Original subtitles

Poprzednio:

Proszę nam pomóc, a zrobimy, co trzeba, by Nassau się rozwinęło.

Pani Guthrie zgodziła się. Na wszystko, czego chcemy w Nassau.

Ale chce śmierci Flinta, a ja mam tego dopilnować.

Wszyscy odwrócili się ode mnie. Chcę, by za to zapłacili.

Raz próbowałem tego dokonać, ale nie miałem odpowiednich narzędzi.

Ty je masz.

Nic nie usprawiedliwia wymienienia jej życia na wojnę.

Nikt nie mówi, że pozwolimy jej umrzeć.

- Nie możesz zagwarantować... - Popłyniemy do Nassau.

Znajdziemy ją i sprowadzimy do domu.

Jesteś pewny tego planu. Może dlatego, że to dobry plan.

Ale może będziesz musiał pokazać mu, iż przygotowałeś się na porażkę.

A skarb, który miał pozostać zakopany...

nie jest już pod ziemią.

.:: GrupaHatak.pl ::.

facebook.pl/GrupaHatak

Black Sails [S04E08]

Tłumaczenie: Igloo666 & michnik

Wypada przypomnieć ci, że nasze losy są ze sobą złączone.

Jeśli plan przechwycenia skrzyni źle się dla mnie skończy,

podobnie będzie z tobą.

Znalazłeś go tam, gdzie powiedziałem, prawda?

Dowód, jak bardzo pan Gates ufał Flintowi.

Najcenniejsze rzeczy przechowywał w piwnicy.

Dzienniki Avery'ego.

Z pozoru łączyło ich tak wielkie zaufanie,

a jednak Flint zabił go przez kłótnię o kilka monet.

Nie ma dwóch takich ludzi, których nie można poróżnić.

Co oznacza, że od początku nic w pełni ich nie łączyło.

Tak było z Gatesem i Flintem.

I tak samo będzie z Flintem i Silverem.

Nasz plan się powiedzie.

Chcesz, by do wymiany nie doszło na wyspie.

W miejscu, o którym nikt nie musi wiedzieć.

To idealna lokalizacja.

Zaprowadź ich tam. Podążą za tobą.

Kofi i jego ludzie zmierzają już do Nassau.

Co będzie potem?

Skorzystają ze szlaków ruchu oporu, aby uniknąć żołnierzy gubernatora.

Pewnie są już pod miastem.

Znajdą naszych sympatyków i dowiedzą się, gdzie jest Madi.

Ranem dołączą do nas na plaży.

Gdy dowiemy się, gdzie jest więziona, wydostaniemy ją.

Pytałem, co będzie, gdy to wszystko się skończy.

Załóżmy, że twój plan się powiedzie i wyciągniemy ją stąd żywą.

Załóżmy, że twoja wojna wybuchnie i rozprzestrzeni się na Nowy Świat.

Widziałem, co spotkało Nassau, gdy wojna ta dotarła na wyspę.

Została pozbawiona handlu zapewnianego przez Eleanor Guthrie,

dobrobytu, o który zadbał Rackham, oraz tyranii, jaką wprowadził Rogers.

Wyspa stała się siedliskiem potworności.

Powiedziałeś, że to chwilowe.

Że na horyzoncie czeka coś o znacznie większym znaczeniu.

A jeśli to nieprawda?

A jeśli skutkami tej wojny będą wspomniane potworności?

Jedynymi skutkami?

Myślałeś chociaż o tym?

Jeśli naprawdę mamy osiągnąć stan, w którym na zawsze skończymy z Anglią...

i stworzymy miejsce dla czegoś nowego...

to z pewnością czekają nas mroczne chwile między tymi dwoma wydarzeniami.

Moment grozy, podczas którego nadzieja przygaśnie.

Jestem tego świadomy.

Ale nie uwierzę, że nie czeka nas nic poza tym.

Nie uwierzę, że jesteśmy takimi istotami.

Niezdolnymi do przeżycia z zachowaniem wrodzonych uczuć.

Tak bardzo przywykłymi do jarzma, że bez niego nie potrafimy iść dalej.

Prosisz o wiele.

O tak wiele cierpienia opartego na ślepej wierze.

To nie tylko wiara.

Mamy odpowiednich przywódców, którzy przeprowadzą nas przez to

i utrzymają ten świat w ryzach, dopóki nie odzyska równowagi.

Tak często myślisz o tym, co możemy razem osiągnąć.

Co ty i ona możecie.

Ty i Madi.

Jest tak samo mądra jak jej ojciec i tak samo silna jak matka.

Nikt w Nassau nie śmiałby zaprzeczyć, że jest najlepsza pośród nich.

Skrzynia jest kluczowa dla tej wojny, ale Madi jest równie istotna.

To ona zapewni przetrwanie tego sojuszu.

Musimy odzyskać ją żywą.

Myślisz, że jestem osobą, która powinna poprowadzić naszych ludzi?

Myślę, że jesteś najlepszym spośród nas.

Wasza dwójka zaprowadzi nową równowagę na świecie.

Billy wyrządził wiele szkód, ale z tym akurat miał rację.

Wygląda to lepiej.

Wybacz, że nie załatwiłam tego wczoraj.

Spotkania z panią Guthrie i jej człowiekiem są coraz dłuższe.

Sądzę, że zaczyna mi ufać.

I że przekonałam ich, iż nasza propozycja jest rozsądna.

Ale oni nadal mają wiele pytań.

Czuję jednak, że coś się zmieni i nadejdzie chwila,

w której całe to przedsięwzięcie nie będzie naszym pomysłem, tylko jej.

Jeśli dojdzie do czegoś takiego i uzna mnie za równorzędną partnerkę,

a Jack dotrzyma swojej części umowy,

to widzę dla nas przyszłość, w której...

Dlaczego to robisz?

Mówisz o nas, jakby coś nas jeszcze łączyło?

Przyszłość?

Nie wiem, kto pierwszy ją zniszczył.

Ale przepadła.

I nie można już tego odwrócić.

Wszystko w porządku?

- Poczekaj. - Potrzeba ci czegoś?

Tak.

Czekali godzinę, zanim się rozeszli.

Jak widać, słowa "gubernator już jedzie" dają tylko taki efekt.

Posiedzenia rady nie rozwiążą naszych problemów.

Tracą wiarę w ciebie, gubernatorze.

Dostrzegają problemy z odbudową kolonii i zagrożenia wynikające z niepowodzenia.

Z dnia na dzień coraz mniej wierzą, że znajdzie pan rozwiązanie.

Ja natomiast obawiam się, że jest jeszcze gorzej.

Boję się, że dowiedzą się, jaka jest natura tego rozwiązania.

Wiem, że chce pan przekazać tę niewolnicę kapitanowi Flintowi i jego maronom

w zamian za skrzynię z klejnotami.

Naprawdę sądził pan, że nikt się o tym nie dowie?

Że ja się nie dowiem?

Układ ten został zawarty przez moją żonę, panie Soames.

- Ja tylko go dotrzymuję. - Piraci uciekli.

- Już nam nie zagrażają. - Zagrażają nam bardziej niż kiedykolwiek.

Chcą siać postrach i zniszczenie, aż położą kres cywilizacji.

- I to zagrożenie... - Nie panu bronić całej cywilizacji!

Pańskim obowiązkiem jest przywrócenie rentowności Nassau.

Ludzie, którzy mają panu w tym pomóc,

zaczynają w pana wątpić.

Jeśli powrócą tu piraci,

jeśli na wyspie ponownie rozpoczną się potyczki,

bo pan na to pozwolił...

czeka pana bunt.

"Obawiam się o bezpieczeństwo męża.

Zagrażają mu ludzie, których nazywam wrogami,

a którzy niegdyś byli moimi przyjaciółmi.

Poruszę niebo i ziemię, by go chronić,

jednak gdy odgrywam tę rolę, moje wpływy są ograniczone".

Pakowałam wszystko, jak pan prosił.

Przygotuj moje rzeczy.

Wypływam o świcie.

Musiał przemknąć się w nocy.

Jest zakotwiczony. Jakby czekał na nas.

Wiedział, gdzie na nas czekać.

Jezu! Na pokładzie!

Schwytał ich.

Jak to możliwe? W ciągu nocy?

Zwinąć fokmarsel! Ustawcie nas!

- Zwinąć fokmarsel! - Przygotować działa!

- Ustawcie nas! - Co ty robisz?

Wystawimy działa, a dwa razy to przemyśli.

Zignorować rozkaz!

Idź po to. Przynieś natychmiast.

Co takiego?

Co ze sobą zabrałeś?

Twój plan nie wypalił. Przechodzimy do mojego.

Nie powtarzaj rozkazu. Nawet o tym nie myśl.

Dajcie to tutaj.

Niech to zobaczą.

Daj mu sygnał.

Już!

Dajcie sygnał Eurydyce! Natychmiast!

Uderzcie w dzwon!

Otwórz to.

Wciąga kotwicę. Dokąd on, kurwa, płynie?

Nieważne. Podążymy za nim.

To będzie ciekawe.

Co mogę zrobić dla gubernatora?

Nie przychodzę w jego imieniu.

Jesteś kobietą gubernatora Rogersa, czyż nie?

Owszem, dlatego uważam, że możemy sobie wzajemnie pomóc.

Ustronne miejsce byłoby bardziej stosowne.

Prywatność ma swoją cenę, moja droga.

Przekonajmy się najpierw, co masz do powiedzenia.

Gubernator zmierza w mrocznym i niszczycielskim kierunku.

Jego smutek i gniew...

sprawiły, że nie myśli trzeźwo.

Grozi nam niebezpieczeństwo, jeśli go nie powstrzymamy.

Zauważyłaś to, prawda?

Zostałaś wykluczona z rady.

Nie jesteś o niczym informowana.

Nie wiem, w co byłaś wtajemniczona...

Doceniam troskę.

- Wróć, kiedy zechcesz. - Mogę pomóc ci odzyskać pozycję.

W radzie?

Słucham.

Znalazłam dziennik Eleanor.

Wspomniała w nim,

że gdy poprzednio Nassau pogrążało się w chaosie...

zwróciła się do ciebie, by temu zapobiec.

Ludzie z otoczenia gubernatora

polegli w próbie wpłynięcia na niego.

Liczę, że jeśli zapewnię ci informacje z wewnątrz...

pomoże ci to odzyskać miejsce w radzie.

To brzmi jak zdrada.

I co dokładnie chcesz na tym zyskać?

Eleanor obiecała mi przeprawę do Londynu.

Zwolnienie ze służby i powrót do domu.

Jeśli ci pomogę...

odwdzięczysz się tym samym?

Gdy poprosiłeś mnie, bym dowiedziała się,

dokąd popłynął gubernator,

w jakie miejsce zaciągnął kapitana Flinta,

sądziłam, że nie będę w stanie pomóc.

Ale nie uwierzysz, kto mnie właśnie odwiedził.

- To nie to? - Słucham?

Nie przygotowujemy się do desantu. To nie nasz cel przed nami?

Nie.

To punkt orientacyjny.

Dwa znaki szczególne na tej wyspie to wskaźniki.

Mogą to być dwa szczyty albo jakieś punkty na wybrzeżu.

Łącząc je linią, otrzymamy kierunek, w którym płynie gubernator.

Skąd to wiesz?

Nie rozumiem. Skoro gubernator wie, dokąd płyniemy,

dlaczego nie wyznaczy bezpośredniego kursu do miejsca na mapie?

Bo Wyspy Szkieletów nie ma na żadnej mapie.

A przynajmniej nie na cywilizowanej.

Jest odległa.

Poza wszelkimi szlakami handlowymi.

Korzystano z niej od czasu do czasu

przy transakcjach, do których żadna ze stron się nie przyzna.

Oczywiście, że ją kocham!

Spróbowałem po twojemu! Ufałem ci.

Ale koniec z zakładaniem się o jej życie.

Jeśli w zamian za tę skrzynię ona odzyska wolność,

cieszę się, że ją zabrałem.

Mieliśmy to. Trzymaliśmy to już w dłoniach.

Wojna już miała się rozpocząć.

A teraz Julius w obozie wpatruje się w pustą dziurę w ziemi,

mówiąc wszystkim dookoła:

"Tak się kończy ufanie piratowi".

Wczoraj nic nie miał. Rozkładał bezradnie ręce.

Teraz dałeś mu środki, by pogrążył tę wojnę.

Boże.

Tyle razy podążałem za tobą na ślepo.

Wspierałem cię, wysyłałem ludzi na śmierć...

Tylko dlatego, że mówiłeś:

"Mam sposób. Nie zadawaj pytań. Rób to, co mówię".

Mogłem tego nie rozumieć, mogłem tego nie popierać,

ale robiłem to!

A teraz ty odwdzięczysz mi się za to!

Znajdziemy sposób, by to naprawić.

Wszelkimi środkami, jakie nam pozostaną.

Ale nie każ mi wybierać między wojną i żoną.

Bo nie spodoba ci się moja odpowiedź.

Zrobię wszystko, co będzie trzeba, by zapewnić Madi wolność.

Nie oczekuję zrozumienia,

ale domagam się poparcia.

Jako mój partner

i mój przyjaciel.

Czy je otrzymam?

Otrzymam je?

Tak.

Mam, o co prosiłaś.

To statki, które są w porcie lub wkrótce będą

i mogą przyjąć pasażerów.

Naprawdę zamierzasz odejść?

Bez względu na to, czy Jack powróci?

Jack powróci.

Jack wyruszył, by zabić kapitana Flinta.

Możliwe, że widziałaś go po raz ostatni.

Zabiłaś moją przyjaciółkę.

Miała na imię Charlotte.

Zrobiłaś to z powodów, które nie miały z nią związku.

Znałam mężczyzn, którzy mogli zabić cię dla mnie.

Chciałam ich poprosić.

Miałam pieniądze.

Ale Max zabroniła.

Nie wiedziałam, czy to dlatego, że się ciebie boi.

Nie winiłabym jej. Ja się bałam.

Czy może chodziło o coś innego.

Ale uszanowałam jej życzenie.

Wysłuchałam jej, gdy kazała cię chronić.

Wiesz dlaczego?

Bo mimo że świat każdego dnia przypomina jej,

że na nic od życia nie zasługuje,

że jest niegodna tego, co uda jej się z niego wyciągnąć...

Mimo tego wszystkiego ona nigdy w to nie wierzyła.

Ta kobieta walczyła z całym cholernym światem od dnia narodzin.

Niewiele dzieli ją od wygrania tej walki.

I z jakiegoś powodu chce dzielić to zwycięstwo z tobą.

A ty odchodzisz.

Zabiłaś moją przyjaciółkę.

Chciałam, byś to wiedziała.

Nie jedziemy do biblioteki pana Grace'a.

Myślałam, że mam tam dziś kogoś poznać.

Coś się zmieniło?

Chodź ze mną.

To są piraci.

Od lat zajmują wschodni brzeg od Springett Island.

Gubernator obiecuje, że w tym roku ich przegoni,

ale nadal tam są.

W mieście jest siedem wielkich koncernów handlowych.

W ciągu niecałych 10 lat przejdzie tędy więcej towarów

niż przez jakikolwiek inny angielski port poza Londynem.

Wkroczy tu cywilizacja.

A gdzie będą piraci?

Na wschodnim brzegu, od Springett Island.

Dlaczego?

Bo koncerny handlowe

liczą sobie więcej z powodu obecności piratów.

Zakładam, że gubernator również na tym zarabia.

Dochodzi do kradzieży, ale każdy na tym korzysta.

Dlaczego mieliby położyć temu kres?

Jak dobrze znałaś moją wnuczkę?

Dobrze.

Była szczęśliwa?

Szczęśliwa?

Wiem o niej i o Nassau pewne rzeczy.

Ale nie o wszystkim można się dowiedzieć przez ocean.

Nie wiem.

Dziadek wyrzekł się jej jakiś czas temu,

zakładając, że stała się jedną z dzikich.

Gdy zaczął się proces

i nazwisko Guthrie stało się w Londynie godnym pogardy,

nie pomogło to sprawom.

Ale ja od początku żywiłam nadzieję.

Wyobrażałam sobie, że mimo tego, co słyszymy,

uczyła się i rozwijała.

I któregoś dnia odszuka mnie...

W Bostonie pojawi się kobieta, która będzie przypominać mnie za młodu,

a ja zabiorę ją na spacer wzdłuż rzeki

i pokażę jej, co kobieta może osiągnąć w tym świecie.

To nie ta rzeka i nie ta kobieta,

ale nawet taka namiastka fantazji to już coś.

Załóżmy, że zakończyłyśmy rozmowy o księgach,

oceniłam już ciebie oraz twoją propozycję

i zostałyśmy partnerkami w próbie zdobycia i reformowania Nassau.

Pozostało jedynie ustalenie, kto pokieruje tym przedsięwzięciem.

Edward Houghton.

Jedyny męski dziedzic bankowego imperium rodziny.

Niezwykle apatyczny,

niemal nijaki, ale ogólnie przyzwoity.

Jego inwestycje za granicą przyniosły przeciętne zyski,

a znacznie więcej strat.

Chyba nie chce pani powierzyć takiemu człowiekowi Nassau.

Chciałabym tobie powierzyć Nassau.

Ale w tym wypadku świata nie obchodzą moje zachcianki.

A z dostępnych mężczyzn ten ma zalety.

Jego rodzina odetchnie z niewyobrażalną ulgą,

że spędzi przyszłość z dala od ich interesu.

Zapewniłby pieniądze,

przyciągnąłby nowych partnerów...

i byłby skłonny robić wszystko, co tylko mu rozkażesz.

Sądzi pani, że wysłuchałby mnie jako swojego doradcy?

Wysłuchałby mnie jako swojej żony.

To nie musiałby być on.

Ale byś miała niezbędną kontrolę,

ktoś musi zająć to stanowisko.

A ten ktoś rozwiązuje wiele problemów naraz.

Pieniądze, ograniczone ambicje...

A reformatorscy rodzice byliby zaintrygowani twoją historią.

A co do twoich obowiązków wobec niego...

Jest wiele sposobów, by taki mężczyzna

uzyskał satysfakcję w miejscu jak Nassau.

Z twoim małym lub zerowym udziałem.

Miałabyś w tym względzie pełną wolność.

Od miejsca, w którym zaczynałaś, aż do teraz.

Nie wyobrażam sobie drogi, jaką przebyłaś.

Upokorzenia, poświęcenia, porażki

i złudzenia zachowane kosztem poczucia własnego ja.

Jednak ta droga doprowadziła cię do mnie.

Ja jestem bramą, za którą twa podróż staje się czymś innym.

Mogę urzeczywistnić twoje marzenia.

Opłata jest niewielka, ale musi zostać uiszczona.

Powiedz, że jesteś na nią gotowa,

a razem zejdziemy na dół i przedstawię cię mu.

Dalej, jak sądzę, poradzisz sobie sama.

Nasze partnerstwo może ruszyć naprzód.

Jesteś na to gotowa?

To bardzo stary człowiek.

Kobieta gubernatora usłyszała, że jego okręt wypłynął na Wyspę Szkieletów.

Ten człowiek jest ostatnim, który żeglował z Averym.

Twierdzi, że był na Wyspie Szkieletów i może wskazać nam drogę.

Wierzysz, że to zrobi?

To może skończyć się na dwa sposoby.

Zawiedzie,

a wówczas będziemy żeglować, aż się nie znudzimy,

po czym wrócimy do obozu.

Albo jakimś cudem uda mu się doprowadzić nas tam.

Nie wiem, która możliwość bardziej mnie martwi.

Co to znaczy?

Samo zabicie Flinta zakrawa o niemożliwość.

Teraz musimy jeszcze uniknąć gubernatora i jego ludzi.

Czy nie byłoby sensownym

zaczekać, aż gubernator zabije go za nas?

Jeśli Woodes Rogers zdobędzie skrzynię, umocni tu swoją pozycję.

Nie zdołamy go usunąć.

Wygra.

- Tak, ale... - Na tej wyspie jest wszystko.

Flint, Rogers i moja skrzynia klejnotów.

Jeśli ten starzec może nas tam zabrać...

dlaczego nadal tu stoimy?

Jeśli pozostawisz go za długo przy życiu,

sprawi, że za to zapłacisz.

Nie wystąpi przeciwko mnie.

To minie.

I na tym kończymy tę rozmowę.

Tak wiele kłamstw, by zaprzeczyć jednej prawdzie.

Jakiej?

Korony nie można podzielić. Nie mogą jej nosić dwie osoby.

Wiesz o tym. Chcesz, by to się stało.

Ale nie wiesz, jak o to poprosić.

Posłuchaj mnie uważnie.

Nie ma tu ukrytej wiadomości ani żadnej dwuznaczności.

Nie wystąpisz przeciwko niemu.

Nie będziesz o tym więcej rozmawiał z załogą ani ze mną.

Zrób to, a odpowiesz przede mną.

Co ty tu, kurwa, robisz?

Napierdala mrozem. Wejdź do środka.

Albo i nie. Nie obchodzi mnie to.

Stało się.

Przystała na plan i na moją osobę.

Chwila, na którą pracowaliśmy od momentu przybycia...

nadeszła.

To dobra wiadomość.

Dlaczego tak wyglądasz?

Powiedziałam jej, że nie mogę się na to zgodzić.

Odmówiłaś jej?

Chce, by miejsce gubernatora zajął mężczyzna, ale nie Jack.

Mężczyzna, którego ona wybierze, a ja mam poślubić.

Poślubić?!

Jedynie dla zachowania pozorów.

Władza byłaby w naszych rękach.

Dla zachowania pozorów?

A ty odmówiłaś?

Dlaczego?

Gdy poznałam Eleanor, byłam oszołomiona.

Była kobietą, która nie bała się odezwać,

która nie obawiała się świata i mężczyzn, którzy nim rządzili.

Gdy zostałam jej kochanką, obserwowałam jej decyzje

i postanowiłam wyciągać z nich wnioski.

Gdy zostałam jej rywalką, obserwowałam jej błędy

i postanowiłam nie powtarzać ich.

Ostatecznie,

gdy uznałam, że już ją przewyższyłam,

wydawało mi się, że wciąż usiłuje mi coś powiedzieć.

Poświęciła wszystko, co było jej drogie,

bo nie chciała utracić tego, którego pokochała.

Nie mogłam usłyszeć, że usiłuje mi powiedzieć,

co jest naprawdę ważne.

Odmówiłam Marion Guthrie,

mimo że nie mam alternatywy i ryzykuję utratę całego przedsięwzięcia.

Nie chcę stawiać mężczyzny na pozycji,

z której któregoś dnia będzie mógł przeszkodzić mi

w naprawieniu stosunków z tobą.

Jesteś najdzielniejszą osobą, jaką poznałam.

Najprawdziwszą osobą, jaką poznałam.

Zdradziłam cię i to napawa mnie obrzydzeniem.

Przepraszam, że tak mocno starałam się chronić niewłaściwe rzeczy.

Że nie dostrzegłam, iż wszystko, co ważne,

wiąże się z tobą.

Według opowieści

Avery był pierwszym Anglikiem, który znalazł wyspę.

Hiszpanie korzystali z niej,

przy przeprowadzać nielegalne transakcje.

Avery planował przyczaić się na nich.

Wraz z 44-osobową załogą dotarł tam i popłynął w głąb wyspy.

Jednak wtedy zobaczyli coś, czego się nie spodziewali.

To był hiszpański okręt,

ale nie przypominał tych, na które polowali.

Był tam znacznie dłużej.

Według dziennika kapitańskiego wypłynął z Hawany w 1636 roku.

Załoga liczyła 31 osób.

Avery znalazł szczątki każdej z nich.

Zostali wymordowani. Brutalnie.

Sporo z nich zostało poćwiartowanych jeszcze za życia.

Na wyspie byli tubylcy?

Wszystkie ciała zostały znalezione na statku,

zamknięte w ładowni.

Zamknięte od środka.

Zjadali siebie nawzajem.

Avery twierdził, że widział dziennik.

Załoga nie chciała udać się na ląd w poszukiwaniu pożywienia ani wody.

Pierwsi ludzie powrócili, donosząc o dziwnych dźwiękach z lasu.

Twierdzili, że brzmiały niczym głos Boga...

który ostrzegał ich, by trzymali się z dala.

Nie wiadomo, ile z tej historii Avery wymyślił.

Prawdą jednak jest,

że ta opowieść osiągnęła zamierzony efekt.

Kapitanie...

Billy wybrał ją nie przez przypadek.

To miejsce, które może wytrącić nas z równowagi,

gdzie nasza wyobraźnia zacznie płatać figle,

a najmroczniejsze instynkty staną się trudne do odparcia.

Jeśli mamy przetrwać to doświadczenie...

jeśli nasza sprawa ma je przetrwać,

niektórzy z nas muszą zachować trzeźwość umysłu

w imieniu tych, którzy nie zdołają.

Muszą dostrzec prawdę wśród strachu i otumanienia.

Obawiam się, że pan Silver nie zdoła tego zrobić.

W tej chwili...

potrzebuję nowego partnera.

Wiedziałem, że do tego dojdzie.

Starałem się mu to uzmysłowić.

Jeśli będziemy walczyć,

widzę tylko dwa wyjścia...

Ja zginę lub ty.

Bez względu na wynik wina spadnie na mnie.

Tak mocno zakorzeniłeś się w jego głowie.

Nie pozbędzie się ciebie,

póki nie pozna twojego prawdziwego oblicza.

Idźcie.

Czy teraz to rozumiesz?

Rozumiesz?

Przygotujcie łódź.

Kapitan Flint zabił mojego człowieka

i zdołał zabrać skrzynię na brzeg.

Przybyłem tu, licząc, że moja obecność zapewni nam czas,

nim zareagujesz na te wieści.

I nim zdołam naprawić tę sytuację.

Jak ją chcesz naprawić?

Wysłałem za nim sześciu ludzi.

Najlepszych, jakich mam.

Wydałem im jasny rozkaz.

Mają wytropić kapitana Flinta i odzyskać skrzynię.

Był jeszcze jeden rozkaz...

Prawda?

Tak.

Co jeszcze im rozkazałeś?

Kazałem im zabić kapitana Flinta.

.::GrupaHatak.pl::.