Original subtitles

Dit is een waar gebeurd verhaal over echte vriendschap.

Het is mijn verhaal en dat van m'n enige drie echte vrienden.

Twee van hen waren moordenaars die de dertig niet hebben gehaald.

De ander is een ex-jurist die met z'n verleden leeft,

te bang om het los te laten, maar niet in staat om ermee om te gaan.

Ik kan als enige spreken namens hen en namens de kinderen die we waren.

Mijn drie vrienden en ik waren onafscheidelijk,

blij en gelukkig in de besloten wereld van Hell's Kitchen.

De straten van West Side Manhattan waren onze speeltuin,

een koninkrijk van cement waarvan wij ons de heersers voelden.

Hell's Kitchen was bewoond

door Ierse, Italiaanse, Porto Ricaanse en Oost-Europese arbeiders.

Zware jongens met zware levens.

We woonden in flats in rode stenen gebouwen.

Maar weinig moeders werkten en ze hadden allemaal problemen thuis.

Houd je kop.

Ik heb al 'n vrouw begraven, daar kan er nog wel een bij.

Huiselijk geweld was doodnormaal in Hell's Kitchen,

toch waren er geen scheidingen.

De wil van de kerk was wet.

Het huwelijk eindigde alleen als er iemand stierf..

Desondanks

bood Hell's Kitchen de kinderen op straat een vangnet

dat in andere buurten niet bestond.

Misdaden tegen de buurtbewoners waren niet toegestaan.

Als dat wel gebeurde, was de straf zwaar

en soms dodelijk.

Een dealer uit een andere buurt

verkocht heroïne in Hell's Kitchen.

De 12-jarige zoon van een Porto Ricaanse boef stierf. eraan.

Dat was de laatste dosis die de dealer verkocht.

Hell's Kitchen was een onschuldige plek, geregeerd door corruptie.

Wij waren vaak in de kerk te vinden.

We waren misdienaars.

Iedereen wilde de begrafenissen doen, want dat betaalde $3.

En meer als je triest genoeg keek.

We deden wedstrijden

wie de beste en brutaalste stunt verzon.

Aan het begin van het schooljaar

vond ik de klikker van de non

en was ik klaar voor het echte werk.

De klikker gaf aan wanneer de meisjes

moesten gaan staan, zitten of knielen,

afhankelijk van het aantal klikken.

Ik creëerde er een chaos mee.

Jullie verdedigen het geloof, jullie zijn de soldaten van Christus,

en jullie zullen de Heilige Geest ontvangen.

Het wordt een geweldige dag, en jullie ouders zullen trots zijn.

Bij jullie doop hebben peetouders beloften voor jullie gedaan.

Nu gaan jullie die bevestigen.

Geef me die klikker.

- Welke klikker? - Nu.

Iedereen staan.

Laten we bidden.

Nonnen zijn zo'n makkelijk doelwit.

John en ik waren vaker in de kerk dan de anderen.

Alleen wij dachten erover om priester te worden.

We waren geïntrigeerd door de macht van priesters.

Een geheime wereld

waarin mensen misdaden en zonden bekenden.

De biecht was beter dan elk boek

of elke film, omdat de zonden echt waren,

begaan door mensen die we kenden.

De verleiding om daar bij te horen, was te groot.

Als we gepakt worden, gaan we eraan.

En als onze moeders er zijn?

Als we hun biecht horen?

En als we iets ergers horen?

Zoals?

Een moord. Stel dat iemand een moord bekent.

Rustig. We hoeven alleen te luisteren en mogen niet lachen.

Even later kwam er iemand binnen.

Ik ga naar bed met getrouwde mannen.

Mannen met gezinnen.

Elke ochtend neem ik mezelf voor te stoppen, maar dat doe ik niet.

Ja?

Ziet u, ik ben zwanger.

De vader?

Trek maar een nummertje.

Wat gaat u doen?

Ik weet wat u wilt dat ik doe.

En ik weet wat ik zou moeten doen.

Maar ik weet niet wat ik ga doen.

Ik moet gaan.

Bedankt voor het luisteren, jongens.

Ik weet dat jullie het voor je houden.

Ze wist het.

Ja, ze wist het.

Waarom zou ze ons dat verteld hebben?

Ik weet het niet. Ze moest het gewoon kwijt.

Vader Robert Carillo was de zoon van een dokwerker

die net zo makkelijk in de kroeg zat

als dat hij achter het altaar stond bij de mis.

Hij had al wat uitgevreten voor hij zijn roeping vond.

Hij was een vriend die toevallig priester was.

Weet je wat die troep met je lichaam doet?

Kom op, het is beter dan roken en ook goedkoper.

Misschien. Nog iets gehoord?

Nee, niets.

Ik hoor dat je priester wilt worden.

Wie zegt dat?

Ik heb gehoord dat je al ervaring hebt met de biechtstoel.

Ik weet niet wat u bedoelt.

Nee?

Misschien heb ik het mis...

Dat denk ik.

Ik zie je vanavond.

Wat is er vanavond?

Ik moet wat boeken en tijdschriften

naar bejaarden en invaliden brengen.

- Je moeder zei dat je graag wilt helpen. - Dat zal best.

Shakes, ik wil niet dat je problemen krijgt.

U weet dat ik dat nooit zou doen.

Meer wil ik niet voor jou en je vrienden.

- Is dat het? - Meer niet. Ik zweer het.

Een priester mag niet zweren.

En kinderen mogen niet naar andermans biecht luisteren.

- Tot vanavond. - Goed, tot straks.

Michael had de meeste ervaring van onze groep.

Hij had meer dan eens een meisje gezoend.

Maar zijn grote liefde was Carol Martinez.

Zij was half Porto Ricaans en half Iers.

Ze woonde bij haar vader, want haar moeder was overleden.

Carol was nogal op zichzelf, maar voelde zich bij ons op haar gemak.

Carol stond voor ons op wacht bij de eerste avond van de Ice Capades.

Terwijl er rijen stonden te wachten om de schaatsers te zien,

keken wij door de gaten

naar vierentwintig prachtige en half naakte vrouwen

die hun outfit aantrokken.

Dit moet de hemel zijn.

Mijn god.

- Carol, wil je kijken? - Alsof ik dat nog nooit gezien heb.

Jij treft het.

Ze is zo mooi.

Nu kan ik sterven zonder triest te zijn.

Toen mijn vrienden en ik jong waren,

had King Benny de leiding in Hell's Kitchen.

Vroeger werkte King Benny als huurmoordenaar voor Lucky Luciano.

Lucky Luciano heeft tijdens de oorlog veel voor ons gedaan.

Maar dat lees je niet in de geschiedenisboeken.

Men zei dat King Benny Mad Dog Coll had vermoord,

die zak van West 23rd Street. Hij smokkelde drank met Dutch Schultz

en opende een paar clubs met Tony Anastasia.

Ik was veertien toen ik over hem hoorde.

Het verhaal gaat dat hij als kind niet zo veel voorstelde.

Hij werd altijd in elkaar geslagen.

En op een dag, god mag weten waarom,

pakt een Ier van 25

King Benny en gooit hem van de trap.

King Benny breekt al z'n voortanden. Weet je wat King Benny doet?

Hij wacht af.

Hij wacht acht jaar om wraak te nemen.

Hij loopt een badhuis in.

Die kerel zit in bad.

King Benny haalt z'n voortanden eruit en legt ze op de wastafel.

Dan kijkt hij naar die vent en zegt:

"Als ik in de spiegel kijk, zie ik jouw gezicht."

Hij trekt z'n wapen

en schiet hem twee keer in elk been.

Dan zegt hij tegen die vent:

"Als je nu een bad neemt, zul je het mijne zien."

Niemand heeft King Benny daarna nog lastig gevallen.

Wraak.

Mag ik u even spreken?

Ik wil graag voor u werken. Wat u maar wilt.

- Jij bent de zoon van de slager, hè? - Ja.

- Wat voor werk zoek je? - Dat maakt niet uit.

O, nee?

Iedereen zegt dat hier werk te krijgen is.

Wie is iedereen?

- Mensen uit de buurt. - O, die.

Vraagje. Wat weten zij ervan?

Ze weten dat u werk hebt.

Sorry dat ik uw tijd verdoe.

Wacht even.

Ja?

Kom morgen terug als je werk wilt.

- Hoe laat? - Maakt niet uit.

- Bent u er? - Ik ben er altijd.

Mijn eerste klus betaalde $25 per week

en kostte me maar 40 minuten.

In de club gaf iemand me een papieren zak

en stuurde me ermee naar het politiebureau.

Een perf.ecte manier om ze hun geld te brengen.

Kom op. Kom hier.

Laat eens zien hoeveel geld er in die zak zit.

Ben je gek? Van wie denk je dat je steelt?

Ja, hoor, wat zijn we bang.

Geef hier die zak.

- Wat doe je daar? - Rustig.

Ze hebben m'n geld gestolen.

Heb je z'n geld afgenomen?

- Het zit in de zak. - Geef hier.

- Val dood. - O, ja?

- Nu. - Oké, rustig.

Nu ben je niet zo bijdehand meer. Voel je je dom?

Geef me de zak.

- Weg. - En zij dan?

- Kan het je wat schelen? - Nee.

Ga dan. Rennen.

Iemand moet met me mee. En als die ouwe er niet was geweest?

- Wat wil je? - M'n vrienden.

Wat denk je dat dit is? Een zomerkamp?

U kunt ze vertrouwen. Ik ken ze al m'n halve leven.

Oké, haal je vrienden.

Vader Bobby vond het maar niks dat we voor King Benny werkten.

Niet vanwege het geld, maar vanwege de volgende stap

als je een wapen moet gebruiken.

Hij wilde niet dat dat ons overkwam.

Vinden jullie werken voor King Benny 'n goed idee?

- Het betaalt. - Andere dingen betalen ook.

Niet zoveel als dit.

De meeste priesters prediken vanuit de preekstoel.

Vader Bobby praatte graag met ons tijdens het basketballen.

Mooie bal.

Ik heb 'n tekencursus voor je gevonden.

Dat kan ik niet betalen.

Je hoeft niet te betalen. De leraar is een vriend.

Het zou zonde van de tijd zijn.

Misschien, of de eerste stap.

- Voor wat? - Iets met je leven te doen.

- Misschien kom je hier dan weg. - Dat kan iedereen.

Gaan we praten of basketballen?

Ik wil je een verhaal vertellen.

Toch niet dat over de melaatsen? Daar kreeg ik nachtmerries van.

Geen melaatsen. Michelangelo. Hij werd ook arm geboren.

Hij was schilder en beeldhouwer.

Hij gaat werken voor de paus. Goed salaris, mooi werk.

Maar waarom belde de paus hem?

Hij zocht de beste man om het plafond van zijn kerk in Rome te beschilderen.

- Dat klinkt niet zo bijzonder. - Dat vond Michelangelo wel.

Hij had die baan nodig omdat ie meer betaalde dan hij ooit had verdiend.

Zo kon hij de schulden van zijn vader afbetalen.

Wat deed z'n vader?

Hij was een onbeduidende oplichter.

Hij troggelde alles af, geld, geiten, schapen.

- Geiten? - Kippen, wat dan ook.

Kippen?

- Weet je wat er gebeurde? - Wat?

Hij schilderde een onvergetelijk plafond.

Alsof het door God zelf was gedaan.

- Betaalde hij de schulden af? - Allemaal.

Hoelang deed hij erover?

Het kostte hem negen jaar.

Dat is een groot plafond.

Een Porto Ricaan deed mijn hele huis in twee dagen.

En hij was kreupel.

Ik weet niet wat ik met jullie aanmoet.

Geef ons ook 'n schilderklus.

Weet je wat het was? De Sixtijnse kapel.

De Sixtijnse kapel? Wie heeft de andere 15 geschilderd?

De buitenwereld was ver weg.

De maatschappij veranderde snel,

dat zagen we 's avonds op tv.

Jongeren hadden het over hoe ze onze levens gingen veranderen

en de wereld zouden verbeteren.

Maar terwijl zij hun leuzen riepen,

gingen wij naar begrafenissen van jongens uit Hell's Kitchen

die in lijkzakken uit Vietnam terugkwamen.

We keken sceptisch naar de gezichten op tv,

met rijke ouders en middenklasserstatus.

Een groeiend leger feministen marcheerde door het land

en eiste gelijkheid.

Maar onze moeders zorgden voor mannen

die hen mishandelden.

Voor mij en m'n vrienden betekenden deze ontwikkelingen niets.

Het had net zo goed in 'n ander land kunnen gebeuren of in 'n andere eeuw.

Onze aandacht lag elders.

We gingen met vader Bobby John bezoeken.

Hij had een geperf.oreerde long,

een cadeautje van een van z'n moeders vriendjes.

Ik hoop dat je ze mooi vindt. Zeg niet dat het niet zo is.

Vader Bobby liet het er niet bij zitten.

Ik heb zondag al gegeven. Ik heb haast, oké?

- John Reilly. - Rotjoch.

Hij ging te ver dus heb ik hem op z'n plaats gezet.

- Hij ligt in het ziekenhuis. - Hij leeft toch nog?

Als hij slim is, heeft hij z'n lesje geleerd.

- Wat weeg je, 100, 105 kilo? - Ja.

Je bent een flinke jongen. Hoeveel zou John Reilly wegen?

35, 40 kilo? Dat is nog geen vedergewicht.

Als dit een echt gevecht was, zat je buiten je klasse.

Het was een klap. Het stelde niets voor.

De volgende keer mag je tegen mij.

En ik weeg ook minder dan jij maar meer dan 40 kilo.

Als ik klaar ben, heb je geen dokter nodig.

Je zult een priester nodig hebben.

Ik zie je in de kerk.

Vader Bobby zou 'n goede huurmoordenaar geweest zijn.

Zonde dat hij de andere kant koos.

We stonden met 7-6 achter tijdens een partijtje honkbal

tegen Hector Maldonado en drie van zijn vrienden.

Kom op, Davy, gooi hem uit. Hij kan er niets van.

Houd je kop.

- Wie is dat? - Z'n zus.

Wat is er met haar gebeurd?

Kanker in haar benen of zoiets.

Let op het spel. Sla een homerun.

Kom op, Davy. Gooi die eikel uit. Hij raakt hem niet.

Je mag dan geen benen hebben, maar je praat behoorlijk.

Homerun.

Ja, Davy.

Wat kijk je, lul?

Wat is ze toch charmant.

Kom op, Davy.

Je kunt het, Michael.

Ik zei toch dat hij er niks van kon.

Houd je bek, manke trut.

Je had haar kunnen helpen oversteken of een ijsje kunnen kopen.

Je hoefde niet expres te missen.

We zijn het Leger des Heils niet.

Waarom is er geen Marine des Heils?

Afgelopen, losers. Dokken, 1 dollar de man.

- Hij is niet beter dan jij. - Vandaag wel.

Jij liet dat toe.

Alleen omdat die Ier hier op meisjes zonder benen valt.

Blijf uit de buurt, dikzak.

Jullie zijn watjes. Dat gaat jullie opbreken.

En dan is het huilen geblazen.

Dat is dan ons probleem, niet dat van jou, oké?

Om hard te blijven, moet je hard zijn.

Zwakte kun je ruiken en dan pakken ze je.

Zie je die straat?

Die straat is het gerecht des levens en jullie zijn het voorgerecht.

Iemand vreet je op en is je bij het toetje al vergeten.

Rustig aan, dikzak. Het was maar een spelletje.

Ja, maar zwak zijn wordt een gewoonte.

Je moet gemeen blijven en je leven daaraan aanpassen.

Oké, rustig.

Het is alsof we bevriend zijn met Confucius.

Leuk, slappe zak. Dit is gratis advies.

Doe ermee wat je wilt. Het maakt niet uit.

Bedankt, dikzak.

Eigenlijk waren we verbaasd over de acties van Michael.

Maar voor hem was verliezen

en de overwinning aan een meisje in een rolstoel geven

de juiste beslissing.

Kom op, laten we gaan zwemmen.

Het was 37 graden op de dag dat ons leven voor altijd veranderde.

Ik heb het bloedheet. Laten we met broodjes

en wat fris naar de haven gaan om af te koelen.

- Voel je het briesje? - Welk briesje?

- We liggen achter 'n muur, slimmerd. - Dit trekt de duivel niet eens.

Kunnen jullie ophouden? Ik probeer te zonnen.

Het is 37 graden.

- Er is hier een briesje. - Een heet briesje.

We hebben al 'n tijdje geen hotdog gehaald.

Ik weet 't niet, Mikey. Die vent is anders dan de rest.

Hij wordt echt pissig als je hem probeert te belazeren.

We kunnen hotdogs eten of lucht. Kies maar.

Lucht is waarschijnlijk veiliger.

Ja, ik ga niet bloeden voor 'n hotdog.

Wie is er trouwens aan de beurt?

Jij.

- Ja, jij. - Ik? Niet waar.

- Jawel. - Ik ging vorige maand.

- Hij ging twee weken... - Jij moet nog.

- Vorige maand. - Ben je gek? Ik ging na hem.

- Ik ga niet. Te heet. - Waarom niet?

Als ik de trap afloop, val ik flauw.

Mosterd en uien. Geen fris.

Ik ken jou.

Ik lijk op veel mensen.

De truc was simpel.

Ik liep naar de hotdogverkoper en bestelde wat ik wilde.

De verkoper gaf me m'n hotdog en keek toe terwijl ik wegrende zonder te betalen.

De verkoper had dan twee keuzes.

Hij kon blijven staan of achter me aan komen.

Maar dan moest hij de kar verlaten

en konden mijn vrienden eten.

Ik wil graag twee servetjes.

Betalen, dief.

Hotdogs, ketchup...

Ik pakte hem aan en rende weg.

Ik rende langs de stomerij van Tommy Mug en langs Armand, de schoenmaker.

De verkoper kwam achter me aan met een vork in z'n hand.

Geef je me niks?

Deze dingen zijn zwaarder dan je denkt.

Slim, dit zijn gastanks om het eten warm te houden.

Ze zijn loodzwaar.

Kunnen wij hem duwen?

Waarnaar toe?

Een paar straten verder. Dat is een leuke verrassing voor hem,

als hij terugkomt en z'n kar is weg.

De verkoper werd moe tussen de 47th en de 9th.

Ik stond aan de overkant.

Hij was moe, maar niet verslagen.

Hij kon nog 10 minuten verder, alleen op haat.

Kom op. Geef op.

Wat is er, Mikey?

Shakes blijft te lang weg. Hij had al terug moeten zijn.

Hij redt het wel. Hij is Shakes.

Jullie moesten de hotdogs pakken, niet de kar.

- Dat zegt hij nu. - Hij komt eraan.

Zit ie nog steeds achter je aan?

Ik heb een plan. Kom op, naar de metro.

Het plan was uiteindelijk simpel en dom, zoals alles wat we deden.

We hielden de kar net op de rand van de trap,

en wachtten op de verkoper.

We zouden loslaten zodra hij hem vastpakte.

Dan konden wij weg terwijl hij met de kar bezig was.

Ik weet nu nog niet waarom we het deden. Maar het kwam ons duur te staan.

Het duurde maar even, maar dat veranderde alles.

Ik hou 'm niet.

- Niet loslaten. - Ik hou 'm niet.

Ik hou 'm niet.

Stop. God, nee.

Verdomme.

Jeetje. Wat hebben jullie gedaan?

Wat hebben jullie in godsnaam gedaan?

Ik geloof dat we iemand vermoord hebben.

Terwijl James Caldwell langzaam herstelde in het St. Clare's Hospital,

werden wij beschuldigd van roekeloosheid

en kregen huisarrest.

Het spijt me, pa.

Daar schiet je niets mee op.

Rustig aan. Dit is niet het moment om door het lint te gaan.

Je gaat de gevangenis in. Je weet niet wat dat betekent.

Hij is nog een kind. Hij zou niet moeten zitten.

Niemand hier zou de bak in moeten.

Ik heb genoeg gezeten voor iedereen.

Ik hoor dat u een misdienaar zoekt.

Weet je nog hoe het moet?

Niet te veel water, gul met de wijn,

en de klok luiden als er iemand in slaap valt.

Maak je klaar. Nog vijf minuten voor de mis begint.

Ik zal dit missen.

Ik zal dit allemaal missen.

Ik heb gedaan wat ik kon, maar de deuren blijven voor me gesloten.

Ik kan vluchten. We kunnen allemaal vluchten.

Een tijdje verdwijnen.

Niemand zal komen zoeken.

Het kan niemand iets schelen.

Als je nu vlucht, blijf je je hele leven op de vlucht.

Verstoppen lost niets op. De mensen zullen dit niet vergeten.

Je moet dit onder ogen zien.

Dat kan ik niet, vader.

Ik wil het niet onder ogen zien.

Daar ben ik te bang voor.

Ik ben ook bang.

Niemand is zo bang als ik, maar je moet wel.

Je redt het wel. Je overleeft het wel.

Begrepen?

Kom, het publiek wacht.

Ik telde drie dronkenlappen en vier weduwen toen ik binnenkwam.

En Vette Ralphie slaapt zijn roes uit op de achterste rij.

Als het regent, zit het hier altijd vol.

Dit is een van mijn favorieten.

Welke?

"Zoals gij dit mijn broeder heeft gedaan, heeft gij dit mij gedaan."

Kom.

We zagen de verkoper niet als een mens,

niet zoals we de andere mannen uit de buurt zagen.

En we gaven te weinig om hem om hem te respecteren.

We zagen niet hoe hard hij werkte, of dat hij een vrouw

en twee kinderen had in Griekenland die hij wilde laten overkomen.

We letten niet op hoe lang hij werkte.

We zagen het gewoon niet. We zagen alleen 'n gratis lunch.

Thomas Marcano, het hof veroordeelt u

tot niet meer dan 18 maanden, en niet minder dan een jaar

in het Wilkinson Tuchthuis.

John Reilly, het hof veroordeelt u

tot niet meer dan 18 maanden en niet minder dan een jaar

in het Wilkinson Tuchthuis.

Lorenzo Carcaterra,

aangezien u pas aankwam

na de diefstal van de kar...

Dat in aanmerking genomen, veroordeelt het hof u

tot niet meer dan een jaar en niet minder dan 6 maanden in het Wilkinson Tuchthuis.

Michael Sullivan.

Het hof veroordeelt u

tot niet meer dan 18 maanden en niet minder dan een jaar

in het Wilkinson Tuchthuis.

En ik wil toevoegen dat als

vader Robert Carillo niet met zoveel lof over jullie had gesproken,

ik jullie een zwaardere straf had gegeven.

Ik twijfel nog steeds aan jullie ingeboren goedheid.

Alleen de tijd zal het leren.

- Wilt u iets voor me doen? - Wat? Zeg het maar?

De laatste twee weken

lijkt het alsof mijn ouders elkaar gaan vermoorden.

- Wilt u op ze letten? - Zeker.

En wat u ook hoort, zeg tegen ze dat het goed met me gaat.

Wil je dat ik lieg?

Het is een goede leugen. Dat kunt u wel.

Kom op, we gaan.

- Wees sterk. - Zal ik doen.

In het Wilkinson Tuchthuis zaten 780 jonge gedetineerden

ondergebracht in vijf eenheden.

Van buiten zag het eruit

zoals de directie wilde dat het eruitzag,

als een soort leuke school of universiteit.

Michael, Tommy, John en ik zaten twee hoog in groep C.

We hadden ieder een kamer van 3,5 meter.

Ik zat nog geen uur in m'n kamer toen de paniek me overviel.

Het duurt niet lang voor je weet hoe stoer je bent

of hoe sterk je kunt zijn.

Ik wist vanaf de eerste dag in het Wilkinson dat ik niet stoer of sterk was.

Hallo, Carcaterra.

Gooi je kleren op de grond.

Hier?

Verwacht je een kleedkamer? Die hebben we niet.

Uit die kleren.

Waar jij bij bent?

Schiet op.

Wat is dat ding om je nek? Doe af.

Dat is Maria, de moeder van God.

Kan me niet schelen wiens moeder het is. Af.

Alles.

- Moet ik hier naakt staan? - Je begint 't te snappen.

Ik wist dat die jongens uit Hell's Kitchen niet zo dom waren als men zegt.

En nu?

Kleed je aan.

Er waren vier bewakers op elke verdieping,

met één, in ons geval Nokes, groepsleider.

Ferguson was de enige zoon van een vermoorde agent uit New York

en stond op de wachtlijst

om bij de politie van New York te gaan.

Styler werkte bij Wilkinson om zijn rechtenstudie te kunnen betalen.

Addison had de middelbare school gedaan

en wilde alleen een vaste baan die goed betaalde.

Het was geen groepje onschuldige jongens daar in het Wilkinson.

De meesten hoorden daar thuis.

De meesten zaten voor de tweede of derde keer.

Ze waren allemaal gewelddadig.

Bijna niemand had spijt van zijn daden.

En de rehabilitatie? Vergeet het maar.

Waarom deed je dat?

Je kwam te dichtbij.

Dus?

Dat vind ik vervelend.

Ik wil niet bij jou en je bange vriendjes in de buurt zijn.

Jullie hebben hier echt niets geleerd.

Nog steeds hetzelfde stel sukkels

als toen jullie hier binnenkwamen.

Oké, allemaal terug aan tafel en verder eten.

Er valt niets meer te zien.

Schiet op, zitten. Wegwezen.

Schiet op.

Doorlopen.

- Geldt dat ook voor mij? - Nee.

Jij gaat terug naar je kamer. Je bent klaar met eten.

Toe maar.

Wij maken dit binnenkort wel af.

Misschien tijdens het avondeten.

En, hebben de jongens van Hell's Kitchen gegeten?

Ik ruik het.

Je moet het wel ruiken.

Dat is een goeie.

Waar ga je heen?

We mochten gaan lunchen.

Jullie hoeven niet in de rij te staan voor de lunch,

want er ligt genoeg daar waar jullie staan.

Ruik maar.

Ik heb geen honger.

Het kan me niet schelen of je honger hebt of niet.

Je eet omdat ik dat zeg.

Ik heb nog steeds geen honger.

Ik bepaal wanneer je honger hebt. Eten.

Wat sta je te kijken?

Op je knieën en eet je verdomde lunch op.

Kom op, eten. We hebben niet de hele dag de tijd.

Daar ligt nog puree. En zuig die gelatinepudding op.

Kom op, eikels, eten. Jullie hebben niet de hele dag de tijd.

Opschieten.

Niemand vertrekt voordat deze eikels hun lunch op hebben.

Begrepen?

Jij daar, hier ligt nog brood.

Een lunch is niet compleet zonder een lekker stuk brood. Eten.

Schiet op. Kom op, goed zo.

Laat zien hoe je mijn regels opvolgt.

Regels. Begrepen?

Kijk eens, jongens, hoe hij mijn regels opvolgt.

Je dienst zit erop, Nokes.

Ik ben nog niet klaar. Er zijn nog wat dingen

die ik moet opruimen voordat ik weg kan.

Nu ben ik er. Ik ruim het wel op.

Houd je er buiten. Dit gaat je niks aan.

Deze keer blijf ik erbij.

Niet zeiken.

Nee, Nokes, jij zeikt.

Ik vraag het.

Je doet het in mijn tijd.

Ik ga weg, deze keer.

Ik pak wat ik pakken kan.

Opstaan, jongens.

Het is vreselijk. Ik zeg...

Ik snap jullie niet.

Ik geloof niet dat jullie weten wat regels zijn.

Je hebt regels en discipline nodig.

Ik weet niet hoe het bij jullie thuis ging,

maar bij mijn vader thuis waren er regels.

En als je je daar niet aan hield, werd je gestraft.

Er waren regels en er was discipline.

Dat was niet altijd leuk, maar we leerden er wel van.

Zeker weten.

De hoek om en dan rechtsaf. Mooi. Kom maar.

Het is echt heel eenvoudig.

Er zijn regels, en er is discipline.

Dat is het begin van het verhaal en het einde verhaal.

Begrijpen we elkaar?

Gezichten naar de muur.

Jij ook.

We werden onderbroken in de eetzaal,

maar hier zal niemand ons onderbreken.

Wat wil je?

Je moet me pijpen.

Gezicht naar de muur.

Op je knieën.

Gezicht naar de muur.

Ik weet niet veel meer van het seksueel misbruik.

Ik heb het zo diep mogelijk weggestopt.

Wat ik me nog herinner van die koude nacht in oktober

was dat het mijn 14e verjaardag was,

en het einde van m'n kindertijd.

Toen ik er net was, had ik m'n vader geschreven om niet te komen.

Ik wilde niet dat m'n vader aan m'n gezicht zag

wat er met me gebeurd was.

Michael had hetzelfde met zijn familie gedaan.

Tommy's moeder was niet in staat om te komen.

Johns moeder kwam een keer per maand.

Maar niemand kon vader Bobby weerhouden om te komen.

Laten we proberen het vrolijk te houden, oké?

Nokes zei ons niets tegen vader Bobby te vertellen.

Anders zouden we zwaar gestraft worden.

Je bent afgevallen.

Het eten is niet zoals thuis.

Ga zitten.

Vandaag krijg ik jullie alle vier te zien.

Ik hield van vader Bobby, maar ik kon hem niet aankijken.

Ik was bang dat hij door me heen zou kijken,

door de angst en de schaamte de waarheid zou zien.

Shakes, wil je me iets vertellen?

Wat dan ook?

U moet maar niet meer komen.

Ik waardeer het en zo...

Maar ik geloof dat het beter is van niet.

Ik ben vandaag gestopt in Attica om 'n oude vriend te bezoeken.

Hebt u ook vrienden buiten de gevangenis?

Niet zo veel als ik zou willen.

Waar zit hij voor?

Drievoudige moord. Hij heeft 15 jaar geleden drie mannen vermoord.

- En is hij een goede vriend? - Mijn beste vriend.

We zagen elkaar vaak.

We waren hecht, net als jij en de jongens.

We werden allebei hierheen gestuurd.

Dat is waar.

En het was niet makkelijk.

En voor jullie is het ook niet makkelijk.

Deze plek heeft hem kapot gemaakt, niets kon hem nog schelen.

Laat dat jou niet gebeuren, Shakes.

Laat je niet wijsmaken dat je stoerder bent dan je bent.

Ik moet gaan, vader.

Ik zie je wel in de Kitchen.

Ik reken op je.

Veeg die tranen van je gezicht. Laat ze niet zien.

Laat niet zien dat je huilt. Geef hen die voldoening niet.

Je bent hier weg voordat je het weet.

Je redt het wel.

Ik wilde hem niet loslaten.

Ik had me nog nooit zo met iemand verbonden gevoeld als toen met hem.

Een paar gevangenen deden overdag heel stoer,

maar 's avonds huilden ze zichzelf in slaap.

Er waren ook andere geluiden.

Die waren anders dan die van angst en eenzaamheid.

Ze klonken verstikt. Het geluid van pijn.

Dat gehuil kan je leven veranderen.

Als je dat eenmaal hebt gehoord, vergeet je het nooit meer.

Die avond kwam het gehuil van John

toen Ralph Ferguson bij hem langskwam.

Ik wilde het weekend 30 boekverslagen lezen.

Er zijn er maar zes, hoeveel ontbreken er dan?

Dit is Engels. Wiskunde is daar verderop.

Ik wil helpen. Dat geloven jullie misschien niet

of het kan jullie niet schelen, maar het is waar.

- Heb je even? - Heb ik iets verkeerd gedaan?

Nee. Je boekverslag was uitstekend.

Je vond De graaf van Monte Cristo blijkbaar een mooi boek.

Mijn lievelingsboek. Ik vind het nog mooier sinds ik hier ben.

Hoezo?

De graaf liet zich door niemand verslaan.

Hij onderging alles, klappen en beledigingen.

En hij leerde ervan.

Toen het tijd was om in actie te komen, deed hij zijn zet.

- Bewonder je dat? - Nee, dat respecteer ik.

Heb je thuis een exemplaar?

Ik heb het stripboek.

Dat is niet hetzelfde.

Ik moet gaan. Ze gaan zo tellen.

Wacht even. Ik heb iets voor je.

- Ik dacht dat je die wel wilde hebben. - Meent u dat?

Je vindt het zo mooi dat je je eigen exemplaar moet hebben.

- Ik heb geen geld. - Het is een cadeautje.

- Je krijgt toch wel eens cadeaus? - Lang geleden.

- Het is een bedankje. - Waarvoor?

Dat er iemand luistert, al is het maar één leerling.

U bent een goede leraar, Mr Carlson.

We kunnen het boek vrijdag behandelen

als je denkt dat ze het wat vinden.

De graaf maakt een kans.

Welk stuk zou ik moeten voorlezen?

Dat is eenvoudig. Het deel waarin hij ontsnapt uit de gevangenis.

Nou, ster. Dit is je kleedkamer.

Het was maar een spelletje, een partijtje football, meer niet.

Maar ik wilde dat we nooit hadden meegedaan.

Bewakers tegen gevangenen. De bewakers trainden vier keer per week.

Ons team werd de maandag voor de wedstrijd gekozen.

We trainden twee uur. Dat maakte niet veel verschil.

We mochten niet winnen. We moesten alleen komen opdagen.

- Wie is hier de sterkste? - Hoe bedoel je?

- Naar wie luistert iedereen? - Rizzo. Die zwarte jongen daar.

Michael zag een manier om het spel gelijkwaardiger te maken,

zelfs buiten het veld. Maar hij had hulp nodig. Van Rizzo.

Een zwarte jongen met een Italiaanse naam. Met Rizzo erbij maakten we een kans.

Luister, witte jongen, ik weet niet wat jij op straat speelt.

Maar hier bepalen de bewakers het spel

-en ze winnen altijd. - Waarom?

De bewakers blijven uit mijn buurt, oké?

Als ik meedoe en iemand van hen bezeer, dan is dat afgelopen.

Ik zeg niet dat we moeten winnen, maar ik wil niet afgemaakt worden.

Dat gebeurt elke dag.

- Waarom is zaterdag speciaal? - Zaterdag kunnen we terugslaan.

Ze laten je misschien met rust, maar ze pakken je op 'n andere manier.

Je bent gewoon een beest voor ze.

- Dat doet me niks. - O, jawel.

En door zaterdag terug te slaan, verandert er niets.

Dus waarom, witte?

Om hen te laten voelen wat wij voelen. Voor een paar uur.

Geen geintjes, Sambo.

Niemand raakt gewond. Begrepen?

- Ik kies kop. - Hij kiest kop.

Hij kiest kop en het is kop.

Spelen.

Je gaat eraan, klootzak. Je gaat er echt aan.

Jullie kunnen me niet tegenhouden, klootzakken.

Nu hebben we een kans. Ik voel me goed vandaag.

Dit is pas leuk.

Shit.

Ga verdomme van me af.

Ja, lach maar, onderkruiper.

90 minuten lang speelden we buiten de gevangenis,

speelden mijlenver buiten de hekken

en de heuvels in de omgeving,

en het was alsof we op straat in onze buurt speelden.

90 minuten lang waren we weer vrij.

Rizzo. Rizzo.

Rizzo.

Nokes, mooie wedstrijd.

Voor een keer hadden wij gewonnen. Maar dat duurde niet lang.

Dat kon ook niet.

En toen wilde ik alleen nog maar dood.

Ik zat niet alleen in dat gat.

Ik wist dat m'n vrienden bij me waren.

Ieder in z'n eigen cel, met z'n eigen pijn en z'n eigen demonen.

Rizzo was er ook.

Ik had geen besef meer van tijd.

Ik dacht dat je nooit wakker zou worden.

Dat wilde ik ook niet.

John en Tommy liggen aan de overkant.

Hoe gaat het met ze?

Ze leven nog.

Wie dan niet?

Rizzo.

Hebben ze hem vermoord?

Ze hebben hem om de beurt geslagen tot er niets meer viel te slaan.

Rizzo was dood door ons.

Wij hadden 'm overtuigd dat het opnemen tegen de bewakers

tijdens een stomme wedstrijd, heel belangrijk was,

ons een reden zou geven om vol te houden.

We hadden het weer mis.

Wanneer laten ze je gaan?

Nokes had een brief gekregen.

Hij zwaaide er voor m'n neus mee en verscheurde hem.

Wanneer denk je?

Ik weet het niet. Einde voorjaar, begin zomer.

Ik wilde dat we met je mee konden.

Het zou leuk geweest zijn als we samen weggingen.

Het heeft geen zin daaraan te denken. We moeten een jaar, geen uur minder.

Ik laat vader Bobby een paar telefoontjes plegen.

Dan gaan er 'n paar maanden af.

- Er valt niets te zeggen. - Er valt veel te zeggen.

Als ze wisten wat er hier gebeurde, ondernamen ze misschien iets.

Ik wil niet dat iemand het weet.

Vader Bobby niet, King Benny, Fat Mancho

en mijn moeder niet. Niemand.

Ik ook niet.

Ik zou niet weten wat ik moest zeggen tegen iemand die het wist.

Ik ken niemand die het hoeft te weten.

Ze geloven het niet of het kan ze niks schelen.

We moeten er maar niet over praten als het voorbij is.

We moeten ermee leven. En erover praten maakt het moeilijker.

Dus we kunnen er beter niet over praten.

De waarheid blijft onder ons.

Ik wil op een nacht kunnen slapen

zonder bang te zijn wie er binnenkomt en wat er met me gebeurt.

Als dat gebeurt, ben ik gelukkig.

Op een dag gebeurt het, John. Dat beloof ik.

Mijn laatste uren als gevangene in het Wilkinson Tuchthuis.

Ik kreeg vier exemplaren van mijn formulier. De laatste herinnering aan Wilkinson.

Ondervraagde is gezond en fit geacht voor ontslag.

Ik hoorde de sleutel niet in het slot

en ik hoorde de grendel niet.

Je hoort te slapen.

Ik wilde afscheid nemen. Wij allemaal.

Ik zei recht in zijn gezicht:

"Het kan me niet schelen of je overuren betaalt.

"Zoveel uren werk ik niet."

- Had je het aangevraagd? - Ja.

Ik had het aangevraagd, maar ze gaven het niet.

Ik begin drie dagen vroeg, maar krijg ik overuren? Nee.

Die nacht bleef een deel van ons daar achter.

Een nacht die ik nooit meer zal vergeten.

Die nacht van 1 juni, 1968, de zomer der liefde.

Mijn laatste nacht in het Wilkinson Tuchthuis.

Om 20.25 uur kwamen er twee mannen binnen.

De barkeeper kende hun gezichten en de buurt kende hun namen.

Zij hadden de West Side Boys opgericht.

Ze waren ook levensgevaarlijk.

De blonde man had al sinds z'n jeugd regelmatig vast gezeten.

Hij roofde en moordde wanneer hij wilde, of in opdracht.

Hij wordt verdacht van vier onopgeloste moorden.

Hij dronk en was aan cocaïne verslaafd, werd gauw kwaad en schoot snel.

Hij schoot een keer iemand dood omdat hij voordrong bij de bioscoop.

De donkerharige man was net zo gevaarlijk

en had op zijn 17e zijn eerste moord gepleegd.

Hij kreeg er $50 voor.

Hij dronk en was aan de drugs

en had een vrouw die hij nooit zag, ergens in Queens.

- Het kost meer dan vier jaar om... - Het lukt bij de tussenverkiezingen.

Hij heeft charisma. Het lukt hem.

Hij is onze man. Reagan gaat winnen.

Hé, Jerry. Over wie hebben ze het?

Over Reagans toespraak.

Geef die twee wat te drinken van me.

Zeg dat Republikeinen niet welkom zijn in Hell's Kitchen

en dat ze of van partij veranderen of van gespreksonderwerp.

Zeker.

- Heren. - Ja.

Die meneer biedt u iets te drinken aan op één voorwaarde.

U kent de regels, geen religie, geen politiek.

Begrijpt u?

Bestel wat voor me. Ik moet naar de wc.

Kan ik je helpen, baas?

Nu niet.

Eet smakelijk.

Ik heb een broodje rundvlees en patat besteld

en twee mandjes sodabrood. Ik weet dat je daar dol op bent.

Is dat goed?

Kijk eens naar die kerel daar. Goed kijken.

Klootzak.

Dat is 'm.

Dat meen je toch niet?

Bingo.

Ongelofelijk.

Hallo. Dat is lang geleden.

Wie zijn jullie?

Wie zei dat je mocht gaan zitten?

Ik dacht dat je blij zou zijn ons te zien. Maar blijkbaar niet.

Ik dacht dat je beter terecht zou komen.

Al dat trainen, al die tijd

alleen om op andermans geld te letten.

Zonde.

Voor de laatste keer. Wat moet je?

Neem de tijd. Je weet het vast nog wel.

Ik begrijp wel dat hij ons vergeten is.

Wij waren maar speeltjes voor jou en je vrienden.

Voor ons is het moeilijker om te vergeten. Je gaf ons veel herinneringen.

Je kunt ons niet plaatsen, hè?

Ik zal je helpen.

Wij zijn John Reilly en Tommy Marcano.

Ja.

Inderdaad.

Dat is lang geleden.

Hoe is het met jullie?

We zijn geen kinderen meer.

Wat willen jullie?

Ik wilde jou altijd zien sterven.

Je hebt gehakt besteld.

Het rundvlees is beter, maar dat zul jij nooit weten.

Jammer.

Jullie waren allebei bange rotjochies.

Jullie allemaal. Doodsbang.

Ik heb geprobeerd jullie sterk te maken.

Dan zat ik er dus helemaal naast.

Ik heb altijd gedacht dat jij graag jongetjes neukte en verrot sloeg.

Jullie twee zullen in de hel branden.

- Jullie gaan in de hel branden. - Ja, na jou.

Deed dat pijn, Nokes?

Jerry.

Sorry, die broodjes zijn om mee te nemen.

- John Reilly, hoe pleit u? - Onschuldig, edelachtbare.

Thomas Marcano?

Onschuldig, edelachtbare.

John Reilly en Thomas Marcano, jullie worden zonder borg vastgehouden.

In al die jaren hadden we nooit meer gepraat

over wat er in Wilkinson gebeurd was.

We bleven goede vrienden, maar er was iets veranderd.

We bleven samen en vroegen ons af wanneer het moment kwam

dat we gedwongen waren het verleden onder ogen te zien.

Dat is één, Shakes.

Een wat?

Sean Nokes.

Nokes?

Toen Nokes werd vermoord,

was Michael assistent officier van justitie.

Hij belde dat hij met me wilde afspreken in 45th Street in Queens en hing op.

- Wat hebben ze gezegd? - Wat?

- John en T ommy, wat zeiden ze? - Is dat niet een beetje overdreven?

Kom op. Nokes. Hebben ze het over hem gehad?

- John wel. - Ja? Wat zei hij?

Hij zei: "Dat is één, Shakes."

Ik heb gehoord dat Danny Snyder hun advocaat is.

Dat is tijdelijk. King Benny stuurt een van zijn advocaten.

- Niet doen. Snyder is perfect. - Perfect? Hij is een zuiplap.

- Hij is perfect. - Voor wat?

Versla jij dit verhaal voor de krant?

- Ik? - Ja.

Ik doe alleen het uitgaansnieuws, Mikey. Vraag me de bioscooptijden.

Ik heb geluk dat ze me binnenlaten.

Koffie?

Loop even mee.

Ik ga John en Tommy vervolgen.

- Ben je gek geworden? - Luister nou even.

Blijf morgen thuis. Meld je ziek en red je leven.

Ik doe het niet om te winnen.

Ik doe het om te verliezen.

Wat betekent dat?

Tijd voor wraak.

John en Tommy zijn hiermee begonnen. Het is begonnen.

Het is een zooitje, het gaat niet volgens plan, maar zo is het.

- Jij en ik kunnen het afmaken. - Wat afmaken, Mikey?

Heb je De graaf van Monte Cristo onlangs nog gelezen?

Ik geloof 10 jaar terug.

Ik lees er elke avond een stukje uit.

Ik lees woorden als "wraak". "Zoete, eeuwigdurende wraak."

Tijd voor wraak. Wij zijn aan de beurt.

Wat bedoel je?

Ik zeg dat het tijd is om af te rekenen.

Dat het tijd is om er een einde aan te maken.

Loop mee.

Ik heb om de zaak gevraagd.

Ik heb verteld dat ik uit dezelfde buurt kom

en hun mentaliteit ken.

Ze trapten erin.

En het verband tussen John, Tommy en Nokes?

Welk verband? Jeugdveroordelingen worden na zeven jaar vernietigd.

We zijn nooit in Wilkinson geweest.

Ik wil de bewakers en Wilkinson te grazen nemen.

Het hele systeem vernietigen.

Adam Styler, politieagent. Werkt bij de narcotica in Queens.

Troggelt drugs en geld af van dealers. Hij heeft een cocaïneprobleem.

Nog meer persoonlijke informatie.

Henry Addison, werkt nu voor de burgemeester, hoe vind je die?

Hij is maatschappelijk werker in Brooklyn.

Hij heeft nog steeds een zwak voor jongetjes.

Ralph Ferguson. Werkt bij de sociale dienst in Long Island.

Hoelang ben je hier al mee bezig?

Hij is pas gescheiden, een kind,

en geeft in het weekend les op de zondagsschool.

- Hij lijkt wel in orde, toch? - Daarom wil ik die zak grijpen.

Ik laat Ferguson getuigen over het karakter.

Laat hem praten over zijn beste vriend, Sean Nokes.

Als hij eenmaal in de getuigenbank staat, kom ik op Wilkinson.

Weet je zeker dat je dit wilt doen?

Het ligt zo ver achter ons.

Slaap je nog steeds met het licht aan?

Wil je dat John en Tommy dit weten?

Nee, het zal beter gaan als ze het niet weten.

Niemand mocht het oordeel "onschuldig" in twijfel trekken.

Danny Snyder moest de advocaat van John en Tommy blijven.

Michaels plan was afhankelijk van Hell's Kitchen,

die informatie gaf en niets vertelde.

In beide dingen was de buurt erg goed.

We hadden een eenvoudige manier van communicatie.

Michael gaf door

dat ik m'n niet bestaande vriendin Gloria moest bellen.

Als ik Michael moest spreken, kocht iemand uit de buurt

een vroege editie van The New York Times,

schreef "Edmund" op het Metroblad,

en liet hem bij Michael bezorgen.

Om dit plan te laten slagen,

moesten we erop vertrouwen dat niemand iets zei.

En Michael moest in leven blijven,

dat betekende dat de moordbende van John en Tommy

hem met rust moest laten.

Na vanavond mocht niemand van ons meer met Michael spreken.

We zouden hem alleen in de rechtszaal zien.

- Was dat het? - Niet helemaal.

Er zijn vier getuigen van de schietpartij.

Dat moeten er minder worden.

- Ik ga wel naar King Benny. - Mooi zo.

Twee lukt wel, maar je moet er ook een voor ons regelen.

- Een wat? - Een getuige.

Die verklaart dat John en Tommy die avond ergens anders waren.

Een onaantastbare getuige.

- Is daar geen naam voor? - De rechter zou het meineed noemen.

- En hoe noemen wij het? - Een gunst.

Sta op.

- Tony? - Ja, King?

- Haal Danny Snyder hierheen. - Danny Snyder de advocaat?

- Ken jij nog een Danny Snyder? - Nee, King.

Haal degene die je kent.

Ik kan dit niet meer, dat weet u best. Het is te lang geleden voor me.

U heeft iemand nodig die jonger is. Iemand zoals ik vroeger was.

Jonger is niet beter.

Geen ervaring, niet bekend met het gerechtsgebouw.

Ik kan het gerechtsgebouw nog maar net vinden.

Ik had vorig jaar vier zaken. Weet u hoeveel ik er gewonnen heb?

Niet één. Zoveel heb ik er gewonnen.

Bij twee ervan gaf de jury mij persoonlijk de schuld.

Ze waren vast onschuldig.

Het valt niet mee om onschuldige mensen vrij te krijgen.

Ik wilde dit niet eens laten voorkomen.

Ik wilde een regeling treffen en weggaan.

Ik wilde dit niet laten voorkomen, meneer.

Je plannen zijn gewijzigd.

Ik ben bang dat ik een fout maak, dat ik verkeerde dingen zeg

of dat ik iets verkeerd doe. Dat risico wilt u vast niet nemen.

- Het leven zit vol risico's. - Pardon?

- Het leven zit vol risico's. - Het leven zit vol risico's?

Ik ben hier nog nooit geweest.

- Wat wilt u dat ik doe? - Luister.

De antwoorden en de vragen worden je gegeven.

Je hoeft alleen maar te lezen. Je kunt toch wel lezen?

Zijn ze in het Engels?

Laat je niet afleiden. Niet drinken en niet verliezen.

- En als ik wel verlies? - Dan doe je een tukkie onder de grond.

Die uitdrukking kende ik nog niet.

Een tukkie onder de grond.

Dit is gewoon niks voor mij. Ik bedoel, een vent wordt aangereden

en dient een aanklacht in, dat is iets voor mij.

Er glijdt een vrouw uit in de supermarkt, dan moet je bij mij zijn.

We zijn uitgepraat.

Ik ben aan de drank. Dit is een moordzaak. Niks voor mij.

- Vroeger wel. - Ja, maar...

Voor de drank het overnam.

Zorg dat je morgen nuchter bent. En kijk niet zo bezorgd, Snyder.

Je hebt niks te verliezen, net als wij.

Ik wil u niet tot last zijn, maar behalve...

Naast mijn alcoholprobleem heb ik ook een drugsprobleem.

- Niets ernstigs, alleen... - Ga weg.

Zodra Michael de zaak kreeg,

ging King Benny naar de West Side Boys.

De King vroeg ze door te gaan Michael uit te schelden.

Woorden als "verrader" en "rioolrat" waren overal te horen.

Maar er mocht geen aanslag volgen.

Als er al een aanslag op Michael Sullivan zou komen,

zou King Benny daarvoor zorgen.

Dit verhaal, het enige wat ertoe deed,

deed als een lopend vuurtje de ronde door de buurt.

King Benny's sleepers gingen aan de slag.

"Sleepers" was de naam voor mensen die in een jeugdgevangenis hadden gezeten.

Betaal je nog, schurk?

Je moet me helpen. Ik heb een gunst nodig.

Ik zie je buiten.

- Is King Benny langs geweest? - Mijn god.

Het is me wat, hè?

Een zatte advocaat aan de ene kant en een knulletje aan de andere.

En een krantenjongen die zich Dick Tracy waant.

Vier paar ogen hebben alles gezien.

En de twee verdachten hebben meer mensen gedood dan kanker.

Generaal Custer gaat nog eerder vrijuit.

Er is geen verband tussen hem en ons.

De politie denkt aan drugs.

Maar jij moet je invloed gebruiken.

Als ze je pakken, ben je eraan.

Dan ga je de echte bak in.

Het zijn geen brave jongens meer.

Het zijn moordenaars.

IJskoud.

Dat weet ik.

Ik weet wat ze waren en wat ze zijn, maar daar gaat het niet om.

Je moet je leven niet verpesten alleen om wraak te nemen.

Jij en de advocaat hebben een kans

om er goed uit te komen.

We hebben geen keuze.

Soms ging ik eten bij Carol.

Ze woonde nog in de buurt en was maatschappelijk werkster in de Bronx.

Ze was nog even bezorgd om ons als vroeger.

Als we samen uitgingen, liep Carol tussen Michael en John in,

arm in arm,

tussen de advocaat en de moordenaar in.

Beroof me of trouw met me, Shakes. Meer kan ik niet aan.

Is een paar pilsjes ook goed?

Als je niet meer te bieden hebt.

Ik doe er een omhelzing en een kus bij.

Afgesproken.

- Je ziet er moe uit. - Dank je.

Krijg je geen tijd om te slapen bij die nieuwe baan van je?

Hoeveel weet je eigenlijk?

Alleen wat ze hier in de buurt zeggen.

En wat ik in kranten lees.

Wat zeggen ze hier?

Dat ze Johnny en Tommy zullen opsluiten.

En dat hun beste vriend daarvoor zorgt.

- Geloof je dat? - Wat moet ik dan?

Tenzij we het mis hebben, heeft hij de zaak aangenomen.

- Hij heeft de zaak aangenomen. - Wat valt er dan nog te zeggen?

Je kent Michael heel goed, misschien zelfs beter dan ik.

Dat dacht ik ook. Maar nu weet ik het niet meer.

- Je weet het wel. - Ik weet het niet.

Hij heeft zelf om de zaak gevraagd.

Wat voor vriend doet dat?

Een heel goede vriend.

Een vriend die alles weggooit om zijn vrienden te helpen.

Wat bedoel je?

Je kent deze buurt, Carol. Hier zit overal wat achter.

Waarom zou dit niet zo zijn?

Ik heb honger.

Ik ga wat te eten halen.

Michael heeft een bepaald punt waar je niet langs komt.

Je kunt het proberen. Ik heb het gedaan.

En hij klapte gewoon dicht.

Ik mocht hem niet aanraken, zelfs mijn adem was al te veel.

Ik dacht dat het aan mij lag.

Na een tijdje is het makkelijker om op te geven.

- Hou je nog van hem? - Ik denk er niet over na.

Als ik dat deed, zou ik ja zeggen.

- Maar je hebt nu iets met John. - Ja.

Voor zover je iets met John kunt hebben.

Deze man is niet de jongen die je kende.

Dat zijn we geen van allen.

Maar John heeft iets speciaals.

Je moet alleen goed kijken om het te zien.

Waarom heb jij me nooit mee uit gevraagd?

- Ik? - Ja.

Omdat je met Mike ging.

Hij was er het eerst bij.

- En na Mikey? - Toen was Tommy aan de beurt.

Val dood.

Ik dacht niet dat je ja zou zeggen en...

Dat had je dan mis, Shakes.

Wat? Toe, zeg het maar.

Jij werkt bij de sociale dienst. Jij kunt aan dossiers komen.

Af en toe zullen we informatie nodig hebben.

- Goed, hoor. - Wacht. Wat?

Wat wil je? Wil je informatie?

Moet ik de dossiers pakken? Dat zal ik doen. Wat wil je?

- Ga je nog langs bij John? - Ja, één keer per week, een uur.

- Mooi. - Mooi?

Ja, mooi. Zeg alleen niet dat je me gesproken hebt.

Vertel hem niets.

Het is beter als hij denkt dat het niks gaat worden.

Shakes, wat is dit allemaal?

Wil je een Rolls-Royce? Dan kom je niet hier.

Dan ga je naar Engeland of waar ze die ook maken.

Als je champagne wilt, ga je naar Frankrijk.

Als je geld nodig hebt, ga je naar een jood.

Maar als je iets wilt weten dat ergens diep begraven ligt,

een geheim dat niemand mag weten, dan is er maar één plek waar je heen kunt.

Dit hier: Hell's Kitchen. Het is net gevonden voorwerpen.

Zij raken het kwijt en wij vinden het. Ik meen het, man.

Je hebt nu nog maar twee mensen die willen getuigen.

De andere twee hebben zich bedacht.

- Welke twee? - De mannen aan de bar.

- Alleen het echtpaar dus nog. - Voorlopig wel.

Wil het met de rest ook lukken?

Alleen je getuige niet. Die ontbreekt nog.

Ik weet het.

Toen jullie weggestuurd werden,

vond ik het altijd erg dat ik niet meer voor jullie kon doen.

- Ik wist niet dat u van duiven hield. - Ik hou van alles dat niet kan praten.

Michaels ideeën over de zaak waren duidelijk.

Hij wilde het Wilkinson Tuchthuis schuldig laten verklaren

evenals Sean Nokes, Adam Styler, Henry Addison en Ralph Ferguson.

Dat zal ik met bewijsmateriaal en verklaringen aantonen.

Ik zal hun aanwezigheid bewijzen.

Ik zal getuigen laten komen die zullen bevestigen

dat zij er op die bewuste avond waren.

Ik zal genoeg bewijs leveren zodat u naar de jurykamer kunt

en terugkeert met een uitspraak waarbij geen gerede twijfel mogelijk is.

U weet vast wel wat dat betekent,

want u kijkt vast net zoveel tv als ik.

John Reilly en Thomas Marcano

zijn onschuldige pionnen, snel gearresteerd

en net zo snel vervolgd terwijl er nauwelijks bewijs is.

Gelukkig lijkt hij hun namen wel te kennen.

Fijn als je langskomt.

- Geef eens een andere lepel. Deze is vies. - Alsjeblieft.

Nee, ze pakt hem wel.

Hoe is het met je werk?

Ik ben er nog.

Weet je, pa, ik ben naar de rechtbank geweest.

Ik heb John en Tommy gezien.

En ik dacht terug aan toen we...

Waar blijft de kip?

- Nou? - Laat maar.

Ik dacht gewoon aan van alles.

- Maar het gaat toch goed met je? - Ja. Het gaat prima.

Mooi zo.

- Waar zijn deze dingen nou weer voor? - Om te bidden.

Kijk nou.

Denkt je moeder soms dat je in het leger zit?

Dit is niet toegestaan.

Heeft je moeder geen lijst gehad?

Ze spreekt nauwelijks Engels.

Het is niet onze schuld dat je moeder stom is, oké?

Wanneer horen we je eens bidden?

Geef hem wat om voor te bidden.

Leg je handen plat op de tafel.

Benen wijd.

Bedenk nu maar snel een gebedje.

We horen je niet bidden.

Snel, Stylers knuppel verdwijnt nog in je reet.

"Gezegend zijt gij

"en gezegend is de vrucht van uw schoot."

Bid eens wat harder.

Harder.

Lul, bidden. Kom op.

Harder.

Wees gegroet, Maria.

Harder, lul.

Bid alsof je in de kerk bent.

Sorry dat ik zo laat ben. Ik vergat de tijd.

Ik heb een getuige op het oog, maar ik weet het nog niet.

Ik wil graag dat jij meegaat, dan kun je hem zelf zien.

- Waar gaan we heen? - Naar zijn huis.

- Waar is dat? - In de pastorie.

Nee, Shakes.

Hoe ging het in de rechtszaal?

Net als bij een bokswedstrijd. Iedereen tast elkaar af.

- Hoe zagen de jongens eruit? - Alsof ze liever ergens anders waren.

De schapen die afdwalen, wil je het liefst terug.

Het is nog niet te laat.

Er is nog een kans om deze schapen terug te krijgen.

Nog één kans.

Is die kans wettig?

Dat zijn laatste kansen nooit.

Zit King Benny hierachter?

Hij weet ervan, maar heeft niet de leiding.

- Wie dan wel? - Michael.

Ik had het moeten weten. Zoals hij om die zaak vroeg,

-had ik het moeten begrijpen. - Het is een goed plan.

Michael heeft overal aan gedacht. Wat je ook maar bedenkt,

-hij heeft eraan gedacht. - Niet alles.

Je hebt nog iets nodig, anders zat je hier niet.

- Een oplichter valt niet te belazeren, hè? - Inderdaad.

Nou, wat is het? Wat heb je nog nodig?

Een getuige.

We hebben iemand nodig die zegt dat hij bij John en Tommy was,

die avond.

En een priester leek je perfect, hè?

Niet zomaar een priester.

Vraag je me te liegen?

Je vraagt me om eerst te zweren en dan te liegen.

Ik vraag je om twee van je jongens te redden.

- Hebben ze die bewaker vermoord? - Ja.

Dus het is waar wat ze zeiden? Dat ze naar binnen liepen en 'm vermoordden?

Ja.

Zo hebben ze hem vermoord.

Ik ben aan een borrel toe.

Jullie ook?

Ja.

Dat is niet niks wat je me vraagt.

Dat weten we.

Nee, dat denk ik niet.

Je zei dat als er iets belangrijks was,

ik het je altijd mocht vragen.

Ik dacht meer aan kaartjes voor de Yankees.

Ik heb geen kaartjes nodig. Ik heb een getuige nodig.

En het leven dat genomen is, Shakes? Wat is dat waard?

Voor mij? Niks.

Waarom niet? Vertel het me.

Hij was bewaker bij het Wilkinson.

Oké?

Als vader Bobby meedeed,

hoorde hij alles te weten.

Zo niet, dan wist ik dat hij het nooit verder zou vertellen.

Ik vond dat Carol het ook moest weten.

Jezus, we waren kinderen. We waren niet zo sterk.

Ze hielden ons vast.

Ik vertelde hun over de martelingen, de klappen en de verkrachtingen.

Ik vertelde over de vier bange jongens die baden

tot vader Bobby's God om hulp die niet kwam.

Ik vertelde hun alles.

Dan kun je gewoon niet meer vechten. We pikten het gewoon.

John jammerde 's nachts. Je kon het door de hele gang horen.

Je weet dat John priester wilde worden.

Hij trok zijn broek omlaag. Ik wist niet eens wat pijpen inhield.

Ik zakte helemaal weg. Ik kreeg geen adem.

Toen begon ik naar adem te snakken.

Hij trok de haren uit mijn hoofd.

Toen verloor ik mijn bewustzijn.

Maar ik weet nog dat ze ons mee naar de kelder namen,

twee of drie van ons vastbonden

en hen neukten terwijl de anderen moesten toekijken.

Ik moet een beslissing nemen.

Ik hoop maar dat ik juist kies.

Dat weet ik wel zeker, vader. Wat u ook kiest.

U zat daar dus rustig te eten

-toen er twee mannen binnenkwamen? - Ja.

Zag u ze toen ze naar de tafel van Mr Nokes liepen?

Ik zag ze, ja.

- Kon u horen wat ze zeiden? - Nee.

- Zag u ze hun wapens trekken? - Nee.

- Hoorde u de schoten? - Ja, ik hoorde de schoten.

En wat deden ze toen? Hoe gedroegen ze zich na de schietpartij?

Ze liepen naar buiten alsof er niks gebeurd was.

Zag u hun gezichten toen duidelijk, Mrs Salinas?

Ja, ik keek op toen ze wegliepen.

- Weet u het zeker? - Ja, heel zeker.

Zijn de twee mannen die u zag, hier aanwezig?

Ja.

Kunt u ze aanwijzen voor de jury?

Ze zitten daar.

Edelachtbare, wilt u noteren

dat Mrs Salinas de verdachten John Reilly en Thomas Marcano

-heeft aangewezen? - Genoteerd.

Dank u. Geen vragen meer.

Raadsheer, bent u zover?

Ja, edelachtbare. Goedemorgen.

Een paar vragen maar.

Ik zal u niet lang ophouden, Mrs Salinas.

U zegt dat u wijn dronk bij het eten. Klopt dat?

Ja.

Weet u dat zeker? Heeft u alleen een fles wijn gedronken?

Ja, een fles rode Chianti.

- Had u ervoor nog iets gedronken? - Wat bedoelt u met "ervoor"?

Bij de lunch misschien. Had u iets gedronken bij de lunch?

- Ja. - Wat had u dan gedronken?

Ik had gewinkeld en ging naar een tent op Madison Avenue...

Ik vroeg u niet waar u was. Ik vroeg u wat u gedronken had.

- Een martini. - En verder?

Wijn waarschijnlijk.

Hoeveel glazen wijn had u gedronken?

Eén glas, misschien twee.

- Twee, denkt u? - Ja, waarschijnlijk twee glazen.

En hebt u...

Dit schiet niet op.

Ik had de vragen op zijn hemd moeten spelden.

En zegt u eens...

Bij het eten...

Schrapt u dat.

Hoe laat had u geluncht, Mrs Salinas?

Bezwaar, edelachtbare.

Wat ze die dag deed,

heeft niets te maken met wat ze later zag.

Wel hoeveel ze dronk, edelachtbare.

Afgewezen.

Mrs Salinas, hoe laat had u geluncht?

- Rond 13.30 uur. - Wat had u gegeten?

Het is een tijd geleden. Waarschijnlijk een salade.

Overdag eet ik graag licht.

Een martini, twee glazen wijn en een salade. Klopt dat?

Ja, dat klopt.

En daarna wijn bij het eten, zo'n zes uur later. Klopt dat?

Ja, dat klopt.

Hoeveel wijn had u op

toen de mannen binnenkwamen?

- Twee glazen. - Zou u zeggen dat vier glazen wijn

en een martini in zes uur veel is voor uw doen?

Ja, dat is veel.

Had u voor de bewuste avond wel eens het afvuren van 'n wapen gehoord?

Nee.

- Hoe zou u het geluid omschrijven? - Heel hard, net vuurwerk.

- Schrok u van het geluid? - Heel erg.

Deed u uw ogen dicht?

Eerst wel, tot het schieten ophield. Toen deed ik ze open.

Dacht u dat de mannen iedereen in McHale's zouden doden?

Ik wist niet wat ik moest denken, alleen dat de man neergeschoten was.

Dacht u dat u gedood zou worden door de twee koelbloedige moordenaars?

Ja.

Maar ondanks die angst, ondanks dat gevaar voor uw leven,

keek u naar hun gezichten toen ze weggingen?

- Ja. - Klopt dat?

Ja, dat klopt.

Keek u naar hun gezichten? Keek u

echt heel goed, Mrs Salinas?

Ik wierp een korte blik op ze, maar ik zag ze wel.

Een korte blik?

U keek niet echt?

Ik zag ze.

U wierp een korte blik op hen, Mrs Salinas.

U keek snel even terwijl u doodsbang was

en misschien te veel gedronken had.

- Bezwaar, edelachtbare. - Het geeft niet, edelachtbare.

Ik heb geen vragen meer.

Dank u, Mrs Salinas. U kunt gaan.

Het was zondagochtend, 6.15 uur.

Frank Magcicco werkte voor moordzaken in Brooklyn.

Hij was een rechercheur met een goede reputatie.

Hij was ook King Benny's neef.

Nick Davenport werkte bij Interne Zaken.

Hij was ambitieus en wilde voor zijn 40e inspecteur worden.

Hij wist dat je dat snel kon doen

door zoveel mogelijk corrupte agenten te pakken in zo min mogelijk tijd.

F rank, wat is dit nou weer?

Ik zou maar doen wat hij zegt.

Dan mag je één keer per maand met de commissaris ontbijten.

Je hebt het wel op die Styler gemunt. Wat heb je tegen hem?

- Nog één ding. - O, zeg op.

Heel simpel. Niemand weet van wie je dit hebt. En ik bedoel niemand.

Hoe kom jij eraan?

Ik struikelde erover. Net als jij.

Jezus.

- Nu alleen nog een bekentenis. - Dat mag jij regelen.

Sla die maar uit hem.

Er zijn zelfs foto's.

Dit stuk stront krijgt $5000 per maand van dealers.

- Hij doet dat al drie jaar. - Al vier.

- Hij haalt de vijf niet. - Kun je 'm daarop veroordelen?

Dat hangt niet van mij af. Dat beslist de jury.

Laat de jury dit zien.

Wat heb je daar, Ness?

Zo'n drie weken terug werd het lichaam van dealer

Indian Red Lopez aangetroffen in een steegje in Jackson Heights.

Drie kogels in zijn kop, niets op zak.

Ga verder.

Dit is het moordwapen en dit zijn de kogels.

En wat zit er achter deur nummer drie?

De vingerafdrukken zijn van Adam Styler.

- Doe me een lol, oké? - Wat?

Als ik ooit op je lijst beland, bel me dan even.

Geef me een kans om mijn excuses aan te bieden.

Als je meer nodig hebt, zeg het dan tegen Frank.

- Hij weet me te vinden. - Pas goed op jezelf.

- Het wil wel eens stormen waar jij zit. - Ik doe mijn best.

- Wil jij geen agent worden? - En bij de goeden weggaan?

- Het lichaam van Christus. - Amen.

Het lichaam van Christus.

Amen.

Het lichaam van Christus.

Michael had gedaan wat hij hoorde te doen

als aanklager om ze veroordeeld te krijgen.

Hij liet een forensisch expert vertellen over het wapen en het kaliber.

Alleen had hij het moordwapen niet als bewijs.

En hij gaf de jury geen motief voor de moord.

De druk van zijn taak, de lange uren

en de onzekere uitkomst vielen hem zwaar.

Zag u hun gezichten?

Ja, ik keek naar hen en zij keken naar mij.

Zeiden ze iets tegen u?

Nee, ze keken naar me en liepen toen naar buiten.

Weet u zeker dat zij Sean Nokes hebben vermoord?

Ja, zij hebben hem vermoord.

Als het plan werkte, was het voor iedereen een succes.

Als het mislukte, was het Michael z'n schuld.

Vader Bobby Carillo, de priester met het beste hoekschot,

bleef de sleutel tot het plan om met moord weg te komen.

Draaide u zich om toen u de schoten hoorde, Mr Carson?

Waarom draaide u zich niet om?

Ik was bezorgd om mijn partner.

Bedreigden de twee mannen u?

Nee.

Bedreigden ze iemand anders in het restaurant, voor zover u weet?

Dat zag ik niet, maar ik weet het.

Als u de verdachten niet zag schieten,

hoe weet u dan dat zij de man hebben neergeschoten?

Wat is er zo belangrijk?

Shakes had jou niet moeten sturen. Te riskant.

Ik ben niet gestuurd. Ik wilde je spreken.

Waarom?

Shakes is twee weken geleden naar vader Bobby gegaan.

- Hij heeft niets meer gehoord. - Het is geen lichte beslissing voor hem.

- En als hij niet getuigt? - Dan hebben we een groot probleem.

Laat Shakes nog eens met vader Bobby praten.

Laat hem het hele verhaal vertellen. Hij weet wat dat betekent.

Dat heeft hij al gedaan.

Wat?

Ik was erbij toen hij met vader Bobby sprak.

Ik heb alles gehoord, Michael.

Je weet het dus.

Ja.

Had het me maar verteld...

Het had anders kunnen lopen.

Als je erover gepraat had.

Misschien...

Hé, hoe gaat het?

Carmine, dat dieet werkt. Wat de anderen ook zeggen.

- Je valt nog steeds op Doris Day. - Ze was een goede vrouw.

Ken je de strega?

Een vrouw met vier wratten en maar één oog kun je niet missen.

Ze heeft de koppen nodig.

Breng dit naar de heks.

Waar heeft ze koppen voor nodig?

- Ze haalt de ogen eruit. - Geweldig.

Ze doet ze in een kom en mengt ze met water en olie.

En dan?

Wie hoofdpijn heeft, gaat naar haar toe.

Ze kijkt in de ogen en vertelt hun

wie ze de hoofdpijn toewenst.

Ze zegt een paar woorden en de hoofdpijn verdwijnt.

Soms verdwijnt ook de persoon die de hoofdpijn toewenste.

Die Addison die voor de burgemeester werkt,

neemt over twee weken ontslag.

Hij wil niet dat men weet wat voor type hij is.

Hij wil niet dat men foto's van hem ziet die men beter niet kan zien.

- Weet hij dat? - Hij zal het weten.

De jongens voor zijn feestjes zijn duur.

Addison verdient goed, maar niet echt veel.

Hoeveel is hij schuldig?

$8000 met hoge rente. Dat heb ik afbetaald.

Heeft u dat betaald?

Addison is mij nu geld schuldig.

- U haat schulden. - Ik haat Addison.

We spelen nu vals. Dat is mijn terrein.

En ik speel graag alleen.

Je bent een fatsoenlijke knul, altijd geweest. Zorg dat je hierdoor niet verandert.

Zijn moeder noemde hem Edward Goldenberg Robinson

naar haar lievelingsacteur.

Om dat Hollywood-thema voort te zetten,

koos Eddie Robinson de naam Little Caesar

terwijl hij zich omhoog werkte in de drugshandel.

Hij had een 12-jarige zoon die op een privé-school zat in New York.

Hij had hem Rizzo genoemd, naar zijn jongste broer,

die was overleden in het Wilkinson Tuchthuis.

- Je moet me geld geven. - Oké.

Ik speel mee.

- Wanneer krijg ik het terug? - Ik betaal het niet terug.

Iemand anders wel.

Iemand die ik ken?

- Je broertje kende hem. - Rizzo?

Hoe kende hij Rizzo?

Henry Addison was bewaker op een tuchtschool.

Hij was er tegelijk met Rizzo, voor en na diens dood.

Tel $8000 uit, doe het in een envelop.

Jij gaat al lang mee, ouwe man.

Ouwe mannen gaan altijd lang mee.

Op pad met de spaghettivreters toen die nog meetelden.

Ik deed mijn best.

En je zag er nog goed uit ook.

Je gaf het wereldje stijl en klasse.

Je dwong respect af, zoals je je gedroeg, zoals je praatte.

Dat vond ik altijd zo leuk aan jou.

Ik kan je niet helpen. Mijn kleermaker is dood.

Ik zoek onze vriend op en haal het geld op dat hij me schuldig is.

- Hij is je meer schuldig dan geld. - Niks is meer waard dan geld.

- Dit wel. - Wat dan, ouwe?

Wat is hij schuldig dat meer waard is dan geld?

Hij is je Rizzo schuldig. Hij heeft je broer vermoord.

- Ze zeiden dat hij longontsteking had. - Dat zeiden ze.

Is dat relevant?

Ralph Ferguson geeft les op zondagsschool.

Ik weet het niet. Dit is nogal ongebruikelijk.

Dat begrijp ik, edelachtbare. Nogmaals, ik wil het slachtoffer menselijk maken.

Anders is hij gewoon de zoveelste naam in het lijkenhuis.

Mr Snyder, heeft u bezwaar?

Ik vind het goed.

Edelachtbare, het openbaar ministerie roept Ralph Ferguson op.

- Goedemorgen, Mr Ferguson. - Goedemorgen.

Dank u voor uw komst. Dit was een hele reis voor u.

Ik vind het alleen erg dat het voor zoiets triests was.

U en het slachtoffer, Sean Nokes, waren bevriend.

Uw getuigenis omtrent zijn karakter is van belang.

We waren goede vrienden. Ik had geen betere kunnen hebben.

- Was u zijn beste vriend? - Ik kende hem zeker het beste.

- Hoelang kende u elkaar? - Zo'n 17, 18 jaar.

- Zag u elkaar vaak? - Zo vaak mogelijk.

Tijdens weekends, vakanties en zo.

- Wat voor iemand was Sean Nokes? - Hij was een goede man.

Te goed om door twee rotjongens vermoord te worden.

Bezwaar. Dat is een mening, geen feit.

- Ik vroeg om zijn mening. - Afgewezen. Ga verder.

Mr Ferguson, wist u of hij misschien vijanden had?

Sean Nokes had geen vijanden.

Dank u, Mr Ferguson. Geen vragen meer.

- Is dat een gevangenis? - Nee, een tuchthuis voor jongens.

En wat was uw functie in dat tuchthuis?

Het gebruikelijke.

Orde handhaven, zorgen dat ze op tijd naar de les gingen,

problemen voorkomen, ze instoppen. Niets bijzonders.

Mochten u en Mr Nokes als bewakers

geweld gebruiken om, zoals u het zegt, de orde te handhaven?

- Wat bedoelt u met geweld? - Mocht u ze slaan?

Nee, natuurlijk niet.

Zijn er wel eens jongens geslagen

in het Wilkinson Tuchthuis?

Dat zal best wel eens gebeurd zijn.

Het was een groot tehuis, maar het was niet de norm.

Vast niet. Laten we specifieker zijn.

Heeft u of Mr Nokes wel eens een jongen geslagen

op het Wilkinson Tuchthuis?

Moet ik de vraag herhalen?

Nee.

Geeft u dan antwoord. Bedenk dat u onder ede staat.

Enkele jongens die de orde verstoorden,

werden wel eens geslagen.

En hoe werden ze geslagen?

- Wat bedoelt u? - Met een vuist,

met de vlakke hand, met schoppen, met een knuppel?

- Dat hing van de situatie af. - Wie bepaalde dat?

De bewaker die dienst had.

Dan heeft die wel veel macht over een jongen, hè?

- Dat hoorde bij het werk. - Hoorde martelen bij het werk?

Er werden jongens gemarteld, hè?

Wat bedoelt u met martelen?

Wat bedoel ik met martelen?

Branden met sigaretten, slaag zonder reden.

Eenzame opsluiting zonder voedsel en licht.

Is dat gebeurd?

- Soms wel. - Wie martelde ze?

- Bewakers. - Welke bewakers?

Ik weet niet meer wie er allemaal waren.

Eén is genoeg.

Raadsheer, de vragen moeten wel met de zaak te maken hebben.

- Dat komt wel, edelachtbare. - Dat hoop ik maar.

Mr Ferguson, was er ooit sprake van seksueel misbruik

op het Wilkinson Tuchthuis?

Was er ooit sprake van seksueel misbruik op het Wilkinson Tuchthuis?

- Ik hoorde van wel. - Ik vroeg niet wat u hoorde.

Ik vraag u wat u gezien heeft.

- Houd de deur dicht. - Jullie vinden dit toch lekker?

Ja, ik heb het gezien.

Hebben u en Sean Nokes zich ooit opgedrongen aan de jongens?

Hebben u en Sean Nokes ooit jongens verkracht op Wilkinson?

Raadsheren, kom hierheen.

Ik heb je vriend Johnny genaaid.

Raadsheer, wat gebeurt hier in godsnaam?

Ik heb zeker de verkeerde getuige opgeroepen.

Ik heb u een dienst bewezen door deze getuige toe te staan.

Nu verpest hij alles voor u.

Ferguson, niet doen.

Mr Ferguson, geef antwoord op de vraag.

- Alsjeblieft, Ferguson. - Ik kom morgen bij je langs.

Nog één vraag, Mr Ferguson. Sean Nokes...

Ik heb het graag lekker langzaam.

...kwam regelmatig bij u thuis, klopt dat?

Liet uw ex-vrouw Sean Nokes ooit alleen met uw kind?

Ons kind?

Ja, liet uw ex-vrouw Sean Nokes ooit alleen

met uw kind?

Er was geen reden om hem alleen te laten met ons kind.

Het kwam niet voor.

Nooit? Zei ze er nooit wat over?

Ze heeft een verklaring gegeven waarin ze zegt dat ze nooit

Sean Nokes alleen wilde laten met uw zoon.

- Bezwaar. - Toegewezen.

Jij zult me nooit meer aanraken.

Ja.

Ja?

Wat ja?

Ja, Sean Nokes had omgang met enkele jongens.

- Was u erbij? - Ja.

- Was u er getuige van? - Ja.

Deed u meer dan alleen kijken?

Ik dronk in die tijd...

Waren er andere bewakers bij toen dat gebeurde?

Ja.

- Samen met u en Mr Nokes? - Ja.

- Meer dan één keer? - Ja.

Mr Ferguson, vindt u nog steeds dat Sean Nokes een goede man was?

Hij was mijn vriend.

Een vriend die jongens verkrachtte voor wie hij moest zorgen?

Ik heb geen vragen meer.

Hier moet een eind aan komen.

De getuige mag gaan.

Mr Ferguson.

Mr Ferguson.

Als ik u was, zou ik niet te ver weggaan.

Men zal u willen spreken. Begrijpt u dat?

Michael bleef de vragen voor beide kanten opstellen.

Als zowel vervolging als verdediging kon hij Ferguson ontmaskeren

en John en Tommy's motief voor de moord verborgen houden

voor het hof.

Little Caesar, die altijd een foto van zijn dode broertje bij zich had,

eiste de lening terug van Henry Addison.

Het was een lening die Addison niet kon betalen.

En zo had Little Caesar een goede reden

om Rizzo te wreken.

Davenport ging meteen achter Adam Styler aan.

Hij werd snel gearresteerd wegens de moord op de dealer,

met nog acht gevallen van corruptie en omkoping.

Zes-twee voor mij.

De meeste mensen spelen dit spel in de zomer.

Je ziet de bal beter als je ogen niet tranen.

Andere mensen boeien me niet.

Je krijgt zo een hartaanval en ik geef je geen beademing.

Ik ga ook niet met je trouwen.

John en Tommy hebben wat door. Ze weten alleen niet wat het is.

Er komt nog eerder een Spanjaard in het Witte huis dan dat zij het doorhebben.

Snyder heeft ons enorm geholpen. Hij is lang niet slecht.

Volgens jou kon hij nauwelijks op zijn benen staan.

Hij is een zatlap, maar hij is niet gek.

We winnen pas als John en Tommy vrijuit gaan.

Dan moet je aantonen dat ze er niet bij waren.

Dat ze ergens anders waren. Dat kan alleen een getuige doen.

We horen maar niets van hem. Niemand heeft hem gezien.

Stel dat hij niet komt en we zonder hem verder moeten.

Alleen de straat telt.

Het gerechtshof is voor mensen in pak, met geld,

advocaten met drie namen. Als je geld hebt, kun je zulk recht kopen.

Op straat heeft het recht geen prijs.

Bij de rechter is vrouwe Justitia blind, maar hier niet.

Hier ziet het kreng alles.

We hebben ze allebei nodig.

Dan moet je een getuige hebben.

Dames en heren van de jury, u mag geen rekening houden

met de getuigenis van Ralph Ferguson.

Zijn hele getuigenis wordt uit het verslag verwijderd.

Daarmee rust het openbaar ministerie.

- Rust het OM? - Het OM rust.

Is de verdediging klaar?

Ik weet het niet zeker, edelachtbare.

- Ik weet het niet. - Weet u het niet?

Ik weet het niet zeker. We wachten...

Goed. Morgen om 9.00 uur. Nog een getuige of het slotpleidooi.

Alles in orde?

Fijn dat te horen.

Je bent laat.

Interessant zo'n ochtendmis.

Edelachtbare, de verdediging roept vader Robert Carillo op.

Kent u de meeste mensen in uw parochie?

Ik ken iedereen in mijn parochie.

Kent u de twee verdachten, John Reilly en Thomas Marcano?

- Ja. - Hoelang kent u ze al?

Sinds ze kinderen waren. Ik gaf ze les.

Blijf staan.

- Hoelang bent u er al? - Dit voorjaar 20 jaar.

- Steek uw rechterhand op. - Ik ben priester.

In de zaak van de staat New York

versus John Reilly en Thomas Marcano

zweert u dat u de waarheid zult spreken,

de hele waarheid en niets dan de waarheid, zo helpe u God?

Dat zweer ik.

Ik ben pastoor, draag dagelijks de mis op, neem de biecht af.

Weet u nog waar u was op de avond van 1 november van afgelopen jaar?

- Ja. - Waar was u?

Bij de basketbalwedstrijd in de Garden. Knicks tegen Celtics.

Hoe laat begon de wedstrijd?

- Rond 19.30 uur. - Hoe laat was hij afgelopen?

Tussen 21.30 en 22.00 uur.

- Weet u nog wie de wedstrijd won? - De Celtics helaas.

Kevin McHale en Robert Parish waren te goed voor onze jongens.

Ook al was het Allerheiligen.

Bel mij in het vervolg. Ik probeer die van mij wel.

Dat zal ik doen.

Vader Carillo, was u alleen bij die wedstrijd?

- Nee, ik was met twee vrienden. - En wie waren die twee vrienden?

John Reilly en Thomas Marcano.

- De twee verdachten? - Ja, de twee verdachten.

Vader Carillo, om 20.25 uur, het tijdstip waarop de politie zegt

dat Sean Nokes werd vermoord,

was u toen nog met Mr Reilly en Mr Marcano bij de basketbalwedstrijd?

Ja.

En hoe laat gingen u, Mr Reilly en Mr Marcano uit elkaar?

Rond 22.30 uur, misschien iets later.

Ze zetten me af bij de pastorie, waar ze me ook afgehaald hadden.

Zeiden ze waar ze heen gingen?

Nee, maar na een avond met een priester

gingen ze vast op zoek naar een kroeg.

Vader, als de verdachten dus om 20.25 uur bij u waren

op de avond van de moord, konden ze Sean Nokes niet vermoord hebben,

zoals het OM beweert. Klopt dat?

Tenzij ze hem neerschoten vanaf hun stoelen in de Garden.

Hij werd niet van daaruit neergeschoten.

Dan werd hij niet door die jongens neergeschoten.

Geen vragen meer, edelachtbare. Dank u, vader.

- De getuige is voor u, Mr Sullivan. - Dank u, edelachtbare.

Kocht u de kaartjes, vader, of kreeg u ze?

- Nee, ik kocht ze. - Op de dag zelf?

Ik had ze een week ervoor gekocht.

Wist iemand behalve de verdachten dat u naar de wedstrijd ging?

Ik geloof het niet.

Was er iemand bij toen u de kaartjes kocht?

Nee.

- Zag niemand u de kaartjes kopen? - Nee.

- Heeft u een bon gekregen? - Nee.

Betaalde u met een cheque? Met MasterCard? Visa?

Nee, ik betaalde contant. Ik betaal bijna alles contant.

U geeft veel om de jongens van uw parochie, hè?

Heel veel.

En u zou alles voor ze doen, nietwaar?

Als ik iets kan doen, zal ik het zeker doen.

Zoals een goede vader die zijn zoon beschermt.

Iets dergelijks, ja.

Zou u ze dan, als een goede vader, willen beschermen

tegen iets wat ze niet hadden moeten doen?

Net zoals ik ze zou willen beschermen als iemand ze vals beschuldigde.

- Zoals moord? - Ja, zoals moord.

Even voor de duidelijkheid. Niemand wist van die wedstrijd.

Niemand zag u. Niemand zag u kaartjes kopen.

U heeft geen bewijs dat u die kaartjes heeft gekocht.

Klopt dat?

Ja, dat klopt.

Hoe weten we het dan zeker, vader?

Hoe weten we

dat u en de verdachten die avond bij de wedstrijd waren?

Ik zeg het als getuige en als priester. We waren bij de wedstrijd.

Ja, als priester. En priesters liegen niet, toch?

Een priester met afgescheurde kaartjes hoeft niet te liegen.

Ik bewaar de kaartjes altijd.

Wilt u ze zien?

Waarom bewaart u de afgescheurde kaartjes, vader?

Omdat je nooit weet wanneer iemand meer wil hebben dan alleen je woord.

Is uw woord ooit in twijfel getrokken?

Nog nooit. Maar voor alles is een eerste keer.

Geen vragen meer. Dank u, vader.

Dank u, vader. U kunt gaan.

Ik ben er nooit overheen gekomen dat vader Bobby voor ons loog

om John en Tommy te wreken.

Hij getuigde niet alleen voor hen, maar tegen Wilkinson

en het kwaad dat daar zo lang had geregeerd.

Toch vond ik het jammer dat hij het moest doen.

Voor de aanklacht doodslag,

bevindt u de verdachte John Reilly schuldig of onschuldig?

Onschuldig.

Voor de aanklacht doodslag,

bevindt u de verdachte Thomas Marcano schuldig of onschuldig?

Onschuldig.

Dank u zeer. De jury mag gaan.

Hoe gaat het? Mag ik een hotdog?

Mosterd en zuur. Veel zuur.

Geef hem twee servetjes.

Goed gedaan, raadsheer.

- Hoe gaat het nu verder met jou? - Met mij? Ik ga ervandoor.

Ik wacht een paar weken en dan neem ik ontslag.

Na mijn gedrag in deze zaak

zullen ze me niet bepaald willen tegenhouden.

Dan ga je naar de verdediging. Daar verdien je meer.

Er zullen altijd meer slechteriken dan braveriken zijn, Mikey.

Bovendien zul je het druk krijgen met John en Tommy's vrienden.

Je krijgt een huis met zwembad.

Ik niet.

Ik heb genoeg van het recht.

- Het is tijd voor wat anders. - Wat dan?

Dat vertel ik je zodra ik het weet.

Je bent te oud om voor de Yankees te spelen

en te jong om te gaan golfen.

Waarom zeg je dat nou? Zo raak ik in paniek.

Je redt je wel. Dat heb je altijd gedaan.

Het is tijd voor rust, Shakes.

Ik wil mijn ogen dichtdoen en mijn verleden niet meer zien.

Ik ben moe.

Ik weet het niet.

Misschien met wat geluk vergeet ik dat ik er geweest ben.

Laat af en toe wat van je horen, raadsman.

- Misschien heb ik 'n goede advocaat nodig. - Die kun je niet betalen.

Misschien heb ik een goede vriend nodig.

Dan vind ik je wel. Reken daar maar op.

Dat heb ik altijd gedaan.

Een maand na de vrijspraak had niemand contact gezocht.

In die paar weken gingen onze levens verder

zoals ze waren voor de moord op Sean Nokes.

Carol was terug bij de sociale dienst

en hielp moeilijke tieners en alleenstaande moeders.

John en Tommy gingen terug naar de straat en de West Side Boys.

Ik werd gepromoveerd tot verslaggever en schreef over de showbusiness.

Michael nam inderdaad ontslag

nadat hij een uitgemaakte zaak toch had verloren.

Pardon.

Ik weet niet hoe ik je moet bedanken.

Niet te geloven wat je gedaan hebt. Dat we vrij zijn gekomen.

Dat was ik niet, maar Mikey. Mikey had alles bedacht.

Toen ik hoorde dat hij de zaak nam, wilde ik hem laten vermoorden.

Toen dacht ik, hij is 'n vriend

en wie kun je beter hebben in een moordzaak?

Ik dacht even dat hij een slechte advocaat was.

Ik begon medelijden met hem te krijgen.

Heb nooit medelijden met een advocaat.

Kom hier, raadsman.

Jij bent de echte graaf.

Levend en wel in New York.

- Eikel. - Oké.

Is dit soms een homobar?

Wel tot jij binnenkwam.

Geef me eens een kus bij die begroeting.

Uit elkaar.

Laten we iets drinken.

De vier gladiatoren.

Het ergste kwartet uit Hell's Kitchen.

Hoe wilde Shakes ons ook weer noemen?

Dat genie wilde ons "De graaf en zijn Cristo's" noemen.

- Leuk. - Schattig, vind je niet?

Dat zou goed verkocht hebben.

Zo slecht waren we niet. Men wilde ons best horen zingen.

De kinderen op de dovenschool tellen niet.

Eén lied voor Carol.

- Ik ben ermee gestopt. - Kom op.

Wacht. Moeten jullie niet iemand neerknallen?

Nee.

We hebben altijd tijd voor een lied.

- Geintje. Snap je? - Wil er iemand wijn?

Kies maar, Mikey. Niks langzaams.

Begin maar.

- Hoeveel nummers ken je? - Eén.

Loop als een man

Loop als een man

Zo snel als je kan

Loop als een man, mijn zoon

Vertel tegen iedereen: Vergeet het meisje

Vergeet het meisje niet.

Op 16 maart 1984

werd John Reilly's opgezwollen lichaam gevonden in een flatgebouw

naast de fles gin waaraan hij overleden was.

Op dat moment werd hij verdacht van vijf onopgeloste moorden.

Het was twee weken na zijn 29e verjaardag.

Thomas Marcano stierf. op 26 juli 1985.

Hij was vijf keer van dichtbij beschoten.

Het lichaam werd pas na ruim een week gevonden.

Hij had een kruis en een foto van Sint-Judas in zijn zak.

Hij was 29.

Michael Sullivan woont in een dorp op het Engelse platteland,

waar hij parttime als timmerman werkt.

Hij praktiseert geen recht meer en is nooit getrouwd.

Hij woont stilletjes en alleen.

Carol werkt nog voor de sociale dienst en woont in Hell's Kitchen.

Ze is nooit getrouwd,

maar is alleenstaande moeder van een 12-jarige zoon.

De jongen, John Thomas Michael Martinez, leest graag

en wordt door zijn moeder Shakes genoemd.

Het was onze avond en we rekten hem zo lang mogelijk.

Het was ons gelukkige einde.

En de laatste keer dat we bij elkaar zouden zijn.

De toekomst zag er goed uit

en we dachten dat we elkaar altijd zouden kennen.

De staat New York verklaart dat de omstandigheden

beschreven in de tuchtschool niet voorkwamen of voorkomen in centra

voor jongeren. Niets in hun archieven staaft de aanklachten.

Het OM van Manhattan verklaart dat een dergelijke rechtszaak

nooit heeft plaatsgevonden. Ze ontkennen alle kennis van de incidenten

beschreven in deze film.

Lorenzo Carcaterra verklaart dat namen, data en plaatsen

veranderd waren. Hij blijft bij zijn verhaal.