eerst gebeld.

-Dat heb je goed gedaan. -Waar is de pan?

Ze moet nu terug.

Daar zal ze nooit mee instemmen.

We hebben geen keuze.

Kan ze niet nog even blijven?

Mam.

Ze is nu handelbaar.

Maar je weet hoe het soms eindigt.

-Ja. -Mam.

Ik bezoek haar daar vaak.

Ik snap waarom ze wegloopt.

-Het is niet makkelijk. -Voor niemand.

Voor niemand.

Zo is het gewoon.

Wat is dit? Shit.

Is er geen andere manier?

Kunnen we iets anders proberen?

Zoals?

-We vonden het geen makkelijke beslissing. -Niet 'we', jongen.

Ze zit niet in de gevangenis.

-Mam. -Daar doen ze vast niet aan pilates.

Maar...

Ik heb de kracht niet meer.

-Ik weet het, maar... -Jij bent te oud.

Soms vraag ik me af wat ik heb gedaan om dit te verdienen.

Je hebt niks gedaan.

Het is jouw schuld niet. Dat weet je.

Mnaich'alik hana. Ze heeft een zwaar leven gehad.

Het was niet mijn schuld. Ze vielen.

Waarom kijk je me zo aan?

Heb jij nooit iets stoms gedaan?

Ik kan doen wat ik wil.

Ga je gang. Smijt maar stuk.

Dat is hier een traditie.

Mazzeltof.

En deze? Smijten we deze ook stuk?

Mazzeltof. En deze?

Stop. Ben je gek?

Stop. Nee...

Nee, stop.

Laat maar. Ik doe het wel.

-Voorzichtig. -Shit.

Ik wist niet dat je zijn horloge droeg.

Ja, dat heb ik bewaard na zijn dood.

Het staat je goed.

Ik ben er lang niet geweest.

Wil je naar opa's graf?

Ik kan je wel brengen.

-Zeker weten? -Ja.

Ik ben ook lang niet geweest.

We kunnen samen gaan.

Meen je dat?

Ja.

Dat is geweldig.

Ik ben zo blij.

Je bent de beste zoon ooit.

Bel de kliniek zodra we weg zijn.

-Geen zorgen. -Zeg dat ik haar terugbreng.

-Ik ruim wel op. -Geen zorgen.

-Zullen we gaan, mam? -Ja.

Mam, we gaan naar papa. We geven hem een kus.

Dan komen we terug en helpen we je hiermee.

Wacht...

Ik ben zo blij.

-Ik ga zelfs als jij niet gaat. -Oké.

-Ik heb de couscouspan nooit gevonden. -Geen zorgen.

-Dag, mam. -Dag, mijn meisje.

Mijn sigaretten?

Nee. Geen sigaretten in de auto.

-Het is niet... -Niet in de auto.

Weg ermee.

Shit.

Voeten naar beneden.

Jij hebt ook spieren gekregen.

Het is een compliment.

Er is geen drop meer.

Raak niet alles aan.

Het is zo fijn om je weer te zien.

Het was lang geleden.

Je hebt een mooie auto.

Gaan de zaken goed?

-Je bent vast rijk. -Over geld gesproken,

waarom is er een telefoonrekening van 347 euro?

-Is dat veel? -Ja.

Ja, dat is veel.

Waarom al die vreemde nummers?

Omdat

ik vragen op tv beantwoord. Daarom.

Ik kan niks doen dankzij jou. Het is de enige manier om geld te verdienen.

Ik kan doen wat ik wil.

Nee, want ik betaal voor je.

Precies.

Laat me toch gewoon mijn eigen geldzaken regelen.

Ik heb niet om je controle gevraagd.

Ik ook niet.

Dit is saai.

Mag ik muziek spelen, of is dat ook verboden?

Ga je gang.

Kijk daar maar.

Druk erop.

Kies wat je wilt en druk op afspelen.

-Heb je Véronique Sanson? -Véronique Sanson.

-Kendji Girac? -Kendji Girac.

-Michel Berger? -Michel Berger, Maître Gims,

-Compagnie Créole... -Ja.

Wat je maar wilt.

France Gall.

France Gall en...

Dat doet me denken aan het huis. France Gall kwam.

Ja.

We hadden een barbecue en speelden belote.

Nee, volgens mij was jij er niet.

Won ze?

Waarmee?

Belote.

Nee, ze verloor. Daarom kwam ze nooit meer terug.

O, unieke vrouw, zonde, verlangen

Want een slang uit de Bijbel

Heeft zijn greep losgelaten

Hels blauw

Kleur liefde

Teken op de steen

De woorden van de eerste dag

Bittere smaak

Van verboden man

Heeft het genot geproefd dat God straft

O, sterfelijk hart

Eva met bleke ogen

Verlaten door de hemel, ze heeft pijn

Eva, sta op en dans met het leven

Ik heb de echo van je stem gehoord

Eva, sta op

Je kinderen zijn groot

Wees stil.

Stil...

Alsjeblieft.

-Ja, Ibou, hoe gaat het? -Ibou?

Het gaat goed met de boeketten.

-Heb je nog iets nodig? -Ibou?

Ja, ga verder met de droogbloemen,

als je dat kunt.

Oké.

-Verder alles oké? -Ja.

Er was een klant die klaagde.

Waarover?

Haar pioenen zijn allemaal dood.

-Ze zei dat ze slecht waren. -Had ze ze uit elkaar geplant?

Ik betwijfel het.

-Ze stonden op een balkon. -Daarom.

Er moet minstens een meter tussen zitten.

-Ik bel je terug. -Ze stonden te dicht bij elkaar.

Waarom duurt het zo lang?

Wanneer zijn we er?

Nou...

Waarom duurt het zo lang?

Ik moet tanken.

Ik zoek een tankstation.

Even tanken en dan gaan we weer.

Ik ga ook tanken.

Wat is dat?

Een thermosfles.

-Dat weet ik, maar wat zit erin? -Water.

-Laat zien. -Nee. Hou op.

Hou op. Je bent paranoïde.

Ga mediteren.

Je bent zo gespannen.

Waar ga je heen?

-Plassen. -Blijf in de auto.

-Ik ben bijna klaar. -Ik doe het hier.

-Stop daarmee. -Zo dus.

Juist.

Let op de deur.

Dit is Lisa. Stuur me een sms. Ik luister niet naar berichten.

Met mij.

Ik wil praten over eerder. Bel me terug als je wilt.

Tot ziens.

Hallo, 2,95, alsjeblieft.

-Bedankt. -Een fijne dag nog.

Oma,

heb je de kliniek gebeld?

Ja, ze heeft haar medicijnen niet genomen.

Oké, nu snap ik het.

Hoe gaat het?

Ze is gespannen. Ik ben gestopt bij een tankstation.

Ze vermoedt niks.

En ben jij in orde?

Ja, ik voel me meer een agent dan een zoon, maar...

Het komt goed. Geen zorgen.

Oké. Je kunt me altijd bellen.

Ik bel je terug.

Heb je een aansteker?

Ik heb wel een vuurtje voor je, schatje.

Wat fijn.

Zo ben ik lang niet meer genoemd.

Wat doe je?

Ik praat.

Ik ontmoette Patrice buiten het toilet.

Hij heeft koffie voor me gekocht.

Heel gul. Bedankt, Patrice. Kom, we gaan.

-Kom. -Vooruit.

Mag ik je nummer?

-Je bent grappig. Kom. -Er is tijd.

Hij brengt me naar het graf van mijn vader in Gujan.

-Kom. -Gujan?

-Dat is de andere kant op. -Niet te geloven.

Breng je me niet naar Gujan?

-Kom. -Waar gaan we heen?

Waar gaan we heen? Klootzak.

-Kalmeer. -Ik wil niet gaan.

Kalmeer.

Achteruit.

-Je gaat nu met me mee. -Nee.

Ik ga niet mee. Hij liegt. Hij wil me pijn doen.

Verdwijn.

-Vooruit. -Verdwijn.

Ga naar je begraafplaats en blijf daar.

-Ik ga. -Breng jij me?

-Wat? -Breng jij me naar de begraafplaats?

Ja, als je wilt.

Ja.

Oké, vooruit.

Shit.

Wacht.

Wacht.

-Kom. Ik breng je wel. -Shit.

Ik breng je wel naar de begraafplaats.

Ik breng je echt naar de begraafplaats.

-Laat me met rust. -Ik breng haar wel.

-Oké, ik stap wel af. -Verdwijn.

Kom.

Mijn helm.

Ik leg hem hier neer.

Wat doe je?

Je zou me naar de begraafplaats brengen.

Ja.

Ik ga niet terug.

Ik weet het.

Hoe weet ik dat je niet liegt?

Oké.

Hier.

Je moet nu loslaten.

Sla over 200 meter rechtsaf.

Sla over 200 meter rechtsaf.

Ik heb honger.

Ik sterf van de honger.

Drop.

Bedankt.

Soms denk je aan me.

Weet je waarom wij joden kiezels op grafstenen leggen?

Nee, dat weet ik niet.

Omdat bloemen verwelken en kiezels niet.

Zo weet de overledene

dat onze liefde even solide en duurzaam als een steen is.

Mooi. Dat wist ik niet.

Daarom noemde ik je Pierre, als een steen, niet Daisy.

Het was vast niet makkelijk.

Hoi, pap.

Ik weet dat je boos bent dat ik lang niet ben geweest.

Ter verdediging,

als ik vaker had kunnen komen, had ik dat gedaan.

Maar ik mag niet.

Dat is alles.

Jij bent niet de enige die vastzit.

Ik weet zeker dat

jij me nooit zou hebben verlaten als je nog hier was.

Want je hield echt van me.

Ik vind het daar niet fijn.

Het is eten is vreselijk en...

Ik mag niet eens het raam openen.

Het is niet logisch.

Het enige wat me troost,

zijn bloemen.

Zoals je altijd zei,

werk ik in mijn tuin.

Nu ben ik hier en ik wil je zeggen dat

ik elke dag aan je denk.

Zonder uitzondering.

Mam zei hetzelfde.

Van Pierre weet ik het niet zeker.

Vanavond maak ik couscous voor ons.

Zeg dat je drop hebt gegeten en drie sigaretten hebt gerookt.

Mag ik niet eens met mijn vader praten?

Kun je me even alleen laten?

Ik heb een geheim voor hem.

Heel even dan.

Zie je?

-Voor wie is het? -De verjaardag van mijn dochter.

-Ze boft. -Inderdaad.

Ik wil ook graag bloemen voor mijn verjaardag.

Wanneer ben je jarig?

18 december.

Kom dan terug. Ik trakteer.

Dat is aardig. Ben jij de eigenaar?

Bijna.

Alsjeblieft.

-Bonnetje? -Nee.

-Bedankt. -Wacht even.

-Ik zie je in december. -Wauw.

Fijne dag nog, en gefeliciteerd met je dochter.

Bedankt.

-Hallo? -Bedankt voor de roos.

Geen dank. Ja? Ik ben hier.

Waarom zei ze dat?

-Ik werk aan klantenrelaties. -Door rozen weg te geven?

Het is één roos aan één klant.

Luister, ik heb een probleem.

Ik haal de afspraak niet.

-Oké. Wil je hem annuleren? -Nee.

Dat kan ik niet doen. Jij moet het doen.

Meen je dat? Ik weet niet eens met wie de afspraak is.

-Je noemde alleen bruiloften. -Rustig. Ze heet Flora Bertin.

Ze organiseert grote bruiloften en wil weten

of we met haar kunnen samenwerken. Oké?

Ja, ik snap het.

Je weet wat je moet doen.

Lachen, laten zien dat we stipt zijn

en dat we goede leveranciers, goede ideeën en de beste bloemen hebben.

-We zijn de beste. -Precies. Het is heel belangrijk.

-Oké. -Als we tekenen,

kunnen we uitbreiden

en ben ik financieel stabiel.

Ik zal haar imponeren.

Je vult me niet met vertrouwen.

Daar zijn collega's voor.

Wie was eerder

bij je?

-Mijn moeder. -Is ze in orde?

Ja en nee.

Ze is ziek. Ik moet haar terug naar de kliniek brengen.

Shit. Gezondheidsproblemen?

Dat zou je kunnen zeggen, ja.

-Verpest het niet, oké? -Nee, hoor.

-Ik ben hier. -Bedankt.

Mam. Hé.

Stop.

Sorry. Heb ik je pijn gedaan?

Heb je je bezeerd?

Je bloedt. Het spijt me.

Ik heb er genoeg van.

Het spijt me.

Sorry.

Besef je wat je doet?

Het was een ongeluk.

Je zegt steeds dat ik je heb verlaten, dat ik een monster ben.

Wat zou jij hebben gedaan? Denk je dat het makkelijk is voor mij?

Nou?

Denk je dat het cool is om een moeder zoals jij te hebben?

Nee. Jij vindt het normaal

dat ik achter je aan ren als een hond.

Mijn hele leven.

-Het was een ongeluk. -Je maakt me boos.

Ik heb er genoeg van.

Verdomme.

Ik doe dit niet met opzet.

Nee, maar ik...

Hou op.

Je leven is niet geweldig, maar ik denk aan mezelf.

-Ik ben 33. -Ik weet het.

En ik doe het geweldig zonder jou.

Ik weet het. Ik wilde je niet kwetsen.

Het spijt me. Het was mijn ring, hè?

-Het is oké. Het doet geen pijn. -We moeten naar een apotheek.

Anders gaat het ontsteken.

Je moet ernaar laten kijken.

-Oké. -Het spijt me. Was het mijn ring?

Hoe gaat het?

Prima.

Hoe kon je eigenlijk wegkomen?

Een lang verhaal.

Dat geloof ik.

-Word je niet boos? -Zeg het gewoon.

-Beloof het. -Ik beloof het.

Eerlijk gezegd

ben ik ontsnapt.

Echt waar?

Hoe heb je het gedaan?

Nou...

Ik had een idee.

Ik vroeg Cathy om hulp. Ze is model,

maar ze lijdt aan boulimie.

Ik vroeg haar om een afleiding te creëren.

Judith, ga.

Ik rende

zo hard mogelijk door de gangen.

En ik nam heel stilletjes

de nooduitgang.

En zag niemand je?

Niemand.

Zo kwam ik in de tuin.

Dus het was makkelijk.

Nee, want ik was één ding vergeten.

De poort was dicht.

Toen zag ik Eric.

Hij was een topsporter die moest stoppen omdat hij schizofreen is.

En met zijn blote handen duwde hij de poort open.

Ik nam afscheid van Eric

en rende weg. Zomaar.

Goed, hè?

Ja, niet slecht.

-Ongelooflijk, hè? -Ongelooflijk.

Maar waar.

-Hallo. -Hallo.

Neem er één voor het slapengaan. Je wordt er suf van.

Neem volgende keer je verzekeringspasje mee.

-Bedankt. -Dag.

-Hallo. -Hallo, ik ben gewond.

Laat zien.

-Ik geef je ontsmettingsmiddel. -Ja.

Alsjeblieft.

Is alles oké?

Ja. Heb je iets sterks?

Tegen de pijn?

Nee, voor iemand die onrustig is: Xanax, Prozac...

Alleen op recept.

Ik kan je iets homeopathisch geven...

-Hallo. -Hallo.

Zijn deze goed?

'Cli-Max.

'Een parelachtige en korrelige structuur met een glijmiddel

'voor intense vaginale stimulatie.

'Muntsmaak voor een fris gevoel vanbinnen.'

Dat is goed.

Het stimuleert alle erogene zones. Je partner zal er ook van profiteren.

-Oké, dat nemen we. -Hij is mijn zoon.

-Hoeveel? -Hij is schattig, hè?

14,90.

Alsjeblieft.

Bedankt.

Wil je een tasje?

-Nee, bedankt. -Dag.

Moet je me voor schut zetten?

-Het is ondraaglijk. -Waarom?

Omdat ik condooms heb gekocht?

Waarom denk je?

Rustig.

Seks kan nog steeds op mijn leeftijd.

Sorry dat ik wil neuken.

-Ja, zelfs nu. -Dat is genoeg.

-Hallo, mevrouw, meneer. -Hallo.

-Je moeder? -Ja.

-Brave jongen. -Bedankt.

Zie je? En jij klaagt altijd.

-Juist. Kom. -Wacht, ik heb honger. Alsjeblieft.

Haal iets te eten.

-Een broodje? -Ja, met frietjes.

-Frietjes? -Ja.

Ik ben zo terug.

Wacht.

Hoe weet ik dat je niet wegloopt?

-Omdat ik honger heb. -Nou en?

Luister, vertrouw me gewoon.

Nee, zo werkt het niet.

Hier. Dit is mijn hele leven. Zonder kom ik nergens.

Oké. Wacht hier. Ik ben zo terug.

Twee broodjes rundvlees met salade en frietjes.

Shit.

Ik was daar.

-Bij 'Koning van de straat'? -Ja.

Pardon. Mag ik iets vragen?

Ja.

Ik wil weten of jullie...

Ik zoek wiet.

We roken niet.

Nee.

Waar kan ik er snel aan komen?

Nergens.

Wij drinken hier gewoon wat.

-Ik weet het. -Rustig.

Ik vraag het maar.

Ja.

Is dat een damestas?

Ja.

-Dat dacht ik al. -Van mijn moeder.

Ik heb de wiet voor haar nodig.

Bro.

-Je moeder? -Ja.

-Voor zijn moeder. -Dat is grappig.

Ze is manisch-depressief, of bipolair.

En...

Ze heeft nu een manische fase.

Ze kan elk moment een crisis krijgen.

Ik heb iets nodig om haar te kalmeren voor ik haar terug naar de kliniek breng.

Mijn oom heeft dat.

Het is ernstig.

Hier.

Bedankt.

Sorry, maar hebben jullie sigaretten en een aansteker?

Ja, hoor.

Dat is aardig.

-Heb je ze echt niet nodig? -Nee, het is goed.

Bedankt. Dit is heel aardig van jullie.

Het is oké. Voor je moeder.

Nee.

Hou maar.

Heel aardig. Bedankt.

Succes.

Ik wil betalen voor de broodjes en de drankjes

-van die jongens daar. -18 euro.

-Je oom? -Ik praat er niet over.

-Is hij de enige in je familie? -Ja.

Ik ben niet in een gekkenhuis geboren.

Ja.

Hou het wisselgeld.

-Hier heb je eten. -En frietjes?

Ja, heel veel.

Heel erg bedankt.

Zie je? Ik heb netjes op je gewacht.

-Goed, hè? -Dat is goed.

En deze heb ik voor jou geplukt.

Mooi.

Bedankt.

Weet je wat het is?

Een anjer. Ik ben bloemist.

Maar wat betekent het?

Geen idee.

Dat moet je weten.

Een echte bloemist moet de taal van bloemen spreken.

Dat maakt het werk zo mooi.

Ik leerde het je al als kind.

We gaan verder, als je wilt.

-Oké... -Nee.

Zoek de anjer op. Ik weet waar we kunnen eten.

-Nee, we eten hier. Waarom... -Wacht maar. Het is geweldig.

Je vindt het vast leuk. Veel herinneringen.

Het is ver.

Kom.

Het is mooi.

Heel mooi.

Wat is het mooi.

Nietwaar?

Ja.

Zeg dat dan.

Het is niet moeilijk.

Het is mooi.

'Het is mooi...'

Rustig.

Mijn favoriete plek op aarde.

Alsjeblieft.

Geef me die.

Ze zijn hartstikke koud.

Inderdaad.

Hier.

Je hebt een vreselijk karakter,

maar je bent een goede man.

Sorry.

-Is dat wiet? -Ja.

Mag ik er een rollen?

-Ga je gang. -Het is lang geleden.

Hier.

Je weet nog hoe het moet.

Genoeg.

Klaar?

Ik mag dit normaal niet hebben.

Waarom neem je je medicijnen niet meer?

Omdat...

Ik wilde geen plant meer zijn.

Twee jaar

is een lange tijd om je zoon niet te zien.

Ik heb je gemist.

Ik had een kalmer leven nodig.

Is het nu beter?

Ik werk alle uren die God me geeft.

En je liefdesleven?

Het is ingewikkeld.

-Dus het is niet beter. -Nee.

Hoe heet je vriendin?

Lisa. Ze is mijn vriendin niet.

Af en toe seks dan?

Dat duurt

nooit lang in mijn ervaring.

Zo is het niet.

Ze is mijn beste vriendin, maar...

Het was altijd dubbelzinnig.

Voel je iets voor haar?

Nou... Ja.

-Weet ze dat? -Nee.

-Het zou kunnen helpen. -Ja.

Volgens mij heeft ze er genoeg van.

Je moet niet bang zijn en vertrouwen hebben in jezelf.

Je moet durven springen.

Je moet leven

en kinderen krijgen. Geen idee.

Ik ben nog niet klaar.

Dat is niemand.

Nooit.

Maar je doet het en dan improviseer je.

Kijk naar mij.

Oké.

Hoe heet je winkel?

Bloemen van Judith.

Judith, zoals ik?

Ik ben ontroerd.

Er hangt een groot portret van je

in de etalage.

-Je houdt me voor de gek. -Ja.

-Heet de winkel Bloemen van Judith? -Nee.

Hoe laat is het?

Geen idee.

-Shit. -Wat?

Wacht.

Met Ibou. Flora wil je iets zeggen.

Hallo, meneer Haddad.

U hebt een prachtige winkel en uitstekende bloemen.

U mag ons een jaar van bloemen voorzien. Daarna kijken we verder.

En gefeliciteerd met uw verloving met Lisa.

Hopelijk huurt u ons in voor de bruiloft.

Alsjeblieft. Ik bel je terug.

Wauw.

Gaat het?

Ja, alles is geweldig.

Wat is er dan?

Ik heb getekend...

Ik heb een contract voor de winkel.

Mazzeltof.

Mijn kleine jongen.

Dat is goed, zoon.

-Het voelt goed. -Ja.

O, ja.

Waarom wilde je weten hoe laat het is? Het is 19.30 uur.

Omdat de kliniek om 19.00 uur sluit.

Je bent goed.

Nee, maar...

Wat is plan B?

We kunnen hier blijven slapen

en morgen kun je doen wat je wilt.

Maar we moeten oma bellen. Anders maakt ze zich zorgen.

Ja, dat zal ik doen.

Ik zoek een hotel.

Wil je water?

Nee, bedankt.

Neem wat. Het is lekker.

Ibou, goed gedaan.

Het is je gelukt.

Ik bof met je.

Ik wil zeggen

dat het laat wordt.

Het zou fijn zijn als jij naar de markt kunt gaan en de winkel kunt openen.

Geef me de telefoon. Ik wil muziek.

En ik vertrouw erop dat je enkellaarzen draagt.

Dat is alles. Bel me terug als het nodig is.

Kom. Eén, twee,

drie, sneller.

Drie.

Blijf bewegen. Geweldig.

Klaar, bukken.

Goed zo.

Drie.

Is het dringend?

-Nee. -Zeker weten? Kom.

Links, rechts, hoekstoot. Opnieuw.

-Verdomme. -Waar kwam jij vandaan?

Geef me je telefoon.

Hier.

Neem een bad.

Het voelt geweldig.

Nee, bedankt.

Waarom zo'n duur hotel?

Het is fijn, maar toch...

-Om te genieten voor het slapengaan. -Slapen?

Het is mijn bedtijd niet.

Ik ga pas om 2.00 of 3.00 uur naar bed.

Ik heb niet veel slaap nodig.

We gaan naar Henry's bar.

Kom. Het is niet ver.

-Je hebt iets te vieren. -Het was niet gepland.

Dat is het nooit.

Ik zal niet drinken, oké?

Als je niet wilt, ga ik alleen.

Je kunt me niet opsluiten.

Hoe zie ik eruit?

Te veel make-up, maar heel mooi.

Dat is aardig van je.

Joehoe.

Niet te geloven.

Mijn Judith.

-Alles goed? -Pierre.

-Dat is lang geleden. -Te lang.

-Alles goed? -Je ziet er geweldig uit.

Er is hier niks veranderd.

Nog steeds karaoke op vrijdag.

Wat drink je?

Ik wil wel een whisky.

-Ik neem hetzelfde. -Een ogenblik.

De dood maakt hem niet bang

Hij kauwt altijd tabak, hij zal je kwetse

Mijn man

Dit is een jonge whisky.

Heerlijk.

Mag ik hierna zingen?

Als Martine je de microfoon wil geven wel.

Nog een.

Bedankt.

-Pierre? -Ja.

-Jij bent het. -Alsjeblieft.

Je moeder ziet er goed uit.

Wil je mijn mening?

Ze heeft haar gebreken, maar ze is tenminste aardig.

En geloof me,

zo zijn er niet veel.

In de warmte van de cafés

Leidt ze ons ver weg

Ik zoek vergeefs haar blik

Dansend

In het oneindige geraas

Van de straatmuziek

Ze laat de menigte dansen Terwijl de uren verstrijken

Hand in hand

En blootsvoets

Op de muren van Sevilla

Ze blaast haar kleuren

In de harten van die meisjes

Ze geeft elke nacht nieuw leven, dansend

Zingend

Een nieuw ritme

Kun je even op haar letten?

Met de Riverside-kliniek. Een ogenblik.

Met de Riverside-kliniek. Een ogenblik.

Psychiatrisch ziekenhuis Riverside?

Hallo, ik bel over een patiënt.

Het spijt me. De kliniek is gesloten. U moet morgen terugbellen.

Het is een noodgeval. Mijn moeder is uw patiënt.

Judith Haddad. Ze is vanochtend ontsnapt.

Hoe gaat het met haar?

Ze is euforisch en zal weldra onbeheersbaar zijn.

Waar is ze nu?

In de Belvedere Bar in Gujan.

We sturen nu een ambulance.

Bedankt.

Dag.

-Hallo? -Hallo.

Ik had niet verwacht

dat je me zou terugbellen.

En ik had geen sms'jes van je moeder verwacht.

Wat?

Is ze niet bij je?

Jawel.

Je had vast je telefoon ergens laten liggen.

Wat zei ze?

Dingen over je leven

die je me eerder had moeten vertellen.

Pierre, kom binnen.

-Is er iets? -Nee, maar je moeder wil je.

Ik kom zo.

Shit.

Wat is er?

Slechte dingen.

Ik wacht op een ambulance voor mijn moeder. Ik moet gaan.

Verdorie. Is ze ziek?

-We zijn in een bar. Ze danst. -Ze danst?

-Waarom dan een ambulance? -Ze danst,

maar dadelijk wordt het heel erg.

Ik snap het.

Als je me nodig hebt, weet je waar ik ben.

Dat is aardig.

-Nou... -Ik wil zeggen

dat je belangrijk voor me bent.

Niet alleen als vriendin.

Snap je dat?

Ja,

ik snap het.

Dus...

Zie je? Je kunt het.

Pierre, ze roept je.

Ik kom er zo aan.

Ik moet gaan.

-Dus... -Dat vind ik ook.

Zeg tegen je moeder dat het antwoord op haar vraag ja is.

Ik zal het zeggen.

-Pas goed op jezelf. -Jij ook.

Hallo, Lisa. Dit is Judith. Ik ben Pierres moeder. Ik ben bipolair.

Het is mijn schuld dat Pierre niks zegt, maar hij houdt heel veel van je.

Ik wil je graag ontmoeten. Hou je van couscous?

Vind een plek voor me

In je bubbel en als ik je lastigval

Als ik te onhandig ben

Word ik heel bleek

Heel stil, heel klein, zodat je

Me vergeet

Maak een plek voor me

Diep in je hart, zodat ik je kan kussen

Als je huilt

Ik zal

Gek doen en aardig zijn

Zodat je zult lachen

Ik wil dat je nooit pijn hebt Het nooit koud hebt

Ik geef alleen om jou

Ik hou van jou

Ik hou van jou

Vind een plek voor me

In je toekomst

Zodat ik niet in herinneringen leef

Ik zal nooit afstandelijk en arrogant zij

Zodat jij je goed voelt

Vind een plek voor mij

In je noodgevallen

In je dapperheid, in je vertrouwen

Ik zal nooit afgeleid en wreed zijn

Zodat jij je mooi voelt

Ik wil niet dat je je verveelt Ik wil niet dat je bang bent

Ik wil dat je de smaak van ongeluk vergee

Ik hou van jou

-Kom. -Ik ben nog niet klaar.

-Ik moet rusten. -Kom.

Waar gaan we heen?

Naar ons oude huis.

Ik wist het. Maar waarom rennen we?

Waarom zo'n haast?

-Het is niks veranderd. -Het is precies hetzelfde.

Ze hebben niet voor mijn planten gezorgd.

Wat doe je?

Even kijken.

-Wees stil. -Oké.

O, nee...

Niet te geloven.

-Het was beter toen jij het deed. -Het is afschuwelijk.

De oleander kan zo niet groeien. Ze zijn gek.

Vooruit.

Mam, kom.

Het is te koop.

-Ik kan het kopen. -Kom.

-Een goed idee, nietwaar? -Kom.

Hou op. Zeg me wat je denkt.

-Ik denk niks. -Ja.

Ik wil het kopen.

Het zou geweldig zijn.

We knappen de tuin op en zo.

-Ik noteer het telefoonnummer. -Nee.

Nee.

Waarom niet?

Je kunt het niet.

Je hebt niks meer.

Je hebt alles uitgegeven en

zelfs nog meer.

Dat weet je.

Weet je nog hoe het was?

Nee?

Hoe ik keihard moest werken om

al je leningen af te lossen?

Hoe ik door al je schulden

je curator werd?

Ik geef je zakgeld.

Elke maand.

Het zou inderdaad geweldig zijn om het te kopen en

voor de tuin te zorgen zoals vroeger, maar...

Dat kun je niet.

Sorry. Dat besefte ik niet.

Sorry voor alles wat ik je heb aangedaan.

Sorry.

Zeg dat niet.

Het is jouw schuld niet.

We hadden het hier fijn.

Herinner je je dansshows?

We repeteerden 's middags en je nodigde alle buren uit

voor de show.

Weet je dat nog?

Natuurlijk.

-Mijn eerste momenten van eenzaamheid. -Nee...

Ja.

Je overdrijft.

Je was spectaculair als de Gipsy Kings.

Met je kleine gitaar.

Wat doe je? Sta op.

Er wonen hier mensen.

Ik wil er alles uithalen

voor ik voorgoed wegga.

Zie je dat?

Het is de Grote Beer.

En dat is Arcturus.

En dat daar?

Dat is Cassiopeia.

Je bent slim. Ik wist niet dat je je sterren kende.

En dat is Sterrensprong...

Ik praat onzin.

Wie is daar?

Shit. Wegwezen.

Wie is daar?

Sorry.

We gaan al. Sorry.

Kom. Raak dat niet aan.

-Het is giftig. -Ik weet het.

Ik wil een souvenir.

En het is mijn oleander.

Snel.

Wegwezen of ik bel de politie.

Ja, sorry.

Hoeveel wilt u ervoor?

ANJER BETEKENIS

In de taal van bloemen

betekent een anjer de liefde van een moeder voor haar kind.

Dit is de voicemail van Pierre Haddad.

Wat wordt het? Neem je ze of niet?

-Ze zijn populair. -Dat zeg ik steeds tegen hem.

Oké, we nemen ze.

Drie bossen lelies.

Ja, hij had moeten opnemen.

Alles goed?

Het is mooi weer. Ik ben bij mijn zoon.

Met jou?

Ja, slapen doet je goed.

Zullen we zo gaan?

Zodra ik mijn thee heb opgedronken.

Wat drink je?

Thee.

Het zakje ligt daar.

Wat is het?

Thee. Er was...

-Laat zien. -Stop.

-Waarom mag ik niet kijken? -Je hoeft mijn thee niet te zien.

-Je hoeft niet alles te controleren. -Laat zien.

-Nee. -Laat los.

Laat los.

Wat doe je?

Wacht. Kom mee.

Nee.

Kom.

Wat doe je?

Kom.

Alles oké?

Ik ben er voor je.

Het komt goed.

Beloofd.

Ik heb je nodig.

-Hallo. -Hallo.

Mevrouw Haddad.

U weet dat u niet mag gaan.

Nu moeten we u in de gaten houden.

-Weet u dat? -Ja.

Ik ben niet blij. Ik vertrouwde u. Het is niet goed.

-Het is niet... -Ze snapt het, oké?

-Ja, maar... -Geen gemaar. Ze is niet stom.

Bel nou maar een dokter.

Hallo, dr. Rémy?

Mevrouw Haddad is hier

-met... -Haar zoon.

Met haar zoon.

Goed, ik geef het door.

-Dr. Rémy komt u halen. -Bedankt.

Hassan?

Hallo, mevrouw Haddad.

-Hallo. -Komt u mee?

-Hallo. -Hallo. Ik kom je zo gedag zeggen.

Oké.

-Dit is mijn zoon. -Oké.

-Hij is knap, hè? -Heel knap.

Deze kant op.

Ga zitten.

U belde ons vannacht, maar niemand kon u vinden.

Wat is er gebeurd?

Ik had me bedacht.

Ik wilde niet dat het zo zou gaan.

Dat snap ik, maar laat het ons de volgende keer weten.

Hoe was uw moeder?

Oké. Ik heb erger gezien.

En het curatorschap?

Het is een grote verantwoordelijkheid.

Er komt veel papierwerk bij kijken.

Meneer Haddad, weet u waarom uw moeder ontsnapte?

Ik stel me voor dat

ze haar familie miste.

Ik zou zeggen

dat ze u miste.

Weet u dat ze altijd bezoek mag ontvangen?

Ja, dat weet ik.

Ze nam blijkbaar haar medicijnen niet meer.

Inderdaad.

Zonder die behandeling is het risico op een crisis groter.

Maar we kunnen haar niet dwingen.

We kunnen haar alleen overtuigen dat het beter is voor haar.

Met 'we' bedoel ik ons en u.

Uw moeder zal altijd bipolair zijn. Er is geen geneesmiddel.

Maar met uw steun

kan ze veel verbeteren.

Ja, dat weet ik, maar ik...

Ik kon er niet langer

mee leven.

Ik snap het.

Maar als u zich sterker voelt, probeer haar dan tijd en liefde te geven.

Ik kan haar altijd een verlofbrief geven.

Het is prachtig dat ze haar passie voor bloemen heeft doorgegeven.

Ze werkt graag in de tuin.

O, ja?

En

denkt u dat ik...

Dat ik...

Dat ik dezelfde ziekte kan krijgen?

Er is inderdaad een risico.

Maar het hangt ervan af hoe u uw leven leidt.

Ik weet

dat u uw vader op jonge leeftijd verloor. Dat was vast heel moeilijk voor u.

Dat had duidelijk een impact.

Maar erin blijven hangen helpt niet.

Dit is het kaartje van een collega.

Als u wilt praten, noem dan mijn naam.

Het doet u vast goed.

Bedankt.

-De mijne is lelijk. -Nee, hoor.

Waarom zitten er gaten in?

Het doet er niet toe.

Hoe is de jouwe?

-Ik kom afscheid nemen. -Ga je?

Ik wist niet dat je sleutelkoorden maakte.

Na 300 begin ik het te snappen.

Krijg ik die als hij klaar is?

-Dan ga ik maar. -Ik heb je nog niet voorgesteld

aan Hubert.

Hallo.

-Mijn zoon. -Aangenaam.

En dit is Cathy.

-Herinner je je haar? -Hallo.

En Eric.

Oké, ik ga.

-Neem je medicijnen. -Ja, beloofd.

-Beloofd? -Beloofd.

Ik hou van je, zoon.

Ik ook van jou.

Ben je hier voor een consult?

Grappig.

Dat heb ik van mijn moeder.

Ongetwijfeld. Ik wilde zeker weten dat ze je zouden laten gaan.

Ik deed alsof ik gezond van geest was.

Toen mocht ik gaan.

Niks is volkomen veilig.

Bedankt voor je komst.

Daar zijn vrienden voor.

Zeg je geen gedag?

Het komt goed.

O, shit.

Met jou is het alles of niks.

Ja...

Ik ken iemand die je graag wil ontmoeten.

Wacht hier.

Judith, een man vraagt of je vanavond couscous voor hem maakt.

Duurt het lang?

Hoe langer hoe beter.

Zijn het fijne korrels?

-Gemiddeld. -Uitstekend.

Ik vind het lekker, maar het gaat altijd mis.

Maak je couscous?

Ik probeer het, maar ik ben te verstrooid.

-Kan ik helpen? -Ja, graag.

-Zal ik pellen? -Dat doet zij al.

-Was dat de bel? -Ja, ik ga wel.

Begin met pellen en dan

neem ik het over.

Wie is het?

-Ik ben het. -Wie is 'ik'?

Ibrahim.

Enkellaarzen.

-Bedankt. -Goed gedaan.

-Goedgekeurd? -Ja. Alles goed?

Ja, met jou?

-Kom binnen. -Hallo.

Hallo.

Mijn oma Nelly, Ibrahim.

-Aangenaam. -We werken samen.

-Bedankt. -Geen dank.

-Zal ik ze in een vaas zetten? -Ja, graag.

-Op de koelkast. -Ze ruiken lekker, hè?

Ze ruiken lekker. Mooi, hè?

Ze zijn mooi.

-Komen ze uit jouw winkel? -Ja.

Mijn moeder heeft

Iets

Iets gevaarlijks

Iets plagends

Iets pijnlijks

Ze heeft ogen die doden

Maar ik hou van haar handen op mijn lijf

Ik hou van de geur onder haar armen

Ja, zo ben ik

In de ogen van mijn moeder

Is er altijd licht

In de ogen van mijn moeder

Is er altijd licht

Ik vind altijd liefde

In de ogen van mijn moeder

O, in de ogen van mijn moeder

Is er altijd licht

Mijn moeder luistert altijd naar me Als ik problemen heb

Ze weet wanneer ik dom en zwak ben

En wanneer ik stomdronken ben

Ik vind altijd liefde

In de ogen van mijn moeder

O, in de ogen van mijn moeder

Is er altijd licht

In de ogen van mijn moeder