Original subtitles

Poprzednio:

Otworzyłem wam bramy. Wręczyłem zwycięstwo.

Przekaż ludziom, że mojej żonie nie może stać się krzywda.

Nawet gdybym wydał taki rozkaz, nikt by go nie wysłuchał.

Spuściliśmy ich ze smyczy.

Myślisz, że gdybyś doznał takiej straty, cokolwiek byłoby w stanie to naprawić?

Nie, ale dorwanie osoby odpowiedzialnej byłoby dobrym początkiem.

Jeśli podejmiemy walkę razem, możemy przeżyć.

Jeśli się rozdzielimy, zginiemy wszyscy.

Gdy Flint popłynie na południe, my udamy się na północ.

- Co jest na północy? - Dziadek Eleanor Guthrie.

Usłyszeli, że Nassau upadło i przybyli, by do nas dołączyć.

Rewolucja, którą obiecałeś, właśnie się rozpoczęła.

- Gdzie Madi? - Musisz wiedzieć,

że zrobiłem, co mogłem, by zapewnić jej bezpieczeństwo.

To nie była twoja wina.

.:: GrupaHatak.pl ::.

facebook.pl/GrupaHatak

Black Sails [S04E07]

Tłumaczenie: michnik

Nie mogłem się z nią pożegnać...

Nie wiem więc, co chciałaby ci przekazać...

jeśli w ogóle coś chciała.

My...

zbliżyliśmy się do siebie.

Mam przeczucie, co to mogłoby być.

Była ciekawa.

I silna.

Nie była stworzona, by ukrywać się przed światem.

Mogła go zobaczyć, zanim zginęła.

Walczyła za coś, w co wierzyła,

gdy zginęła.

Dobrze ją znałeś.

Kochałem ją.

I wierzę, że ona także mnie kochała.

Chciałaby, byś to wiedziała.

Nikt nie skacze sobie do gardeł?

Bez względu na różnice,

każdy chce położyć kres rządom kolonialnym w Nowym Świecie.

Dopóki jest taka możliwość, nikt nie chce tego zepsuć.

O co chodzi?

Omawiają pierwszy atak na Saint Ann's Bay.

Obaj byli tam w zeszłych miesiącach.

Próbują uzgodnić, jakiego oporu możemy się spodziewać.

Co z nią?

Oddycha.

A ty?

Na plaży w Saint Ann's Bay są dwa 10-funtowe działa.

I co najmniej 80 uzbrojonych ludzi. Nie więcej niż 100.

100?

Myślałem, że dwa razy więcej.

Jeśli wyślemy ludzi na wybrzeże, powiedzmy trzy razy tyle...

możemy przejąć miasto w ciągu dnia.

Przejmując Saint Ann's, osłabicie Bridgetown.

Nie wytrzyma miesiąca.

Barbados właśnie upadł.

Zakładając bazę w Bridgetown,

ilu ludzi możecie zebrać, by ruszyli w głąb lądu?

700, może 800.

Gdybyście rekrutowali jedną trzecią tego na Barbadosie,

mielibyśmy 1200 ludzi do dyspozycji oraz statki, którymi mogą płynąć.

Morgan miał tylu w Panamie.

- Może wystarczyć, by obalić Boston. - Boston?

Głupcy.

Jesteście głupi, jeśli myślicie, że droga prowadzi tam, dokąd on mówi.

Czy nie udowodniłem, że jestem oddany wspólnej sprawie?

Co będzie, gdy nasz wróg zrozumie,

że do pokonania nas wystarczy pozbawić nas tej wspólnej sprawy?

Zwrócić przeciwko sobie.

A gdy tak się stanie... co jest niemal pewne...

którzy z tu obecnych na tym skorzystają,

a którzy zostaną sprzedani i zakuci w łańcuchy?

To co tu, kurwa, robisz?

Uratowałem twoich ludzi i ciebie

podczas walki, którą zaczęliście i nie mogliście skończyć.

A teraz chcecie rozpocząć kolejną, której nikt nie dokończy?

W takim razie odejdź.

Bo dojdzie do tego.

Ta wojna się rozpocznie. Ten obóz będzie w niej walczył.

Z tobą lub bez ciebie.

Mogą nazywać cię królem,

ale twojego królestwa już nie ma.

Wszyscy jesteśmy tu wolni.

I chcę, by tak pozostało.

Jak my wszyscy.

Udasz się ze mną?

Wypłynęliśmy z zatoki. Wkrótce dotrzemy.

Zaraz przyjdę.

Nie schodziła tu...

odkąd wypłynęliśmy.

Kazałaś jej wypierdalać. Posłuchała się.

Powiedziała, że nie będzie przepraszać...

- za to, co zrobiła. - Wiem.

Część mnie chciała się na nią rzucić.

Zdradziła ciebie. Zdradziła mnie.

Nie chce tego naprawić.

- A druga część? - Druga część...

wiedziała, jak łatwo przychodzi jej kłamstwo.

Mogłaby przeprosić, choć wcale tak nie myśli.

Nie wiem, co mam, kurwa, myśleć.

Zabroniłeś jej tu przychodzić, prawda?

Zamordujesz ją innego dnia.

Teraz musisz odpoczywać.

Chciał mnie pan widzieć?

Nie wyobrażam sobie nawet, jaki to dla pana horror.

Proszę pamiętać,

jeśli ma pan wątpliwości,

że wszelkie decyzje z ostatnich dni podjęła z troski o pana

- oraz z miłości... - Rozmawiałem z gubernatorem Rają...

krótko przed wypłynięciem.

Chciałem mieć pewność, że nasze rachunki są wyrównane

i nie wypuści za nami swojej floty

z powodu obietnicy, która wciąż pozostała niedotrzymana...

zwrotu zaginionej skrzyni i Jacka Rackhama.

Gubernator Raja zapewnił mnie, że wpisał już zaginione złoto

w koszty prowadzenia wojny.

Ale kapitan Rackham...

Powiedział, że nigdy o niego nie prosił.

Ty dodałaś tę część.

Kłamstwo, by udobruchać Hawanę i zwiększyć szanse na przeżycie.

Prawda?

Tak.

Eleanor zwróciła przeciwko mnie działa.

Eleanor zdradziła mnie. Poddała Nassau.

To nie brzmi jak coś, co przyszłoby jej do głowy.

Nie jej. Nie po wszystkim, co przeszliśmy.

Ale gdyby pomyślał o tym ktoś inny...

- Nie. - Ktoś jej bliski,

kto mógłby ją zmanipulować, by samemu przetrwać...

- Panie, nic takiego nie zrobiłam. - Nie teraz!

Dlaczego mam ci wierzyć?

Czy nie zawarłyście umowy, że zostaniesz zwolniona z obowiązków

- i wrócisz do rodziny... - Mogę coś powiedzieć?

Jezu, o co chodzi?!

Proszę wybaczyć,

ale mieliśmy pana powiadomić, gdy skończymy szykować ciało.

Dziękuję, panie Rawls.

Co?

Podczas szykowania ciała...

Nie wiem, jak to powiedzieć.

- Wyjdź. - Słucham?

- Wyjdź natychmiast. - Na twoim miejscu bym uważał.

- Panie Rawls, proszę stąd wyjść! - Pani Hudson!

Nie chce pan usłyszeć, co on ma do powiedzenia.

Nie w ten sposób.

Nie chce się pan tak dowiedzieć.

O czym?

Nie mogę tego odczytać.

Podatek handlowy ustanowiony przez główny urząd.

Towarzystwo Przyjaciół? Ja nie mam przyjaciół.

- Takie są zasady. - On je ustanowił?

Dziewięć szylingów.

Dwa szylingi za wejście do portu. Dwa szylingi za pilotaż przy wejściu.

Trzy szylingi za pilotaż przy wypływaniu.

Odpłynięcie kosztuje więcej...

Opłata handlowa. Ja nie handluję.

Nieważne. Nie podlega negocjacjom.

I przysięgam, nie zmyślam tego:

"Dobrowolny datek na Towarzystwo Przyjaciół:

dwa szylingi.

Nie podlega negocjacjom".

To naprawdę cudowne.

- A to my jesteśmy złodziejami. - Najwyraźniej kiepskimi.

Wiedział, gdzie znaleźć pana Guthrie?

Tak, ale nie sądzi, że udzieli nam audiencji.

Gdy usłyszy nowiny, udzieli jej nam.

Nie ma żadnych "nas".

Mam do stracenia więcej niż inni,

jeśli nie uda nam się usunąć gubernatora Rogersa.

- Sądzę, że powinnam udać się z tobą. - Nie wątpię.

Ale nie chcę usłyszeć po odrzuceniu propozycji:

"Panie konstablu, jakiej można oczekiwać nagrody

za pomoc w schwytaniu słynnego kapitana piratów,

takiego jak Jack Rackham?

Doprawdy? Tak dużej?

Coś takiego. Oto i on".

Zostaniesz tutaj.

Wrócę. Ty, chodź ze mną.

Kurwa, ale piździ.

Nie czuję już jaj.

- Nikt nie powinien tu żyć. - Mylisz się co do niej.

Gdy Berringer ją terroryzował

i groził śmiercią, jeśli nie wyda swoich łączników...

odmówiła.

Nie zdradziła nikogo, kto by jej pierwszy nie zdradził,

łącznie z tu obecnymi.

- Jack. - Słyszałem.

Zorganizuj dla Anne jakiegoś chirurga.

Ja...

załatwię to.

Co?

Dotarło do mnie, w jakiej dupie będziemy,

jeśli nie przekonam tego człowieka, by dołączył do naszej sprawy.

Bez domu. Bez skrzyni.

Anne u progu śmierci. Statek ledwo trzyma się na wodzie.

Ale najgorsze jest to,

że on wygra.

Woodes Rogers osiądzie w Nassau

i zestarzeje się tam, wiedząc, że zmierzył się z nami

i wyszedł zwycięsko.

Lepiej nas nie zawiedź.

Kiedyś myślałam podobnie.

Miałam powód, by nie ufać piratom,

dlatego też uznałam, że nie mogę im zaufać.

Ale jest inaczej.

Jest też powód, by dostrzec wspólny interes.

Walczyłam z nimi ramię w ramię.

To ja z nimi walczyłem.

Ale zrobiłem to dla poczucia bezpieczeństwa.

To, co teraz proponują, dalekie jest od niego.

Nikt nie będzie tu wiecznie bezpieczny. Walczymy, by to zmienić.

Nic nie jest wieczne.

Ale miesiące czy lata mają znaczenie,

a to jest tu możliwe.

Masz teraz środki, by to zapewnić.

Jest tu zakopany skarb.

Może nam zapewnić środki do przetrwania.

Nikt nie był dotąd tak blisko

szansy na zmianę świata.

Nikt nie zmieni świata.

Nie w ten sposób.

Nie za jednym zamachem.

Świat jest na to za silny.

Gdy tylko zaczął mówić, nie mogłem przestać o niej myśleć.

Zginęła za to.

Wierzyła w to.

Jeśli to stracimy, wszelkie wysiłki były na nic.

Nie mogę na to pozwolić. Nie mogę.

To musi coś znaczyć...

Cokolwiek.

Gdy rozpaczałem po śmierci Mirandy...

pomogłeś mi się odnaleźć.

Spójrz na mnie.

Zrobię to samo dla ciebie.

Daję ci słowo.

Ale by tak się stało,

musisz zaufać mojemu osądowi, gdy twój jest zachwiany.

Myślisz, że moje słowa pomogły Juliusowi?

Nie przejmuj się tym. Wszystko posuwa się naprzód.

Tylko...

Zaufaj mi.

To prawda?

- Słucham? - To prawda, że przybyłeś z Nassau?

To prawda.

Jesteś jednym z nich.

Jesteś piratem.

Dokładnie!

Słyszałam, że tam każdy zna każdego, nawet największych.

Powiedz, poznałeś Edwarda Teacha?

A Jacka Rackhama? Jego też poznałeś?

Słyszałam, że Jack Rackham przechytrzył kapitana Flinta

i wykradł mu sprzed nosa hiszpańskie złoto.

Jego też poznałem.

Wierz lub nie, ale to prawdziwa historia.

A Charlesa Vane'a?

Charles Vane był moim najbliższym przyjacielem.

Opowiedz mi o nim.

To najdzielniejszy człowiek, jakiego znałem.

Wiedział, co to strach, ale nie pozwalał, by go osłabiał.

Lojalny aż do przesady.

W świecie, gdzie uczciwość jest regularnie ignorowana...

Podobno odciął komuś głowę i zostawił na piasku

jako ostrzeżenie dla innych.

- To było nieco bardziej skomplikowane. - Słyszałam...

że czasami patroszył wrogów dla zabawy

i przyrządzał potrawkę z ich mięsa. Był prawdziwą bestią.

Potrawkę?

Po co w ogóle... Wybacz,

- ale wierzysz w to? - Przeczytałam w gazecie.

Pan Guthrie pana przyjmie.

Charles Vane był dobrym człowiekiem. Powiedziałem ci prawdę.

Odłóż gazetę i przeczytaj książkę.

- Prawda nie jest aż tak ciekawa. - Przepraszam, co powiedziałaś?

Że prawda nie jest aż tak ciekawa.

Podobno twierdzi pan, że mamy wspólny interes.

Jakieś wieści z Bahamów, panie...

- Jak to szło? - Rackham.

Kapitan Jack Rackham.

Doprawdy?

Przybywam z dość osobistymi wieściami, panie Guthrie.

Może wolałby pan porozmawiać na osobności?

Proszę mówić.

Pańska wnuczka Eleanor nie żyje.

Gubernator Woodes Rogers zawarł sojusz z hiszpańskim wojskiem,

by stłumić ruch oporu na wyspie New Providence,

ścierając ją z powierzchni.

W rezultacie Eleanor poniosła śmierć.

Przychodzę do pana z propozycją, by odpowiedzieć na tę krzywdę,

a przy okazji ubić intratny interes.

Woodes Rogers ma długi, których nie może spłacić.

Nassau jest w ruinie,

dlatego też te długi można wykupić za ułamek ich prawdziwej wartości.

Mógłby pan mieć Woodesa Rogersa na własność

i kazać go uwięzić.

Nassau również można kupić za bezcen.

Daję panu szansę

na wejście w posiadanie wyspy, ukształtowanie rządzącego reżimu,

a przy okazji odpłacenie za morderstwo wnuczki.

Nie.

- Odnośnie której części? - Całości.

Panie Guthrie, proszę pozwolić mi wyjaśnić...

Słyszałem pana.

Krzywdę mojemu rodowemu nazwisku wyrządził już dawno temu mój syn.

On, jego córka oraz ich poczynania

są częścią tej krzywdy i nie należą już do mojej rodziny.

To wszystko.

Nie żyje, prawda?

Słucham?

Przyniósł pan wieści o Eleanor. Nie żyje, czyż nie?

Tak.

- Kim pani jest? - Jej babcią.

Proszę poczekać na zewnątrz. Wkrótce do pana dołączę.

Od jak dawna wiedziała?

Naprawdę nie wiem.

Sądzę, że od niedawna.

Rzadko mi się zwierzała.

Moja wiedza na jej temat opierała się głównie na obserwacjach.

Ale jedno wiem na pewno...

Niezależnie od ryzyka i niebezpieczeństwa...

wszystko robiła z miłości do pana.

Widziała wspólne życie z panem i dzieckiem...

Była zdeterminowana, by to osiągnąć.

Chciałbym zostać sam.

Tak bardzo mi przykro.

Przepraszam.

Przepraszam.

Proszę wybaczyć.

O co chodzi?

Znaleźliśmy go wśród więźniów.

Przywódca pirackiej milicji. Sam się poddał.

Powiedział, że będzie rozmawiał wyłącznie z panem.

Rozmawiał?

- O czym? - Chce iść na układ.

Proszę za mną, kapitanie.

Ludzie przy tamtym stole należą do najzamożniejszych w Pensylwanii

i są najważniejszymi dostawcami mojego męża.

Ostrożnie dobierają partnerów, z którymi robią interesy,

a mój mąż zadał sobie wiele trudu,

by zapewnić ich, że niechlubne początki naszej rodziny

są już za nami.

A pan stanął przed nimi

i zaproponował mojemu mężowi zemstę na gubernatorze wyspy New Providence.

Obawiam się, że zmarnowałem swoją szansę,

ale tu nie chodzi tylko i wyłącznie o zemstę.

Gdyby zapewniła mi pani spotkanie ze swoim mężem,

tym razem na osobności, nie w obecności tych ludzi...

Interesy mojego męża

wzrosły 12-krotnie w ciągu ostatnich trzech lat.

Niektórzy szacują,

że nasza rodzina jest dziewiąta na liście najbogatszych

w obu Amerykach.

Czy mógłby to osiągnąć człowiek,

który przepuszcza obiecującą okazję z obawy przed sąsiadami?

Nie.

Co panu zatem to mówi?

Mówi mi...

Że albo Joseph Guthrie jest jednym z 10 największych szczęśliwców w Amerykach,

albo interes pani męża

nie jest zarządzany wyłącznie przez niego.

Widzę zalety pańskiej propozycji.

Ale muszę jeszcze dostrzec pańskie zalety.

Dlaczego miałabym rozważyć partnerstwo z piratem?

Ja i moi partnerzy

mamy obszerną wiedzę na temat operacji w Nassau.

Raz udało nam się tam zaistnieć i z pani pomocą zrobimy to ponownie.

A po drugie...

mimo tylu lat interesów rodziny Guthrie w Nassau,

sądzę, że jestem pierwszym piratem, z którym pani rozmawia.

Więc albo jestem największym szczęściarzem,

albo zupełnie innym rodzajem pirata.

Co z panem Guthrie? Rozmawiałeś z nim?

Co powiedział?

- Kazał mi wypierdalać. - To nie brzmi dobrze.

Interes nie należy do niego.

Konie są jego, powóz jest jego,

ale to jego żona trzyma lejce.

- Babcia Eleanor? - I jest zainteresowana.

Zaprosiła mnie, bym wrócił wieczorem ze szczegółami naszej propozycji.

Muszę udowodnić, że można powierzyć nam Nassau po usunięciu Rogersa.

I sądzę, że powinnaś udać się ze mną.

Doprawdy?

Dlaczego?

Bo nasz plan jest niedorzeczny, jak by na niego nie patrzyć,

i obawiam się, że jeśli się zgodzi,

zrobi to pod wpływem emocji, a nie z powodu możliwego zarobku.

Jeśli zobaczy po drugiej stronie stołu kobietę,

która ma doświadczenie w sprawowaniu władzy nad mężczyznami

bez ich wiedzy,

kobietę, która przypomina ją samą, możemy tym zyskać jej przychylność.

Wiesz, kim jestem?

Należysz do ruchu oporu Długiego Johna Silvera.

Ja jestem Długim Johnem Silverem.

Wnętrzem ruchu oporu.

Ja go stworzyłem.

Ja nim kierowałem. Należał do mnie.

Atakowałem twoje dostawy zapasów do posiadłości,

nawoływałem do sabotaży w Nassau.

Walczyłem z twoimi żołnierzami.

Zabiłeś wielu moich ludzi, a ja tylu samo twoich.

Dlaczego mi to mówisz?

Bo chcę, byś wiedział, że niczego nie ukrywam.

Że mówię ci prawdę.

I wiem, o czym mówię.

Nie obchodzi mnie już sprawa ani Nassau.

Pragnę teraz tylko jednego.

To znaczy?

Wszyscy odwrócili się ode mnie.

Odrzucili wszystko, co dla nich zrobiłem,

moje poświęcenia, i zostawili mnie na śmierć.

Chcę, by za to zapłacili.

Sam tego nie osiągnę.

Ty byś mógł...

gdybyś się ku temu skłaniał i wiedział, jak to zrobić.

Skłaniasz się ku temu?

A wiesz, jak to zrobić?

Są silni, gdy Flint i Silver są zjednoczeni.

Ale gdy ich poróżnisz, zwrócisz przeciwko sobie,

ich świat runie.

Raz próbowałem i poległem.

Ale nie posiadałem narzędzi, by tego dokonać.

- Teraz posiadasz? - Nie.

Ale ty tak.

- Przyprowadziłeś znajomą. - Partnerkę.

A cóż to za partnerka?

Prowadziła w Nassau liczne interesy

przed i po wprowadzeniu rządów kolonialnych...

Potrafi mówić?

Nie ma w Nassau interesu,

który przez jakiś czas nie byłby moim interesem.

I nie licząc zakłóceń ze strony Woodesa Rogersa i jego ludzi,

mój interes miał się dobrze.

- To na poparcie moich słów. - Pan Oliver nadzoruje nasze operacje.

Zanim uwierzę, że wasza propozycja jest wiarygodna,

on musi się o tym przekonać.

Ciekawe...

Gdy Richard był małym chłopcem,

w lasach za domem żył sobie kocur.

Nocami drapał pazurami w okna.

Richard, mając cztery lata, wychodził na zewnątrz w koszuli nocnej

i dokarmiał go.

Mój mąż tego nie pochwalał. Uznawał to za oznakę słabości.

Uprzejmość to rzadka przypadłość w naszej rodzinie,

dlatego nie dziwne, że opacznie to zrozumiał.

Richard karmił więc kocura,

Joseph chłostał go za nieposłuszeństwo,

a kocura kopał za podjudzanie.

Jednak kolejnej nocy kocur wracał i powtarzało się to w nieskończoność.

Nikt z nich nie był zdolny do zmiany.

Kot był niewolnikiem swego głodu, mój syn - swej przyzwoitości...

a mój mąż - swego gniewu.

Historia Nassau maluje się podobnie, prawda?

Cykl przemocy,

który nie służy nikomu, a wszystko pochłania.

Pozostaje pytanie,

którą z tych ról odgrywacie w historii Nassau?

Proszę wybaczyć.

Widzę tu opłacanych pracowników, ale nikogo poza nimi.

Nie mam innych pracowników.

Mówię o niewolnikach.

Nie posiadam niewolników i żaden dla mnie nie pracuje.

Widzę tu przewóz towarów, transport cukru,

budowy, pracę fizyczną.

- Zgadza się. - Na Bahamach.

I za wszystko wypłaca pani wynagrodzenie?

- Niezbyt to rozsądne. - Nie pochodzi pan z Nassau.

Tam zbyt wielu niewolników szukało wolności pośród załóg.

Wynagrodzenia kosztują mniej niż wymiana uciekinierów

albo, co gorsze, opłata straży przy moich drzwiach, gdy śpię.

Ale to nie jedyny powód, prawda?

Nie.

Byłam w życiu kupowana i sprzedawana.

Nie chciałabym ponownie być niewolnicą, nie będę też panem.

Jak można awansować z plantacji we Francuskich Indiach Zachodnich

do biblioteki w Filadelfii, próbując zmienić świat?

Co za różnica?

Ma pani rację.

Wielu mężczyzn odgrywało rolę w historii Nassau,

ale żaden z nich nie zdołał przerwać cyklu przemocy i porażek.

Pani wnuczka była tego tak bliska, jak nikt inny do tej pory.

Ale ostatecznie, mimo najlepszych intencji,

nawet ona nie była w stanie dostrzec jednej prawdy.

Że w pewnym momencie

postęp się nie rozpocznie, a cierpienie nie zakończy,

dopóki ktoś nie zbierze się na odwagę, by pójść do lasu

i utopić przeklętego kocura.

Proszę nam pomóc, a zrobimy, co będzie trzeba,

by Nassau się rozwinęło.

Jestem zaintrygowana waszą propozycją.

Ale pozostaje jedno pytanie,

na które również musicie mi odpowiedzieć.

Co będzie, kiedy kot stawi opór?

Właśnie dostaliśmy to z Nassau.

Ona żyje.

Jest zakładniczką gubernatora.

Jeśli nie dostarczymy mu skrzyni

przed upływem wyznaczonego czasu, ona zginie.

Żyje.

- Kto jeszcze o tym wie? - Nikt.

Wezwałam tylko was dwóch.

Moja córka jest dla mnie wszystkim. Sądzę, że dla ciebie również.

Jednak skrzynia jest niezbędna do wygrania wojny, którą rozpoczynamy.

A co gorsze,

jeśli wykopiemy ją pod osłoną nocy,

może to wyrządzić szkody naszemu sojuszowi.

Nie zrobimy tego pod osłoną nocy.

Przedstawimy sprawę. Tu nie chodzi tylko o uczucia.

Madi jest ważna dla naszej sprawy.

Część ludzi się zgodzi i możemy...

Nieważne, że część się zgodzi.

Chcesz odmówić?

Zabiją ją.

Jeśli chociaż przedstawimy tę sprawę ludziom w obozie,

spowoduje to podziały, wywiążą się walki.

Ten sojusz jest zbyt delikatny, by wytrzymać takie zamieszanie.

Możemy zapłacić okup albo kontynuować wojnę.

- Obie opcje nie wchodzą w grę. - Tydzień temu

chciałeś oddać te pieniądze za pierdolony fort.

A teraz są zbyt ważne, by wymienić je za życie Madi?

Wiele się zmieniło.

Nic, co by usprawiedliwiało wymienienie jej życia na wojnę.

Nikt nie mówi, że pozwolimy jej umrzeć.

- Nie? Bo tak to zabrzmiało. - Znajdziemy sposób, by ją odbić.

Ale nie możemy poświęcić na to skrzyni.

Wojna jest ważniejsza od jej życia?

Odpowiedz na pytanie.

Chcę usłyszeć, jak to mówisz.

Czy ta wojna jest ważniejsza od jej życia?

W tej chwili, przy takiej stawce...

- jest ważniejsza. - Pierdol się!

Nie możemy pozwolić, by Woodes Rogers nas tak poróżnił.

Nie pozwolę na to.

Madi by na to nie pozwoliła. Dobrze to wiesz.

Ale nie pozwolimy mu też jej zabić.

- Nie możesz zagwarantować... - Popłyniemy do Nassau nocą.

Znajdziemy ją. Zabijemy każdego na naszej drodze.

I sprowadzimy ją do domu.

Gdy zgadzamy się ze sobą...

nie ma dla nas rzeczy niemożliwych.

Wierzę w to.

Ufam temu.

A ty?

Słyszałem, że byłaś z nią.

Z Eleanor.

Jak zginęła?

- Co? - W domu znaleziono bronie...

I żołnierza, który zginął, zanim strawił go ogień.

Pytam, czy zginęła w walce.

- Co to jest? - Warunki.

Gdy będzie po wszystkim, przedstawisz to swoim ludziom

i przekonasz ich, by się na to zgodzili.

Każdy zbiegły niewolnik w twoim obozie zostanie wyzwolony.

Pod jednym warunkiem.

Każdy niewolnik, który będzie szukał u ciebie schronienia

po zatwierdzeniu tej umowy, stanie przed sądem.

I każdy pirat, który będzie szukał u ciebie schronienia,

stanie przed sądem.

Dlaczego mielibyśmy godzić się na to?

Bo inaczej dopilnuję,

by mężczyźni, kobiety i dzieci z tego obozu trafili w łańcuchy.

Dopilnuję, by wszystkich sprzedano i rozesłano po całym świecie.

A wszystko, co pozostanie, spalę do cna.

Teraz może być tylko źle lub gorzej.

Tak wygląda porażka.

Eleanor zginęła w walce.

Ja również tak zginę.

Dziękuję.

Mówią, że płyniesz na południe, a ja mam tu zostać.

Nie chcą powiedzieć nic więcej.

Usiądź.

Zgodziła się.

Pani Guthrie.

Na wszystko, czego chcemy w Nassau.

Kontrola, udziały, porażka i upokorzenie Rogersa.

Możemy to osiągnąć.

Pozostaje jeszcze ostatnia próba,

bym udowodnił naszą wartość i zminimalizował jej ryzyko.

- Co takiego? - Flint.

Chce jego śmierci, a ja mam tego dopilnować.

Jezu.

Nie można ich winić.

Flint nie poprzestanie, póki Indie Zachodnie nie staną w ogniu.

Bez niego szanse na sukces w Nassau zdecydowanie wzrastają.

A co do nas dwóch,

on zrobiłby to samo, gdyby role się odwróciły.

- Jak chcesz to zrobić? - Nie wiem.

Muszę go znaleźć,

przedostać się przez armię maronów, Długiego Johna Silvera

i bestię, którą teraz trzyma na smyczy.

A po wszystkim ujść z życiem...

I to wszystko bez ciebie.

Nawet jeśli mógłbyś tego dokonać...

Jak możesz być kimś zdolnym do czegoś takiego?

Świat dowie się, że to ty zdradziłeś wszystkich swoich braci.

Pamięć Charlesa Vane'a.

Charles Vane nie żyje.

Robię to dla nas.

Tak to się zaczęło i tak też się skończy.

Powinieneś się zbierać.

Dopilnujesz...

Tak.

Żwawo. Ruszajmy.

Jest przekonany, że to wykonalne.

Odbicie jej bez płacenia okupu.

Jest pewny, że plan się powiedzie.

Podobnie jak ja.

Możliwe.

Ale sądzę, że jeden z was jest bardziej pewny od drugiego.

Co chcesz powiedzieć?

Jesteś pewny tego planu.

Może dlatego, że to dobry plan.

Może dlatego, że jedyny.

A może dlatego, że jeśli plan się nie powiedzie,

będziesz musiał pokazać mu, iż przygotowałeś się na tę porażkę.

Że świat nie będzie taki, jak on chciał.

A skarb, który miał pozostać zakopany, nie jest już pod ziemią.

A gdy to się stanie,

nastąpi skrajna reakcja

i będziesz musiał wybrać.

Albo ustąpisz i będzie, jak on chce...

albo będziesz musiał go zabić.

Wiesz o tym, prawda?

.:: GrupaHatak.pl ::.