Original subtitles

Kijk naar hem. Hoe dan ook...

GEVAAR - ONSTABIELE GROND

Bedankt.

- Wat veel spullen. - Ja. Zo was mijn moeder...

Ze gooide nooit iets weg.

De porseleinen katten zijn mooi. Mag ik er één hebben?

Laat staan, alsjeblieft. We willen dit huis legen, niet het andere vullen.

- Wil je niet een aandenken bewaren? - Nee. Nostalgie is voor lafaards.

- Dat staat in de top drie. - De top drie waarvan?

Rita Montero's meest snobistische opmerkingen.

Ik weet dat jullie geen goede band hadden, maar ze heeft toch excuses aangeboden?

Ja, maar alleen zodat ik geen homofobische moeders in mijn filmscripts zou schrijven.

Hoe heet dat? Homofonisch? Homofobisch.

En jouw kamer?

Ik ga je zoeken.

Daar ben je.

Toch?

Je bent veranderd.

Was je verlegen?

Een beetje een nerd.

Wie zijn je vriendinnen?

Eens kijken...

Carmen, Lena, Sole, Teresa...

MIDDELBARE SCHOOL LA COLINA

...en Candela.

En zij, die serieuze?

Mati. Zij hoorde niet bij de groep.

Het stinkt hier. Weet jij hoe je een zwembad leegt?

Eerder hoe je er één vult.

Zwemmen zou heerlijk zijn in deze hitte.

Ja, maar we moeten eerst van dat water af.

Hiervan krijg je een derde oog, zoals Shiva.

Wat was dat?

Geweerschoten, haakbussen. Het festival begint.

Welk festival?

Moren en Christenen. Heel politiek correct.

Drums. Ik hou van drums.

- We gaan erheen, toch? - Echt niet.

Kom op. Alsjeblieft?

Ruik je dat?

Het ruikt naar buskruit, zomer... Er zijn drums...

Ik wil er niet heen. Ik hou niet van het festival.

Of van optochten. Vooral niet van deze. Ik haat die zelfs.

- Als Sole niet snel komt, mist ze het. - Ze zou elk moment moeten komen, toch?

Volgens mij komt ze eraan.

- Zie je haar? - Daar is ze.

- Kijk. - Met haar hand omhoog.

- Pardon. - Prachtig.

- Sultana. - Sorry.

- Mag ik erlangs? - Prachtig.

Sole.

Is ze al geweest?

- Nee, ze is daar. - Waar?

Daar.

Prachtig.

Ze lijkt verlegen, vind je niet?

Kijk die vlecht.

- Geweldig. - Zo krijg ik straf.

Dat is niet haar haar. Dat is niet jouw haar.

- Hij is een beest. - Inspecteur, luister niet naar hem.

Je weet niet waar je het over hebt.

Doe me een lol.

Hij heeft mijn schuur gesloopt.

Hij is gek.

Hij zegt altijd dat ik gek ben. Hij is zelf niet lekker.

Zijn hond poept elke dag op mijn veranda.

- Hij heeft me aangevallen. - Genoeg.

Ik neem deze klachten niet op.

De rechter ziet me aankomen.

Melchor, laat je hond ergens anders poepen.

Antonio, jij bent oud genoeg om niet te vechten.

- En mijn schuur? - Hoe oud was die schuur?

Best oud.

Het heeft deze lente veel geregend.

Kan het zijn dat het hout rot was en de schuur vanzelf is ingestort?

- Ja, dat kan. - Dat is het dan.

Ga nu weg. Alsjeblieft.

- Ik maak je af, eikel. - Genoeg.

Ga.

Tot de volgende keer.

Wanneer komen ze de airco repareren?

Afgelopen maandag.

Mijn god. Volgend jaar ben ik hier niet met Moren en Christenen.

Zeur niet zo. Jij kreeg de vuurwerkcommissie niet...

Ruilen voor die twee?

Mijn tante is trouwens bevriend met Melchors dochters schoonzus en ze zei...

dat het om de grens gaat van een stuk grond in Salinetas.

MENSELIJKE RESTEN GEVONDEN

Wat is er?

Menselijke resten op Mallorca.

Ik neem de vlucht van 19.00 uur.

Paula...

Het is de derde keer dat je zo'n melding krijgt.

- Je komt altijd uitgeput terug. - Val je voor me in?

- Val je in of niet? - Voor jou en de rest van het bureau.

Dit is geweldig.

Heb je je ooit als Moor verkleed? Vertel.

Nee. Mijn familie ging als christenen.

Wat saai. Moren zijn veel sexyer.

- Laten we naar huis gaan. - Nee.

- Mag ik ook wat? - Natuurlijk.

- Zo. - Bedankt.

Kijk eens. Sexy of niet?

Ja, er is veel commotie. Ik bel je later, oké?

- Ik heb net Rita Montero gezien. - Wat?

- Ik zweer het. - Ja. Ik zag haar ook.

- Echt? - Echt.

Bedankt. We hebben al besteld.

Tot later.

- Voorzichtig. - Ik ga niet morsen.

Denk je nu echt dat ik Rita niet zou herkennen?

- Ze was het. - Dan had ze laten weten dat ze hier was.

- We hebben haar 20 jaar niet gezien. - Ze is niet teruggekomen.

Ze was het. Ook al zag ze ons niet, het was Rita.

Ongelofelijk. Ze kwam niet eens terug voor haar moeders uitvaart.

- We weten niet of en waarom ze hier is. - Hiervoor.

- Over wie gaat het? - Onze vriendin, de regisseur.

- De beroemde? - Ja.

Rita is een heel belangrijke regisseur. Internationaal heel beroemd.

Ze woont in Londen. Ik vind haar fantastisch.

Waar heb je het over? Jij kijkt alleen films met zombies.

Verder niets. Ben je nu filmcriticus?

Hij heeft geen idee.

- Wist je dat Rita en Manolo een stel waren? - Nee.

Ja, en Carmen is niet van vergeven en vergeten.

Ik doe het allebei niet.

Je vergeet dat ik haar heb verlaten.

- Kom op. - Manolo stookt de boel graag op.

- Waar is Candela eigenlijk? - Laten we haar een selfie sturen.

Die verdient ze niet. Ze hoort hier te zijn.

Manolo, maak jij de foto?

- Kom op. - Glazen omhoog.

Heb je het opgelost?

Ja, ze hebben de aanpassingen geaccepteerd voor internationale registratie.

Na zes maanden? Ik had het sneller verwacht.

Zodra we de overeenkomst hebben, sturen we die door.

Perfect. Hopelijk snel deze keer.

- Goed. Bedankt. Dag. - Dag.

Verdomme...

Hij is een nachtmerrie. Hij blijft maar praten.

Een spraakwaterval.

Ga je niet naar het festival?

Te veel Agua de Valencia drinken zoals 20 jaar geleden?

Ga maar. Ik kan het voorstel aanpassen.

Nee. Mijn vriendinnen...

zijn apart geweldig, maar samen... Vreselijk.

Til het op. Langzaam.

- Lukt het? - Ja.

- Ik kom naar boven. - Oké.

Ik til het op.

- Paula Ríos? - Ja, dat ben ik.

Inspecteur Vila.

- We hebben elkaar gesproken. - Aangenaam.

Vertel over je onderzoek.

De resten kunnen van mijn zus zijn, Matilde.

Dit is alle informatie.

Ze is 25 jaar geleden verdwenen. Ze verbleef in 't hotel achter de kliffen.

Het onderzoek wees op een vrijwillige verdwijning...

- maar dat is niet zo. - Hoe weet je dat zo zeker?

Mijn zus en ik waren heel hecht.

Ze zou me hebben gebeld.

Natuurlijk.

We hebben nog niets geïdentificeerd. We wachten op de lijkschouwer.

Het lichaam is vast in die grot gevallen.

Eerder kwam het water niet zo ver, maar het is gestegen door klimaatverandering.

En met het stijgen van het zeeniveau is alles in de grot ook gestegen.

Je ziet er goed uit.

- Prachtig, Rita. - Gefeliciteerd.

Je ziet er prachtig uit.

- Niet prachtig, maar sexy. - Dat ook.

Gefeliciteerd.

- Draai eens rond. - Kom op.

De grote Rita Spielberg.

Hier zijn we.

Gefeliciteerd.

Je ziet er geweldig uit.

Jongens.

Voor we gaan, een toost op Rita en 18 fantastische jaren.

- Op Rita. - Op Rita.

Alsjeblieft, schat.

Je gaat rechten studeren, maar geef je passie niet op.

- Ik vind hem geweldig. - Film ons. Je filmt ons nooit.

- Kom op, schiet op. - Film je?

- Sole, kom op. - Zijn we sexy?

- We houden van je, Rita. - Heel veel.

Goed, mijn beurt.

- Kijk haar. - Geweldig.

Kijk aan...

- Kijk haar. - Ga ervoor.

Verdomme.

- Geweldig. - Laat eens zien.

Kijk wie er is.

- Heb jij haar uitgenodigd? - Ze kan doodvallen.

- Hé, jongens. - Hoi, Mati.

Wie heeft jou uitgenodigd?

- Cande. - Wat?

- Laat gaan. - Nee.

Gefeliciteerd, Rita. Dit is voor jou.

Bedankt.

Geniet van het feest.

Dr. Román, onderinspecteur Ríos van de politie van Elda.

Aangenaam.

Is de doodsoorzaak al bekend?

Er zit een breuk in de schedelbasis. Maar het is nog niet zeker.

Deze kant op.

Gaat het?

We hebben dit gevonden.

We denken dat het haar dagboek is.

Kunt u me foto's sturen?

- Van alles? - Nee, alleen het dagboek.

Ik denk het wel.

Bedankt.

Ja, ik heb de documenten gestuurd. Ondertekend.

Rita, het is hier.

Morgen heb je de aktes.

- Laat die per koerier naar het huis sturen. - Oké. Kunt u die sturen?

Perfect. Dank u wel.

- Gaan we naar binnen? - Ja. De foto's waren lelijk.

- Het heeft vier sterren. - Ja.

De beste beoordeling in de regio.

Niet overtuigd?

Jawel. Laten we dit doen en naar huis gaan. Ik wil niet...

- Laten we dit doen en dan maar kijken. - Hallo.

O, mijn god, wat een verrassing. Je bent er dus echt.

- Rita. Ik ben het, Carmen. - Carmen.

Dit is Rita Montero, een filmregisseur. We waren bevriend.

Wat doe je hier? Hoelang blijf je?

We gaan het huis van mijn ouders verkopen.

Natuurlijk. Gecondoleerd.

Je moeder was heel aardig.

Ja. Bedankt.

Als je het huis wilt verkopen, heb je er goed aan gedaan hier te komen.

Dit is het beste makelaarskantoor. En het is van mij. En van Manolo.

Bedoel je dé Manolo?

Natuurlijk. Manolo Fuster. Jullie hebben gedatet.

We zijn 20 jaar getrouwd, drie kinderen.

En wie is dit?

Ángela.

Een kus.

- Aangenaam. - Aangenaam.

Manolo. Kijk wie er is.

- Mijn hemel. - Ongelofelijk.

- Je herkent me. - Ja.

- Rita. - Ja, dat ben ik.

- Hoe is het? - Goed. Met jou?

- Hoi, Manolo. - Ángela.

Een kus.

- Ángela? - Ángela.

- We gaan het huis van haar ouders verkopen. - Mooi.

Dit moeten we vieren.

Vanavond samen eten? De meiden worden gek. Kom op.

Zijn ze hier nog?

Natuurlijk. Waar anders? Ze zullen zo opgewonden zijn.

Kunnen jullie vroeg? Rond 19.00 uur? Dan hebben we lang de tijd.

- Perfect. Wat kunnen we meebrengen? - Nee, wij zorgen overal voor.

Moeten we niet naar de notaris?

Nee, dat is morgen.

- Vandaag is perfect. - Echt?

- Ik heb de perfecte wijn. - Mooi.

- We hebben veel te vieren. - Ja.

Hoe gaat het?

Goed.

Gaan we nog?

- Heropenen ze de zaak? - Dat betwijfel ik.

Er waren geen tekenen van moord.

Het is misschien een schrale troost, maar...

Je weet nu wel wat er is gebeurd, toch?

Wil je ook?

Goed.

Toen Mati en ik klein waren...

kocht onze moeder nooit snoep.

Ik was dol op snoep.

Mati wist dat en...

als het thuis misging...

kwam ze 's avonds naar mijn kamer met een zak drop.

Dan klom ze in mijn bed.

En daar bleven we.

Samen snoep eten.

Lachen.

Dus bedankt.

We moeten vooruitgang boeken. Zo komt het nooit af.

Heb je deze doos gezien?

Vol met jouw spullen. Wil je echt niets bewaren?

Ik wil niets. Dat heb ik al gezegd.

Waarom ben je zo humeurig?

Ik weet dat je goede bedoelingen had...

maar waarom zei je dat we zouden komen eten?

Waarom niet?

- Wil je je vriendinnen niet zien? - Dat zijn ze niet.

Dat waren ze 25 jaar geleden. Nu zijn ze helemaal anders.

Ik ken hen niet eens meer.

Mensen veranderen niet zo veel.

Ik ben nog min of meer dezelfde als op m'n 18e.

Ik niet.

En ik wil niet gaan.

- Goedenavond. Ze zijn in de tuin. - Hoi.

Bedankt.

Wees kalm.

Het is niet belangrijk.

- We hebben twee dozen verkocht... - Rita? Kijk aan.

Ik eerst. Wacht op je beurt.

O, schat.

Welkom thuis.

- Hé, schoonheid. - Hoi.

God, Lena.

- Hoi, ik ben Sole. - Soledad?

- Ángela. - Aangenaam.

- Bedankt. - Ik ben Adrián.

- Ángela. - Aangenaam.

Jij hield ook nooit van knuffels.

Wel van die van jou.

- Rita. - Sole.

Ik ben zo blij je te zien.

Zo blij.

Zo blij.

Hé, niet huilen.

Niet huilen, gekkie.

Laat haar. Het is zo lang geleden. Misschien kom jij dan ook een beetje los.

Geen psychoanalyse, alsjeblieft.

- Ongelofelijk. - Je bent niets veranderd.

- Waar is de wijn? - Die komt eraan.

- Mooi. Precies wat ik nodig heb. - Ik?

Ze bedoelt vast de champagne, César.

Hoe is het, Spielberg?

- Hoe is het? - Goed. En met mijn favoriete regisseur?

Nou...

- Dit is Ángela. - Ik ben Ángela.

- Aangenaam. - Aangenaam.

Wat fijn dat je er bent.

En Candela?

Wie weet wanneer zij komt.

Ik heb haar gevraagd, maar ze heeft veel werk. Ze blijft speciaal.

Wil je echt wijn of iets sterkers om de avond door te komen?

- Wijn is prima. - Zo erg zijn we niet.

- Wijn. - Zeker weten?

Ja, bedankt.

Op vroeger.

Wat?

Sorry. Adrián, dit is Rita. Sorry.

Een nieuwe aanwinst?

- Nieuw... - Een beetje nieuw.

- Aangenaam. - Aangenaam.

Proost.

- Aangenaam. - Aangenaam.

Proost.

- Proost. - Proost.

- Gefrituurd. - Nee, gegrild.

- Zo smakeloos. - Elke dag.

- Is dat niet slecht voor je lever? - Misschien.

Echt niet.

Hé, schat. Dit is mijn dochter Paula. Dit is Santi, Paula.

Aangenaam.

Hé, Santi.

Ik ken je niet. Je bent vast geweldig...

maar ik wil m'n moeder spreken.

- Paula, alsjeblieft. - Geen zorgen.

- Dag, schoonheid. - Dag.

- Zal ik je bellen? - Goed.

Wat is er? Waar ben je geweest?

Op Mallorca.

Niet weer.

Laat het los, schat.

Mati's lichaam is gevonden.

Dat is een vergissing. Dat kan niet.

- Het moet een vergissing zijn. - Nee, dat is het niet.

Jawel, Paula.

Ik heb het steeds gezegd. De politie wist het zeker. Het was vrijwillig.

Ze wisten niets zeker. Dat heb ik al gezegd.

Het was maar een hypothese.

Nee. Het kan Mati niet zijn.

- Het is Mati niet. - Jawel.

Ze reist de wereld niet rond.

Hoe kun je zo wreed zijn?

Ik ben niet wreed. Jij bent wreed.

Je hebt ons 25 jaar een leugen laten leven.

- Ángela, ben jij actrice? - Producent.

- Hoe hebben jullie elkaar ontmoet? - Op de set van Rita's laatste film.

Toen je net was afgekickt, toch?

Je zou een geweldige diplomaat zijn geweest.

Ik ben nieuwsgierig.

Sorry dat ik je moet teleurstellen. Ik ben niet afgekickt.

Ik moest gewoon een tijdje weg. Het was een retraite.

Dat heb ik ook gedaan, toen ik...

een zware tijd had. Het hielp echt.

We moeten ons allemaal wat vaker terugtrekken.

Zeker. En dan?

Als ik ga, wie zorgt er dan voor de kinderen, het huis, de zaak?

- Manolo. - Natuurlijk.

- Jij, alleen? - Geen probleem.

Echt niet. Hij kan het zwembad niet eens vinden.

- Hallo. - Hé, lieverd.

Rita Montero, de regisseur. Ik heb je over haar verteld.

- Hoi. - Aangenaam.

Schat, zing iets voor ons.

Wat je laatst neuriede. Ze schrijft liedjes.

Mam, ik ben geen circusaap.

- Aangenaam. - Aangenaam.

- Dag, schat. - Welterusten.

Ze is geweldig. Pittig.

Ze is een echte tiener.

Wij waren niet anders.

Ik sprak niet zo tegen mijn moeder.

Rita, gaan veel beroemde mensen op zo'n retraite?

Ik praat niet graag over mezelf. Dat is saai.

Ik praat liever over jullie. Het is zo lang geleden.

Misschien is het interessanter er zelf achter te komen.

Achter wat?

Wat we al die jaren hebben gedaan.

Rita weet prima wat we allemaal wilden worden.

Het gaat er meer om of onze dromen zijn uitgekomen.

Verdomme, dit kan deprimerend worden.

Op mijn 17e wilde ik in de Premier League spelen.

En hier ben ik, een echte bal.

Praat niet zo.

Naarmate we ouder worden lopen de dingen zoals ze lopen.

- Zoals bij mij. - We luisteren.

Ik verkoop huizen. Niet wat ik me had voorgesteld, maar...

We zijn gelukkig, toch?

- Het gaat geweldig. - Natuurlijk.

Zo is het leven, toch? Het loopt altijd anders dan gedacht.

Zeker. Maar je moet praktisch zijn en niet achteromkijken.

Daar ben ik eigenlijk niet zo goed in.

Waarin? Praktisch zijn of niet achteromkijken?

Allebei.

Jij was altijd al wat...

idealistisch, toch?

Dat kiezen we niet.

Ik denk het.

César is het perfecte voorbeeld. Hij is altijd een schurk geweest en nu nog.

- Proost. - Proost.

Of Tere, altijd al verantwoordelijk, aangenaam en goddelijk.

Wij steken er slecht bij af.

We hebben het wel tegen de toekomstige president van Alicante.

Serieus?

Op persoonlijk vlak...

ben ik na twee scheidingen in vijf jaar een regelrechte ramp.

- We kunnen niet op tegen Tere. Zij is arts. - Doe niet zo gek.

Vooral als ze bij bevallingen helpt.

Je helpt bij bevallingen, maar die van jou komen maar niet.

Ze gaat er echt met gestrekt been in, hè? Ongelofelijk.

Adrián wordt ongeduldig.

- Ik luister naar de arts. - Natuurlijk.

We zijn er als je iets nodig hebt.

Dat weet ik. Bedankt. Jullie zijn zo aardig.

Santi, kom hier.

Geen zorgen. Wij zijn er voor je.

De uitvaart. Ik heb het er zo zwaar mee.

- Ik ga, oom. - Nu al?

- Wacht even. Ik heb iets voor je. - Wat dan?

- Een foto van Mati. Die heb ik gemaakt. - Zo veel jaar...

Ik verzorgde een tijd alle jaarboeken van de middelbare scholen in Elda.

Bedankt.

- Ik ga. - Oké, schat.

Moeten we haar vriendinnen niet benaderen? Ze waren belangrijk voor haar.

Oké. Ik ga wel langs Carmen op weg naar huis.

- Arm ding. Ze heeft het zwaar. - Het was haar zus.

Je liet me schrikken.

- Ik ga terug. - Echt?

Waar ga je heen?

- Dag. - Jij...

Het zijn mijn gasten.

Ik wilde je iets vragen.

Ik wil een van je films tonen...

met een discussie in het culturele centrum. Een kwartier.

Dat zou geweldig zijn.

Natuurlijk.

- Echt? - Mensen worden gek.

Dank je wel. Dat is fantastisch.

Kijk aan.

Ik geloof m'n ogen niet.

De grote, lokale beroemdheid, Rita Montero.

Wat boffen wij stervelingen dat je ons eindelijk bezoekt.

Hoe is het, Candela?

Niet zo goed als met jou.

Nog steeds in dit gat.

Bij een stom kantoor vol snobs, stomme zakenlui verdedigen.

En met jou?

Verdomme. Je bent er twee minuten en we zijn al uitgeput.

Het is goed je te zien.

- Goedenavond. - Goedenavond.

- Waar is de wijn? - Pak zelf maar.

Doe maar een dubbele whisky.

- Hoe gaat de klucht? - Laat me met rust, Candela.

Echt. Ik snap het wel.

Het lijkt me een geweldig plan.

Met Manolo trouwen, een aardige jongen uit een goede familie...

drie schattige kinderen, een groot huis.

En je eigen advocatenkantoor.

Veel potentieel.

Maar weet je?

Op een dag ben je al die onzin beu en wil je uit een hoog raam springen.

En om niet compleet gek te worden...

sluip je 's nachts weg, zonder de kinderen te wekken...

naar La Paloma om elke vrouw te pakken die je kunt krijgen.

Jij denkt dat je alles weet.

Je bent een arrogante trut.

Dat zeggen ze over mensen die weten wat ze willen.

En wat wil jij?

Kom op, tijd voor je cadeau.

Kom op.

Ik ga de video synchroniseren met...

- Heb je dit gezien? - Ja.

Heel professioneel. Hoeveel kostte die?

Kom op, ga allemaal zitten.

- Kom op. - Daar gaan we.

Geef me de gin.

Wat gebeurt hier?

Ángela heeft een verrassing voor ons. Ze heeft video's meegebracht...

Het is niets. Vanochtend heb ik wat filmpjes van Rita gevonden.

Ik heb even gekeken. Ik denk dat jullie zullen genieten.

Geweldig.

- Je weet dat ik niet van verrassingen hou. - Van deze wel. Geloof me.

- Is iedereen klaar? - Toe maar, Manolo.

- Klaar voor de start... Af. - Daar gaan we.

O, mijn god.

O, kijk. Ik had die...

- Het is je verjaardag. Je 18e. - Je 18e, Rita.

O, mijn god.

O, mijn god.

Kijk haar gezichtje.

Zo mooi, Rita.

De eerste selfie ooit.

- Kijk die twee, wat mooi. - Rita, we houden van je.

De kleine Tere.

Opzij, iedereen. Ze is er.

Die blik.

Jongens, kom hier.

Mallorca.

De trip naar Mallorca.

Manolo, zeg iets.

- We zijn allemaal wit. - Nee, ik ben zongebruind.

- Wat waaide het die dag. - Het stormde zowat.

Kijk dan. Ik ben spierwit.

- Ik ga snel weer naar de sportschool. - Vast wel.

O, het is Mati.

Ja, daar is ze.

Hoi, Rita. Je filmt, toch?

Ik wilde alleen zeggen...

Ik zal verdrietig zijn als je na de zomer naar Londen gaat.

Maar dan kun je wel jezelf zijn.

Succes.

Dat is genoeg nostalgie voor één avond.

- Zet hem uit. - Oké.

Wat is dit?

Paula, wat doe jij hier?

Is er iets mis?

- Wat keken jullie? - Filmpjes van Rita. Kennen jullie elkaar?

Wat is er gebeurd?

Mati's lichaam is gevonden op Mallorca.

Wat?

Mijn god.

- Wat erg. - Wat erg, Paula...

Je moeder is vast gebroken.

Sorry... Ik kan het niet geloven.

Kunnen we iets doen?

Nee. Ik wilde het alleen laten weten.

Verdomme, wat een rare avond.

Die verdomde Mati.

Dood verpest ze alles nog steeds.

Vond niemand het raar toen ze verdween?

Ze zei dat ze een Fransman had ontmoet en ze gingen samen rond de wereld reizen.

Iedereen dacht dat ze met hem mee was.

Zomaar? Dat is raar, Tere.

Ze was nogal gecompliceerd.

Ze had het moeilijk thuis.

Iedereen vond het raar dat ze niet eerder was weggelopen.

Vreselijk.

Ik ga naar bed. Jij ook?

Niet nu. Ik moet nog wat werk afmaken.

- Wat zoek je? - Ik wil een sigaret.

Je moet niet roken.

M'n moeder verstopte die overal en nu kan ik er geen vinden.

Ik weet niet wat ik heb misdaan.

Je had het me moeten zeggen. Dat je die opnames had gevonden.

Je hebt gelijk.

Het spijt me, oké?

- Ik dacht dat je enthousiast zou zijn. - Enthousiast?

Sinds wanneer word ik ergens enthousiast van? Sinds wanneer?

- Vertel. - Kalmeer een beetje.

Hoe had ik kunnen weten dat ze dood was? Of dat haar zus zou komen?

Ik had je nooit mee moeten nemen.

Ik had alleen moeten komen. Net als eerder.

Wat is er aan de hand?

Waarom doe je zo? Ik snap het niet.

Ik krijg geen lucht.

Oké.

Kijk me aan. Rita?

Rustig. Haal adem.

Je hebt een paniekaanval.

Haal adem. Rustig, oké?

Ik wil naar huis.

- Oké. - Ik wil hier niet meer zijn.

OOST WEST, THUIS BEST

Hallo.

- Hoi, Rita. - Rita Montero, toch?

Ik heb al je films gezien. De laatste was geweldig.

De andere niet?

- Jawel... - Sorry dat we zomaar langskomen.

We waren in de buurt en...

Gisteravond bleef ik denken aan die filmpjes die jullie keken.

Zou ik die mogen lenen?

Ik heb niet veel foto's van mijn zus.

Geef me even.

Bedankt. Ik maak een kopie en geef deze aan je terug.

Mooi.

Hé...

staat de Fransman hierop?

Welke Fransman?

Met wie mijn zus wilde weglopen.

Dat weet ik eigenlijk niet meer. Ik heb de beelden zo lang niet gezien.

Juist. Ik zal ze bekijken.

Natuurlijk.

Ze had een Fransman ontmoet in de hotelbar.

Ze waren verliefd en zouden per boot vertrekken.

Rita Montero.

Je vergeet niet zomaar dat een vriendin...

die verdween op vakantie, is weggelopen met een Fransman.

Het is 25 jaar geleden.

Toen ik het vertelde, zaten ze daar maar. In stilte.

- Ze wisten al dat ze dood was. - Verdomme, Paula.

Dat weet je niet.

Het maakt niet uit.

- Geen training vandaag? - Nee.

Een filmscreening. Je favoriete regisseur.

Nooit.

Ik heb het recht...

Ik wil het.

ZE HATEN ME

BANG

Spreek wat in.

Hoi, Rita. Met Lena. Ik wilde met je praten over Mati en de trip naar Mallorca.

Ik wil je iets vertellen.

Bel me, alsjeblieft.

Dit pact mag nooit worden verbroken.

Net als onze vriendschap.

Vertaling: Mijke Smits-de Wit