Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Goedemorgen, Ivano.
De eerste rode roos is al uitgebloeid...
en heeft bedeesd de mooie viooltjes...
wakker gemaakt.
Inmiddels is de eerste zwaluw teruggekeerd.
Hij cirkelt weer rond in de heldere hemel.
Het lichte seizoen kondigt zich aan.
Doe de ramen open voor de nieuwe zon.
Het is lente...
Verwelkom de frisse lucht...
met de heerlijke geur van bloeiende tuinen en weiden.
Doe de ramen open voor nieuwe dromen.
Knappe jonge meisjes, verliefd.
Het is misschien wel de mooiste droom.
Morgen ligt je geluk...
tussen de zilverachtige wolken en de maan...
heeft al een datum geprikt.
Doe de ramen open voor de nieuwe zon.
Het is lente, festival van de liefde.
Doe de ramen open voor de nieuwe zon.
Stop daarmee. -Ik geef je een klap.
Hou op.
Klootzak. -Ga zitten.
Wat ben je voor 'n leeghoofd?
Wat heb ik gedaan? -Stil.
Het koord van de WC is weer gebroken.
Verdorie.
Wees voorzichtiger.
Eet nu.
Afblijven... -Nee, die is van mij.
Marcella, lieverd, ga ook eten. -En jij?
Ik moet dingen doen. -Ik ook.
Schiet op, ik kom te laat op mijn werk. -Wacht even.
Heb je je huiswerk af?
Jammer, dan krijg je met de liniaal. Dommerd.
Wat heb ik gedaan? -Ik zou het goed doen op school.
Sergio gaat, hij is een jongen. En het kost 2.000 lire.
Heb jij 2.000 lire?
Dan kan je er niet heen.
Gelukkig heb ik je wat geleerd en heb je nu een baan.
Breng gewoon geld in het laatje en help je nutteloze moeder.
Ik breng geld binnen en help mama altijd. -Heel goed, je doet je plicht.
We gaan.
Hé, wacht even...
Gaat die rare Giulio nog een aanzoek doen?
Geen idee. -Ik moet weten...
of jullie serieus zijn of niet.
Ga nu, het is laat.
Ja.
Neem dit mee, je hebt niets gegeten. -Ik hoef niet.
Ik hoef niets.
Doe vandaag iets goeds.
Dag, Ivano.
Delia, waar ben je?
Ik kom eraan, papa.
Delia...
Waar blijf je nou, verdorie?
Wil je me uithongeren? -Goedemorgen, Dom Ottorino.
Kijk uit...
Waar is mijn jongen?
Afblijven... Het is geen goede dag.
Wat een ophef.
Als neven en nichten trouwen, is het geen probleem.
Mijn zoon koos een vreemde en dit is het resultaat.
Waar is Ivano? -Aan het werk.
Zegt hij niet gedag?
Hij zegt nooit gedag, die ondankbare.
Na alles wat ik voor hem heb gedaan.
Ik heb hem alles geleerd,
veter strikken, scheren...
Wie nam hem mee naar de hoeren?
Jij, Dom Ottorino, jij. -Ik...
Ik hoef geen bedankje, maar dan wel gedag zeggen.
Ik heb hem zelfs het huis gegeven.
Dat heb je ook verloren met de paarden.
Nou en, het gaat om het gebaar.
Maar ik heb hem een vak geleerd. -Welk vak?
Grafrover. -Oh dat.
Toen hij een kind was, gooiden we hem in het gat.
Ivano kwam terug met vazen en beelden.
Hij was goed, als een kat.
Ja, mooie handel.
Je moet het niet veroordelen.
De fascisten hebben alles gekocht.
Respectabele, charmante mensen.
Ze hielden van oude spullen in de woonkamer.
Er ging veel geld om in wapens.
Ik heb aan veel mensen geleend.
Je bent vijf keer betrapt. 's Werelds enige arme grafrover.
Niet waar, mijn vrouw leefde als een koningin.
Ze is van wanhoop uit het raam gesprongen. Terecht.
Weet je wat jouw probleem is?
Je praat te veel.
Leer je mond te houden, je bent een brave meid,
maar je moet leren je mond dicht te houden.
Hé, kinderen, stop ermee.
Stommelingen...
Gelukkig heb ik het mijn man niet verteld, hij zou jullie een klap verkopen.
Goedemorgen, Alvaro. -Goedemorgen, Delia.
Hou Ottorino in de gaten,
voor als hij iets nodig heeft. -Zal ik doen, ik zorg voor hem.
Die arme oude man...
betekent alles voor mij.
Jammer dat hij niet mijn papa is.
Bedank de heer.
ER IS ALTIJD NOG MORGEN
Beste Delia, we hadden je verwacht.
Ik breng je naar papa.
Adelina, schiet op. -Ja, mevrouw.
Kom op, jongedames.
Deze kant op, Delia.
Kom mee, het is laat.
Ik moet zeggen dat het medicijn werkt.
Ik voel me veel beter.
Inderdaad, uw kleur is terug, u was geel.
En jouw vader? Gaat hij ook vooruit? -Nee, hij is mijn schoonvader.
Daarvoor is een hersenoperatie nodig.
Bij ouderen heb je geduld nodig.
Klaar.
Je hebt fluwelen handen. -Dank u, meneer.
Het is niet makkelijk. -Jawel, papa.
U beslist altijd. -Als je het zelf kan, beslis jij.
U bent van een oude cultuur. Er zijn nieuwe ideeën en gezichten nodig.
Waarden tellen, geen gezichten. -Gemeenschappelijke doelstellingen tellen.
In het belang van de samenleving.
Lieverd, hou je mond.
Meng je niet in discussies die niet over jou gaan.
Geef de vrouw liever haar 20 lire.
Goedemorgen. -Goedemorgen.
Eigenlijk zijn het er 30.
Jouw zekerheden hebben gefaald.
TRUIEN EN SOKKEN
Goedemorgen.
Alstublieft.
Dus vier beha's, 200 lire, en twee jarretels, 60 lire.
In totaal 260 lire. -Dank u.
Signora Franca, als u nog iets anders te vermaken heeft...
Sokken, truien, ook eigen spullen, ladders...
Voor wie zie je mij aan? Die met ladders gooi ik weg.
Wat een geluk. Ik had de hele oorlog een enorme ladder. Tot ziens.
VERKOOP EN REPARATIE VAN PARAPLU'S
Ben je daar eindelijk?
Mijn excuses, meneer. -Ga naar de werkplaats.
Dus wij zijn het eens.
Tot ziens, ik verwacht u donderdag.
Jongeman, daar is een vaste hand voor nodig. Delia, laat zien.
We moeten de gebroken rib vervangen.
Pak het doek,
Doe die hierover.
Stop de punten er één voor één in.
Zie je? Heel makkelijk.
Zie je?
Begrijp je wat ik zeg? -Wat is de rib en de punt?
Oh, nee...
Kom, Delia. Help hem.
Nu is het mijn schuld.
Kiddo, schiet op.
Ik moet het leren. Anders zou ik meer dan 40 lire krijgen.
Hoezo 40 lire?
Meneer, mag ik u even spreken?
Ik heb hier drie jaar gewerkt, zelfs tijdens de bombardementen.
Waarom krijgt hij meer dan ik?
Het kind is een man, hè.
Ik schrik me rot.
Delia, de duivel hale je. -Net een bom.
Waarom gebruiken we niet gewoon de lift?
God behoede dat we een heer beschamen.
Ze roepen ons tenminste voor de lakens.
Met de Amerikanen zouden we toch rijker worden?
We hebben de oorlog verloren, hè. -Oom Joe lost het wel op.
Hij is de juiste man.
Nu we mogen stemmen, gaat de muziek veranderen.
Ja, maar alleen de muziek.
30 voor de prikken, 260 van Signora Franca...
en 30 van Fiacchini.
Volgens mij is deze van jou.
Dank u, dank u hartelijk. -Laat me los, zet me neer.
Ben je gek? -Sorry...
Het spijt me.
Heel hartelijk bedankt hiervoor.
Ik wist dat het van jou was.
Ik dacht het al, omdat ze allemaal zwart zijn.
Ik heb mijn familie al...
ik weet niet hoelang, niet meer gezien.
Dit is de enige foto die ik van ze heb.
Deze prachtige vrouw hier is mij moeder.
Je moeder?
Dit is mijn vader, mijn broers en zussen. -Wat lief.
Ik mis ze heel erg.
Dank u. Uit de grond van mijn hart.
Kan ik iets voor u doen?
Jongeman, sorry, maar ik versta je niet.
Ik spreek alleen Romaans.
Wacht even...
Dit is Amerikaanse chocola.
Het is best wel lekker. -Chocola...
Het is voor u. -Voor mij?
Voor u. -Bedankt. Lekker voor de kleintjes.
Kleintjes? -De kleintjes, mijn kinderen.
Bedankt.
Mag ik vragen hoe je heet?
Ik moet weg, ik moet gaan.
Nee, hoe heet u? -Ik moet gaan.
Doei. -Dank je, Moetgaan.
Ik heet William.
Ik. William.
En ik sta bij u in het krijt.
Dag, Moetgaan.
Bedankt...
Verse sperziebonen...
Smelten in je mond, mevrouw. -Verkoop snijbiet, geen sperziebonen.
Bonen blijven een week goed, snijbiet wordt slap.
Kom hier, geef me een kus, dan wordt niets slap.
Stop ermee. Kom op.
Werken, slaaf, ik ben zo terug.
Snijbiet, het lekker, het is vers...
Het wordt niet slap. -Ik ben met een idioot getrouwd.
Heeft de Amerikaan zijn naam gezegd?
Ja, hij heet "Willian".
Willian... Zijn Amerikanen niet prachtig?
Veel van hen hebben al hun tanden nog.
Meer dan wij, zou ik zeggen. -Zou kunnen.
Hij was lang, toch? -Een echte man.
Hoelang? Zo iets?
Nee, tot de baldakijn.
Aha... En hoe waren zijn handen?
Ik keek alleen naar zijn gezicht.
Hij was erg aardig.
Ja, jij kan wel een aardige, knappe Amerikaan gebruiken.
Vergeet die klootzak van een echtgenoot.
Je weet hoe gespannen hij is na twee oorlogen.
Weer die oorlog?
Eens een etter, altijd een etter, geloof me.
Ik moet weg, ik moet nog wassen. -Wacht, hier, pak aan.
Jawel...
Bedankt, Marisa.
Doei.
Delia? Ik heb twee kratten abrikozen, afdankertjes, ik ga vanavond jam maken.
Kom helpen, dan krijg je een pot.
Dat vind ik leuk. -Dan verwacht ik je.
Wat zal Ivano zeggen.
Ivano? Hij is gestrest door twee oorlogen.
Misschien mag het wel. -Ja, als de hel bevriest.
Oké, dag. -Doei.
Je stopt nooit, hè?
Pardon...
Als meisje liep je al weg.
Jij bent weggelopen. -Laten we samen weglopen.
Natuurlijk, verander van onderwerp.
Ik heb er al 30 jaar lang elke ochtend spijt van.
Ik werd afgeleid en hij heeft je ingepikt.
Wat is er met jou vandaag?
Het gaat niet zo goed.
Klanten gaan ervandoor of betalen pas als ik ze eraan herinner.
Zo wordt het mijn dood.
Nino...
Ik kom eraan.
Wat zou je willen doen?
Ik heb een idee, maar misschien niet de moed ervoor.
Ik durf het je niet eens te vertellen.
Schrijf het me. -Ja, ja...
Ik ga maar.
Hé, ben je doof?
Ik rot hier weg.
Ik ben hier.
Dag, Delia.
Dag, Nino.
Sergio, waar is je zus?
Gewoon, daar.
Mevrouw Delia?
Wat zijn ze een mooi koppel.
Echt niet, het is gewoon verliefdheid. Verpest het niet voor ze.
Ze plukken al een jaar aan elkaar. Nog steeds geen ring?
Luister niet naar haar, ze is jaloers,
omdat Marcella een welgestelde jongen heeft.
Precies. -Zijn vader heeft het beste café...
in de buurt, gloednieuw.
Het is een bezienswaardigheid. -Ja, van zwart geld, de jakhalzen.
Ze hebben allemaal zwart geld. En jouw zwager's olie?
Ze heeft gelijk.
Beter een jakhals dan een sloeber zoals zij.
Kom op, als Marcella met hem trouwt, eindigt ze tenminste niet zoals jij.
Dank u, mevrouw Giovanna.
Marcella, ga met de kinderen naar huis, je vader komt eraan.
Laat mij u helpen, mevrouw Delia.
Sorry dat ik het moment gebruik, maar Marcella en ik...
zijn al even bevriend.
Ik vroeg me af of u en Dom Ivano...
Wat? -mijn ouders willen ontmoeten.
Natuurlijk.
Kom zondag lunchen. -Nee.
Nee?
Niet bij ons, alsjeblieft. -We nodigen u graag bij ons uit.
Absoluut niet, dat zou mijn man nooit accepteren.
Traditie is dat de jongen bij het meisje komt.
We kunnen naar een trattoria gaan. -Hoor nou. Maar hoe...
Maak je geen zorgen, je moeder regelt het.
We verwachten je zondag. -Zondag.
Bedankt.
Roep de kinderen.
Zie je? Laten we de kinderen roepen.
Delia? Er is post.
Geef maar aan Ivano, ik raak in de war. -Beter van niet.
Het is niet voor Ivano, maar voor jou.
Voor mij? -Ja, een brief.
Dat kan niet waar zijn. -Je naam staat erop.
Bedankt.
Juffrouw Ada?
Zeg niets tegen Ivano.
Je weet hoe hij is.
Ik bemoei me met mijn eigen zaken.
Delia, vlug, de pispot.
Ik kom eraan.
Was je handen. Schiet op, we gaan zo eten.
Mama's lieverd... -Waarom heb je ze hier uitgenodigd?
Ik schaam me. -Waarom in hemelsnaam?
Mama... -Wat heb ik fout gedaan?
Je draagt altijd een schort en een vaatdoek.
Natuurlijk, ik ben altijd bezig.
Uiteraard maak ik voor de gelegenheid alles in orde.
Franchino en Sergio schelden constant.
Wat doen ze me aan...
Ze horen je vader en opa en imiteren hen.
Maar het zijn inmiddels grote jongens.
We zeggen dat we hoge gasten krijgen, dan houden ze zich wel in.
Ik zal ze betalen.
Ik geef ze elk 5 lire.
En papa?
Je kent hem als hij drinkt.
We houden de wijn bij hem weg.
Opa Ottorino...
Hij vloekt tegen de Heer. -Alleen tegen Maria.
Ik zal voor opa zorgen.
Ik geef hem eerst eten, dan valt hij in slaap en sluiten we hem op.
Kom op, daar is je vader.
Laat hem je niet zo zien.
Delia, maak de boel schoon, het is een varkensstal.
Kom hier, ik veeg je mond af.
Je bent smerig.
Heb je de trekker gezien? Ik heb 'm gemaakt.
Wat fijn. -Maak 'm niet nog een keer kapot.
Er is heel leuk nieuws.
Verdorie, ik sterf van de dorst.
Breng hem wijn.
Ik heb z'n eten gebracht, nu mag deze wijsneus.
Klootzak, altijd ik. -Leugenaar.
Dode rat. -Ik sla je hersens in.
Ik ga wel.
Wat hebben jullie op school geleerd? -Over de Feniciërs. Vreselijk...
Je zit op school om alles te leren, zelfs over vogels.
Dat is een fazant. Feniciërs zijn een soort Turken.
Marcella en ik willen... -Heeft de strijkwinkel je betaald?
Jij ook, kom op met je fooi.
280 lire? Dat is een aalmoes.
Niet eens genoeg voor elektriciteit.
Zo slecht gaat het niet.
Marcella brengt 600 lire per week in.
Met jouw 13.000 is dat 15.400. Minus 4.000 huur,
200 elektriciteit, 80 gas, resteert 11.120.
Jij kan op de centjes letten. -Marcella wil iets belangrijks te zeggen.
Ga je gang, Marcella.
Giulio wil met zijn ouders komen lunchen, om jou te ontmoeten.
Wat een genoegen.
Toch, Delia? Onze Marcella gaat trouwen.
Mama's lieverdje. -Ik neem haar bed.
Kom hier, papa's geluk.
Als jij weg bent, zijn er geen vrouwen meer in huis.
Marcella, ga je nu vrijen? -En naakt slapen?
Stop ermee.
Lekker puh...
Mijn dochter trouwt met een heer, geen zwerver zoals jullie ellendelingen.
Jullie allemaal. -Hé, rotzak.
Ik ga naar Marisa om jam te maken.
Jij gaat nergens heen. Pak een hemd, ik ga uit.
Waarheen?
Gaat je niets aan.
In alle vreugde vergat ik het bijna.
Kijk wat ik heb.
Amerikaanse chocolade.
We vieren het met een toetje.
Rustig aan, om de beurt.
Waar komt die chocola vandaan?
Soldaten hebben dat gegeven.
Aan wie?
Aan mensen die langskomen.
Ze geven het aan sletten,
aan vleiers.
Aan zulke mensen.
Nee, ze deelden uit... -Zwijg.
En jij geeft het aan de kinderen.
Ken je geen schaamte?
Ivano...
Niemand, nee niemand, zelfs het lot niet, kan ons scheiden,
want deze liefde vanuit de hemel altijd blijft leven.
Niemand, nee niemand, kan mij een heel leven lang...
de oneindige vreugde geven die ik bij jou voel, alleen bij jou.
Jij bent mijn de echte liefde, alleen jij, nu en in de toekomst.
Mijn hele wereld begint en eindigt bij jou.
Niemand, nee niemand, zelfs het lot niet, kan ons scheiden,
want deze liefde eeuwig zal branden.
Jij bent mijn echte liefde, alleen jij, nu en in toekomst.
Mijn hele wereld begint en eindigt bij jou.
Niemand, nee niemand, zelfs het lot niet, kan ons scheiden,
want deze liefde eeuwig zal branden.
Eeuwig...
Pak mijn zakdoek.
Mijn parfum.
Spuit.
Je geeft hem zelfs parfum voor zijn hoeren.
Wat bedoel je?
Je vader gaat kaarten met vrienden.
Ja, ja...
Hij draagt brylcreem voor zijn vrienden.
Ik zou in jouw plaats zelfmoord plegen.
Wat? Zeg dat nog eens.
Waarom laat je je zo behandelen?
Waarom ga je niet weg?
Waar moet ik heen?
Waarheen?
Ik hou nog steeds van je.
Het spijt me van gisteren.
Ik was een beetje gespannen.
Tenslotte...
...heb je twee oorlogen meegemaakt.
Ja.
BAKKER KRUIDENIER
SLAGER
Wat is de pasta vandaag? -Geen idee.
Wie weet. De laatste keer was er alleen ditalini.
We hebben een week lang soep gegeten.
Ditalini, ik hoop het niet.
Ik kan ze geen soep geven.
Hij is open.
Mevrouw, goed u weer te zien, hoe gaat het?
Sorry, ik kan niet met je praten.
Ik, vriend. -Maar ga weg, anders krijg ik problemen.
Wacht, wat is er aan de hand?
Nou...
Wat is er gebeurd? -Laat me met rust, ja.
Waarom raak je me aan?
Nee, het is laat voor artisjokken.
Ze zijn allemaal verpest. -Dan 300 gram witlof.
Goed.
Ik wist dat je van Ivano niet mag. Hij wil niet dat je iemand ziet.
Haar man is gevangenbewaarder, zij zit in de cel.
Wilt u kruiden, mevrouw? -Ja, en een kilo aardappelen.
Gisteren was hij gespannen vanwege Marcella.
Hoezo? Ik heb twee potten jam voor je apart gezet.
Bedankt. Dan kan ik voor zondag een taart maken.
Marcella's schoonouders komen lunchen.
Is Marcella verloofd met Giulio? -Ik denk het.
Peppe. -Niet doen...
Hoor je dat? Marcella is verloofd.
Gefeliciteerd. -Bedankt.
Mevrouw, hoort u dat? -Zij ook?
Haar dochter is verloofd. -Gefeliciteerd.
Bedankt, maar het is nog niet zeker. Niet zeggen, dat brengt ongeluk.
We gaan het vieren in de kroeg.
Mijn aardappelen? -Als je ervoor betaalt...
Peppe, let jij even op, wij moeten wat doen.
Ik moet duizend dingen doen. -Laat maar.
Wat kan er gebeuren? Lunchen is lunchen.
Kijk, wat belangrijk is dat je die moordenaar,
je zielige schoonvader opsluit.
Het is belangrijk voor Marcella.
Voor mij ook, ik heb geen oog dicht gedaan.
Je blaast het op.
Geef ze te eten, hij pakt de ring, een toost en klaar is kees.
Blijf rustig.
Salvatore, op mijn rekening, je weet me te vinden.
Kan niet ver zijn.
Neem er hier één van.
Neem er één, hier.
Hoe kom je eraan? -Van een Amerikaan.
Voor een halve kilo witlofkiemen.
Je hebt hem goed genaaid.
Die jongens weten niet wat witlofkiemen zijn.
In Wisconsin.
Arme kerel.
Ik vraag me af of hij weet dat je het moet eten.
Wauw...
Ik moet je iets vertellen dat niemand weet.
Wat heb je gedaan?
Maandenlang heb ik van mijn baan een beetje geld gestolen.
Gestolen? Het is jouw geld.
Nou, niet aan Ivano gegeven, ik leg het apart.
Bijna 8.000 lire.
Dat is een heel vat.
Het is voor Marcella's trouwjurk.
Ivano wil dat ze mijn oude draagt.
Die was toen al een vod.
Ze moet de mooiste van allemaal zijn.
Hier, stop die weg.
Rook 'm zondag na de verloving op.
Pas op, je krijgt...
friemeltjes in je mond. -Niet opeten.
Waarom huil je?
Niet zo truttig, ga spelen.
Dondersteen...
Is het allemaal gelukt? -Ja, bedankt.
Als je hulp nodig hebt, alles voor Marcella.
Mijn goede tafelkleed ligt klaar. -Dank u, Giovanna.
Ik breng dit naar huis en kom het halen.
Ik zal het wassen en strijken. -Geen haast...
Leen je haar zelfs je goede tafelkleed?
Om indruk te maken op die slangen. -Ja, zeker.
Ik leen het uit aan wie ik wil.
Delia, let niet op haar. Ze is een zure druif.
Je kan het niet hebben dat mijn Marcella met keurige mensen omgaat.
Keurig? Hij is een boer.
Iedereen weet dat ze rijk zijn door mensen te misbruiken.
Landverraders... -Let op je woorden.
Of anders? Ga je mij krabben? -Rustig aan.
Ik sla je zo hard dat je ronddraait. -Laat eens zien dan.
Blijf van me af...
Wat is er aan de hand? -Dat doet pijn, hè?
Marcella is knap, niemand komt voor jouw dochter.
Spoel je mond als je over mijn dochter spreekt.
De mond van de waarheid.
Spoel je eigen mond, allemaal vergif.
Rustig, anders komen de mannen.
Niet nodig.
Goed idee, vertel het aan onze mannen.
Maar dan zeg ik dat die snotneuzen troep naar binnen schieten met blaaspijpen.
Niet waar. -Nee, hè?
We zien ze allemaal.
Onzin...
Geef terug...
Hou op, klootzak.
Ik had hem als eerste.
Rustig aan. Als je vies wordt, vermoord ik jullie.
Ik pak je en sla je in elkaar. -Dat lukt je niet.
Stil. -Het is de schuld van die klootzak.
Hou je mond, watje.
Nog een scheldwoord en ik vermoord jullie.
Lekker. -Voorzichtig...
Kom hier.
Sluit opa op en breng hem dan terug.
Als hij wakker wordt, vermoord ik jullie. Hup...
Vind je dit nog mooi?
Doe het schort af en kam je haar. -Ik ben klaar.
Je ziet het verstelwerk.
Ik heb niets anders. -Doe het schort weer om.
Blijf daar, ik doe open.
Welkom. -Dag, Dom Ivano.
Hoe gaat het? -Prima.
Santucci, een genoegen. -Insgelijks, Moretti.
Orietta, mijn vrouw.
Aangenaam. -Aangenaam.
Ga alstublieft zitten.
En Luisa, de jongste.
Hoe gaat het? -Aangenaam.
Kom verder...
Kappen, klootzak.
Lekker, nog nooit gezien met ditalini.
Ik maak het met rigatone en kalfsgehaktballetjes.
Ach, die van jou is niet zo rijk.
Als je wilt, geef ik je het adres van mijn slager. Hij is duur, maar goed.
Bedankt.
Franco houdt niet van vlees in pasta.
Mama, dat is lulkoek.
Eten.
Mevrouw, komt u niet zitten?
Ja.
Delia, haal nog een halve liter.
Deze wijn drinkt makkelijk weg, hè?
Ja, maar tijdens de lunch drink ik maar één glas.
Wat is het beroep van deze mooie dochter?
Onze Luisa studeert.
Wat doet ze? -Studeren.
Ze doet nu toetsen in de derde klas, ze haalt allemaal tienen.
Ik haal de gehaktballetjes.
Mag ik nog brood? -Ja.
Ik weet nog niet wat ik zal stemmen.
Papa, het duurt niet lang meer. -Mama, water.
Met alles wat we hebben meegemaakt,
is iets nieuws beter.
En ik mag mijn zegje doen.
Wat ga je zeggen? Eten.
Mag ik het zout, alstublieft? -Ja.
Zout mag niet worden doorgegeven.
Dat brengt ongeluk.
Ga mijn sigaretten halen.
Als u mij toestaat, Dom Ivano.
Ik bied een echte aan.
Bedankt, Dom Mario.
Mijn lieve gasten,
het is een groot genoegen om u aan onze tafel te hebben.
Maar wat was ook al weer de reden voor deze leuke familiebijeenkomst?
Hij is wakker.
Is er iemand aan de deur? -Nee.
Goede sigaretten...
Verdomme allemaal.
Allemachtig, ik ben vergeten opa op te sluiten.
Oen. -Jij doet het altijd.
Loopt hij? -Voor het eerst sinds de oorlog.
Kom, papa. -Papa m'n reet.
Eten we een keer fatsoenlijk en dan roep je me niet?
Een beetje gebakken pasta? -Zeker weten.
Santucci Ottorino, aangenaam. -Moretti, insgelijks.
Dit zijn de ouders van Marcella's Giulio. -Aangenaam.
Ah, ik weet het. Jullie hebben dat café met die verrader Cecio.
Hij verkocht meer mensen aan de Duitsers dan jij koffie in je café.
Wij hadden het erover dat...
deze leuke familiebijeenkomst een reden heeft.
Om deze twee tortelduifjes te verbinden.
Beloofd is toch beloofd, Giulio?
Geef me je hand.
Een toost op deze twee jongelui.
Gefeliciteerd.
Pa, ik neem haar bed. -Die was toch voor mij?
Haal ze van me af, Delia.
Er zijn goede en foute momenten. Ga zitten.
Wat fijn, lieverd...
Gefeliciteerd.
Gefeliciteerd. -Beste wensen.
Lieverd... -Laat eens kijken.
Dat is bergkristal.
Dat vind ik het mooist.
Als zijn eerste kind eruit floept, eis dan een echte steen.
Dit stuk glas... -Ik haal de gebakjes.
Laten we proosten.
Neem wat wijn, papa.
Drink wijn met water, net als wij. -Heerlijke wijn.
Mag ik ook, papa? -Proost.
Felicitaties voor deze lieve kinderen.
Bedankt iedereen. -Het ga je goed, Marcella.
Was de gebakken pasta met ditalini?
Wat wijn voor schoonmoeder. Nog niet voor dit lieve meisje?
Nee, dank u.
Het bord van mijn moeder.
Een beetje schade maar.
Die dingen gebeuren.
Je moet oppassen.
Let niet op mij, vier feest.
Ga feesten.
Ik zal u helpen. -Nee, het zijn allemaal kleine stukjes.
Ga gewoon door met vieren.
Papa, zullen we een ijsje eten in ons café?
Ja, ijs. -Mag dat, papa? Alstublieft?
Ga maar. Mama en ik komen later.
Breng papa naar zijn kamer, hij is moe.
Tot ziens. -Veel geluk.
Kom, papa.
Mevrouw Delia... -Excuseer ons, alstublieft.
Je kunt niet eens bedienen.
Goedendag...
Goedendag...
Giulio verdient beter. Hij wilde niet luisteren.
Ze is schattig. -Niet echt...
Slim misschien. Een strijkster...
Ze heeft de jackpot.
Eenmaal getrouwd, stopt ze met werken. Giulio zal haar beschaving leren.
Erger vind ik verwant zijn aan dat gespuis.
Boerenpummels... -Dommerds...
Dag, Dom Mario.
Moet dat hier? Je valt mijn klanten lastig.
Dit is mijn café. -De straat is van iedereen. Bijna klaar.
Laten we hopen dat Luisa beter kiest.
Kiezen? Ik kies voor haar.
Hij is klaar.
Mooi zo.
Ga alstublieft weg. -Rustig maar, doe het goede.
Jij ook? Ze stoppen onze hoofden vol dit jaar.
Wilde je me zien, papa?
Wat je met Delia doet, is fout.
Ze vraagt erom.
Geduld kent z'n grenzen.
Maar niet op deze manier. -Ik weet het.
Het spijt me.
Kom hier.
Kom, zoon, ga zitten.
Luister naar je oude vader.
Je mag haar niet de hele tijd slaan.
Ze zal eraan wennen.
Af en toe een flinke gemene lel, dan begrijpt ze het.
Dat heb ik met je arme moeder gedaan. Heb je ons ooit zien vechten?
En waarom niet?
Omdat ze mijn nicht is, familie is belangrijk.
Niet weer dat nichten-gedoe.
Sinds mensenheugenis paren mannen met hun nichten.
Het is het enige verstandige.
Als je met je nicht Adelaide was getrouwd...
Ze is zo lelijk als de nacht.
Maar ze kent haar plaats.
En dan hoef ik het geluid niet te horen.
Ik weet het, het spijt me.
Hoe dan ook...
Delia is een goede huisvrouw, haar fout is dat ze terug praat.
Ze moet leren haar mond te houden.
Laat me haar niet horen huilen.
Ik heb medelijden met haar.
En mag ik niet in alle rust een dutje te doen?
Ik voel me schuldig bij jou.
En jij bij mij.
We durven geen blikken uit te wisselen,
omdat berouw...
zwaar weegt op ons hart.
Laten we alles wat gebeurd is,
vergeten.
Laten we elkaar...
alle fouten vergeven.
Laten we weer...
elkaar liefhebben als voorheen.
Als één gemeenschappelijke ziel.
Laten we ons...
de eerste dag herinneren dat we elkaar ontmoetten.
Laten we ons...
de stralende dag herinneren...
die ons hele leven veranderd heeft.
Door één enkel woord.
Maar toen verloor onze liefde,
voor spel of wreedheid,
zijn oprechtheid.
Laten we elkaar vergeven,
laten we elkaar vergeven,
mijn liefste.
Mevrouw, ik heb u misschien afgeschrikt.
Sorry als ik u afgeschrikt heb.
Dat was niet mijn bedoeling. -Geen probleem.
Wat is dit? Alweer...
Ik heb mijn arm gestoten. Laat me los.
Mevrouw, dit moet stoppen. Ik kan u helpen als u het niet zelf kan. Begrijpt u mij?
Ik versta er niets van.
Laat mij u helpen.
Waarom schreeuwt hij zo?
Kom naar mij als u iets nodig hebt.
Deze man had ik nou net nodig.
Ik dacht dat je een grapje maakte.
Mocht ik willen. Deze keer moet ik.
Mijn neef zegt dat er werk is in het noorden en dat het goed betaalt.
Het is goed.
Je moet gaan.
Neem wollen sokken mee, de winters zijn ijskoud.
Het lijkt alsof het je niets kan schelen. -Dat is niet waar en dat weet je.
Denk er dan over.
Denk erover.
Nu weet je het.
Wanneer ga je?
Ik rond de zaken af...
en vertrek zondag.
Ik kan maar beter gaan.
Denk erover na?
Marcella liet ons de ring zien. Wij zijn blij voor haar.
En voor jou. -Gefeliciteerd.
Bedankt.
Wat lief, net een film.
Ja.
Ik heb één ding goed gedaan, hè?
Alsof ik haar gisteren nog de borst gaf.
Nu heeft ze een ring.
Pas op dat Dom Ottorino 'm niet steelt, hij heeft ook zijn gouden tanden verpand.
Oh nee, de aardappelen.
Marcella, kom naar huis, vlug.
Wat heb ik gedaan?
Het spijt me, ik was het vergeten. -Help me.
Schiet op, als je vader komt, breekt de hel los.
Papa, sorry... -Wat ben ik toch een stomkop.
Ik ben ze vergeten, sorry. -Nee, mama...
Ga op de kinderen letten.
Mama... -Ga, ga...
Waarom kijk je zo?
Het is brood en melk vanavond. Bedank je achterlijke mama.
Zie je wel? Alles is geregeld.
Wat is geregeld?
Regel jij de dingen zo?
Hij blaast stoom af en wij hebben rust.
Ga het brood halen.
Schaam je je niet?
Zie je niet dat je een deurmat bent?
Je bent waardeloos, je telt niet mee.
Bel uw man voor een handtekening. -Ik teken.
En uw man? -Luister, ik heb geen man.
Neem hier genoegen mee, of neem de ritsen mee terug.
Wat bezielt jullie allemaal?
Wat hadden we afgesproken? -Tweehonderd.
Tweehonderd lire.
Bedankt.
Tot ziens.
Hallo, Marisa. -Hallo, Delia.
Wil je me een plezier doen?
Zondag, na de mis,
moet ik prikken in jouw gebouw.
Oké. Wat moet ik doen?
Dat is het.
Je moet mij steunen. -Dus? Waar ga je heen?
Dat kan ik niet zeggen.
Je hebt iemand. Geprezen zij de Heer. -Nee.
Wil je dit voor me doen? -Ja.
Begrepen. Als Ivano ernaar vraagt:
kom jij zondag prikken.
Jeetje mina...
Als je weggaat... -Nee.
Als je weggaat,
laat je niet pakken, hij zal je dit keer vermoorden.
Kom op, echt waar? -Echt waar.
Luister naar deze idioot.
Dag, Marisa.
Dag, Delia.
Kom op, hou op.
Ze kan ons niet zien. -Jawel.
Je bent zo mooi.
Waarom heb je make-up op?
Wat is dit voor nieuws?
Vind je mij zo niet mooi? -Ja, behoorlijk.
Waarom ben je zo uitgedost?
Voor werk.
Dat is niet goed.
Nee? -Je draagt alleen voor mij make-up.
Maar ik heb het voor jou gedaan.
Echt waar? -Ja.
Je doet me pijn.
Alleen voor mij. -Alleen voor jou.
Als het alleen voor mij is, ga je voortaan zonder naar je werk.
Als we getrouwd zijn, stop je toch met werken.
Wie zegt dat? -Ik.
Je bent van mij.
Begrepen? Alleen van mij.
Alleen van jou.
Nee, ze kan ons zien.
Kom eens even.
Wat is er? -Ga zitten.
En? -Ik zat te denken...
Het huwelijk is iets moois.
Maar het is voor het leven.
Er is geen weg meer terug.
Wat wil je daarmee zeggen? Wat bedoel je?
Houdt Giulio echt van je?
Je moet een goede man kiezen.
Hij moet de ware zijn. Is Giulio de ware?
Zeg jij het maar.
Jij hebt toch goed gekozen?
Wat begrijp ik er nou van?
Maar jij hebt nog tijd.
Jij ook.
Ze schenken het huis en de ringen en zelfs een goede fotograaf.
Wij doen de bloemen, maar we kunnen ook zonder.
Vraag het aan pater Felice.
Als iemand de dag ervoor 't loodje legt, nemen we die van de begrafenis mee.
Goed. De jurk is die van Delia.
Je hebt die toch gemaakt?
Die moet nieuw lijken. -Ja.
Voor de muziek dacht ik aan Alvaro. Hij was zanger.
Wie is dat? -Nuvoloni, Pa. Hij komt elke ochtend.
Die nietsnut? Hij brengt ongeluk, God verhoede het.
Ik wil hem niet bij de bruiloft. -Houden ze echt van elkaar?
Wat is dat voor vraag? -Woorden rollen uit haar mond.
Misschien begrijp je het niet.
We moeten Marcella en ons klaar maken.
Wil je niet dat je dochter een vrouw wordt?
Maar met die opgediste pummels...
Als het aan mij lag,
schop ik ze naar de hel, die gierige boeren.
Maar zolang ze het café hebben, is dit huwelijk goed voor ons allen.
Ze kan het niet accepteren, arme Marcella.
Zij wilde hem toch, maar Dom Ivano niet.
Dat kan ik begrijpen.
Helemaal ongelijk heeft hij niet. Hij is nu een arme zwerver.
Het is niks. -Ze zijn nu straatarm.
Terug naar hun dorp, daar is nog eten. -Van het café is geen stoel meer over.
Het was dynamiet.
Ik vraag me af,
wie kan zo haatdragend zijn?
Velen...
Een lange rij.
Je oogst wat je zaait. -Schaam je je niet?
Nee.
Genoeg gejammer, stop ermee.
Ik ben een goede kerel, maar mijn geduld raakt een keer op.
Giulio hield van mij.
Van liefde kan je niet eten.
Giulio heeft geen cent te makken. Ze hebben zelfs de ring afgepakt.
Gierige pummels. Wat is zo'n klomp glas waard?
Eens een boer, altijd een boer.
Zeg, wil je op blote voeten aan een ezel door het dorp lopen?
Ik ga weg.
Mama, zeg iets.
Jij doet nooit iets.
Dat denk jij.
Het is de nacht van wonderen, wees voorzichtig.
Iemand in de steegjes van Rome...
ruïneert een lied met zijn mond.
Het is de nacht waarin honden met elkaar praten.
Over de maan die op het punt staat af te nemen.
Mensen rennen de pleinen op om te kijken.
Deze avond zo zoet dat je het kan drinken.
Dat je het kan delen in een stadion met 100.000 mensen.
Een nacht zo vreemd en diep...
dat zeggen ze zelfs op de radio.
In feite zenden ze het uit.
Zo zwart dat het de lakens vuil maakt.
Het uur van verbijsterende wonderen.
Het lijkt alsof ik het geluid van een schip hoor,
op de golven.
De stad is in beweging,
met zijn pleinen, tuinen en mensen in cafés.
Het zweeft en zeilt weg.
Zelfs zonder stroming.
Maar vanavond vliegt het.
De zeilen op de huizen zijn duizenden lakens.
Er zijn ook misdadigers.
Je hoeft niet bang te zijn, gewoon een beetje voorzichtig.
De geliefden, twee aan twee,
ontvouwen hun zeilen als piraten.
Midden op deze zee...
probeer ik erachter te komen welke ster jij bent.
Omdat ik zal verdwalen...
als ik besef dat jij er vanavond niet bent.
Ben je klaar? Marcella, we gaan.
Schreeuw niet, ik ben hier.
En je vader? -Op het toilet.
Kom hier. Sta stil.
Ma, we gaan. -Pater Felice wacht niet met de mis.
Kom, gedraag je.
Hup, hup... -Vraag of papa iets nodig heeft.
Ja.
Papa?
Heb je iets nodig?
Alsjeblieft, ik heb geen tijd...
Schiet op.
Ik kom eraan.
Niet vandaag.
Wij gaan nu.
Wij gaan naar de mis.
Hier ben ik. Kom, jongens.
Hé, rustig. Vanwaar die haast?
We komen te laat.
Alles goed met papa? Had hij iets nodig?
Alles goed, hij had niets nodig.
Kom op...
Moge de almachtige en barmhartige Heer...
ons vergeving schenken en vergiffenis en verlossing van onze zonden...
Ik ga naar Dom Ottorino.
Dom Ottorino?
Dom Ottorino, Alvaro hier, hebt u iets nodig?
Ga...
En vandaag, luister,
handel naar uw geweten.
Het geweten van God, onze Almachtige Heer
die altijd naar je kijkt en oordeelt.
Trek niet zo'n lang gezicht. Er is niemand dood.
WEG MET DE SAVIOIAS LEVE DE REPUBLIEK
Waar is de vierde? -Nee, waar is hij?
Het is erg druk, er is niemand. Nog nooit zo'n drukte op straat gezien.
Ik ging vanmorgen, wat een lange rij.
Dus tot ziens.
Wat zit daar in?
De spuit en wat nodig is om te desinfecteren.
Ik ga naar Marisa.
Ga je gang.
Dom Ottorino is dood.
Ik heb hem gevonden.
Zo net.
Ik heb gerend als een cheeta.
Papa, mogen we zijn kamer?
Waarom hebt U hem van mij afgepakt?
Waarom? -Doe niet zo. Sta op.
Doe niet zo.
Papa.
Waarom?
Waarom, papa?
Waarom hebt U hem afgepakt?
Ik ga. -Waarheen?
Papa... Laat me los.
Laat me los. -Ga nu naar huis.
Kom later allemaal langs.
Heilige Maria, Moeder van God...
Donuts... -Afblijven. Ze zijn niet voor jullie.
Hij was nog warm, slechts een paar minuten dood.
Het leek of hij naar mij lachte.
Hij hield van mij als een zoon.
Er zijn geen fatsoenlijke mannen meer zoals hij.
Een heilige.
Papa, nu is de kamer van ons. -Ja toch, papa?
Niet nu.
Drink wat water.
Papa, hoe moet ik verder zonder jou?
Wees sterk.
Wie is die ouwe taart?
Hoe moet ik dat weten?
Lieverd, waarom huil je zo? Opa was een oude man.
Ik geef niets om opa. Ik huil om Giulio.
Wat een immens, oneindig verdriet.
Koffie? -Met twee suikerklontjes.
Had ik dat maar.
Wat een enorm verdriet. Immens en oneindig.
Oh God.
Iedereen hield van hem. -Iedereen...
Hij lachte naar mij.
Bedankt.
Ik klopte en klopte, maar geen antwoord.
Dom Ottorino? Stilte. Ik klopte één keer,
ik klopte twee keer,
ik wilde gaan kijken.
Ik ging naar binnen, hij leefde nog.
Hij keek me aan alsof hij om hulp vroeg.
Hij zei niets, maar zijn ogen schreeuwden.
Hou op. Ga buiten spelen.
Naar buiten.
We zijn meteen vertrokken, maar het is druk.
Je komt er niet doorheen.
Waarom gaat iedereen vandaag? Ga morgen.
Gecondoleerd met je schoonvader.
Het is wat het is. Koffie? -Graag.
Onze oprechte deelneming. -Bedankt.
Gecondoleerd. -Bedankt.
Ik moet je even spreken. -Wat een immens, oneindig verdriet.
Ik moet naar Marisa.
Ze wacht op mij. -Doe de deur open.
Godzijdank ben je er.
We hoorden... We konden niet komen.
Peppe, Marisa. -Gecondoleerd.
Heel erg gecondoleerd.
Wat is er gebeurd? -Alvaro heeft hem gevonden.
Hij keek naar mij en zei slechts vier woorden:
ik hou van je,
Alvaro.
Ik heb behoorlijk lang gewacht,
maar toen we het hoorden,
wilde Peppe komen.
Wie is die ouwe taart?
Geen idee.
Mevrouw, sta op, u gaat schimmelen.
Sta op, ga rusten.
Drink wat water, anders moeten we voor u bidden.
Bedankt.
Godzijdank dat je hier bent.
Stel je dat je al weg was, wat moest ik Ivano vertellen?
Goeie God.
Uitgerekend vandaag besloot hij te sterven.
Het was uit wraak, de ellendeling.
Kwaadaardige vuilak. -Ontaarde stinkerd.
Moorddadig stinkdier. -Vervloekte viezerik.
Zeg ook een gebed namens ons. -We hebben veel voor hem gebeden.
Tot ziens. -Tot ziens.
Kom op, Delia.
Het is het beste zo. Wat denk je?
Ivano is een stinkdier, maar...
denk aan de kinderen.
Denk aan Marcella.
Daar denk ik juist aan.
Er is altijd nog morgen.
Heilige Maria...
Nee, zo is genoeg, mevrouw.
Het is genoeg...
VOOR MARCELLA
Ik schrik me rot.
Waar ga je heen? -Prikken geven.
Prikken aan Marisa's buren. -Zo vroeg?
Belachelijk.
Ga ontbijt maken, hup.
Papa? Alles goed gisteravond?
Ja, hij heeft geen spier verrekt.
Laat mij die prikken geven.
We hebben geld nodig voor papa's begrafenis.
We gaan echte bloemen voor hem neerleggen.
Dat verdient hij, nietwaar?
Zorg dat je snel terug bent.
De stiekemerd...
HIERMEE KUN JE NAAR SCHOOL. MAMA
Dames, alstublieft.
Eén voor één, niet duwen.
Houd uw documenten gereed.
Uit de weg, kom morgen langs,
want nu kan het niet.
Vandaag ga ik niet open omdat ik staak...
en demonstreer met spandoeken in de straten.
Het ziet er, zoals altijd, idioot uit,
maar dat kan mij niets schelen, weet je.
Vandaag zing ik met alle anderen,
omdat ik erin geloof of misschien uit fatsoen.
Meedoen is natuurlijk vrijheid.
Dat geldt ook voor verzet.
VROUWEN, STEM VOOR DE REPUBLIEK. -Ik heb geen schild om me te beschermen.
Of wapens om mezelf te verdedigen.
Of helmen om mezelf te verstoppen.
Of heiligen tot wie ik mij richt.
Ik heb alleen deze tong in mijn mond en misschien een halve droom in mijn zak.
En heel veel grote fouten.
Maar ik betaal voor allemaal.
Dames, verwijder uw lippenstift voordat u het stembiljet dicht likt.
Lippenstiftvlekken kunnen de stembiljetten ongeldig maken.
En de woorden, ik weet het, zijn altijd hetzelfde.
Maar de zon schijnt en ze lijken mooier.
School en werk, wat een originele onderwerpen.
Behalve dat oude idee dat we allemaal gelijk zijn.
Maar zonder schild om mezelf te beschermen,
of wapens om mezelf te verdedigen,
Of helmen om mezelf te verbergen of heiligen om me tot te richten.
Ik heb alleen deze tong in mijn mond.
En al snij je die af,
ik zal niet stoppen, sorry.
Ik kan zelfs met mijn mond dicht zingen.
Kijk eens naar alle mensen hier.
Wie kan na mij antwoorden?
Met gesloten mond.
Kijk eens naar alle mensen hier. Wie kan na mij antwoorden?
Met gesloten mond.
Met gesloten mond.
Met gesloten mond...
IN ITALIË WERDEN OP TWEE EN DRIE JUNI 1946...
DE EERSTE VERKIEZINGEN GEHOUDEN MET STEMRECHT VOOR VROUWEN
DE OPKOMST WAS 89%
VAN DE 25 MILJOEN KIEZERS WAREN 13 MILJOEN VROUWEN
WE KOESTERDEN DE STEMBILJETTEN ALS LIEFDESBRIEVEN
ER IS ALTIJD NOG MORGEN
VOOR LAURETTA
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.